Study of blazars in the high energy gamma-ray band

Law

Իրավագիտական և պատմաիրավական բնույթի գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, ինստիտուցիոնալ զարգացման, կազմակերպական կառուցվածքի և գործունեության իրավական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1922–1998 թվականների պատմական ժամանակահատվածը։ Հետազոտության հիմնական ուղղությունը կապված է դատախազության՝ որպես պետական իրավապահ և վերահսկողական համակարգի կարևոր ինստիտուտի զարգացման օրինաչափությունների, իրավասությունների փոփոխությունների, պետական կառավարման համակարգում ունեցած դիրքի և գործունեության կազմակերպման սկզբունքների բացահայտման հետ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատմանը հաջորդած պետական և իրավական վերափոխումները, դատախազական համակարգի ստեղծման պատմական նախադրյալները, խորհրդային իրավակարգի պայմաններում դրա գործունեության առանձնահատկությունները և Հայաստանի Հանրապետության անկախության վերականգնումից հետո իրականացված իրավական ու կազմակերպական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1920-ական թվականների սկզբի իրավական բարեփոխումները, երբ ձևավորվում էին խորհրդային պետական կառավարման, արդարադատության և իրավապահ մարմինների կազմակերպման նոր սկզբունքները։ Դատախազության համակարգի զարգացման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանվել դատախազական մարմինների իրավասությունները, վերահսկողական գործառույթները, ենթակայության հարաբերությունները և փոխգործակցությունը պետական այլ հաստատությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային Հայաստանի դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով Խորհրդային Միության միասնական իրավական համակարգի ազդեցությունը հանրապետական իրավապահ մարմինների գործունեության վրա։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կենտրոնացված կառավարման, դատախազական հսկողության, ծառայողական ենթակայության և օրինականության ապահովման վերաբերյալ խորհրդային իրավական պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել դատախազության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, օրենսդրական ակտերը, ենթաօրենսդրական կարգավորումները և կազմակերպական որոշումները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում սահմանել են համապատասխան մարմինների լիազորություններն ու պարտականությունները։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում դատախազական հսկողության պատմական ձևերը, քրեական հետապնդման կազմակերպումը, նախաքննության նկատմամբ վերահսկողությունը, դատարաններում մեղադրանքի պաշտպանությունը և պետական մարմինների գործունեության օրինականության ապահովման հետ կապված գործառույթները։ Նման իրավասությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է դատախազության դերի և իրավական կարգավիճակի պատմական փոփոխությունները հասկանալու համար։ Հետազոտության թեմատիկան ընդգրկում է նաև դատախազության և դատարանների, քննչական մարմինների, ներքին գործերի համակարգի ու պետական կառավարման այլ հաստատությունների փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի իրավապահ մարմինների միջև լիազորությունների սահմանազատման, գործառնական համագործակցության և իրավական պատասխանատվության մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային իրավական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում դատախազության գործունեության փոփոխությունների վերլուծությունը։ Այդ գործընթացները պայմանավորված էին պետական կառավարման համակարգի վերակազմակերպումներով, օրենսդրության փոփոխություններով, իրավապահ քաղաքականության առաջնահերթություններով և դատախազական հսկողության վերաբերյալ իրավական մոտեցումների զարգացմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև դատախազական կադրերի պատրաստման, նշանակման, ծառայողական կարգապահության, մասնագիտական պատասխանատվության և կազմակերպական կառավարման առանձնահատկությունները։ Պատմաիրավական տեսանկյունից կարևոր է ուսումնասիրել, թե ինչպես են դատախազության կազմակերպական սկզբունքները և իրավական գործառույթները փոխվել պետական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերում։ Առանձին նշանակություն ունի Հայաստանի անկախության վերականգնմանը հաջորդած ժամանակաշրջանը, երբ անհրաժեշտություն առաջացավ վերանայելու պետական մարմինների գործունեության իրավական հիմքերը և դրանք համապատասխանեցնելու ինքնիշխան պետության սահմանադրական ու օրենսդրական համակարգին։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանի 1990-ական թվականների իրավական բարեփոխումները, պետական իշխանության մարմինների վերակազմակերպումը և դատախազության տեղը նոր ձևավորվող սահմանադրական կարգում։ Հայաստանի Հանրապետության 1995 թվականի Սահմանադրության ընդունումը կարևոր հանգրվան էր պետական իշխանության կազմակերպման և դատախազության սահմանադրական կարգավիճակի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան կարող է ընդգրկել սահմանադրական դրույթների և դատախազության գործունեությունը կարգավորող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, իրավասությունների իրավական ամրագրումը և կազմակերպական ինքնուրույնության ու հաշվետվողականության հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում 1998 թվականի դրությամբ դատախազական համակարգի կազմակերպաիրավական վիճակի գնահատումը՝ նախորդ պատմական փուլերի հետ համեմատության միջոցով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դատախազության գործունեության իրավական սկզբունքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ օրինականության, կենտրոնացվածության, իրավասությունների հստակ սահմանման, ծառայողական պատասխանատվության և պետական իշխանության մարմինների հետ փոխհարաբերությունների հարցերը։ Միաժամանակ դատախազության պատմական գործունեության գնահատման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել տարբեր ժամանակաշրջանների քաղաքական և իրավական միջավայրերի առանձնահատկությունները, քանի որ խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դատախազական մարմինների կարգավիճակն ու գործառույթները ձևավորվել են տարբեր ինստիտուցիոնալ համակարգերում։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել պատմաիրավական, համեմատաիրավական, համակարգային, իրավանորմատիվ և ինստիտուցիոնալ վերլուծության մեթոդներ։ Նման մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու օրենսդրական փոփոխությունների հաջորդականությունը, համեմատելու դատախազության կազմակերպական կառուցվածքի տարբեր մոդելները և բացահայտելու իրավական կարգավորման զարգացման հիմնական միտումները։ Կարևոր նշանակություն ունեն պատմական իրավական ակտերի, սահմանադրական փաստաթղթերի, դատախազական համակարգի գործունեությանը վերաբերող պաշտոնական նյութերի և իրավագիտական գրականության ուսումնասիրությունները։ Դրանց համադրումը կարող է նպաստել դատախազության զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը և իրավական ինստիտուտների շարունակականության ու փոփոխությունների բացահայտմանը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է Հայաստանի պետական և իրավական համակարգի զարգացման կարևորագույն ուղղություններից մեկի պատմական ուսումնասիրությամբ, ինչպես նաև դատախազության կազմակերպաիրավական հիմքերի ձևավորման և փոփոխության օրինաչափությունների բացահայտմամբ։ Հետազոտության կիրառական արժեքը կապված է դատախազական համակարգի պատմական փորձի գնահատման, իրավապահ մարմինների գործունեության իրավական կարգավորման ուսումնասիրության և պետական ինստիտուտների զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնման հետ։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբաններին, իրավունքի պատմաբաններին, դատախազության և այլ իրավապահ մարմինների մասնագետներին, պետական կառավարման հետազոտողներին, սահմանադրական և քրեական դատավարության իրավունքի մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։ Աշխատությունն ունի իրավագիտական, պատմական, ինստիտուցիոնալ և աղբյուրագիտական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանում դատախազության մարմինների ձևավորման, կազմակերպական զարգացման, իրավական կարգավիճակի, վերահսկողական և դատավարական գործառույթների, ինչպես նաև խորհրդային և անկախ պետականության պայմաններում դրանց գործունեության առանձնահատկությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Linguistics

