Սուրբ կույս Մարիանեի վկայաբանությունը

Religion

Աշխատությունը պատկանում է քրիստոնեական հոգևոր և խրատական գրականության շրջանակին։ Վերնագրում օգտագործված «հոգևոր զենք» արտահայտությունը խորհրդանշական իմաստ ունի և վերաբերում է մարդու ներքին զորությանը, հավատքի ամրությանը և բարոյական պայքարին։ Գրքի գաղափարական առանցքը հոգևոր կյանքի, քրիստոնեական արժեքների և անձնական կատարելագործման հարցերն են, որոնք ներկայացվում են կրոնական ուսմունքի ու խրատական խոսքի միջոցով։ Երեք մասի կառուցվածքը մատնանշում է նյութի բաժանումը փոխկապակցված թեմատիկ հատվածների, որոնց միջոցով կարող են քննվել հավատացյալի հոգևոր պարտականությունները, առաքինությունների զարգացումը և քրիստոնեական վարքականոնի սկզբունքները։ Նման գրականությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել հայ եկեղեցական և կրթական միջավայրում՝ նպաստելով հավատքի գիտելիքների տարածմանը, բարոյական դաստիարակությանը և հոգևոր ինքնաճանաչմանը։ Այն արտացոլում է նաև 19-րդ դարի հայ տպագիր կրոնական գրականության այն ուղղությունը, որի նպատակն էր ընթերցողին ներկայացնել քրիստոնեական կյանքի գործնական ու ուսուցողական կողմերը։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել աստվածաբանությամբ, հայ եկեղեցու պատմությամբ, հոգևոր գրականությամբ և հայ գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև քրիստոնեական բարոյախոսական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Հայաստանի ազգային գրադարանի 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը ներկայացնում է գրադարանի գործունեությունը Հայաստանի անկախության առաջին տարիներին, երբ պետական և մշակութային հաստատությունները գործում էին տնտեսական ճգնաժամի, ինստիտուցիոնալ վերափոխումների և տեղեկատվական համակարգերի ձևավորման բարդ պայմաններում։ Այդ տարվա հաշվետվության հիմնական ուղղությունը եղել է գրադարանի՝ որպես ազգային մատենագիտական կենտրոնի դերի պահպանումը և հնարավորության սահմաններում նրա աշխատանքի շարունակականության ապահովումը։ Առաջին հերթին առանձնացվում է գրքային ֆոնդերի համալրման գործընթացը, որը իրականացվել է պարտադիր օրինակների համակարգի միջոցով, ինչպես նաև նվիրատվությունների և փոխանակային կապերի շնորհիվ, քանի որ նոր տնտեսական պայմաններում ձեռքբերումների հնարավորությունները զգալիորեն սահմանափակվել էին։ Կարևոր խնդիր է եղել նաև գոյություն ունեցող ֆոնդերի պահպանումը և դասակարգումը՝ հատկապես հաշվի առնելով պահոցների ծանրաբեռնվածությունը և պահպանման պայմանների բարելավման անհրաժեշտությունը։ 1992 թվականի հաշվետվությունում ընդգծվում է մատենագիտական աշխատանքի շարունակականությունը՝ ազգային մատենագիտության կազմումը, տեղեկատու-հղումային ծառայությունների ապահովումը և ընթերցողների տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպումը, ինչը կարևոր դեր է ունեցել գիտական և ուսումնական գործընթացների աջակցման գործում։ Այդ ժամանակաշրջանում գրադարանը բախվել է նաև տեխնիկական և նյութական դժվարությունների, որոնք սահմանափակել են ավտոմատացման և նոր տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավորությունները, սակայն աշխատանքներ են տարվել ապագա համակարգչայինացման նախադրյալներ ստեղծելու ուղղությամբ։ Միաժամանակ շարունակվել է ընթերցողների սպասարկումը ընթերցասրահներում՝ պահպանելով գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության հասանելիությունը, ինչը հատկապես կարևոր էր նոր պետականության ձևավորման փուլում։ Հաշվետվությունը նաև անդրադառնում է միջազգային և միջգրադարանային կապերի պահպանման փորձերին, որոնք թույլ են տվել որոշ չափով ապահովել տեղեկատվական փոխանակում և մասնագիտական համագործակցություն։ Ընդհանուր առմամբ, 1992 թվականի աշխատանքների հաշվետվությունը արտացոլում է անցումային դժվարին ժամանակաշրջան, երբ գրադարանը փորձում էր պահպանել իր հիմնական գիտամշակութային գործառույթները և միաժամանակ հարմարվել անկախ Հայաստանի նոր իրականությանը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է նոր հիպոթալամուսային ցիտոկինի ազդեցության ուսումնասիրությանը իոնացնող ճառագայթման պայմաններում կենսաթաղանթների ֆոսֆոլիպիդային բաղադրիչների նյութափոխանակության վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի և բջջային թաղանթների կենսաքիմիական գործընթացների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը ճառագայթային ազդեցության պայմաններում։ Քննարկվում են իոնացնող ճառագայթման հետևանքով բջիջներում առաջացող կենսաքիմիական փոփոխությունները, մասնավորապես՝ կենսաթաղանթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ ամբողջականության վրա հնարավոր ազդեցությունները և ֆոսֆոլիպիդների փոխանակության խանգարումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիպոթալամուսային ցիտոկինի կարգավորիչ դերին և դրա հնարավոր ազդեցությանը ֆոսֆոլիպիդների սինթեզի, քայքայման ու վերափոխման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել բջջաթաղանթների լիպիդային կազմի փոփոխությունները, ֆոսֆոլիպիդային նյութափոխանակության հիմնական ցուցանիշները և ճառագայթային ազդեցության պայմաններում դրանց հնարավոր կարգավորումը։ Նման հետազոտությունները կարևոր են հասկանալու համար, թե ինչպես են նեյրոէնդոկրին և իմունակարգավորիչ ազդակները փոխազդում բջջային մակարդակում և ինչպիսի մեխանիզմներով կարող են ազդել օրգանիզմի պաշտպանական ու հարմարվողական պատասխանների վրա։ Աշխատությունը միավորում է կենսաքիմիայի, կենսաֆիզիկայի և ճառագայթային կենսաբանության խնդիրները՝ ուսումնասիրելով բջջային թաղանթների լիպիդային փոխանակության փոփոխությունները որպես ճառագայթային ազդեցության կարևոր կենսաքիմիական հետևանք։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, կենսաֆիզիկոսներին, ճառագայթային կենսաբանության և բջջային կենսաբանության մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում գիտական հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին և հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Գազել ընտանիքի միկրոավտոբուսների արգելակային համակարգի հուսալիության համակողմանի գնահատմանը՝ հիմնական շեշտադրումը դնելով մեքենամասերի ռեսուրսային ցուցանիշների ուսումնասիրության վրա։ Արգելակային համակարգը տրանսպորտային միջոցի անվտանգության տեսանկյունից ամենակարևոր համակարգերից է, քանի որ դրա տեխնիկական վիճակից անմիջականորեն կախված են արգելակման արդյունավետությունը, կանգառի ճանապարհը, մեքենայի կառավարելիությունը և վարորդի ու ուղևորների անվտանգությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են արգելակային համակարգի հիմնական հանգույցներն ու մեքենամասերը, դրանց աշխատանքային պայմանները, մաշվածության գործընթացները, խափանումների առաջացման պատճառները և շահագործման ընթացքում տեխնիկական վիճակի փոփոխության օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի ռեսուրսային ցուցանիշների վերլուծությանը, ինչպիսիք են մեքենամասերի ծառայության ժամկետը, սահմանային վիճակին հասնելու ժամանակը կամ վազքը, խափանումների հաճախականությունը, միջխափանային աշխատանքը և տեխնիկական սպասարկման կամ վերանորոգման անհրաժեշտության առաջացման պարբերականությունը։ Նման ցուցանիշների միջոցով հնարավոր է ավելի օբյեկտիվորեն գնահատել արգելակային համակարգի հուսալիությունը և բացահայտել այն բաղադրիչները, որոնց մաշվածությունն առավել մեծ ազդեցություն ունի ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Աշխատությունում կարող է ուսումնասիրվել արգելակային համակարգի առանձին տարրերի՝ արգելակային կոճղակների կամ բարձիկների, սկավառակների կամ թմբուկների, աշխատանքային և գլխավոր գլանների, խողովակաշարերի, միացումների, զսպանակների և այլ բաղադրիչների տեխնիկական վիճակը։ Դրանց ռեսուրսային բնութագրերի համադրումը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե շահագործման որ փուլերում է աճում խափանման հավանականությունը և ինչպիսի կանխարգելիչ միջոցառումներ կարող են նվազեցնել վթարային իրավիճակների առաջացման ռիսկը։ Կարևոր է նաև շահագործման պայմանների ազդեցության գնահատումը, քանի որ միկրոավտոբուսի հաճախակի կանգառները, քաղաքային երթևեկությունը, մեծ ծանրաբեռնվածությունը, ճանապարհային պայմանները, եղանակային գործոնները և վարելու առանձնահատկությունները կարող են զգալիորեն փոխել արգելակային մեքենամասերի մաշվածության արագությունը և դրանց իրական ռեսուրսը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել շահագործման տվյալների հավաքագրում և վիճակագրական մշակում, որի արդյունքում հնարավոր է գնահատել մեքենամասերի միջին ռեսուրսը, դրանց ռեսուրսների տարածվածությունը, խափանումների առաջացման հավանականությունը և տեխնիկական վիճակի փոփոխության միտումները։ Ստացված արդյունքների հիման վրա հնարավոր է մշակել արգելակային համակարգի տեխնիկական սպասարկման և ախտորոշման ավելի հիմնավորված պարբերականություն՝ հիմնված ոչ միայն սահմանված ժամանակային կամ վազքային միջակայքերի, այլև իրական շահագործման պայմանների և մեքենամասերի փաստացի ռեսուրսի վրա։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ հուսալիության գնահատման արդյունքները կարող են օգտագործվել տեխնիկական սպասարկման գործընթացների կատարելագործման, անսարքությունների վաղ հայտնաբերման, չնախատեսված վերանորոգումների կրճատման և շահագործման անվտանգության բարձրացման նպատակով։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս կապ հաստատել մեքենամասերի մաշվածության և ամբողջ արգելակային համակարգի հուսալիության միջև՝ ցույց տալով, թե առանձին բաղադրիչների ռեսուրսի ճիշտ գնահատումն ինչպես կարող է նպաստել տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական պատրաստվածության բարձրացմանը։ Արդյունքում աշխատանքը ձևավորում է մեթոդական և գործնական մոտեցում, որի միջոցով հնարավոր է գնահատել Գազել ընտանիքի միկրոավտոբուսների արգելակային համակարգի հուսալիությունը, կանխատեսել հիմնական մեքենամասերի ծառայության ռեսուրսը և հիմնավորել դրանց տեխնիկական սպասարկման, վերահսկման ու փոխարինման անհրաժեշտությունը։

Philosophy

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Դաշտային Արցախի տարածքում հայտնաբերված մարդակերպ կոթողների համակողմանի քննությանը՝ դրանց տեղագրության, ձևաբանական և տիպաբանական առանձնահատկությունների, հնարավոր գործառույթների ու պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության հիմնական նպատակն է այդ հուշարձանները դիտարկել ոչ թե առանձին և մեկուսացված հնագիտական առարկաների շարքում, այլ որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հասարակության աշխարհայացքը, ծիսական պատկերացումները, սոցիալական կառուցվածքը և տարածքի յուրացման ձևերը արտացոլող մշակութային երևույթ։ Մարդակերպ կոթողները հնագիտական կարևոր սկզբնաղբյուր են, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հնագույն հասարակությունների պատկերացումները մարդու, նախնիների, մահվան, հիշողության, իշխանության և սրբազան տարածության վերաբերյալ։ Դրանց ձևը, տեղադրությունը, չափերը, պատկերագրական կամ քանդակային մանրամասները և շրջակա միջավայրի հետ կապը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ հաղորդել այն հասարակությունների մասին, որոնք ստեղծել կամ օգտագործել են դրանք։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը կոթողների տեղագրության քննությունն է։ Հուշարձանի գտնվելու վայրը հաճախ պատահական չէ․ այն կարող է կապված