Տարեգիրք: (ԶԼՄ արձագանքներ) 2017

Literature

Աշխատանքը նվիրված է էկվադորցի գրող Խորխե Իկասայի ստեղծագործական ժառանգության և լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի զարգացման մեջ նրա ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործությունների սոցիալական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև այն պատմական ու հասարակական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել է նրա գրական աշխարհայացքը։ Աշխատանքը Իկասայի արձակը դիտարկում է լատինաամերիկյան գրականության այն կարևոր ուղղության համատեքստում, որը գրականության միջոցով անդրադառնում էր սոցիալական անհավասարությանը, աղքատությանը, շահագործմանը, հողի և սեփականության խնդիրներին, բնիկ ժողովուրդների ծանր վիճակին ու հասարակության տարբեր շերտերի միջև առկա հակասություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի ստեղծագործություններում էկվադորական գյուղական իրականության և բնիկ բնակչության կյանքի պատկերմանը։ Նրա գրականության մեջ սոցիալական խնդիրները ներկայացվում են ոչ միայն որպես արտաքին միջավայրի նկարագրություն, այլև որպես հերոսների ճակատագրերը որոշող խորքային ուժեր։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ սոցիալական վեպում անհատական պատմությունն ու հասարակական իրականությունը սերտորեն միահյուսվում են․ հերոսների անձնական ողբերգությունները, աղքատությունը, անարդարությունը և իրավունքների սահմանափակումը ներկայացվում են որպես ավելի լայն սոցիալական կառուցվածքների հետևանք։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել Իկասայի ստեղծագործություններին բնորոշ կերպարային համակարգը, պատմողական սկզբունքները, լեզվական առանձնահատկությունները և ռեալիստական պատկերման մեթոդները։ Հատուկ նշանակություն ունի հեղինակի կողմից բնիկ բնակչության կյանքի ներկայացումը, քանի որ այդ միջոցով նրա արձակը ձեռք է բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև ազգային և մշակութային ինքնության հետ կապված հնչեղություն։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի ձևավորման պատմական նախադրյալներին և այն հասարակական գործընթացներին, որոնք նպաստեցին գրականության մեջ սոցիալական քննադատության ուժեղացմանը։ Այս համատեքստում Իկասայի ստեղծագործությունը դիտարկվում է որպես տարածաշրջանի հասարակական հակասությունների գրական արտացոլման կարևոր օրինակ։ Նրա արձակի առանձնահատկություններից մեկը սոցիալական իրականության կոշտ և հաճախ անզիջում պատկերումն է, որի միջոցով հեղինակը ընթերցողին կանգնեցնում է աղքատության, բռնության, շահագործման և անարդարության խնդիրների առաջ։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել բնության, հողի և գյուղական միջավայրի դերը ստեղծագործությունների կառուցվածքում, քանի որ այդ տարրերը հաճախ անմիջականորեն կապված են հերոսների սոցիալական կարգավիճակի և կենսապայմանների հետ։ Կարևոր է նաև գրողի ստեղծագործության կապը լատինաամերիկյան գրականության ավելի լայն զարգացման հետ, որտեղ սոցիալական թեմատիկան հետագայում փոխկապակցվեց ազգային ինքնության, գաղութային ժառանգության, մշակութային բազմազանության և քաղաքական փոփոխությունների խնդիրների հետ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է գեղարվեստական գրականությունը