Հայ-սիրիական հարաբերությունները 1991-2011 թթ.

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ցինկի օքսիդի հիմքով կոմպոզիցիաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը, որոնց բաղադրության մեջ ներառված են սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացություններ և հակաուռուցքային դեղամիջոց դոքսոռուբիցին։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակը տարբեր քիմիական բաղադրիչների համակցմամբ նոր նյութական համակարգերի ստացման, դրանց կազմի և կառուցվածքի ուսումնասիրման, ինչպես նաև ստացման տեխնոլոգիական պայմանների օպտիմալացման հնարավորությունների բացահայտումն է։ Աշխատանքում կարևորվում է սալիցիլիդենամինաթթուների խելատային միացությունների հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ նման միացությունները կարող են մետաղների իոնների հետ առաջացնել կայուն կոորդինացիոն համակարգեր և, կախված կառուցվածքից, ցուցաբերել տարբեր ֆիզիկաքիմիական ու կենսաբանական հատկություններ։ Ցինկի օքսիդը դիտարկվում է որպես կոմպոզիցիայի կարևոր բաղադրիչ, որի մակերևութային և քիմիական հատկությունները հնարավորություն են տալիս ձևավորելու բազմաբաղադրիչ համակարգեր և ազդելու դրանց կայունության ու ֆունկցիոնալ բնութագրերի վրա։ Հետազոտության առանձին ուղղություն է դոքսոռուբիցինի ներգրավումը ստացվող համակարգերում։ Դոքսոռուբիցինը լայնորեն կիրառվող անտրացիկլինային հակաուռուցքային դեղամիջոց է, և դրա հետ կապված նյութագիտական ու դեղագործական ուսումնասիրություններում կարևոր են ակտիվ նյութի պահպանման, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր նպատակային կիրառման հարցերը։ Աշխատանքը նպատակ ունի ուսումնասիրել, թե ինչ պայմաններում կարելի է ստանալ անհրաժեշտ բաղադրությամբ և վերարտադրելի հատկություններով կոմպոզիցիաներ՝ հաշվի առնելով սկզբնական նյութերի հարաբերակցությունը, ռեակցիայի պայմանները, ջերմաստիճանը, միջավայրի բնույթը, խառնման և չորացման ռեժիմները և այլ տեխնոլոգիական պարամետրեր։ Ստացված նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է ներառել դրանց քիմիական կազմի, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և բաղադրիչների միջև հնարավոր փոխազդեցությունների գնահատում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տեխնոլոգիական գործընթացի վերարտադրելիության ապահովումը, քանի որ բազմաբաղադրիչ համակարգերի դեպքում նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են ազդել վերջնական նյութի հատկությունների վրա։ Հետազոտությունը գտնվում է համակարգման քիմիայի, նյութագիտության և դեղագործական քիմիայի հատման ոլորտում և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել մետաղօրգանական բաղադրիչների, անօրգանական հիմքի և կենսաբանորեն ակտիվ դեղանյութի համատեղ համակարգերի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել դեղանյութերի կրիչների, ֆունկցիոնալ կոմպոզիցիոն նյութերի և նոր կենսաբժշկական կիրառություններ ունեցող համակարգերի հետագա մշակման տեսանկյունից։ Միաժամանակ աշխատանքը գիտականորեն կարևոր է այն պատճառով, որ համադրում է նյութի ստացման տեխնոլոգիական խնդիրները և դրա կառուցվածքաֆիզիկաքիմիական բնութագրերի ուսումնասիրությունը՝ փորձելով բացահայտել ստացման պայմանների և վերջնական հատկությունների միջև կապերը։ Արդյունքում ձևավորվում է բազմաբաղադրիչ կոմպոզիցիայի ստացման և ուսումնասիրման համալիր մոտեցում, որը կարող է հիմք հանդիսանալ նմանատիպ համակարգերի հետագա կատարելագործման և կիրառական ներուժի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, դեղագործական քիմիայի մասնագետներին, նյութագետներին, կենսաքիմիկոսներին