Տարբեր գենոտիպի տավարի նորոգման մատղաշի ինտենսիվ աճեցման ազդեցությունը մթերատվության ձևավորման և առաջին զուգավորման հասակի վրա

History

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանում 1990–2003 թվականներին իրականացված հնագիտական ուսումնասիրությունների հիմնական արդյունքները՝ ամփոփելով տվյալ ժամանակահատվածում կատարված պեղումների, հետազոտությունների և հնագիտական հուշարձանների ուսումնասիրության նշանակալի ձեռքբերումները։ Հրատարակությունը կարևոր նյութ է Հայաստանի հնագիտական ժառանգության, պատմական բնակավայրերի, հնագույն մշակույթների և տարբեր ժամանակաշրջաններին վերաբերող նյութական մնացորդների ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքում ներկայացվող հետազոտական արդյունքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու հնագիտական գիտության զարգացման ուղղությունների, դաշտային ուսումնասիրությունների կազմակերպման և պեղումների ընթացքում ձեռք բերված գիտական տվյալների նշանակության մասին։ Հնագիտական նյութերի ուսումնասիրությունը կարևոր դեր ունի Հայաստանի տարածքում բնակչության վաղ շրջանի կենսակերպի, բնակավայրերի ձևավորման, տնտեսական գործունեության, արհեստների, թաղման սովորույթների և մշակութային փոխազդեցությունների բացահայտման գործում։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև պատմական հուշարձանների փաստագրման, դրանց գիտական գնահատման և մշակութային ժառանգության պահպանության խնդիրների տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու տարբեր հնագիտական ուսումնասիրությունների արդյունքները և դիտարկելու դրանց ներդրումը Հայաստանի անցյալի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնման գործում։ Այն նախատեսված է հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, հնագիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ուսանողների և հետազոտողների համար՝ որպես մասնագիտական տեղեկատու և գիտական ուսումնասիրությունների աղբյուր։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Եվրոպական միության ինստիտուտների և անդամ պետությունների միջև քրեաիրավական ոլորտում լիազորությունների բաշխման, փոխազդեցության և սահմանազատման տեսական ու իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն առանձնահատուկ իրավական համակարգի վրա, որի շրջանակում ազգային քրեական իրավունքը շարունակում է մնալ անդամ պետությունների իրավակարգերի կարևոր բաղադրիչ, սակայն միաժամանակ զարգանում են միասնական եվրոպական իրավական չափանիշներ և միջպետական համագործակցության մեխանիզմներ։ Քննության է առնվում, թե ինչ իրավական հիմքերով և ինչ սահմաններում կարող են միության ինստիտուտները ներգործել քրեական օրենսդրության, քրեական արդարադատության և իրավապահ համագործակցության վրա, ինչպես նաև ինչպիսի իրավասություններ են պահպանվում անդամ պետությունների կողմից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային ինքնիշխանության և վերպետական իրավակարգավորման հարաբերակցությանը։ Քրեական իրավունքն ավանդաբար սերտորեն կապված է պետական ինքնիշխանության հետ, քանի որ հանցավոր արարքների սահմանումը, պատասխանատվության տեսակների որոշումը և քրեական արդարադատության իրականացումը պետության հիմնարար գործառույթներից են։ Եվրոպական ինտեգրման խորացման պայմաններում, սակայն, սահմանների ազատ տեղաշարժը և մի շարք հանցավոր երևույթների անդրսահմանային բնույթը մեծացրել են անդամ պետությունների միջև համակարգված իրավական համագործակցության անհրաժեշտությունը։ Այդ պատճառով ձևավորվել են այնպիսի մեխանիզմներ, որոնք մի կողմից նախատեսում են ազգային իրավական համակարգերի ինքնուրույնության պահպանում, իսկ մյուս կողմից՝ հնարավորություն են տալիս ընդհանուր իրավական միջոցներով արձագանքել մի քանի պետությունների շահերին առնչվող հանցավորությանը։ Հետազոտության տեսական հիմքում իրավասությունների վերապահման սկզբունքն է, որի համաձայն միության մարմինները գործում են միայն այն լիազորությունների սահմաններում, որոնք անդամ պետությունները պայմանագրերով փոխանցել են ընդհանուր կառույցներին։ Այս սկզբունքի հետ փոխկապակցված են սուբսիդիարության և համաչափության սկզբունքները։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե երբ է քրեաիրավական խնդրի լուծումը նպատակահարմար իրականացնել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում, իսկ երբ այն պետք է մնա ազգային մարմինների իրավասության շրջանակում։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ վերպետական կարգավորումը չպետք է դուրս գա ընդհանուր նպատակների իրականացման համար անհրաժեշտ սահմաններից։ Քննության է առնվում եվրոպական ինտեգրման ընթացքում քրեաիրավական համագործակցության պատմական զարգացումը։ Սկզբնական փուլերում քրեական արդարադատության ոլորտում համագործակցությունը հիմնականում միջկառավարական բնույթ էր կրում, իսկ հետագա պայմանագրային բարեփոխումների արդյունքում այն աստիճանաբար ավելի սերտորեն ներառվեց միության ընդհանուր իրավական համակարգում։ Այս զարգացումը հանգեցրեց եվրոպական ինստիտուտների իրավաստեղծ և համակարգող դերի ընդլայնմանը, միաժամանակ պահպանելով ազգային օրենսդիր, դատական և իրավապահ մարմինների առանցքային նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում Լիսաբոնի պայմանագրից հետո ձևավորված իրավական համակարգին, որի շրջանակում ազատության, անվտանգության և արդարադատության տարածքը դարձել է ինտեգրման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Ուսումնասիրվում է միության օրենսդիր մարմինների դերը քրեաիրավական համագործակցության ընդհանուր չափանիշների սահմանման գործում։ Որոշ ոլորտներում հնարավոր է սահմանել նվազագույն կանոններ հատկապես ծանր և անդրսահմանային բնույթ ունեցող հանցավորության դեմ պայքարի համար, ինչպես նաև քրեական դատավարության որոշ հարցերում։ Նման կարգավորումների նպատակը ազգային քրեական օրենսդրությունների ամբողջական միատեսակացումը չէ, այլ համագործակցության համար անհրաժեշտ նվազագույն իրավական համատեղելիության ապահովումը։ Այդ պատճառով անդամ պետությունները շարունակում են իրականացնել ընդունված ընդհանուր չափանիշների ներպետական կիրարկումը՝ իրենց իրավական համակարգերի առանձնահատկություններին համապատասխան։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա է փոխադարձ ճանաչման սկզբունքը։ Այն եվրոպական քրեական արդարադատության համագործակցության կարևոր հիմքերից է և ենթադրում է, որ մի անդամ պետության իրավասու մարմնի որոշումը սահմանված պայմաններում կարող է ճանաչվել և կատարվել մյուս անդամ պետությունում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համագործակցությունը կազմակերպել առանց ազգային քրեական և դատավարական համակարգերի ամբողջական միատեսակեցման։ Փոխադարձ ճանաչման արդյունավետությունը, սակայն, կապված է անդամ պետությունների միջև փոխադարձ վստահության, մարդու հիմնական իրավունքների պահպանման և դատական պաշտպանության բավարար երաշխիքների հետ։ Այս համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել անձանց հանձնման, ապացույցների ձեռքբերման, դատական որոշումների կատարման և քրեական վարույթների շրջանակում փոխօգնության մեխանիզմները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Եվրոպական միության արդարադատության դատարանի դերակատարությանը։ Դատարանի իրավական մեկնաբանությունները նպաստում են միության իրավունքի միասնական կիրառմանը և հնարավորություն են տալիս հստակեցնել եվրոպական ու ազգային իրավասությունների սահմանները։ Դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է հավասարակշռել արդյունավետ քրեական համագործակցության պահանջները և անձանց հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը։ Դիտարկվում է նաև ազգային դատարանների դերը, քանի որ եվրոպական քրեաիրավական նորմերի մեծ մասը գործնականում կիրառվում է հենց անդամ պետությունների իրավական համակարգերի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրավապահ և դատական համագործակցության մասնագիտացված կառույցներին։ Եվրոպական մակարդակում գործող համակարգող մարմինները նպաստում են անդամ պետությունների իրավասու հաստատությունների միջև տեղեկատվության փոխանակմանը, համատեղ գործողությունների կազմակերպմանը և անդրսահմանային քրեական գործերի համակարգմանը։ Դրանց գործունեությունը չի վերացնում ազգային ոստիկանության, դատախազության կամ դատարանների իրավասությունները, այլ ստեղծում է համագործակցության լրացուցիչ մեխանիզմներ։ Հետազոտության մեջ կարող է դիտարկվել նաև Եվրոպական հանրային դատախազության առանձնահատուկ կարգավիճակը, որը միության ֆինանսական շահերին վնասող որոշ հանցագործությունների շրջանակում իրականացնում է պայմանագրերով և համապատասխան իրավական ակտերով սահմանված գործառույթներ՝ ազգային իրավական համակարգերի հետ փոխգործակցության պայմաններում։ Կարևոր ուղղություն է քրեական նյութական իրավունքի մոտարկման խնդիրը։ Որոշ անդրսահմանային հանցատեսակների դեպքում անդամ պետությունների օրենսդրությունների չափազանց մեծ տարբերությունները կարող են դժվարացնել արդյունավետ համագործակցությունը։ Այդ պատճառով ընդհանուր եվրոպական մակարդակում կարող են սահմանվել հանցակազմերի և պատժամիջոցների վերաբերյալ նվազագույն պահանջներ որոշակի ոլորտներում։ Միաժամանակ անդամ պետությունները պահպանում են ազգային քրեական օրենսդրության կառուցվածքը, քրեական պատասխանատվության բազմաթիվ ընդհանուր սկզբունքները և այն ոլորտների կարգավորումը, որոնք պայմանագրերով չեն փոխանցվել միության իրավասությանը։ Այս հարաբերակցությունը ցույց է տալիս, որ եվրոպական քրեաիրավական համակարգը կառուցված է ոչ թե ազգային քրեական իրավունքը փոխարինելու, այլ որոշակի ոլորտներում այն համակարգելու և մոտարկելու սկզբունքի վրա։ Քննության է առնվում նաև քրեական դատավարության ոլորտում իրավասությունների հարաբերակցությունը։ Անդրսահմանային գործերով համագործակցությունը պահանջում է որոշակի ընդհանուր երաշխիքներ, այդ թվում՝ կասկածյալների և մեղադրյալների դատավարական իրավունքների պաշտպանության հարցում։ Միաժամանակ քրեական վարույթի կազմակերպման հիմնական կառուցվածքները շարունակում են որոշվել ազգային օրենսդրությամբ։ Այդ պատճառով ընդհանուր չափանիշների և ներպետական դատավարական ավանդույթների հարաբերակցությունը դառնում է կարևոր իրավագիտական խնդիր։ Հատուկ նշանակություն ունի հիմնարար իրավունքների պաշտպանության հարցը։ Քրեական արդարադատության ոլորտում վերպետական համագործակցության արդյունավետությունը չի կարող դիտարկվել անձի իրավունքներից առանձնացված։ Ազատությունից զրկումը, անձնական տվյալների փոխանակումը, ապացույցների հավաքումը և դատական որոշումների փոխադարձ ճանաչումը կարող են անմիջականորեն առնչվել մարդու հիմնարար իրավունքներին։ Հետևաբար եվրոպական քրեաիրավական համագործակցությունը պետք է համադրվի արդար դատաքննության, պաշտպանության իրավունքի, անմեղության կանխավարկածի, անձնական կյանքի պաշտպանության և այլ հիմնարար երաշխիքների հետ։ Եվրոպական միության հիմնարար իրավունքների խարտիան այս համակարգում ունի առանձնահատուկ նշանակություն՝ միության իրավունքի կիրառման շրջանակում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ազգային սահմանադրական համակարգերի և միության իրավունքի փոխհարաբերությանը։ Քրեական իրավունքի ոլորտում այդ հարցը հատկապես զգայուն է, քանի որ քրեական պատասխանատվությունը կապված է օրինականության, իրավական որոշակիության և անհատի ազատության պաշտպանության հիմնարար սկզբունքների հետ։ Ազգային