Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կազմակերպություններում աշխատակիցների շեղվող վարքագծի առաջացման պատճառների, դրսևորման առանձնահատկությունների, կանխարգելման և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են կազմակերպական վարքագծի տեսական հիմքերը, աշխատանքային միջավայրում ընդունված սոցիալական և մասնագիտական նորմերը, ինչպես նաև դրանցից շեղվող վարքագծի ձևավորման հոգեբանական, սոցիալական և կազմակերպական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքային կարգապահության խախտումներին, միջանձնային կոնֆլիկտներին, մասնագիտական էթիկայի խնդիրներին, աշխատակիցների անբավարար մոտիվացիային և կազմակերպական մշակույթի ազդեցությանը անձնակազմի վարքագծի վրա։ Ուսումնասիրվում են ղեկավարության ոճի, աշխատանքային պայմանների, կազմակերպության ներքին հաղորդակցության, սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի և աշխատակիցների բավարարվածության փոխկապակցվածությունները։ Անդրադարձ է կատարվում շեղվող վարքագծի բացահայտման և գնահատման մեթոդներին, դրա առաջացման ռիսկերի կանխատեսմանը, ինչպես նաև կազմակերպություններում արդյունավետ վերահսկողության և կանխարգելիչ միջոցառումների իրականացման հնարավորություններին։ Կարևորվում են անձնակազմի կառավարման ժամանակակից մոտեցումները, աշխատակիցների մոտիվացիայի բարձրացումը, մասնագիտական էթիկայի կանոնների ամրապնդումը, կոնֆլիկտների կառուցողական կարգավորումը և առողջ աշխատանքային հարաբերությունների ձևավորումը։ Դիտարկվում են նաև կազմակերպական արդարության, ղեկավարների և աշխատակիցների փոխադարձ վստահության, ներքին կանոնակարգերի հստակության և մարդկային ռեսուրսների կառավարման քաղաքականության նշանակությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել Հայաստանի կազմակերպությունների կառավարման առանձնահատկությունները, աշխատանքային հարաբերությունների կարգավորման իրավական և կազմակերպական պայմանները, ինչպես նաև շեղվող վարքագծի կանխարգելման արդյունավետ գործիքների ներդրման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետության բարձրացման, աշխատանքային միջավայրի բարելավման և անձնակազմի պատասխանատու ու համագործակցային վարքագծի խթանման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, կազմակերպական հոգեբանների, ղեկավարների, սոցիոլոգների, կառավարման ոլորտի հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում իրացվելիության կառավարման և վերահսկման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, դրանց արդյունավետության գնահատմանը և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են բանկային իրացվելիության տնտեսական էությունը, ֆինանսական կայունության ապահովման գործում դրա նշանակությունը, ինչպես նաև առևտրային բանկերի վճարունակության և պարտավորությունների ժամանակին կատարման հետ կապված հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման սկզբունքներին, դրամական հոսքերի հավասարակշռմանը, իրացվելի ակտիվների անհրաժեշտ մակարդակի պահպանմանը և ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ տեղաբաշխմանը։ Ուսումնասիրվում են իրացվելիության ռիսկի առաջացման պատճառները, դրա գնահատման քանակական և որակական մեթոդները, ինչպես նաև ներքին և արտաքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական վիճակի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կարճաժամկետ և երկարաժամկետ իրացվելիության ցուցանիշներին, դրանց հաշվարկման ու վերլուծության մոտեցումներին, սթրես-թեստավորման կիրառմանը և հնարավոր ճգնաժամային իրավիճակներում իրացվելիության կառավարման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում են Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի կարգավորող և վերահսկողական գործառույթները, բանկային նորմատիվների պահպանման անհրաժեշտությունը և միջազգային բանկային վերահսկողության սկզբունքների կիրառման հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև բանկերի ներքին վերահսկողության համակարգերի կատարելագործումը, ռիսկերի վաղաժամ բացահայտման մեխանիզմները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը և կառավարչական որոշումների արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բանկային համակարգի իրացվելիության հիմնական ցուցանիշները, ֆինանսական շուկայի փոփոխությունների ազդեցությունը և վերահսկողական գործիքների զարգացման հեռանկարները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի բանկային համակարգի կայունության ամրապնդման, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցման և իրացվելիության կառավարման արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսաբանների, բանկային ոլորտի մասնագետների, ռիսկերի կառավարման փորձագետների, ֆինանսական վերահսկողության հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի բնական և ձևափոխված ցեոլիտների հատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին հեղուկ ռադիոակտիվ թափոնների վնասազերծման ու մաքրման գործընթացներում։ Քննարկվում են ցեոլիտների հանքաբանական կազմը, բյուրեղային կառուցվածքը, ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկությունները և իոնափոխանակային ու կլանողական հատկությունները, որոնք պայմանավորում են դրանց կիրառական նշանակությունը շրջակա միջավայրի պաշտպանության ոլորտում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնական ցեոլիտային հումքի կառուցվածքային բնութագրերին, դրա մշակման և ձևափոխման հնարավորություններին, ինչպես նաև տարբեր ազդեցությունների արդյունքում նյութերի կլանողական արդյունավետության փոփոխություններին։ Ուսումնասիրվում են ջրային միջավայրում ռադիոակտիվ իոնների փոխազդեցությունները ցեոլիտային նյութերի հետ, իոնափոխանակության և սորբցիայի հիմնական մեխանիզմները, ինչպես նաև նյութերի ընտրողականության ու կլանողական տարողության գնահատման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում բնական և ձևափոխված ցեոլիտների հատկությունների համեմատական վերլուծությանը, ջրային լուծույթների բաղադրության ազդեցությանը և մաքրման գործընթացների արդյունավետության գնահատման մեթոդներին։ Կարևորվում են ռադիոակտիվ աղտոտման նվազեցման, հեղուկ թափոնների մշակման, երկրորդային թափոնների կառավարման և շրջակա միջավայրի ճառագայթային անվտանգության ապահովման հիմնախնդիրները։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի հանքային հումքային ռեսուրսների կիրառական հնարավորությունները, բնական սորբենտների օգտագործման տնտեսական և բնապահպանական առավելությունները, ինչպես նաև ստացված նյութերի կայունության ու հետագա անվտանգ կառավարման հարցերը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի բնապահպանական քիմիայի, ռադիոքիմիայի, անօրգանական նյութագիտության և ռադիոակտիվ թափոնների կառավարման տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, երկրաբանների, ռադիոքիմիայի մասնագետների, բնապահպանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում առաջացող կոնֆլիկտային իրավիճակների պատճառների, զարգացման առանձնահատկությունների և դրանց հաղթահարման մանկավարժահոգեբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ներդպրոցական դաստիարակության համակարգի կառուցվածքը, կրթական գործընթացի մասնակիցների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև աշակերտների, ուսուցիչների, ծնողների և դպրոցի վարչակազմի միջև ծագող տարաձայնությունների հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների տարիքային և անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններին, միջանձնային հաղորդակցության դժվարություններին, արժեքային կողմնորոշումների տարբերություններին և դպրոցական միջավայրում սոցիալական հարաբերությունների ձևավորման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են կոնֆլիկտների առաջացման և զարգացման փուլերը, դրանց տեսակները, կանխարգելման հնարավորությունները և դաստիարակչական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում կառուցողական երկխոսության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, հուզական ինքնակարգավորման և հաղորդակցական հմտությունների զարգացման նշանակությանը։ Կարևորվում են դասղեկի, ուսուցչի, դպրոցական հոգեբանի և ծնողների համագործակցությունը, միջնորդության մեթոդների կիրառումը, ինչպես նաև աշակերտների միջև փոխըմբռնման և հանդուրժողականության մթնոլորտի ձևավորումը։ Դիտարկվում են նաև խմբային աշխատանքների, դաստիարակչական զրույցների, իրավիճակային քննարկումների, դերային խաղերի և սոցիալ-հոգեբանական վարժությունների կիրառման հնարավորությունները կոնֆլիկտների կանխարգելման ու կարգավորման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում դպրոցական կոլեկտիվի հոգեբանական մթնոլորտին, սովորողների սոցիալական հարմարմանը, վարքային դժվարությունների հաղթահարմանը և անվտանգ ու աջակցող կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի