Ծաղիկ ընտանեաց

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սովորողների՝ ինքնուրույն հարցադրումներ ձևակերպելու, խնդիրներ առաջադրելու, տեղեկատվություն որոնելու և վերլուծելու, վարկածներ առաջադրելու, փորձարարական ու տեսական հետազոտություններ իրականացնելու, արդյունքները համակարգելու և հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման առանձնահատկություններին ու դրանց ներուժին՝ սովորողների հետազոտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են ուսուցման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողի ակտիվ մասնակցությանը կրթական գործընթացին՝ խնդիրահեն, նախագծային, հետազոտական, փորձարարական և համագործակցային ուսուցման մոտեցումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը որպես սովորողի հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող մասնագետ, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սովորողը հնարավորություն ունի ինքնուրույն ուսումնասիրելու, սխալվելու, վերանայելու սեփական ենթադրությունները և հիմնավորելու ստացված արդյունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման մակարդակի գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների մշակումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման արդյունավետության ստուգումը կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական կրթության բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ճանաչողական ինքնուրույնության, քննադատական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և նրանց հետագա մասնագիտական ու գիտահետազոտական գործունեությանը նախապատրաստմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական ծրագրերի և մեթոդական նյութերի մշակման, ուսուցիչների վերապատրաստման և ուսումնառության անհատական ու խմբային ձևերի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բնագիտամաթեմատիկական առարկաների ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է միափող կոլոստոմայով հիվանդների վիրաբուժական վերականգնման սկզբունքների, մեթոդների և բուժման արդյունքների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում կոլոստոմայի ձևավորման պատճառները, հիվանդների հետվիրահատական վիճակի առանձնահատկությունները և հետագա վերականգնողական բուժման կազմակերպման խնդիրները։ Վերլուծվում են աղիքային բնական անցանելիության հնարավոր վերականգնման համար հիվանդների ընտրության չափանիշները, նախավիրահատական հետազոտությունների նշանակությունը և վիրաբուժական միջամտության պլանավորման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստ աղու մնացած հատվածների վիճակի գնահատմանը, նախկին վիրահատության հետևանքներին և կրկնակի վիրաբուժական միջամտության արդյունքների վրա ազդող գործոններին։ Դիտարկվում են վերականգնողական վիրաբուժության տարբեր մոտեցումները, դրանց կիրառման հնարավորությունները և հետվիրահատական հսկողության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են հնարավոր բարդությունների կանխարգելման, վաղ հայտնաբերման և բուժման հարցերը, ինչպես նաև հիվանդների ընդհանուր առողջական վիճակի և ուղեկցող հիվանդությունների նշանակությունը բուժման մարտավարության ընտրության ընթացքում։ Կարևորվում է անհատական մոտեցումը՝ հաշվի առնելով հիվանդի կլինիկական վիճակը, նախորդ վիրաբուժական բուժման բնույթը և վերականգնողական միջամտության իրականացման հնարավորությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վիրաբուժական վերականգնման ազդեցությանը հիվանդների առօրյա գործունեության, սոցիալական հարմարվողականության և կյանքի որակի բարելավման վրա։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել միափող կոլոստոմայով հիվանդների բուժման և վերականգնման կազմակերպման մեթոդների կատարելագործմանը, վիրաբուժական արդյունքների բարելավմանը և հետվիրահատական բարդությունների ռիսկի նվազեցմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ընդհանուր վիրաբուժության, կոլոպրոկտոլոգիայի և վերականգնողական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Mathematics

Այս թեման վերաբերում է տարբեր քվանտային կառուցվածքներում՝ ինչպիսիք են քվանտային կետերը, քվանտային թելերը և բարակ շերտային համակարգերը, լույսի հետ փոխազդեցության ժամանակ առաջացող գծային և ոչ գծային օպտիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը արտաքին դաշտերի ազդեցության պայմաններում։ Գծային օպտիկական հատկությունները նկարագրում են համակարգի արձագանքը թույլ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման դեպքում, երբ նյութի բևեռացումը համեմատաբար ուղիղ համեմատական է կիրառվող դաշտին, մինչդեռ ոչ գծային հատկությունները դրսևորվում են բարձր ինտենսիվության դաշտերի դեպքում, երբ առաջանում են հաճախականության կրկնապատկում, օպտիկական կլանումի փոփոխություն և այլ բարդ երևույթներ։ Արտաքին էլեկտրական և մագնիսական դաշտերը զգալիորեն փոխում են էներգետիկ մակարդակների կառուցվածքը քվանտային համակարգերում՝ առաջացնելով Շտարկի և Զեմանի էֆեկտներ, որոնք ազդում են օպտիկական անցումների հավանականությունների վրա։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է նոր սերնդի օպտոէլեկտրոնային սարքերի, լազերային տեխնոլոգիաների և քվանտային տեղեկատվական համակարգերի զարգացման համար, քանի որ թույլ է տալիս կառավարել լույս-մատերիա փոխազդեցությունը նանոմաշտաբային մակարդակում։

