Теоретическое исследование некоторых оптических свойств низкоразмерных систем

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է 19–20-րդ դարերում հայերեն երաժշտական տերմինաբանության ձևավորման, զարգացման և համակարգման գործընթացների լեզվաբանական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երաժշտության տեսությանը, կատարողական արվեստին, գործիքագիտությանը, ձայնային երևույթներին, երաժշտական ձևերին և ժանրերին վերաբերող մասնագիտական բառապաշարն է՝ դիտարկված տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների և երաժշտագիտական գրականության համատեքստում։ Քննվում են տերմինների ծագման հիմնական ուղիները, հայերենի ներքին բառակազմական հնարավորությունների օգտագործումը, հին և միջին հայերենից ժառանգված բառերի նոր իմաստային կիրառությունները, ինչպես նաև այլ լեզուներից կատարված փոխառություններն ու պատճենումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե եվրոպական երաժշտական մշակույթի և մասնագիտական կրթության զարգացման հետ մեկտեղ ինչպես են հայերենում ձևավորվել նոր հասկացությունների անվանումները և ինչ սկզբունքներով են դրանք հարմարեցվել լեզվի հնչյունական, ձևաբանական ու բառակազմական համակարգին։ Ուսումնասիրվում են միևնույն հասկացության համար տարբեր ժամանակներում գործածված զուգահեռ անվանումները, դրանց մրցակցությունը և աստիճանական տերմինաբանական կայունացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևելահայ և արևմտահայ լեզվական միջավայրերում ձևավորված երաժշտական բառապաշարի համեմատությունը՝ բացահայտելով ընդհանուր հիմքերը և տերմինագործածության տարբերությունները։ Անդրադարձ է կատարվում երաժշտագիտական աշխատությունների, դասագրքերի, բառարանների, պարբերական մամուլի և թարգմանական գրականության նշանակությանը մասնագիտական բառապաշարի տարածման և նորմավորման գործում։ Տերմինները դիտարկվում են ոչ միայն որպես մասնագիտական հասկացությունների անվանումներ, այլև որպես երաժշտական մշակույթի զարգացման պատմությունը արտացոլող լեզվական միավորներ։ Նրանց փոփոխությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու երաժշտական գիտելիքի նոր ոլորտների ներմուծմանը, ազգային երաժշտագիտական մտքի զարգացմանը և միջազգային տերմինաբանության հետ հայերենի փոխազդեցությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տերմինագիտության, պատմական բառագիտության, երաժշտագիտության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով հայերեն երաժշտական մասնագիտական բառապաշարի զարգացման և համակարգման հիմնական օրինաչափությունները։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ազոտի մոնօքսիդի (NO) ազդեցության ուսումնասիրությանը օրնիթինային ցիկլի և դրա հետ կապված կենսաքիմիական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում օրնիթինային ցիկլի հիմնական փուլերը, դրանում ներգրավված ֆերմենտային համակարգերը և դրանց դերը ազոտային միացությունների նյութափոխանակության ու օրգանիզմից ազոտային վերջնական արգասիքների հեռացման գործընթացներում։ Վերլուծվում են ազոտի մոնօքսիդի՝ որպես կենսաբանական ազդանշանային մոլեկուլի հատկությունները և դրա հնարավոր մասնակցությունը նյութափոխանակային գործընթացների կարգավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում NO-ի ազդեցությանը ցիկլի առանձին ֆերմենտների ակտիվության, միջանկյալ նյութերի փոխակերպման և ամբողջ նյութափոխանակային ուղու արդյունավետության վրա։ Դիտարկվում են արգինինի, օրնիթինի և դրանց հետ կապված այլ մետաբոլիտների փոխանակության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ազոտի մոնօքսիդի առաջացման և օրնիթինային ցիկլի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում է NO-ի տարբեր մակարդակների հնարավոր ազդեցությունը բջջային նյութափոխանակության հավասարակշռության և ազոտային փոխանակության կարգավորման վրա։ Կարևորվում են ֆերմենտային ակտիվության, նյութափոխանակային արգասիքների քանակական փոփոխությունների և կենսաքիմիական այլ ցուցանիշների համակցված ուսումնասիրությունները՝ ազդեցության մեխանիզմների պարզաբանման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև օքսիդավերականգնման գործընթացների և բջջային կարգավորիչ մեխանիզմների հետ հնարավոր կապերին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել ազոտի մոնօքսիդի կենսաբանական գործառույթների, օրնիթինային ցիկլի կարգավորման և ազոտային նյութափոխանակության փոխկապակցվածության վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, բջջային ֆիզիոլոգիայի և նյութափոխանակության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության դերի ուսումնասիրությանը երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման գործընթացում՝ ընտանիքի և կրթական միջավայրի համագործակցության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածությունը դիտարկվում է որպես գիտելիքների, կարողությունների, արժեքային վերաբերմունքի և գործնական հմտությունների ամբողջություն, որը հնարավորություն է տալիս ծնողներին գիտակցված և նպատակային մասնակցություն ունենալ երեխայի ֆիզիկական զարգացման ու առողջ ապրելակերպի ձևավորման գործընթացին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է ընտանիքի ազդեցությունը երեխայի շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական զարգացման, առողջ սովորությունների և ֆիզիկական վարժությունների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների անձնական օրինակի նշանակությանը, քանի որ երեխայի վարքային սովորությունների ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ ընտանիքում ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան ֆիզիկական վարժությունների ընտրության, շարժողական ռեժիմի կազմակերպման, անվտանգության կանոնների պահպանման և հանգստի ու ակտիվության ճիշտ համադրման հարցերը։ Կարևորվում է նաև ծնողների և մանկավարժների համագործակցությունը, քանի որ ընտանիքի և կրթական հաստատության համատեղ ու հետևողական աշխատանքը կարող է բարձրացնել ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ծնողների իրազեկվածության մակարդակին, ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ նրանց պատկերացումներին և այն դժվարություններին, որոնք կարող են խոչընդոտել երեխայի բավարար շարժողական ակտիվության ապահովմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընտանեկան ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման տարբեր ձևերին՝ համատեղ մարզանք, շարժախաղեր, զբոսանքներ, սպորտային գործունեություն և այլ միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել ոչ միայն երեխայի ֆիզիկական, այլև սոցիալական և հուզական զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ծնողների մանկավարժական պատրաստվածության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ համապատասխան խորհրդատվության, տեղեկատվական ծրագրերի, գործնական պարապմունքների և առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ կրթական միջոցառումների միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության և երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետության միջև առկա կապերը և ներկայացնելու այդ փոխկապակցվածության ամրապնդման հնարավոր ուղիները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ընտանիքում առողջ և ակտիվ կենսակերպի մշակույթի ձևավորմանը, երեխաների շարժողական կարողությունների զարգացմանը և ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչների, մանկավարժների, ծնողների, նախադպրոցական և դպրոցական հաստատությունների մասնագետների, առողջ ապրելակերպի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Կովկասյան մշակութային աշխարհի և Հայաստանի փոխհարաբերությունների, պատմական ընդհանրությունների ու մշակութային փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում Հայաստանը դիտարկվում է Կովկասի բազմաշերտ մշակութային տարածքի համատեքստում՝ ուշադրություն դարձնելով տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված պատմական կապերին, մշակութային փոխներթափանցումներին և փոխադարձ ազդեցություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել Կովկասի ժողովուրդների նյութական և հոգևոր մշակույթի հիմնական դրսևորումները՝ ճարտարապետությունը, արվեստը, գրականությունը, երաժշտությունը, ժողովրդական ավանդույթները, կրոնական պատկերացումները, կենցաղային մշակույթը և բանահյուսությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական մշակույթի առանձնահատկություններին և այն պատմական պայմաններին, որոնց ներքո այն ձևավորվել ու զարգացել է տարածաշրջանային մշակութային միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայկական մշակույթի ինչպես ինքնատիպ, այնպես էլ փոխազդեցության արդյունքում ձևավորված տարրերը՝ համադրելով դրանք Կովկասի մյուս մշակութային ավանդույթների հետ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական շփումների, առևտրական և քաղաքական կապերի, բնակչության տեղաշարժերի և հարևան ժողովուրդների միջև հաղորդակցության ազդեցությանը մշակութային գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում Հայաստանի և Կովկասի այլ տարածաշրջանների միջև ստեղծված մշակութային կապերը, ինչպես նաև դրանց արտահայտությունները արվեստի և ճարտարապետության մեջ։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ եկեղեցական և հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությունը, քանի որ քրիստոնեական ավանդույթները կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի մշակութային պատմության ձևավորման գործում։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է անդրադառնալ ժողովրդական մշակույթի ընդհանրություններին՝ ծիսակարգերին, ավանդական արհեստներին, կենցաղային սովորույթներին և բանահյուսական մոտիվներին՝ բացահայտելով դրանց տարածման ու փոխակերպման գործընթացները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև մշակութային ինքնության պահպանման և տարածաշրջանային փոխազդեցության հարաբերակցության խնդիրը․ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է ժողովուրդը պահպանել իր մշակութային ինքնատիպությունը՝ միաժամանակ գտնվելով բազմազան և փոխկապակցված մշակութային միջավայրում։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն Կովկասը ներկայացնում է որպես պատմականորեն փոխկապակցված մշակութային տարածք, որտեղ տարբեր ժողովուրդների ժառանգությունները ձևավորվել են ինչպես ինքնուրույն զարգացման, այնպես էլ երկարատև շփումների արդյունքում։ Նյութը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, Կովկասի ժողովուրդների մշակույթն ուսումնասիրող հետազոտողներին, ուսանողներին և տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Культура