ներդպրոցական հարաբերությունների բարելավման, դաստիարակչական աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման և սովորողների սոցիալական ու հուզական զարգացման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, դպրոցական հոգեբանների, դասղեկների, կրթության կազմակերպիչների, սոցիալական մանկավարժների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ռուս նշանավոր բանաստեղծ Միխայիլ Լերմոնտովի պոեմների հայերեն թարգմանությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանց գեղարվեստական, լեզվաոճական և թարգմանագիտական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Քննարկվում են ռուսական ռոմանտիզմի գրական ավանդույթները, բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհայացքը, պոեմների թեմատիկ ու գաղափարական բովանդակությունը և դրանց ընկալումը հայ գրական միջավայրում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագրերի և հայերեն թարգմանությունների համեմատական վերլուծությանը, բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքի, պատկերային համակարգի, չափի, ռիթմի և հանգավորման առանձնահատկությունների փոխանցման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են թարգմանիչների կիրառած լեզվական և գեղարվեստական միջոցները, բառային համարժեքների ընտրությունը, փոխաբերությունների ու խորհրդանիշների վերարտադրությունը, ինչպես նաև բնագրի իմաստային և հուզական երանգների պահպանման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում Լերմոնտովի պոեմներին բնորոշ ազատության, անհատի և հասարակության հակադրության, սիրո, միայնության, բարոյական ընտրության և մարդկային ճակատագրի թեմաների արտացոլմանը հայերեն թարգմանություններում։ Կարևորվում են թարգմանական տարբերակների համեմատությունը, թարգմանիչների անհատական ոճի ազդեցությունը, գեղարվեստական ճշգրտության և ստեղծագործական ազատության փոխհարաբերությունները։ Դիտարկվում են նաև ռուս-հայկական գրական կապերի զարգացման առանձնահատկությունները, ռուս դասական գրականության ազդեցությունը հայ բանաստեղծության վրա և թարգմանական գրականության դերը միջմշակութային հաղորդակցության գործընթացում։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի գեղարվեստական թարգմանության տեսության, համեմատական գրականագիտության և հայերեն բանաստեղծական թարգմանության պատմության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թարգմանագետների, ռուսագետների, հայագետների, բանասերների, գրական քննադատների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի ավանդական հավատալիքների համակարգի, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ծիսական դրսևորումների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժողովրդական աշխարհընկալման ձևավորման պատմական նախադրյալները, հնագույն կրոնական պատկերացումների պահպանման ու վերափոխման գործընթացները, ինչպես նաև հավատալիքների դերը հայ հասարակության հոգևոր և մշակութային կյանքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնության ուժերի, երկնային մարմինների, կենդանիների, բույսերի, սրբազան վայրերի և գերբնական էակների վերաբերյալ պատկերացումներին, դրանց խորհրդանշական նշանակությանը և ժողովրդական մտածողության մեջ ունեցած տեղին։ Ուսումնասիրվում են նախաքրիստոնեական հավատալիքների և քրիստոնեական ավանդույթների փոխազդեցությունները, ժողովրդական կրոնական պատկերացումների շարունակականությունը և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում դրանց կրած փոփոխությունները։ Անդրադարձ է կատարվում ընտանեկան, կենցաղային, երկրագործական և տոնական ծեսերին, դրանց կատարման կարգին, խորհրդանշական գործողություններին, ավանդական արարողություններին և հասարակական նշանակությանը։ Կարևորվում են ծննդյան, ամուսնության, մահվան, բերքահավաքի, բնության զարթոնքի և տարվա եղանակային շրջափուլերի հետ կապված հավատալիքներն ու ծիսական սովորույթները։ Դիտարկվում են նաև ժողովրդական հմայությունները, պահպանական պատկերացումները, գուշակությունները, օրհնանքներն ու անեծքները, դրանց գործառույթները և բանավոր ավանդության հետ ունեցած փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ազգագրական գրառումները, բանահյուսական նյութերը, պատմական աղբյուրները և տարբեր տարածաշրջաններում պահպանված սովորույթները՝ բացահայտելու հավատալիքների համակարգի ընդհանրություններն ու տեղական առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ ժողովրդի