Pedagogy

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է անգլերեն բառապաշարի ուսուցման գործընթացում լեքսիկական նյութի ընտրության և կազմակերպման հիմնախնդիրներին՝ իրավիճակային (սիտուատիվ) ուսուցման մեթոդի կիրառման շրջանակում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կատարվում է բառապաշարի ընտրությունը՝ հաշվի առնելով ուսանողների տարիքային առանձնահատկությունները, լեզվական պատրաստվածության մակարդակը և հաղորդակցական կարիքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական իրավիճակների ստեղծման դերին, որոնք նպաստում են բառապաշարի ակտիվացմանը և բնական հաղորդակցական միջավայրի ձևավորմանը օտար լեզվի դասավանդման ընթացքում։ Ներկայացվում են նաև լեքսիկական նյութի համակարգման և աստիճանական ներկայացման մոտեցումները, որոնք ապահովում են բառապաշարի արդյունավետ յուրացում և երկարաժամկետ հիշողության մեջ ամրապնդում։ Աշխատությունը կարևոր է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի համար՝ նպաստելով ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է կամրջային հեծաններում խառն ամրանավորման կիրառման և դրա արդյունավետության հետազոտությանը։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր տեսակի ամրանների համատեղ կիրառման հնարավորությունները և դրանց ազդեցությունը հեծանների կրողունակության, կոշտության, ճաքակայունության, դեֆորմացիաների և շահագործման հուսալիության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կամրջային հեծանների աշխատանքի առանձնահատկությունները տարբեր արտաքին բեռնվածությունների պայմաններում, ինչպես նաև երկաթբետոնե տարրերում առաջացող ձգող և սեղմող լարումների բաշխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում խառն ամրանավորման կառուցվածքին, դրա բաղադրիչների փոխազդեցությանը և հեծանի երկայնական ու լայնական ամրանավորման ճիշտ ընտրությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել ամրանների մեխանիկական հատկությունները, բետոնի և ամրանի համատեղ աշխատանքի պայմանները, ամրանների տեղադրման սխեմաները և դրանց ազդեցությունը կոնստրուկցիայի ընդհանուր տեխնիկական ցուցանիշների վրա։ Կարևորվում է նաև հեծանների ամրության սահմանային վիճակների գնահատումը՝ հաշվի առնելով ճկման, կտրող ուժերի, կրկնվող և դինամիկ բեռնվածությունների ազդեցությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր ամրանավորման լուծումների համեմատական վերլուծությունը՝ նյութի ծախսի, կոնստրուկտիվ արդյունավետության, տեխնոլոգիական իրագործելիության և տնտեսական նպատակահարմարության տեսանկյունից։ Խառն ամրանավորման կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ առավել նպատակային օգտագործելու տարբեր ամրանների հատկությունները՝ որոշակի պայմաններում բարձրացնելով կոնստրուկցիայի ամրությունը, նվազեցնելով նյութատարությունը և բարելավելով շահագործման հուսալիությունը։ Աշխատանքում ստացված փորձարարական կամ հաշվարկային արդյունքները կարող են օգտագործվել կամրջային հեծանների նախագծման և հաշվարկման մեթոդների կատարելագործման, ամրանավորման օպտիմալ լուծումների ընտրության և շինարարական տեխնոլոգիաների բարելավման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ հատկապես ժամանակակից կամուրջների կառուցման, վերակառուցման և վերանորոգման նախագծերում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել շինարար-ինժեներներին, կամուրջների նախագծողներին, կոնստրուկտորներին, երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների մասնագետներին, գիտաշխատողներին, շինարարական կազմակերպությունների տեխնիկական մասնագետներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Law

