Սովորողների ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցները ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում

History

Հայոց գյուղական մշակույթի հիմնական համալիրները-ը ուսումնասիրում է հայ գյուղական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական բաղադրիչները՝ ներկայացնելով ավանդական գյուղական կյանքի կառուցվածքը, նյութական ու հոգևոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում, որտեղ առանձնապես դիտարկվում են գյուղական բնակավայրերի կազմակերպման ձևերը, կենցաղային ավանդույթները, ժողովրդական տնտեսության հիմքերը՝ հողագործություն, անասնապահություն և արհեստներ, ինչպես նաև համայնքային հարաբերությունների համակարգը, որը ձևավորվել է գյուղական ինքնակառավարման և սովորութային իրավունքի վրա, աշխատությունում ընդգծվում է նաև հայ գյուղի հոգևոր մշակույթը՝ տոնածիսական համակարգը, ժողովրդական հավատալիքները, երգն ու բանահյուսությունը, որոնք արտացոլում են ժողովրդի պատմական փորձը և աշխարհընկալումը, միաժամանակ ներկայացվում է նաև այն, թե ինչպես են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, քաղաքայնացումը և արդիականացման գործընթացները ազդել գյուղական մշակույթի վրա՝ բերելով ինչպես ավանդույթների փոփոխության, այնպես էլ դրանց որոշ տարրերի պահպանման և վերաիմաստավորման, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ գյուղական մշակույթի ամբողջական համակարգը որպես կենսակերպ, որը ձևավորել է հայ հասարակության հիմքերը դարերի ընթացքում։

