Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է պատանի ձյուդոիստների մարզումներից և մրցումներից առաջ իրականացվող տաքացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով աճող օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական և շարժողական հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության հիմնական նպատակն է հիմնավորել այնպիսի նախավարժանքի կառուցվածք և մեթոդիկա, որը կօգնի պատանի մարզիկին աստիճանաբար պատրաստել օրգանիզմը բարձր ինտենսիվության ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությանը, բարելավել շարժումների արդյունավետությունը և նվազեցնել վնասվածքների առաջացման հավանականությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տաքացման տարբեր փուլերը՝ ընդհանուր ֆիզիկական ակտիվացումից և հոդերի շարժունակության նախապատրաստումից մինչև ձյուդոյին բնորոշ հատուկ շարժումների, նետումների, բռնումների և արագաշարժ գործողությունների նախապատրաստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տաքացման ինտենսիվության, տևողության և վարժությունների հաջորդականության ընտրությանը՝ կախված մարզիկների տարիքից, ֆիզիկական պատրաստվածության մակարդակից, մարզման կամ մրցման բնույթից և օրվա տվյալ պայմաններից։ Պատանի մարզիկների դեպքում նախավարժանքի ճիշտ կազմակերպումն առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ նրանց օրգանիզմը դեռևս գտնվում է զարգացման փուլում, և չափազանց մեծ կամ սխալ ընտրված ծանրաբեռնվածությունը կարող է ոչ միայն նվազեցնել մարզական արդյունավետությունը, այլև բացասաբար ազդել վերականգնման գործընթացների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել սրտանոթային և շնչառական համակարգերի արձագանքի, մկանային ակտիվության, ճկունության, արագության, համակարգման և այլ շարժողական ցուցանիշների գնահատում նախավարժանքից առաջ և հետո։ Կարևոր խնդիր է նաև որոշել, թե որ վարժություններն են առավել արդյունավետ ձյուդոյի համար անհրաժեշտ հատուկ շարժողական որակների ակտիվացման տեսանկյունից։ Ձյուդոյում մարզիկից պահանջվում է միաժամանակ արագ արձագանք, ուժ, հավասարակշռություն, ճկունություն, համակարգված շարժում և հակառակորդի գործողություններին արագ հարմարվելու կարողություն, ուստի տաքացումը պետք է պատրաստի ոչ միայն առանձին մկանային խմբերը, այլև ամբողջ շարժողական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող են համեմատվել տարբեր տաքացման ծրագրեր և գնահատվել դրանց ազդեցությունը մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի ու հատուկ շարժողական պատրաստվածության վրա։ Այդպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել առավել արդյունավետ վարժությունների համակցությունները և մշակել տարիքային խմբերին համապատասխան նախավարժանքի կառուցվածք։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է մարզիչների համար կիրառելի մեթոդական առաջարկությունների մշակման մեջ, որոնք կարող են օգտագործվել պատանի ձյուդոիստների մարզումների և մրցումային նախապատրաստության ընթացքում։ Ճիշտ կազմակերպված տաքացումը կարող է նպաստել մարզական արդյունքների բարելավմանը, շարժումների տեխնիկական որակի բարձրացմանը, օրգանիզմի ֆունկցիոնալ համակարգերի արագ ակտիվացմանը և մարզիկի հոգեբանական պատրաստվածությանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ձյուդոյի մարզիչներին, ֆիզիկական դաստիարակության մասնագետներին, սպորտային ֆիզիոլոգներին, մանկապատանեկան սպորտի մասնագետներին, մարզական բժշկության ոլորտի ներկայացուցիչներին և մարզական կրթությամբ զբաղվող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի հիմնավորել պատանի ձյուդոիստների նախավարժանքի գիտականորեն և տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան կազմակերպման անհրաժեշտությունը՝ համադրելով ֆիզիոլոգիական պատրաստվածությունը, հատուկ շարժողական վարժությունները և վնասվածքների կանխարգելման սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է Macrovipera lebetina obtusa տեսակի օձի թույնի՝ մշակաբջջային պայմաններում աճեցվող սրտամկանային բջիջների վրա ունեցած հատուկ ազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել թույնի առանձին կենսաբանական ազդեցությունները սրտամկանի բջիջների կառուցվածքի և ֆունկցիոնալ վիճակի վրա՝ առանձնացնելով այն փոփոխությունները, որոնք կարող են պայմանավորված լինել թույնի տարբեր բաղադրիչների անմիջական բջջային ազդեցությամբ։ Ուսումնասիրության համար մշակված սրտամկանային բջիջների կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող լաբորատոր պայմաններում գնահատել թունավոր նյութի ազդեցությունը՝ նվազեցնելով ամբողջական օրգանիզմի բազմաթիվ փոխկապակցված գործոնների ազդեցությունը և ավելի հստակ ուսումնասիրելով բջջային մակարդակում տեղի ունեցող գործընթացները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել թույնի ազդեցությամբ առաջացող բջջային վնասման, կենսունակության նվազման, թաղանթների կառուցվածքային փոփոխությունների, նյութափոխանակության խանգարումների և բջիջների ֆունկցիոնալ ակտիվության փոփոխության դրսևորումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սրտամկանային բջիջների նկատմամբ թույնի ընտրողական կամ հատուկ ազդեցությունների բացահայտումը, քանի որ օձերի թույնը պարունակում է կենսաբանորեն ակտիվ սպիտակուցների և պեպտիդների բարդ համալիր, որոնցից տարբեր բաղադրիչներ կարող են ազդել բջջային թաղանթների, իոնային փոխանակության, ֆերմենտային համակարգերի և այլ կենսաքիմիական գործընթացների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր կոնցենտրացիաների թույնի ազդեցության համեմատական գնահատում և պարզել դոզայից կախված բջջային արձագանքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է նաև ժամանակային գործոնի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե թունավոր ազդեցությունը որքան արագ է դրսևորվում և արդյոք բջիջների վիճակի փոփոխությունները խորանում են ազդեցության տևողության ավելացման հետ։ Սրտամկանային բջիջների ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ տալ թույնի կարդիոտոքսիկ ազդեցության հնարավոր մեխանիզմների մասին։ Այդ մեխանիզմների շարքում կարող են դիտարկվել բջջաթաղանթի թափանցելիության փոփոխությունները, իոնային հավասարակշռության խանգարումները, էներգետիկ նյութափոխանակության փոփոխությունները և օքսիդատիվ գործընթացների ակտիվացումը։ Աշխատության փորձարարական արդյունքները կարող են հնարավորություն տալ տարբերակելու ընդհանուր ցիտոտոքսիկ ազդեցությունը և հենց սրտամկանային բջիջներին բնորոշ առանձնահատուկ արձագանքները։ Ուսումնասիրության նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ օձի թույնի ազդեցության բջջային մեխանիզմների բացահայտումը կարող է ընդլայնել պատկերացումները օձերի թունավորման ժամանակ սրտանոթային համակարգի հնարավոր ախտահարման վերաբերյալ։ Միաժամանակ թույնի առանձին բաղադրիչների ուսումնասիրությունը կարող է ունենալ ոչ միայն թունաբանական, այլև կենսաբժշկական նշանակություն, քանի որ որոշ թունային մոլեկուլներ կարող են օժտված լինել բարձր կենսաբանական ակտիվությամբ և հետագայում ուսումնասիրվել որպես կենսաքիմիական գործիքներ կամ դեղաբանական հետազոտությունների հնարավոր հիմքեր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բջջաբաններին, կենսաքիմիկոսներին, թունաբաններին, ֆիզիոլոգներին, դեղագետներին և օձերի թույների կենսաբանական ազդեցություններն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս սրտամկանային բջիջների մակարդակում ուսումնասիրել տվյալ օձի թույնի անմիջական ազդեցությունները և բացահայտել այն բջջային ու կենսաքիմիական գործընթացները, որոնք կարող են ընկած լինել դրա կարդիոտոքսիկ ազդեցության հիմքում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային բեռի և տնտեսության ստվերայնության փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և վարքագծային գործոնները, որոնց միջոցով հարկային համակարգը կարող է ազդել տնտեսավարող սուբյեկտների՝ գործունեությունը պաշտոնական կամ ոչ պաշտոնական դաշտում իրականացնելու որոշումների վրա։ Թեմայի կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ հարկային բեռի չափը, հարկային պարտավորությունների կատարման պայմանները, վարչարարության արդյունավետությունը և հարկային համակարգի նկատմամբ վստահությունը կարող են էական ազդեցություն ունենալ բիզնեսի վարքագծի և պետական բյուջեի եկամուտների վրա։ Հայաստանի վերաբերյալ ուսումնասիրություններում ևս հարկային համակարգի և ստվերային տնտեսության կապը դիտարկվել է որպես փոխադարձ ազդեցության գործընթաց, որտեղ հարկերից խուսափելու տարածվածությունը կարող է ազդել ինչպես առանձին հարկատուների վարքագծի, այնպես էլ հարկային կարգապահության ընդհանուր մակարդակի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկային բեռի էությունը, դրա հաշվարկման և գնահատման մոտեցումները, հարկերի տեսակները, հարկման դրույքաչափերը, հարկային արտոնությունները և տնտեսության տարբեր ոլորտների վրա հարկային պարտավորությունների ազդեցության առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ վերլուծվում է ստվերային տնտեսության բնույթը, դրա առաջացման պատճառները, տարածման ձևերը և դրա հնարավոր ազդեցությունը տնտեսական աճի, մրցակցության, զբաղվածության, ներդրումների և պետական ֆինանսների վրա։ Հետազոտության առանցքային հարցերից է այն խնդիրը, թե արդյոք բարձր կամ անհավասար ընկալվող հարկային բեռը կարող է խթանել հարկերից խուսափումը և գործունեության մի մասի տեղափոխումը ստվերային դաշտ, և հակառակը՝ որքանով հարկային վարչարարության պարզեցումը, կանխատեսելի հարկային միջավայրը և հարկային կարգապահության բարձրացումը կարող են նպաստել ստվերային գործունեության կրճատմանը։ ՀՀ-ում հարկային քաղաքականության պաշտոնական նպատակների շարքում նույնպես ընդգծվում են հարկային բազայի ընդլայնումը, վարչարարության կատարելագործումը, հարկային բեռի արդար բաշխումը և ստվերային տնտեսության կրճատումը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև հարկային բեռի և ստվերայնության փոխազդեցության երկկողմ բնույթը։ Մի կողմից՝ հարկային պարտավորությունների չափը և դրանց կատարման ծախսերը կարող են ազդել տնտեսավարողների կողմից ստվերային գործարքներ իրականացնելու շարժառիթների վրա, իսկ մյուս կողմից՝ ստվերային տնտեսության մեծ ծավալը նվազեցնում է հարկային բազան, սահմանափակում պետական եկամուտները և կարող է մեծացնել հարկային բեռը օրինապահ հարկատուների համար։ Այսպիսով, կարող է ձևավորվել ինքնավերարտադրվող գործընթաց, երբ հարկային պարտավորություններից խուսափողների մեծ թիվը նվազեցնում է հարկային կարգապահության նկատմամբ ընդհանուր վստահությունը և լրացուցիչ խթաններ ստեղծում ստվերային վարքագծի համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ՀՀ հարկային համակարգի տարբեր ռեժիմների ազդեցությանը տնտեսավարողների վարքագծի վրա։ Օրինակ՝ շրջանառության հարկի համակարգի վերաբերյալ իրականացված բարեփոխումների քննարկումներում շեշտվել է տարբեր հարկման համակարգերի միջև հարկային բեռի տարբերության նվազեցման, փաստաթղթավորված ծախսերի խթանման և այնպիսի պայմանների ձևավորման անհրաժեշտությունը, որոնք չեն ստեղծի բիզնեսի աճը սահմանափակող կամ ստվերային գործունեությունը խրախուսող մոտիվացիաներ։ Հետազոտության մեթոդաբանական մասում կարող են կիրառվել հարկեր/ՀՆԱ հարաբերակցության, հարկային եկամուտների, տարբեր հարկատեսակների բեռի, չդիտարկվող տնտեսության գնահատականների և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների ժամանակային ու համեմատական վերլուծություններ։ Կարևոր կարող է լինել նաև ոլորտային և կառուցվածքային ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե տնտեսական գործունեության որ ճյուղերում են ստվերայնության ռիսկերը առավել բարձր և ինչպիսի հարկային կամ վարչարարական գործոններ են պայմանավորում այդ տարբերությունները։ ՀՀ-ում հարկային եկամուտների ավելացումը ներկայում ևս կապվում է հարկային վարչարարության կատարելագործման, հարկային կարգապահության բարձրացման և ստվերային տնտեսության կրճատման հետ, ինչը ցույց է տալիս խնդրի շարունակական արդիականությունը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է նաև արդյունավետ հարկային քաղաքականության այնպիսի սկզբունքների բացահայտումը, որոնք միաժամանակ կապահովեն պետական բյուջեի անհրաժեշտ եկամուտները և չեն ստեղծի չափազանց ծանր վարչական կամ ֆինանսական բեռ օրինական գործունեություն իրականացնող տնտեսավարողների համար։ Այդ նպատակով կարող են առաջարկվել հարկային վարչարարության թվայնացման և պարզեցման, հարկային վերահսկողության ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցումների զարգացման, հարկային արտոնությունների վերանայման, հարկային օրենսդրության կանխատեսելիության բարձրացման և հարկ վճարողների իրազեկվածության բարելավման ուղղություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հարկային բեռը և ստվերային տնտեսությունը դիտարկում է որպես փոխկապակցված երևույթներ՝ փորձելով բացահայտել դրանց միջև պատճառահետևանքային կապերը և հիմնավորել այնպիսի հարկային քաղաքականության անհրաժեշտությունը, որը կխթանի օրինական տնտեսական գործունեությունը, կբարձրացնի հարկային կարգապահությունը, կընդլայնի հարկային բազան և կնպաստի ստվերային տնտեսության աստիճանական կրճատմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, հարկային և մաքսային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչներին, բիզնեսի և հարկային քաղաքականության հետազոտողներին, ինչպես նաև հանրային ֆինանսների և մակրոտնտեսության ոլորտում ուսումնասիրություններ իրականացնող ուսանողներին ու գիտնականներին։

