Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է երկշղթա ռիբոնուկլեինաթթվի և նատրիումի նուկլեինատի ազդեցության փորձարարական ուսումնասիրմանը՝ տարբեր ախտաբանական վիճակների պայմաններում օրգանիզմում ընթացող վերականգնողական գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում բջիջների և հյուսվածքների վնասումից հետո ձևավորվող կենսաբանական պատասխաններն են, ինչպես նաև ուսումնասիրվող նուկլեինաթթվային բնույթի միացությունների հնարավոր ազդեցությունը վերականգնման մեխանիզմների վրա։ Քննվում են հյուսվածքային վերականգնման, բջջային բազմացման և տարբերակման, նյութափոխանակային փոփոխությունների ու օրգանիզմի պաշտպանական համակարգերի փոխկապակցված գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե փորձարարական պայմաններում տվյալ կենսաբանական նյութերը կարող են ինչպես փոփոխել վնասված հյուսվածքների կառուցվածքային և գործառական վերականգնման ընթացքը և ինչպիսի տարբերություններ կարող են դիտվել տարբեր ախտաբանական մոդելների դեպքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ձևաբանական, կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և իմունաբանական ցուցանիշները՝ վերականգնողական գործընթացների բնույթը և դինամիկան գնահատելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բորբոքային և պաշտպանական պատասխանների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք սերտորեն կապված են հյուսվածքային վնասման և հետագա վերականգնման փուլերի հետ։ Դիտարկվում է նաև նուկլեինաթթուների և դրանց ածանցյալների կենսաբանական ակտիվության խնդիրը՝ ուշադրություն դարձնելով բջջային կարգավորման և նյութափոխանակության հնարավոր փոփոխություններին։ Փորձարարական տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ուսումնասիրվող նյութերի ազդեցության բնույթը տարբեր ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների նկատմամբ և պարզելու, թե դրանց ազդեցությունն ինչ հարաբերակցության մեջ է բնական վերականգնողական մեխանիզմների հետ։ Նման աշխատանքները կարևոր են վերականգնողական կենսաբանության և փորձարարական ախտաբանության տեսանկյունից, քանի որ նպաստում են հյուսվածքային վնասումից հետո օրգանիզմի հարմարվողական ու վերականգնողական արձագանքների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է փորձարարական բժշկության, կենսաքիմիայի, բջջային կենսաբանության և ախտաֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով նուկլեինաթթվային բնույթի կենսաբանական նյութերի և վերականգնողական գործընթացների միջև հնարավոր փոխազդեցությունները։

Բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը մասնագիտացած է տնտեսագիտության, ֆինանսների, կառավարման, հաշվապահական հաշվառման, մարքեթինգի և տնտեսությանն առնչվող այլ ոլորտների մասնագետների պատրաստման ուղղությամբ։ Նրա կրթական և գիտական գործունեությունը միտված է տնտեսական գործընթացների տեսական ուսումնասիրության ու կիրառական վերլուծության համադրմանը՝ ուսանողներին տրամադրելով գիտելիքներ շուկայական հարաբերությունների, հանրային և կորպորատիվ ֆինանսների, բանկային գործի, ձեռնարկատիրության, կառավարման և տնտեսական քաղաքականության վերաբերյալ։ Կրթական գործընթացում կարևոր նշանակություն ունեն տնտեսագիտական տեսությունները, քանակական և վիճակագրական մեթոդները, տնտեսաչափական վերլուծությունը, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը և իրական տնտեսական խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Ուսումնական ծրագրերը կարող են ընդգրկել բակալավրի, մագիստրոսի և հետբուհական կրթության տարբեր ուղղություններ՝ հնարավորություն տալով ձևավորել ինչպես ընդհանուր տնտեսագիտական, այնպես էլ նեղ մասնագիտական կարողություններ։ Գիտահետազոտական գործունեության շրջանակում ուսումնասիրվում են մակրոտնտեսական և միկրոտնտեսական գործընթացները, ֆինանսական համակարգի զարգացումը, հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունը, աշխատանքի շուկան, միջազգային տնտեսական հարաբերությունները, գործարար միջավայրը, կառավարման արդյունավետությունը և սոցիալ-տնտեսական զարգացման այլ հիմնահարցեր։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսանողների հետազոտական աշխատանքի խրախուսումը, գիտաժողովների, սեմինարների և մասնագիտական քննարկումների կազմակերպումը, որոնց