Վարակիչ հիվանդություններ փոխանցողներ

Mathematics

Աստղաֆիզիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է տարօրինակ աստղերի դիտողական դրսևորումների և դրանց ֆիզիկական բնութագրերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տեսականորեն կանխատեսվող յուրահատուկ աստղային օբյեկտների հնարավոր դիտողական հատկանիշները և դրանց տարբերակման եղանակները սովորական աստղերից ու այլ կոմպակտ երկնային մարմիններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճառագայթման բնութագրերին, լուսատվությանը, ջերմաստիճանին, սպեկտրային առանձնահատկություններին և ժամանակային փոփոխականությանը, որոնք կարող են տեղեկություն տալ այդ օբյեկտների ներքին կառուցվածքի և ֆիզիկական վիճակի մասին։ Վերլուծվում են աստղագիտական դիտումների միջոցով ստացվող տվյալների մեկնաբանման հնարավորությունները և տեսական մոդելների հետ դրանց համադրման խնդիրները։ Քննարկվում են նաև նման օբյեկտների նույնականացման չափանիշները, դիտողական անորոշությունները և այլ կոմպակտ աստղերից դրանց տարբերակման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արտասովոր աստղային համակարգերի վերաբերյալ տեսական պատկերացումների դիտողական ստուգման հնարավորությունները և դրանց նշանակությունը խիտ նյութի հատկությունների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աստղաֆիզիկոսների, տեսական ֆիզիկոսների և կոմպակտ աստղային օբյեկտների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Literature

Լատիներեն վերնագիրը, որը թարգմանաբար նշանակում է «Իր կյանքի մասին», վերաբերում է ինքնակենսագրական բնույթի ստեղծագործության կամ անձնական կյանքի պատմությանը նվիրված գրական երկի։ Նման աշխատություններում սովորաբար ներկայացվում են հեղինակի կյանքի կարևորագույն իրադարձությունները, անձնական փորձառությունները, մտավոր և հոգևոր զարգացման ընթացքը, ինչպես նաև նրա գործունեության վրա ազդեցություն ունեցած պատմական ու հասարակական հանգամանքները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ինքնակենսագրական պատումի կառուցվածքը, հիշողությունների ներկայացման եղանակները, հեղինակի ինքնընկալումը և անցյալի իրադարձությունների անհատական մեկնաբանությունը։ Կարող են լուսաբանվել կրթության, ընտանեկան միջավայրի, հասարակական հարաբերությունների, մասնագիտական գործունեության և ժամանակակիցների հետ ունեցած կապերի առանձնահատկությունները։ Ինքնակենսագրական գրականությունը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն անհատի կենսագրության վերակազմության, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական մտածողության, մշակութային արժեքների և առօրյա կյանքի ուսումնասիրության համար։ Միաժամանակ նման բնագրերի վերլուծության ընթացքում կարևորվում են պատմական փաստերի և սուբյեկտիվ հիշողությունների տարբերակումը, հեղինակային գնահատականների քննությունը և պատմական համատեքստի բացահայտումը։ Լատիներենով գրված ինքնակենսագրական երկերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև դասական և հետդասական գրական ավանդույթներին, պատմողական ոճին, հռետորական միջոցներին և անձնական փորձառության գրական արտահայտման ձևերին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել գրականագետների, պատմաբանների, դասական բանասիրության մասնագետների, մշակութաբանների և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է օրինականության և իրավակարգի փոխհարաբերության տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց ապահովման իրավական, կազմակերպական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների վերլուծությանը։ Հետազոտության շրջանակում օրինականությունը դիտարկվում է որպես իրավական նորմերի պահպանման, իրականացման և պետական ու հասարակական հարաբերություններում իրավունքի պահանջների հետևողական կիրառման հիմնարար սկզբունք, իսկ իրավակարգը՝ որպես իրավական կարգավորման և օրինական վարքագծի արդյունքում ձևավորվող հասարակական հարաբերությունների կազմակերպված վիճակ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այս երկու հասկացությունների բովանդակությանը, դրանց ընդհանրություններին և տարբերություններին, ինչպես նաև այն փոխադարձ կապին, որի պայմաններում օրինականության ամրապնդումը նպաստում է կայուն իրավակարգի ձևավորմանը։ Քննարկվում են իրավական նորմերի արդյունավետության, իրավակիրառ գործունեության, պետական մարմինների լիազորությունների իրականացման և քաղաքացիների իրավունքների ու պարտականությունների պահպանման խնդիրները։ Կարևորվում է իրավունքի գերակայության, իրավական որոշակիության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և օրենքի առջև հավասարության նշանակությունը՝ հասարակական հարաբերությունների կայունության ապահովման տեսանկյունից։ Վերլուծվում են օրինականության խախտումների առաջացման հնարավոր պատճառները և այն իրավական ու կազմակերպական պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են դրանց կանխարգելման և իրավական պատասխանատվության արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դատական համակարգի, իրավապահ մարմինների, պետական վերահսկողության և այլ իրավական ինստիտուտների դերակատարությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև իրավական մշակույթի և իրավագիտակցության նշանակությունը, քանի որ իրավակարգի կայունությունը պայմանավորված է ոչ միայն պետական հարկադրանքի միջոցներով, այլև հասարակության անդամների կողմից իրավական նորմերի գիտակցված ընդունմամբ և պահպանմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել իրավախախտումների կանխարգելման, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման օրինականության վերահսկման և իրավական երաշխիքների կատարելագործման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական պետության ձևավորման գործընթացում օրինականության և իրավակարգի ունեցած նշանակությանը, քանի որ դրանց արդյունավետ ապահովումը կարևոր նախապայման է մարդու իրավունքների պաշտպանության, պետական կառավարման կանխատեսելիության և հասարակական կայունության համար։ Տեսական մոտեցումների և իրավակիրառ պրակտիկայի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու առկա խնդիրները և համակարգելու դրանց լուծման հնարավոր իրավական ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, իրավական համակարգերի, իրավակիրառ գործունեության և պետական կառավարման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Literature

Ժան-Ժակ Ռուսսոն (1712–1778) համարվում է Ֆրանսիայի լուսավորության շրջանի ամենաազդեցիկ փիլիսոփաներից մեկը, whose գաղափարներն ազդել են քաղաքական փիլիսոփայության, կրթության, սոցիոլոգիայի և մարդկային իրավունքների զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները կենտրոնացած են մարդու բնության, հասարակության և պետության հարաբերությունների վրա, որտեղ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ազատության և բնական իրավունքի հարցը։ Ռուսսոն ընդգծում էր, որ մարդը ծնվում է ազատ և բարի, սակայն հասարակությունը և հասարակական կազմակերպումները հաճախ խեղաթյուրում են նրա բնածին բարությունը, ինչը հանգեցնում է անհավասարության, ճնշման և բարոյական տագնապների։ Նրա հայտնի գործերից են «Սոցիալական պայմանագիր» և «Մարդու և քաղաքացիի իրավունքների մասին» գաղափարները, որոնց միջոցով նա ներկայացնում է հասարակական կարգի, ժողովրդի կամքի և օրենքի գերակայության սկզբունքները։ Ռուսսոն առաջարկում էր «խորհրդային կամք» (volonté générale) գաղափարը, ըստ որի պետությունը պետք է արտացոլի բոլոր քաղաքացիների ընդհանուր շահերը, ապահովելով արդար և հավասար հասարակություն։ Նրա փիլիսոփայությունը մեծ ազդեցություն է ունեցել ֆրանսիական հեղափոխության, արդի ժողովրդավարական համակարգերի ձևավորման և մարդու իրավունքների գաղափարների զարգացման վրա։ Կրթության և անհատի զարգացման հարցերում նա կարևորում էր բնական զարգացումը, ազատ խաղը և կրթության միջոցով մարդու ներքին բարոյականության և գիտելիքների աճը։ Ռուսսոյի աշխատանքները շարունակում են մնալ հիմնարար քաղաքական և փիլիսոփայական ուսումնասիրությունների առարկա, քանի որ նրանք անդրադառնում են արդարության, ազատության և հասարակության հիմնարար սկզբունքներին։

