The metabolic changes and DNA structural damages in X-irradiated yeasts C. guilliermondii NP-4

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է մինչև 4,5 ԳէՎ էներգիա ունեցող էլեկտրոնների և ֆոտոնների կողմից ատոմային միջուկների վրա տեղի ունեցող ոչ առաձգական ցրման գործընթացների տեսական և փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջուկի և բարձր էներգիայի տարրական մասնիկների փոխազդեցությունն է, որի ընթացքում համակարգը չի պահպանվում սկզբնական վիճակում, և միջուկում կարող են առաջանալ գրգռված, մասնատված կամ այլ փոխակերպված վիճակներ։ Քննարկվում են էլեկտրոնային և ֆոտոնային ճառագայթման միջոցով միջուկի ներքին կառուցվածքի ուսումնասիրման հնարավորությունները, ցրման գործընթացների կինեմատիկական առանձնահատկությունները, փոխազդեցության մեխանիզմները և ստացվող փորձարարական տվյալների մեկնաբանման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձր էներգիաների տիրույթում էլեկտրոնների ու ֆոտոնների փոխազդեցություններին, ցրման հավանականությունների և դիֆերենցիալ կտրվածքների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև միջուկային կառուցվածքը բնութագրող պարամետրերի որոշմանը։ Նման գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել միջուկում նուկլոնների բաշխման, միջուկային ուժերի, միջուկի դինամիկ հատկությունների և բարձր էներգիայի էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների մասին։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի միջուկային կառուցվածքի հետազոտության, բարձր էներգիաների ֆիզիկայի և էլեկտրամագնիսական փոխազդեցությունների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել միջուկային ֆիզիկայի և մասնիկների ֆիզիկայի մասնագետներին, տեսաբաններին ու փորձարարներին, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտներում գիտական հետազոտություններ իրականացնող ուսանողներին և հետազոտողներին։

History

Այս ծավալուն պատմական աշխատությունը նվիրված է Նապոլեոն Բոնապարտի կյանքին, քաղաքական ու ռազմական գործունեությանը և Ֆրանսիայի կայսր դառնալու պատմությանը՝ ներկայացնելով նորագույն եվրոպական պատմության ամենաազդեցիկ գործիչներից մեկի վերելքը և նրա դերի նշանակությունը Ֆրանսիայի ու ամբողջ Եվրոպայի քաղաքական վերափոխումների մեջ։ Նապոլեոն Բոնապարտի կենսագրությունը սերտորեն կապված է Ֆրանսիական հեղափոխության, միապետության անկման, հանրապետական կառավարման հաստատման և հետհեղափոխական հասարակության մեջ իշխանության նոր ձևերի առաջացման հետ։ Նրա կյանքի ու գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես հեղափոխական ցնցումներից հետո ձևավորված քաղաքական միջավայրում ռազմական հաջողությունները կարող էին վերածվել պետական իշխանության, իսկ անհատական հավակնությունները՝ ազդել մի ամբողջ մայրցամաքի պատմական ընթացքի վրա։ Ստեղծագործության թեմատիկ առանցքը Նապոլեոնի՝ ռազմական հրամանատարից մինչև Ֆրանսիայի կայսր հասնելու ճանապարհն է, որը ներառում է նրա քաղաքական վերելքի, պետական իշխանության կենտրոնացման, ռազմական հաղթանակների և եվրոպական միջազգային հարաբերությունների վերափոխման պատմությունը։ Նապոլեոնը պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում որպես զորավար և պետական գործիչ, որի գործունեությունը միաժամանակ կապված էր Ֆրանսիական հեղափոխության գաղափարների տարածման, վարչական համակարգի վերակազմավորման, իրավական բարեփոխումների և կայսերական իշխանության ամրապնդման հետ։ Նրա վերելքի պատմությունը բացահայտում է հեղափոխական ժամանակաշրջանի հակասությունները, երբ ազատության և իրավահավասարության գաղափարների տարածմանը զուգահեռ ձևավորվում էր իշխանության կենտրոնացման նոր համակարգ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունը ոչնչացրել էր հին կարգերի բազմաթիվ հիմքեր՝ առաջ բերելով հասարակական ու քաղաքական հարաբերությունների վերակազմավորման անհրաժեշտություն։ Այդ պայմաններում Նապոլեոնը կարողացավ ռազմական հեղինակությունը և քաղաքական կազմակերպվածությունը վերածել իշխանության կարևոր հենարանների՝ աստիճանաբար ընդլայնելով իր ազդեցությունը պետական կառավարման ոլորտում։ Նրա գործունեության կարևոր հանգրվաններից էր 1799 թվականի պետական հեղաշրջումը, որի արդյունքում հաստատվեց Հյուպատոսությունը, իսկ 1804 թվականին նա հռչակվեց ֆրանսիացիների կայսր։ Այս իրադարձությունները նշանավորեցին Ֆրանսիայի քաղաքական զարգացման նոր փուլը՝ հեղափոխական հանրապետական կառավարման ձևերից անցում կատարելով կայսերական իշխանության։ Նապոլեոնի կայսր դառնալու պատմությունը, հետևաբար, միայն անհատական փառքի կամ ռազմական հաջողությունների պատմություն չէ․ այն արտացոլում է հեղափոխության ժառանգության, պետական իշխանության օրինականացման, հասարակական կայունության ձգտման և անձնական իշխանության ամրապնդման միջև գոյություն ունեցող բարդ հարաբերությունները։ Աշխատության պատմական շրջանակը կապված է նաև Նապոլեոնի ռազմական գործունեության հետ, որը վճռական ազդեցություն ունեցավ Եվրոպայի քաղաքական քարտեզի և պետությունների փոխհարաբերությունների վրա։ Նրա գլխավորած արշավանքներն ու հաղթանակները նպաստեցին Ֆրանսիայի ազդեցության տարածմանը, փոխեցին մի շարք եվրոպական պետությունների դիրքերը և հանգեցրին հին քաղաքական միավորումների վերափոխմանը։ Միաժամանակ, շարունակական պատերազմները մեծ մարդկային ու նյութական կորուստներ պատճառեցին, իսկ ֆրանսիական գերիշխանության ընդլայնումը հակազդեցություն առաջացրեց եվրոպական այլ տերությունների շրջանում։ Նապոլեոնյան պատերազմները դարձան միջազգային հարաբերությունների վերակազմավորման կարևոր գործոն և նպաստեցին եվրոպական քաղաքական հավասարակշռության շուրջ երկարատև պայքարի ձևավորմանը։ Այս համատեքստում Նապոլեոնի կերպարը ներկայացնում է պատմական առաջնորդի երկակի բնույթը․ նա հանդես էր գալիս միաժամանակ որպես նոր վարչական ու իրավական կարգերի հաստատող և որպես կայսերական իշխանության ընդլայնման նպատակով պատերազմներ վարող կառավարիչ։ Նրա կառավարման տարիներին իրականացված բարեփոխումներից առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ Քաղաքացիական օրենսգիրքը, որը հայտնի է Նապոլեոնյան օրենսգիրք անվամբ և իրավահավասարության, սեփականության պաշտպանության ու քաղաքացիական հարաբերությունների կարգավորման մի շարք սկզբունքներ ամրագրեց։ Նրա վարչական քաղաքականությունը նպաստեց պետական կառավարման կենտրոնացմանը, իսկ կրթության ու իրավական համակարգերի վերակազմավորումը երկարատև ազդեցություն ունեցավ Ֆրանսիայի հասարակական կյանքի վրա։ Սակայն այդ բարեփոխումներին զուգահեռ սահմանափակվեցին քաղաքական ազատությունների որոշ ձևեր, ամրապնդվեց անձնական իշխանությունը և վերականգնվեցին այնպիսի ինստիտուտներ, որոնք հակասում էին հեղափոխության որոշ սկզբունքներին։ Այս հակասությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է Նապոլեոնի պատմական դերը համակողմանիորեն ընկալելու համար՝ նրան դիտարկելով ոչ միայն որպես ռազմական հանճար, այլև որպես պետական գործիչ, որի քաղաքական որոշումները միավորել էին նորարարությունն ու իշխանության կենտրոնացման ձգտումը։ Ստեղծագործության կենսագրական ուղղվածությունը հնարավորություն է տալիս պատմական մեծ իրադարձությունները դիտարկել անհատի գործունեության և որոշումների միջոցով։ Նապոլեոնի կյանքի պատմությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես են անձնական ունակությունները, ժամանակի քաղաքական հանգամանքները, ռազմական կազմակերպվածությունը և հասարակական սպասումները փոխազդում՝ նպաստելով պատմական վերելքին։ Միաժամանակ նրա ճակատագիրը բացահայտում է քաղաքական իշխանության անկայունությունը և այն հանգամանքը, որ նույնիսկ ռազմական մեծ հաջողությունները չեն ապահովում անսահմանափակ գերիշխանություն։ Ռուսաստանյան արշավանքի ձախողումը, եվրոպական տերությունների հակադաշինքների ամրապնդումը և 1813 թվականի պարտությունները թուլացրին Նապոլեոնի իշխանությունը՝ հանգեցնելով նրա գահընկեցությանը 1814 թվականին։ 1815 թվականին իշխանության կարճատև վերականգնումից՝ Հարյուր օրվա ժամանակաշրջանից հետո, Վաթեռլոոյի ճակատամարտում կրած պարտությունը վերջ դրեց նրա կայսերական իշխանությանը։ Այս իրադարձությունները լրացնում են նրա վերելքի պատմությունը՝ այն վերածելով նաև քաղաքական հավակնությունների, ռազմական ուժի սահմանների և պատմական պատասխանատվության մասին խորհրդածության։ Գրական առումով նման կենսագրական-պատմական աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը պատմական փաստերի և անհատական գործունեության փոխկապակցումն է։ Կենտրոնական գործչի կյանքի հաջորդական ներկայացումը հնարավորություն է տալիս հետևելու նրա քաղաքական դիրքի փոփոխություններին, ռազմական հաջողությունների ու ձախողումների հետևանքներին և անձնական իշխանության ձևավորման ընթացքին։ Պատմական պատումը կարող է ընթերցողին ներկայացնել ոչ միայն առանձին իրադարձություններ, այլև դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերը՝ բացահայտելով, թե ինչպես են քաղաքական որոշումները փոխում պետական կառավարման համակարգը, հասարակական հարաբերությունները և միջազգային իրադրությունը։ Նապոլեոնի կենսագրության շուրջ ձևավորված գրական ավանդույթում հաճախ միահյուսվում են ռազմական պատմության դինամիզմը, քաղաքական վերլուծությունը և անհատական ճակատագրի դրամատիկ զարգացումը։ Այսպիսի մոտեցումը պատմությունը դարձնում է ավելի մատչելի՝ բարդ քաղաքական իրադարձությունները կապելով ընթերցողի համար հասկանալի կենսագրական ընթացքի հետ։ Աշխատության պատմամշակութային նշանակությունը հատկապես կարևոր է 19-րդ դարի հայերեն գրականության համատեքստում, քանի որ այն հայ ընթերցողին հնարավորություն էր տալիս ծանոթանալու եվրոպական պատմության վճռորոշ իրադարձություններին և համաշխարհային քաղաքականության վրա մեծ ազդեցություն ունեցած գործչի կյանքին։ Կոստանդնուպոլիսը հայ տպագրության և մտավոր կյանքի կարևոր կենտրոններից էր, որտեղ հայերեն գրքերի միջոցով տարածվում էին պատմական, գիտական, կրթական և գեղարվեստական գիտելիքներ։ Այդ միջավայրում Նապոլեոնի մասին ծավալուն պատմական աշխատության հրատարակությունը վկայում է համաշխարհային պատմության նկատմամբ հետաքրքրության և հայերենով պատմական գիտելիք հաղորդելու ձգտման մասին։ Նման գրքերը նպաստում էին պատմական մտածողության զարգացմանը, ընթերցողների՝ եվրոպական քաղաքական անցուդարձերի մասին գիտելիքների ընդլայնմանը և հայ գրականության թեմատիկ շրջանակի հարստացմանը։ Դրանք կարևոր դեր ունեին նաև այն մտավոր միջավայրում, որտեղ պատմությունը դիտարկվում էր որպես հասարակությունների վերելքի, պետական կառավարման, ազգային ինքնագիտակցության և քաղաքական փոփոխությունների օրինաչափությունները հասկանալու միջոց։ Ընթերցողական արժեքի առումով աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում Նապոլեոնի կենսագրությամբ, Ֆրանսիական հեղափոխությամբ, եվրոպական ռազմական պատմությամբ, կայսրությունների ձևավորմամբ և պետական կառավարման զարգացման պատմությամբ զբաղվողների համար։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես է անհատի գործունեությունը կապվում լայնածավալ պատմական գործընթացների հետ, ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ ռազմական հաղթանակները պետական իշխանության ձևավորման վրա, և ինչ հակասություններ են առաջանում հեղափոխական գաղափարների ու կենտրոնացված կառավարման միջև։ Միաժամանակ այն կարևոր նյութ է հայերեն պատմական գրականության և 19-րդ դարի ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով համաշխարհային պատմության թեմաների տարածումը հայալեզու գրքի միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է Նապոլեոն Բոնապարտի վերելքի, կայսերական իշխանության հաստատման և եվրոպական պատմության մեջ նրա ունեցած դերի ուսումնասիրության համար նշանակալի պատմական նյութ՝ միավորելով կենսագրական պատումը, ռազմական ու քաղաքական պատմության հարցերը և պետական իշխանության զարգացման վերաբերյալ ավելի լայն գաղափարական խնդիրները։