Աշխատությունը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության բազմադարյա ավանդույթը՝ կենտրոնանալով ձեռագիր մատյանների գեղարվեստական ձևավորման, պատկերային համակարգի, ոճական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության վրա։ Հայկական մանրանկարչությունը ձևավորվել և զարգացել է ձեռագրային մշակույթի հետ սերտ կապի մեջ և այսօր համարվում է հայկական միջնադարյան արվեստի ամենակարևոր պահպանված դրսևորումներից մեկը։ Հայկական ձեռագրերի զգալի մասը զարդարված է մանրանկարներով, զարդագրերով, խորաններով, գլխազարդերով և լուսանցազարդերով, որոնք ոչ միայն գեղագիտական, այլև կառուցվածքային ու խորհրդանշական գործառույթներ են կատարել։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մանրանկարչության զարգացման փուլերի և տարբեր գեղարվեստական դպրոցների առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Հայկական մանրանկարչության պատմության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Անիի, Գլաձորի, Տաթևի, Վասպուրականի, Սյունիքի, Արցախի և Կիլիկիայի կենտրոնները, որոնցից յուրաքանչյուրում ձևավորվել են գունային լուծումների, կերպարների պատկերման, զարդանախշերի և կոմպոզիցիոն կառուցվածքի յուրահատուկ ավանդույթներ։ Հատկապես կարևոր է XIII-XIV դարերի շրջանը, երբ հայկական մանրանկարչությունը հասել է բարձր գեղարվեստական զարգացման, իսկ Կիլիկյան Հայաստանի և Մեծ Հայքի տարբեր կենտրոններում ստեղծագործել են նշանավոր վարպետներ։ Այդ շրջանի արվեստը աչքի է ընկնում պատկերագրական բազմազանությամբ, արտահայտիչ կերպարներով, բարդ կոմպոզիցիաներով, հարուստ զարդանախշերով և գունային նրբերանգների վարպետական օգտագործմամբ։ Այս համատեքստում առանձնահատուկ նշանակություն ունի Թորոս Ռոսլինի ստեղծագործական ժառանգությունը, որը կարևոր դեր է ունեցել Կիլիկյան մանրանկարչության զարգացման գործում։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել Ավետարանների, Աստվածաշնչերի և այլ ձեռագիր գրքերի պատկերազարդումները, այդ թվում՝ Քրիստոսի կյանքի տեսարանները, ավետարանիչների դիմանկարները, աստվածաշնչյան դրվագները, ինչպես նաև լուսանցքներում և զարդային հատվածներում տեղ գտած բուսական ու կենդանական պատկերները։ Հայկական մանրանկարիչները կրոնական թեմաների կողքին երբեմն պատկերել են նաև առօրյա կյանքի տեսարաններ, արհեստներ, որս, երաժշտություն, մարդկանց կենցաղ, տարազ և այլ մանրամասներ, ինչի շնորհիվ մանրանկարները արժեքավոր աղբյուր են միջնադարյան հասարակության կյանքի ուսումնասիրության համար։ Կարևոր է նաև գույնի և նյութի ուսումնասիրությունը․ մանրանկարներում կիրառվող վառ գույները, ոսկու օգտագործումը, զարդային մոտիվների հարստությունը և գծանկարի ճշգրտությունը ստեղծում են հայկական ձեռագրային արվեստին բնորոշ արտահայտչականություն։ Միաժամանակ հայկական մանրանկարչությունը զարգացել է տարբեր մշակութային միջավայրերի հետ փոխազդեցության պայմաններում՝ պահպանելով սեփական պատկերագրական և ոճական ինքնատիպությունը։ Հայկական մանրանկարիչների գործունեությունը տարածվել է ոչ միայն Հայկական լեռնաշխարհում, այլև Կիլիկիայում, Ղրիմում, Պարսկաստանում, Սիրիայում, Կոստանդնուպոլսում և հայկական սփյուռքի այլ կենտրոններում։ Մանրանկարչության ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ձեռագրի՝ որպես ամբողջական մշակութային առարկայի ընկալման համար։ Ձեռագիրը միաժամանակ գրական, պատմական, կրոնական և գեղարվեստական արժեք ունեցող հուշարձան է, որի մանրանկարները, զարդագրերը, կազմը և հիշատակարանները միասին տեղեկություններ են հաղորդում ստեղծման ժամանակաշրջանի, պատվիրատուների, գրիչների, նկարիչների և հասարակական կյանքի մասին։ Աշխատության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հայկական մանրանկարչությունը ներկայացնում է ոչ միայն որպես գեղեցիկ պատկերների ամբողջություն, այլև որպես հայկական մշակութային հիշողության, հոգևոր աշխարհի և գեղարվեստական մտածողության կարևոր արտահայտություն։ Այն կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, ձեռագրագետների, գրականագետների, հայագետների, ուսանողների և միջնադարյան արվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հայկական մանրանկարչության ձևավորման ու զարգացման, նրա գլխավոր կենտրոնների և վարպետների, պատկերագրական թեմաների, գեղարվեստական լեզվի և հայկական մշակույթի պատմության մեջ ունեցած բացառիկ նշանակության մասին։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականությունը և այդ ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողներին ու մասնագետներին ապահովել անհրաժեշտ տեղեկատվությամբ։ Հայաստանի ազգային գրադարանի թվային հավաքածուում պահպանված թողարկումներից մեկը թվագրված է 1978 թվականին և կազմվել է Ա. Միրիջանյանի, Ա. Օգանեզովայի և Ս. Համբոյանի կողմից՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի շրջանակում։ Ցանկի բովանդակային շրջանակը բավական լայն է և ներառում է մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, մշակութային ժառանգության և հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության ու մատենագիտության վերաբերյալ գրականություն։ Առանձին թողարկումների նախաբանում նշվում է, որ ներկայացվում էին հանրապետությունում հայերեն և ռուսերեն լեզուներով լույս տեսնող համապատասխան գրքերը, պարբերական մամուլի նյութերն ու հոդվածները, իսկ որոշ դեպքերում նաև հանրապետությունից դուրս ռուսերենով հրատարակված՝ հայկական մշակույթին և արվեստին վերաբերող գրականությունը։ Նյութերի համակարգման համար կիրառվել է գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքը, ինչի շնորհիվ ընթերցողը կարող էր անհրաժեշտ աղբյուրները գտնել համապատասխան թեմատիկ բաժնում։ Յուրաքանչյուր բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվել են այբբենական կարգով՝ նախ հայերեն, ապա ռուսերեն լեզուներով, իսկ գրքերի որոնումը հեշտացնելու համար նկարագրությունների մոտ նշվել է նաև համապատասխան գրադարանային շիֆրը։ Այս կառուցվածքը հրատարակությունը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող էր օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի, ուսումնական գործընթացի, մասնագիտական ընթերցանության և գրադարանային տեղեկատվական սպասարկման ժամանակ։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն նախատեսված էր բավական լայն լսարանի համար՝ մշակույթի և արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ասպիրանտների, բուհերի ուսանողների, գրադարանների աշխատակիցների, շահագրգիռ կազմակերպությունների և ընթերցողների համար։ Մատենագիտական ցանկը արժեքավոր է նաև պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող մասնագիտական գրականության մասին։ Այն կարող է օգտագործվել որպես աղբյուրագիտական օժանդակ նյութ՝ որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային քաղաքականության, արվեստագիտական մտքի, թանգարանային գործունեության, գրադարանագիտության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության ժամանակ։ Հերթական թողարկումների նյութերի համարները շարունակվել են ամբողջ տարվա ընթացքում, ինչը վկայում է հրատարակության պարբերական և համակարգված բնույթի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևոր տեղեկատու աղբյուր է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության որոնման և համակարգման համար՝ միավորելով թեմատիկ դասակարգումը, մատենագիտական նկարագրությունը և ընթերցողի համար որոնումը հեշտացնող լրացուցիչ տեղեկությունները։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որի նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակված գրականությունը և այդպիսով ընթերցողներին, մասնագետներին ու գրադարանային աշխատակիցներին արագ տեղեկություն տրամադրել համապատասխան աղբյուրների մասին։ Այն կազմվել է Ալ. Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի մշակույթի և արվեստի գիտական ինֆորմացիայի բաժնի կողմից և նախատեսված է մշակույթի ու արվեստի բնագավառի գիտնականների, մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և թեմայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ցանկում ընդգրկված են մշակույթի, մշակութային շինարարության, կուլտուր-լուսավորական աշխատանքի, թանգարանագիտության, պատմության և մշակութային հուշարձանների պահպանության, արվեստի տարբեր ճյուղերի, ինչպես նաև գրադարանագիտության և մատենագիտության վերաբերյալ նյութեր։ Հրատարակության առանձնահատկությունն այն է, որ այն ներկայացնում է ոչ միայն գրքեր, այլև պարբերական մամուլում հրապարակված համապատասխան հոդվածներ և այլ նյութեր՝ ստեղծելով տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային ու արվեստագիտական տեղեկատվական դաշտի բավական ընդգրկուն պատկեր։ Նյութերը դասավորված են գրադարանային-մատենագիտական դասակարգման սկզբունքով, իսկ յուրաքանչյուր թեմատիկ բաժնի ներսում մատենագիտական նկարագրությունները դասավորվում են այբբենական կարգով՝ սկզբում հայերեն, այնուհետև ռուսերեն լեզուներով։ Յուրաքանչյուր նկարագրությանը կից գրքային շիֆրի նշումը լրացուցիչ հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ նույնականացնել և գրադարանային ֆոնդում գտնել համապատասխան հրատարակությունը։ Այս կառուցվածքը ցանկը դարձնում է ոչ միայն նոր գրականության մասին տեղեկատու, այլև գործնական որոնողական գործիք, որը կարող է օգտագործվել հետազոտական աշխատանքի համար անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերման, գրականության ընտրության և թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման ժամանակ։ Հրատարակության արժեքը հատկապես մեծ է պատմամշակութային տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ շրջանառվող գրականության շրջանակը և ուսումնասիրել այդ ոլորտների գիտական ու տեղեկատվական միջավայրի զարգացումը։ Նման մատենագիտական ցանկերը նաև կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանագիտության պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են խորհրդային շրջանում մասնագիտացված տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպման ձևերը, դասակարգման սկզբունքները և ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման մեթոդները։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբաններին, մշակութաբաններին, պատմաբաններին, գրականագետներին, գրադարանագետներին, մատենագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին, հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային և արվեստագիտական գրականության ամբողջությունը։ Ընդհանուր առմամբ, այն հանդես է գալիս որպես մշակույթի և արվեստի ոլորտում նոր գրականության համակարգված տեղեկատու՝ միավորելով մատենագիտական ճշգրտությունը, թեմատիկ դասակարգումը և գրական աղբյուրների որոնման գործնական հարմարությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ֆինանսական հսկողության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով բանկերի ֆինանսական կայունության, հուսալիության, թափանցիկության և ռիսկերի արդյունավետ կառավարման ապահովման անհրաժեշտությունը։ Ֆինանսական հսկողությունը բանկային համակարգի բնականոն գործունեության առանցքային պայմաններից է, քանի որ բանկերի կողմից ներգրավված և տեղաբաշխված ֆինանսական միջոցների մեծ ծավալները պահանջում են շարունակական վերահսկողություն, հաշվետվողականություն և prudential պահանջների պահպանում։ ՀՀ-ում բանկերի գործունեության նկատմամբ վերահսկողության բացառիկ իրավասությունը վերապահված է Կենտրոնական բանկին, որը սահմանում է բանկերի գործունեության հիմնական կարգավորիչ պահանջները, իրականացնում լիցենզավորում, վերահսկում ֆինանսական խմբերի գործունեությունը և անհրաժեշտության դեպքում կիրառում պատասխանատվության միջոցներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են ֆինանսական հսկողության տեսական հիմքերը, դրա կազմակերպման սկզբունքները և բանկային համակարգում կիրառվող վերահսկողական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկերի կապիտալի բավարարության, իրացվելիության, ակտիվների որակի, վարկային ռիսկի, շուկայական և գործառնական ռիսկերի, շահութաբերության ու ֆինանսական կայունության ցուցանիշների վերահսկմանը։ ՀՀ ԿԲ-ն կարգավորման շրջանակում սահմանում է կապիտալի և իրացվելիության պահանջներ, ինչպես նաև ռիսկերի կառավարման և կորպորատիվ կառավարման չափանիշներ, որոնք ուղղված են հնարավոր կորուստների կլանման կարողության և ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովմանը։ Կարևոր ուղղություն է բանկերի ներքին հսկողության համակարգի ուսումնասիրությունը։ Բանկերը պարտավոր են ունենալ ներքին հսկողություն իրականացնող համապատասխան կառուցվածքային ստորաբաժանում, իսկ Կենտրոնական բանկը սահմանում է այդ համակարգի իրականացման նվազագույն պայմանները։ Ներքին հսկողության արդյունավետությունը կարևոր է ֆինանսական հաշվետվությունների արժանահավատության, ներքին ռիսկերի բացահայտման, խարդախությունների կանխարգելման և կառավարչական որոշումների որակի բարձրացման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև արտաքին վերահսկողության և ներքին հսկողության փոխկապակցվածությունը։ ՀՀ ԿԲ-ն կիրառում է ինչպես հեռակա, այնպես էլ տեղում վերահսկողության մեխանիզմներ․ հեռակա վերահսկողության ընթացքում վերլուծվում են բանկերի հաշվետվությունները, ֆինանսական ցուցանիշները և ռիսկային պրոֆիլները, իսկ տեղում ստուգումների միջոցով գնահատվում են ներքին գործընթացները, կառավարման համակարգերը և ռիսկերի կառավարման գործելակերպը։ Ժամանակակից վերահսկողության կարևոր առանձնահատկություններից է ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցումը, որի շրջանակում վերահսկողական ռեսուրսներն առավելապես ուղղվում են բարձր ռիսկայնություն ունեցող ոլորտներին և կազմակերպություններին։ ՀՀ ԿԲ-ն այս մոտեցումը կիրառում է 2020 թվականից՝ նպատակ ունենալով ավելի վաղ բացահայտել հնարավոր խնդիրները և ժամանակին նվազեցնել դրանց ազդեցությունը ֆինանսական համակարգի վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բանկային համակարգի թվայնացման, նոր ֆինանսական ծառայությունների, կիբեռռիսկերի, տվյալների որակի, սպառողների պաշտպանության և ֆինանսական շուկաների փոխկապակցվածության հետևանքով առաջացող վերահսկողական նոր մարտահրավերներին։ 2026-2028 թվականների համար ՀՀ ԿԲ-ի կողմից սահմանված վերահսկողական առաջնահերթությունները ևս ընդգծում են նոր և առկա ռիսկերի նկատմամբ բանկերի դիմակայունության բարձրացման և համապատասխան վերահսկողական կարողությունների զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել գործող ֆինանսական հսկողության համակարգի արդյունավետության սահմանափակումները և մշակել դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով միջազգային վերահսկողական չափանիշները և ՀՀ բանկային համակարգի առանձնահատկությունները։ Այդ ուղղությունները կարող են ներառել ռիսկերի վաղ հայտնաբերման մեխանիզմների կատարելագործումը, վերահսկողական տվյալների վերլուծության զարգացումը, ներքին հսկողության համակարգերի ամրապնդումը, հաշվետվողականության և թափանցիկության բարձրացումը և վերահսկողության տեխնոլոգիական գործիքների ընդլայնումը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ՀՀ բանկային համակարգի ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը, հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակների կանխարգելմանը և բանկերի նկատմամբ հասարակության ու ներդրողների վստահության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, բանկային ոլորտի մասնագետներին, աուդիտորներին, պետական կարգավորող մարմինների աշխատակիցներին, հետազոտողներին և ֆինանսական ու բանկային ուղղությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական անվտանգության ապահովման հիմնահարցերի համալիր ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ տնտեսական գործունեությունը՝ արդյունաբերությունը, հանքարդյունաբերությունը, էներգետիկան, գյուղատնտեսությունը, շինարարությունը, տրանսպորտը և այլ ոլորտներ, կարող է առաջացնել շրջակա միջավայրի վրա տարբեր բնույթի ազդեցություններ, ուստի տնտեսական աճը պետք է զուգակցվի բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և էկոլոգիական ռիսկերի կանխարգելման միջոցառումներով։ ՀՀ-ում տնտեսական գործունեության հետևանքով շրջակա միջավայրի վրա վնասակար ազդեցությունների կանխարգելումն ու նվազեցումը բնապահպանական վերահսկողության կարևոր խնդիրներից է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են էկոլոգիական անվտանգության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական սկզբունքները, տնտեսական գործունեության և բնական միջավայրի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնապահպանական ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային և հողային ռեսուրսների, մթնոլորտային օդի, ընդերքի, կենսաբազմազանության և բնական լանդշաֆտների պահպանության խնդիրներին, քանի որ դրանց վիճակը անմիջականորեն կապված է երկրի տնտեսական և սոցիալական զարգացման կայունության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործունեության շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման համակարգի ուսումնասիրությունը։ ՀՀ օրենսդրությամբ նախատեսված շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման և փորձաքննության գործընթացը նպատակ ունի կանխատեսել, կանխարգելել, նվազեցնել կամ բացառել նախատեսվող գործունեության հնարավոր վնասակար ազդեցությունները և նպաստել էկոլոգիական անվտանգության պահանջների հիման վրա կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնապահպանական վերահսկողության արդյունավետությանը, թույլտվությունների և սահմանափակումների համակարգին, բնապահպանական մոնիթորինգին, տնտեսական գործունեության արդյունքում առաջացող թափոնների կառավարմանը և բնական ռեսուրսների օգտագործման նկատմամբ պետական վերահսկողությանը։ Կարևոր նշանակություն ունի այն հարցը, թե որքանով են գործող տնտեսական և վարչական մեխանիզմները խրախուսում ձեռնարկություններին նվազեցնել շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը և ներդնել ավելի մաքուր ու ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաներ։ Այս համատեքստում էական դեր կարող են ունենալ բնապահպանական վճարները, տնտեսական խթանները, բնապահպանական պատասխանատվության մեխանիզմները, կանաչ տեխնոլոգիաների ներդրումը և շրջանաձև տնտեսության սկզբունքների կիրառումը։ ՀՀ շրջակա միջավայրի քաղաքականության շրջանակում առանձին ուղղություն է նաև կանաչ տնտեսության խթանումը և շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական մեխանիզմների մշակումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է գնահատել նաև էկոլոգիական անվտանգության ապահովման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների դերակատարությունը և տնտեսական գործունեություն իրականացնող սուբյեկտների բնապահպանական պարտավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, հանրության մասնակցությանը և որոշումների կայացման թափանցիկությանը, քանի որ ժամանակակից բնապահպանական կառավարումը ենթադրում է ոչ միայն պետական վերահսկողություն, այլև հասարակության մասնակցություն։ Աշխատության կարևոր նպատակներից է բացահայտել ՀՀ-ում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական անվտանգության հիմնական խոչընդոտները և մշակել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով երկրի բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները և կայուն զարգացման անհրաժեշտությունը։ Արդյունքները կարող են նպաստել բնապահպանական քաղաքականության կատարելագործմանը, տնտեսական գործունեության էկոլոգիական ռիսկերի նվազեցմանը, բնական ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը և բնապահպանական ու տնտեսական շահերի փոխհամաձայնեցմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բնապահպաններին, տնտեսագետներին, էկոլոգներին, պետական կառավարման մասնագետներին, իրավաբաններին, բնօգտագործման և շրջակա միջավայրի կառավարման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը տնտեսական զարգացումը դիտարկում է էկոլոգիական անվտանգության հետ միասնական համակարգում՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել այնպիսի կառավարման և տնտեսական մեխանիզմների անհրաժեշտությունը, որոնք հնարավորություն կտան համատեղել արտադրության և տնտեսական ակտիվության զարգացումը շրջակա միջավայրի պահպանության և ապագա սերունդների համար բնական ռեսուրսների պահպանման հետ։

