Ready-made Materials

Աշխատությունը ներկայացնում է Շուշիի հայ բնակչության վերադարձի և քաղաքի հետպատերազմյան կյանքի ձևավորման գործընթացը 1992–2002 թվականներին՝ ազգագրական դիտանկյունից։ Ուսումնասիրության առանցքում ազատագրված քաղաքի բնակեցման, բնակչության առօրյայի վերականգնման և համայնքային կյանքի կազմակերպման հետ կապված գործընթացներն են։ Նյութը կարևոր է Շուշիի բնակչության սոցիալական և մշակութային միջավայրի փոփոխությունները, բնակության պայմանները, ընտանեկան ու համայնքային հարաբերությունները և տեղական ավանդույթների շարունակականությունը դիտարկելու համար։ Հայերի վերադարձը ներկայացվում է ոչ միայն որպես բնակչության տեղաշարժ, այլև որպես քաղաքի հետ կապերի վերականգնման, սոցիալական միջավայրի ձևավորման և պատմական հիշողության պահպանման գործընթաց։ Ազգագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուշադրություն դարձնելու մարդկանց կենսափորձին, առօրյա դժվարություններին, համայնքային փոխհարաբերություններին և նոր պայմաններում հասարակական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունն արժեքավոր է Շուշիի նորագույն պատմության և Արցախի բնակչության սոցիալական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է ծառայել որպես հետազոտական նյութ պատմաբանների, ազգագրագետների, սոցիոլոգների, մշակութաբանների և Արցախի պատմությամբ ու հասարակական զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ոչ նյութական մշակութային ժառանգության հասկացության, դրա հիմնական բաղադրիչների, դասակարգման սկզբունքների և գնահատման չափորոշիչների ուսումնասիրությանը։ Ոչ նյութական ժառանգությունը ներառում է համայնքների և խմբերի կողմից պահպանվող ու սերունդներին փոխանցվող գիտելիքները, հմտությունները, սովորույթները, ծեսերը, տոնակատարությունները, բանավոր ավանդույթներն ու արտահայտման ձևերը, ինչպես նաև բնության և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները։ Հրատարակության մեջ ներկայացվող դասակարգման և չափորոշիչների համակարգը կարևոր է մշակութային տարբեր դրսևորումները ճանաչելու, դրանց առանձնահատկությունները սահմանելու և ժառանգության պահպանության աշխատանքները կազմակերպելու տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու մշակութային արժեքների տեսակները, բացահայտելու դրանց փոխանցման մեխանիզմները, համայնքային նշանակությունն ու կենսունակության պայմանները։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ոչ նյութական ժառանգության դիտարկումը ոչ թե որպես անփոփոխ անցյալի մնացորդ, այլ որպես շարունակաբար վերարտադրվող և հասարակական կյանքի փոփոխություններին հարմարվող մշակութային երևույթ։ Դրա փաստագրումը, ուսումնասիրությունը, դասակարգումն ու պահպանությունը նպաստում են ազգային և տեղական ինքնության ամրապնդմանը, մշակութային բազմազանության արժևորմանն ու ավանդական գիտելիքների փոխանցմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, ազգագրագետների, բանագետների, թանգարանային և մշակութային հաստատությունների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության մեջ զավեշտի ձևավորման և արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ մասնավորապես երգիծական մանրապատումների ու զվարճախոսությունների օրինակով։ Քննության առարկան ժողովրդական հումորի գեղարվեստական և լեզվական միջոցներն են, որոնց շնորհիվ ստեղծվում են զվարճալի իրավիճակներ, անսպասելի հանգուցալուծումներ, խոսքային հակադրություններ և երգիծական կերպարներ։ Ուշադրություն է դարձվում այն եղանակներին, որոնց միջոցով բանավոր պատմությունները բացահայտում են մարդկային բնավորության, վարքագծի, հասարակական հարաբերությունների և առօրյա կյանքի տարբեր կողմերը՝ դրանք ներկայացնելով հեգնանքի, սրամտության ու չափազանցության միջոցով։ Ժողովրդական երգիծական մանրապատումներն ու զվարճախոսությունները կարևոր տեղ ունեն բանահյուսական ժառանգության մեջ, քանի որ ոչ միայն զվարճացնում են ունկնդրին, այլև արտահայտում են ժողովրդի կենսափորձը, արժեքային պատկերացումները, հասարակական դիտարկումներն ու քննադատական վերաբերմունքը շրջապատող իրականության նկատմամբ։ Դրանց կառուցվածքի, լեզվական հնարքների, պատմողական ձևերի և հումորային ազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժողովրդական մտածողության առանձնահատկությունները և բանավոր խոսքարվեստի ստեղծագործական հնարավորությունները։ Աշխատությունը նշանակալի է հայ բանահյուսության, ժողովրդական երգիծանքի և հումորի մշակութային դերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել բանագետներին, գրականագետներին, լեզվաբաններին, ազգագրագետներին, ուսանողներին և ժողովրդական բանավոր ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի միջնադարյան պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով քաղաքի տարածքում և շրջակայքում պահպանված պատմական հուշարձաններին ու դրանց վրա առկա վիմական արձանագրություններին։ Հուշարձանները ներկայացվում են որպես անցյալի նյութական վկայություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու քաղաքի պատմական միջավայրը, ճարտարապետական զարգացումը, հոգևոր կյանքը և մշակութային ավանդույթները։ Վիմական արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են Երևանի և նրա բնակչության պատմության, հասարակական հարաբերությունների, կրոնական հաստատությունների, հիշատակի ավանդույթների ու անհատների գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններ բացահայտելու համար։ Դրանց լեզուն, գրային առանձնահատկությունները, բովանդակությունն ու թվագրական տվյալները կարող են լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրների տեղեկությունները և նպաստել տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունների ու մշակութային գործընթացների ճշգրտմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետության և վիմագրական ժառանգության փաստագրման, պահպանության ու գիտական արժևորման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և ուսումնասիրության նյութ Երևանի պատմությամբ, միջնադարյան հուշարձաններով, հայ ճարտարապետությամբ ու վիմագրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների և ուսանողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է բանահյուսության՝ որպես ժողովրդի հոգևոր և մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչի ուսումնասիրությանն ու ներկայացմանը։ Այն ընդգրկում է ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության տարբեր դրսևորումներ՝ հնարավորություն տալով ճանաչելու ավանդական հասարակության աշխարհընկալումը, պատմական հիշողությունը, հավատալիքները, կենցաղային պատկերացումները և գեղարվեստական մտածողությունը։ Բանահյուսությունը կարևոր աղբյուր է ժողովրդի պատմական փորձի, սոցիալական հարաբերությունների, բարոյական արժեքների, ծիսական սովորույթների և ազգային ինքնության ձևավորման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Ժողովրդական ստեղծագործության տարբեր ժանրերի՝ հեքիաթների, ավանդազրույցների, երգերի, առասպելների, առածների, ասացվածքների, հանելուկների և այլ բանավոր ձևերի միջոցով պահպանվել ու սերունդներին են փոխանցվել համայնքների մշակութային հիշողությունն ու կենսափորձը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը կարևոր է նաև բանավոր ավանդույթի ձևավորման, փոփոխության, տարածման և տարբեր պատմական միջավայրերում պահպանման առանձնահատկությունների ճանաչման տեսանկյունից։ Բանահյուսական ժառանգության հավաքումը, դասակարգումն ու գիտական ուսումնասիրությունը նպաստում են ազգային մշակույթի տարբեր շերտերի բացահայտմանը և դրանց արժեքի գիտակցմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել բանագետների, ազգագրագետների, գրականագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների և ժողովրդական ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Ժողովածուն ընդգրկում է Սուրբ Սարգիս զորավարի անձին, նրա պաշտամունքին և հայ ժողովրդի հոգևոր ու մշակութային կյանքում ունեցած նշանակությանը նվիրված գիտական նստաշրջանի նյութերը։ Սուրբ Սարգիսը հայ քրիստոնեական ավանդության մեջ առանձնահատուկ տեղ զբաղեցնող սրբերից է, որի կերպարը դարերի ընթացքում ձևավորել է կրոնական, ժողովրդական և ծիսական պատկերացումների հարուստ համակարգ։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու սրբի մասին եկեղեցական ավանդություններին, նրա հիշատակի տոնակատարության առանձնահատկություններին, ժողովրդական հավատալիքներին և պաշտամունքի պատմական զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև Սուրբ Սարգսի կերպարի արտացոլումը հայ ժողովրդի բանավոր ստեղծագործության, ավանդազրույցների, սովորույթների և տոնական ծեսերի մեջ։ Գիտական նստաշրջանի նյութերը նպաստում են կրոնական ավանդության և ժողովրդական մշակույթի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով քրիստոնեական սրբերի պաշտամունքի տեղն ու դերը ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման գործում։ Ժողովածուն կարող է օգտակար լինել աստվածաբանների, կրոնագետների, պատմաբանների, ազգագրագետների, բանագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և հայ եկեղեցական ու ժողովրդական ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի մշակութային զարգացման ուսումնասիրությանը մ.թ.ա. III հազարամյակում՝ կարևորելով այդ ժամանակաշրջանի հնագիտական ժառանգությունը և վաղ հասարակությունների պատմական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի հնագիտական մշակույթները, բնակավայրերի կառուցվածքը, նյութական մշակույթի ձևերը, տնտեսական գործունեությունը և հասարակական կյանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Հնագիտական գտածոների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու բնակչության կենցաղի, արհեստների, արտադրական հմտությունների, առևտրային կապերի և մշակութային փոխազդեցությունների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խեցեղենի, մետաղագործական իրերի, զենքերի, զարդերի, կենցաղային առարկաների և այլ նյութական վկայությունների քննությունը, որոնց միջոցով բացահայտվում են ժամանակաշրջանի տեխնոլոգիական ու գեղարվեստական զարգացումները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակչության մշակութային կապերի, տարածաշրջանային ընդհանրությունների և տեղական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն նպաստում է վաղ բրոնզի դարի պատմական գործընթացների և մ.թ.ա. III հազարամյակի մշակութային միջավայրի ճանաչմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, նախապատմական շրջանի ուսումնասիրողների, ուսանողների և Հայաստանի հնագույն անցյալով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է անհատական և հավաքական հիշողության ուսումնասիրմանը՝ բանավոր պատմությունների միջոցով բացահայտելով անցյալի իրադարձությունների ընկալման, պահպանման և սերունդներին փոխանցման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն ձայներն ու կենսափորձերն են, որոնք հաճախ դուրս են մնում պաշտոնական պատմագրությունից, հանրային հիշողությունից կամ գերակշռող պատմական պատումներից։ Բանավոր վկայությունների միջոցով ուսումնասիրվում են անձնական հիշողության, ընտանեկան պատմությունների և հավաքական ինքնության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև անցյալի իրադարձությունների ազդեցությունը հետագա սերունդների աշխարհընկալման վրա։ Հետհիշողության երևույթը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են պատմական փորձառությունները փոխանցվում այն մարդկանց, որոնք իրադարձություններին անմիջականորեն չեն մասնակցել, սակայն դրանք ճանաչում են ընտանեկան պատմությունների, պատմությունների վերապատմման, պատկերների և մշակութային հիշողության միջոցով։ Աշխատությունը կարևորում է բանավոր պատմության դերը որպես պատմական գիտելիքի ձևավորման և մոռացված կամ քիչ ուսումնասիրված փորձառությունների բացահայտման աղբյուր։ Այն նաև անդրադառնում է հիշողության սուբյեկտիվությանը, լռությանը, պատմելու և չպատմելու պատճառներին ու անցյալի մեկնաբանման բազմազանությանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ազգագրագետների, մարդաբանների, բանագետների, սոցիոլոգների և հիշողության ուսումնասիրություններով հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը ներառում է բանագիտական ուսումնասիրություններ և ակնարկներ, որոնք նվիրված են բանավոր ժողովրդական ստեղծագործության, ավանդական մշակույթի և բանահյուսական ժառանգության տարբեր հարցերի քննությանը։ Այն ներկայացնում է բանագիտության՝ որպես գիտական բնագավառի ուսումնասիրության շրջանակը՝ անդրադառնալով ժողովրդական ստեղծագործության ժանրային բազմազանությանը, բանավոր ավանդույթի ձևավորման ու փոխանցման առանձնահատկություններին և հասարակական կյանքում դրա ունեցած նշանակությանը։ Բանագիտական նյութերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ժողովրդի պատմական հիշողության, աշխարհընկալման, հավատալիքների, սովորույթների և բարոյական պատկերացումների արտացոլումը բանավոր ստեղծագործության մեջ։ Աշխատության թեմատիկ ուղղվածությունը կարևոր է նաև բանահյուսական երկերի գրառման, պահպանման, դասակարգման և գիտական մեկնաբանման մեթոդների տեսանկյունից։ Ժողովրդական խոսքի, պատմությունների, ավանդազրույցների և այլ բանավոր ձևերի ուսումնասիրությունը նպաստում է ազգային մշակութային ինքնության տարբեր շերտերի ճանաչմանը և սերնդեսերունդ փոխանցվող ժառանգության արժևորմանը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել բանագետների, ազգագրագետների, գրականագետների, մշակութաբանների, հայագետների, ուսանողների և ժողովրդական ստեղծագործությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն նաև տեղեկատու և հետազոտական նշանակություն ունի հայ բանահյուսության ու ավանդական մշակույթի ուսումնասիրության բնագավառում։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Գրիգոր Մեսրոպի Գրիգորյանի կյանքին և մասնագիտական գործունեությանը վերաբերող կենսագրական ու մատենագիտական տեղեկություններ։ Կենսամատենագիտական այս աշխատության նպատակն է մեկտեղել գիտնականի անցած ուղու, աշխատանքային գործունեության և գիտական ժառանգության մասին տվյալները՝ ստեղծելով նրա մասնագիտական վաստակին ծանոթանալու համակարգված տեղեկատու աղբյուր։ Մատենագիտական բաժինը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Գրիգորյանի հեղինակած և նրա գործունեությանն առնչվող հրապարակումները, հետևելու գիտական հետաքրքրությունների ու հետազոտական աշխատանքի ուղղություններին և անհրաժեշտության դեպքում գտնելու համապատասխան աշխատությունները։ Կենսագրական տեղեկությունները լրացնում են մատենագիտական ցանկը՝ ներկայացնելով անձի մասնագիտական ուղին և գիտական գործունեության տարբեր փուլերը։ Նման հրատարակությունները կարևոր նշանակություն ունեն գիտական ժառանգության պահպանման, փաստագրման և հետագա ուսումնասիրության համար։ Դրանք նպաստում են գիտնականների ներդրման ճանաչմանը, գիտության պատմության վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգմանը և հետազոտական գրականության հասանելիությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մատենագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Գրիգոր Մեսրոպի Գրիգորյանի կենսագրությամբ ու մասնագիտական գործունեությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից Լիբանանի հայ համայնքի սոցիալական, ժողովրդագրական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրությանը՝ կիրառելով էթնոսոցիոլոգիական հետազոտության մեթոդներ։ Այն անդրադառնում է լիբանանահայերի համայնքային կազմակերպվածությանը, ազգային ինքնության պահպանման ձևերին, լեզվական ու մշակութային առանձնահատկություններին և տեղական հասարակական միջավայրում նրանց դիրքին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են ընտանիքի և համայնքի դերը ազգային պատկանելության վերարտադրության գործում, սերունդների միջև արժեքների ու ավանդույթների փոխանցումը, կրթական և մշակութային հաստատությունների նշանակությունը, ինչպես նաև հայերի ներգրավվածությունը Լիբանանի հասարակական կյանքում։ Էթնոսոցիոլոգիական դիտանկյունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու համայնքի անդամների ինքնության ընկալումները, սոցիալական կապերը, հասարակական վարքագիծը և փոփոխվող պայմաններին հարմարվելու գործընթացները։ Աշխատությունը կարևոր նյութ է տրամադրում հայկական սփյուռքի ժամանակակից վիճակի, Մերձավոր Արևելքի հայ համայնքների առանձնահատկությունների և ազգային ինքնության պահպանման հիմնահարցերի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել սոցիոլոգների, ազգագրագետների, հայագետների, սփյուռքագիտության մասնագետների, պատմաբանների, ուսանողների և Լիբանանի հայ համայնքի կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է հայ անվանի հնագետ և պատմաբան Գևորգ Արտաշեսի Տիրացյանի կյանքին ու գիտական գործունեությանը։ Այն համադրում է գիտնականի կենսագրական տվյալներն ու մատենագիտական նյութերը՝ ներկայացնելով նրա մասնագիտական ուղին, հետազոտական հետաքրքրությունները և գիտական ժառանգությունը։ Գևորգ Տիրացյանի