և այն հետազոտողներին, ովքեր զբաղվում են կոորդինացիոն միացություններով, մետաղական օքսիդների հիմքով կոմպոզիտներով և կենսաբանական ակտիվ նյութերի նոր ձևերով։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք հետագա հետազոտությունների համար, որոնք ուղղված են ստացված համակարգերի կենսաբանական ակտիվության, կայունության, փոխազդեցությունների և հնարավոր դեղագործական կիրառությունների առավել խորքային գնահատմանը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է դժվար դաստիարակվող երեխաների ինքնահաստատման գործընթացի ուսումնասիրմանը և այդ գործընթացին նպաստող մանկավարժական արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Ներկայացվում են երեխաների վարքային առանձնահատկությունները, սոցիալականացման դժվարությունները, ինքնագնահատականի ձևավորման խնդիրները և դրանց հաղթահարման մեթոդները կրթական միջավայրում։ Քննարկվում են ուսուցչի, ընտանիքի և սոցիալական միջավայրի դերը երեխայի անձնային զարգացման գործում, ինչպես նաև դաստիարակչական աշխատանքի այն ձևերն ու միջոցները, որոնք նպաստում են ինքնավստահության, պատասխանատվության, հաղորդակցական կարողությունների և դրական ինքնընկալման ձևավորմանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են գործնական մոտեցումներ, մանկավարժական տեխնոլոգիաներ և հոգեբանամանկավարժական սկզբունքներ, որոնք կարող են կիրառվել տարբեր դժվարություններ ունեցող երեխաների հետ աշխատանքում։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և երեխաների դաստիարակությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանում ստեղծված հայոց լեզվի բացատրական բառարանների ուսումնասիրությանը՝ դրանց կազմավորման պատմության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, բառապաշարի ընտրության սկզբունքների և հայ բառարանագրության զարգացման գործում ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Աշխատության կենտրոնում այն բառարաններն են, որոնց հիմնական նպատակն է եղել ներկայացնել հայերենի բառային կազմը, բացատրել բառերի իմաստները, արձանագրել դրանց գործածության տարբեր ոլորտները և հնարավորինս ամբողջական պատկերացում տալ ժամանակի հայերեն լեզվական համակարգի մասին։ Խորհրդային շրջանը հայ բառարանագրության համար առանձնահատուկ փուլ էր, քանի որ այդ ժամանակ ձևավորվեցին մեծածավալ գիտական բառարանագրական աշխատանքներ, ընդլայնվեց բառարանների կազմման մեթոդաբանական հիմքը և համակարգվեց նախորդ դարերից ժառանգված բառագիտական նյութը։ Բացատրական բառարանի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ այն սահմանափակված չէ բառի պարզ համարժեքի կամ թարգմանության ներկայացմամբ։ Դրա խնդիրն է բացահայտել բառի իմաստը տվյալ լեզվի ներսում՝ հնարավորության դեպքում ներկայացնելով իմաստային տարբերակները, քերականական բնութագրերը, ոճական առանձնահատկությունները, գործածության ոլորտները և օրինակները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանները կարևոր աղբյուր են ոչ միայն լեզվի բառապաշարը ճանաչելու, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական վիճակն ուսումնասիրելու համար։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի բառարանների առանձնահատկություններից է հայերենի բառապաշարի լայն ընդգրկումը։ Դրանցում տեղ են գտել գրական լեզվի բառեր, մասնագիտական և գիտական եզրույթներ, խոսակցական միավորներ, բարբառային կամ հնացած բառեր, նորաբանություններ և տարբեր ոլորտների հետ կապված բառային միավորներ։ Այսպիսի բազմազանությունը պայմանավորված էր նաև հասարակական կյանքի փոփոխություններով․ գիտության, արդյունաբերության, կրթության, տեխնիկայի