Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային եկամուտների ձևավորման, գնահատման և կանխատեսման տնտեսական ու մաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ավելացված արժեքի հարկից ստացվող մուտքերի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում հարկային եկամուտների մոդելավորումը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսների կառավարման կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վերլուծել հարկային մուտքերի վրա ազդող գործոնները, գնահատել դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները և ձևավորել ապագա եկամուտների վերաբերյալ հիմնավորված կանխատեսումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավելացված արժեքի հարկին՝ որպես սպառման և տնտեսական շրջանառության հետ սերտորեն կապված հարկատեսակի, որի մուտքերի դինամիկան կարող է պայմանավորված լինել մի շարք մակրոտնտեսական, արտաքին տնտեսական և վարչարարական գործոններով։ Քննվում են տնտեսական ակտիվության, սպառման ծավալների, ներմուծման, գների մակարդակի, հարկային բազայի և հարկային կարգապահության հնարավոր ազդեցությունները պետական բյուջե մուտքագրվող համապատասխան եկամուտների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային եկամուտների և ընտրված տնտեսական ցուցանիշների միջև քանակական կապերի բացահայտումը՝ տնտեսաչափական և վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության, ռեգրեսիոն մոդելների, գործոնային գնահատումների և կանխատեսման տարբեր մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հաշվի առնել ինչպես հարկային եկամուտների պատմական շարժը, այնպես էլ դրանց վրա ազդող տնտեսական փոփոխականների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մոդելի պարամետրերի գնահատմանը, վիճակագրական նշանակալիության ստուգմանը և կանխատեսումների հուսալիության գնահատմանը։ Քննվում է նաև հարկային օրենսդրության և վարչարարության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը եկամուտների դինամիկայի վրա, քանի որ հարկային մուտքերի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է բացատրվել միայն տնտեսական ակտիվությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ փաստացի և մոդելավորված հարկային եկամուտների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված մեթոդաբանության համապատասխանությունը և բացահայտել կանխատեսման հնարավոր շեղումները։ Ուսումնասիրվում է նաև հարկային ներուժի գնահատման խնդիրը՝ տարբերակելով տնտեսական պայմաններով ձևավորվող հնարավոր հարկային բազան և փաստացի հավաքագրվող եկամուտները։ Նման վերլուծությունը կարող է օգտակար լինել հարկային եկամուտների պլանավորման, պետական բյուջեի նախագծման և հարկաբյուջետային որոշումների տեղեկատվական ապահովման համար։ Մոդելավորման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև իրականացնել տարբեր սցենարների գնահատում՝ ուսումնասիրելով, թե տնտեսական հիմնական ցուցանիշների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ հարկային մուտքերի վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն պետական եկամուտների կանխատեսման մեթոդաբանության կատարելագործման, հարկային քաղաքականության վերլուծության և բյուջետային պլանավորման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Աքեմենյան տերության վարչատարածքային կազմակերպման համակարգի, դրա ձևավորման սկզբունքների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հսկայական տարածքներ ընդգրկող բազմազգ պետության կառավարումը դիտարկվում է կենտրոնական իշխանության և տեղական վարչական միավորների փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սատրապությունների համակարգին, դրանց տարածքային սահմաններին, կառավարման առանձնահատկություններին և կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննվում է սատրապների դերը՝ որպես արքայական իշխանությունը տարբեր երկրամասերում ներկայացնող բարձրաստիճան պաշտոնյաների, ինչպես նաև նրանց վարչական, հարկային և քաղաքական գործառույթների շրջանակը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր ժողովուրդներ և պատմական երկրամասեր ընդգրկող տերության կառավարումը պահանջում էր կենտրոնացված վերահսկողության և տեղական կառավարման ձևերի համադրություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարչական բաժանման և հարկային համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին տարածքներից ստացվող հարկերն ու տուրքերը կարևոր նշանակություն ունեին պետական կառավարման և ռազմական համակարգի գործունեության համար։ Քննվում են նաև արքայական ճանապարհների, հաղորդակցության և պետական ծառայությունների նշանակությունը կենտրոնի ու հեռավոր վարչական շրջանների միջև կապի պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վարչական միավորների սահմանների և ավելի վաղ գոյություն ունեցած քաղաքական ու աշխարհագրական կազմավորումների հարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով էին նոր կառավարման համակարգում պահպանվում տեղական ավանդույթները։ Ուսումնասիրվում են վարչական համակարգի վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող արքայական