Թանգարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները

Informatics

Այս գիրքը նվիրված է թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման ինտերվալային տրամաբանական մեթոդների մշակմանը՝ ներկայացնելով թվային համակարգերի նախագծման և մոդելավորման կարևորագույն ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են տրամաբանական նախագծման գործընթացների ավտոմատացման սկզբունքները, անորոշության պայմաններում թվային սխեմաների վերլուծության և սինթեզի մեթոդները, ինչպես նաև հաշվարկային արդյունավետության բարձրացման մոտեցումները։ Գրքում ներկայացվում են տեսական հիմունքներ, ալգորիթմներ և գործնական լուծումներ, որոնք նպաստում են բարդ թվային համակարգերի նախագծման հուսալիության և ճշգրտության բարելավմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի, համակարգչային ճարտարագիտության, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Literature

Ստեղծագործությունը խորհրդանշական և դրամատիկ ուղղվածությամբ արձակ գործ է, որի հեղինակը Արթուր Գրիգորյան է, և այն կառուցված է որպես ներքին մենախոսություն կամ նամակային ձևաչափով պատմություն, որտեղ մարդկային հոգեբանական վիճակները ներկայացվում են ծայրահեղ փորձությունների և բարոյական ճգնաժամի ֆոնին։ Գրքում «դժոխք» հասկացությունը հաճախ ընկալվում է ոչ միայն որպես կրոնական կամ առասպելական տարածք, այլ նաև որպես մարդու ներքին աշխարհի խորհրդանշական պատկեր՝ արտահայտելով մեղքի, վախի, զղջման և ինքնաքննության խոր շերտերը։ Հեղինակը փորձել է բացահայտել մարդու հոգեբանական սահմանային վիճակները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է անհատը բախվել սեփական անցյալի, ընտրությունների և ներքին հակասությունների հետ։ Ստեղծագործության ընթացքում զգալի է նաև բարոյափիլիսոփայական շերտը, որտեղ քննարկվում են արդարության, պատժի, ներման և ինքնաճանաչման հարցերը՝ ստեղծելով մութ, բայց միաժամանակ խորապես մտածելու տեղիք տվող միջավայր։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է բակտերիալ ծագման ռեկոմբինանտ D-հիդանտոինազների և L-ամինոացիլազների ստացման, մաքրման և կենսաքիմիական բնութագրման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ռեկոմբինանտ ԴՆԹ-ի և մանրէաբանական արտահայտման համակարգերի կիրառումը՝ անհրաժեշտ ֆերմենտների ստացման համար, ինչը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում ստանալ որոշակի հատկություններով ֆերմենտային պատրաստուկներ և ուսումնասիրել դրանց կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները։ D-հիդանտոինազները և L-ամինոացիլազները կարևոր են կենսատեխնոլոգիական գործընթացներում, քանի որ կարող են մասնակցել տարբեր օրգանական միացությունների փոխակերպմանը և օգտագործվել արժեքավոր քիրալային միացությունների, ամինաթթուների և դրանց ածանցյալների ստացման գործընթացներում։ Աշխատության առաջին կարևոր ուղղությունը ռեկոմբինանտ ֆերմենտների ստացումն է, որը ներառում է համապատասխան գենետիկական նյութի ընտրություն, արտահայտման համակարգի կառուցում և ֆերմենտի արտադրության համար հարմար բակտերիալ համակարգի օգտագործում։ Հաջորդ փուլը ֆերմենտների մեկուսացումն ու մաքրումն է, որի նպատակն է ստանալ հնարավորինս բարձր մաքրության և պահպանված ակտիվության կենսակատալիզատորներ։ Մաքրման արդյունավետությունը կարևոր է ոչ միայն փորձարարական ուսումնասիրությունների, այլև ֆերմենտների հետագա կիրառական օգտագործման համար։ Կենսաքիմիական բնութագրման փուլում կարող են ուսումնասիրվել ֆերմենտների կատալիտիկ ակտիվությունը, սուբստրատային յուրահատկությունը, օպտիմալ pH-ը և ջերմաստիճանը, ջերմակայունությունը, տարբեր քիմիական գործոնների ազդեցությունը, ինչպես նաև կինետիկ պարամետրերը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ստացված ռեկոմբինանտ ֆերմենտների հատկությունները և համեմատելու դրանք բնական աղբյուրներից ստացված ֆերմենտների հետ։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է ֆերմենտային կենսատեխնոլոգիայի զարգացման հետ, քանի որ բարձր ակտիվությամբ և կանխատեսելի հատկություններով ռեկոմբինանտ ֆերմենտները կարող են օգտագործվել դեղագործական, սննդային, քիմիական և կենսատեխնոլոգիական արտադրություններում։ Հատկապես կարևոր է դրանց հնարավոր կիրառությունը օպտիկական ակտիվ միացությունների ստացման գործընթացներում, որտեղ ֆերմենտների բարձր ընտրողականությունը կարող է նպաստել անհրաժեշտ արտադրանքի ստացման արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիկոսներին, մանրէաբաններին, կենսատեխնոլոգներին, ֆերմենտաբաններին, դեղաքիմիկոսներին, ինչպես նաև ռեկոմբինանտ սպիտակուցների ստացմամբ և կենսակատալիզով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է մոլեկուլային կենսաբանության, մանրէաբանության և կենսաքիմիայի մեթոդները՝ բակտերիալ ծագման ֆերմենտների ստացման, մաքրման և հատկությունների մանրամասն գնահատման նպատակով՝ ցույց տալով դրանց գիտական և հնարավոր կենսատեխնոլոգիական արժեքը։