և մշակույթի զարգացումը հայերենում առաջ էր բերում նոր հասկացություններ և համապատասխան բառապաշար։ Բառարանները պետք է արձանագրեին այդ փոփոխությունները և ներկայացնեին լեզվի զարգացման տվյալ փուլը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բառային նյութի ընտրության սկզբունքը։ Բառարանագիրները կանգնած էին այն խնդրի առաջ, թե լեզվի բառապաշարի որ շերտերն ընդգրկել և ինչ չափանիշներով տարբերակել գրական, խոսակցական, մասնագիտական, բարբառային, հնացած կամ նոր ձևերը։ Այս ընտրությունը բառարանի գիտական արժեքի կարևոր բաղադրիչներից է, քանի որ յուրաքանչյուր բառարան որոշակիորեն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանում լեզվի մասին ընդունված գիտական պատկերացումները։ Խորհրդային հայ բառարանագրության զարգացման մեջ կարևոր նշանակություն ունեցավ նաև բառերի իմաստների ճշգրիտ սահմանումը։ Բառի բացատրությունը պետք է լիներ հնարավորինս հակիրճ, բայց միաժամանակ բավարար՝ իմաստային տարբերությունները բացահայտելու համար։ Բազմիմաստ բառերի դեպքում անհրաժեշտ էր տարբերակել դրանց առանձին նշանակությունները և ցույց տալ, թե ինչ պայմաններում է տվյալ իմաստը գործածվում։ Այս աշխատանքը պահանջում էր ոչ միայն լեզվական ինտուիցիա, այլև մեծածավալ բնագրային նյութի ուսումնասիրություն և բառի իրական գործածության վերլուծություն։ Բառարանների արժեքավոր բաղադրիչներից են նաև օրինակները։ Բառի իմաստը հաճախ առավել հստակ է դառնում ոչ թե վերացական սահմանման, այլ կենդանի խոսքի կամ գրական բնագրի միջոցով։ Օրինակների ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ բառի գործածական միջավայրը, քերականական կապերը, ոճական երանգավորումը և իմաստային նրբությունները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանների ուսումնասիրությունը ենթադրում է նաև դրանց օրինակային նյութի և աղբյուրագիտական հիմքի գնահատում։ Առանձին ուշադրության է արժանի բառարանների և հայ գրականության փոխհարաբերությունը։ Գրական ստեղծագործությունները բառարանագրական նյութի կարևոր աղբյուր են, քանի որ գրական լեզվի բառապաշարի զարգացման, նոր բառերի առաջացման և բառերի իմաստային փոփոխությունների մասին արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում։ Խորհրդային շրջանի բառարաններում տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության նյութի օգտագործումը հնարավորություն է տվել միավորել լեզվի պատմական ժառանգությունը և ժամանակակից գործածությունը։ Այս առումով բառարանները հանդես են գալիս նաև որպես հայ գրական լեզվի զարգացման վկայագրեր։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև բառարանների կառուցվածքի քննությունը։ Բառարանային հոդվածի կազմակերպումը, գլխաբառի ներկայացումը, քերականական նշումները, ոճական և ոլորտային պիտակները, իմաստների դասավորությունը, դարձվածքների ու կայուն կապակցությունների ընդգրկումը ձևավորում են բառարանի ներքին համակարգը։ Այս տարրերի համադրությունը ցույց է տալիս, թե տվյալ բառարանը ինչպիսի տեսական և գործնական սկզբունքների վրա է հիմնված։ Խորհրդային շրջանի բառարանագիտության մեջ կարևոր էր նաև միասնականացման և նորմավորման ձգտումը։ Գրական լեզվի նորմերի ամրապնդումը պահանջում էր բառերի ուղղագրական, քերականական և իմաստային ներկայացման որոշակի միասնական չափանիշներ։ Բացատրական բառարանները այդ գործընթացում ունեին կարևոր դեր, քանի որ դրանք ոչ միայն արձանագրում էին լեզվական փաստերը, այլև որոշ դեպքերում նպաստում էին գրական լեզվի նորմերի տարածմանը և կայունացմանը։ Միաժամանակ նման մոտեցումը կարող էր առաջացնել որոշակի սահմանափակումներ, երբ կենդանի լեզվական բազմազանությունը