արձանագրությունները, հին հեղինակների հաղորդումները և այլ պատմական ու հնագիտական աղբյուրներ՝ հաշվի առնելով դրանց բնույթի և տեղեկատվական հնարավորությունների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի դիրքի ուսումնասիրությունը տերության վարչական կառուցվածքում՝ այն դիտարկելով ընդհանուր կայսերական համակարգի համատեքստում։ Վարչատարածքային կազմակերպումը քննվում է նաև որպես տարբեր լեզուներ, մշակույթներ և տնտեսական համակարգեր ունեցող բնակչության նկատմամբ պետական իշխանություն իրականացնելու միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր կազմակերպվում կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը հեռավոր երկրամասերի նկատմամբ, ինչ դեր էին կատարում տեղական իշխանական և վարչական կառույցները և ինչպես էին համադրվում կայսերական ու տարածաշրջանային կառավարման սկզբունքները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հին Իրանի պետական համակարգի, այլև Հին Արևելքի կայսերական կառավարման ձևերի, վարչական ինստիտուտների և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է իրանական ժողովուրդների ավանդական հասարակություններում կնոջ սոցիալական, ընտանեկան, տնտեսական և մշակութային դերերի ուսումնասիրությանը XIX դարից մինչև XX դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կնոջ առօրյա կյանքը դիտարկվում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, սովորութային նորմերի, կրոնական պատկերացումների և տեղական մշակութային ավանդույթների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքում կնոջ դիրքին, ամուսնության և ընտանեկան հարաբերությունների կազմակերպմանը, երեխաների դաստիարակությանը, տնային տնտեսության վարմանը և համայնքային կյանքում նրա մասնակցության ձևերին։ Քննվում է աշխատանքի գենդերային բաժանումը և կանանց ներգրավվածությունը գյուղատնտեսական, անասնապահական, արհեստագործական ու տնային արտադրության տարբեր ոլորտներում՝ ցույց տալով, որ կնոջ տնտեսական գործունեությունը կարող էր կազմել ընտանիքի կենսապահովման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հագուստի, զարդերի, սննդի պատրաստման, բնակարանի կազմակերպման, ձեռագործության և կենցաղային մշակույթի այլ տարրերի հետ կապված ավանդույթները՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես առօրյա կյանքի դրսևորումներ, այլև որպես սոցիալական պատկանելության և մշակութային ինքնության արտահայտություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կյանքի տարբեր փուլերում՝ մանկությունից և ամուսնությունից մինչև մայրություն ու ընտանիքում տարեց կնոջ կարգավիճակ, սոցիալական դերերի փոփոխության ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ամուսնական սովորույթներին, ընտանեկան արարողություններին, տոնական մշակույթին և կանանց մասնակցությանը համայնքի ծիսական կյանքին։ Կարևորվում է նաև տարբեր իրանական ժողովուրդների և տեղական համայնքների միջև գոյություն ունեցող առանձնահատկությունների համեմատական քննությունը, քանի որ կնոջ կարգավիճակն ու առօրյա պարտականությունները կարող էին տարբերվել բնակավայրի, տնտեսական զբաղմունքի, սոցիալական միջավայրի և մշակութային ավանդույթների համաձայն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հասարակական փոփոխությունների ազդեցությանը ավանդական կենցաղի վրա՝ դիտարկելով, թե ինչպես էին կրթության տարածումը, քաղաքային միջավայրի զարգացումը, տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները և նոր հասարակական գաղափարները աստիճանաբար փոխակերպում կանանց գործունեության որոշ ձևեր։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգագրական, պատմական և ճանապարհորդական բնույթի աղբյուրների քննությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի առօրյա կյանքի տարբեր կողմերը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով այդ աղբյուրների հեղինակների դիրքորոշումների և դիտարկումների սահմանափակումները։ Այսպիսով, կնոջ պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն ընտանեկան հարաբերությունների շրջանակում, այլև որպես իրանական ժողովուրդների սոցիալական և նյութական մշակույթի պատմության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարածաշրջանի ավանդական հասարակությունների կառուցվածքի, գենդերային դերերի, ընտանեկան հարաբերությունների և մշակութային փոփոխությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական արդարադատության իրականացման դատավարական առանձնահատկությունների, դրա իրավական բնույթի և սահմանադրական վերահսկողության համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում սահմանադրական դատավարությունը դիտարկվում է որպես սահմանադրական իրավակարգի պահպանման և իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկման համար նախատեսված առանձնահատուկ իրավական ընթացակարգերի համակարգ։ Ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական դատավարության սկզբունքներին, մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վարույթի փուլերին և գործերի քննության ընթացակարգային առանձնահատկություններին։ Քննվում է սահմանադրական դատավարության հարաբերակցությունը