Ժամակարգության մեկնություն

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայ միջնադարյան պատկերազարդ ձեռագրերից մեկի ուսումնասիրությանը, որը ձևավորվել է քաղկեդոնական միջավայրում և կարևոր նյութ է հայ-բյուզանդական ու հայ-վրացական մշակութային փոխազդեցությունների հետազոտման համար։ Հեղինակը՝ Նիկողայոս Մառը, ձեռագրական հուշարձանը դիտարկում է ոչ միայն որպես մանրանկարչական արվեստի նմուշ, այլև որպես որոշակի էթնոդավանական միջավայրի պատմության և մշակույթի վկայություն։ Հետազոտության առանցքում հայ քաղկեդոնական համայնքների մշակութային առանձնահատկությունների բացահայտումն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող էին հայկական լեզվական և ձեռագրական ավանդույթները համադրվել բյուզանդական ու վրացական եկեղեցական-գեղարվեստական ազդեցությունների հետ։ Հեղինակի ուշադրությունը գրավում է այն հանգամանքը, որ նման միջավայրերում հայերենը կարող էր պահպանել իր նշանակությունը եկեղեցական և մշակութային կյանքում՝ միաժամանակ փոխազդելով հարևան քրիստոնեական ավանդույթների հետ։ Պատկերազարդման համակարգը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու մանրանկարների պատկերագրությունը, սրբերի ներկայացման ձևերը, գրությունների լեզուն և գեղարվեստական կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Նման տարրերի համադրությունը կարևոր է ձեռագրի ստեղծման միջավայրի և մշակութային պատկանելության վերաբերյալ գիտական ենթադրությունների հիմնավորման համար։ Հետագա ուսումնասիրություններում այս նյութը կապվել է նաև 1313 թվականի հայկական Ավետարանի հետ, որտեղ հայկական տեքստը զուգակցվում է վրացերեն գրություններով ուղեկցվող պատկերների հետ, ինչը հետազոտողները դիտարկել են հայ քաղկեդոնական մշակութային միջավայրի բնորոշ դրսևորումներից մեկը։ Հուշարձանի քննությունը միաժամանակ նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի կրոնական բազմազանության և տարբեր քրիստոնեական ավանդույթների միջև մշակութային հաղորդակցության ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև մանրանկարչության և եկեղեցական որմնանկարչության պատկերագրական ընդհանրությունների հարցը, քանի որ նման համեմատությունները կարող են ցույց տալ գեղարվեստական պատկերների տարածման և վերարտադրման ճանապարհները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հայ ձեռագրագիտության, արվեստաբանության, եկեղեցական պատմության և հայ-վրացական ու հայ-բյուզանդական մշակութային կապերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ ներկայացնելով պատկերազարդ ձեռագիրը որպես միջնադարյան բազմաշերտ մշակութային փոխազդեցությունների արժեքավոր սկզբնաղբյուր։

Political Science

Հրատարակությունը ներկայացնում է Ազգային ընդհանուր ժողովի վաթսուներորդ նիստի պաշտոնական ատենագրությունը՝ պահպանելով ժողովի գործունեության ընթացքի, քննարկումների և նիստի ընթացքում բարձրացված հարցերի փաստագրական արձանագրությունը։ Այն կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ ազգային ներկայացուցչական մարմինների գործունեության, համայնքային ինքնակառավարման համակարգի և Կոստանդնուպոլսի հայ հասարակական կյանքի ուսումնասիրության համար։ Ատենագրության մեջ ամփոփված գրառումները հնարավորություն են տալիս ծանոթանալու ժողովական աշխատանքի կազմակերպման ձևին, քննարկումների հաջորդականությանը, մասնակիցների ելույթներին և արտահայտված տեսակետներին։ Դրանք արժեքավոր նյութ են ներկայացված առաջարկությունների, բարձրացված հարցադրումների և որոշումների քննարկման ընթացակարգերը ուսումնասիրելու համար։ Նման փաստաթղթերը կարևոր տեղեկություններ են հաղորդում ազգային հաստատությունների գործառույթների, համայնքային կառավարման սկզբունքների և ներկայացուցչական մարմնի դերի մասին։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հայ համայնքի ինքնակազմակերպման ավանդույթները, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման ձևերը և ազգային կյանքի կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Ատենագրության պաշտոնական լեզուն, գրավոր ձևակերպումներն ու ժողովական բառապաշարը նշանակալի նյութ են ժամանակաշրջանի հայերենի, վարչական գրագրության և փաստաթղթային մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Հրատարակությունն ունի վավերագրական արժեք՝ որպես հայ ազգային կառույցների գործունեությունն ու 19-րդ դարի հասարակական-քաղաքական միջավայրը լուսաբանող պատմական փաստաթուղթ։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության տարիներին խորհրդարանի գործունեության և քաղաքական կուսակցությունների դերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով 1918–1920 թվականների պետականաշինության, քաղաքական համակարգի ձևավորման և խորհրդարանական կառավարման առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական ուժերի գաղափարական ուղղությունները, կազմակերպական կառուցվածքը, խորհրդարանական գործունեությունը և փոխհարաբերությունները պետական իշխանության այլ մարմինների հետ։ Աշխատությունում վերլուծվում են օրենսդրական գործընթացները, ներքաղաքական պայքարը, կոալիցիոն համագործակցության փորձը, արտաքին քաղաքական մարտահրավերների ազդեցությունը երկրի ներքին կյանքի վրա, ինչպես նաև կուսակցությունների մասնակցությունը պետական կարևորագույն որոշումների կայացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անկախ պետականության ամրապնդման, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման և հասարակական-քաղաքական գործընթացների պատմական գնահատմանը՝ հիմնվելով արխիվային նյութերի, պաշտոնական փաստաթղթերի և գիտական աղբյուրների վրա։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագետների, իրավաբանների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, խորհրդարանական համակարգի ձևավորմամբ և քաղաքական կուսակցությունների գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Law