միաժամանակ կատարել սոցիալական քննադատության, հասարակական իրազեկման և մշակութային ինքնության արտահայտման գործառույթ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Խորխե Իկասայի ստեղծագործությունը որպես լատինաամերիկյան սոցիալական վեպի կարևոր դրսևորում՝ բացահայտելով նրա արձակի հիմնական թեմաները, գեղարվեստական մեթոդները և հասարակական նշանակությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել լատինաամերիկյան գրականությամբ, սոցիալական վեպի ժանրով, գրական ռեալիզմով, ինչպես նաև Լատինական Ամերիկայի հասարակական և մշակութային պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է կրթական գործընթացում տեխնոլոգիական գործոնների դերի և դրանց՝ ուսուցման որակի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների, թվային կրթական ռեսուրսների, էլեկտրոնային ուսուցման միջավայրերի և տեխնիկական միջոցների կիրառման հնարավորություններն են՝ սովորողների գիտելիքների յուրացումը, ներգրավվածությունը և ուսուցման արդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Տեխնոլոգիաները դիտարկվում են ոչ միայն որպես տեղեկատվության փոխանցման գործիքներ, այլև որպես ուսուցման կազմակերպման նոր ձևերի զարգացման միջոց, որը կարող է նպաստել ինտերակտիվ, անհատականացված և համագործակցային ուսուցման ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դասավանդողի թվային և մանկավարժական կարողությունների փոխկապակցվածությանը, քանի որ տեխնիկական միջոցների առկայությունն ինքնին չի ապահովում կրթության բարձր որակ․ դրանց արդյունավետությունը մեծապես կախված է ուսումնական նպատակներին համապատասխան ընտրությունից և մեթոդապես հիմնավորված կիրառումից։ Ուսումնասիրվում են մուլտիմեդիա նյութերի, առցանց կրթական հարթակների, վիրտուալ ուսումնական միջավայրերի, թվային գնահատման գործիքների և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է տեխնոլոգիաների ազդեցությունը սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի, տեղեկատվության որոնման և գնահատման, խնդիրների լուծման, ստեղծագործական մտածողության և համագործակցային հմտությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ քննության են առնվում տեխնոլոգիական միջավայրի հետ կապված հնարավոր դժվարությունները՝ թվային անհավասարությունը, տեխնիկական ենթակառուցվածքների սահմանափակումները, ուսուցիչների ոչ բավարար պատրաստվածությունը, տեղեկատվական գերբեռնվածությունը և տեխնոլոգիական գործիքների ոչ նպատակային կիրառումը։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև ավանդական և թվային ուսուցման մեթոդների արդյունավետ համադրումը, որի դեպքում տեխնոլոգիաները լրացնում են մանկավարժական գործընթացը՝ առանց ուսուցիչ-սովորող անմիջական հաղորդակցության նշանակությունը նվազեցնելու։ Ուսուցման որակի գնահատման տեսանկյունից դիտարկվում են ոչ միայն ակադեմիական արդյունքները, այլև սովորողների մասնակցությունը, մոտիվացիան, հետադարձ կապի արդյունավետությունը և կրթական ռեսուրսների հասանելիությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության, կրթական տեխնոլոգիաների, թվային ուսուցման և կրթության որակի կառավարման մոտեցումները՝ ներկայացնելով տեխնոլոգիական գործոնները որպես ժամանակակից ուսումնական միջավայրի արդյունավետ կազմակերպման կարևոր բաղադրիչ։