դատավարության այլ տեսակների հետ՝ բացահայտելով դրա ինքնուրույն բնույթը և այն հատկանիշները, որոնք պայմանավորված են սահմանադրական վերահսկողության նպատակներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմին դիմելու իրավական հիմքերի, դիմելու իրավունք ունեցող սուբյեկտների և ներկայացվող դիմումների ընդունելիության պայմանների ուսումնասիրությունը։ Կարևորվում են գործի քննության նախապատրաստման, դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումների ներկայացման, իրավական փաստարկների գնահատման և վերջնական որոշման ընդունման ընթացակարգային հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության գնահատման առանձնահատկություններին, երբ քննության առարկան ոչ թե սովորական իրավական վեճի փաստական հանգամանքների պարզումն է, այլ համապատասխան իրավական նորմերի և սահմանադրական դրույթների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Քննվում են նաև անհատական սահմանադրական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը և դրանց կապը անձի սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր համակարգի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սահմանադրական դատավարության ընթացքում մրցակցության, կողմերի իրավահավասարության, հրապարակայնության, դատական անկախության և իրավական որոշակիության սկզբունքների դրսևորման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է նաև ընդունված որոշումների իրավական բնույթի, դրանց պարտադիր ուժի և իրավական համակարգի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Սահմանադրական արդարադատությունը դիտարկվում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործունեության սահմանադրական շրջանակների պահպանման հետ փոխկապակցված ինստիտուտ՝ առանց այն նույնացնելու ընդհանուր իրավասության դատական վերահսկողության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոտեցումները, սահմանադրական և դատավարական իրավունքի սկզբունքները, ինչպես նաև սահմանադրական արդարադատության ինստիտուցիոնալ զարգացման խնդիրները։ Նման համալիր քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դատավարական մեխանիզմների դերը սահմանադրական նորմերի գործողության ապահովման, սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և իրավական համակարգում սահմանադրականության սկզբունքի իրականացման գործում։ Աշխատությունը կարող է կիրառական և տեսական նշանակություն ունենալ սահմանադրական իրավունքի, դատավարական իրավունքի և սահմանադրական արդարադատության ոլորտների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատու կենդանիների մոտ մաստիտի հայտնաբերման և նույնականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի հնարավոր ազդեցության գնահատմանը ավանդական «Կյաշք» կաթնամթերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում մաստիտը դիտարկվում է որպես կաթնագեղձի վիճակ, որը կարող է փոփոխություններ առաջացնել կաթի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական հատկություններում՝ դրանով իսկ ազդելով վերամշակման գործընթացի և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդ կենդանիների վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, այդ թվում՝ արտաքին կլինիկական հատկանիշների, կաթի հատկությունների փոփոխությունների և համապատասխան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Քննվում են կաթի բաղադրության հնարավոր փոփոխությունները՝ կապված սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի, թթվայնության և այլ որակական բնութագրերի հետ, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա տեխնոլոգիական մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առողջ և մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար դրանց տեխնոլոգիական հատկությունների հնարավոր տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև կաթի մանրէաբանական վիճակի գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի միկրոֆլորան կարող է ազդեցություն ունենալ խմորման ընթացքի, արտադրանքի կայունության և պահպանման հատկությունների վրա։ «Կյաշքի» արտադրության համատեքստում ուսումնասիրվում է, թե հում կաթի որակական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, թթվայնության, խտության և այլ զգայորոշման ու ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությանը և այն հարցին, թե սկզբնական հումքի տարբեր որակը որքանով կարող է պայմանավորել վերջնական արտադրանքի ցուցանիշների փոփոխականությունը։ Համեմատական փորձարկումները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու այն ցուցանիշները, որոնք առավել տեղեկատվական են ինչպես հիվանդ կենդանիների նույնականացման, այնպես էլ վերամշակման համար կաթի պիտանիության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարևորում է անասնաբուժական վերահսկողության և կաթի տեխնոլոգիական որակի միջև անմիջական կապը՝ ցույց տալով, որ կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկումը նշանակություն ունի ոչ միայն անասնաբուժության, այլև կաթնամթերքի արտադրության որակի ապահովման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կաթի հումքի վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը, անորակ հումքի վերամշակման ռիսկերի նվազեցմանը և պատրաստի կաթնամթերքի կայուն որակական հատկանիշների ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և անասնաբուժական սանիտարիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ազգային արժույթի փոխարժեքի ձևավորման և կառավարման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում փոխարժեքը դիտարկվում է որպես մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ, որը կապված է արտաքին առևտրի, գների մակարդակի, դրամական հոսքերի, ֆինանսական շուկաների և տնտեսության արտաքին հատվածի ընդհանուր վիճակի հետ։ Քննվում են արտարժույթի պահանջարկի և առաջարկի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, միջազգային առևտրային գործարքների, կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների և այլ արտաքին տնտեսական հոսքերի հնարավոր ազդեցությունները ազգային արժույթի արժեքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխարժեքային քաղաքականության նպատակներին և դրա փոխկապակցվածությանը դրամավարկային քաղաքականության այլ ուղղությունների հետ։ Դիտարկվում են փոխարժեքային տարբեր ռեժիմների տեսական առանձնահատկությունները, շուկայական մեխանիզմների դերը փոխարժեքի ձևավորման գործում և դրամավարկային մարմինների կողմից կիրառվող հնարավոր կարգավորիչ գործիքները։ Կարևորվում է արտարժութային շուկայում առաջարկի և պահանջարկի փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը, ինչպես նաև այն պայմանների ուսումնասիրությունը, որոնց դեպքում փոխարժեքի զգալի տատանումները կարող են փոխանցվել տնտեսության այլ ոլորտներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազգային արժույթի արժևորման կամ արժեզրկման և արտահանման, ներմուծման, սպառողական գների, ձեռնարկությունների ծախսերի ու արտաքին պարտավորությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքային փոփոխությունների և գնաճային գործընթացների հարաբերակցությանը, հատկապես ներմուծվող ապրանքների ու արտադրական ռեսուրսների արժեքի փոփոխության միջոցով։ Քննվում է նաև միջազգային պահուստների նշանակությունը և արտարժութային շուկայի կայուն գործունեության ապահովման հետ դրանց կապը։ Հայաստանի նման համեմատաբար բաց տնտեսության դեպքում կարևորվում է արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ առևտրային գործընկերների տնտեսական զարգացումները, միջազգային ֆինանսական պայմանները և արտաքին դրամական հոսքերը կարող են անդրադառնալ արտարժութային շուկայի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական և վիճակագրական ցուցանիշների համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ փոխարժեքի շարժի և դրա վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությունները գնահատելու համար։ Կարևորվում է նաև փոխարժեքային քաղաքականության կանխատեսելիության և ֆինանսական շուկայի մասնակիցների սպասումների դերը։ Նման համալիր ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս փոխարժեքի կառավարումը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ դրամավարկային, ֆինանսական և արտաքին տնտեսական գործընթացների փոխազդեցության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն փոխարժեքային քաղաքականության, մակրոտնտեսական կայունության և արտաքին տնտեսական հավասարակշռության խնդիրների ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տնտեսագիտության, ֆինանսների և դրամավարկային քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական քոլեջների սովորողների մասնագիտական գործունեությանը համապատասխան ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպման մեթոդիկայի տեսական և մանկավարժական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական պատրաստությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընդհանուր ֆիզիկական զարգացման միջոց, այլև որպես ապագա մասնագետների մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանն աջակցող կրթական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բժշկական մասնագիտությունների աշխատանքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այն ֆիզիկական ու հոգեֆիզիոլոգիական պահանջների բացահայտմանը, որոնց կարող են առնչվել սովորողները հետագա մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Քննվում են ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական կարողությունների, դիմացկունության, ուժի, ճկունության, շարժումների համաձայնեցման և աշխատանքային ծանրաբեռնվածությանը հարմարվելու նշանակությունը։ Կարևորվում է երկարատև կանգնած աշխատանքի, կրկնվող շարժումների, մարմնի որոշակի դիրքերի պահպանման և մասնագիտական առօրյային բնորոշ այլ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների հաշվառումը ուսումնական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան վարժությունների և ուսուցման միջոցների ընտրության գիտամանկավարժական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային, անհատական և ֆիզիկական պատրաստվածության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են