միջոցով կրթական գործընթացը կապվում է գիտական գործունեության հետ։ Բուհական միջավայրը նպաստում է նաև գործնական կարողությունների զարգացմանը՝ մասնագիտական փորձառության, կազմակերպությունների հետ համագործակցության և կիրառական նախագծերի միջոցով։ Գրադարանային ու տեղեկատվական ռեսուրսները, գիտական հրատարակությունները և թվային կրթական գործիքները լրացնում են մասնագիտական ուսուցման հնարավորությունները։ Հաստատության գործունեությունը կարևոր նշանակություն ունի տնտեսագիտական կրթության և հետազոտությունների զարգացման, պետական ու մասնավոր հատվածների համար մասնագետների պատրաստման և տնտեսական գիտելիքի տարածման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ այն կրթական և գիտահետազոտական կենտրոն է, որի գործունեության առանցքում տնտեսագիտական գիտելիքի զարգացումը, մասնագիտական կրթությունը և տնտեսության տարբեր ոլորտների համար անհրաժեշտ մարդկային ներուժի ձևավորումն են։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում գրքի գովազդային հաղորդակցության լեզվական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն որպես ընթերցողի ուշադրությունը գրավելու, հետաքրքրություն առաջացնելու և տվյալ հրատարակության նկատմամբ դրական վերաբերմունք ձևավորելու նպատակով կառուցված հատուկ խոսույթ։ Հետազոտության կենտրոնում այն բառային, քերականական, ոճական և հաղորդակցական միջոցներն են, որոնց միջոցով ներկայացվում են գրքի բովանդակությունը, թեմատիկան, հեղինակային առանձնահատկությունները և ընթերցողական հնարավոր արժեքը։ Քննվում են գնահատողական բառապաշարի, հուզականորեն արտահայտիչ միավորների, մակդիրների, փոխաբերությունների, համեմատությունների, բառախաղերի և այլ ոճական հնարների գործածության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կարճ ու հիշվող ձևակերպումներին, վերնագրային կառույցներին, կարգախոսներին, հարցական և հրամայական նախադասություններին, ինչպես նաև ընթերցողին ուղղակիորեն դիմելու լեզվական միջոցներին։ Գործաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են հաղորդակցական մտադրությունը, խոսքային ներգործության մեխանիզմները, հասցեատիրոջ ակնկալիքների հաշվառումը և այն ռազմավարությունները, որոնց օգնությամբ գովազդային տեքստը փորձում է տեղեկատվական հաղորդումը համատեղել համոզման հետ։ Դիտարկվում են նաև մեջբերվող գնահատականների, հեղինակային հեղինակության, ժանրային բնութագրումների և ընթերցողական հետաքրքրություն ստեղծող ակնարկների հաղորդակցական գործառույթները։ Հետազոտության նյութ կարող են հանդիսանալ գրքերի կազմերին և շապիկներին տեղադրված գովազդային տեքստերը, հրատարակչական նկարագրությունները, գրացուցակները, առցանց գրախանութների ներկայացումները և թվային գովազդային նյութերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժանրերի գրքերի գովազդման լեզվական ռազմավարությունների համեմատությունը, քանի որ գեղարվեստական, գիտահանրամատչելի, մասնագիտական կամ մանկական գրականության հասցեատերերն ու հաղորդակցական նպատակները կարող են տարբեր լինել։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև լեզվական տնտեսման, տեղեկատվության ընտրողական ներկայացման և ենթադրվող իմաստների դերը գովազդային հաղորդակցության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գործաբանության, խոսույթի վերլուծության, լեզվաոճագիտության և գովազդային հաղորդակցության մոտեցումները՝ ներկայացնելով գրքի գովազդը որպես ժամանակակից անգլերենի կիրառության ինքնատիպ և նպատակաուղղված ոլորտ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում ռոտավիրուսային վարակի տարածման համաճարակաբանական առանձնահատկությունների, հիվանդացության կառուցվածքի և բնակչության տարբեր խմբերում դրա դրսևորման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վարակի տարածվածության, տարիքային և սեզոնային բաշխման, հիվանդացության փոփոխությունների և փոխանցման վրա ազդող գործոնների գնահատումն է։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մանկական բնակչությանը, քանի որ ռոտավիրուսային վարակը հատկապես կարևոր համաճարակաբանական նշանակություն ունի փոքր տարիքի երեխաների շրջանում և կարող է լինել սուր աղիքային վարակների պատճառներից մեկը։ Քննվում են վարակի փոխանցման ընդհանուր մեխանիզմները, հիվանդության դեպքերի ժամանակային և տարածքային