Տեղանվանագիտական և պատմաաշխարհագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Սարիի տեղանունների ուսումնասիրությանը, դրանց ծագման, իմաստային առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության բացահայտմանը։ Քննության են առնվում բնակավայրերի, լեռների, գետերի, աղբյուրների, դաշտավայրերի և աշխարհագրական այլ օբյեկտների անվանումները՝ որպես տվյալ տարածքի պատմական հիշողության, լեզվական ժառանգության և մշակութային ինքնության արտահայտություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղանունների ստուգաբանությանը, բառային կազմությանը, հնչյունական փոփոխություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց կիրառման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են աշխարհագրական անվանումների ձևավորման վրա բնական միջավայրի, բնակչության տեղաշարժերի, պատմական իրադարձությունների, լեզվական շփումների և հասարակական հարաբերությունների հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են նաև տեղանունների ժողովրդական մեկնաբանությունները, պատմական անվանաձևերը, դրանց պահպանման ու փոփոխության պատճառները և տեղանվանական համակարգի ուսումնասիրության մեթոդաբանական հարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել պատմական քարտեզների, գրավոր աղբյուրների, բանավոր ավանդությունների և լեզվաբանական տվյալների համադրության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղանունների դերին տարածաշրջանի բնակեցման պատմության, մշակութային կապերի, լեզվական զարգացումների և պատմական աշխարհագրության վերակազմության գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեղանվանագիտության, լեզվաբանության, պատմական աշխարհագրության, ազգագրության և տարածաշրջանային պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Հրատարակությունը նվիրված է գրադարանների գործունեությանն աջակցող նյութերի ներկայացմանը՝ շեշտադրելով ընթերցանության, գրքի տարածման և գրադարանային սպասարկման նշանակությունը հասարակության մշակութային ու կրթական կյանքում։ Այն կարող է դիտարկվել որպես գործնական և տեղեկատվական բնույթի օգնություն գրադարանների համար՝ հատկապես գրքային ֆոնդերի համալրման, ընթերցողների հետ աշխատանքի, գրականության ընտրության և գրքի նկատմամբ հետաքրքրության խթանման գործընթացներում։ Նյութի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ արժեքավոր գրականությունը պետք է հասանելի լինի հնարավորինս լայն շրջանակի ընթերցողների, իսկ գրադարանը պետք է հանդես գա ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային և հասարակական հաղորդակցության կենտրոն։ Հրատարակության մեջ կարող են ներկայացվել ընթերցողների տարբեր խմբերի համար նախատեսված գրքեր, դրանց թեմատիկ ուղղությունները, բովանդակային առանձնահատկությունները և հնարավոր կիրառությունը գրադարանային աշխատանքում։ Առանձնահատուկ նշանակություն կարող է ունենալ այն գրականությունը, որն անդրադառնում է պատմական իրադարձություններին, նշանավոր անձանց, մարդկային սխրանքներին, բարոյական արժեքներին և հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաներին՝ նպաստելով ընթերցողների ճանաչողական ու արժեքային զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև գրադարանավարների համար՝ ընթերցանության խթանման միջոցառումներ, գրքի ցուցադրություններ, թեմատիկ անկյուններ և ընթերցողական քննարկումներ կազմակերպելիս։ Հրատարակության ընդհանուր ուղղվածությունը կարևորում է գրքի հանրայնացումը և գրադարանների միջոցով գիտելիքի ու մշակութային արժեքների հասանելիության ընդլայնումը։ Այն կարող է դիտարկվել նաև տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային քաղաքականության և ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպիսի գրականություն էր առաջարկվում հանրային գրադարաններին և ինչ դեր էր վերագրվում գրքին հասարակության կրթական ու մշակութային զարգացման գործում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մանկավարժներին, մշակույթի ոլորտի մասնագետներին, գրադարանների աշխատակիցներին և ընթերցանության մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը վերլուծում է արդի գրական հայերենի արևելահայերեն և արևմտահայերեն տարբերակների հնչերանգային առանձնահատկությունները՝ փորձառական-զուգադրական մոտեցմամբ՝ ընդգծելով դրանց պրոսոդիկ համակարգերի կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Նշվում է, որ հնչերանգը որպես խոսքի երաժշտական կողմ ներառում է տոնային շարժումները, շեշտադրության կազմակերպումը, ռիթմիկ կառուցվածքը և ինտոնացիոն մոդելները, որոնք տարբեր կերպ են դրսևորվում երկու գրական տարբերակներում։ Վերլուծվում է, որ արևելահայերենում հնչերանգային համակարգը բնութագրվում է համեմատաբար կայուն ինտոնացիոն կոնտուրներով, շեշտի ավելի հստակ տեղակայմամբ և խոսքի մեղմ տոնային տատանումներով, մինչդեռ արևմտահայերենում հաճախ նկատվում է ավելի արտահայտիչ մեղեդայնություն, ինտոնացիոն բազմազանություն և խոսքի ռիթմիկ ավելի ընդգծված կառուցվածք։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձառական տվյալների վրա, որոնք ցույց են տալիս, որ նույն հաղորդակցական իրավիճակներում երկու տարբերակների հնչերանգային ձևերը կարող են տարբեր ընկալողական և էմոցիոնալ ազդեցություն ունենալ լսողի վրա։ Նշվում է նաև, որ հնչերանգային տարբերությունները պայմանավորված են ինչպես պատմական զարգացման առանձնահատկություններով, այնպես էլ տարբեր բարբառային հիմքերի ազդեցությամբ, որոնք ձևավորել են յուրաքանչյուր տարբերակի պրոսոդիկ համակարգի յուրահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ արևելահայերեն և արևմտահայերեն տարբերակների հնչերանգային համակարգերը ներկայացնում են նույն լեզվի ներսում ձևավորված տարբեր պրոսոդիկ մոդելներ՝ պահպանելով ընդհանուր կառուցվածքային հիմքը, բայց տարբերվելով արտահայտչական և ընկալողական բնութագրերով։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է Հայ Առաքելական եկեղեցու մկրտության խորհրդի աստվածաբանական, ծիսական, պատմական և եկեղեցական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են մկրտության քրիստոնեական ընկալման հիմքերը, դրա նշանակությունը հավատացյալի հոգևոր կյանքի և եկեղեցական համայնքին անդամագրվելու գործընթացում, ինչպես նաև խորհրդի հաստատման աստվածաշնչյան նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մկրտության խորհրդի մեկնաբանությանը Հայ եկեղեցու դավանաբանական ավանդության շրջանակում, ջրի խորհրդանշական նշանակությանը, հոգևոր վերածննդի գաղափարին և մեղքերից մաքրվելու քրիստոնեական պատկերացումներին։ Ուսումնասիրվում են մկրտության ծեսի կառուցվածքը, աղոթքների և օրհնությունների նշանակությունը, հոգևորականի կատարած արարողությունները, ինչպես նաև մկրտության, դրոշմի և հաղորդության խորհուրդների փոխկապակցվածությունը հայկական եկեղեցական ավանդության մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում վաղ քրիստոնեական շրջանից ձևավորված ծիսական սովորույթներին, դրանց պատմական զարգացմանը և հայկական եկեղեցական մատենագրության մեջ պահպանված մեկնություններին։ Կարևորվում են Հայ եկեղեցու հայրերի աստվածաբանական ուսմունքները, ծիսական կանոնների ձևավորումը և մկրտության խորհրդի վերաբերյալ դավանաբանական պատկերացումների փոխանցումը սերունդներին։ Դիտարկվում են նաև կնքահոր հոգևոր պարտականությունները, մկրտվողի քրիստոնեական դաստիարակության նշանակությունը, եկեղեցական համայնքի մասնակցությունը և ընտանեկան ու հասարակական կյանքում մկրտության ավանդական դերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել հայկական և քրիստոնեական այլ եկեղեցիների մկրտության ծիսակարգերը՝ բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև եկեղեցական արարողությունների խորհրդաբանության, կրոնական ինքնության ձևավորման և հայկական հոգևոր մշակույթի պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, եկեղեցու պատմության մասնագետների, կրոնագետների, հոգևորականների, հայ եկեղեցական ավանդույթների հետազոտողների և կրոնական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Հիմնական բանջարեղենի մշակության արդյունավետությունը փակ հողային պայմաններում գնահատվում է նրա բերքի ծավալով, սերմնացանի և ջերմատնային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությամբ, հիվանդությունների և վնասատուների վերահսկման հնարավորությամբ, ինչպես նաև արտադրանքի որակով և շուկայական պահանջարկով։ Փակ հողային համակարգերը՝ ջերմատներն ու ապակեպատ/պոլիէթիլենային ստրուկտուրաները, թույլ են տալիս երկարացնել աճման սեզոնը, պահպանել ջերմաստիճանի և խոնավության օպտիմալ պայմանները և ապահովել բազմակի ցանք՝ արտադրանքի տարողունակությունը մեծացնելու նպատակով։ Այս պայմաններում կարևոր են ջերմաստիճանի, լուսավորության, օդի շարժի և հողային միջավայրի կառավարման մեխանիզմները, որոնք ուղեկցվում են տարատեսակ հիդրոէներգետիկ կամ ավտոմատ ոռոգման համակարգերով, պոչերի և սննդանյութերի օպտիմալ բաշխմամբ, ինչը բարձրացնում է բերքի ինտենսիվությունը և նվազեցնում ռեսուրսների անկարևոր կորուստները։ Բացի այդ, փակ հողային մշակության արդյունավետությունը կախված է ընտրված մշակաբույսերի տեսակներից և սորտերից, քանի որ որոշ տեսակներ ավելի լավ են դիմանում սաղմնավորման պայմաններին, խիստ վերահսկվող միկրոէկոհամակարգին և վնասատուների վերահսկմանը՝ ապահովելով ավելի կայուն և կանխատեսելի բերք։ Ընդհանուր առմամբ, փակ հողային պայմաններում բանջարեղենի մշակությունը մեծացնում է մեկ մետր քառակուսի հողատարածքից ստացվող բերքը, բարելավում արտադրանքի որակը և շուկայական մրցունակությունը, նվազեցնում է եղանակային ռիսկերը և հնարավորություններ է ստեղծում բազմակի կամ տարվա շարունակական արտադրության համար, ինչի արդյունքում կարճ ժամանակում հնարավոր է ապահովել տնտեսական արդյունավետություն և գյուղատնտեսական կայունություն։