Բարեկամական հորդորներ՝ կիրակի օրերը սուրբ պահելու մասին

Other Subjects

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ուսուցիչների և դաստիարակների համար՝ արտադասարանական պարապմունքների և խմբային աշխատանքի կազմակերպման նպատակով։ Այն ներկայացնում է տարբեր ձևաչափերի խմբային գործունեությունների օրինակներ, խաղային և համագործակցային մեթոդներ, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացի ակտիվացման ուղիներ՝ նպաստելով սովորողների սոցիալական հմտությունների, հաղորդակցական կարողությունների և թիմային աշխատանքի զարգացմանը։ Նյութերում ընդգծվում է համագործակցային ուսուցման կարևորությունը, որտեղ յուրաքանչյուր սովորող ներգրավվում է ընդհանուր նպատակին հասնելու գործընթացում՝ զարգացնելով պատասխանատվություն, նախաձեռնողականություն և փոխօգնության հմտություններ։ Ընդհանուր առմամբ ձեռնարկը ծառայում է որպես գործնական ուղեցույց կրթական միջավայրում խմբային աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման համար։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության ձևավորման և զարգացման սոցիոմշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հասարակական հարաբերությունների, արժեքային համակարգերի և սոցիալական ինստիտուտների փոխազդեցության համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական, մշակութային և սոցիալական գործոնների վրա, որոնք ազդում են քաղաքացիների հասարակական մասնակցության, ինքնակազմակերպման, փոխադարձ վստահության և հանրային գործընթացներում ներգրավվածության ձևերի վրա։ Քննության են առնվում քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, դրա հիմնական ինստիտուտների և գործառույթների առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պետություն–հասարակություն հարաբերությունների զարգացման օրինաչափությունները։ Կարևորվում է Հայաստանի պատմական և հասարակական զարգացման փորձի ազդեցությունը ժամանակակից քաղաքացիական մշակույթի ձևավորման վրա՝ հաշվի առնելով ավանդական արժեքների, ընտանեկան և համայնքային կապերի, սոցիալական նորմերի ու հասարակական վարքի առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հասարակական կազմակերպությունների, նախաձեռնությունների, մասնագիտական և մշակութային միավորումների, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների և այլ ոչ պետական կառույցների դերին հասարակական շահերի արտահայտման ու քաղաքացիների մասնակցության խթանման գործում։ Ուսումնասիրվում են նաև քաղաքացիական ակտիվության, սոցիալական պատասխանատվության, իրավական և քաղաքական մշակույթի, հասարակական վստահության ու համերաշխության հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում անկախությունից հետո տեղի ունեցած քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական վերափոխումների ազդեցությանը, որոնց պայմաններում ձևավորվել են հասարակական գործունեության նոր ձևեր և փոխվել են քաղաքացիների ու պետական հաստատությունների միջև հարաբերությունները։ Կարևորվում է քաղաքացիական ինքնագիտակցության զարգացումը, իրավունքների և պարտականությունների ընկալումը, հանրային խնդիրների նկատմամբ պատասխանատվության ձևավորումը և որոշումների կայացման գործընթացներում մասնակցության հնարավորությունների ընդլայնումը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև սոցիալական կապիտալի, վստահության, համագործակցության և հասարակական երկխոսության նշանակությունը կայուն քաղաքացիական ինստիտուտների զարգացման համար։ Սոցիոմշակութային մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քաղաքացիական հասարակության ձևավորումը դիտարկել ոչ միայն քաղաքական կամ իրավական ինստիտուտների ստեղծման, այլև հասարակության արժեքների, վարքային նորմերի, պատմական փորձի և մշակութային առանձնահատկությունների փոփոխության տեսանկյունից։ Աշխատությունը նպաստում է Հայաստանում քաղաքացիական հասարակության զարգացման պայմանների, առկա դժվարությունների և հասարակական ինքնակազմակերպման ներուժի առավել ամբողջական ըմբռնմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգիայի, քաղաքագիտության, հասարակագիտության, պետական կառավարման և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս մատենագիտական հրատարակությունը՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ Հայկական ՍՍՀ-ում», հանդիսանում է տեղեկատվական-մատենագիտական պարբերական ցանկ, որը պատրաստվել և հրատարակվել է խորհրդային շրջանում՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի կուլտուրայի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից։ Այն նպատակ է ունեցել համակարգված կերպով ներկայացնել տվյալ ժամանակահատվածում՝ ամսական կամ պարբերական կտրվածքով, Հայաստանում և խորհրդային տարածքում լույս տեսած մշակույթի, արվեստի, թանգարանագիտության, երաժշտության, թատրոնի, կերպարվեստի և հարակից ոլորտների վերաբերյալ նոր գրականությունը։ Հրատարակությունը ծառայել է որպես գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության աղբյուր գրադարանավարների, հետազոտողների, ուսուցիչների, ասպիրանտների և մշակութային ոլորտի աշխատողների համար՝ ապահովելով վերջին նորությունների արագ և համակարգված տարածումը գիտամշակութային միջավայրում։ Այն ներառել է գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ հրապարակումների մատենագիտական նկարագրություններ՝ հաճախ նաև դասակարգված ըստ թեմաների, ինչը հեշտացրել է ոլորտային որոնումն ու գիտական աշխատանքների պլանավորումը։ Այսպիսի ցանկերը կարևոր դեր են ունեցել խորհրդային գիտամշակութային համակարգում՝ նպաստելով տեղեկատվության կենտրոնացմանը և գիտական շրջանառության կազմակերպմանը։ Ընդհանուր առմամբ, այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ մշակութային կյանքի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված մատենագիտական պատկերը՝ արտացոլելով ժամանակի գիտական ինֆորմացիոն քաղաքականության և գրադարանային աշխատանքի զարգացած մեխանիզմները։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հնդկաստանում նոր ծագած և հետագայում տարբեր երկրներում նկատված մի հիվանդության նկարագրությանը, որի անվանումը գրքում փոխանցված է «Կալիրամարպս» ձևով։ Վերնագրում հիվանդության տարածման աշխարհագրության և բուժման խրատների համատեղ հիշատակումը ցույց է տալիս, որ հրատարակության նպատակն է եղել ընթերցողին տեղեկացնել նորահայտ հիվանդության մասին և ներկայացնել դրա դեմ պայքարի վերաբերյալ գործնական գիտելիքներ։ Բովանդակության մեջ, ըստ վերնագրի, կարող էին ընդգրկվել հիվանդության առաջացման ու տարածման հանգամանքների, հնարավոր ախտանշանների, հիվանդի խնամքի և բուժման եղանակների վերաբերյալ տեղեկություններ։ Նման բնույթի բժշկական աշխատությունները կարևոր դեր էին կատարում այն ժամանակաշրջանում, երբ տարբեր տարածաշրջաններում տարածվող հիվանդությունների մասին լուրերը և բժշկական դիտարկումները արագ փոխանցելու անհրաժեշտություն կար։ Դրանք ընթերցողին օգնում էին ճանաչել առողջական վտանգները, ուշադրություն դարձնել հիվանդության նշաններին և հետևել առաջարկվող խնամքի միջոցներին։ Հատուկ նշանակություն ունի Հնդկաստանից այլ աշխարհներ հիվանդության տարածման մասին տեղեկությունը, քանի որ այն արտացոլում է միջազգային առևտրական ու ճանապարհորդական կապերի պայմաններում համաճարակային երևույթների նկատմամբ ձևավորվող հետաքրքրությունը։ Գիրքը նաև վկայում է բժշկական գիտելիքը հայերենով տարածելու և հասարակությանը առողջապահական տեղեկություններով ապահովելու ձգտման մասին։ Այն արժեքավոր է 19-րդ դարի հայկական բժշկական հրատարակությունների, հիվանդությունների պատմության և առողջապահական իրազեկման ձևավորման ուսումնասիրության համար։ «Կալիրամարպս» անվան ճշգրիտ նույնականացումը պահանջում է բնագրի լրացուցիչ ուսումնասիրություն։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Սերգեյ Դովլաթովի ստեղծագործության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հեղինակի և իր ստեղծագործությունների հերոսի փոխհարաբերության վրա։ Հետազոտության հիմնական առանցքը գրողի կենսագրական փորձի, անձնական հիշողությունների և գեղարվեստական պատումի փոխկապակցվածությունն է։ Դովլաթովի ստեղծագործություններում հեղինակի կերպարը հաճախ մոտ է պատմողի կամ գլխավոր հերոսի կերպարին, ինչի շնորհիվ իրական կենսագրական իրադարձությունները վերածվում են գրական նյութի՝ միաժամանակ ենթարկվելով գեղարվեստական վերափոխման։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել ինքնակենսագրականության, հեղինակային «ես»-ի, առաջին դեմքով պատմողականության և հեղինակի ու հերոսի սահմանների հարաբերականության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես է գրողը սեփական կյանքի, առօրյա փորձի, մասնագիտական գործունեության, հարաբերությունների և հասարակական միջավայրի մասին նյութը վերածում գեղարվեստական պատմության։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև հումորի, ինքնահեգնանքի, սարկազմի և երկիմաստության կիրառությանը, որոնց