Վասպուրականի մանրանկարչության ոճա-պատկերագրական առանձնահատկություններն ըստ Հովհաննես Խիզանցու, Զաքարիա Ավանցու և Մեսրոպ Խիզանցու ստեղծագործությունների (ԺԴ դարի վերջ-ԺԷ դարի առաջին կես)

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում հանցավորության երևույթի ուսումնասիրությանը՝ դրա բնույթի, կառուցվածքի, դինամիկայի և ձևավորման վրա ազդող գործոնների վերլուծության միջոցով։ Գրքում դիտարկվում են տվյալ տարածքում հանցավորության տարածվածության և զարգացման առանձնահատկությունները, առավել բնորոշ հանցագործությունների տեսակները, դրանց պատճառներն ու պայմանները, ինչպես նաև հանցավոր վարքագծի վրա սոցիալական, տնտեսական, քաղաքական և իրավական միջավայրի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանցավորության վիճակի գնահատմանը, դրա կառուցվածքային առանձնահատկություններին, առանձին հանցատեսակների տարածվածությանը և ժամանակային փոփոխություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև հանցավորության կանխարգելման և դրա դեմ պայքարի իրավական ու կազմակերպական մեխանիզմները, իրավապահ մարմինների գործունեությունը, հանցագործությունների բացահայտման և կանխման խնդիրները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հանցավորությունը ոչ միայն որպես առանձին իրավախախտումների ամբողջություն, այլև որպես սոցիալական բարդ երևույթ, որի ձևավորման վրա կարող են ազդել բնակչության կենսապայմանները, զբաղվածության մակարդակը, սոցիալական միջավայրը, իրավագիտակցության վիճակը և այլ հանգամանքներ։ Քննության են առնվում հանցավորության կանխարգելման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները, իրավապահ և կանխարգելիչ քաղաքականության կատարելագործման խնդիրները, ինչպես նաև հանցավորության վերաբերյալ վիճակագրական և քրեագիտական տվյալների ուսումնասիրության նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեագիտության, քրեական իրավունքի և քրեական դատավարության ոլորտների մասնագետների, իրավագիտության ուսանողների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների, դրսևորումների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Բժշկական և համաճարակաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մանկական բնակչության շրջանում ատոպիկ դերմատիտի տարածվածության և համաճարակաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հիվանդության հանդիպման հաճախականության, տարիքային բաշխման և տարբեր խմբերում դրա դրսևորման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժառանգական նախատրամադրվածության, շրջակա միջավայրի պայմանների, կենցաղային գործոնների և հնարավոր ալերգենների ազդեցությանը հիվանդության առաջացման ու ընթացքի վրա։ Վերլուծվում են համաճարակաբանական տվյալների հավաքագրման և գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև հիվանդության տարածման հետ կապված ռիսկի գործոնների բացահայտման հնարավորությունները։ Քննարկվում են երեխաների շրջանում վաղ հայտնաբերման, կանխարգելման, պարբերական բժշկական հսկողության և առողջության պահպանման միջոցառումների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու ատոպիկ դերմատիտի համաճարակաբանական բնութագրերի և դրա տարածվածության վրա ազդող գործոնների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկաբուժության, մաշկաբանության, ալերգոլոգիայի և համաճարակաբանության ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Religion

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնեական եկեղեցու պատմության կարևորագույն իրադարձություններից մեկին՝ 325–787 թվականներին գումարված առաջին յոթ տիեզերական ժողովների պատմական, աստվածաբանական և եկեղեցական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են վաղ քրիստոնեական աշխարհի կրոնական և քաղաքական պայմանները, դավանաբանական հակասությունների առաջացման պատճառները, ինչպես նաև եկեղեցական միասնության պահպանմանն ուղղված ջանքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Նիկիայի առաջին, Կոստանդնուպոլսի առաջին, Եփեսոսի, Քաղկեդոնի, Կոստանդնուպոլսի երկրորդ և երրորդ, ինչպես նաև Նիկիայի երկրորդ ժողովներին։ Ուսումնասիրվում են Սուրբ Երրորդության, Հիսուս Քրիստոսի աստվածային և մարդկային բնությունների, աստվածամայրության, կամքի և պատկերապաշտության վերաբերյալ աստվածաբանական քննարկումները։ Անդրադարձ է կատարվում ժողովների ընդունած դավանաբանական սահմանումներին, եկեղեցական կանոններին և դրանց ազդեցությանը քրիստոնեական տարբեր ավանդությունների ձևավորման վրա։ Կարևորվում են Բյուզանդական կայսրության քաղաքական դերակատարությունը, եկեղեցական առաջնորդների փոխհարաբերությունները և դավանաբանական որոշումների ընդունման պատմական հանգամանքները։ Դիտարկվում են նաև Արևելյան ուղղափառ, Արևելյան հնագույն և Արևմտյան քրիստոնեական եկեղեցիների վերաբերմունքի տարբերությունները, մասնավորապես Քաղկեդոնի ժողովի շուրջ առաջացած տարաձայնությունները։ Հայ առաքելական եկեղեցու պատմության տեսանկյունից նշանակալի