սահմանադրական դատարանների և եվրոպական դատական մարմինների միջև ձևավորված իրավական երկխոսությունը հնարավորություն է տալիս քննարկել միության իրավունքի արդյունավետության, ազգային սահմանադրական ինքնության և հիմնարար իրավունքների պաշտպանության միջև հավասարակշռության խնդիրները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև անդրսահմանային կազմակերպված հանցավորության, ահաբեկչության, մարդկանց շահագործման, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության, կիբեռհանցավորության, փողերի լվացման և միության ֆինանսական շահերի դեմ ուղղված հանցագործությունների դեմ պայքարի իրավական մեխանիզմները։ Նման երևույթները հաճախ չեն սահմանափակվում մեկ պետության տարածքով, ինչի պատճառով դրանց արդյունավետ կանխարգելումն ու քննությունը պահանջում են իրավապահ և դատական մարմինների համակարգված համագործակցություն։ Միաժամանակ յուրաքանչյուր ոլորտում անհրաժեշտ է պարզել, թե որ միջոցները կարող են ընդունվել ընդհանուր եվրոպական մակարդակում և որոնք պետք է իրականացվեն ազգային իրավասությունների շրջանակում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է եվրոպական ինտեգրման և պետական ինքնիշխանության փոխհարաբերության ուսումնասիրությամբ քրեական իրավունքի առանձնահատուկ զգայուն ոլորտում։ Վերպետական և ազգային իրավասությունների հարաբերակցությունը ներկայացվում է որպես փոփոխվող իրավական համակարգ, որտեղ ընդհանուր եվրոպական նպատակները, ազգային իրավական ավանդույթները, արդյունավետ քրեական հետապնդման անհրաժեշտությունը և հիմնարար իրավունքների պաշտպանությունը պետք է գործեն փոխկապակցված ձևով։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ձևավորվում բազմամակարդակ քրեաիրավական կարգավորման համակարգը, ինչ սահմաններում են գործում միության ինստիտուտները և ինչ դեր են շարունակում կատարել անդամ պետությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Եվրոպական միության իրավունքի, քրեական իրավունքի, միջազգային իրավունքի, քրեական դատավարության և եվրոպական ինտեգրման իրավական հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողների, իրավաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Law

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բռնությամբ զուգորդված զինվորական հանցագործությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ քրեաիրավական և կրիմինալոգիական տեսանկյուններից։ Այն անդրադառնում է զինվորական ծառայության ընթացքում կատարվող բռնի բնույթի հանցավոր արարքների էությանը, իրավական բնութագրերին, առաջացման պատճառներին և կանխարգելման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նման հանցագործությունների կազմը, դրանց որակման առանձնահատկությունները, հանցագործություն կատարած անձի բնութագիրը, ինչպես նաև այն սոցիալական, հոգեբանական և կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են նպաստել նման երևույթների առաջացմանը։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է հատկացվում զինվորական կարգապահության, ենթակայության հարաբերությունների, զինծառայողների իրավունքների պաշտպանության և զինված ուժերում իրավակարգի պահպանման հարցերին։ Հետազոտությունը ներկայացնում է նաև կանխարգելիչ միջոցների մշակման անհրաժեշտությունը՝ ուղղված զինվորական միջավայրում բռնության նվազեցմանը և իրավական մեխանիզմների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և զինվորական ոլորտի իրավական խնդիրներով հետաքրքրվող անձանց համար։

History