բաշխումը, ինչպես նաև բնակավայրերի, սոցիալական պայմանների, հիգիենիկ գործոնների և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության հնարավոր նշանակությունը համաճարակային գործընթացի ձևավորման մեջ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր տարիների հիվանդացության տվյալները, դեպքերի տարիքային կառուցվածքը, տարվա եղանակների հետ կապված փոփոխությունները և առանձին տարածքների միջև դիտվող տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լաբորատոր ախտորոշման և համաճարակաբանական հսկողության նշանակությունը, քանի որ հիվանդության կլինիկական դրսևորումները կարող են նման լինել այլ աղիքային վարակների ախտանշաններին, իսկ հարուցիչի ճշգրիտ նույնականացումը կարևոր է հիվանդացության իրական պատկերի գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում է նաև կանխարգելիչ միջոցառումների և պատվաստումների դերը բնակչության շրջանում հիվանդության բեռի նվազեցման համատեքստում՝ համաճարակաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները դիտարկելով առողջապահական միջամտությունների և այլ հնարավոր գործոնների հետ փոխկապակցված։ Հատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել հիվանդացության մշտադիտարկման համակարգի արդյունավետությանը, տվյալների հավաքագրման ու վերլուծության մեթոդներին և ռիսկի խմբերի առանձնացման հնարավորություններին։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են առողջապահական ռեսուրսների պլանավորման, կանխարգելման ծրագրերի գնահատման և վարակիչ հիվանդությունների վերահսկման համակարգի կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է համաճարակաբանության, վարակաբանության, լաբորատոր ախտորոշման և հանրային առողջության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ռոտավիրուսային վարակի տարածման օրինաչափությունների և կանխարգելման հնարավորությունների համակարգված գնահատում։

Աշխատությունը նվիրված է ֆինանսական ածանցյալ գործիքների տնտեսական բնույթի, գնագոյացման և մաթեմատիկական մոդելավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում այն ֆինանսական պայմանագրերն են, որոնց արժեքը կախված է հիմքում ընկած ակտիվների, տոկոսադրույքների, արժութային փոխարժեքների կամ այլ շուկայական ցուցանիշների փոփոխությունից։ Քննվում են ֆորվարդների, ֆյուչերսների, օպցիոնների, սվոփների և ածանցյալ այլ գործիքների հիմնական առանձնահատկությունները, դրանց տնտեսական նշանակությունը և կիրառման հնարավորությունները ֆինանսական ռիսկերի կառավարման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ածանցյալների արժեքի գնահատման մաթեմատիկական և տնտեսաչափական մոտեցումներին, շուկայական փոփոխականների միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրմանը և տարբեր սցենարներում ֆինանսական արդյունքների գնահատմանը։ Դիտարկվում է արժութային, տոկոսադրույքային և գնային ռիսկերի հեջավորման խնդիրը, ինչպես նաև ածանցյալ գործիքների հնարավոր դերը ֆինանսական կազմակերպությունների և տնտեսավարող սուբյեկտների ռիսկերի կառավարման համակարգերում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ֆինանսական ժամանակային շարքերի հատկությունները, տատանողականության գնահատման մեթոդները, հավանականային բաշխումները և սցենարային մոդելավորումը՝ շուկայական անորոշության պայմաններում գործիքների վարքագիծը նկարագրելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մոդելների տեսական ենթադրությունների և իրական ֆինանսական շուկայի պայմանների համապատասխանության գնահատումը, քանի որ սահմանափակ իրացվելիությունը, շուկայի խորությունը, գործարքային ծախսերը և տեղեկատվության հասանելիությունը կարող են ազդել մոդելավորման արդյունքների կիրառելիության վրա։ Հայաստանի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ածանցյալ ֆինանսական գործիքների կիրառման համար անհրաժեշտ շուկայական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, ֆինանսական կազմակերպությունների պահանջները և ռիսկերի կառավարման մեխանիզմների զարգացման հնարավորությունները։ Ուշադրություն կարող է դարձվել նաև համապատասխան ենթակառուցվածքների, հաշվարկային մեխանիզմների, տեղեկատվական համակարգերի և մասնագիտական կարողությունների նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական մաթեմատիկայի, ֆինանսական շուկաների, ռիսկերի