Medicine

Այս աշխատությունը նվիրված է սուր պանկրեատիտի ժամանակ ախտորոշիչ և բուժիչ լապարոսկոպիայի կիրառման հնարավորությունների, արդյունավետության և կլինիկական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում են սուր պանկրեատիտի ախտորոշման և բուժման ժամանակակից մոտեցումները, ինչպես նաև այն իրավիճակները, երբ լապարոսկոպիկ միջամտությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկատվություն տրամադրել հիվանդության ծանրության, որովայնի խոռոչի վիճակի և հնարավոր բարդությունների վերաբերյալ։ Ախտորոշիչ լապարոսկոպիան հնարավորություն է տալիս անմիջականորեն գնահատելու որովայնամզի և հարակից օրգանների վիճակը, հայտնաբերելու բորբոքային կամ նեկրոտիկ փոփոխություններ և անհրաժեշտության դեպքում վերցնելու նյութ հետագա հետազոտության համար։ Բուժական ուղղության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում լապարոսկոպիկ մեթոդների կիրառմանը որոշ բարդությունների դեպքում, հատկապես երբ անհրաժեշտ է նվազագույն ինվազիվ ճանապարհով իրականացնել դրենավորում, սանիտացիա կամ այլ համապատասխան միջամտություն։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել հիվանդների ընտրության չափանիշները, միջամտության ժամանակի ընտրությունը, վիրահատական տեխնիկայի առանձնահատկությունները և լապարոսկոպիայի արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդության ծանրության աստիճանին, պանկրեատիտի տեղային և համակարգային բարդություններին, ինչպես նաև այն հանգամանքներին, որոնք կարող են սահմանափակել լապարոսկոպիկ մոտեցման կիրառումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել բուժման արդյունքների համեմատություն, բարդությունների հաճախականության, հետվիրահատական վերականգնման ընթացքի, հոսպիտալացման տևողության և մահացության ցուցանիշների գնահատում։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նվազագույն ինվազիվ միջամտությունների դերը ժամանակակից վիրաբուժության մեջ, քանի որ դրանց ճիշտ ընտրությունը կարող է նվազեցնել վիրահատական տրավման և նպաստել հիվանդի ավելի արագ վերականգնմանը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ախտորոշիչ և բուժիչ լապարոսկոպիայի տեղն ու նշանակությունը սուր պանկրեատիտի համալիր կառավարման համակարգում և բացահայտելու այն կլինիկական իրավիճակները, որոնցում դրա կիրառումը կարող է առավել նպատակահարմար լինել։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է ընտանեկան հարաբերություններում կանանց նկատմամբ բռնության սոցիալական բնույթի, դրա առաջացման պայմանների և հասարակական հետևանքների ուսումնասիրությանը՝ Թեհրանի սոցիալական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության առանցքում ամուսնական հարաբերություններում իշխանության բաշխման, ընտանիքում կնոջ սոցիալական կարգավիճակի, հասարակական նորմերի, ավանդույթների և սոցիալ-տնտեսական գործոնների փոխազդեցությունն է։ Բռնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես առանձին ընտանեկան հակամարտության դրսևորում, այլև որպես ավելի լայն սոցիալական երևույթ, որի ուսումնասիրությունը պահանջում է ընտանիքի կառուցվածքի, գենդերային դերերի և հասարակական հարաբերությունների համակողմանի վերլուծություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալական պայմաններին, որոնք կարող են նպաստել բռնության առաջացմանը կամ դրա շարունակականությանը՝ ներառյալ տնտեսական կախվածությունը, կրթական մակարդակը, ընտանիքի ներսում որոշումների ընդունման ձևերը, հասարակական սպասումները և աջակցության հասանելիությունը։ Քննվում են բռնության ֆիզիկական, հոգեբանական, տնտեսական և վերահսկող վարքագծի այլ դրսևորումները՝ առանց դրանք մեկուսացնելու ընտանեկան ու հասարակական ընդհանուր համատեքստից։ Կարևորվում է նաև կանանց կողմից նման իրավիճակների ընկալման, դրանց մասին հաղորդելու կամ օգնություն փնտրելու վրա ազդող սոցիալական գործոնների ուսումնասիրությունը։ Սոցիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր ժողովրդագրական և սոցիալական խմբերի միջև հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել այն արժեքային պատկերացումները, որոնք կարող են ազդել ամուսնական հարաբերությունների և ընտանիքում ընդունելի վարքագծի մասին պատկերացումների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հասարակական աջակցության համակարգերի, սոցիալական ծառայությունների, իրավական պաշտպանության և իրազեկման նշանակությանը՝ խնդրի կանխարգելման ու տուժած անձանց պաշտպանության համատեքստում։ Թեհրանի՝ որպես խոշոր և սոցիալապես բազմազան քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել ավանդական ընտանեկան պատկերացումների և ժամանակակից հասարակական փոփոխությունների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ընտանիքի սոցիոլոգիայի, գենդերային ուսումնասիրությունների և սոցիալական խնդիրների վերլուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կանանց նկատմամբ ընտանեկան բռնության սոցիալական պայմանավորվածությունները, դրա տարածման վրա ազդող գործոնները և կանխարգելման հասարակական մեխանիզմների նշանակությունը։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական իշխանության անկախության սկզբունքի համակողմանի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա էությունը, նշանակությունը և դերը իրավական պետության ու ժողովրդավարական հասարակության կայացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության առանցքում դատական իշխանության անկախության այն հիմնարար երաշխիքներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս դատարաններին իրենց լիազորություններն իրականացնել անաչառ, օբյեկտիվ և արտաքին ազդեցություններից զերծ պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում քննության են առնվում դատական իշխանության անկախության գաղափարի տեսական հիմքերը, դրա կապը իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի, դատավորների անաչառության, օրենքի գերակայության և մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատավորի իրավական կարգավիճակին, նրա նշանակման կամ ընտրության մեխանիզմներին, պաշտոնավարման երաշխիքներին, լիազորությունների դադարեցման պայմաններին, դատավորների սոցիալական և նյութական ապահովությանը, ինչպես նաև դատական իշխանության ինքնուրույնության ապահովման ինստիտուցիոնալ միջոցներին։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ դատական անկախությունը չի սահմանափակվում միայն դատարանի՝ գործադիր և օրենսդիր իշխանություններից ֆորմալ տարանջատմամբ, այլ ներառում է նաև դատավորի անհատական անկախությունը, դատարանների կազմակերպական և ֆինանսական ինքնուրույնությունը, դատական գործընթացներին միջամտության անթույլատրելիությունը և դատական որոշումների կայացման ազատությունը։ Քննարկվում են նաև դատական իշխանության անկախության սահմանադրական սահմանները, քանի որ անկախությունը պետք է համատեղվի դատավորների հաշվետվողականության, պատասխանատվության, օրինականության և դատական համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության պահանջների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել դատական իշխանության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, համապատասխան օրենսդրական մեխանիզմները և դատական անկախության միջազգային չափանիշները՝ հնարավորություն տալով գնահատել գործող իրավակարգավորման արդյունավետությունն ու առկա հիմնախնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև դատական իշխանության անկախության և մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունը, քանի որ անկախ և անաչառ դատարանը արդար դատաքննության իրավունքի իրացման հիմնական նախապայմաններից է։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և դատական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և հետազոտողների համար՝ որպես դատական իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի, անկախության երաշխիքների և դրանց գործնական իրականացման խնդիրների ուսումնասիրության աղբյուր։