Economics

Բաց տնտեսության հասկացությունը վերաբերում է այն տնտեսական համակարգին, որտեղ երկրի տնտեսությունը ակտիվորեն ներգրավված է միջազգային տնտեսական հարաբերություններում՝ իրականացնելով ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի և երբեմն նաև աշխատուժի ազատ կամ կարգավորվող փոխանակում այլ երկրների հետ։ Բաց տնտեսության պայմաններում ազգային տնտեսությունը կախված է համաշխարհային շուկաներից, արտաքին առևտրից, արտարժույթի հոսքերից և միջազգային ներդրումներից, ինչը հնարավորություն է տալիս ընդլայնել արտադրական հնարավորությունները, բարձրացնել արդյունավետությունը և օգտվել մասնագիտացման ու միջազգային աշխատանքի բաժանման առավելություններից։ Բաց տնտեսության կարևոր բաղադրիչներն են արտահանման և ներմուծման ծավալները, վճարային հաշվեկշիռը, փոխարժեքային քաղաքականությունը և կապիտալի շարժը, որոնք միասին ձևավորում են երկրի տնտեսական ինտեգրման մակարդակը համաշխարհային տնտեսության մեջ։ Այս համակարգում ներքին շուկան և արտաքին շուկան փոխազդում են միմյանց հետ, և տնտեսական քաղաքականությունը պետք է հաշվի առնի ինչպես ներքին կայունությունը, այնպես էլ արտաքին մրցունակությունը։ Բաց տնտեսության առավելություններից են շուկաների ընդլայնումը, տեխնոլոգիաների ներհոսքը, ներդրումների աճը և սպառողական ընտրության բազմազանությունը, սակայն այն նաև ենթադրում է որոշ ռիսկեր՝ արտաքին շուկաների տատանումների ազդեցություն, կախվածություն ներմուծումից և ֆինանսական ցնցումների փոխանցման վտանգ։ Ընդհանուր առմամբ, բաց տնտեսությունը ժամանակակից գլոբալ տնտեսության հիմնական բնութագրերից է, որը նպաստում է երկրների տնտեսական փոխկապակցվածությանը և զարգացման ավելի արագ տեմպերին։

