Теоретическое исследование некоторых оптических свойств низкоразмерных систем

Economics

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է ֆոնդային բորսայում արժեթղթերի հրապարակային առաջարկի (IPO և secondary offerings) գործընթացի հիմնախնդիրներին՝ Հայաստանի Հանրապետության կապիտալի շուկայի օրինակով՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով «ՆԱՍԴԱՔ ՕԷՄԷՔՍ Արմենիա» բորսայի գործունեության առանձնահատկություններին և զարգացման սահմանափակումներին։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն ինստիտուցիոնալ, իրավական և տնտեսական գործոնների վրա, որոնք ազդում են հրապարակային առաջարկների արդյունավետ իրականացման վրա՝ ներառյալ շուկայի փոքր ծավալը, ներդրումային պահանջարկի սահմանափակ մակարդակը, կորպորատիվ թափանցիկության խնդիրները և ֆինանսական հաշվետվությունների միջազգային ստանդարտներին համապատասխանության աստիճանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արժեթղթերի գնահատման մեխանիզմներին, ներդրումային ռիսկերի կառավարմանը և շուկայի իրացվելիության ապահովման խնդիրներին, որոնք առանցքային դեր ունեն հրապարակային առաջարկների հաջողության մեջ։ Ներկայացվում է նաև բորսայի դերը որպես ֆինանսական միջնորդական ինստիտուտ, որը նպաստում է կապիտալի ներգրավմանը, ընկերությունների զարգացմանը և ներդրումային միջավայրի բարելավմանը։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև միջազգային փորձը՝ համեմատելով զարգացած շուկաների IPO գործընթացները Հայաստանի պայմանների հետ՝ բացահայտելով կիրառելի բարեփոխումների ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ արժեթղթերի հրապարակային առաջարկների զարգացումը «ՆԱՍԴԱՔ ՕԷՄԷՔՍ Արմենիա»-ում պահանջում է համակցված մոտեցում՝ ներառյալ կարգավորող դաշտի կատարելագործում, ներդրումային մշակույթի զարգացում և ֆինանսական շուկայի խորացում։

History

Այս աշխատանքը նվիրված է հայ-վրացական հակադրության տնտեսական և հասարակական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երկու հարևան ժողովուրդների հարաբերությունների պատմական զարգացումը սոցիալ-տնտեսական, քաղաքական և մշակութային գործոնների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են այն տնտեսական մրցակցային գործընթացները, որոնք տարբեր պատմական փուլերում ձևավորել են լարվածություններ առևտրային ուղիների, քաղաքային կենտրոնների ազդեցության և տարածաշրջանային ռեսուրսների բաշխման շուրջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև սոցիալական կառուցվածքների, ազգային ինքնությունների ձևավորման և քաղաքական վերափոխումների ազդեցությանը հասարակական ընկալումների և փոխադարձ հարաբերությունների վրա։ Քննարկվում են պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում դիվանագիտական հարաբերությունների, մշակութային փոխազդեցությունների և պետական քաղաքականությունների դերը՝ որպես հակադրության կամ համագործակցության խթանող գործոններ։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ հայ-վրացական հարաբերությունների պատմական դինամիկան չի կարող դիտարկվել միայն հակադրության տեսանկյունից, քանի որ այն ներառում է նաև երկարատև համագործակցության, փոխկապվածության և տարածաշրջանային ինտեգրման տարրեր, իսկ տնտեսական և հասարակական գործոնները հաճախ միահյուսվել են քաղաքական և մշակութային գործընթացների հետ:

Other Subjects

Арсен Минасович Амирян (1881–1918) был армянским и российским революционером, журналистом и публицистом, одним из активных участников политической жизни начала XX века и членом движения бакинских большевиков; в период своей деятельности он сотрудничал с революционной прессой, выступал с публицистическими материалами и статьями, в которых затрагивал вопросы социальной борьбы, политики и критики националистических течений, а также участвовал в редактировании и подготовке материалов для партийной печати, включая газету «Бакинский рабочий», где его тексты отражали позицию большевиков и актуальные события революционного периода в Закавказье; его статьи характеризуются идеологической направленностью, полемическим стилем и стремлением к политическому анализу происходящих процессов, а сам сборник «Статьи» объединяет его публицистическое наследие, созданное в контексте революционного движения и общественно-политической борьбы начала XX века.

