Սուրբ վայրերի ազգային սեփականությունների, համատեղ իրավունքների, արարողությունների և սովորույթների բովանդակությունը

Technology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լայն դիապազոնի բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և հետազոտման խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են ջերմաստիճանի չափման ֆիզիկական հիմքերը, սենսորների աշխատանքի սկզբունքները և անալոգ-թվային փոխակերպման տեխնոլոգիաները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր տիպի ջերմաստիճանային տվիչների՝ թերմիստորների, թերմոէլեմենտների և կիսահաղորդչային սենսորների կիրառելիությունը բարձր ճշգրտության չափումների համար՝ ընդգծելով դրանց զգայունության, կայունության և գծայնության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև թվային ազդանշանների մշակման ալգորիթմները, սխալների նվազեցման մեթոդները, կալիբրացման ընթացակարգերը և չափման միջավայրային գործոնների ազդեցությունը համակարգի ճշգրտության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորման կառուցվածքային նախագծմանը, միկրոկոնտրոլերային համակարգերի կիրառությանը և արդյունքների թվային մշակման ինտեգրված լուծումներին։ Գիրքը նախատեսված է էլեկտրոնիկայի ինժեներների, ֆիզիկոսների, ավտոմատացման մասնագետների, սարքաշինության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ մոտեցում բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և կիրառման վերաբերյալ։

Other Subjects

«Լազարևների հայկական ուսումնական հաստատությունը երիտասարդության կրթության համար» անվանումով կրթական հաստատությունը (հայտնի որպես Լազարյան/Լազարևյան ուսումնարան կամ հետագայում՝ Լազարյան ճեմարան) հիմնադրվել է 1815 թվականին Մոսկվայում՝ Լազարևների (Լազարյանների) հարուստ և ազդեցիկ հայ ընտանիքի բարեգործական միջոցներով։ Այն ստեղծվել է որպես հատուկ կրթական կենտրոն՝ նպատակ ունենալով ապահովել հայ երիտասարդության կրթությունը Ռուսական կայսրության միջավայրում, միաժամանակ ծառայելով նաև որպես արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման կարևոր օջախ։ Հաստատության հիմնադիրների նախաձեռնությամբ ուսումնարանը սկզբնական փուլում գործել է որպես հայկական ուսումնական հաստատություն, որտեղ կրթություն են ստացել ինչպես հայ, այնպես էլ այլ ազգերի պատանիներ՝ հիմնականում ազնվական և պետական ծառայության համար պատրաստվող ընտանիքներից։ Ուսումնական ծրագրում ընդգրկված են եղել ընդհանուր կրթական առարկաներ, ինչպես նաև արևելյան լեզուներ՝ հայերեն, պարսկերեն, թուրքերեն և արաբերեն, ինչը պայմանավորված էր Ռուսաստանի պետական հետաքրքրություններով Արևելքի հետ հարաբերություններում։ Ժամանակի ընթացքում հաստատությունը զարգացել և ստացել է ավելի բարձր կարգավիճակ՝ վերածվելով Լազարյան ճեմարանի, որը համարվել է Ռուսաստանի լավագույն ուսումնական հաստատություններից մեկը իր ժամանակի համար և կարևոր դեր է խաղացել ինչպես հայ մտավորականության ձևավորման, այնպես էլ արևելագիտության զարգացման գործում։ Այն միաժամանակ եղել է կրթական, մշակութային և գիտական կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են ռուս-հայկական մշակութային կապերը, և որտեղ ուսանողները պատրաստվել են պետական ծառայության, թարգմանչական աշխատանքի և ուսուցչական գործունեության համար։ Հաստատությունը հետագայում շարունակել է գործել տարբեր անվանումներով և կարգավիճակներով՝ պահպանելով իր գիտակրթական նշանակությունը մինչև XX դարի սկիզբը՝ դառնալով կարևոր հուշարձան հայ կրթության պատմության մեջ։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է 1920–1924 թվականներին Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև ձևավորված քաղաքական, դիվանագիտական, ռազմական և տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ Առաջին աշխարհամարտից հետո Հարավային Կովկասում և Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած արմատական աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացներն են, որոնց ընթացքում երկու երկրների միջև հարաբերությունները ձևավորվեցին նոր քաղաքական պայմաններում՝ Օսմանյան կայսրության