լինել բնակավայրերի, դամբարանադաշտերի, ճանապարհների, ջրային աղբյուրների, բարձունքների, հովիտների կամ այլ բնական և մշակութային նշանակություն ունեցող տարածքների հետ։ Տեղագրական տվյալների համադրումը հնագիտական նյութի հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչպիսի տարածական օրինաչափություններ են առկա մարդակերպ կոթողների տեղադրման մեջ։ Եթե դրանց որոշակի խմբեր կենտրոնացած են կոնկրետ աշխարհագրական գոտիներում, դա կարող է վկայել տվյալ տարածքում ձևավորված հատուկ մշակութային կամ ծիսական ավանդույթի մասին։ Տեղագրության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հուշարձանների սկզբնական միջավայրի վերականգնման համար։ Ժամանակի ընթացքում բնական և մարդածին գործընթացները կարող են փոխել լանդշաֆտը, իսկ առանձին կոթողներ կարող են տեղափոխվել իրենց նախնական տեղից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է տարբերակել ներկայիս գտնվելու վայրը սկզբնական տեղադրությունից և հնարավորության դեպքում ուսումնասիրել հուշարձանի կապը իր նախնական հնագիտական համատեքստի հետ։ Այսպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել կոթողի նշանակությունը միայն նրա արտաքին տեսքից եզրակացնելու վտանգից։ Տիպաբանական ուսումնասիրությունը կազմում է աշխատանքի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Մարդակերպ կոթողները կարող են միմյանցից տարբերվել մարմնի ընդհանուր ձևի, գլխի և դեմքի ներկայացման, ձեռքերի դիրքի, հագուստի կամ այլ տարրերի պատկերման, քարի մշակման եղանակի, չափերի և այլ հատկանիշների հիման վրա։ Տարբեր ձևերի դասակարգումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել կոթողների խմբեր և բացահայտել դրանց միջև եղած ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Տիպաբանությունը կարևոր է նաև ժամանակագրական հարցերի լուծման համար, քանի որ որոշ ձևաբանական հատկանիշներ կարող են բնորոշ լինել որոշակի ժամանակաշրջանի կամ մշակութային միջավայրի։ Սակայն նման դասակարգումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն արտաքին նմանության, այլև հնագիտական համատեքստի, նյութի, տեխնիկական առանձնահատկությունների և համադրելի հուշարձանների ուսումնասիրության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի կոթողների գործառույթի խնդիրը։ Մարդակերպ քարե հուշարձանների նշանակությունը կարող էր տարբեր լինել՝ հիշատակից և գերեզմանային գործառույթից մինչև ծիսական, պաշտամունքային կամ տարածքային նշանակություն։ Որոշ դեպքերում դրանք կարող էին կապված լինել մահացած անձի հիշատակի հետ, իսկ այլ իրավիճակներում՝ ունենալ ավելի ընդհանրական խորհրդանշական կամ ծիսական դեր։ Գործառույթի որոշումը բարդ խնդիր է, քանի որ հնագիտական նյութում հազվադեպ են պահպանվում գրավոր բացատրություններ, որոնք անմիջականորեն պարզաբանում են կոթողի նշանակությունը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է համադրել ձևաբանական, տեղագրական, հնագիտական և համեմատական տվյալները։ Պատմամշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մարդակերպ կոթողները կապել Դաշտային Արցախի ավելի լայն մշակութային գործընթացների հետ։ Տարածաշրջանը պատմականորեն գտնվել է տարբեր մշակութային ազդեցությունների փոխազդեցության գոտում, և այստեղ հայտնաբերված հուշարձանների ուսումնասիրությունը կարևոր է տեղական ավանդույթների և հարակից տարածքների մշակութային երևույթների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Համեմատական վերլուծությունը կարող է ցույց տալ՝ արդյոք տվյալ կոթողները ձևավորվել են տեղական մշակութային հիմքի վրա, թե դրանցում առկա են այլ տարածաշրջանների հետ մշակութային կապերի արդյունք հանդիսացող հատկանիշներ։ Այս տեսանկյունից մարդակերպ կոթողները կարող են դիտարկվել որպես մշակութային հաղորդակցության և փոխազդեցության ուսումնասիրության