Աշխատությունը նվիրված է «օգիվի» երևույթի և Հայաստանի բնական ու երկրաբանական պայմանների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ «Օգիվ» հասկացությունը հատկապես կիրառվում է սառցադաշտային երկրաձևերի և սառցադաշտերի շարժման հետ կապված գոտիական կառուցվածքների նկարագրության համար, որոնք կարող են արտահայտվել սառույցի մակերևույթի վրա հաջորդական մուգ և բաց շերտերի կամ կամարաձև գոտիների ձևով։ Այս երևույթների ուսումնասիրությունը կարևոր է սառցադաշտերի շարժման, սեզոնային կուտակման և հալման գործընթացների, ինչպես նաև սառցադաշտային միջավայրի դինամիկայի հասկացման համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են քննարկվել օգիվների առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում սառցադաշտի մակերևույթում ձևավորվում են նմանատիպ գոտիներ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայկական բարձրավանդակի և Հայաստանի լեռնային շրջանների ուսումնասիրությունը, որտեղ բարձրադիր ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները և նախկին սառցադաշտային գործընթացները ձևավորել են բազմազան երկրաձևաբանական համակարգեր։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ Հայաստանի տարածքում սառցադաշտային երևույթների տարածմանը, հնագույն սառցապատումների հետքերին և դրանց ազդեցությանը լեռնային ռելիեֆի ձևավորման վրա։ Օգիվների ուսումնասիրությունը կարող է նաև դիտարկվել որպես սառցադաշտերի շարժման և դրանց անցյալի դինամիկայի վերականգնման հնարավոր գործիք։ Նման կառուցվածքների երկրաչափական առանձնահատկությունների, տարածական բաշխման և սեզոնային փոփոխությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել սառցադաշտային հոսքի ուղղությունն ու բնույթը և որոշ դեպքերում մոտավոր պատկերացում կազմել սառցադաշտային գործընթացների ժամանակագրության մասին։ Հայաստանի համատեքստում թեման կարող է կապվել նաև լեռնային կլիմայի, հիդրոլոգիական ռեսուրսների և սառցադաշտային ժառանգության ուսումնասիրության հետ, քանի որ բարձրադիր ձյան և սառույցի պաշարները կարևոր դեր են խաղում լեռնային գետերի սնուցման և ջրային ռեժիմի ձևավորման մեջ։ Աշխատության գիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն համադրում է ֆիզիկական երևույթի տեսական մեկնաբանությունը և դրա դրսևորումների ուսումնասիրությունը Հայաստանի բնական միջավայրում։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել երկրաբաններին, երկրաձևաբաններին, սառցադաշտաբաններին, աշխարհագրագետներին, կլիմայագետներին և Հայաստանի լեռնային բնական համակարգերի պատմական զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս օգիվների խնդիրը դիտարկել որպես սառցադաշտային գործընթացների ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն և այն կապել Հայաստանի լեռնային բնաշխարհի, երկրաբանական կառուցվածքի ու անցյալում տեղի ունեցած սառցադաշտային փոփոխությունների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է ջրի նախնական մաքրման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ շերտավոր ֆիլտրերի և որպես ֆիլտրող նյութերի տեղական լեռնային ապարների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել բնական ծագում ունեցող տեղական նյութերի օգտագործման հնարավորությունները ջրից կախված մասնիկների, մեխանիկական խառնուրդների և այլ աղտոտիչների նախնական հեռացման համար՝ ստանալով արդյունավետ և տնտեսապես մատչելի մաքրման համակարգ։ Շերտավոր ֆիլտրացումը ջրի մաքրման մեթոդ է, որի դեպքում ջուրը հաջորդաբար անցնում է տարբեր հատիկաչափ և ֆիզիկաքիմիական հատկություններ ունեցող նյութերի շերտերով, ինչի շնորհիվ հնարավոր է համատեղել մեխանիկական զտումը, մասնիկների նստեցումը, մակերևութային կլանումը և որոշ դեպքերում՝ աղտոտիչների հետ ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի տարածքում տարածված տարբեր լեռնային ապարների ֆիլտրող հատկությունները, դրանց հատիկային կազմը, ծակոտկենությունը, ջրաթափանցելիությունը, մեխանիկական կայունությունը և ջրի տարբեր բաղադրիչների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիլտրի շերտերի դասավորությանը, հաստությանը և հատիկաչափային հարաբերակցությանը, քանի որ այդ պարամետրերը կարող են էապես ազդել ջրի մաքրման աստիճանի, հոսքի արագության և ֆիլտրի աշխատանքի տևողության վրա։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել մուտքային և մաքրված ջրի որակական ցուցանիշների փոփոխությունները, մասնավորապես՝ կախված նյութերի բնույթից, ջրի աղտոտվածության մակարդակից և ֆիլտրացման պայմաններից։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ֆիլտրերի արդյունավետության գնահատումը տարբեր շահագործման ռեժիմներում, քանի որ ֆիլտրող շերտերի աստիճանական խցանումը կարող է նվազեցնել ջրի հոսքի արագությունը և փոխել մաքրման արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև օգտագործված ֆիլտրող նյութերի վերականգնման, փոխարինման կամ հետագա օգտագործման հնարավորություններին։ Տեղական լեռնային ապարների կիրառումն առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի Հայաստանի պայմաններում, քանի որ կարող է նվազեցնել ներմուծվող ֆիլտրող նյութերից կախվածությունը, օգտագործել տեղական հանքային ռեսուրսները և նպաստել ջրի մաքրման տեխնոլոգիաների տեղայնացմանը։ Միաժամանակ կարևոր է գնահատել ընտրված ապարների հնարավոր ազդեցությունը մաքրվող ջրի քիմիական կազմի վրա, որպեսզի ֆիլտրային նյութը ոչ միայն հեռացնի աղտոտիչները, այլև ջրի մեջ չներկայացնի անցանկալի լուծվող բաղադրիչներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ փոքր և միջին արտադրողականության ջրամաքրման համակարգերի, տեղական պայմաններին հարմարեցված ֆիլտրային կայանքների և նախնական ջրամաքրման տեխնոլոգիաների մշակման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ջրամաքրման ոլորտի մասնագետներին, բնապահպաններին, հիդրոերկրաբաններին, քիմիկոսներին, ինժեներներին և բնական ֆիլտրող նյութերի կիրառմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ջրի մաքրման տեխնոլոգիական և բնապահպանական խնդիրները՝ ուսումնասիրելով տեղական լեռնային ապարների ներուժը որպես մատչելի, բնական և հնարավոր արդյունավետ ֆիլտրող նյութեր։