փլուզումից, Ադրբեջանի խորհրդայնացումից և Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից հետո։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ նշված ժամանակաշրջանը երկու պետությունների հարաբերությունների համար անցումային փուլ էր․ նախկին կայսերական և հանրապետական քաղաքական համակարգերի փոփոխությունը, բոլշևիկյան Ռուսաստանի ազդեցության ընդլայնումը և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորումը էապես փոխեցին նրանց արտաքին քաղաքական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլում դիտարկվում են 1920 թվականի իրադարձությունները, հատկապես Ադրբեջանի խորհրդայնացումը և դրա հետևանքները տարածաշրջանային քաղաքականության համար։ Ադրբեջանի նոր քաղաքական կարգավիճակը այն ներքաշեց խորհրդային ազդեցության համակարգ, մինչդեռ Թուրքիայի ազգային շարժումը պայքարում էր Անկարայի շուրջ ձևավորված նոր իշխանության ամրապնդման և արտաքին ուժերի դեմ պայքարի համար։ Այս պայմաններում երկու կողմերի հարաբերությունները զարգանում էին ոչ միայն երկկողմ շահերի, այլև Խորհրդային Ռուսաստանի հետ նրանց հարաբերությունների ազդեցության ներքո։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման և ադրբեջանական քաղաքական շրջանակների փոխհարաբերություններին։ Այդ շրջանում կարևոր դեր ունեին ինչպես գաղափարական և ազգային համերաշխության պատկերացումները, այնպես էլ ավելի լայն տարածաշրջանային ռազմավարական հաշվարկները։ Թուրքիայի ազգային շարժման ղեկավարության համար Կովկասը կարևոր նշանակություն ուներ անվտանգության և արտաքին կապերի տեսանկյունից, իսկ Ադրբեջանը գտնվում էր այնպիսի աշխարհաքաղաքական դիրքում, որը նրան դարձնում էր տարածաշրջանի կարևոր հանգույց։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև 1921 թվականի Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերի տարածաշրջանային հետևանքները։ Այդ պայմանագրերը նոր իրավաքաղաքական շրջանակ ձևավորեցին Թուրքիայի և Անդրկովկասի հանրապետությունների հարաբերությունների համար և միաժամանակ արտացոլեցին խորհրդային Ռուսաստանի ու Թուրքիայի փոխադարձ շահերի համադրումը։ Կարսի պայմանագրի կնքմանը մասնակցեցին նաև Ադրբեջանական, Հայկական և Վրացական ԽՍՀ-ները, ինչն ընդգծում է այն ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերությունների բարդ կառուցվածքը։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը կարևոր է հասկանալու համար, թե ինչպես երկկողմ հարաբերությունները ներառվեցին ավելի լայն խորհրդա-թուրքական և անդրկովկասյան քաղաքական համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև Ղարաբաղի, Նախիջևանի և Զանգեզուրի հետ կապված քաղաքական հարցերի ուսումնասիրությունը։ 1920–1921 թվականներին Հարավային Կովկասում սահմանների, տարածքային պատկանելության և վարչական կարգավիճակների շուրջ ընթացող գործընթացները ուղղակիորեն կապված էին տարածաշրջանի նոր քաղաքական դասավորության հետ։ Այս համատեքստում Ադրբեջանի և Թուրքիայի դիրքորոշումների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ ազգային, ռազմավարական և խորհրդային գործոնների փոխազդեցությունը։ Աշխատության մեջ կարող են քննության առնվել նաև տնտեսական և հաղորդակցային հարաբերությունները։ Կովկասի աշխարհագրական դիրքը, նավթային ռեսուրսները, առևտրային ճանապարհները և տրանսպորտային հաղորդակցությունները կարևոր նշանակություն ունեին ինչպես Ադրբեջանի, այնպես էլ Թուրքիայի համար։ Սակայն տնտեսական կապերի զարգացման հնարավորությունները սահմանափակվում էին պատերազմների հետևանքներով, տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությամբ և խորհրդային վերահսկողության հաստատմամբ։ Առանձին ուշադրության է արժանի 1923–1924 թվականների փուլը, երբ Թուրքիայի Հանրապետության հռչակումից հետո Անկարայի արտաքին քաղաքականությունը սկսեց աստիճանաբար ստանալ նոր պետական ձևաչափ։ Միաժամանակ Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատումը սահմանափակում էր նրա արտաքին քաղաքական ինքնուրույնությունը։ Այդ պատճառով հարաբերությունների բնույթը չէր կարող ամբողջությամբ կառուցվել երկու ինքնուրույն պետությունների