Literature

Աշխատանքը նվիրված է հայի ճակատագրի և ազգային կեցության գաղափարների ուսումնասիրությանը Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանի գեղարվեստական երկերում։ Հետազոտության կենտրոնում հայ անհատի և ազգային հավաքականության գոյության խնդիրներն են, որոնք գրողի ստեղծագործություններում արտահայտվում են պատմական հիշողության, հայրենիքի, ինքնության, տեղահանության, կորստի և ազգային պատկանելության թեմաների միջոցով։ Սյուրմելյանի գրական աշխարհում անհատի ճակատագիրը հաճախ սերտորեն կապված է հայ ժողովրդի պատմական փորձությունների հետ, ինչի շնորհիվ անձնական հիշողությունը վերածվում է ազգային հիշողության արտահայտության։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել այն կերպարներն ու իրավիճակները, որոնց միջոցով ներկայացվում են հայրենիքի կորուստը, օտար միջավայրում ինքնությունը պահպանելու դժվարությունը, սփյուռքյան գոյության առանձնահատկությունները և ազգային արմատների հետ կապը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայրենիքի գաղափարին, որը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլև որպես մշակութային հիշողության, լեզվի, պատմության և հոգևոր պատկանելության խորհրդանիշ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազգային կեցության գաղափարի դրսևորումը՝ լեզվի, ավանդույթների, ընտանեկան հիշողության, մշակութային արժեքների և պատմական անցյալի պահպանման միջոցով։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն ներքին հակասությունները, որոնք առաջանում են ազգային ինքնության և նոր սոցիալական միջավայրին հարմարվելու անհրաժեշտության միջև։ Սյուրմելյանի գեղարվեստական երկերը հնարավորություն են տալիս դիտարկելու, թե ինչպես է անհատական կենսագրությունը միահյուսվում ժողովրդի պատմության հետ, և ինչպես են անձնական տառապանքը, հիշողությունն ու կորուստը վերածվում ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործոնների։ Աշխատանքը կարևորում է նաև հեղինակի գեղարվեստական լեզուն, կերպարակերտման առանձնահատկությունները և հուշագրական ու վիպական տարրերի փոխազդեցությունը՝ ազգային թեմատիկան առավել ամբողջական ներկայացնելու տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Սյուրմելյանի ստեղծագործության գաղափարական և գեղարվեստական համակարգի ավելի խոր ըմբռնմանը և բացահայտել նրա գրականության նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, ազգային ինքնության և սփյուռքյան գոյության խնդիրների ներկայացման գործում։

Other Subjects

Աշխատությունը ներկայացնում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի և դրան հաջորդած տարիների ընթացքում Մերձավոր Արևելքի քաղաքական վերափոխումների պատմական քննությունը՝ կենտրոնանալով Օսմանյան կայսրության կազմալուծման, եվրոպական տերությունների ռազմավարական շահերի և տարածաշրջանում նոր քաղաքական սահմանների ու պետական համակարգերի ձևավորման գործընթացների վրա։ Պատմական զարգացումները դիտարկվում են միջազգային քաղաքականության, պատերազմի, գաղութային մրցակցության, դիվանագիտական բանակցությունների և տեղական քաղաքական շարժումների փոխազդեցության համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի քաղաքականությանը, ինչպես նաև այն համաձայնություններին, ծրագրերին ու վարչական լուծումներին, որոնց միջոցով եվրոպական տերությունները փորձում էին պատերազմից հետո կազմակերպել նախկին օսմանյան տարածքների կառավարումը։ Քննվում են արաբական տարածքներում տեղի ունեցող քաղաքական զարգացումները, արաբական ազգայնականության դրսևորումները, պատերազմի ընթացքում տրված քաղաքական խոստումների և հետպատերազմյան պայմանավորվածությունների միջև առաջացած հակասությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց արդյունքում Իրաքը, Սիրիան, Լիբանանը, Պաղեստինը և տարածաշրջանի այլ տարածքներ հայտնվեցին նոր քաղաքական ու վարչական համակարգերի շրջանակներում։ Ներկայացվում է նաև մանդատային կառավարման համակարգի ձևավորումը և դրա ազդեցությունը տարածաշրջանի հետագա քաղաքական զարգացման վրա։ Պատմական իրադարձությունների շարադրանքում կարևոր նշանակություն ունեն պետական գործիչների, դիվանագետների, զինվորականների և տեղական առաջնորդների գործունեությունը, քանի որ միջազգային պայմանավորվածությունները հաճախ ձևավորվում էին նրանց քաղաքական նպատակների, փոխադարձ մրցակցության և փոփոխվող ռազմավարական հաշվարկների պայմաններում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես պատերազմի ընթացքում ընդունված որոշումները և հետպատերազմյան բանակցությունները փոխեցին նախկին Օսմանյան կայսրության տարածքային ու քաղաքական կառուցվածքը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ նոր սահմանների և կառավարման համակարգերի ստեղծումը տեղի էր ունենում բազմազգ, բազմակրոն և սոցիալապես բազմաշերտ տարածաշրջանում, որտեղ արտաքին քաղաքական ծրագրերը հաճախ բախվում էին տեղական հասարակությունների նպատակների և քաղաքական շարժումների հետ։ Հեղինակային մեկնաբանությունը Մերձավոր Արևելքի հետագա հակամարտությունների մի շարք արմատներ կապում է հենց այս ժամանակաշրջանում ձևավորված քաղաքական պայմանավորվածությունների և կառավարման համակարգերի հետ, ինչը պատմագիտական քննարկումների առարկա է և կարող է համադրվել տարածաշրջանի պատմության վերաբերյալ այլ մեկնաբանությունների հետ։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մերձավորարևելյան հետևանքների, Օսմանյան կայսրության անկման, եվրոպական դիվանագիտության և ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի քաղաքական քարտեզի ձևավորման պատմությունը ուսումնասիրելու համար։