Творчество Н. А. Островского и некоторые вопросы теории социалистического реализма

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման և օգտագործման տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում պետական գույքը դիտարկվում է որպես հանրային նշանակություն ունեցող տնտեսական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը կապված է պետական կառավարման որակի, բյուջետային միջոցների օգտագործման, հանրային ծառայությունների կազմակերպման և տնտեսության տարբեր ոլորտներում պետական մասնակցության հետ։ Քննության են առնվում պետական սեփականություն հանդիսացող անշարժ ու շարժական գույքի, պետական մասնակցությամբ կազմակերպությունների և այլ ակտիվների հաշվառման, գնահատման, կառավարման ու օգտագործման ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գույքի օգտագործման արդյունավետության գնահատման չափանիշներին՝ դիտարկելով տնտեսական արդյունքը, պահպանման ծախսերը, շահագործման նպատակահարմարությունը և հանրային նշանակությունը։ Ուսումնասիրվում են չօգտագործվող կամ ոչ լիարժեք օգտագործվող պետական ակտիվների բացահայտման, դրանց տնտեսական շրջանառության մեջ ներգրավման և կառավարման արդյունավետ ձևերի ընտրության խնդիրները։ Կարևորվում է պետական գույքի վերաբերյալ տեղեկատվության ամբողջականությունը և հաշվառման համակարգերի կատարելագործումը, քանի որ կառավարման հիմնավորված որոշումների ընդունումը պահանջում է ակտիվների վիճակի, արժեքի և փաստացի օգտագործման վերաբերյալ հուսալի տվյալներ։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել վարձակալության, հավատարմագրային կառավարման, մասնավորեցման և պետական ու մասնավոր հատվածների համագործակցության տարբեր մեխանիզմներ՝ գնահատելով դրանց կիրառելիությունը պետական սեփականության տարբեր տեսակների նկատմամբ։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում կառավարման թափանցիկության, վերահսկողության և հաշվետվողականության նշանակությանը՝ պետական ակտիվների օգտագործման հետ կապված տնտեսական ռիսկերը նվազեցնելու տեսանկյունից։ Պետական գույքի կառավարումը դիտարկվում է ոչ միայն եկամուտների ավելացման, այլև հանրային գործառույթների իրականացման և երկարաժամկետ տնտեսական արժեքի պահպանման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հանրային հատվածի տնտեսագիտության, պետական ֆինանսների և գույքի կառավարման մոտեցումները՝ համակարգելու պետական ակտիվների օգտագործման արդյունավետության գնահատման մեխանիզմները և դրանց կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի պայմաններում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի ոլորտում պետական կառավարման մարմինների ու մարզական հասարակական կազմակերպությունների համագործակցության կազմակերպական, կառավարչական և սոցիալական արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական և հասարակական կառույցների իրավասությունների, գործառույթների ու պատասխանատվության փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով նրանց համագործակցությունը կարող է նպաստել բնակչության ֆիզիկական ակտիվության խթանմանը, ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի զարգացմանը և մարզական գործունեության կազմակերպմանը։ Քննության են առնվում ոլորտի կառավարման տարբեր մակարդակները, պետական ծրագրերի և հասարակական նախաձեռնությունների փոխկապակցվածությունը, մարզական կազմակերպությունների մասնակցությունը ծրագրերի