Կոմս Մօնթէ-Քրիսթոյ, մասն 3

Պատմություն

Հրատարակությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի քաղաքական ու հասարակական իրադարձությունների ներկայացմանը՝ կենտրոնանալով հայ բնակչության նկատմամբ բռնությունների, հալածանքների, կոտորածների և տեղահանությունների հետևանքների վրա։ Աշխատության բովանդակության առանցքում հայկական բնակչության ծանր կացության նկարագրությունն է, ինչպես նաև այն քաղաքական, վարչական և սոցիալական պայմանների վերլուծությունը, որոնց ներքո ձևավորվել և խորացել էին բռնությունները։ Նյութը կարող է համադրել պատմական փաստերը, ժամանակակիցների վկայությունները, մամուլի հրապարակումները և հեղինակային դիտարկումները՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի իրադարձությունների փաստագրական պատկեր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել հայ բնակչության առօրյային, համայնքային կյանքին, նյութական կորուստներին և բռնությունների հետևանքով առաջացած սոցիալական ու ժողովրդագրական փոփոխություններին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայկական հարցի միջազգային ընկալման տեսանկյունից, քանի որ նման հրապարակումները նպաստել են եվրոպական և ամերիկյան հասարակություններում Օսմանյան կայսրության հայերի դրության մասին տեղեկությունների տարածմանը և միջազգային արձագանքի ձևավորմանը։ Պատմական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել ոչ միայն առանձին բռնությունների, այլև դրանց առաջացման քաղաքական միջավայրի, պետական կառավարման մեխանիզմների և միջազգային քաղաքականության արձագանքի մասին։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի, հայկական համայնքների պատմության, Հայկական հարցի և հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ դրա հրապարակախոսական և վկայագրական բնույթը պահանջում է նյութի համադրում այլ ժամանակակից և հետագա պատմական աղբյուրների հետ՝ փաստական տվյալների բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտության և Հայկական հարցի ուսումնասիրողներին, հայագետներին, լրագրության ու քաղաքական հրապարակախոսության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և այդ ժամանակաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականության գեղարվեստական կերպավորման և քննության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործություններում մտավորականի կերպարի ձևավորման, նրա հոգեբանական և հասարակական նկարագրության, աշխարհայացքի, արժեքային համակարգի և շրջապատող իրականության հետ ունեցած հարաբերությունների վերլուծությունն է։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է, թե ինչպես է հեղինակն իր վիպական ստեղծագործությունների միջոցով անդրադառնում մտավորականության առջև ծառացած բարոյական, սոցիալական և ազգային խնդիրներին և ինչպես է բացահայտում անհատի ու հասարակության փոխհարաբերությունների բարդությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավորականի ներաշխարհին, նրա հոգեբանական հակասություններին, պատասխանատվության զգացմանը, հասարակական դիրքորոշմանը և ստեղծագործական ինքնարտահայտման ձգտմանը։ Զապել Եսայանի վիպագրության մեջ մտավորականը հաճախ ներկայացվում է ոչ միայն որպես կրթված և մշակութային արժեքներ կրող անհատ, այլև որպես հասարակական գործընթացների ակտիվ մասնակից, որը ստիպված է ընտրություն կատարել անձնական շահերի, բարոյական սկզբունքների և հասարակական պարտավորությունների միջև։ Աշխատությունը բացահայտում է նաև գրողի գեղարվեստական քննության առանձնահատկությունները՝ կերպարների հոգեբանական խորության, ներքին մենախոսության, երկխոսությունների, հակադրությունների և սոցիալական միջավայրի պատկերման միջոցով։ Քննարկվում է այն հարցը, թե ինչպես են պատմական