Աշխատությունը նվիրված է սուր հաստաղիքային արյունահոսությամբ հիվանդների վարման մարտավարության ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով ախտորոշման, վիճակի ծանրության արագ գնահատման, արյունահոսության աղբյուրի հայտնաբերման և բուժական ճիշտ ռազմավարության ընտրության վրա։ Այս վիճակը համարվում է շտապ բժշկական խնդիր, քանի որ զգալի արյան կորուստը կարող է կարճ ժամանակում հանգեցնել հեմոդինամիկ անկայունության, հյուսվածքային հիպօքսիայի և այլ ծանր բարդությունների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հիվանդների սկզբնական զննման և վիճակի կայունացման սկզբունքները, ներառյալ կենսական ցուցանիշների գնահատումը, շրջանառվող արյան ծավալի վերականգնումը և անհրաժեշտության դեպքում արյան բաղադրիչների փոխներարկումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արյունահոսության ինտենսիվության և հիվանդի ընդհանուր վիճակի գնահատմանը, քանի որ բուժման հետագա մարտավարությունը մեծապես կախված է հեմոդինամիկ կայունությունից և շարունակվող արյունահոսության հավանականությունից։ Ախտորոշման կարևոր բաղադրիչ է էնդոսկոպիկ հետազոտությունը, որը որոշ դեպքերում հնարավորություն է տալիս ոչ միայն հայտնաբերել արյունահոսության աղբյուրը, այլև անմիջապես իրականացնել հեմոստատիկ միջամտություն։ Բացի դրանից, կարող են կիրառվել համակարգչային տոմոգրաֆիկ անգիոգրաֆիա, անոթագրություն և այլ պատկերային մեթոդներ՝ հատկապես ակտիվ կամ դժվար տեղայնացվող արյունահոսության դեպքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հաստաղիքային արյունահոսության տարբեր պատճառների տարբերակմանը՝ ներառյալ դիվերտիկուլյար հիվանդությունը, անոթային արատները, նորագոյացությունները, իշեմիկ և բորբոքային ախտահարումները, ինչպես նաև հետվիրահատական կամ դեղորայքային գործոններով պայմանավորված վիճակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբերակված բուժական մոտեցումների ուսումնասիրությունը։ Կախված արյունահոսության աղբյուրից և ինտենսիվությունից՝ կարող են կիրառվել էնդոսկոպիկ հեմոստազի տարբեր մեթոդներ, անոթային էմբոլիզացիա կամ վիրաբուժական միջամտություն։ Հետազոտության մեջ կարող է գնահատվել նաև այն հանգամանքը, թե որ դեպքերում է անհրաժեշտ անցնել ավելի ինվազիվ բուժման և ինչպես կարելի է նվազեցնել կրկնվող արյունահոսության ու հետագա բարդությունների հավանականությունը։ Առանձին նշանակություն ունի դեղորայքային բուժման և հիվանդի մշտական հսկողության հարցը, հատկապես այն պացիենտների մոտ, որոնք օգտագործում են հակամակարդիչ կամ հակաթրոմբոցիտային դեղամիջոցներ։ Աշխատության նպատակներից է ձևավորել ախտորոշիչ և բուժական գործողությունների հաջորդականություն, որը թույլ կտա արագ գնահատել վտանգի աստիճանը, ընտրել համապատասխան հետազոտության մեթոդը և հնարավորինս կարճ ժամանակում վերահսկել արյունահոսությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել սուր հաստաղիքային արյունահոսությամբ հիվանդների վարման արդյունավետության բարձրացմանը, բարդությունների և մահացության նվազեցմանը և տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների՝ վիրաբույժների, գաստրոէնտերոլոգների, էնդոսկոպիստների և շտապ բժշկության մասնագետների համագործակցության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ընդհանուր և կոլոռեկտալ վիրաբույժներին, գաստրոէնտերոլոգներին, էնդոսկոպիստներին, շտապ բժշկության մասնագետներին, ռեանիմատոլոգներին և բժշկական կրթության ոլորտի հետազոտողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքների բնակչության կյանքի որակի աշխարհագրական վերլուծությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր քաղաքներում բնակչության կենսապայմանների, սոցիալ-տնտեսական հնարավորությունների և բնակության միջավայրի առանձնահատկությունները։ Հետազոտության հիմքում կյանքի որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ երևույթ, որը ներառում է ոչ միայն բնակչության եկամուտներն ու նյութական բարեկեցությունը, այլև առողջապահության, կրթության, զբաղվածության, բնակարանային պայմանների, ենթակառուցվածքների, շրջակա միջավայրի, անվտանգության, տրանսպորտային հասանելիության և հանրային ծառայությունների մակարդակը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի քաղաքների միջև կյանքի որակի տարածքային տարբերությունները, դրանց ձևավորման պատճառները և սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքների ժողովրդագրական կառուցվածքին, բնակչության թվաքանակի և շարժի փոփոխություններին, զբաղվածության ու գործազրկության մակարդակներին, ինչպես նաև բնակչության եկամուտների և կենսամակարդակի տարբերություններին։ Կարևոր ուղղություն է քաղաքային ենթակառուցվածքների ուսումնասիրությունը, քանի որ ջրամատակարարումը, կոյուղու և աղբահանության համակարգերը, ճանապարհային ցանցը, հասարակական տրանսպորտը, կրթական և բժշկական հաստատությունների հասանելիությունը անմիջականորեն ազդում են բնակչության առօրյա կյանքի պայմանների վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև շրջակա միջավայրի որակի գնահատում՝ հաշվի առնելով օդի աղտոտվածությունը, կանաչ տարածքների առկայությունը, քաղաքային էկոլոգիական խնդիրները և դրանց տարածական տարբերությունները։ Աշխատության մեթոդաբանական կարևոր բաղադրիչը տարբեր ցուցանիշների համադրումն ու տարածական վերլուծությունն է, որի միջոցով հնարավոր է կազմել քաղաքների կյանքի որակի համեմատական գնահատական և առանձնացնել բարենպաստ կամ խնդրահարույց իրավիճակ ունեցող բնակավայրերը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել վիճակագրական, համեմատական, քարտեզագրական և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի մեթոդներ։ Քաղաքների դասակարգումը կյանքի որակի ցուցանիշներով հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարածքային զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և գնահատել քաղաքների սոցիալ-տնտեսական դիրքը միմյանց նկատմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կյանքի որակի վրա պետական և տեղական կառավարման, ներդրումային գործընթացների, տնտեսական մասնագիտացման և քաղաքաշինական քաղաքականության ազդեցությանը։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե ինչպես կարող են տարածքային անհամաչափությունները նպաստել բնակչության ներքին միգրացիային, քաղաքների զարգացման տարբեր