դասական դիվանագիտական փոխհարաբերությունների տրամաբանությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև Խորհրդային Ռուսաստանի դերը։ Այդ ժամանակաշրջանում Մոսկվան տարածաշրջանում առանցքային քաղաքական դերակատար էր, և թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունների շատ հարցեր պետք է դիտարկել խորհրդային քաղաքականության հետ դրանց փոխկապակցվածության շրջանակում։ Թուրքիայի համար Խորհրդային Ռուսաստանը միաժամանակ կարևոր գործընկեր էր արևմտյան ուժերի դեմ պայքարում և ազդեցության առանձին կենտրոն, մինչդեռ Ադրբեջանը գտնվում էր խորհրդային պետական համակարգի կազմում։ Այս իրավիճակը ստեղծում էր ինչպես համագործակցության հնարավորություններ, այնպես էլ հարաբերությունների ինքնուրույնության սահմանափակումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1920–1924 թվականների թուրք-ադրբեջանական հարաբերությունները ձևավորվել են ազգային, գաղափարական, աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության պայմաններում։ Այդ հարաբերությունների զարգացման վրա ազդել են Թուրքիայի ազգային-ազատագրական շարժման նպատակները, Ադրբեջանի խորհրդայնացումը, Խորհրդային Ռուսաստանի տարածաշրջանային քաղաքականությունը, Կովկասի տարածքային խնդիրները և նոր միջազգային համակարգի ձևավորումը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել Թուրքիայի և Ադրբեջանի նորագույն պատմությամբ, Հարավային Կովկասի պատմությամբ, խորհրդա-թուրքական հարաբերություններով և XX դարի սկզբի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող պատմաբանների, քաղաքագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Informatics

Այս աշխատությունը նվիրված է գրաֆների տեսության մեջ ուսումնասիրվող ինտերվալային կերպով իրականացվող բազմությունների հետ կապված խնդիրների հետազոտությանը՝ կենտրոնանալով գրաֆների որոշակի դասերում այդ բազմությունների գոյության, կառուցվածքի և հատկությունների բացահայտման վրա։ Աշխատանքում քննարկվում են գրաֆների տեսության հիմնական հասկացությունները և այն տեսական դրույթները, որոնք անհրաժեշտ են տվյալ դասի խնդիրների ձևակերպման և ուսումնասիրման համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի բազմությունների բնութագրմանը, որոնց տարրերի միջև կապերը կամ դասավորությունը կարող են ներկայացվել ինտերվալների միջոցով, ինչպես նաև դրանց և գրաֆի կառուցվածքային հատկությունների փոխադարձ կապին։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում են տարբեր տեսակի գրաֆներ և դրանց առանձնահատկությունները՝ նպատակ ունենալով պարզել, թե ինչ պայմաններում են տվյալ բազմությունները գոյություն ունենում, ինչպես կարելի է դրանք կառուցել կամ բնութագրել և ինչպիսի ալգորիթմական մոտեցումներ կարող են կիրառվել դրանց հայտնաբերման համար։ Աշխատանքը ներառում է ինչպես տեսական արդյունքների, այնպես էլ համապատասխան ապացուցումների և կառուցողական մեթոդների ուսումնասիրություն՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ գրաֆների ներքին կառուցվածքի և դրանց ենթաբազմությունների միջև առկա կապերը։ Առանձին կարևորություն է տրվում գրաֆների տարբեր դասերի համեմատությանը, քանի որ որոշ կառուցվածքային հատկություններ կարող են էապես պարզեցնել խնդրի լուծումը, մինչդեռ այլ դասերում առաջանում են լրացուցիչ սահմանափակումներ և բարդություններ։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նաև դիսկրետ մաթեմատիկայի, ալգորիթմների տեսության, ցանցերի մոդելավորման և հարակից մաթեմատիկական ուղղությունների շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրաֆների տեսությամբ, կոմբինատորիկայով և դիսկրետ մաթեմատիկայով զբաղվող ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ որպես տեսական ուսումնասիրություն, որը նպաստում է գրաֆային կառուցվածքների և դրանցում առանձնահատուկ բազմությունների փոխկապակցվածության ավելի խոր ընկալմանը։

Geography