իրականացմանը և հանրային ռեսուրսների նպատակային օգտագործման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համագործակցության կազմակերպական ձևերին, որոշումների ընդունման գործընթացներում տարբեր կառույցների մասնակցությանը, տեղեկատվության փոխանակմանը և համատեղ ծրագրերի պլանավորմանն ու իրականացմանը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարզական ֆեդերացիաների, ակումբների, միությունների և այլ հասարակական կառույցների դերի ուսումնասիրություն՝ գնահատելով նրանց ներդրումը ֆիզիկական դաստիարակության ու զանգվածային սպորտի զարգացման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական աջակցության և հասարակական կազմակերպությունների ինքնուրույնության միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ արդյունավետ համագործակցությունը ենթադրում է գործառույթների հստակ բաշխում, հաշվետվողականություն և փոխադարձ պատասխանատվություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ֆինանսավորման, մարզական ենթակառուցվածքների օգտագործման, մասնագետների պատրաստման, հանրային ծրագրերի կազմակերպման և տարբեր սոցիալական խմբերի համար ֆիզիկական ակտիվության հասանելիության հարցերը։ Համագործակցության արդյունավետությունը կարող է գնահատվել ոչ միայն կազմակերպական կամ ֆինանսական ցուցանիշներով, այլև իրականացվող ծրագրերի ընդգրկմամբ, շարունակականությամբ և հասարակական ազդեցությամբ։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել կառավարման ապակենտրոնացման, հանրային-հասարակական գործընկերության և մարզական կազմակերպությունների մասնակցային կառավարման հնարավորություններին։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, սպորտի կառավարման և հասարակական կազմակերպությունների գործունեության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել պետական ու հասարակական կառույցների համագործակցության արդյունավետ ձևերը և դրանց նշանակությունը ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի զարգացման համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է բնակչության պարենային ապահովության տնտեսավիճակագրական գնահատման մեթոդաբանության մշակմանը և դրա կիրառական վերլուծությանը՝ Armenia-ի տվյալների հիման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են պարենային անվտանգության հիմնական ցուցանիշները՝ ներառյալ սննդամթերքի մատչելիությունը, ֆիզիկական հասանելիությունը, սննդային սպառման կառուցվածքը և բնակչության սոցիալ-տնտեսական խոցելիությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է գնահատման վիճակագրական մեթոդներ՝ ինդեքսային վերլուծություն, բազմագործոն մոդելավորում և համեմատական վերլուծության մոտեցումներ, որոնք թույլ են տալիս բացահայտել պարենային ապահովության մակարդակի փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում և տարածաշրջանային կտրվածքով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աղքատության, եկամուտների անհավասարության, գյուղատնտեսական արտադրության և շուկայական գների ազդեցությանը պարենային անվտանգության վրա։ Քննարկվում են նաև պետական քաղաքականության գործիքները, որոնք ուղղված են պարենային համակարգի կայունության բարձրացմանը և բնակչության սննդային կարիքների ապահովմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, վիճակագիրների, գյուղատնտեսական քաղաքականության մասնագետների և սոցիալական զարգացման ոլորտի հետազոտողների համար։