Medicine

Աշխատանքը նվիրված է ծննդօգնության ստացիոնարում վարակների տարածման համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, դրանց առաջացման ռիսկային գործոնների և կանխարգելման արդյունավետ միջոցառումների ուսումնասիրությանը։ Թեման առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ ծննդատներում միաժամանակ առկա են վարակների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունությամբ պացիենտներ, նորածիններ և բուժանձնակազմ, իսկ բժշկական բազմաթիվ միջամտություններ կարող են ստեղծել վարակի փոխանցման լրացուցիչ ռիսկեր։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում վարակների աղբյուրներին, փոխանցման հնարավոր մեխանիզմներին և ուղիներին, վարակի տարածմանը նպաստող պայմաններին, ինչպես նաև ստացիոնարի տարբեր բաժանմունքներում համաճարակաբանական իրավիճակի ձևավորման օրինաչափություններին։ Հատուկ կարևորություն է տրվում մայրերի և նորածինների շրջանում վարակային բարդությունների կանխարգելմանը, քանի որ այս խմբերի համար վարակի հետևանքները կարող են լինել առավել ծանր։ Աշխատանքում վերլուծվում են վարակի հսկողության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները՝ հիվանդների և բուժանձնակազմի համաճարակաբանական հսկողությունը, վարակի դեպքերի վաղ հայտնաբերումը, անհրաժեշտ մեկուսացման միջոցառումները, ախտահանման և մանրէազերծման պատշաճ իրականացումը, ձեռքերի հիգիենան, բժշկական գործիքների անվտանգ կիրառումը և ստացիոնարի սանիտարահիգիենիկ ռեժիմի պահպանումը։ Այսպիսի միջոցառումները կարևոր բաղադրիչ են բուժօգնության հետ կապված վարակների կանխարգելման համակարգում, որի շրջանակում անհրաժեշտ է ոչ միայն արձագանքել արդեն առաջացած վարակային դեպքերին, այլև մշտապես գնահատել հնարավոր ռիսկերը և կանխել վարակի տարածումը։ Հայաստանի ազգային առողջապահական համակարգում նույնպես առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի հսկողությանը և բժշկական միջամտություններով պայմանավորված վարակների կանխարգելմանը։ Աշխատանքի գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ համաճարակաբանական տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել վարակի տարածման առավել վտանգավոր օղակները, գնահատել կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետությունը և մշակել ստացիոնարի պայմաններին համապատասխան կազմակերպչական ու հակահամաճարակային մոտեցումներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել համաճարակաբանների, մանկաբարձ-գինեկոլոգների, բուժքույրերի, հիգիենիստների, վարակների հսկողության մասնագետների, բժշկական բուհերի ուսանողների և բուժհաստատությունների կազմակերպման ու վարակի կանխարգելման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Աշխատանքը մատենագիտական աղբյուրներում ներկայացված է որպես Մ. Մ. Տեր-Ստեփանյանի դոկտորական ատենախոսություն՝ բժշկական գիտությունների բնագավառում, 2017 թվականին, 38 էջ ծավալով։

Law

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի կենսագործման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ իրավական նորմերի իրական ազդեցությունը հասարակական հարաբերությունների վրա բացահայտելու տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով իրավական նորմերում ամրագրված պահանջները, թույլտվությունները և պարտավորությունները վերածվում են իրավահարաբերությունների մասնակիցների իրական վարքագծի և իրավական գործունեության։ Քննվում են իրավունքի կենսագործման հիմնական ձևերը՝ իրավական արգելքների պահպանումը, պարտականությունների կատարումը, սուբյեկտիվ իրավունքների օգտագործումը և իրավական նորմերի կիրառումը իրավասու պետական մարմինների կողմից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավունքի կենսագործման և իրավակիրառ գործունեության հարաբերակցությանը, քանի որ իրավական կարգավորումների մի մասը կարող է իրականացվել անձանց անմիջական վարքագծով, իսկ որոշ դեպքերում անհրաժեշտ է իրավասու մարմնի անհատական որոշում կամ այլ իրավական գործողություն։ Ուսումնասիրվում են իրավական նորմերի արդյունավետ իրականացման նախադրյալները՝ օրենսդրության հստակությունը և ներքին համաձայնեցվածությունը, իրավական կարգավորման համապատասխանությունը հասարակական հարաբերություններին, իրավական գիտակցության մակարդակը, իրավական մշակույթը և պետական ինստիտուտների գործունեության արդյունավետությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում իրավունքի նորմի և դրա գործնական իրականացման միջև հնարավոր տարբերությունների վերլուծությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել իրավական կարգավորման արդյունավետությունը սահմանափակող գործոնները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննարկվել նաև իրավական բացերի, նորմերի հակասությունների, մեկնաբանման դժվարությունների և իրավակիրառ պրակտիկայի անհամաչափության ազդեցությունները իրավունքի կենսագործման վրա։ Առանձին նշանակություն ունի իրավաչափ վարքագծի ձևավորման խնդիրը, քանի որ իրավունքի իրական արդյունավետությունը կախված է ոչ միայն պետական հարկադրանքի հնարավորությունից, այլև իրավական նորմերի հասարակական ընկալումից և դրանց կամավոր պահպանման աստիճանից։ Տեսական դրույթների և իրավական պրակտիկայի համադրումը հնարավորություն է տալիս իրավունքի կենսագործումը դիտարկել որպես բազմաստիճան գործընթաց, որտեղ փոխկապակցված են իրավաստեղծ գործունեությունը, իրավական մեկնաբանությունը, իրավահարաբերությունները, իրավակիրառումը և իրավական պատասխանատվությունը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, իրավակիրառման, իրավական վարքագծի և իրավական կարգավորման արդյունավետության վերաբերյալ մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել իրավական նորմերի գործնական իրականացման հիմնական օրինաչափություններն ու կատարելագործման հնարավորությունները։