են առաջին երեք ժողովների ընդունումը և հետագա ժողովների նկատմամբ ձևավորված դավանաբանական դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, եկեղեցու պատմաբանների, կրոնագետների, միջնադարագետների, հոգևորականների, հետազոտողների և քրիստոնեության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Միջին ականջի և վերին շնչուղիների զուգակցված հիվանդությունների դեպքում համակցված վիրահատական բուժման հիմնավորումը պայմանավորված է այդ համակարգերի անատոմիական, ֆունկցիոնալ և պաթոֆիզիոլոգիական սերտ փոխկապակցվածությամբ, որտեղ Էվստաքյան փողը, քթի խոռոչը, քթըմպանը և միջին ականջը կազմում են միասնական օդափոխության և դրենաժի համակարգ։ Հաճախ հանդիպող համակցված ախտաբանությունները՝ քրոնիկական միջին օտիտը, ադենոիդային հյուսվածքի հիպերպլազիան, քրոնիկական ռինոսինուսիտը և Էվստաքյան փողի դիսֆունկցիան, փոխադարձաբար նպաստում են հիվանդության քրոնիզացմանը և բուժման արդյունավետության նվազեցմանը, եթե կիրառվում է միայն մեկ օջախի մեկուսացված բուժում։ Համակցված վիրահատական մոտեցման հիմնական հիմնավորումն այն է, որ վերին շնչուղիների օդափոխության և դրենաժի վերականգնումը անմիջական ազդեցություն ունի միջին ականջի աերացիայի վրա, ինչի արդյունքում բարելավվում է թմբկախոռոչի ճնշման հավասարակշռությունը և նվազում է էքսուդատի կուտակումը։ Օրինակ՝ ադենոտոմիան կամ ֆունկցիոնալ էնդոսկոպիկ սինուս վիրաբուժությունը (FESS) կարող են զուգակցվել տիմպանոպլաստիկայի կամ միրինգոտոմիայի հետ՝ ապահովելով ինչպես պատճառական գործոնի վերացում, այնպես էլ տեղային ախտաբանական փոփոխությունների շտկում։ Պաթոֆիզիոլոգիական տեսանկյունից վերին շնչուղիների քրոնիկական բորբոքումը հանգեցնում է լորձաթաղանթի այտուցի, մուկոցիլյար տրանսպորտի խանգարման և մանրէային գաղութացման, ինչը նպաստում է միջին ականջի կրկնվող ինֆեկցիաներին։ Այդ պատճառով միայն ականջի վիրահատական միջամտությունը հաճախ չի ապահովում երկարաժամկետ արդյունք, եթե չի վերացվում վերին շնչուղիների օբստրուկցիան կամ բորբոքային օջախը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ճանապարհաշինության ոլորտում գրունտների ամրացման համար բարձրմոլեկուլային կայունացուցիչների կիրառության տեխնոլոգիական և ինժեներական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ճանապարհային հիմքերի կայունության ապահովման խնդիրները՝ պայմանավորված ՀՀ լեռնային ռելիեֆով, կլիմայական տատանումներով և գրունտների տարբեր ֆիզիկամեխանիկական հատկություններով։ Գրքում դիտարկվում են պոլիմերային և այլ բարձրմոլեկուլային նյութերի ազդեցությունը գրունտների կառուցվածքի ամրության, ջրակայունության և դեֆորմացիոն դիմադրության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայունացուցիչների ներմուծման տեխնոլոգիաներին՝ խառնման մեթոդներ, ներծծման աստիճան, կոնցենտրացիայի ընտրություն և կիրառման շերտային առանձնահատկություններ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև փորձարարական ուսումնասիրությունների արդյունքներ, որոնք ցույց են տալիս ճանապարհային ծածկույթների ծառայողական կյանքի երկարացման և սպասարկման ծախսերի նվազեցման հնարավորությունները։ Աշխատությունը քննարկում է նաև էկոլոգիական և տնտեսական գործոնները՝ ընդգծելով նոր նյութերի կիրառման արդյունավետությունը կայուն ճանապարհաշինության զարգացման համատեքստում։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է աբսուրդի դրամայի ժանրում հերոսի և հակահերոսի կերպարների վերաիմաստավորման խնդրին՝ ընդգծելով ավանդական դրամատուրգիական կառուցվածքների քայքայումը և մարդու գոյաբանական վիճակի նոր ներկայացումները XX դարի թատերական մտածողության մեջ։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես աբսուրդի դրամայում հերոսական և հակահերոսական դասական հակադրությունը կորցնում է իր հստակ սահմանները՝ փոխարինվելով կերպարային անորոշությամբ, գործողության մերժմամբ և իմաստի փնտրտուքի անընդհատ ձախողմամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դրամատուրգներին, որոնց ստեղծագործություններում կերպարները հաճախ զրկված են ավանդական նպատակայնությունից և գործում են գոյաբանական դատարկության, լեզվական խզումների և իրականության անհեթեթության պայմաններում։ Քննարկվում է նաև լեզվի և հաղորդակցության ճգնաժամը որպես կերպարների միջև հարաբերությունների հիմնական խաթարող գործոն, ինչը հանգեցնում է ոչ միայն հերոսական գործողության բացակայության, այլ նաև ինքնության տարրալուծման։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աբսուրդի դրամայում հերոսը հաճախ դառնում է հակահերոսի արտացոլում կամ նույնիսկ այդ հակադրության ամբողջական մերժում՝ ստեղծելով նոր տիպի թատերական կերպար, որը գոյություն ունի ոչ թե գործողության, այլ սպասման, լռության և իմաստազուրկ կրկնության մեջ։ Նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես է աբսուրդի դրաման վերաձևավորում դասական դրամատուրգիական կատեգորիաները և ստեղծում նոր ընկալում մարդու և աշխարհի հարաբերությունների մասին։