Culture

Պարբերականը ներկայացնում է գրադարանային ոլորտի գիտամեթոդական ուսումնասիրություններ, որոնք անդրադառնում են Հայաստանի գրադարանային համակարգի զարգացմանը, գրադարանագիտության արդի խնդիրներին, մատենագիտության, թվայնացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման և գրքային մշակույթի պահպանման հարցերին։ Թողարկման նյութերում ուսումնասիրվում են գրադարանների պատմական զարգացումը, տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մոտեցումները, էլեկտրոնային գրքերի և թվային գրադարանների ձևավորման գործընթացները, ինչպես նաև գրադարանների դերը գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի զարգացման գործում։ Հոդվածները ներառում են ինչպես տեսական վերլուծություններ, այնպես էլ գործնական փորձի ներկայացումներ՝ կարևորելով գրադարանային ծառայությունների կատարելագործումը և տեղեկատվական միջավայրի փոփոխություններին համապատասխանեցումը։ Հանդեսը նախատեսված է գրադարանագետների, մատենագետների, արխիվային և մշակութային ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես մասնագիտական գիտելիքների փոխանակման և ոլորտային խնդիրների ուսումնասիրման կարևոր աղբյուր։ «Բանբեր Հայաստանի գրադարանների» գիտամեթոդական հանդեսը հրատարակվում է Հայաստանի ազգային գրադարանի կողմից և ընդգրկում է գրադարանային, մատենագիտական ու հարակից ոլորտների արդիական թեմաներ։ 2015 թվականի առաջին համարը ներառում է նյութեր, որոնք վերաբերում են Հայաստանում թվային գրադարանների զարգացման պատմությանը, էլեկտրոնային գրքերի կիրառմանը, գրադարանների գործունեության տարբեր ուղղություններին և գրքային մշակույթի ուսումնասիրությանը։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի հայերենի ուսումնառության հետ կապված լեզվական նյութերի և նրա բանաստեղծական ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հայ լեզվի ու մշակույթի նկատմամբ բանաստեղծի հետաքրքրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կարող են լինել հայերենի ուսուցման ընթացքում կատարված գրավոր վարժությունները, բառապաշարային և քերականական աշխատանքները, թարգմանական փորձերը և դրանց կապը Բայրոնի մտավոր ու գրական գործունեության հետ։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր եվրոպացի հեղինակն ընկալում իրեն անծանոթ լեզվի կառուցվածքը, ինչպիսի լեզվական դժվարությունների էր հանդիպում և ինչ եղանակներով էր յուրացնում հայերենի բառապաշարն ու քերականական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության մշակութային և կրթական միջավայրը, որի հետ Բայրոնի շփումները նպաստեցին հայոց լեզվի, պատմության և գրական ժառանգության նկատմամբ նրա հետաքրքրության խորացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել նրա հայագիտական հետաքրքրությունների ձևավորումը, հայերենից և հայերենին առնչվող թարգմանական աշխատանքները, ինչպես նաև Մխիթարյանների հետ մտավոր համագործակցության նշանակությունը։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու՝ արդյոք և ինչ չափով արևելյան մշակույթների, լեզուների ու պատմական միջավայրերի նկատմամբ հետաքրքրությունը կապվում է նրա գեղարվեստական մտածողության և պատկերային համակարգի հետ՝ առանց լեզվական վարժությունները բանաստեղծական ազդեցության ուղղակի ապացույց դիտարկելու։ Կարևորվում է ձեռագրային և տպագիր նյութերի տեքստաբանական քննությունը, քանի որ ուսումնական գրառումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պահպանել լեզվի յուրացման ընթացքի և ժամանակաշրջանի հայագիտական կրթական մեթոդների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև XIX դարի սկզբի եվրոպական հայագիտության զարգացմանը և հայ մշակույթի նկատմամբ ռոմանտիզմի դարաշրջանի հետաքրքրությանը՝ Բայրոնի փորձը դիտարկելով ավելի լայն մշակութային փոխանակումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է բայրոնագիտության, հայագիտության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանագիտության և լեզվական շփումների պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով անգլիացի բանաստեղծի հայերենագիտական գործունեության տեղը նրա մտավոր կենսագրության և հայ-եվրոպական մշակութային կապերի պատմության մեջ։

Economics

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում աշխատուժի միգրացիայի պետական կարգավորման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով արտաքին և ներքին աշխատանքային միգրացիայի սոցիալ-տնտեսական ազդեցությունները և դրանց կառավարման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել աշխատուժի արտահոսքի և ներհոսքի պատճառները, գնահատել դրանց ազդեցությունը ազգային աշխատաշուկայի, զբաղվածության մակարդակի և տնտեսական զարգացման վրա, ինչպես նաև առաջարկել պետական քաղաքականության կատարելագործման հնարավոր ուղիներ։ Ուսումնասիրվում են միգրացիոն գործընթացների կարգավորման հիմնական գործիքները՝ օրենսդրական դաշտը, վիզային և աշխատանքային թույլտվությունների համակարգերը, սոցիալական ապահովության մեխանիզմները և միջազգային համագործակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև աշխատուժի արտագաղթի պատճառներին՝ տնտեսական հնարավորությունների սահմանափակում, աշխատավարձերի անհամաչափություն, տարածաշրջանային անհավասար զարգացում, ինչպես նաև վերադարձի միգրացիայի խոչընդոտներ։ Աշխատությունը դիտարկում է պետական քաղաքականության դերը միգրացիոն հոսքերի կարգավորման, հայրենադարձության խթանման և աշխատաշուկայի կայունացման գործընթացներում։ Միաժամանակ վերլուծվում են միջազգային փորձերը և դրանց կիրառելիությունը Հայաստանի պայմաններում՝ արդյունավետ միգրացիոն կառավարման համակարգ ձևավորելու նպատակով։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսական քաղաքականության և սոցիալական կառավարման ոլորտներում՝ նպաստելով աշխատուժի միգրացիայի ավելի արդյունավետ և հավասարակշռված պետական կարգավորման մեխանիզմների մշակմանը։