Թորոս Թորամանյանի գիտական ժառանգության մեջ հայկական միջնադարյան պաշտամունքային ճարտարապետության հետազոտությունը

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության՝ որպես քաղաքացիական իրավունքի ինքնուրույն սուբյեկտի իրավական կարգավիճակի, գործունեության առանձնահատկությունների և իրավահարաբերություններում ունեցած դերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ընկերության ստեղծման և գրանցման իրավական հիմքերը, մասնակիցների իրավունքներն ու պարտականությունները, գույքային հարաբերությունները, կառավարման կառուցվածքը և քաղաքացիական շրջանառության մեջ մասնակցության ձևերը։ Քննարկվում են նաև սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության պատասխանատվության սահմանները, մասնակիցների և ընկերության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կազմակերպաիրավական ձևի առանձնահատկությունները՝ համեմատելով այն այլ իրավաբանական անձանց տեսակների հետ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տվյալ կազմակերպաիրավական ձևի նշանակությունը ժամանակակից ձեռնարկատիրական միջավայրում և անդրադառնում է դրա իրավական կարգավորման հիմնախնդիրներին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, իրավագիտության ուսանողների, հետազոտողների և քաղաքացիական իրավունքի ոլորտով հետաքրքրվողների համար՝ որպես ընկերությունների իրավական բնույթի և գործունեության սկզբունքների ուսումնասիրման մասնագիտական աղբյուր։

Other Subjects

Հրատարակությունը պատմական բնույթի վավերագրական նյութ է, որը ներկայացնում է Մոսկվայի Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի կյանքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձություններից մեկը՝ 1848 թվականի մայիսին հաստատությանը շնորհված նոր իրավունքների առիթով կազմակերպված հանդիսավոր արարողությունը։ Նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ուսումնական հաստատության իրավական և կրթական կարգավիճակի զարգացման, պետական կառույցների հետ ունեցած հարաբերությունների և XIX դարի կեսերին նրա գործունեության նշանակության մասին։ Անդրադարձ է կատարվում ինստիտուտի կրթական առաքելությանը, արևելյան լեզուների և մշակույթների ուսումնասիրման գործում ունեցած դերին, ինչպես նաև հաստատության հետագա զարգացման համար շնորհված արտոնությունների ու իրավունքների կարևորությանը։ Հանդիսավոր միջոցառման հետ կապված նյութերը ներկայացնում են տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական և ակադեմիական միջավայրին բնորոշ մոտեցումները, հաստատության ղեկավարության ու կրթական հանրության վերաբերմունքը տեղի ունեցած իրադարձությանը և ինստիտուտի դերի գնահատականը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր սկզբնաղբյուր է Լազարյան կրթական ավանդույթի, Ռուսաստանի հայ համայնքի կրթական գործունեության և արևելագիտության զարգացման պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն օգնում է հասկանալ, թե ինչ տեղ էր զբաղեցնում հաստատությունը XIX դարի կրթական համակարգում և ինչպես էր դրա գործունեությունը նպաստում լեզվաբանական, արևելագիտական ու հայագիտական գիտելիքների տարածմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, կրթության պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Technology

Ջերմաէներգետիկական և ինժեներատեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությանը և դրանց լավարկման գիտատեխնիկական հիմունքների մշակմանը՝ Երևանի ջերմաէլեկտրակենտրոնի (ԵրՋԷԿ) օրինակով։ Քննության են առնվում շոգեգազատուրբինային տեղակայանքների կառուցվածքը, աշխատանքի սկզբունքները, գազատուրբինային և շոգետուրբինային ցիկլերի փոխկապակցվածությունը և դրանց նշանակությունը էլեկտրական ու ջերմային էներգիայի արդյունավետ արտադրության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղակայանքի հիմնական սարքավորումների աշխատանքային բնութագրերին, էներգետիկական բեռնվածության փոփոխություններին և շահագործման տարբեր պայմաններում ջերմատեխնիկական ցուցանիշների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են վառելիքի ծախսի, օգտակար գործողության գործակցի, ջերմային կորուստների, գազերի ջերմաստիճանի և շոգու պարամետրերի ազդեցությունները տեղակայանքի ընդհանուր էներգետիկական արդյունավետության վրա։ Քննարկվում են աշխատանքային ռեժիմների կարգավորման, սարքավորումների համատեղ աշխատանքի համաձայնեցման, մասնակի բեռնվածության պայմաններում արդյունավետության պահպանման և շահագործման հուսալիության բարձրացման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ջերմադինամիկական հաշվարկների, էներգետիկական հաշվեկշիռների կազմման, աշխատանքային գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման և տարբեր շահագործման ռեժիմների համեմատական գնահատման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ԵրՋԷԿ-ի շոգեգազատուրբինային տեղակայանքի աշխատանքի լավարկման հնարավորություններին, էներգառեսուրսների խնայողությանը, արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցությունների նվազեցմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջերմաէներգետիկայի, էներգետիկական սարքավորումների շահագործման, ջերմատեխնիկայի, էներգահամակարգերի կառավարման և էլեկտրակայանների աշխատանքային ռեժիմների հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրոպարենային համակարգում հիմնական ֆոնդերի և ներդրումների արդյունավետության բարձրացման ուղիների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Արագածոտնի մարզի օրինակով։ Վերլուծվում են արտադրական հիմնական միջոցների օգտագործման մակարդակը, տեխնիկական հագեցվածության վիճակը, ներդրումային հոսքերի կառուցվածքը և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական ու վերամշակող ձեռնարկությունների արտադրողականության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնական ֆոնդերի մաշվածության աստիճանին, արդիականացման և վերազինման գործընթացներին, ինչպես նաև պետական և մասնավոր ներդրումների ներգրավման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը նաև գնահատում է ֆինանսավորման աղբյուրների արդյունավետությունը, ագրարային ոլորտում կապիտալի վերադարձելիության ցուցանիշները և ռիսկերի կառավարման գործիքները։ Աշխատությունը ներկայացնում է միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն և գործնական առաջարկություններ՝ ուղղված ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, արտադրական ներուժի լիարժեք օգտագործմանը և ագրոպարենային համակարգի կայուն զարգացմանը ՀՀ-ում։