դասերի կառուցվածքի, ծանրաբեռնվածության աստիճանական կազմակերպման, շարժողական առաջադրանքների ընտրության և ուսուցման տարբեր փուլերում դրանց կիրառման մեթոդական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սովորողների մոտ սեփական ֆիզիկական վիճակի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի, ինքնուրույն ֆիզիկական ակտիվության և մասնագիտական գործունեության ընթացքում աշխատունակության պահպանման մշակույթի ձևավորմանը։ Քննվում է նաև ֆիզիկական պատրաստության և մասնագիտական ուսուցման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակությունը հնարավորինս համապատասխանեցնել ապագա աշխատանքի պահանջներին։ Մեթոդիկայի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության տարբեր ցուցանիշների գնահատում և ուսումնական գործընթացի սկզբնական ու հետագա արդյունքների համեմատություն։ Կարևորվում է նաև ուսումնական ծրագրի տարբերակված կազմակերպումը, որպեսզի ֆիզիկական առաջադրանքները համապատասխանեն սովորողների հնարավորություններին և նպաստեն նրանց աստիճանական զարգացմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը ներառել մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր համակարգում՝ որպես ապագա մասնագետի աշխատունակության և մասնագիտական գործունեության պահանջներին հարմարվելու կարողության զարգացման միջոց։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն բժշկական քոլեջներում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող պարապմունքների մշակման և սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հարկային վարչարարության համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղությունների և բարեփոխումների առաջնահերթությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տնտեսական ու կառավարչական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում հարկային վարչարարությունը դիտարկվում է որպես հարկային պարտավորությունների հաշվարկման, հայտարարագրման, վճարման, վերահսկման և հարկ վճարողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության կազմակերպական ու իրավական մեխանիզմների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի վարչարարական համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է միաժամանակ նպաստել հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը, պետական եկամուտների կայուն ձևավորմանը և հարկ վճարողների համար վարչարարական բեռի նվազեցմանը։ Քննվում են հարկային ընթացակարգերի պարզեցման, թվայնացման, էլեկտրոնային ծառայությունների ընդլայնման և տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության զարգացումը, որի պայմաններում վարչարարական ռեսուրսները կարող են կենտրոնացվել առավել բարձր ռիսկ պարունակող գործարքների և գործունեության ոլորտների ուսումնասիրության վրա՝ նվազեցնելով բարեխիղճ հարկ վճարողների նկատմամբ անհարկի միջամտությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային ստուգումների արդյունավետության բարձրացումը, դրանց ընտրության չափանիշների կատարելագործումը և վերահսկողական գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հարկ վճարողների սպասարկման որակին, խորհրդատվական և տեղեկատվական ծառայությունների հասանելիությանը, քանի որ հարկային կանոնների հասկանալի ներկայացումը կարող է նպաստել պարտավորությունների կամավոր կատարմանը։ Քննվում են նաև հարկային մարմինների տեղեկատվական և վերլուծական կարողությունների զարգացման խնդիրները՝ տվյալների մշակման և տարբեր աղբյուրներից ստացվող տեղեկատվության համադրման միջոցով։ Կարևորվում է հարկային վարչարարության արդյունավետության գնահատման չափանիշների ձևավորումը, որոնք կարող են ներառել ոչ միայն հավաքագրվող հարկային եկամուտների ծավալը, այլև վարչարարական ծախսերը, ընթացակարգերի տևողությունը, հարկ վճարողների սպասարկման արդյունավետությունը և հարկային կարգապահության մակարդակը։ Բարեփոխումների համատեքստում ուսումնասիրվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման, հարկային բազայի պատշաճ հաշվառման և հարկային պարտավորությունների կատարումից խուսափելու ռիսկերի նվազեցման խնդիրը։ Միաժամանակ կարևորվում է իրավական որոշակիության և կանխատեսելիության ապահովումը, քանի որ հարկային կանոնների հաճախակի կամ ոչ հստակ փոփոխությունները կարող են բարդացնել ինչպես հարկ վճարողների գործունեությունը, այնպես էլ վարչարարության իրականացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական կառավարման թվային վերափոխման, հարկային մարմինների կազմակերպական զարգացման և աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների բարձրացման նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հարկային քաղաքականության և վարչարարության բարեփոխումների մշակման, պետական եկամուտների կառավարման արդյունավետության բարձրացման և պետություն-հարկ վճարող փոխհարաբերությունների կատարելագործման համար։