Linguistics

Գիտական աշխատանքը նվիրված է արդի արևելահայերենում նորաբանությունների առաջացման, տարածման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ 20-րդ դարի 90-ական թվականներից սկսած։ Այս ժամանակաշրջանը հայոց լեզվի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունի, քանի որ Հայաստանի անկախացումից հետո հասարակական, քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական և մշակութային կյանքի արագ փոփոխությունները զգալիորեն ընդլայնեցին նոր բառերի և արտահայտությունների առաջացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է բացահայտել ժամանակակից արևելահայերենի նորաբանությունների իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել այն լեզվական և արտալեզվական գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ձևավորումն ու գործածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում նորաբանությունները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես նոր ստեղծված բառեր, այլև որպես նախկինում գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ, նոր բառակապակցություններ և լեզվական միավորներ, որոնք ժամանակակից խոսքում ձեռք են բերել նոր գործառույթ կամ տարածում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորաբանությունների իմաստային դասակարգմանը։ Դրանք կարող են արտահայտել նոր առարկաներ, երևույթներ, մասնագիտություններ, տեխնոլոգիաներ, հասարակական հարաբերություններ և մշակութային իրողություններ, ինչպես նաև արդեն հայտնի հասկացությունների նոր իմաստային նրբերանգներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ դեր են ունեցել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համացանցի, զանգվածային լրատվության միջոցների, բիզնեսի, քաղաքականության և հասարակական կյանքի զարգացումները։ Կառուցվածքային տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակներին՝ ածանցմանը, բարդությանը, հապավմանը, բառաբարդմանը, փոխառությանը, պատճենմանը և այլ բառակազմական գործընթացներին։ Կարևոր է նաև օտարալեզու բառերի և միջազգային տերմինաբանության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հատկապես տեխնոլոգիական և մասնագիտական ոլորտներում բազմաթիվ նոր հասկացություններ հայերեն են ներթափանցել այլ լեզուներից կամ դրանց հիման վրա ստեղծվել են հայերեն համարժեքներ։ Նորաբանությունների ուսումնասիրության ժամանակ էական նշանակություն ունի նաև լեզվի ներքին հնարավորությունների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունը։ Մի դեպքում նոր հասկացությունը կարող է արտահայտվել հայերենի բառակազմական միջոցներով, իսկ մեկ այլ դեպքում՝ փոխառվել պատրաստի ձևով և աստիճանաբար հարմարվել հայերենի հնչյունական, ձևաբանական կամ իմաստային համակարգին։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև նորաբանությունների կենսունակությունը․ դրանց մի մասը արագորեն տարածվում և դառնում է ընդհանուր գործածական, մյուսները մնում են սահմանափակված որոշակի մասնագիտական կամ սոցիալական խմբերում, իսկ որոշ նորաստեղծ բառեր ժամանակի ընթացքում դուրս են մղվում գործածությունից։ Այս գործընթացը ցույց է տալիս, որ լեզվի բառապաշարը մշտապես շարժուն համակարգ է, որն արձագանքում է հասարակության փոփոխություններին։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև նորաբանությունների գործածության ուսումնասիրությունը մամուլում, լրատվական կայքերում, սոցիալական հաղորդակցության հարթակներում, գեղարվեստական գրականության մեջ և առօրյա խոսքում։ Այդպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն նոր բառերի կառուցվածքը, այլև դրանց իրական տարածվածությունն ու գործառական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ժամանակակից արևելահայերենի բառապաշարը դիտարկում է որպես արագ զարգացող համակարգ, որտեղ նորաբանությունների առաջացումը արտացոլում է Հայաստանի հասարակական և մշակութային կյանքի փոփոխությունները։ Թեման կարևոր է ինչպես հայերենի բառագիտության և բառակազմության տեսական ուսումնասիրության, այնպես էլ լեզվի զարգացման արդի միտումների բացահայտման համար, քանի որ նորաբանությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արևելահայերենի ճկունությունը, նոր հասկացություններ արտահայտելու ներուժը և ժամանակակից հաղորդակցական պահանջներին հարմարվելու կարողությունը։

Literature

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ն. Ն. Բերբերովայի ստեղծագործական ժառանգության գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հեղինակի արձակի թեմատիկ և գաղափարական ուղղությունները, կերպարային համակարգը, սյուժետային կառուցվածքը և պատմողական եղանակների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հերոսների ներաշխարհի ներկայացմանը, անհատի ինքնության, օտարացման, հիշողության, հայրենիքի և արտագաղթի փորձառության գեղարվեստական արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են ստեղծագործությունների լեզվաոճական հատկանիշները, հեղինակային խոսքի կառուցվածքը, հոգեբանական նկարագրությունների դերը և գեղարվեստական ժամանակի ու տարածության կազմակերպման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև գրողի ստեղծագործական աշխարհայացքի, գրական ավանդույթի և մշակութային միջավայրի փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու հեղինակի անհատական ոճի, գեղարվեստական մտածողության և ստեղծագործությունների կառուցվածքային ու բովանդակային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ռուս գրականության, գրականության տեսության, ոճագիտության և արտագաղթյան գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։