Literature

Պատմական արձակի այս ստեղծագործությունը Վալտեր Սքոթի նշանավոր վեպի հայերեն ներկայացումն է, որը ընթերցողին տեղափոխում է միջնադարյան Անգլիա՝ խաչակրաց արշավանքներից հետո ձևավորված բարդ քաղաքական, ազգային և հասարակական հարաբերությունների միջավայր։ Վեպի գործողությունները ծավալվում են Ռիչարդ Առյուծասիրտ թագավորի ժամանակաշրջանում, երբ Անգլիայում պահպանվում էին նորմանների և սաքսերի միջև պատմական հակասությունները, իսկ ասպետական ավանդույթները, ազնվականության շահերը և թագավորական իշխանության համար պայքարը նշանակալի դեր էին խաղում հասարակական կյանքում։ Ստեղծագործության կենտրոնական կերպարներից է ասպետ Իվանոեն՝ Վիլֆրեդը, որի անձնական ճակատագիրը զարգանում է հավատարմության, սիրո, պատվի և հայրենիքի նկատմամբ պարտքի գաղափարների շուրջ։ Նրա պատմությունը միահյուսվում է իշխանական մրցակցությանը, ասպետական մրցաշարերին, հասարակական բախումներին և տարբեր ծագում ունեցող մարդկանց հարաբերություններին։ Հեղինակը պատմական իրադարձություններն ու գեղարվեստական հորինվածքը համադրում է՝ բացահայտելով միջնադարյան հասարակության ներքին հակասությունները, ազգային ինքնության ձևավորման ընթացքը, կրոնական անհանդուրժողականության դրսևորումները և անհատի բարոյական ընտրության նշանակությունը։ Վեպին բնորոշ են պատմական միջավայրի մանրամասն վերակերտումը, կենցաղի ու սովորույթների պատկերումը, դինամիկ սյուժեն և կերպարների միջոցով հասարակական արժեքների քննությունը։ Առաջին հատորը ներկայացնում է պատմական իրադրությունը, հիմնական գործող անձանց և նրանց միջև ձևավորվող հակասությունները՝ հիմք ստեղծելով հետագա իրադարձությունների զարգացման համար։ Հայերեն հրատարակությունը նշանակալի է համաշխարհային գրականության հայերեն թարգմանությունների և հայ ընթերցողական մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմական վեպի ընթերցողներին, գրականագետներին և հայ գրքի պատմությամբ զբաղվողներին՝ որպես եվրոպական դասական արձակի հայերեն ընկալման օրինակ։

Technology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է շինարարական նյութերի ռեոլոգիական վարքագծի մոդելավորմանը՝ ընդգրկելով վիսկոէլաստիկ, էլաստոպլաստիկ և վիսկոէլաստոպլաստիկ համակարգերի տեսական ու կիրառական վերլուծությունը։ Հետազոտության մեջ ուսումնասիրվում են նյութերի դեֆորմացիայի և հոսքի օրենքները երկարաժամկետ բեռնվածության, փոփոխական լարումների և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում։ Հեղինակը ներկայացնում է ռեոլոգիական մոդելների կառուցման մոտեցումներ՝ հիմնված մեխանիկական անալոգիաների, դիֆերենցիալ հավասարումների և կոնստիտուտիվ օրենքների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրել շինարարական նյութերի ոչ գծային վարքագիծը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բետոնի, ասֆալտի, պոլիմերային և կոմպոզիտային նյութերի ժամանակային կախված դեֆորմացիաներին, սողքին, հանգստացման գործընթացներին և մնացորդային դեֆորմացիաների ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նաև թվային մոդելավորման մեթոդներ և հաշվարկային ալգորիթմներ, որոնք կիրառվում են ինժեներական կառուցվածքների հուսալիության գնահատման և կանխատեսման համար։ Հետազոտության արդյունքները կարևոր են շինարարական մեխանիկայի, նյութագիտության և ինժեներական նախագծման ոլորտների համար՝ նպաստելով ավելի ճշգրիտ հաշվարկային մոդելների ստեղծմանը և կառուցվածքների դիմացկունության բարձրացմանը։