և հասարակական փոփոխություններն ազդում մտավորական հերոսների աշխարհընկալման և վարքագծի վրա, և ինչպես է այդ կերպարների միջոցով արտահայտվում հեղինակի վերաբերմունքը ժամանակի բարոյական ու մշակութային խնդիրների նկատմամբ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործության մեջ կնոջ, անհատի, ազատության, կրթության, հասարակական պատասխանատվության և ազգային ինքնության թեմաների փոխկապակցվածությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նրա վիպագրությունը ոչ միայն որպես գեղարվեստական պատմությունների ամբողջություն, այլև որպես հասարակական և հոգեբանական երևույթների խորքային քննության միջոց։ Նյութը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, գրականության պատմաբաններին, ուսանողներին և հետազոտողներին, ինչպես նաև Զապել Եսայանի ստեղծագործական ժառանգությամբ և հայ գրականության մեջ մտավորականի կերպարի զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բուսական ծագման հումքի չորացման համար նախատեսված տեխնիկական միջոցների մշակման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը և համապատասխան սարքավորումների արդյունավետության բարձրացման սկզբունքների ձևավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում չորացման գործընթացի ջերմաֆիզիկական և տեխնոլոգիական օրինաչափություններն են, որոնց իմացությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել սարքավորումների կառուցվածքային ու գործառական բնութագրերը՝ հաշվի առնելով մշակվող հումքի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բուսական նյութերում խոնավության վիճակը, ջերմության և զանգվածի փոխանցման գործընթացները, հումքի կառուցվածքային հատկությունների փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը չորացման տևողության ու վերջնական արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ջերմաստիճանի, օդային միջավայրի շարժման, հումքի շերտի առանձնահատկությունների և սկզբնական խոնավության ազդեցությանը տեխնոլոգիական գործընթացի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել տարբեր տեսակի բուսական հումքի չորացման առանձնահատկությունների համեմատական ուսումնասիրություն՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տեխնիկական միջոցների նախագծման համար կարևոր ընդհանուր և մասնավոր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում չորացման սարքավորումների էներգետիկ արդյունավետության խնդիրը, քանի որ ջերմային էներգիայի նպատակային օգտագործումը և կորուստների նվազեցումը նշանակալի ազդեցություն ունեն արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա։ Տեխնիկական միջոցների մշակման ընթացքում կարող են դիտարկվել ջերմային և օդափոխման համակարգերի փոխգործակցությունը, աշխատանքային տարածքում պայմանների հավասարաչափության ապահովումը, գործընթացի վերահսկման հնարավորությունները և տարբեր տեխնոլոգիական փուլերի համաձայնեցումը։ Հումքի որակի պահպանման տեսանկյունից կարևորվում է այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք նպաստում են անհրաժեշտ խոնավության նվազեցմանը՝ հնարավորինս պահպանելով բուսական նյութի արժեքավոր ֆիզիկական և որակական հատկանիշները։ Տեսական և փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակվող տեխնիկական լուծումների արդյունավետությունը և հիմնավորելու սարքավորումների կատարելագործման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդային ու գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիաների, ջերմատեխնիկայի, զանգվածափոխանակության և տեխնիկական նախագծման մոտեցումները՝ բուսական հումքի չորացման գործընթացների արդյունավետ կազմակերպման և համապատասխան սարքավորումների կատարելագործման նպատակով։