Աշխատությունը նվիրված է բուսաբուծական արտադրանքի սառեցման, պահպանման և հետագա իրացման գործընթացներում առաջացող ծախսերի հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման ու կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության համապատասխան կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրանքի բերքահավաքից հետո իրականացվող տեխնոլոգիական և տնտեսական գործընթացները, որոնց ընթացքում ձևավորվում են լրացուցիչ ծախսեր՝ կապված նախնական մշակման, տեսակավորման, փաթեթավորման, սառեցման, սառնարանային պահպանման, տեղափոխման և վաճառքի կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ծախսերի ճիշտ դասակարգմանը, փաստաթղթավորմանը և հաշվապահական հաշվառման մեջ արտացոլմանը, քանի որ դրանց ճշգրիտ գնահատումը կարևոր է արտադրանքի ինքնարժեքի, ֆինանսական արդյունքների և կազմակերպության գործունեության արդյունավետության որոշման համար։ Քննվում են ուղղակի և անուղղակի ծախսերի տարբերակման, համապատասխան ծախսային կենտրոններին դրանց վերագրման և արտադրանքի առանձին տեսակների միջև բաշխման հնարավոր մոտեցումները։ Սառեցման գործընթացի դեպքում կարևորվում են էներգիայի սպառման, սարքավորումների շահագործման և պահպանման, աշխատուժի, փաթեթավորման նյութերի ու տեխնոլոգիական կորուստների հետ կապված ծախսերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սառնարանային պահպանման ժամանակահատվածին, քանի որ պահպանման տևողությունը և պայմանները կարող են ազդել ինչպես ծախսերի ընդհանուր մակարդակի, այնպես էլ արտադրանքի վերջնական արժեքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրացման ծախսերի հաշվառումը, որը կարող է ընդգրկել տեղափոխման, պահեստավորման, վաճառքի նախապատրաստման, միջնորդական ծառայությունների և արտադրանքի շուկա հասցնելու հետ կապված այլ ծախսեր։ Քննվում է նաև բնական և տեխնոլոգիական կորուստների հաշվառման խնդիրը՝ հատկապես արագ փչացող գյուղատնտեսական արտադրանքի դեպքում։ Կարևորվում է կառավարչական հաշվառման տեղեկատվության օգտագործումը՝ ծախսերի վերահսկման, արտադրանքի շահութաբերության գնահատման և իրացման արդյունավետ ուղիների ընտրության համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել կազմակերպությունների հաշվապահական տվյալները, ծախսերի հաշվարկման կիրառվող մեթոդները և արտադրանքի շարժի տարբեր փուլերում ձևավորվող տնտեսական ցուցանիշները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հաշվառման կազմակերպման հնարավոր թերությունները և մշակելու ծախսերի առավել ճշգրիտ խմբավորման ու բաշխման մոտեցումներ։ Առանձին նշանակություն ունի սեզոնայնության գործոնը, քանի որ բուսաբուծական արտադրանքի արտադրության, պահպանման և վաճառքի ժամանակային տարբերությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ծախսերի կառուցվածքի և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն գյուղատնտեսական և վերամշակող կազմակերպությունների հաշվապահական ու կառավարչական համակարգերի կատարելագործման, արտադրանքի ինքնարժեքի առավել հիմնավորված հաշվարկման և ծախսերի արդյունավետ կառավարման համար։

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսական աճի վրա արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում տնտեսական աճը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող գործընթաց, որտեղ արտաքին ազդեցությունների նշանակությունը հատկապես մեծ է բաց տնտեսությունների համար։ Քննվում են արտաքին առևտրի, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, օտարերկրյա ներդրումների, միջազգային կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների, արտաքին ֆինանսավորման և համաշխարհային շուկաների փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները տնտեսական ակտիվության և արտադրության ծավալների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտահանման դերին՝ որպես արտադրության ընդլայնման, արտաքին պահանջարկի ձևավորման և տնտեսության միջազգային մրցունակության բարձրացման հնարավոր գործոնի։ Միաժամանակ դիտարկվում է ներմուծման երկակի նշանակությունը՝ որպես սպառողական պահանջարկի բավարարման աղբյուր և որպես արտադրության համար անհրաժեշտ տեխնոլոգիաների, սարքավորումների, հումքի ու միջանկյալ ապրանքների ձեռքբերման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանք կարող են կապված լինել կապիտալի ներհոսքի, արտադրական հնարավորությունների ընդլայնման, տեխնոլոգիական նորացման և միջազգային տնտեսական կապերի զարգացման հետ։ Քննվում է նաև արտերկրից ստացվող դրամական փոխանցումների հնարավոր ազդեցությունը տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, խնայողությունների և ներքին պահանջարկի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին տնտեսական ցնցումներին՝ միջազգային գների տատանումներին, առևտրային գործընկերների տնտեսական վիճակի փոփոխություններին, փոխարժեքային զարգացումներին և համաշխարհային ֆինանսական պայմանների փոփոխությանը։ Կարևորվում է Հայաստանի տնտեսության արտաքին կախվածությունների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը և այն ուղիների բացահայտումը, որոնց միջոցով միջազգային տնտեսական գործընթացները կարող են փոխանցվել ներքին տնտեսությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական ցուցանիշների համեմատական, վիճակագրական և տնտեսաչափական վերլուծության մեթոդներ՝ տնտեսական աճի և առանձին արտաքին գործոնների