Linguistics

Բանասիրական և թարգմանագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գեղարվեստական ստեղծագործության և դրա թարգմանության համակողմանի ուսումնասիրության տեսական ու մեթոդաբանական հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում բնագրի և թարգմանական տեքստի փոխհարաբերությունները, գեղարվեստական բովանդակության փոխանցման առանձնահատկությունները և տարբեր լեզվամշակութային միջավայրերում գրական ստեղծագործության ընկալման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության գաղափարական, թեմատիկ, կառուցվածքային և լեզվաոճական բաղադրիչների համալիր վերլուծությանը, ինչպես նաև դրանց արտահայտման եղանակներին թարգմանության մեջ։ Վերլուծվում են հեղինակային ոճի, պատկերավորման միջոցների, փոխաբերությունների, խորհրդանիշների, ազգային մշակութային իրողությունների և գեղարվեստական արտահայտչականության պահպանման ու վերարտադրման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև թարգմանական համարժեքության, իմաստային համապատասխանության, թարգմանչական մեկնաբանության և բնագրի գեղագիտական ազդեցության փոխանցման հիմնահարցերը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևորվում է լեզվաբանական, գրականագիտական, ոճագիտական և մշակութաբանական մոտեցումների համադրումը՝ գեղարվեստական տեքստի և դրա թարգմանության առանձնահատկություններն առավել ամբողջական բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքը կարող է նպաստել գեղարվեստական թարգմանության գնահատման գիտական չափանիշների զարգացմանը և օգտակար լինել բանասիրության, թարգմանագիտության, համեմատական գրականագիտության ու տեքստի վերլուծության ոլորտների մասնագետների և հետազոտողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է սեդալիական նյարդի վնասվածքի կամ ճնշման պայմաններում Nucleo CMP և ուրցի (Thyme) հիմքով բուժական մոտեցումների արդյունավետության գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել նշված միջոցների հնարավոր ազդեցությունը ծայրամասային նյարդային հյուսվածքի վերականգնման, նյարդային հաղորդականության և վնասվածքից հետո ֆունկցիոնալ վերականգնման գործընթացների վրա։ Սեդալիական նյարդի վնասվածքը հաճախ կիրառվում է որպես փորձարարական մոդել, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու նյարդային հյուսվածքի կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր բուժական միջամտությունների ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համեմատվել բուժման տարբեր խմբերի արդյունքները՝ գնահատելով շարժողական ակտիվությունը, ցավային և զգայական արձագանքները, նյարդի ֆունկցիոնալ վերականգնումը և հյուսվածաբանական փոփոխությունները։ Nucleo CMP-ի դեպքում հետազոտական հետաքրքրությունը կարող է կապված լինել դրա նուկլեոտիդային բաղադրիչների և նյարդային հյուսվածքի վերականգնման գործընթացների հնարավոր փոխազդեցության հետ, մինչդեռ ուրցի կիրառումը կարող է դիտարկվել որպես բուսական ծագման նյութի ազդեցության ուսումնասիրության ուղղություն։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև վնասված նյարդի կառուցվածքային փոփոխությունների համեմատական գնահատում՝ բուժումից առաջ և հետո, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տարբեր միջամտությունների արդյունավետության մասին։ Հետազոտությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ծայրամասային նյարդերի վնասվածքների, նյարդային հյուսվածքի վերականգնման և վերականգնողական բուժման նոր մոտեցումների ուսումնասիրման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել նյարդաբանների, նեյրոֆիզիոլոգների, դեղագետների, կենսաբժշկական հետազոտողների և վերականգնողական բժշկության մասնագետների համար։