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակված նոր գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ՝ ընդգրկելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի, արվեստի տարբեր ճյուղերի և դրանց զարգացմանն առնչվող գիտական, մասնագիտական ու տեղեկատվական նյութեր։ Ցանկի հիմնական նպատակն է մեկտեղել և համակարգված ներկայացնել մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ առկա հրատարակությունները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել համապատասխան գրականության մեջ և ընտրել անհրաժեշտ աղբյուրները գիտական, ուսումնական կամ մասնագիտական աշխատանքի համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել հայ կերպարվեստին, քանդակագործությանը, ճարտարապետությանը, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, գրականությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, մշակութային ժառանգությանը, արվեստագետների գործունեությանը և մշակութային հաստատություններին վերաբերող գրքեր, հոդվածներ, ժողովածուներ, կատալոգներ, ակնարկներ ու այլ հրատարակություններ։ Մատենագիտական ցանկը արժեքավոր է հատկապես այն առումով, որ արտացոլում է Հայկական ՍՍՀ-ի մշակութային և արվեստային կյանքի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանում ձևավորված տեղեկատվական ու գիտական գրականությունը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ինչպես առանձին արվեստագետների և ստեղծագործությունների, այնպես էլ մշակութային գործընթացների մասին հրապարակումները։ Աշխատանքի կառուցվածքային և մատենագիտական մոտեցումը նպաստում է գրականության որոնման և օգտագործման դյուրացմանը՝ միաժամանակ ապահովելով թեմատիկ ուղղություններով աղբյուրների համախմբված ներկայացում։ Այն կարող է ծառայել որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք մշակութաբանների, արվեստաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, ուսանողների, դասախոսների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար։ Հավաքագրված նյութերը հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրման ուղղությունների, հրատարակչական գործունեության և մասնագիտական հետաքրքրությունների մասին։ Ցանկը կարող է օգտագործվել նաև հետագա գիտական հետազոտությունների համար անհրաժեշտ մատենագիտական հիմք ստեղծելու, առանձին թեմաների վերաբերյալ աղբյուրների բացահայտման և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ գրականության համակարգված ուսումնասիրման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հանդես է գալիս որպես Հայկական ՍՍՀ-ի մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության կողմնորոշիչ տեղեկատու՝ միավորելով տարբեր բնույթի հրատարակություններ և նպաստելով դրանց հասանելիությանն ու գիտական շրջանառությանը։

Религия

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնյաների և այլ ոչ մուսուլմանական համայնքների քաղաքական, իրավական, սոցիալական ու տնտեսական դրության ուսումնասիրությանը Օմայյան խալիֆայության ժամանակաշրջանում՝ VII–VIII դարերում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործընթացների վրա, որոնց միջոցով իսլամական իշխանության հաստատումից հետո նախկին բյուզանդական և սասանյան տարածքների բազմակրոն բնակչությունը ներառվեց նոր պետական համակարգի մեջ։ Քննության են առնվում քրիստոնեական տարբեր համայնքների կարգավիճակը, նրանց հարաբերությունները կենտրոնական և տեղական իշխանությունների հետ, հարկային պարտավորությունները, վարչական համակարգում մասնակցությունը և կրոնական կյանքի կազմակերպման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քրիստոնյաների դերին պետական կառավարման, գրագրության, ֆինանսական գործերի, բժշկության, կրթության և մտավոր կյանքի ոլորտներում, որտեղ նախորդ ժամանակաշրջաններից պահպանված գիտելիքներն ու մասնագիտական ավանդույթները շարունակում էին կարևոր նշանակություն ունենալ։ Ուսումնասիրվում է նաև արաբերենի՝ որպես պետական կառավարման հիմնական լեզվի աստիճանական հաստատումը և դրա ազդեցությունը քրիստոնեական ու մյուս համայնքների հասարակական դիրքի և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևորվում են հարկային համակարգի փոփոխությունները, կրոնական պատկանելության և իրավական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր շրջաններում իշխանությունների քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Քրիստոնյաների հետ մեկտեղ դիտարկվում են հրեական, զրադաշտական և այլ կրոնական խմբերի հասարակական դիրքերը՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել խալիֆայության բազմազգ ու բազմակրոն կառուցվածքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առօրյա համակեցության ուսումնասիրությունը՝ առևտրի, քաղաքային կյանքի, վարչական ծառայության և մշակութային փոխազդեցությունների տեսանկյունից։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ինքնության պահպանման, եկեղեցական կառույցների գործունեության և համայնքային կազմակերպման հարցերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ տարբեր համայնքների դրությունը միատեսակ չէր և կարող էր փոփոխվել՝ կախված ժամանակաշրջանից, աշխարհագրական տարածքից, տեղական պայմաններից և իշխանությունների քաղաքականությունից։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սկզբնաղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ արաբական, քրիստոնեական և այլ պատմագրական ավանդույթների միջոցով ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների առավել բազմակողմանի պատկերը վերականգնելու համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ վաղ իսլամական պետության կառավարման առանձնահատկությունները, կրոնական բազմազանության պայմաններում հասարակական հարաբերությունների զարգացումը և քրիստոնեական ու իսլամական մշակույթների միջև ձևավորված երկարատև փոխազդեցությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմության, իսլամագիտության, քրիստոնեական համայնքների պատմության, կրոնագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։