Աշխատանքը նվիրված է Հրազդան գետի ջուր–հատակային նստվածք համակարգում վնասակար ծանր մետաղների տեղափոխման և տարածման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ջրային միջավայրում ծանր մետաղների առկայությունը, դրանց բաշխումը ջրի և հատակային նստվածքների միջև, ինչպես նաև պարզել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են այդ տարրերի կուտակումը, շարժունակությունը և հնարավոր տարածումը գետի տարբեր հատվածներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ ծանր մետաղները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել շրջակա միջավայրում և, կախված ջրի ֆիզիկաքիմիական պայմաններից, նստվածքներից կրկին անցնել ջրային միջավայր՝ ստեղծելով էկոլոգիական ռիսկեր։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ծանր մետաղների կոնցենտրացիաները ջրի և հատակային նստվածքների նմուշներում, դրանց տարածական փոփոխությունները, կուտակման առանձնահատկությունները և միգրացիոն գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի pH-ի, օքսիդավերականգնման պայմանների, հանքային կազմի, օրգանական նյութերի և այլ բնապահպանական գործոնների ազդեցությանը մետաղների շարժունակության վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գետի առանձին հատվածների աղտոտվածության մակարդակը, բացահայտել ծանր մետաղների հնարավոր աղբյուրներն ու տարածման ուղիները և հասկանալ ջուր–նստվածք փոխազդեցությունների դերը աղտոտիչների կենսաերկրաքիմիական շրջանառության մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել Հրազդան գետի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, աղտոտման հնարավոր վտանգների բացահայտման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի արդյունավետ մեխանիզմների մշակման համար։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի կայունության, ծանր մետաղների երկարաժամկետ կուտակման և դրանց հնարավոր ազդեցության ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ծայրամասային նյարդի ծանր փորձարարական վնասման պայմաններում իմունային համակարգի վրա ազդեցություն ունեցող կենսաբանական գործոնների հնարավոր նյարդապաշտպան հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հիպոթալամուսային պրոլինով հարուստ PRP-1 պեպտիդի և միջինասիական կոբրայի թույնից ստացվող կենսաբանական բաղադրիչների ազդեցությունն է նյարդային հյուսվածքում վնասումից հետո ընթացող բջջային, իմունաբանական և վերականգնողական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում նյարդային և իմունային համակարգերի փոխազդեցության մեխանիզմները՝ հատկապես այն փոփոխությունները, որոնք ուղեկցում են ծայրամասային նյարդային հյուսվածքի վնասմանը և կարող են ազդել նյարդային բջիջների պահպանման ու վերականգնման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում PRP-1-ի՝ որպես կենսաբանական ակտիվ պեպտիդի իմունակարգավորիչ և հնարավոր նյարդապաշտպան ազդեցությունների գիտական գնահատմանը։ Կոբրայի թույնի հետ կապված ուսումնասիրությունը դիտարկվում է բացառապես փորձարարական կենսաբժշկական հետազոտության շրջանակում՝ կենտրոնանալով դրա առանձին կենսաբանական ազդեցությունների գիտական բնութագրման, այլ ոչ թե գործնական կիրառման վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և գործառական փոփոխությունների, բորբոքային պատասխանի, բջջային կենսունակության և վերականգնողական երևույթների համեմատական գնահատում։ Երկու տարբեր կենսաբանական գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու դրանց ազդեցության բնույթը և պարզելու, թե նյարդային վնասման նկատմամբ օրգանիզմի պատասխանի որ օղակների հետ կարող են կապված լինել դիտվող փոփոխությունները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև իմունային կարգավորման և նյարդային հյուսվածքի վերականգնման փոխադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ վնասումից հետո ընթացող գործընթացները պայմանավորված են բազմաթիվ բջջային և մոլեկուլային համակարգերի համատեղ գործունեությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդակենսաբանության, փորձարարական նյարդաբանության, իմունաբանության և կենսաքիմիայի մոտեցումները՝ նպաստելով ծայրամասային նյարդային համակարգի վնասումների ժամանակ նյարդապաշտպան և վերականգնողական մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։