գիտական գործունեությունը կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հին պատմության և հնագիտության ուսումնասիրության մեջ։ Նրա հետազոտական աշխատանքները կապված են հին Հայաստանի պատմական անցյալի, նյութական մշակույթի, հնագիտական հուշարձանների և տարածաշրջանի պատմամշակութային առնչությունների ուսումնասիրման հետ։ Կենսամատենագիտական ցանկը հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու նրա գիտական հրապարակումներին, ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղություններին և տարբեր տարիներին ստեղծված աշխատություններին։ Կենսագրական տեղեկությունների ու մատենագիտական տվյալների համադրումը կարևոր աղբյուր է գիտնականի գործունեության ամբողջական պատկերը կազմելու, նրա ներդրումը գնահատելու և համապատասխան հետազոտական գրականությունը գտնելու համար։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, հայագետների, մշակութային ժառանգության ուսումնասիրողների, ուսանողների և Հայաստանի հնագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Այն նպաստում է Գևորգ Տիրացյանի գիտական ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա ուսումնասիրությանը։

Հրատարակությունը ներկայացնում է գիտական նստաշրջանի ընթացքում նախատեսված զեկուցումների թեզիսները՝ նվիրված Խորհրդային Միության կազմավորման վաթսունամյակին։ Այն ամփոփում է գիտական քննարկումների և հետազոտական զեկուցումների հիմնական դրույթները՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմելու հոբելյանական նստաշրջանի թեմատիկ ուղղությունների, գիտական հետաքրքրությունների և քննարկման ենթակա հարցերի մասին։ Զեկուցումների թեզիսների ձևաչափը նախատեսված է հետազոտությունների հիմնական նպատակների, մոտեցումների, փաստարկների և եզրակացությունների համառոտ ներկայացման համար։ Նյութերը կարևոր են խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական կյանքի, ակադեմիական հաստատությունների գործունեության և գիտական միջոցառումների կազմակերպման պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը նաև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գիտական միջավայրն ու այն գաղափարական և պատմական համատեքստը, որի շրջանակում կազմակերպվել են հոբելյանական միջոցառումները։ Թեզիսների ժողովածուն կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ գիտության պատմության, խորհրդային հասարակական ու մշակութային կյանքի և ակադեմիական հաստատությունների գործունեության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, գիտության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և խորհրդային ժամանակաշրջանի գիտական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքում նախնադարյան ժամանակաշրջանից հայտնի նշանագրային պատկերների և դրանց հնարավոր շարունակությունների ուսումնասիրությանը՝ ուրարտական ու հայկական մշակութային միջավայրերում։ Հեղինակը դիտարկում է հնագիտական հուշարձանների վրա պահպանված նշանները, դրանց ձևերը, պատկերագրական առանձնահատկություններն ու տարածվածությունը՝ փորձելով բացահայտել տարբեր ժամանակաշրջանների խորհրդանշական համակարգերի միջև առկա ընդհանրություններն ու հնարավոր կապերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից են ժայռապատկերների, գծանշումների և այլ հնագիտական նյութերի մեկնաբանումը, նշանների համեմատական վերլուծությունը և դրանց տեղը հին բնակչության աշխարհընկալման ու մշակութային ավանդույթների մեջ։ Ուրարտական և հայկական նյութերի համադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարածաշրջանի մշակութային ժառանգության շարունակականության հարցերը և խորհրդանշական պատկերների փոխանցման հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հին Հայաստանի նյութական մշակույթի, պատկերագրության և վաղ նշանային համակարգերի ուսումնասիրման տեսանկյունից։ Հեղինակի առաջադրած մեկնաբանությունները ներկայացնում են գիտական հետազոտության որոշակի մոտեցում և կարող են դիտարկվել համեմատական հնագիտության ու նշանագիտության շրջանակում։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել հնագետների, պատմաբանների, ուրարտագետների, մշակութաբանների և նախնադարյան արվեստով ու Հայաստանի հնագույն մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։