կառավարման և տնտեսաչափական մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով ածանցյալ գործիքների գնահատման ու կիրառման հնարավորությունների համակարգված ուսումնասիրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ազգային մատենագիտության համակարգում պարբերական մատենագիտական հաշվառման նշանակության, կառուցվածքի և տեղեկատվական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հայերեն և հայագիտական տպագիր արտադրանքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների հավաքման, մշակման, դասակարգման և համակարգված ներկայացման սկզբունքներն են։ Քննվում է, թե ինչպես են առանձին մատենագիտական ցանկերը միավորվում ամբողջական տեղեկատվական ժողովածուի մեջ՝ հնարավորություն տալով արձանագրել որոշակի ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերը, պարբերականները և տպագիր արտադրանքի այլ տեսակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային մատենագիտության հիմնական գործառույթներին՝ հրատարակչական ժառանգության հաշվառմանը, պահպանմանը, որոնելիության ապահովմանը և հետազոտողների ու գրադարանային մասնագետների համար մատենագիտական տեղեկատվության հասանելի դարձնելուն։ Ուսումնասիրվում են մատենագիտական նկարագրության կառուցվածքը, նյութերի դասակարգման սկզբունքները, թեմատիկ և անվանական բաժանումները, օժանդակ ցանկերի ու ցուցիչների նշանակությունը և տեղեկատվության որոնման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հրատարակության՝ որպես տարբեր բնույթի մատենագիտական ցանկերի համախմբված համակարգի դիտարկումը, որտեղ յուրաքանչյուր բաժին կատարում է առանձին տեղեկատվական գործառույթ, իսկ դրանց ամբողջությունը ներկայացնում է ազգային տպագիր արտադրանքի ընդհանուր պատկերը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել տարբեր տարիների թողարկումների կառուցվածքային փոփոխությունները, մատենագիտական մշակման մեթոդների զարգացումը և գրադարանային ու տեղեկատվական պահանջների ազդեցությունը տվյալների ներկայացման ձևերի վրա։ Ուշադրություն է դարձվում նաև նման աղբյուրների պատմագիտական նշանակությանը, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել հրատարակչական գործունեության ծավալները, թեմատիկ ուղղությունները, հեղինակային կազմը և գիտական ու մշակութային կյանքի զարգացման միտումները։ Մատենագիտական ցանկերի ժողովածուն կարևոր աղբյուր է նաև գրքի պատմության, տպագրության աշխարհագրության, հրատարակչությունների գործունեության և ազգային գրավոր ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մատենագիտության տեսության, գրադարանագիտության և հայ տպագրության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ազգային մատենագիտական հաշվառումը որպես մշակութային հիշողության պահպանման և տեղեկատվական ժառանգության համակարգման կարևոր միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսին հայ մշակութային կյանքում երաժշտական թատրոնի ձևավորման և զարգացման պատմական ու գեղարվեստական գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազգային թատերական և երաժշտական ավանդույթների փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին բեմական արվեստի նոր տեսակներ՝ համադրելով դրամատիկական գործողությունը, երաժշտությունը, երգը և կատարողական արվեստը։ Քննվում են այն հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք նպաստեցին երաժշտական թատրոնի սկզբնավորմանը, ինչպես նաև հայ մշակութային կենտրոնների, թատերական խմբերի, երաժիշտների, դերասանների և հասարակական գործիչների մասնակցությունը նոր բեմական մշակույթի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազգային երաժշտական լեզվի ձևավորմանը, ժողովրդական երաժշտության և քաղաքային երգարվեստի տարրերի կիրառմանը, ինչպես նաև եվրոպական երաժշտաթատերական ավանդույթների յուրացման և տեղայնացման գործընթացներին։ Ուսումնասիրվում են երաժշտական ներկայացումների ժանրային առանձնահատկությունները, բեմադրական սկզբունքները, դերասանական և երգեցողական կատարողականության փոխհարաբերությունը, նվագակցությունը և երաժշտության դրամատուրգիական գործառույթը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օպերային և երաժշտական-կատակերգական ձևերի աստիճանական կայացումը, դրանց կապը ժամանակաշրջանի հայ դրամատուրգիայի և երաժշտական ստեղծագործության