Ժամանակակից մուլտիմեդիային հարթակների զարգացման միտումները և հեռանկարները (ՀՀ և ՌԴ ԶԼՄ-ների օրինակով)

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է ադրենալինի ազդեցությամբ հյուսվածքների բջիջներում առաջացող օքսիդատիվ վնասման մեխանիզմների և այդ վնասումը սահմանափակող պաշտպանիչ գործոնների փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է ադրենալինի բարձր կամ երկարատև ազդեցության պայմաններում բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունների և ռեակտիվ թթվածնային ձևերի առաջացման հնարավոր կապի բացահայտումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են օքսիդատիվ սթրեսի զարգացման հիմնական մեխանիզմները, բջջային թաղանթների և կենսամոլեկուլների օքսիդատիվ փոփոխությունները, ինչպես նաև բջիջների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա դրանց հնարավոր ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիպիդների, սպիտակուցների և այլ կենսաբանական միացությունների օքսիդացման գործընթացներին, որոնք կարող են հանգեցնել բջջային նյութափոխանակության խանգարումների և հյուսվածքային վնասման։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև օրգանիզմի հակաօքսիդանտային պաշտպանության ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ այն գործոնները և մեխանիզմները, որոնք կարող են նվազեցնել ազատ ռադիկալների և օքսիդացնող միացությունների վնասակար ազդեցությունը։ Փորձարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր պայմաններում առաջացող փոփոխությունները և գնահատել պաշտպանիչ համակարգերի դերը բջիջների կայունության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սթրեսային վիճակների, հորմոնալ ազդեցությունների և բջջային օքսիդատիվ գործընթացների փոխկապակցվածությունը հասկանալու տեսանկյունից։ Ներկայացված նյութը կարող է նպաստել օքսիդատիվ վնասման ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և պաշտպանիչ միջոցների կենսաբանական նշանակության գնահատմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսաքիմիայի, ֆիզիոլոգիայի, ախտաֆիզիոլոգիայի, բջջային կենսաբանության և փորձարարական բժշկության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։ Այն կարող է նաև հիմք հանդիսանալ հետագա հետազոտությունների համար, որոնք ուղղված են օքսիդատիվ սթրեսի կանխարգելման և բջջային հակաօքսիդանտային պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի անվտանգության միջավայրի, արտաքին և ներքին մարտահրավերների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և պետության խոցելիության վրա ազդող գործոնների վերլուծությանը։ Քննարկման կենտրոնում Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական իրավիճակն է, որտեղ պատմական հակամարտությունները, սահմանային խնդիրները, տարածաշրջանային ուժերի շահերը և միջազգային դերակատարների քաղաքականությունը փոխկապակցվում են միմյանց հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Հայաստանի և հարևան պետությունների հարաբերություններին, սահմանների անվտանգության խնդիրներին և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությանը երկրի քաղաքական ու հասարակական կյանքի վրա։ Անվտանգության հասկացությունը դիտարկվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով ոչ միայն ռազմական, այլև քաղաքական, տնտեսական, էներգետիկ, ժողովրդագրական և ենթակառուցվածքային բաղադրիչները։ Վերլուծվում է փոքր պետության աշխարհագրական դիրքի նշանակությունը, հաղորդակցությունների և արտաքին շուկաների հասանելիության հարցը, ինչպես նաև արտաքին տնտեսական կապերի կայունության դերը երկրի դիմակայունության ապահովման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում միջազգային հարաբերությունների փոփոխվող համակարգում Հայաստանի արտաքին քաղաքական հնարավորությունների և սահմանափակումների քննարկումը՝ առանց անվտանգության խնդիրը որևէ մեկ գործոնի կամ դերակատարի ազդեցությամբ բացատրելու։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային համագործակցության, դիվանագիտական բանակցությունների, միջազգային կազմակերպությունների և երկկողմ հարաբերությունների հնարավոր դերերին՝ լարվածության նվազեցման ու երկարաժամկետ կայունության ձևավորման տեսանկյունից։ Ներքին դիմակայունության համատեքստում կարող են դիտարկվել պետական ինստիտուտների գործունեությունը, տնտեսական կայունությունը, հասարակական համախմբվածությունը, տեղեկատվական միջավայրը և ճգնաժամերին արձագանքելու կարողությունը։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս անվտանգության խնդիրը ներկայացնել ոչ թե որպես անփոփոխ իրավիճակ, այլ որպես տարբեր քաղաքական, տնտեսական և տարածաշրջանային գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է միջազգային հարաբերությունների, անվտանգության ուսումնասիրությունների, տարածաշրջանագիտության և աշխարհաքաղաքական վերլուծության մոտեցումները՝ ներկայացնելով Հայաստանի անվտանգության միջավայրի բազմաշերտ բնույթն ու դրա վրա ազդող հիմնական գործոնների փոխկապակցվածությունը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Culture