աղբյուր։ Հուշարձանների պատկերագրական և խորհրդանշական համակարգը ևս կարևոր հետազոտական խնդիր է։ Մարդու կերպարի ընտրությունը ինքնին կարող է կապված լինել որոշակի աշխարհայացքային պատկերացումների հետ։ Մարդակերպ ձևը կարող էր ներկայացնել կոնկրետ անհատի, նախնու, հերոսացված կերպարի կամ ընդհանրացված սրբազան կերպարի գաղափարը։ Դեմքի, մարմնի կամ հագուստի տարրերի շեշտադրումը կարող էր ունենալ ոչ միայն գեղարվեստական, այլև խորհրդանշական նշանակություն։ Այդ պատճառով կոթողների ուսումնասիրությունը պետք է ներառի նաև դրանց պատկերային լեզվի հնարավոր մեկնաբանությունը՝ խուսափելով այնուամենայնիվ այնպիսի եզրահանգումներից, որոնք չեն հաստատվում հնագիտական տվյալներով։ Աշխատանքի կարևոր նշանակությունն այն է, որ կոթողները դիտարկվում են իրենց բնական և մշակութային միջավայրում։ Հուշարձանի առանձին ուսումնասիրությունը կարող է տալ սահմանափակ տեղեկություն, մինչդեռ դրա կապը շրջակա դամբարանների, բնակավայրերի, ճանապարհների, պաշտամունքային վայրերի և այլ հուշարձանների հետ կարող է բացահայտել ավելի լայն համակարգ։ Այս մոտեցումը ժամանակակից հնագիտության կարևոր սկզբունքներից է, քանի որ մշակութային օբյեկտի իմաստը հաճախ պայմանավորված է ոչ միայն նրա ֆիզիկական հատկություններով, այլև այն միջավայրով, որտեղ այն ստեղծվել և օգտագործվել է։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև Արցախի պատմամշակութային ժառանգության փաստագրման տեսանկյունից։ Հնագիտական հուշարձանների գիտական նկարագրությունը, տեղագրական տվյալների գրանցումը, չափագրումը, լուսանկարագրումը և տիպաբանական դասակարգումը անհրաժեշտ են դրանց հետագա ուսումնասիրության և պահպանության համար։ Հատկապես արժեքավոր են այն հետազոտությունները, որոնք հուշարձանների մասին տվյալները համակարգում են և ստեղծում համեմատական ուսումնասիրությունների համար կիրառելի գիտական բազա։ Մարդակերպ կոթողների դեպքում փաստագրումը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանց առանձին օրինակներ կարող են ենթարկվել բնական քայքայման կամ մարդկային միջամտության։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Դաշտային Արցախի մարդակերպ կոթողները ներկայացնում է որպես բազմաշերտ հնագիտական և մշակութային երևույթ։ Դրանց տեղագրության, տիպաբանության, գործառույթի և պատմամշակութային միջավայրի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարածաշրջանի հնագույն մշակութային գործընթացների, տարածքային կազմակերպման, ծիսական պատկերացումների և հասարակության աշխարհընկալման մասին։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել հնագետների, պատմաբանների, արվեստաբանների, ազգագրագետների և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հատկապես Արցախի հնագիտական ժառանգության և հնագույն քարե հուշարձանների համակարգված ուսումնասիրման տեսանկյունից։

History

Այս հաշվետվական նյութը ներկայացնում է Թիֆլիսում գործող հայկական բարեգործական կազմակերպության գործունեության արդյունքները՝ ընդգրկելով սոցիալական աջակցության, կրթական նախաձեռնությունների և համայնքային օգնության հիմնական ուղղությունները։ Նյութում արտացոլվում է կազմակերպության դերը հայ համայնքի սոցիալական կյանքի կազմակերպման մեջ՝ հատկապես կրթության, աղքատության մեղմման և մշակութային պահպանության ոլորտներում իրականացվող ծրագրերի միջոցով։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բարեգործական միջոցների բաշխման մեխանիզմներին, կրթական հաստատություններին ցուցաբերվող աջակցությանը և սոցիալապես խոցելի խմբերի օգնության նախաձեռնություններին։ Աշխատությունը նաև ցույց է տալիս, թե ինչպես է կազմակերպությունը նպաստել համայնքային ինքնակազմակերպմանը և ազգային ինքնության պահպանմանը բազմազգ միջավայրում՝ ծառայելով որպես սոցիալական համախմբման կարևոր օղակ։