տեմպերին և բնակչության տարածական վերաբաշխմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել քաղաքային և տարածքային զարգացման ծրագրերի մշակման, սոցիալական և ենթակառուցվածքային քաղաքականության կատարելագործման և բնակչության կենսապայմանների բարելավման առաջնահերթությունների որոշման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել աշխարհագրագետներին, ժողովրդագրագետներին, քաղաքագետներին, տնտեսագետներին, քաղաքաշինության և տարածքային կառավարման մասնագետներին, ինչպես նաև սոցիալական քաղաքականություն մշակողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայաստանի քաղաքները դիտարկել ոչ միայն որպես բնակչության կենտրոնացման տարածքներ, այլև որպես միմյանցից էապես տարբերվող սոցիալ-տնտեսական և էկոլոգիական միջավայրեր՝ բացահայտելով բնակչության կյանքի որակի տարածքային տարբերությունների հիմնական պատճառներն ու զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ոչ կոմպակտ օպերատորներով գծային և ոչ գծային ինտեգրալ-դիֆերենցիալ հավասարումների որոշ դասերի տեսական ուսումնասիրությանը։ Այս տեսակի հավասարումները միավորում են դիֆերենցիալ և ինտեգրալ բաղադրիչներ և կիրառվում են այնպիսի գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման համար, որոնցում համակարգի ընթացիկ վիճակը կախված է ոչ միայն տվյալ պահին գործող մեծություններից, այլև նախկին վիճակների կամ ամբողջ տիրույթում բաշխված տվյալների ազդեցությունից։ Հետազոտության հիմնական առանձնահատկությունը ոչ կոմպակտ օպերատորների առկայությունն է, ինչը բարդացնում է հավասարումների լուծելիության, լուծումների գոյության և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ կոմպակտ օպերատորների համար կիրառվող բազմաթիվ դասական արդյունքներ այս դեպքում անմիջականորեն կիրառելի չեն։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են համապատասխան օպերատորային հավասարումների կառուցվածքը, դրանց լուծումների գոյության և միակության պայմանները, ինչպես նաև լուծումների կայունության և մոտարկման հետ կապված հարցերը։ Գծային դեպքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել խնդրի հիմնարար հատկությունները և ձևավորել այն տեսական հիմքը, որի վրա կարող է կառուցվել ավելի բարդ ոչ գծային համակարգերի վերլուծությունը։ Ոչ գծային հավասարումների դեպքում լրացուցիչ դժվարություններ են առաջանում, քանի որ անհայտ ֆունկցիայի և օպերատորի միջև կախվածությունը կարող է լինել ոչ գծային, ինչն ազդում է լուծումների կառուցվածքի և դրանց քանակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդների կիրառումը՝ համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածություններում օպերատորների հատկությունները, շարունակականությունը և սահմանափակվածությունը ուսումնասիրելու նպատակով։ Կարող են կիրառվել նաև մոտարկման, ֆիքսված կետի, օպերատորային և այլ տեսական մեթոդներ՝ հավասարումների լուծելիության հարցերը հիմնավորելու համար։ Ոչ կոմպակտ օպերատորների ուսումնասիրությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի, քանի որ դրանցով պայմանավորված հավասարումները հաճախ դուրս են գալիս դասական կոմպակտության վրա հիմնված սխեմաների շրջանակից և պահանջում են առավել ընդհանուր մոտեցումներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են ընդլայնել ինտեգրալ-դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության և ֆունկցիոնալ անալիզի համապատասխան բաժինների տեսական հիմքերը՝ առաջարկելով նոր պայմաններ, գնահատականներ կամ լուծելիության չափանիշներ ուսումնասիրվող դասերի համար։ Ստացված արդյունքները կարող են հետաքրքրել մաթեմատիկական անալիզի, դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումների, օպերատորների տեսության և ֆունկցիոնալ անալիզի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան ուղղությունների ասպիրանտներին ու ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է XML փաստաթղթերի կառուցվածքի ավտոմատ գեներացման խնդրին՝ նպատակ ունենալով մշակել այնպիսի մեթոդներ և ծրագրային մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան առկա տեղեկատվությունից կամ փաստաթղթային տվյալներից ստանալ դրանց կառուցվածքը նկարագրող XML սխեմա։ XML-ը կառուցվածքային տվյալների ներկայացման լայնորեն կիրառվող ձևաչափ է, իսկ դրա սխեման հնարավորություն է տալիս սահմանել փաստաթղթի թույլատրելի կառուցվածքը, տարրերի և ատրիբուտների կազմը, դրանց փոխհարաբերությունները և տվյալների տիպերը։ Աշխատության հիմնական խնդիրներից է այդ կառուցվածքի ավտոմատ բացահայտումը՝ նվազեցնելով XML սխեմաների ձեռքով նախագծման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել XML փաստաթղթերի կառուցվածքային վերլուծության, տարրերի և ատրիբուտների նույնականացման, տվյալների տիպերի որոշման և դրանց միջև հիերարխիկ կապերի վերականգնման մեթոդները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարբեր փաստաթղթերի օրինակների համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է որոշել ընդհանուր կառուցվածքային կանոնները և առանձնացնել այն տարրերը, որոնք պարտադիր կամ ընտրովի են։ Ավտոմատ գեներացման գործընթացը կարող է հիմնվել փաստաթղթերի շարքի վիճակագրական, կանոնահեն կամ կառուցվածքային վերլուծության վրա՝ ստացված արդյունքը ներկայացնելով համապատասխան XML Schema Definition կառուցվածքով։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև գեներացված սխեմայի ճշգրտության և ամբողջականության գնահատումը, քանի որ սխեման պետք է հնարավորինս ճիշտ արտացոլի սկզբնական փաստաթղթերի իրական կառուցվածքը և միաժամանակ թույլ տա վավերացնել նոր XML փաստաթղթեր։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր կառուցվածք ունեցող փաստաթղթերի մշակման, կրկնվող տարրերի հայտնաբերման, ընտրովի և պարտադիր կառուցվածքների տարբերակման, ինչպես նաև բարդ և ներդրված տարրերի ներկայացման խնդիրներին։ Նման համակարգերի կիրառումը կարող է զգալիորեն հեշտացնել տվյալների փոխանակման, փաստաթղթերի ինտեգրման և տեղեկատվական համակարգերի միջև կառուցվածքային համատեղելիության ապահովման գործընթացները։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել էլեկտրոնային փաստաթղթաշրջանառության, տվյալների ինտեգրման, տեղեկատվական համակարգերի մշակման, տվյալների փոխակերպման և XML-հիմքով ծրագրային համակարգերի նախագծման ոլորտներում։ Այն կարող է հետաքրքրել ծրագրավորողներին, համակարգերի վերլուծաբաններին, տվյալների բազաների և XML տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ինչպես նաև տվյալների կառուցվածքային ներկայացման և ավտոմատ սխեմաների գեներացման խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։