Religion

Աշխատությունը նախատեսված է երեխաների խոսքային կարողությունների զարգացման և փոխասացության միջոցով նրանց լեզվական ու մտավոր հմտությունների ամրապնդման համար։ Փոխասացությունը՝ որպես հարցուպատասխանի և երկխոսության վրա հիմնված ուսուցման եղանակ, հնարավորություն է տալիս սովորողներին ոչ միայն մտապահել տեղեկություններ, այլև հասկանալ հարցի իմաստը, ձևակերպել պատասխաններ, արտահայտել սեփական մտքերը և հետևողականորեն մասնակցել զրույցին։ Նման բնույթի ուսումնական ձեռնարկներում սովորաբար ընդգրկվում են տարբեր թեմաներով հարցեր ու պատասխաններ, պարզ բացատրություններ, կարճ երկխոսություններ և լեզվական առաջադրանքներ, որոնք աստիճանաբար զարգացնում են երեխայի բառապաշարը, հիշողությունը, ուշադրությունը և տրամաբանական մտածողությունը։ Գործնական վարժությունների միջոցով երեխաները սովորում են ճիշտ կառուցել նախադասությունները, ընտրել համապատասխան բառեր, պահպանել խոսքի տրամաբանական հաջորդականությունը և հստակ արտահայտել իրենց միտքը։ Փոխասացության ձևը նաև նպաստում է ուսուցչի և աշակերտի ակտիվ հաղորդակցությանը՝ դասը դարձնելով մասնակցային և կենդանի գործընթաց։ Այն կարող է կիրառվել ինչպես անհատական պարապմունքների, այնպես էլ խմբային ուսուցման ժամանակ՝ խթանելով լսելու, հարցեր տալու, պատասխանելու և զրուցակցին ուշադրությամբ հետևելու կարողությունները։ Գրքի մանկավարժական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ լեզվի յուրացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կանոնների ու բառերի մտապահում, այլև որպես կենդանի հաղորդակցման հմտություն։ Այս առումով այն ներկայացնում է երեխաների տարրական կրթության, խոսքի մշակույթի ձևավորման և հայերեն ուսումնական գրականության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար կարևոր նյութ։

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է պատանիների համար նախատեսված նոր գրքերի տեղեկատվական ընտրանի, որը նպատակ ունի օգնել երիտասարդ ընթերցողներին կողմնորոշվել ժամանակակից գրականության բազմազան դաշտում և գտնել իրենց հետաքրքրություններին համապատասխան ընթերցանություն։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր ժանրերի ստեղծագործություններ՝ արկածային և ֆանտաստիկ պատմություններ, գիտահանրամատչելի գրքեր, սոցիալ-հոգեբանական վեպեր, ինչպես նաև կրթական և ճանաչողական բնույթի հրատարակություններ, որոնք նպաստում են պատանեկան մտածողության, երևակայության և արժեքային համակարգի ձևավորմանը։ Նյութը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն գրքերին, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողությունը, ստեղծագործական մոտեցումը և գիտելիքի նկատմամբ հետաքրքրությունը՝ միաժամանակ աջակցելով ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը։ Տեղեկատվական ցանկը նաև ընդգծում է ժամանակակից մանկապատանեկան գրականության դերը անձի սոցիալականացման, ինքնաճանաչման և աշխարհընկալման ընդլայնման գործընթացներում՝ ներկայացնելով գրքեր, որոնք կարող են դառնալ ոգեշնչման աղբյուր և կրթական ուղեցույց պատանիների համար։