զարգացման հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել ներկայացումների ծրագրերը, թատերական մամուլը, ժամանակակիցների հուշագրությունները, երաժշտական ստեղծագործությունները և այլ պատմական նյութեր, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել բեմական կյանքի ընդհանուր պատկերը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տարբեր քաղաքներում և հայկական համայնքներում գործող մշակութային կենտրոնների փոխադարձ կապերին, հյուրախաղերին և ստեղծագործական փորձի տարածմանը։ Երաժշտական թատրոնի զարգացումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական երևույթ, այլև որպես ազգային մշակութային ինքնագիտակցության, հասարակական կյանքի և մասնագիտական արվեստի կայացման կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է երաժշտագիտության, թատերագիտության և մշակույթի պատմության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու հայ երաժշտական բեմարվեստի սկզբնական շրջանի առանձնահատկությունները և հետագա մասնագիտական զարգացման համար ձևավորված գեղարվեստական հիմքերը։

Աշխատությունը նվիրված է զանգվածային լրատվության միջոցների լսարանի կառուցվածքի, վարքագծի, տեղեկատվական պահանջմունքների և լրատվամիջոցների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի լրատվական դաշտի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում լսարանն է որպես հաղորդակցական գործընթացի ակտիվ մասնակից, որի հետաքրքրությունները, սոցիալական բնութագրերը, տեղեկատվության ընտրության սովորությունները և լրատվամիջոցների նկատմամբ վստահությունը կարևոր դեր ունեն մեդիա բովանդակության սպառման ձևավորման մեջ։ Քննվում են լսարանի ուսումնասիրության տեսական մոտեցումները, դրա սոցիալ-ժողովրդագրական բաժանումը, տարբեր խմբերի տեղեկատվական նախասիրությունները և հեռուստատեսության, ռադիոյի, տպագիր մամուլի ու առցանց լրատվամիջոցների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լրատվական աղբյուրի ընտրության վրա ազդող գործոններին՝ տեղեկատվության հասանելիությանը, օպերատիվությանը, բովանդակության թեմատիկ ուղղվածությանը, ներկայացման ձևին և աղբյուրի նկատմամբ ձևավորված վստահությանը։ Դիտարկվում է նաև թվային հաղորդակցության զարգացմամբ պայմանավորված լսարանի վարքագծի փոփոխությունը, երբ տեղեկատվության սպառողը կարող է միաժամանակ օգտվել տարբեր հարթակներից, համեմատել աղբյուրները, մեկնաբանել և տարածել նյութերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լսարանի հետադարձ կապի ուսումնասիրությունը, քանի որ ժամանակակից մեդիա միջավայրում հաղորդակցությունը հաճախ այլևս չի սահմանափակվում լրատվամիջոցից դեպի սպառող ուղղված միակողմանի տեղեկատվական հոսքով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել հարցումներ, հարցազրույցներ, լսարանի չափման տվյալներ, բովանդակության վերլուծություն և սոցիոլոգիական այլ մեթոդներ՝ պարզելու տարբեր լրատվամիջոցների օգտագործման հաճախականությունը, նախընտրությունները և տեղեկատվական վարքագծի օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև մեդիա բովանդակության համապատասխանեցումը տարբեր լսարանների պահանջներին, թիրախային խմբերի առանձնացումը և լրատվամիջոցների հաղորդակցական ռազմավարությունների ձևավորումը։ Առանձին նշանակություն ունի մեդիագրագիտության խնդիրը՝ տեղեկատվության աղբյուրների գնահատման, տարբեր կարծիքների համադրման և վստահելի ու մոլորեցնող բովանդակության տարբերակման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է լրագրագիտության, զանգվածային հաղորդակցության, մեդիայի սոցիոլոգիայի և լսարանի հետազոտության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով հասկանալու լրատվամիջոցների ու հասարակության միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների բնույթը։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի անվանական համակարգերի համեմատական-զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու լեզուներում գոյականի, ածականի, դերանվան և անվանական բնույթի այլ միավորների քերականական կարգերի կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն քերականական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ արտահայտվում են թիվը, որոշյալությունն ու անորոշությունը, հոլովական և հարաբերական նշանակությունները, պատկանելությունը