Գիրքը ուսումնասիրում է Հաղպատի վանական համալիրի պատմամշակութային դերը՝ այն ներկայացնելով որպես հայապահպանության կարևոր կենտրոն միջնադարյան Հայաստանում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են վանքի հիմնադրման և զարգացման փուլերը, նրա հոգևոր, կրթական և գիտական նշանակությունը, ինչպես նաև դերը որպես ձեռագրական և մշակութային կենտրոն։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է Հաղպատի դպրոցի գործունեությանը, մատենագրական ավանդույթներին, կրոնական կյանքի կազմակերպմանը և վանական համալիրի ազդեցությանը տարածաշրջանի մշակութային զարգացման վրա։ Գրքում ընդգծվում է Հաղպատի դերը որպես ազգային ինքնության պահպանման օջախ օտար տիրապետությունների պայմաններում, ինչպես նաև նրա կապը հայկական այլ վանական կենտրոնների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճարտարապետական առանձնահատկություններին, եկեղեցիների կառուցվածքին և արվեստի գործերին, որոնք արտացոլում են հայկական միջնադարյան մշակույթի բարձր մակարդակը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորքային պատկերացում կազմել Հաղպատի որպես հայապահպան կենտրոնի պատմական և մշակութային նշանակության վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով պատմաբանների, հայագետների և մշակութաբանությամբ հետաքրքրվողների համար։

Literature

Այս հրատարակությունը ներառում է երկու վերնագրով ներկայացված գրական նյութ՝ «Ծեր պիգմեյը» և «Զատկական ձվեր», որոնք կարող են տարբեր թեմատիկ ուղղություններ ունենալ։ Առաջին վերնագիրը հուշում է տարեց պիգմեյի կերպարի շուրջ ծավալվող պատմության հնարավոր առկայության մասին, որի միջոցով կարող են ներկայացվել մարդկային բնավորության, կյանքի փորձի, արտաքին տարբերությունների և հասարակության մեջ անհատի տեղի վերաբերյալ հարցեր։ Երկրորդ վերնագիրը կապված է Զատկի տոնի և դրա խորհրդանիշներից մեկի՝ զատկական ձվի հետ, որը քրիստոնեական մշակույթում ավանդաբար առնչվում է նոր կյանքի, վերածննդի և տոնական սովորույթների գաղափարներին։ Այս թեմայով ստեղծագործությունը կարող է անդրադառնալ տոնական ավանդույթներին, ընտանեկան հարաբերություններին, երեխաների աշխարհընկալմանը կամ բարոյական դաստիարակությանը։ Երկու վերնագրերի համատեղ ընդգրկումը կարող է վկայել տարբեր բովանդակությամբ պատմությունների կամ առանձին գրական երկերի միևնույն հատորում հրատարակված լինելու մասին, սակայն առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ հաստատել դրանց սյուժեն, ժանրը, փոխադարձ կապը կամ նախատեսված ընթերցողական շրջանակը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև XIX դարի հայերեն տպագիր գրականության, մանկապատանեկան ընթերցանության և քրիստոնեական տոնական մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Technology

Այս աշխատանքը վերաբերում է էլեկտրական մեքենաների կրող հանգույցների (պոդշիպնիկային հանգույցների) թրթռային ակտիվության և ծառայության երկարակեցության գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տեխնիկական ախտորոշման ճշգրտությունը և սարքավորումների հուսալի շահագործման մակարդակը։ Այն ընդգրկում է ժամանակակից վիբրոախտորոշման մոտեցումների ուսումնասիրություն, որոնց միջոցով հնարավոր է հայտնաբերել վաղ փուլում առաջացող մաշվածությունը, անհամաչափությունները և այլ դինամիկ խախտումներ, որոնք ազդում են մեքենաների աշխատանքի կայունության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական մոդելավորման և փորձարարական տվյալների համադրմանը, ինչը թույլ է տալիս ավելի ճշգրիտ գնահատել կրող հանգույցների մնացորդային ռեսուրսը և կանխատեսել դրանց հնարավոր խափանումները։ Նյութում քննարկվում են նաև ազդանշանների մշակման ժամանակակից մեթոդներ, սպեկտրալ վերլուծության կիրառություններ և ախտորոշման ավտոմատացված համակարգերի ներդրման հնարավորությունները արդյունաբերական պայմաններում։ Աշխատանքի ընդհանուր նպատակն է բարելավել էլեկտրամեխանիկական համակարգերի հուսալիությունը, նվազեցնել չնախատեսված կանգերը և օպտիմալացնել տեխնիկական սպասարկման գործընթացները՝ հիմնվելով վիճակագրական և ինժեներական վերլուծությունների վրա։