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը՝ կրթական բարեփոխումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում բարձրագույն կրթության որակի շարունակական բարելավման, կրթական համակարգի արդիականացման, բուհերի կառավարման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան կրթական միջավայրի ձևավորման խնդիրներն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում բարձրագույն կրթության որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ համակարգ, որը ներառում է կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման և ուսումնառության մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, դասախոսական կազմի մասնագիտական պատրաստվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական և տեղեկատվական ապահովվածությունը, կառավարման արդյունավետությունը, գիտահետազոտական գործունեությունը և կրթության վերջնարդյունքները։ Աշխատությունում կարևորվում է որակի ներքին և արտաքին ապահովման մեխանիզմների փոխկապակցվածությունը։ Ներքին որակի ապահովումը դիտարկվում է որպես բուհի ներսում կրթական գործընթացների մշտադիտարկման, գնահատման և շարունակական կատարելագործման համակարգ, իսկ արտաքին գնահատումը՝ որպես կրթական ծրագրերի և հաստատությունների գործունեության համապատասխանության ու արդյունավետության անկախ գնահատման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կրթական ծրագրերի բովանդակության արդիականացման խնդիրը։ Ուսումնասիրվում է, թե որքանով են բուհական կրթական ծրագրերը համապատասխանում գիտության և տեխնոլոգիաների զարգացմանը, աշխատաշուկայի պահանջներին, գործատուների ակնկալիքներին և ուսանողների մասնագիտական զարգացման կարիքներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթության վերջնարդյունքների հստակ սահմանմանը, մասնագիտական և փոխանցելի հմտությունների ձևավորմանը, տեսական գիտելիքների ու գործնական կարողությունների համադրմանը և ուսանողակենտրոն ուսումնառության սկզբունքների կիրառմանը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ուսանողների գիտելիքների և կարողությունների գնահատման համակարգի կատարելագործմանը։ Ժամանակակից բարձրագույն կրթության պայմաններում գնահատումը պետք է ոչ միայն արձանագրի ուսանողի յուրացրած գիտելիքների մակարդակը, այլև հնարավորություն տա բացահայտելու նրա վերլուծական, ստեղծագործական, գործնական և մասնագիտական կարողությունները։ Այդ պատճառով կարևորվում են բազմազան գնահատման մեթոդների կիրառումը, չափանիշների հստակությունը, գնահատման օբյեկտիվությունը և կրթական գործընթացի հետադարձ կապի արդյունավետ կազմակերպումը։ Բարձրագույն կրթության որակի ապահովման գործում առանցքային նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական և մանկավարժական զարգացումը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, նորագույն դասավանդման մեթոդների յուրացման, թվային տեխնոլոգիաների կիրառման, հետազոտահեն ուսուցման և միջազգային մասնագիտական համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Կրթության որակի բարելավումը կապվում է նաև դասախոսի գիտահետազոտական և մանկավարժական գործունեության փոխկապակցվածության հետ, քանի որ ժամանակակից բուհում գիտական նորարարությունները պետք է հնարավորինս արագ ներառվեն կրթական գործընթացում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է բուհերի կառավարման համակարգի արդյունավետության գնահատումը։ Դիտարկվում են կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության, որոշումների կայացման արդյունավետության, տվյալների վրա հիմնված կառավարման, ներքին հաղորդակցության և տարբեր շահակիցների մասնակցության հարցերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների ներգրավվածությանը որակի ապահովման գործընթացներում, քանի որ նրանց կրթական փորձի, կարծիքների և առաջարկությունների ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ առկա խնդիրների բացահայտման և կրթական ծառայությունների բարելավման գործում։ Աշխատությունում կարևորվում է նաև բուհերի կապը գիտության, աշխատաշուկայի և հասարակության հետ։ Բարձրագույն կրթության որակը պայմանավորված է ոչ միայն լսարանում իրականացվող ուսուցմամբ, այլև գիտահետազոտական գործունեության, գործատուների հետ համագործակցության, արտադրական և մասնագիտական պրակտիկաների, շրջանավարտների զբաղվածության և նորարարական նախագծերի զարգացման հնարավորություններով։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրվում են կրթություն–գիտություն և կրթություն–աշխատաշուկա կապերի ամրապնդման անհրաժեշտությունն ու դրանց իրականացման հնարավոր մեխանիզմները։ Կրթական բարեփոխումների համատեքստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բուհերի և կրթական ծրագրերի հավատարմագրման ու որակի արտաքին գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ որակի գնահատման չափանիշների հստակեցմանը, գնահատման գործընթացների թափանցիկության բարձրացմանը և բուհերի կողմից ինքնագնահատման արդյունքների արդյունավետ օգտագործմանը։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի հավատարմագրումը պետք է ոչ միայն վերահսկողության գործիք լինի, այլև բուհի զարգացման, ինքնավերլուծության և շարունակական բարելավման գործընթացի խթան։ Աշխատությունում կարող են առանձնացվել ՀՀ բարձրագույն կրթության որակի ապահովման հիմնական խնդիրները՝ կրթական ծրագրերի ոչ միշտ բավարար համապատասխանությունը աշխատաշուկայի փոփոխվող պահանջներին, դասավանդման ավանդական մեթոդների գերակշռությունը, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման անհրաժեշտությունը, որակի ներքին մշակույթի ոչ լիարժեք կայացվածությունը, բուհերի նյութատեխնիկական հնարավորությունների տարբերությունները, կառավարման որոշակի խնդիրները և միջազգային համագործակցության ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Այդ խնդիրների լուծման նպատակով կարող են առաջարկվել կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում և թարմացում, որակի ներքին ապահովման մշակույթի ամրապնդում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացման համակարգի կատարելագործում, ուսանողների և գործատուների մասնակցության ընդլայնում, թվային կրթական տեխնոլոգիաների արդյունավետ կիրառում, տվյալների հավաքագրման և վերլուծության համակարգերի զարգացում և բուհերի կառավարման գործընթացների կատարելագործում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև որակի ապահովման չափելի ցուցանիշների և գնահատման մեխանիզմների կիրառումը, որոնք հնարավորություն կտան ոչ միայն արձանագրել առկա վիճակը, այլև գնահատել իրականացվող բարեփոխումների արդյունավետությունը և ժամանակին կատարել անհրաժեշտ փոփոխություններ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտի պետական կառավարման մարմիններին, բուհերի ղեկավարներին, որակի ապահովման մասնագետներին, դասախոսներին, կրթական ծրագրերի մշակողներին, ուսանողներին, գործատուներին և բարձրագույն կրթության հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը բարձրագույն կրթության որակի ապահովումը ներկայացնում է որպես շարունակական, համակարգային և բազմակողմանի գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է կրթական ծրագրերի արդիականությունից, դասավանդման որակից, ուսանողների ակտիվ մասնակցությունից, դասախոսների մասնագիտական զարգացումից, արդյունավետ կառավարմանից, գիտության և կրթության ինտեգրումից, աշխատաշուկայի հետ համագործակցությունից և որակի շարունակական բարելավման մշակույթի ձևավորումից։