հոգևոր մշակույթի, ավանդական աշխարհայացքի, ծիսակարգերի և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ազգագրագետների, բանագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի 80–90-ական թվականներին Արևելյան Հայաստանի բնակչության սոցիալական կազմի, հասարակական շերտավորման և սոցիալ-տնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակաշրջանի պատմական, ժողովրդագրական և վարչաքաղաքական իրողությունների համատեքստում։ Քննարկվում են Ռուսական կայսրության կազմում գտնվող հայկական տարածքների բնակչության սոցիալական խմբերը, դրանց տնտեսական գործունեության առանձնահատկությունները, զբաղվածության հիմնական ոլորտները և հասարակական դիրքի ձևավորման պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղացիության, արհեստավորների, առևտրականների, արդյունաբերական ձեռնարկատերերի, բանվորների, մտավորականության և հասարակական այլ խավերի կազմին ու փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են գյուղական և քաղաքային բնակչության սոցիալական կառուցվածքի տարբերությունները, հողատիրական հարաբերությունները, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպումը և ապրանքադրամական հարաբերությունների զարգացման ազդեցությունը հասարակական կյանքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքների տնտեսական ակտիվության աճին, առևտրի ու արհեստագործության զարգացմանը, արդյունաբերական գործունեության ընդլայնմանը և նոր սոցիալական խմբերի ձևավորման գործընթացներին։ Կարևորվում են բնակչության էթնիկական ու դավանական կազմի, տեղաբաշխման, միգրացիոն շարժերի և ժողովրդագրական փոփոխությունների ուսումնասիրությունը՝ սոցիալական շերտավորման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև Ռուսական կայսրության վարչական և տնտեսական քաղաքականության ազդեցությունը տեղական հասարակության վրա, սոցիալական անհավասարության դրսևորումները և տարբեր խավերի կենսապայմանների փոփոխությունները։ Հետազոտության համար նշանակություն ունեն ժամանակաշրջանի մարդահամարային և վիճակագրական տվյալները, արխիվային փաստաթղթերը, պաշտոնական հաշվետվությունները և պատմագիտական ուսումնասիրությունները։ Աշխատությունը նպաստում է Արևելյան Հայաստանի հասարակական զարգացման, տնտեսական վերափոխումների և սոցիալական հարաբերությունների պատմական օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ժողովրդագիրների, սոցիոլոգների, տնտեսական պատմության հետազոտողների, հայագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ փիլիսոփայական և հասարակական մտքի շրջանակում մարդու էության, ազատության, արժանապատվության, բարոյական պատասխանատվության և հասարակության մեջ նրա ունեցած դերի վերաբերյալ պատկերացումների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ժամանակաշրջանի հայ մտածողների աշխարհայացքային մոտեցումները, մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական մեկնաբանությունները, ինչպես նաև անհատի հոգևոր, մտավոր և բարոյական զարգացման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ լուսավորականության գաղափարական առանձնահատկություններին, ազգային ինքնագիտակցության ձևավորմանը, կրթության և դաստիարակության նշանակությանը, մարդու իրավունքների ու ազատությունների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ուսումնասիրվում են մարդու բնության, բանականության, կամքի ազատության, հասարակական պարտականությունների և բարոյական ընտրության հարցերը՝ ժամանակաշրջանի պատմական ու մշակութային պայմանների համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում Միքայել Նալբանդյանի, Ստեփանոս Նազարյանցի, Խաչատուր Աբովյանի և այլ հայ մտավորականների գաղափարական ժառանգությանը՝ մարդու, հասարակության, ազգային ինքնության և առաջադիմության վերաբերյալ նրանց հայացքների տեսանկյունից։ Կարևորվում են եվրոպական լուսավորական և փիլիսոփայական գաղափարների ազդեցությունը հայ հասարակական մտքի վրա, ավանդական աշխարհընկալման և նոր գաղափարական ուղղությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև անհատի ազատության և հասարակական բարեփոխումների փոխկապակցվածությունը։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ու աշխարհիկ մտածողության հարաբերակցությունը, մարդու բարոյական կատարելագործման հնարավորությունները, սոցիալական արդարության գաղափարը և ազգային ազատագրական ձգտումների փիլիսոփայական հիմքերը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայ փիլիսոփայության պատմության, մարդաբանական մտածողության զարգացման և XIX դարի հասարակական-քաղաքական գաղափարների ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագիտական հետազոտությունների մասնագետներին, հասարակական մտքի պատմությունն ուսումնասիրողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան արաբա-մուսուլմանական գրավոր մշակույթի նշանակալի ստեղծագործություններից մեկի պատմական, գրական, մշակութային և գաղափարական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են միջնադարյան իսլամական հասարակության մտավոր կյանքի զարգացման պայմանները, արաբական գրականության ժանրային բազմազանությունը և պատմագրական ու գեղարվեստական արձակի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործության պատմական միջավայրին, վեզիրների կերպարների ներկայացմանը, պետական կառավարման համակարգում նրանց ունեցած դերակատարությանը և քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների գրական արտացոլմանը։ Ուսումնասիրվում են երկի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, պատմողական եղանակները, լեզվաոճական միջոցները, երգիծական ու քննադատական արտահայտչաձևերը, ինչպես նաև հեղինակային վերաբերմունքի դրսևորումները։ Անդրադարձ է կատարվում միջնադարյան արաբական պալատական մշակույթին, պաշտոնյաների փոխհարաբերություններին, իշխանության և մտավորականության կապերին, բարոյական արժեքների ու հասարակական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումներին։ Կարևորվում են ստեղծագործության աղբյուրագիտական նշանակությունը, պատմական տեղեկությունների և գրական հնարանքների փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական ու մշակութային իրողությունների վերարտադրման առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են նաև արաբական ադաբի գրական ավանդույթները, կենսագրական և պատմողական տարրերի համադրությունը, միջնադարյան հեղինակների գեղագիտական սկզբունքները և գրավոր մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները։ Հետազոտության թեման հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ ուսումնասիրելու արաբա-մուսուլմանական քաղաքակրթության մտավոր ժառանգությունը, միջնադարյան գրականության հասարակական գործառույթները և պատմական իրականության գեղարվեստական մեկնաբանման ձևերը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել արաբագետների, արևելագետների, գրականագետների, միջնադարագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային ժամանակաշրջանում արևելահայ մամուլի լեզվական առանձնահատկությունների, զարգացման միտումների և հասարակական-քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությամբ պայմանավորված լեզվական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո մամուլի լեզվում տեղի ունեցած բառապաշարային, քերականական, ոճական և իմաստային փոփոխությունները, ինչպես նաև զանգվածային լրատվության միջոցների դերը ժամանակակից արևելահայերենի զարգացման և լեզվական նորմերի տարածման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական-քաղաքական, տնտեսական, մշակութային և տեխնոլոգիական ոլորտներին առնչվող նոր բառերի ու արտահայտությունների ձևավորմանը, օտարաբանությունների ներթափանցմանը, փոխառությունների գործածությանը և նորաբանությունների տարածման օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են մամուլի հրապարակումների լեզվաոճական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական խոսքի կառուցվածքը, վերնագրերի ձևավորման սկզբունքները, արտահայտչական միջոցների կիրառությունը և լրագրողական խոսքի ազդեցության մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական լեզվի նորմերի պահպանման, խոսքի ճշտության, հստակության, մատչելիության և լեզվական մշակույթի հիմնախնդիրներին։ Կարևորվում են հետխորհրդային հասարակության քաղաքական, սոցիալական և մշակութային վերափոխումների արտացոլումը մամուլի լեզվում, գաղափարական բառապաշարի փոփոխությունները և նոր հաղորդակցական իրողությունների ազդեցությունը լրագրողական խոսքի վրա։ Դիտարկվում են նաև տպագիր և առցանց լրատվամիջոցների լեզվական առանձնահատկությունները, հրապարակախոսական տարբեր ժանրերի լեզվական կազմակերպումը, խոսակցական տարրերի կիրառությունը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացած լեզվական նոր երևույթները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից հայերենի զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման, մամուլի