միջև փոխկապակցվածությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև արտաքին առևտրի աշխարհագրական և ապրանքային բազմազանեցման, արտահանման ներուժի զարգացման և ներդրումային միջավայրի նշանակությունը արտաքին ցնցումների նկատմամբ տնտեսության դիմակայունության տեսանկյունից։ Արտաքին գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսական աճը գնահատել ոչ միայն ներքին արտադրական ռեսուրսների և տնտեսական քաղաքականության, այլև միջազգային տնտեսական հարաբերությունների լայն համակարգի շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն տնտեսական զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրության, արտաքին տնտեսական քաղաքականության մշակման և մակրոտնտեսական գործընթացների գնահատման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տնտեսագիտության, միջազգային տնտեսագիտության, մակրոտնտեսագիտության և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման տեսական, մանկավարժական և մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով առողջ ապրելակերպի ձևավորման կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես շարժողական կարողությունների զարգացման և ֆիզիկական պատրաստվածության բարձրացման միջոց, այլև որպես կրթական գործընթաց, որի միջոցով հնարավոր է ձևավորել առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք, կանոնավոր ֆիզիկական ակտիվության սովորություններ և սեփական ֆիզիկական բարեկեցության պահպանման պատասխանատու մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և ուսումնական գործընթացում համապատասխան մանկավարժական պայմանների ստեղծմանը։ Քննվում են ֆիզիկական դաստիարակության դասերի բովանդակության, կազմակերպման ձևերի և կիրառվող մեթոդների կատարելագործման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով սովորողների տարբեր ֆիզիկական հնարավորություններն ու պատրաստվածության մակարդակները։ Կարևորվում է շարժողական ակտիվության, օրվա ռեժիմի, հանգստի, անձնական հիգիենայի և առողջության պահպանման վերաբերյալ գիտելիքների փոխկապակցված ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սովորողների մոտ ֆիզիկական վարժություններով ինքնուրույն և պարբերաբար զբաղվելու ներքին մոտիվացիայի զարգացումը, քանի որ առողջ ապրելակերպի կայուն սովորությունները չեն սահմանափակվում միայն ուսումնական հաստատությունում կազմակերպվող պարապմունքներով։ Դիտարկվում են նաև ժամանակակից կենսակերպի պայմաններում շարժողական ակտիվության նվազման հետ կապված մանկավարժական մարտահրավերները և դրանց հաղթահարման հնարավորությունները կրթական աշխատանքի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին՝ որպես սովորողների ֆիզիկական զարգացման կազմակերպողի, առողջության վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցողի և դրական վարքային սովորությունների ձևավորմանն աջակցող մասնագետի։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի և կրթական հաստատության համագործակցությունը, քանի որ սովորողի առօրյա վարքագիծը և ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ վերաբերմունքը ձևավորվում են ինչպես դպրոցական, այնպես էլ ընտանեկան միջավայրում։ Քննվում են ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածության արդյունքներին, այլև սովորողների գիտելիքներին, վերաբերմունքին, մասնակցության կայունությանը և առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ ձևավորված սովորություններին։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկել որպես սովորողի ընդհանուր զարգացման, ինքնակարգավորման, սոցիալական ակտիվության և առողջության պահպանման մշակույթի ձևավորման կարևոր միջոց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության տեսության և մեթոդիկայի, առողջապահական կրթության և կրթության կազմակերպման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, մանկավարժների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական կայունության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածության տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական և հասարակական զարգացման համատեքստում։ Քաղաքական կայունությունը դիտարկվում է որպես պետական ինստիտուտների շարունակական գործունեության, իրավական կարգի պահպանման, հասարակական հարաբերությունների կանխատեսելիության և քաղաքական գործընթացների սահմանված ընթացակարգերով կազմակերպման հետ կապված բազմաբաղադրիչ երևույթ։ Քննվում են դրա հիմնական չափումները՝ պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ կայունությունը, իշխանության տարբեր մարմինների փոխգործակցությունը, իրավական մեխանիզմների արդյունավետությունը, հասարակության և պետական կառույցների միջև հաղորդակցությունը, քաղաքական մասնակցության ձևերը և ներքին հակասությունների կարգավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ներքաղաքական գործընթացների կայունությունն ինչպես կարող է առնչվել պետության՝ արտաքին և ներքին անվտանգության մարտահրավերներին արձագանքելու կարողության հետ։ Ազգային անվտանգությունը ներկայացվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով պետական ինքնիշխանության