միջոցով հեղինակը միաժամանակ ներկայացնում և վերաիմաստավորում է սեփական կերպարը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել իրական հեղինակին, պատմողի կերպարին և գեղարվեստական հերոսին՝ ցույց տալով, որ դրանց նույնացումը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ հիմնավորված է, նույնիսկ այն դեպքում, երբ ստեղծագործության մեջ առկա են ակնհայտ կենսագրական զուգահեռներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև Դովլաթովի լեզվական ոճը, խոսակցական արտահայտչամիջոցները, կերպարների կառուցման առանձնահատկությունները և հեղինակի դիրքավորման ձևերը։ Այս տեսանկյունից գրական տեքստը դիտարկվում է որպես իրականության և հեղինակի ինքնակենսագրական փորձի ստեղծագործական վերամշակման արդյունք։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ռուս գրականության, ժամանակակից արձակի, հեղինակագիտության և ինքնակենսագրական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև գրականության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը բացահայտում է Դովլաթովի ստեղծագործության այն առանձնահատկությունը, որի դեպքում հեղինակը միաժամանակ հանդես է գալիս որպես պատմող, իրադարձությունների մասնակից և գեղարվեստական կերպար՝ ստեղծելով իրականության ու գրականության միջև բարդ և հետաքրքիր փոխհարաբերություն։

Agriculture

Նյութը նվիրված է հանքային և օրգանահանքային պարարտանյութերի, ինչպես նաև տոպազի համատեղ կիրառության ագրոկենսաբանական արդյունավետության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի դեղձենու տնկարկներում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր սնուցման և պաշտպանության միջոցների համակցված կիրառության ազդեցությունը դեղձենու աճի, զարգացման, բերքատվության և պտղի որակական ցուցանիշների վրա՝ հաշվի առնելով տվյալ տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանները։ Դեղձենու բարձր և կայուն բերքատվության ապահովման համար կարևոր նշանակություն ունի բույսերի սննդային պահանջների ճիշտ գնահատումը, քանի որ հանքային տարրերի անբավարար կամ անհավասարակշիռ մատակարարումը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ինչպես վեգետատիվ աճի, այնպես էլ ծաղկման, պտղակալման և բերքի ձևավորման գործընթացների վրա։ Հանքային պարարտանյութերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս բույսին ապահովել անհրաժեշտ սննդատարրերով, մինչդեռ օրգանահանքային պարարտանյութերի օգտագործումը կարող է նպաստել հողի սննդային ռեժիմի բարելավմանը և բույսերի սնուցման ավելի հավասարակշռված կազմակերպմանը։ Տոպազի կիրառության ուսումնասիրությունը լրացնում է ագրոտեխնիկական միջոցառումների համակարգը՝ հնարավորություն տալով գնահատել դրա համատեղ օգտագործման ազդեցությունը դեղձենու տնկարկների բուսասանիտարական վիճակի և վերջնական արտադրողականության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր պարարտացման և մշակման տարբերակներ՝ դիտարկելով ծառերի աճի ինտենսիվությունը, տերևային մակերեսի ձևավորումը, ծաղկման և պտղակալման առանձնահատկությունները, պտղի քանակն ու չափերը, բերքատվությունը և որակական ցուցանիշները։ Կարևոր է նաև գնահատել կիրառվող միջոցների տնտեսական արդյունավետությունը՝ հաշվի առնելով պարարտանյութերի և մշակման միջոցների ծախսերը, ստացված բերքի ավելացումը և արտադրանքի որակի հնարավոր բարելավումը։ Արարատի մարզի պայմաններում նման ուսումնասիրությունները հատկապես կարևոր են, քանի որ այստեղ պտղաբուծությունը գյուղատնտեսության նշանակալի ուղղություններից է, իսկ հողի բերրիության, ջրային ռեժիմի և բույսերի սնուցման ճիշտ կառավարումը կարող է էական ազդեցություն ունենալ արտադրության արդյունքների վրա։ Նյութը կարող է նպաստել դեղձենու տնկարկներում պարարտացման և բույսերի պաշտպանության միջոցառումների առավել արդյունավետ համակցությունների ընտրությանը, ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը և կայուն բերքատվության ապահովմանը։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ պտղաբուծական տնտեսությունների համար՝ օգնելով մշակել տվյալ հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան ագրոտեխնիկական մոտեցումներ։ Ընդհանուր առմամբ, թեման հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն գնահատել սնուցման և բույսերի պաշտպանության միջոցների համատեղ ազդեցությունը դեղձենու կենսաբանական ներուժի իրացման, բերքի քանակի և որակի, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա։