Ժամակարգության մեկնություն

Մշակույթ

Հրատարակությունը մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի ընթացիկ տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել Հայկական ՍՍՀ-ում մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառների վերաբերյալ նոր հրատարակված ու գրադարանային հավաքածու մուտք գործած գրականությունը։ Այն նախատեսված է գիտնականների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գրադարանավարների, մատենագետների, համապատասխան կազմակերպությունների և ընթերցողների լայն շրջանակի համար՝ հնարավորություն տալով պարբերաբար տեղեկանալ տվյալ ոլորտներում հրապարակվող նոր նյութերի մասին։ Տեղեկատուում ընդգրկվում են հայերեն և ռուսերեն գրքեր, ինչպես նաև հանրապետությունում հրատարակվող ամսագրերում ու թերթերում և մի շարք կենտրոնական պարբերականներում տպագրված հոդվածների վերաբերյալ մատենագիտական տեղեկություններ։ Նյութերը համակարգվում են թեմատիկ և դասակարգման սկզբունքներով, ինչը հեշտացնում է անհրաժեշտ հրապարակումների որոնումը և հնարավորություն տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի առանձին ճյուղերի վերաբերյալ գրականության համալրմանը։ Յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են որոշակի կարգով՝ առանձնացնելով հայերեն և ռուսերեն նյութերը, իսկ գրքերի վերաբերյալ գրառումներում տրվող գրադարանային շիֆրները նպաստում են համապատասխան հրատարակությունները գրադարանային ֆոնդերում արագ գտնելուն։ Հերթական թողարկումների նյութերի համարակալման շարունակականությունը հնարավորություն է տալիս տարվա ընթացքում հրատարակված մատենագիտական տեղեկատվությունը դիտարկել որպես միասնական համակարգ։ Բովանդակային առումով տեղեկատուն ընդգրկում է մշակութային կյանքի և արվեստի բազմաթիվ ուղղություններ՝ երաժշտություն, թատրոն, կերպարվեստ, ճարտարապետություն, ժողովրդական ստեղծագործություն, մշակութային հաստատությունների գործունեություն և հարակից ոլորտներ։ Այսպիսի պարբերական մատենագիտական տեղեկատվությունը կարևոր դեր է կատարում մասնագիտական գրականության տարածման, գիտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման գործում։ Միաժամանակ այն ունի պատմական աղբյուրի նշանակություն, քանի որ հաջորդական թողարկումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությունը, թեմատիկ հետաքրքրությունների փոփոխությունները և մասնագիտական մամուլում շրջանառվող նյութերի շրջանակը։ Այս առումով հրատարակությունը ոչ միայն գործնական որոնողական միջոց է, այլև խորհրդային Հայաստանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության մատենագիտական պատկերը վերականգնելու համար արժեքավոր տեղեկատվական շտեմարան։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համայնքների համաչափ սոցիալ-տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Լոռու մարզի օրինակով։ Քննարկվում են համայնքների զարգացման մակարդակների միջև առկա տարբերությունները, դրանց առաջացման պատճառները և տարածքային անհամաչափությունների հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքների տնտեսական ներուժի գնահատմանը, տեղական ինքնակառավարման համակարգի արդյունավետությանը, ֆինանսական ռեսուրսների բաշխմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և բնակչության կենսամակարդակի բարելավման հնարավորություններին։ Ուսումնասիրվում են մարզի համայնքների ժողովրդագրական, սոցիալական և տնտեսական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև զբաղվածության, ներդրումային միջավայրի, գործարար ակտիվության և հանրային ծառայությունների հասանելիության հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տարածքային զարգացման պետական քաղաքականության, համայնքային կառավարման բարեփոխումների և տեղական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման նշանակությանը։ Աշխատությունը կարևորում է համայնքների կայուն և համաչափ զարգացման ռազմավարական մոտեցումների մշակումը՝ ներկայացնելով տարածքային անհավասարությունների նվազեցման և համայնքների տնտեսական ինքնուրույնության ամրապնդման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, հանրային կառավարման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և տարածաշրջանային զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվողների համար։

Մշակույթ

Այս երաժշտագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայկական դաշնամուրային սոնատի զարգացման ուղիների և հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը XIX դարի 80-ական թվականներից մինչև XX դարի 70-ական թվականների սկիզբը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է հայկական դաշնամուրային սոնատի ձևավորման և աստիճանական զարգացման գործընթացը՝ այն կապելով հայ պրոֆեսիոնալ կոմպոզիտորական դպրոցի կայացման, ազգային երաժշտական մտածողության զարգացման և եվրոպական երաժշտական ավանդույթների յուրացման հետ։ Հետազոտության ընթացքում վերլուծվում են սոնատի ժանրի կառուցվածքային, ձևային, հարմոնիկ, ռիթմական և թեմատիկ առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրանց կրած փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են հայկական կոմպոզիտորները դասական և ռոմանտիկական սոնատի ավանդական սկզբունքները համադրել ազգային երաժշտական մտածողության, ժողովրդական մեղեդային նյութի, ռիթմական առանձնահատկությունների և հայ երաժշտությանը բնորոշ ինտոնացիոն համակարգերի հետ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ժանրի զարգացման հիմնական փուլերը՝ բացահայտելով դրա ձևավորման վրա ազդած գեղարվեստական, պատմամշակութային և մասնագիտական գործոնները։ Քննարկվում են նաև սոնատի կառուցվածքային սկզբունքների փոփոխությունները, բազմամաս ձևերի կիրառությունը, թեմատիկ զարգացման եղանակները և դաշնամուրային արտահայտչամիջոցների ընդլայնումը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է հայկական դաշնամուրային սոնատի ինքնատիպության բացահայտումը՝ համաշխարհային երաժշտական ժառանգության և եվրոպական սոնատային ավանդույթի համատեքստում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև ժանրի զարգացման ընթացքում առաջացած ստեղծագործական խնդիրներին, այդ թվում՝ ազգային և համաեվրոպական սկզբունքների համադրման, ավանդույթի և նորարարության հարաբերակցության, ինչպես նաև դաշնամուրային երաժշտության ազգային ոճի ձևավորման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական դաշնամուրային սոնատի էվոլյուցիային՝ վաղ շրջանի փորձերից մինչև ավելի հասուն և անհատականացված կոմպոզիտորական լուծումներ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ դաշնամուրային երաժշտության պատմության և ազգային կոմպոզիտորական դպրոցի զարգացման ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել երաժշտագետներին, կոմպոզիտորներին, դաշնակահարներին, երաժշտական բուհերի դասախոսներին ու ուսանողներին, ինչպես նաև հայկական դասական երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Սիմեոն Երևանցու «Ջամբռ» երկի՝ որպես XVII-XVIII դարերի հայոց պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրի ուսումնասիրությանը և գիտական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննության են առնվում երկի ստեղծման պատմական միջավայրը, հեղինակի գործունեությունը, աշխատության կառուցվածքը, բովանդակային առանձնահատկությունները և պատմական տեղեկությունների բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն նյութերին, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի և հայության հասարակական, քաղաքական, վարչական, եկեղեցական և տնտեսական կյանքի մասին։ Վերլուծվում են հայ եկեղեցու կառույցների, թեմերի, վանքերի, հոգևոր առաջնորդության, համայնքային հարաբերությունների և եկեղեցական վարչակարգի վերաբերյալ տեղեկությունները, ինչպես նաև տարբեր բնակավայրերի և տարածքների մասին պահպանված տվյալները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է սկզբնաղբյուրի տեղեկությունների համադրումը ժամանակաշրջանի այլ պատմական վկայությունների հետ՝ դրանց հավաստիությունը, առանձնահատկությունները և պատմագիտական արժեքը բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև հեղինակի դիրքորոշումների, աշխարհայացքի և իրադարձությունների գնահատման ազդեցությունը ներկայացված պատմական նյութի վրա։ Երկում պահպանված տեղեկությունները արժեքավոր են ոչ միայն քաղաքական պատմության, այլև հայ ժողովրդի սոցիալական կառուցվածքի, մշակութային կյանքի, կրթության, եկեղեցական ավանդույթների և տեղական ինքնակազմակերպման առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ աղբյուրի բովանդակության բազմաշերտ քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու XVII-XVIII դարերի հայոց պատմական իրականության մասին և բացահայտելու այն գործընթացները, որոնք հետագայում ազդեցություն են ունեցել հայ հասարակության ու ազգային-եկեղեցական կյանքի զարգացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայագիտության, աղբյուրագիտության և ուշ միջնադարի հայոց պատմության հետազոտության համար՝ միաժամանակ ընդգծելով երկի՝ որպես պատմական փաստերի, տեղեկությունների և ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ ինքնատիպ վկայության գիտական արժեքը։

Տեխնոլոգիա

Էներգետիկական և տեխնիկական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է փոփոխական ճնշման պայմաններում գործող հիդրոէլեկտրակայանների աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալ ընտրության և էներգահամակարգում դրանց արդյունավետ շահագործման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ջրային հոսքի, ճնշման, հիդրոագրեգատների հզորության և էլեկտրաէներգիայի արտադրության միջև առկա փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիդրոէլեկտրակայանի բեռնվածության կարգավորմանը, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և էներգահամակարգի պահանջներին համապատասխան արտադրական ռեժիմների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են փոփոխական ճնշման ազդեցությունը հիդրոագրեգատների էներգետիկական բնութագրերի, օգտակար գործողության գործակցի և կայանի ընդհանուր արտադրողականության վրա։ Քննարկվում են նաև բեռնվածության բաշխման, ջրաէներգետիկական հաշվարկների, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալացման և էներգահամակարգի հուսալի աշխատանքի ապահովման մեթոդական հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու հիդրոէլեկտրակայանների շահագործման արդյունավետ ռեժիմների ընտրության սկզբունքները՝ հաշվի առնելով տեխնիկական և էներգետիկական սահմանափակումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հիդրոէներգետիկայի, էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի և էներգետիկական օպտիմալացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմություն

Պատմաիրավական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության հետևանքների հաղթահարման հետ կապված պատմական և իրավական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խնդրի ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրա միջազգային-իրավական ընկալման առանձնահատկությունները և համապատասխան իրավական մոտեցումների զարգացման ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցեղասպանության հանցագործության վերաբերյալ միջազգային իրավունքի սկզբունքներին, պատասխանատվության, հատուցման և խախտված իրավունքների վերականգնման վերաբերյալ իրավական հայեցակարգերին։ Վերլուծվում են պատմական փաստերի իրավական գնահատման, անհատական և հավաքական իրավունքների պաշտպանության, սեփականության ու մշակութային ժառանգության հետ կապված հարցերի ուսումնասիրման տեսական մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավական փաստաթղթերի, պատմական աղբյուրների և իրավագիտական մեկնաբանությունների նշանակությունը խնդրի բազմակողմանի ուսումնասիրության համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմելու պատմական արդարության, իրավական պատասխանատվության և ցեղասպանությունների հետևանքների հաղթահարման վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայոց ցեղասպանության պատմության, միջազգային իրավունքի, մարդու իրավունքների և պատմաիրավական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։