և տարածքային անվտանգության հետ մեկտեղ տնտեսական, տեղեկատվական, սոցիալական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ բաղադրիչները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել քաղաքական ճգնաժամերի, հասարակական բևեռացման, կառավարման համակարգի խափանումների և ինստիտուտների նկատմամբ վստահության նվազման հնարավոր ազդեցությունները պետական համակարգի դիմակայունության վրա՝ առանց քաղաքական կայունությունը նույնացնելու քաղաքական մրցակցության կամ հասարակական տարաձայնությունների բացակայության հետ։ Կարևորվում է ժողովրդավարական ընթացակարգերի, իրավունքի գերակայության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորման նշանակությունը երկարաժամկետ ինստիտուցիոնալ կայունության տեսանկյունից։ Առանձին ուղղությամբ դիտարկվում են արտաքին միջավայրի ազդեցությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում տարածաշրջանային լարվածությունը, տնտեսական կախվածությունները, տեղեկատվական ազդեցությունները կամ այլ արտաքին գործոններ կարող են փոխազդել ներքին քաղաքական գործընթացների հետ։ Քննվում է նաև պետական կառավարման համակարգի ճգնաժամային իրավիճակներին արձագանքելու կարողությունը, ռազմավարական որոշումների շարունակականությունը և պետական կառույցների միջև արդյունավետ համակարգման նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ քաղաքական կայունության գնահատման տարբեր տեսական մոտեցումներին և ցուցանիշներին՝ ընդգծելով, որ դրա գնահատումը պահանջում է քաղաքական, իրավական, սոցիալական և անվտանգային գործոնների համակցված ուսումնասիրություն։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ազգային անվտանգության ապահովումը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կառույցների գործունեության արդյունք, այլև որպես պետական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների և քաղաքական գործընթացների փոխազդեցությամբ պայմանավորված համակարգային խնդիր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել քաղաքականագիտության, անվտանգության ուսումնասիրությունների, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Լոռու մարզում բնական պայմաններում աճող բուսական հումքի ուսումնասիրությանը և դրա հիման վրա բուսաթեյերի արտադրության արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի վայրի բուսատեսակների ընտրության, հավաքման, նախնական մշակման, չորացման, պահպանման և հետագա վերամշակման գործընթացները՝ հաշվի առնելով հումքի բնական հատկությունների հնարավորինս լիարժեք պահպանումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բուսական հումքի որակական հատկանիշներին, քիմիական բաղադրությանը, բուրավետ և կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների պահպանմանը, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել պատրաստի թեյային արտադրանքի համի, բույրի, գույնի և ընդհանուր սպառողական հատկությունների վրա։ Քննվում է բույսերի հավաքման ժամանակաշրջանի, աճման վայրի, բուսական տարբեր մասերի օգտագործման և հումքի հասունության աստիճանի նշանակությունը վերջնական արտադրանքի որակի ձևավորման գործում։ Տեխնոլոգիական գործընթացում կարևորվում է չորացման եղանակի և պայմանների ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանը, տևողությունը, օդափոխության ինտենսիվությունը և հումքի նախնական պատրաստման առանձնահատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ բույսերի արժեքավոր բաղադրիչների պահպանման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև չորացված հումքի մանրացման, տեսակավորման և տարբեր բուսատեսակների համակցման հնարավորությունները՝ հավասարակշռված և կայուն հատկություններով թեյային խառնուրդներ ստանալու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտադրանքի անվտանգությանն ու որակին՝ հումքի մաքրության, խոնավության, պահպանման պայմանների և հնարավոր մանրէաբանական ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական տարբեր ռեժիմների համեմատությունը և այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք միաժամանակ ապահովում են արտադրանքի բարձր որակ, հումքի արդյունավետ օգտագործում և արտադրական գործընթացի նպատակահարմար կազմակերպում։ Կարևորվում է նաև պատրաստի բուսաթեյերի զգայորոշման գնահատումը՝ համային, բուրավետ, արտաքին տեսքի և թուրմի բնութագրերի ուսումնասիրությամբ։ Տեղական վայրի բուսական ռեսուրսների կիրառումը դիտարկվում է նաև տնտեսական և բնապահպանական տեսանկյուններից՝ կարևորելով բնական պաշարների կայուն օգտագործումը, հավաքման ճիշտ կազմակերպումը և հումքային բազայի պահպանությունը։ Տարածաշրջանային բուսական հումքի վերամշակման զարգացումը կարող է նպաստել տեղական արտադրության ընդլայնմանը, նոր սննդամթերքի տեսականու ձևավորմանը և գյուղական համայնքներում փոքր արտադրությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն սննդի արդյունաբերության և բուսական հումքի վերամշակման համար՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ տեղական բուսական ռեսուրսներից որակյալ թեյային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կազմակերպման վերաբերյալ։