Научная работа посвящена исследованию оснований международно-правовой ответственности государств за совершение геноцида, одного из наиболее тяжких международных преступлений, затрагивающих основы существования защищаемых международным правом человеческих групп. В центре внимания находится вопрос о том, при каких условиях действия или бездействие государства могут повлечь его международно-правовую ответственность, какие нормы регулируют такую ответственность, каким образом устанавливается связь между поведением государства и совершением геноцида и какие правовые последствия возникают при установлении нарушения. Существенное значение имеет разграничение индивидуальной уголовной ответственности физических лиц и международно-правовой ответственности государства. Геноцид может совершаться конкретными людьми, которые при наличии соответствующих оснований несут индивидуальную уголовную ответственность, однако это не исключает возможности возникновения самостоятельной ответственности государства в случае нарушения его международных обязательств. Такой подход закреплён, в частности, в Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него 1948 года, которая предусматривает обязательства государств предотвращать геноцид и наказывать виновных, а также устанавливает возможность рассмотрения споров между государствами о толковании, применении или выполнении Конвенции международным судебным органом. Важнейшей частью исследования является анализ самого понятия геноцида и его юридических признаков. Для квалификации деяния как геноцида имеет принципиальное значение наличие специального намерения уничтожить полностью или частично национальную, этническую, расовую или религиозную группу как таковую. В рамках исследования могут рассматриваться различные формы деяний, способных образовать состав геноцида: убийство членов защищаемой группы, причинение тяжкого физического или психического вреда, создание условий жизни, рассчитанных на физическое уничтожение группы, меры по предотвращению рождений и насильственная передача детей из одной группы в другую. Особое внимание уделяется вопросу об атрибуции поведения государству. Для возникновения международно-правовой ответственности необходимо установить, что соответствующее поведение может быть юридически отнесено к государству в соответствии с нормами международного права. Это может касаться действий государственных органов, должностных лиц и иных субъектов, чьё поведение при определённых обстоятельствах рассматривается как поведение государства. Отдельное направление исследования связано с ответственностью за бездействие. Международно-правовая обязанность государства не ограничивается непосредственным запретом участвовать в геноциде: при наличии соответствующих обстоятельств государство может нести ответственность за невыполнение обязанности по предотвращению геноцида. В этом контексте особое значение имеет вопрос о том, какие обстоятельства свидетельствуют о том, что государство знало или должно было знать о наличии серьёзного риска совершения геноцида и обладало возможностью предпринять разумные меры для его предотвращения. Важное место занимает анализ судебной практики Международного суда ООН, которая сформировала существенную часть современной доктрины ответственности государств в связи с Конвенцией о геноциде. Практика суда позволяет исследовать вопросы доказывания специального намерения, разграничения непосредственного участия и нарушения обязанности предотвращения, а также критерии, применяемые при установлении международно-правовой ответственности. Особую роль в этом отношении играет дело о применении Конвенции о предупреждении преступления геноцида и наказании за него, рассматривавшее ответственность государства и содержание обязанности предотвращения. Работа также может рассматривать вопрос о соотношении различных форм нарушения международных обязательств. Государство может нести ответственность не только за непосредственное совершение запрещённых действий, но и за подстрекательство, пособничество или иные формы участия, если соответствующие действия подпадают под применимые нормы международного права. При этом юридическая квалификация каждого конкретного поведения требует установления фактических обстоятельств и применимых международно-правовых норм. Значительная часть исследования может быть посвящена правовым последствиям установленной ответственности. Согласно общим принципам права международной ответственности государств, последствия международно-противоправного деяния могут включать прекращение продолжающегося нарушения, предоставление гарантий неповторения в соответствующих случаях и полное возмещение причинённого вреда. Специфика ситуации с геноцидом обусловлена особой тяжестью нарушаемых обязательств и их значением для международного сообщества в целом. Отдельно рассматривается вопрос о характере обязательств по предотвращению и наказанию геноцида. Они имеют особое значение в системе международной защиты прав человека и направлены на недопущение уничтожения защищаемых групп. Поэтому исследование ответственности государств за невыполнение таких обязательств имеет не только теоретическое, но и существенное практическое значение. В работе могут быть также проанализированы проблемы доказывания и применения международно-правовых норм. Дела о геноциде отличаются высокой сложностью из-за необходимости установить масштаб и характер действий, фактическую связь между государственными структурами и конкретными деяниями, а в соответствующих случаях — наличие специального намерения. Это требует комплексной оценки документов, официальных заявлений, свидетельских показаний, характера совершённых действий и других доказательств. В целом исследование направлено на раскрытие механизма международно-правовой ответственности государств в ситуациях, связанных с геноцидом, и на определение критериев, позволяющих разграничить различные формы нарушения соответствующих международных обязательств. Его значение заключается в систематизации норм международного права и судебной практики, а также в выявлении проблем, возникающих при привлечении государств к ответственности за совершение геноцида, участие в нём либо невыполнение обязанности по его предотвращению и наказанию виновных.