Other Subjects

Գիրքը ներկայացնում է պատանիների համար ընտրված նոր հրատարակված գրքերի համալիր և ինֆորմատիվ ցանկ, որի նպատակն է ուղղորդել 12–18 տարեկան ընթերցողներին հետաքրքիր, ուսուցողական և խրախուսող ընթերցանության ընտրության մեջ, առաջարկվում են տարբեր ժանրեր՝ ֆանտաստիկա, գիտաֆանտաստիկա, միստիկ պատմություններ, պատմական վեպեր, արկածային և գիտական թեմատիկա, սոցիալ-էմոցիոնալ և բնապահպանական ուղղվածություն ունեցող ստեղծագործություններ, յուրաքանչյուր գրքի նկարագրությունը ներառում է ոչ միայն սյուժեի և հերոսների մանրամասն ներկայացումը, այլև ընդգծվում է դրա կրթական արժեքը, մտավոր և սոցիալական հմտությունների զարգացման հնարավորությունները, գիրքը նպատակ ունի զարգացնել պատանիների հետաքրքրասիրությունը, քննադատական և ստեղծարար մտածողությունը, ընթերցանության միջոցով ոգեշնչել ինքնաճանաչման, համերաշխության և պատասխանատվության գիտակցությունը, ներկայացվում են նաև հեղինակների, հրատարակման տարեթվերի և թարգմանությունների վերաբերյալ տեղեկություններ, հղում է ընթերցողներին դեպի մատչելի գրական աղբյուրներ, աշխատանքը համադրում է տեղեկատվական ու վերլուծական մոտեցումները՝ ծառայելով որպես արդյունավետ ուղեցույց ծնողների, մանկավարժների և ընթերցասեր պատանիների համար, գիրքը միաժամանակ նպաստում է գրական ճաշակի ձևավորմանը, նոր մտահորիզոնների բացահայտմանը և հայերեն ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը, դարձնելով այն անհրաժեշտ ռեսուրս դպրոցներում, գրադարաններում և տնային ընթերցանության համար։

Technology

Այս աշխատությունը նվիրված է հումապխտած երշիկի արտադրության տեխնոլոգիայի կատարելագործման գիտական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է արտադրական գործընթացի հիմնական փուլերը՝ հումքի ընտրությունից և մշակման առանձնահատկություններից մինչև հասունացման, ապխտման և պատրաստի արտադրանքի պահպանման տեխնոլոգիական պահանջները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են արտադրանքի որակի, համային և բույրային հատկությունների, կառուցվածքի, սննդային արժեքի և մանրէաբանական անվտանգության վրա ազդող գործոնները, ինչպես նաև ներկայացվում են ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք նպաստում են արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը և արտադրանքի մրցունակության ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հումքի ռացիոնալ օգտագործմանը, տեխնոլոգիական ռեժիմների օպտիմալացմանը, որակի վերահսկման մեթոդներին, սննդամթերքի անվտանգության միջազգային պահանջներին և արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավորություններին։ Աշխատությունը ներառում է տեսական հիմնավորումներ, փորձարարական ուսումնասիրություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել մսամթերքի արտադրության ոլորտում գործող ձեռնարկություններում։ Գիրքը նախատեսված է սննդի տեխնոլոգների, սննդարդյունաբերության մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մսամթերքի արտադրության, սննդի որակի կառավարման և ժամանակակից սննդային տեխնոլոգիաների ուսումնասիրությամբ։