լեզվի գիտական նկարագրության և լրագրողական խոսքի մշակույթի կատարելագործման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայագետների, լրագրողների, խմբագիրների, հաղորդակցաբանների, բանասիրական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Միության զինված ուժերում ծառայած հայազգի զորահրամանատարների կյանքին, ռազմական գործունեությանը և պատմական ժառանգությանը վերաբերող գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Մատենագիտական ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել հայ զորապետների կենսագրություններին, նրանց անցած ծառայողական ուղուն, ռազմական ղեկավարության առանձնահատկություններին և խորհրդային ռազմական պատմության մեջ ունեցած դերակատարությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հայազգի հրամանատարների մասնակցությանը, նրանց գործունեության պատմական նշանակությանը և տարբեր ռազմաճակատներում իրականացված ռազմական գործողությունների վերաբերյալ գրական աղբյուրներին։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակում կարող են ընդգրկվել Հովհաննես Բաղրամյանի, Համազասպ Բաբաջանյանի, Հովհաննես Իսակովի, Արմենակ Խանփերյանցի և այլ նշանավոր հայազգի ռազմական գործիչների կյանքին ու գործունեությանը նվիրված ուսումնասիրություններ։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է ներառել կենսագրական աշխատություններ, հուշագրություններ, պատմագիտական մենագրություններ, փաստագրական հրապարակումներ, պարբերական մամուլի հոդվածներ և ռազմական պատմությանը վերաբերող այլ նյութեր։ Կարևորվում են հայ ժողովրդի մասնակցությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, ռազմական մասնագետների պատրաստման և հրամանատարական գործունեության պատմական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր սերունդների ռազմական փորձի ուսումնասիրությունը։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողներին կողմնորոշվելու համապատասխան գրականության ընտրության հարցում, համադրելու պատմական տեղեկությունները և կազմակերպելու ինքնուրույն հետազոտական աշխատանք։ Ժողովածուն ունի տեղեկատվական, ճանաչողական և գիտաօժանդակ նշանակություն՝ նպաստելով հայազգի զորահրամանատարների կենսագրական ժառանգության ուսումնասիրությանը և պատմական հիշողության պահպանմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, ռազմական պատմության հետազոտողների, մանկավարժների, ուսանողների և հայ ժողովրդի ռազմական պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայ մեծանուն բանաստեղծ, արձակագիր և հասարակական գործիչ Հովհաննես Թումանյանի կյանքի ու գրական գործունեության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1900–1912 թվականների պատմական և մշակութային ժամանակաշրջանը։ Գիտական կենսագրության շրջանակում լուսաբանվում են գրողի անձնական կյանքի կարևոր իրադարձությունները, ստեղծագործական որոնումները, գրական միջավայրի հետ ունեցած կապերը և հասարակական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թումանյանի աշխարհայացքի զարգացմանը, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկություններին, գրական ժանրերի բազմազանությանը և նրա ստեղծագործություններում արտահայտված ազգային ու համամարդկային գաղափարներին։ Քննարկվում են բանաստեղծի պոեզիայի, պոեմների, պատմվածքների և հեքիաթների գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ժողովրդական բանահյուսության հետ ունեցած առնչությունները և հայ գրական լեզվի զարգացման գործում նրա ունեցած ներդրումը։ Ուսումնասիրվում են ժամանակաշրջանի հասարակական-քաղաքական իրադարձությունների ազդեցությունը գրողի գործունեության վրա, հայ մտավորականության հետ նրա համագործակցությունը և գրական-մշակութային նախաձեռնություններին մասնակցությունը։ Անդրադարձ է կատարվում Թիֆլիսի գրական միջավայրին, «Վերնատուն» գրական խմբակի գործունեությանը, ժամանակակից գրողների ու մշակութային գործիչների հետ Թումանյանի հարաբերություններին և հայ գրական կյանքի կազմակերպման հարցերում նրա ունեցած դերակատարությանը։ Կարևորվում են նամակագրության, հուշագրությունների, մամուլի հրապարակումների, արխիվային փաստաթղթերի և այլ սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությունը՝ գրողի կենսագրական իրադարձություններն ու ստեղծագործական զարգացումը պատմական համատեքստում ներկայացնելու նպատակով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Թումանյանի