և անվանական համակարգին բնորոշ այլ իմաստներ։ Քննվում է, թե տվյալ քերականական նշանակությունները երկու լեզուներում ինչպիսի ձևաբանական, շարահյուսական կամ վերլուծական միջոցներով են արտահայտվում, և ինչ ընդհանրություններ ու տարբերություններ են առաջանում դրանց կառուցվածքային կազմակերպման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերենի հոլովական համակարգի և պարսկերենում համապատասխան հարաբերությունների արտահայտման միջոցների զուգադրմանը, քանի որ նույն իմաստային հարաբերությունները կարող են տարբեր լեզուներում իրացվել տարբեր քերականական մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրվում են նաև հոգնակիության ձևավորման եղանակները, որոշյալության արտահայտումը, գոյականական կապակցությունների կառուցվածքը և անվանական բաղադրիչների միջև քերականական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պարսկերենի իզաֆեթային կառուցվածքների և հայերենի համապատասխան որոշիչ-որոշյալ հարաբերությունների համեմատությունը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Զուգադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու լեզուների պատմական ազգակցության հետևանքով պահպանված որոշ ընդհանուր հատկանիշները և նրանց ինքնուրույն զարգացման ընթացքում ձևավորված տիպաբանական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել ժամանակակից գրական լեզուների օրինակներ, որոնց միջոցով քերականական ձևերը դիտարկվում են ոչ միայն մեկուսացված, այլև իրական խոսքային ու շարահյուսական միջավայրում։ Նման ուսումնասիրությունը կիրառական նշանակություն ունի նաև թարգմանության, օտար լեզվի դասավանդման և երկլեզու բառարանագրության համար, քանի որ օգնում է կանխատեսել այն դեպքերը, երբ մի լեզվի քերականական կառուցվածքը մյուսում չունի ուղղակի ձևային համարժեք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձևաբանության, շարահյուսության, զուգադրական և տիպաբանական լեզվաբանության մոտեցումները՝ համակարգված պատկերացում տալով երկու լեզուների անվանական քերականական համակարգերի փոխհարաբերությունների մասին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առողջարանային նշանակություն ունեցող քաղաքների սոցիալ-տնտեսական, զբոսաշրջային և տարածքային զարգացման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական բուժիչ ռեսուրսների, կլիմայական պայմանների, հանքային ջրերի, հանգստի և առողջության վերականգնման համար նպաստավոր միջավայրի արդյունավետ օգտագործումն է՝ քաղաքների երկարաժամկետ զարգացման համատեքստում։ Քննվում են առողջարանային տնտեսության ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, զբոսաշրջային ու առողջարարական ծառայությունների ենթակառուցվածքները, հյուրանոցային տնտեսությունը, տրանսպորտային հասանելիությունը, հանրային տարածքների կազմակերպումը և սպասարկման ոլորտի զարգացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առողջարանային քաղաքների մրցունակության բարձրացմանը, ծառայությունների բազմազանեցմանը, այցելուների համար ամբողջ տարվա ընթացքում գրավիչ առաջարկների ձևավորմանը և տեղական տնտեսական ակտիվության խթանմանը։ Դիտարկվում է բնական բուժիչ ռեսուրսների պահպանության և տնտեսական օգտագործման միջև հավասարակշռության խնդիրը, քանի որ առողջարանային կենտրոնների զարգացման հեռանկարները անմիջականորեն կապված են շրջակա միջավայրի որակի և բնական պաշարների կայուն օգտագործման հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քաղաքաշինական զարգացման հարցը՝ ներառելով բնակավայրերի տարածական կազմակերպումը, կանաչ տարածքների պահպանումը, ենթակառուցվածքների արդիականացումը և պատմամշակութային միջավայրի ներառումը զբոսաշրջային առաջարկներում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ներդրումային հնարավորությունները, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության մասնակցությունը, նոր աշխատատեղերի ստեղծման ներուժը և առողջարանային գործունեության ազդեցությունը տեղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների վրա։ Ուսումնասիրվում է նաև առողջարանային, առողջապահական, հանգստի, մշակութային և բնապահպանական զբոսաշրջության փոխկապակցման հնարավորությունը՝ քաղաքների ավելի ամբողջական զբոսաշրջային կերպար ձևավորելու նպատակով։ Զարգացման հեռանկարների գնահատման ժամանակ կարևոր են