անհրաժեշտ էր համապատասխանեցնել ընդունված նորմատիվ պատկերացումներին։ Բառարանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայերենի բառապաշարի պատմական փոփոխությունները։ Տարբեր հրատարակությունների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ բառերն են պահպանվել, որոնք են դուրս եկել ակտիվ գործածությունից, ինչ նոր բառեր են առաջացել և ինչպես են փոխվել առանձին բառերի իմաստները։ Այս տեսանկյունից բացատրական բառարանը դառնում է ոչ միայն տեղեկատու, այլև լեզվի պատմական զարգացման կարևոր փաստաթուղթ։ Հատկապես հետաքրքիր է նորաբանությունների և խորհրդային հասարակական-քաղաքական իրականության հետ կապված բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Այդ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքը, պետական համակարգը, տնտեսական հարաբերությունները, արտադրական գործընթացները և գաղափարական միջավայրը հայերենում ստեղծել կամ տարածել էին բազմաթիվ նոր բառեր և արտահայտություններ։ Դրանց բառարանային արձանագրումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է հասարակական փոփոխությունն արտացոլվում լեզվի բառապաշարում։ Միևնույն ժամանակ բառարանների նկատմամբ ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառագիտական փաստի արձանագրումը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական կամ նորմատիվ ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակակից հայ բառարանագրության զարգացման տեսանկյունից։ Խորհրդային շրջանի բառարանները հետագա բառարանագիտական աշխատանքների համար ստեղծեցին մեծածավալ նյութական և մեթոդաբանական հիմք։ Դրանցում կուտակված բառային, իմաստաբանական և օրինակային հարուստ նյութը կարող է օգտագործվել նոր սերնդի բառարանների, էլեկտրոնային բառարանների և լեզվական կորպուսների ստեղծման ժամանակ։ Միաժամանակ ժամանակակից բառարանագիտությունը հնարավորություն է տալիս վերանայել նախկին սկզբունքները՝ կիրառելով կորպուսային լեզվաբանության, թվային տեխնոլոգիաների և համակարգչային բառարանագրության գործիքները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խորհրդային շրջանի հայոց լեզվի բացատրական բառարանները հայ բառարանագրության պատմության կարևորագույն փուլերից են։ Դրանք համակարգել և պահպանել են հայերենի բառային հսկայական նյութ, արձանագրել լեզվի զարգացման որոշակի ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունները, նպաստել գրական լեզվի նորմավորման գործընթացին և հիմք ստեղծել հետագա բառարանագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Դրանց համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել հայերենի բառապաշարը, իմաստաբանությունը, բառակազմությունը, գրական լեզվի զարգացումը և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային ազդեցությունը լեզվի վրա։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է պետության և մենաշնորհների ազդեցությանը շուկայի կառուցվածքի, մրցակցության և տնտեսական արդյունավետության վրա ժամանակակից տնտեսությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են մենաշնորհային կառույցները ձևավորում շուկայի գները, արտադրանքի առաջարկը և սպառողական ընտրությունը՝ հաճախ սահմանափակելով ազատ մրցակցությունը և ստեղծելով շուկայական ուժերի անհավասարակշռություն։ Հեղինակը անդրադառնում է մենաշնորհների հիմնական տեսակներին՝ բնական, վարչական և տնտեսական մենաշնորհներ, ինչպես նաև դրանց առաջացման պատճառներին՝ մասշտաբի տնտեսություններ, տեխնոլոգիական առավելություններ և պետական կարգավորումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետության դերին շուկայի կարգավորման գործընթացում՝ հակամենաշնորհային քաղաքականություն, մրցակցության պաշտպանություն, կարգավորող մարմինների գործունեություն և օրենսդրական սահմանափակումներ։ Գրքում քննարկվում են նաև պետության միջամտության դրական և բացասական կողմերը՝ շուկայի արդյունավետության բարձրացում ընդդեմ բյուրոկրատական խոչընդոտների և տնտեսական ազատությունների սահմանափակման։ Վերլուծվում է պետության և մենաշնորհների փոխազդեցությունը տնտեսական աճի, սպառողների բարեկեցության և շուկայի կայունության համատեքստում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, իրավաբանների, պետական քաղաքականություն մշակողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատավարձի ձևերի և համակարգերի արդյունավետ կիրառումը պայմանավորված է այնպիսի կազմակերպական, տնտեսական և իրավական պայմաններով, որոնք ապահովում են աշխատուժի արդար վարձատրություն, աշխատանքի արտադրողականության աճ և ձեռնարկության ընդհանուր արդյունավետության բարձրացում։ Աշխատավարձի հիմնական ձևերն են ժամանակային և գործային (piece-rate) համակարգերը, ինչպես նաև դրանց համակցված տարբերակները, որոնց ճիշտ ընտրությունը կախված է արտադրության բնույթից, տեխնոլոգիական մակարդակից և աշխատանքի չափելիությունից։ Ժամանակային համակարգը առավել արդյունավետ է այն դեպքերում, երբ աշխատանքի արդյունքը դժվար է չափել քանակապես, իսկ գործային համակարգը կիրառվում է այնտեղ, որտեղ հնարավոր է հստակ գնահատել կատարված աշխատանքի ծավալը և որակը։ Արդյունավետ կիրառման կարևոր պայմաններից են աշխատանքի նորմավորման հստակ համակարգի առկայությունը, արդար և թափանցիկ գնահատման չափանիշները, արտադրողականության և որակի վերահսկման մեխանիզմները, ինչպես նաև աշխատավարձի կապը աշխատանքի արդյունքի հետ, ինչը խթանում է աշխատողների մոտիվացիան։ Բացի այդ, անհրաժեշտ է ապահովել ֆինանսական կայունություն և ձեռնարկության վճարունակություն, որպեսզի աշխատավարձի վճարումները լինեն կանոնավոր և ժամանակին, ինչպես նաև հաշվի առնել սոցիալական երաշխիքները և նվազագույն աշխատավարձի պետական կարգավորումը։ Կարևոր պայման է նաև մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման համակարգի առկայությունը, որը ներառում է վերապատրաստում, աշխատանքի գնահատում և կարիերայի աճի հնարավորություններ։

Տեխնոլոգիա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է լայն դիապազոնի բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և հետազոտման խնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում են ջերմաստիճանի չափման ֆիզիկական հիմքերը, սենսորների աշխատանքի սկզբունքները և անալոգ-թվային փոխակերպման տեխնոլոգիաները։ Հեղինակը վերլուծում է տարբեր տիպի ջերմաստիճանային տվիչների՝ թերմիստորների, թերմոէլեմենտների և կիսահաղորդչային սենսորների կիրառելիությունը բարձր ճշգրտության չափումների համար՝ ընդգծելով դրանց զգայունության, կայունության և գծայնության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև թվային ազդանշանների մշակման ալգորիթմները, սխալների նվազեցման մեթոդները, կալիբրացման ընթացակարգերը և չափման միջավայրային գործոնների ազդեցությունը համակարգի ճշգրտության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սարքավորման կառուցվածքային նախագծմանը, միկրոկոնտրոլերային համակարգերի կիրառությանը և արդյունքների թվային մշակման ինտեգրված լուծումներին։ Գիրքը նախատեսված է էլեկտրոնիկայի ինժեներների, ֆիզիկոսների, ավտոմատացման մասնագետների, սարքաշինության ոլորտի հետազոտողների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով համապարփակ մոտեցում բարձր ճշգրտության թվային ջերմաչափի մշակման և կիրառման վերաբերյալ։