Literature

Ստեղծագործության վերնագիրը կենտրոնացնում է ընթերցողի ուշադրությունը Շուշան անունով կերպարի և նրա դատապարտված վիճակի վրա՝ ակնարկելով անհատի ճակատագրի, պատասխանատվության և հասարակական կամ բարոյական դատաստանի թեմաները։ Դատապարտված մարդու կերպարը գեղարվեստական գրականության մեջ հաճախ հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու մեղքի ու անմեղության, արդարության, անձնական ընտրության և շրջապատի վերաբերմունքի բարդ հարցերին։ Շուշանի կերպարի միջոցով կարող են բացահայտվել անհատի և հասարակության հարաբերությունները, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնք ազդում են մարդու ճակատագրի ընկալման վրա։ Սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ հաստատապես որոշել պատմության իրադարձությունները, կերպարների փոխհարաբերությունները կամ ստեղծագործության ճշգրիտ ժանրային պատկանելությունը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում տասնիններորդ դարի հայ գեղարվեստական գրականության, կերպարային մտածողության և բարոյական ու հասարակական խնդիրների գրական ներկայացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև հայ գրքի պատմությամբ, Ալեքսանդրիայի հայ համայնքի տպագրական միջավայրով և հայերեն գրականության տարածման աշխարհագրությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Գիրքը հայ տպագիր ժառանգության մաս է և կարող է դիտարկվել ժամանակաշրջանի ընթերցողական մշակույթի ու գեղարվեստական թեմաների բազմազանության համատեքստում։

History

Լեոնարդո դա Վինչին Վերածննդի դարաշրջանի ամենաբազմակողմանի և հանճարեղ անձնավորություններից է, որը հայտնի է որպես նկարիչ, գիտնական, գյուտարար, ճարտարապետ և մտածող։ Նա ծնվել է 1452 թվականին Իտալիայում՝ Վինչի քաղաքում, և իր կյանքի ընթացքում թողել է մեծ ժառանգություն արվեստի և գիտության տարբեր ոլորտներում։ Նրա արվեստը առանձնանում է մարդու մարմնի ճշգրիտ պատկերումով, խոր հոգեբանական արտահայտչականությամբ և լույսի ու ստվերի վարպետ օգտագործմամբ։ Լեոնարդո դա Վինչիի ամենահայտնի ստեղծագործություններից են «Մոնա Լիզան» և «Վերջին ընթրիքը» նկարները, որոնք համարվում են համաշխարհային արվեստի գլուխգործոցներ։ Բացի նկարչությունից, նա զբաղվել է նաև գիտական ուսումնասիրություններով՝ ուսումնասիրելով մարդու անատոմիան, բնության օրենքները, մեխանիկան և ինժեներական կառուցվածքները։ Նրա ձեռագրերում կան բազմաթիվ գծագրեր և նախագծեր՝ թռչող մեքենաների, ռազմական սարքավորումների, կամուրջների և այլ գյուտերի վերաբերյալ, որոնք իրենց ժամանակից շատ առաջ էին։ Լեոնարդոն առանձնանում էր իր դիտողականությամբ և փորձարարական մտածողությամբ՝ փորձելով հասկանալ բնության գաղտնիքները գիտական մեթոդների միջոցով։ Նա համարվում է «Վերածննդի մարդու» լավագույն օրինակներից մեկը, քանի որ միաժամանակ տիրապետում էր արվեստին, գիտությանը և տեխնիկային։ Նրա աշխատանքները մեծ ազդեցություն են ունեցել ինչպես արվեստի զարգացման, այնպես էլ գիտական մտածողության ձևավորման վրա։ Լեոնարդո դա Վինչին մահացել է 1519 թվականին, սակայն նրա ժառանգությունը մինչ այսօր շարունակում է ոգեշնչել գիտնականներին և արվեստագետներին։ Այսպիսով, նա համաշխարհային մշակույթի և գիտության պատմության ամենանշանավոր դեմքերից է, որի գործունեությունը միավորում է արվեստը, գիտությունը և նորարարական մտածողությունը։