կառավարման արդյունավետությունը, պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցությունը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը և տարածքային զարգացման ծրագրերի համակարգումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է զբոսաշրջության տնտեսագիտության, քաղաքային և տարածքային զարգացման, առողջարանային տնտեսության ու տարածաշրջանային կառավարման մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով առողջարանային քաղաքների տնտեսական ներուժի արդյունավետ և կայուն օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Էժեն Իոնեսկոյի դրամատուրգիայում կերպարների կառուցման սկզբունքների, նրանց հոգեբանական, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն յուրահատուկ կերպարային համակարգն է, որի միջոցով բացահայտվում են մարդու օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անհատականության կորստի, հասարակական պայմանականությունների և գոյության անհեթեթության խնդիրները։ Դրամատուրգի կերպարները հաճախ հեռանում են դասական թատրոնին բնորոշ ամբողջական հոգեբանական բնութագրումից և ներկայանում որպես որոշակի գոյաբանական վիճակներ, վարքագծային ձևեր կամ հասարակական հարաբերություններ արտահայտող գեղարվեստական տիպեր։ Քննվում է նրանց խոսքի և գործողությունների միջև առաջացող հակասությունը, երկխոսությունների խզվածությունը, կրկնությունները, տրամաբանական կապերի թուլացումը և լեզվի աստիճանական իմաստազրկումը, որոնց միջոցով ընդգծվում է մարդկանց միջև իրական հաղորդակցության ճգնաժամը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորական առօրյա մարդու կերպարին, որը հայտնվում է անսովոր կամ անհեթեթ իրավիճակներում և ստիպված է դիմակայել շրջապատող իրականության անկանխատեսելի փոփոխություններին։ Հերոսների վարքագծի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու անհատի և զանգվածի, ազատ ընտրության և հարմարվողականության, անձնական ինքնության և հասարակական ճնշման միջև հակադրությունները։ Կարևոր նշանակություն ունեն նաև կերպարների փոխակերպումները, որոնց միջոցով արտաքին իրադարձությունները հաճախ վերածվում են մարդու ներքին կամ հասարակական վիճակի խորհրդանշական արտահայտության։ Ուսումնասիրվում է կոմիկականի և ողբերգականի համադրությունը, քանի որ կերպարների գործողությունների ծիծաղաշարժ կամ գրոտեսկային բնույթը հաճախ ուղեկցվում է միայնության, վախի, անօգնականության և գոյաբանական անորոշության զգացումով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր դրամաների գլխավոր և երկրորդական կերպարները՝ բացահայտելու կրկնվող կերպարային տիպերը և դրանց փոփոխությունները հեղինակի ստեղծագործական զարգացման ընթացքում։ Կերպարների բնութագրումը դիտարկվում է նաև աբսուրդի թատրոնի գեղագիտության համատեքստում, որտեղ ավանդական սյուժետային ու հոգեբանական տրամաբանության խախտումը դառնում է գեղարվեստական արտահայտչամիջոց։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Իոնեսկոյի դրամատուրգիական աշխարհի, մարդու գոյության վերաբերյալ նրա գեղարվեստական պատկերացումների և եվրոպական նորագույն դրամայի կերպարակերտման առանձնահատկությունների մասին։

Աշխատությունը նվիրված է հարկային համակարգի և արտադրական ոլորտի զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը՝ հարկային քաղաքականությունը դիտարկելով որպես տնտեսական ակտիվության, ներդրումների և ձեռնարկատիրական գործունեության վրա ազդող կարևոր գործոն։ Հետազոտության կենտրոնում հարկերի կառուցվածքի, հարկային բեռի, հարկային վարչարարության և տնտեսավարող սուբյեկտների գործունեության միջև ձևավորվող հարաբերություններն են։ Քննվում է, թե հարկային քաղաքականության տարբեր մեխանիզմներն ինչպես կարող են անդրադառնալ արտադրության ծավալների, ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության, ներդրումային որոշումների, արտադրական ծախսերի և մրցունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի հարկերի տնտեսական ազդեցությանը, հարկային պարտավորությունների ձևավորմանը, արտոնությունների և խթանների կիրառման նպատակահարմարությանը, ինչպես նաև հարկային համակարգի կանխատեսելիության ու պարզության նշանակությանը գործարար միջավայրի համար։ Ուսումնասիրվում են հարկային վարչարարության արդյունավետության, հաշվետվողականության, հարկային կարգապահության և