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայաստանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անվան Մարդասիրական ընկերության կանոնադրությունը՝ կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող հիմնարար փաստաթուղթը։ Կանոնադրության հիմնական նշանակությունը նմանատիպ ընկերության նպատակների, կազմակերպական կառուցվածքի, անդամակցության պայմանների, կառավարման սկզբունքների և գործունեության իրականացման կարգի սահմանումն է։ Վերնագրից կարելի է ենթադրել, որ ընկերությունը հիմնված էր մարդասիրական ու բարեգործական գաղափարների վրա և նպատակ ուներ աջակցելու կարիքավորներին կամ նպաստելու հասարակական օգտակար նախաձեռնությունների իրականացմանը։ Այդպիսի կազմակերպությունների գործունեությունը կարող էր առնչվել կրթությանն ու լուսավորությանը, սոցիալական օգնությանը, համայնքային խնդիրների լուծմանը և հասարակության խոցելի խմբերի աջակցությանը, սակայն տվյալ ընկերության կոնկրետ նպատակներն ու աշխատանքային ուղղությունները հնարավոր է հաստատել միայն կանոնադրության բովանդակությունն ուսումնասիրելու միջոցով։ Փաստաթուղթը կարող է պարունակել դրույթներ ընկերության անդամների իրավունքների ու պարտականությունների, անդամավճարների կամ նվիրատվությունների, միջոցների տնօրինման, ժողովների անցկացման, ղեկավար մարմինների ընտրության և հաշվետվողականության վերաբերյալ։ Այսպիսի կանոնադրությունները կարևոր աղբյուրներ են 19-րդ դարի հայ հասարակական կազմակերպությունների ձևավորման, բարեգործության ավանդույթների և համայնքային ինքնակազմակերպման պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ինչ սկզբունքներով էին կազմակերպվում հասարակական նախաձեռնությունները և ինչպես էին սահմանվում դրանց գործունեության իրավական ու վարչական հիմքերը։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև հայ բարեգործական ընկերությունների պատմությամբ, հասարակական հաստատությունների զարգացմամբ և ժամանակաշրջանի սոցիալական մտքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այնուամենայնիվ, առանց փաստաթղթի ամբողջական տեքստին ծանոթանալու հնարավոր չէ հստակ նշել ընկերության գործունեության աշխարհագրական շրջանակը, շահառուների խմբերը, կառավարման մանրամասները կամ կանոնադրությամբ սահմանված կոնկրետ պարտավորությունները։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարբեր կլիմայական գոտիներում մեղուների վարակիչ հիվանդությունների ազդեցությամբ մեղրի որակական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են հիվանդությունների ազդեցությունը մեղրի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և օրգանոլեպտիկ հատկությունների վրա՝ հաշվի առնելով տարբեր բնական և կլիմայական պայմանների առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է մեղուների առողջական վիճակի, շրջակա միջավայրի գործոնների և մեղրի որակի միջև առկա փոխկապակցվածությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը արտադրանքի անվտանգությանը և սննդային արժեքին։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել մեղվաբուծության ոլորտում հիվանդությունների արդյունավետ կանխարգելմանը, մեղրի որակի վերահսկողության կատարելագործմանը և անվտանգ ու բարձրորակ մեղվամթերքի արտադրության ապահովմանը։

Psychology

Այս թեման վերաբերում է հատուկ կարիքներ ունեցող երեխաների նկատմամբ ծնողական վերաբերմունքի սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ընտանիքի դերը երեխայի զարգացման, սոցիալականացման և հուզական կայունության ապահովման գործընթացում։ Ծնողական վերաբերմունքը ձևավորվում է մի շարք գործոնների ազդեցությամբ՝ այդ թվում՝ երեխայի առողջական վիճակը, հաշմանդամության կամ զարգացման առանձնահատկության բնույթը, ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական պայմանները, մշակութային պատկերացումները և հոգեբանական պատրաստվածությունը։ Սկզբնական փուլում ծնողները հաճախ անցնում են ուժեղ հուզական ճգնաժամի փուլեր՝ շոկ, մերժում, մեղքի զգացում կամ անհանգստություն, որոնք հետագայում կարող են փոխվել ընդունման և ակտիվ աջակցման դիրքորոշման, եթե ընտանիքը ստանում է համապատասխան հոգեբանական և սոցիալական աջակցություն։ Կարևոր սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններից է նաև ծնողական վերաբերմունքի տատանվող բնույթը՝ պաշտպանողականության, գերխնամքի կամ հակառակը՝ հուզական հեռացման դրսևորումներով, որոնք կարող են ազդել երեխայի ինքնագնահատականի և սոցիալական հմտությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ընտանիքի սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը՝ հասարակական վերաբերմունքը, խարանի (ստիգմայի) առկայությունը և աջակցության ծառայությունների հասանելիությունը, որոնք կարող են կամ ուժեղացնել ծնողների դիմակայողականությունը, կամ հակառակը՝ խորացնել հոգեբանական լարվածությունը։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ներառական կրթության զարգացման, սոցիալական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման և հոգեբանական աջակցության համակարգերի կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարելավել ինչպես երեխաների, այնպես էլ նրանց ընտանիքների կյանքի որակը։