ստեղծագործական հասունացման, հասարակական դիրքորոշումների և հայ գրականության զարգացման վրա նրա ազդեցության մասին։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, թումանյանագետների, հայ գրականության պատմաբանների, բանասերների, մանկավարժների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է դիէլեկտրական սահմանափակմամբ կիսահաղորդչային նանոկառուցվածքներում կուլոնյան վիճակների ձևավորման, դրանց էներգետիկ բնութագրերի և օպտիկական կլանման առանձնահատկությունների տեսական ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ցածրաչափ կիսահաղորդչային համակարգերի ֆիզիկական հատկությունները, քվանտային սահմանափակման ազդեցությունը լիցքակիրների շարժման վրա, ինչպես նաև էլեկտրոնների և խոռոչների փոխազդեցության առանձնահատկությունները նանոմետրական չափերի կառուցվածքներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիէլեկտրական միջավայրերի հատկությունների տարբերությամբ պայմանավորված կուլոնյան փոխազդեցության փոփոխություններին, բևեռացման երևույթներին և դրանց ազդեցությանը լիցքակիրների էներգետիկ մակարդակների վրա։ Ուսումնասիրվում են էքսիտոնային և խառնուրդային վիճակների ձևավորման մեխանիզմները, կապի էներգիաների կախվածությունը նանոկառուցվածքների երկրաչափական չափերից, ձևից և շրջապատող միջավայրի դիէլեկտրական բնութագրերից։ Անդրադարձ է կատարվում քվանտային կետերի, քվանտային լարերի և այլ ցածրաչափ համակարգերի էլեկտրոնային կառուցվածքի մոդելավորմանը, Շրյոդինգերի հավասարման կիրառմանը և կուլոնյան փոխազդեցությունների հաշվառման տեսական մոտեցումներին։ Կարևորվում են օպտիկական անցումների հավանականությունների, կլանման սպեկտրների, սպեկտրային գծերի դիրքերի և ինտենսիվությունների փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են նաև դիէլեկտրական սահմանափակման և քվանտային չափային էֆեկտների համատեղ ազդեցությունները, օպտիկական հատկությունների նպատակային կառավարման հնարավորությունները և տեսական արդյունքների կիրառական նշանակությունը։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի նանոֆիզիկայի, պինդ մարմնի քվանտային տեսության և կիսահաղորդչային օպտոէլեկտրոնիկայի զարգացման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեսական ֆիզիկոսների, նանոտեխնոլոգիաների մասնագետների, կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի հետազոտողների, օպտոէլեկտրոնային սարքերի մշակողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ և հեղափոխական շարժման մասնակից Բոգդան Կնունյանցի կյանքին, գործունեությանը և պատմական ժառանգությանը վերաբերող գրականության համակարգված ներկայացմանը։ Մատենագիտական ցանկի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին ծանոթացնել գործչի կենսագրության, գաղափարական հայացքների, հասարակական գործունեության և ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրության համար կարևոր գրական աղբյուրներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի առանձնահատկություններին, հեղափոխական շարժումների զարգացմանը և դրանցում Կնունյանցի ունեցած մասնակցությանը։ Ներկայացվող գրականությունը կարող է ընդգրկել կենսագրական ուսումնասիրություններ, պատմագիտական աշխատություններ, հուշագրություններ, պարբերական մամուլի հրապարակումներ, փաստագրական նյութեր և այլ աղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա գործունեության տարբեր կողմերը։ Կարևորվում են պատմական իրադարձությունների լուսաբանման աղբյուրագիտական մոտեցումները, ժամանակակիցների վկայությունների նշանակությունը և գործչի գաղափարական ու կազմակերպական գործունեության գնահատման տարբեր տեսանկյունները։ Մատենագիտական նյութերի համակարգումը նպաստում է համապատասխան հրատարակությունների որոնմանը, պատմական տեղեկությունների համադրմանը և հետազոտական աշխատանքի կազմակերպմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հայ քաղաքական մտքի զարգացման, հասարակական շարժումների ձևավորման և ժամանակաշրջանի գաղափարական պայքարի ուսումնասիրության հնարավորություններին։ Հրատարակությունն ունի ճանաչողական, տեղեկատվական և գիտաօժանդակ նշանակություն՝ ծառայելով որպես ուղեցույց տվյալ պատմական ժամանակաշրջանի և նշանավոր գործչի կենսագրության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանավարների, հասարակական-քաղաքական մտքի պատմության հետազոտողների, մանկավարժների, ուսանողների և հայոց նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։