Economics

Այս ռեֆերատը վերաբերում է դրամաշրջանառության օրենքին, դրամական զանգվածին և դրամական ագրեգատներին, որոնք հանդիսանում են մակրոտնտեսագիտության և դրամավարկային քաղաքականության կարևոր հասկացություններ։ Դրամաշրջանառության օրենքը նկարագրում է տնտեսության մեջ անհրաժեշտ փողի քանակի կախվածությունը ապրանքների և ծառայությունների շրջանառության ծավալից, գների մակարդակից և փողի շրջանառության արագությունից, այսինքն՝ որքան մեծ է տնտեսական ակտիվությունը և գների մակարդակը, այնքան ավելի մեծ դրամական զանգված է անհրաժեշտ կայուն փոխանակման ապահովման համար։ Դրամական զանգվածը տնտեսության մեջ շրջանառվող ամբողջ փողն է, որը ներառում է կանխիկ գումարը, ինչպես նաև բանկային ավանդները և այլ բարձր իրացվելի ֆինանսական ակտիվներ, որոնք կարող են արագ վերածվել վճարման միջոցի։ Դրամական զանգվածի չափը կարևոր դեր ունի տնտեսության կայունության մեջ, քանի որ դրա ավելցուկը կարող է առաջացնել գնաճ, իսկ պակասը՝ տնտեսական ակտիվության նվազում և անկում։ Դրամական ագրեգատները դրամական զանգվածի դասակարգման համակարգ են, որոնք տարբերակում են փողը ըստ իրացվելիության աստիճանի։ Օրինակ՝ M0-ը ներառում է միայն կանխիկ փողը և կենտրոնական բանկում պահվող պահուստները, M1-ը՝ կանխիկը և պահանջարկային ավանդները, M2-ը՝ M1-ը գումարած ժամկետային ավանդները և որոշ այլ ֆինանսական գործիքներ, իսկ ավելի լայն ագրեգատները ներառում են նաև այլ ներդրումային և խնայողական գործիքներ։ Այս դասակարգումը օգնում է կենտրոնական բանկերին և տնտեսագետներին ավելի ճշգրիտ վերլուծել փողի շրջանառությունը և իրականացնել արդյունավետ դրամավարկային քաղաքականություն՝ վերահսկելով գնաճը, տոկոսադրույքները և տնտեսական աճը։ Այսպիսով, դրամաշրջանառության օրենքը և դրամական ագրեգատների համակարգը հանդիսանում են ժամանակակից ֆինանսական համակարգի կարևոր հիմքեր, որոնք ապահովում են տնտեսության կայուն և հավասարակշռված զարգացումը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հայ մտավորական, գրականագետ և հասարակական գործիչ Նիկոլ Աղբալյանի մանկավարժական գործունեության, կրթական հայացքների և հայ կրթական մտքի զարգացման մեջ նրա ունեցած ներդրման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նրա ուսուցչական և կրթական գործունեությունն է՝ դիտարկված այն պատմամշակութային միջավայրի համատեքստում, որտեղ ձևավորվել են կրթության, ազգային դաստիարակության և մտավոր զարգացման վերաբերյալ նրա պատկերացումները։ Քննվում են ուսուցման նպատակների, ուսուցչի դերի, սովորողի անհատականության զարգացման, ազգային մշակույթի յուրացման և կրթության հասարակական նշանակության վերաբերյալ նրա մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մայրենի լեզվի, հայ գրականության, պատմության և մշակութային ժառանգության դերին կրթական գործընթացում՝ որպես ազգային ինքնագիտակցության և արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր միջոցների։ Մանկավարժական գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն դասավանդման գործնական փորձի, այլև կրթության վերաբերյալ տեսական գաղափարների համատեքստում՝ բացահայտելով նրա գրականագիտական, մշակութաբանական և հասարակական հայացքների ազդեցությունը մանկավարժական մտածողության վրա։ Կարևորվում է սովորողի ինքնուրույն մտածողության, ստեղծագործական կարողությունների, ընթերցանության մշակույթի և գիտելիքի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորման խնդիրը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև նրա գործունեությանը տարբեր կրթական հաստատություններում, դասավանդման կազմակերպման սկզբունքներին և երիտասարդ սերնդի կրթության ու դաստիարակության վերաբերյալ արտահայտած գաղափարներին։ Առանձին ուշադրության է արժանանում ուսուցչի մասնագիտական ու բարոյական կերպարի վերաբերյալ նրա ընկալումը, որտեղ մանկավարժը հանդես է գալիս ոչ միայն գիտելիք փոխանցողի, այլև սովորողի մտավոր և մշակութային զարգացմանն աջակցող անձի դերում։ Նրա կրթական ժառանգության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև ժամանակաշրջանի հայկական դպրոցի առջև ծառացած խնդիրները և կրթական գաղափարների կապը ազգային ու մշակութային կյանքի հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է Նիկոլ Աղբալյանի մանկավարժական ժառանգության պատմական և տեսական նշանակությունը՝ այն դիտարկելով հայ մանկավարժական մտքի, կրթության պատմության և ազգային մշակույթի զարգացման փոխկապակցվածության շրջանակում։