Մշակույթ

Արցախի միջնադարյան արվեստը աշխատությունը գիտահետազոտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է Արցախի միջնադարյան մշակութային և գեղարվեստական ժառանգության համապարփակ վերլուծությանը՝ ընդգրկելով ճարտարապետության, քանդակագործության, խաչքարային արվեստի, որմնանկարչության և ձեռագրային մշակույթի հիմնական առանձնահատկությունները, այն ուսումնասիրում է տարածաշրջանի վանական համալիրների և եկեղեցիների կառուցողական լուծումները, զարդարվեստի զարգացումը և դրանց խորհրդանշական համակարգը, միաժամանակ բացահայտում է արվեստի կապը պատմական իրադարձությունների, կրոնական պատկերացումների և հասարակական կյանքի հետ, գիրքը նաև ուշադրություն է դարձնում Արցախի խաչքարային արվեստի յուրահատկություններին՝ որպես հայկական միջնադարյան մշակույթի կարևորագույն դրսևորումներից մեկի, և փորձ է անում այդ նյութի հիման վրա վերականգնել տարածաշրջանի հոգևոր ու գեղագիտական մտածողության ընդհանուր պատկերը միջնադարում։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի փիլիսոփայական ըմբռնման ֆենոմենոլոգիական ուղղության հիմնական տեսական և մեթոդաբանական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում իրավունքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետության կողմից սահմանված նորմերի և իրավական ինստիտուտների ամբողջություն, այլև որպես մարդու գիտակցության, սոցիալական փորձառության, արժեքային ընկալումների և միջանձնային հարաբերությունների մեջ դրսևորվող երևույթ։ Ֆենոմենոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես է իրավական իրականությունը ընկալվում և իմաստավորվում անհատի կողմից, ինչպես են ձևավորվում իրավունքի, պարտականության, արդարության, պատասխանատվության և ազատության վերաբերյալ պատկերացումները, և ինչպիսի դեր ունի մարդկային փորձառությունը իրավական երևույթների բովանդակության բացահայտման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավական նորմի և իրավական գիտակցության հարաբերակցությանը՝ պարզաբանելով, թե ինչ ճանապարհով է ձևականորեն սահմանված կանոնը ձեռք բերում սոցիալական և անձնական նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել իրավունքի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերի հարաբերությունը, իրավական արժեքների բնույթը, իրավական իմաստների ձևավորման գործընթացը և իրավունքի՝ որպես սոցիալական իրականության յուրահատուկ ոլորտի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է իրավական սուբյեկտի ուսումնասիրությունը, քանի որ ֆենոմենոլոգիական տեսանկյունից անձը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես իրավական նորմերի հասցեատեր, այլև որպես իրավական հարաբերությունները գիտակցող, մեկնաբանող և իր գործողությունների միջոցով դրանց բովանդակությանը մասնակցող սուբյեկտ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնական և դրական իրավունքի հարաբերակցության, իրավական արժեքների հիմնավորման և իրավունքի ձևական ու բովանդակային կողմերի փոխկապակցվածության խնդիրներին։ Ֆենոմենոլոգիական մեթոդաբանությունը հնարավորություն է տալիս իրավական երևույթները դիտարկել դրանց իմաստային կառուցվածքների և մարդկային փորձառության հետ ունեցած կապերի միջոցով՝ լրացնելով իրավունքի առավել նորմատիվ կամ ինստիտուցիոնալ մեկնաբանությունները։ Առանձին նշանակություն ունի իրավունքի և բարոյականության փոխհարաբերության հարցը, հատկապես արդարության, արժանապատվության, ազատության և պատասխանատվության գաղափարների տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի փիլիսոփայության, ֆենոմենոլոգիայի, իրավագիտակցության տեսության և իրավական մեթոդաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել իրավական իրականության ձևավորման ու ընկալման խորքային իմաստային հիմքերը։

Պատմություն

Պատմագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XI–XII դարերում Եգիպտոսի պետական և վարչական համակարգում հայերի ունեցած դերի ու գործունեության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայազգի պետական, ռազմական և վարչական գործիչների ներգրավվածությունը կառավարման տարբեր ոլորտներում, նրանց զբաղեցրած պաշտոնները և մասնակցությունը երկրի ներքին ու արտաքին քաղաքական գործընթացներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պատմական պայմաններին, որոնք նպաստել են հայերի առաջխաղացմանը պետական կառավարման համակարգում, ինչպես նաև նրանց քաղաքական ու հասարակական ազդեցության ձևավորմանը։ Վերլուծվում են պետական պաշտոնյաների, զինվորականների և այլ ազդեցիկ հայ գործիչների գործունեությունը, նրանց փոխհարաբերությունները իշխանական շրջանակների ու հասարակության տարբեր խմբերի հետ։ Քննարկվում են նաև հայկական համայնքի դիրքը, հայերի տեղաշարժերը դեպի Եգիպտոս և նրանց մասնակցությունը երկրի քաղաքական, ռազմական ու վարչական կյանքին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան հայերի գործունեության աշխարհագրական շրջանակների, հայկական սփյուռքի պատմության և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգերում նրանց ներգրավվածության մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, միջնադարագիտության, արևելագիտության և հայկական սփյուռքի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։