Տեղական և օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ներգրավման ուղիները Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում

Economics

Աշխատությունը նվիրված է մատակարարման շղթաների կառավարման գործընթացներում անորոշության և պատահական գործոնների հաշվառման համար ստոխաստիկ մոդելավորման մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի էներգետիկ համակարգի առանձնահատկությունների օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում մատակարարման շղթայի տարբեր օղակների փոխկապակցվածությունն է՝ ռեսուրսների ձեռքբերումից և փոխադրումից մինչև էներգիայի արտադրություն, բաշխում ու վերջնական սպառում։ Էներգետիկ ոլորտում նման գործընթացները կարող են ենթարկվել պահանջարկի տատանումների, մատակարարման ընդհատումների, գների փոփոխությունների, արտադրական հզորությունների սահմանափակումների և այլ անորոշությունների ազդեցությանը, ինչի պատճառով կառավարման որոշումների ընդունման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել բազմաթիվ հնարավոր սցենարներ։ Ստոխաստիկ մոդելավորումը դիտարկվում է որպես գործիք, որը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական եղանակներով ներկայացնել պատահական փոփոխականների ազդեցությունը համակարգի աշխատանքի վրա և գնահատել տարբեր որոշումների հնարավոր հետևանքները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել էներգետիկ ռեսուրսների պահանջարկի և առաջարկի փոփոխականությունը, պաշարների կառավարման խնդիրները, մատակարարման հուսալիությունը, արտադրական և տրանսպորտային սահմանափակումները, ինչպես նաև համակարգի տարբեր օղակների միջև ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օպտիմալացման խնդիրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր սահմանափակումների և անորոշությունների պայմաններում ընտրել ծախսերի, հուսալիության և սպասարկման մակարդակի տեսանկյունից ընդունելի որոշումներ։ Կարևոր ուղղություն է ռիսկերի գնահատումը և սցենարային վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մատակարարման հնարավոր խափանումների ազդեցությունը և համակարգի դիմակայունությունը տարբեր պայմաններում։ Հայաստանի էներգետիկ ոլորտի օրինակով նման մոդելները կարող են կիրառվել էներգետիկ մատակարարումների պլանավորման, ենթակառուցվածքների օգտագործման, պահանջարկի կանխատեսման և ռեսուրսների բաշխման խնդիրների վերլուծության համար։ Միաժամանակ կարևորվում է մոդելների համար անհրաժեշտ տվյալների որակը, քանի որ ստոխաստիկ գնահատումների արժանահավատությունը մեծապես կախված է օգտագործվող տեղեկատվության ամբողջականությունից և պատահական գործոնների համապատասխան ներկայացումից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մատակարարման շղթաների կառավարման, հավանականային մոդելավորման, գործառնությունների հետազոտության և էներգետիկ տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել անորոշության պայմաններում էներգետիկ համակարգի պլանավորման և կառավարման ավելի հիմնավորված մեթոդներ։