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի հրատարակություն է, որը նվիրված է Խորհրդային Հայաստանի գրադարանների գործունեությանը ՍՄԿՊ XXI համագումարի նախօրյակին և այդ ժամանակաշրջանում գրադարանների առջև դրված կազմակերպչական, գաղափարական ու տեղեկատվական խնդիրներին։ Նյութում գրադարանային աշխատանքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրքերի հավաքագրման, պահպանման և ընթերցողներին սպասարկելու գործընթաց, այլև որպես խորհրդային մշակութային և հասարակական քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ։ Մեթոդական նամակը կարող է ներկայացնել գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման հիմնական ուղղությունները, ընթերցողների սպասարկման կատարելագործման ձևերը, գրքային ֆոնդերի համալրման և դասակարգման խնդիրները, ինչպես նաև բնակչության շրջանում գրքի և ընթերցանության տարածման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքական, հասարակագիտական և արտադրատեխնիկական գրականության նկատմամբ ընթերցողների հետաքրքրության ձևավորմանը, թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրական երեկոների, ընթերցողների կոնֆերանսների, զրույցների և այլ մշակութային-լուսավորչական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել նաև գրադարանավարների մեթոդական աշխատանքի, սպասարկման որակի բարձրացման և տարբեր սոցիալական ու մասնագիտական խմբերի հետ նպատակային աշխատանքի վերաբերյալ առաջարկություններ։ Ժամանակաշրջանի առանձնահատկություններից ելնելով՝ գրադարանային գործունեությունը սերտորեն կապվում էր խորհրդային հասարակության գաղափարական դաստիարակության, քաղաքական իրազեկման և մշակութային զարգացման խնդիրների հետ, ուստի հրատարակությունը կարող է արժեքավոր նյութ պարունակել տվյալ ժամանակաշրջանի պետական և մշակութային առաջնահերթությունների վերաբերյալ։ Մեթոդական բնույթը ենթադրում է, որ նյութում կարող են ոչ միայն նկարագրվել գրադարանների առկա աշխատանքի ձևերը, այլև առաջարկվել կոնկրետ միջոցառումներ և գործելակերպեր՝ դրանց գործունեությունն ավելի կազմակերպված և արդյունավետ դարձնելու համար։ Հնարավոր է անդրադարձ լինի նաև գրադարանային ցանցի տարբեր օղակների համագործակցությանը, առաջավոր փորձի տարածմանը և գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացմանը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես խորհրդային շրջանի գրադարանագիտության, մշակութային քաղաքականության, ընթերցանության պատմության և տեղեկատվական սպասարկման զարգացման ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մշակույթի պատմաբանների, սոցիոլոգների, պատմաբանների և խորհրդային շրջանի հասարակական-մշակութային կյանքն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու 1950-ականների վերջի խորհրդային գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքների, դրա գաղափարական ուղղվածության և ընթերցողների հետ աշխատանքի կիրառվող մեթոդների մասին՝ միաժամանակ արտացոլելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային և հասարակական միջավայրի առանձնահատկությունները։

Culture

Արվեստաբանական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Հովսեփ Կարալյանի (1897–1981) ստեղծագործական ժառանգության, գեղարվեստական մտածողության և անհատական ոճի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում նկարչի կյանքի և ստեղծագործական գործունեության հիմնական փուլերը, Թիֆլիսում և Մոսկվայում ստացած գեղարվեստական կրթության նշանակությունը, ինչպես նաև նրա արվեստի ձևավորումը XX դարի հայկական կերպարվեստի զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Կարալյանի գեղանկարչության թեմատիկ բազմազանությանը, կենցաղային տեսարանների, մարդկային կերպարների և առօրյա կյանքի պատկերների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում են նրա ստեղծագործություններին բնորոշ քնարական տրամադրությունները, հիշողության և մանկության թեմաները, կերպարների արտահայտչականությունը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են գեղարվեստական պայմանականության, ձևերի ընդհանրացման, գծանկարի հակիրճության և իրականության բանաստեղծական ընկալման փոխհարաբերությունները նկարչի ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել «Ձու վաճառողներ», «Լվացքից հետո», «Հանգիստ՝ ճանապարհին» և այլ աշխատանքներ՝ բացահայտելու Կարալյանի գեղարվեստական լեզվի ինքնատիպությունը և թեմատիկ նախասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում նկարչի ստեղծագործական ժառանգության տեղին հայ գեղանկարչության պատմության մեջ, նրա ցուցահանդեսային գործունեությանը և արվեստի զարգացման գործում ունեցած ներդրմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանության, հայ կերպարվեստի պատմության, գեղանկարչության տեսության, մշակութաբանության և XX դարի հայկական արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։