Linguistics

Ուսումնական աշխատությունը նախատեսված է հայերենը նոր սկսող սովորողների համար և նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու լեզվի հիմնական քերականական կանոններն ու կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես տարրական լեզվական գիտելիքների ձևավորման ուղեցույց՝ օգնելով սովորողներին հասկանալ հայերենի հնչյունական, բառային և քերականական համակարգերի փոխկապակցվածությունը։ Քերականական ուսուցման կարևոր բաղադրիչներն են խոսքի մասերի ճանաչումը, բառերի փոփոխության օրինաչափությունները, հոլովման և խոնարհման սկզբունքները, նախադասության անդամների հարաբերությունները և խոսքի ճիշտ կառուցման կանոնները։ Նման դասագրքերում կանոնների բացատրությունը սովորաբար ուղեկցվում է օրինակներով ու վարժություններով, որոնք հնարավորություն են տալիս տեսական գիտելիքները կիրառելու ընթերցանության, գրավոր խոսքի և նախադասությունների կազմության ընթացքում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև հայերենի ուսուցման պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է այն մանկավարժական մոտեցումները, որոնց միջոցով փորձ է արվել լեզվական գիտելիքը մատչելի դարձնել նորավարժ սովորողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի դասավանդման ավանդույթներով, քերականական մտքի զարգացմամբ և 19-րդ դարի հայկական կրթական գրականությամբ հետաքրքրվողների համար։ Նման ձեռնարկները նպաստել են գրագիտության տարածմանը, լեզվական հմտությունների ամրապնդմանը և հայերենով ճիշտ ու հստակ հաղորդակցվելու կարողության ձևավորմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր բնույթի ազդանշանների ընդունման և փոխանցման համար նախատեսված ռադիոհեռաչափական համակարգի մշակմանը, դրա կառուցվածքային կազմակերպմանը և տեխնիկական բնութագրերի ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հեռաչափական համակարգերի աշխատանքի սկզբունքները, տեղեկատվության ստացման, մշակման, կոդավորման, մոդուլացման և կապի ուղիներով փոխանցման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տեսակի ազդանշանների՝ անալոգային և թվային տվյալների, չափման արդյունքների և այլ տեղեկատվության միասնական համակարգի միջոցով ընդունման ու փոխանցման հնարավորություններին։ Աշխատանքում քննարկվում են համակարգի հիմնական հանգույցների կառուցվածքն ու փոխազդեցությունը, ազդանշանների նախնական մշակման և վերականգնման գործընթացները, կապի հուսալիության ապահովումը, խանգարումների ազդեցության նվազեցումը և տվյալների փոխանցման ճշգրտության բարձրացումը։ Կարևորվում է ռադիոհեռաչափական համակարգի տեխնիկական պարամետրերի ընտրությունը՝ հաշվի առնելով աշխատանքի հեռավորությունը, փոխանցվող տեղեկատվության բնույթը, արագությունը և համակարգի շահագործման պայմանները։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել բազմաֆունկցիոնալ հեռաչափական համակարգերի նախագծման և կատարելագործման մեթոդների զարգացմանը, ինչպես նաև տարբեր տեխնիկական օբյեկտներից հեռակառավարվող եղանակով տվյալների ստացման ու փոխանցման արդյունավետության բարձրացմանը։ Մշակված մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ արդյունաբերական ավտոմատացման, հեռակառավարման, տեխնիկական ախտորոշման, չափիչ համակարգերի և այլ ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է տվյալների հուսալի անլար փոխանցում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ռադիոէլեկտրոնիկայի, կապի համակարգերի, ավտոմատացման և չափիչ տեխնիկայի մասնագետներին, ինժեներներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է միջին դպրոցում հայոց լեզվի շարահյուսության կարևոր բաժիններից մեկի՝ պարզ նախադասության ուսուցման տեսական, մանկավարժական և մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են պարզ նախադասության կառուցվածքային և իմաստային առանձնահատկությունները, դրա տեսակների, գլխավոր ու երկրորդական անդամների ուսուցման սկզբունքները, ինչպես նաև քերականական գիտելիքների արդյունավետ յուրացման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների լեզվական մտածողության զարգացմանը, շարահյուսական վերլուծության հմտությունների ձևավորմանը և տեսական գիտելիքները բանավոր ու գրավոր խոսքում կիրառելու կարողությունների կատարելագործմանը։ Ուսումնասիրվում են դասավանդման ավանդական և ժամանակակից մեթոդները, ուսումնական առաջադրանքների ու վարժությունների համակարգի մշակման մոտեցումները, ինչպես նաև սովորողների տարիքային և ճանաչողական առանձնահատկությունների հաշվառման անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում պարզ նախադասության ուսուցման ընթացքում հանդիպող դժվարություններին, քերականական սխալների կանխարգելման եղանակներին և ուսուցման արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատությունը կարևորում է շարահյուսական գիտելիքների դերը սովորողների գրագետ խոսքի, լեզվական հաղորդակցման և ինքնուրույն մտածողության զարգացման գործում։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչների, մանկավարժների, լեզվաբանների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և բանասիրական ու մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Medicine

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է սոցիալական գործոնների և դաստիարակության ազդեցությանը ասոցիալական սեռական վարքի ձևավորման ու զարգացման վրա։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն սոցիալական, ընտանեկան, կրթական և միջավայրային պայմանները, որոնք կարող են ազդել մարդու սեռական վարքագծի նորմերի, վերաբերմունքների և վարքային մոդելների ձևավորման վրա։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում է անհատի սոցիալականացման գործընթացը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ընտանիքի, ծնողական վերաբերմունքի, դաստիարակության մեթոդների, հասակակիցների խմբերի և սոցիալական միջավայրի դերին։ Քննարկվում է նաև այն, թե ինչպես կարող են անբարենպաստ ընտանեկան հարաբերությունները, անբավարար կամ հակասական դաստիարակությունը, սոցիալական մեկուսացումը, բռնության կամ անտեսման փորձը և սոցիալական վերահսկողության թուլությունը նպաստել վարքային խնդիրների առաջացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում սեռական վարքի վերաբերյալ արժեքների, սահմանների և պատասխանատվության ձևավորմանը, ինչպես նաև այն սոցիալական նորմերին, որոնց միջոցով հասարակությունը կարգավորում է միջանձնային հարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը փորձում է տարբերակել կենսաբանական, հոգեբանական և սոցիալական գործոնների փոխազդեցությունը՝ խուսափելով խնդիրը միայն մեկ պատճառի ազդեցությամբ բացատրելուց։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև դեռահասության և երիտասարդության փուլերում սոցիալականացման առանձնահատկությունները, քանի որ այդ ժամանակահատվածներում ձևավորվում են սեռական ինքնության, հարաբերությունների և սոցիալական պատասխանատվության վերաբերյալ կարևոր պատկերացումներ։ Կարևոր ուղղություն է կանխարգելման և դաստիարակչական ազդեցության արդյունավետ մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այս համատեքստում ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և մասնագիտական աջակցության համակարգերի համագործակցությանը, առողջ միջանձնային հարաբերությունների ձևավորմանը և տարիքին համապատասխան սեռական կրթությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, մանկավարժների, սոցիալական աշխատողների, դեռահասների և երիտասարդների հետ աշխատող մասնագետների, ինչպես նաև սոցիալական և վարքաբանական գիտությունների ոլորտում հետազոտություններ իրականացնող ուսանողների ու մասնագետների համար։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։