տնտեսավարողների ու պետական մարմինների փոխհարաբերությունների խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն հարցը, թե հարկային քաղաքականությունն ինչպես կարելի է համադրել պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման և արտադրական գործունեության զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ձևավորման նպատակների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել արդյունաբերական և այլ արտադրական կազմակերպությունների տնտեսական ցուցանիշները, հարկային բեռի կառուցվածքը, ներդրումային ակտիվության փոփոխությունները և հարկային միջավայրի ազդեցությունը ձեռնարկությունների ռազմավարական որոշումների վրա։ Դիտարկվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման, հարկային բազայի ընդլայնման և հավասար մրցակցային պայմանների ապահովման նշանակությունը։ Հարկային համակարգի կատարելագործումը ներկայացվում է որպես համալիր գործընթաց, որը պահանջում է հաշվի առնել ոչ միայն հարկերի դրույքաչափերը, այլև վարչարարության որակը, օրենսդրական կայունությունը, տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և ձեռնարկությունների զարգացման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հարկային քաղաքականության, հանրային ֆինանսների և արտադրության տնտեսագիտության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով այնպիսի մեխանիզմների ձևավորման հնարավորությունները, որոնք կարող են նպաստել արդյունավետ հարկային համակարգի և արտադրական ոլորտի կայուն զարգացման միջև հավասարակշռության ապահովմանը։

Հրատարակությունը մատենագիտական տեղեկատվական բնույթի ցանկ է, որի հիմնական նպատակը մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակությունների ու մասնագիտական նյութերի համակարգված ներկայացումն է։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, գրադարանավարներին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին անհրաժեշտ գրականության որոնման ու ընտրության հարցում աջակցելու համար։ Նյութերը կարող են ընդգրկել կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, ճարտարապետության, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, ժողովրդական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության, թանգարանային և գրադարանային գործի, ինչպես նաև մշակութային կյանքի կազմակերպման վերաբերյալ հրատարակություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկություն ստանալու տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների, ուսումնասիրությունների, մեթոդական նյութերի և այլ տպագիր աղբյուրների մասին։ Նյութերի թեմատիկ դասակարգումը հեշտացնում է համապատասխան ոլորտին վերաբերող գրականության հայտնաբերումը և հնարավորություն է տալիս հետևելու մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական հրատարակությունների զարգացման ուղղություններին։ Նման ցանկերը կարևոր նշանակություն ունեն ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատվության տարածման համար, քանի որ մեկ տեղեկատվական համակարգում համախմբում են տարբեր հրատարակություններում և աղբյուրներում ներկայացված նյութերը։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել թեմատիկ հետազոտությունների նախապատրաստման, գրականության տեսությունների կազմման, գրադարանային հավաքածուների համալրման և մասնագիտական ընթերցանության կազմակերպման ժամանակ։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս հետադարձ հայացքով ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային հետաքրքրությունները, գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկան և արվեստի առանձին բնագավառների վերաբերյալ հրատարակչական ակտիվությունը։ Մատենագիտական ցանկի տեղեկատվական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն կոնկրետ աղբյուրների հայտնաբերման հնարավորությամբ, այլև մշակութային ու արվեստագիտական գրականության ընդհանուր հոսքի համակարգմամբ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մասնագիտական տեղեկատու և տեղեկատվական ուղեցույց՝ նպաստելով մշակույթի ու արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հասանելիությանը, մատենագիտական սպասարկման արդյունավետությանը և համապատասխան ոլորտներում տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպմանը։

Նյութը վերաբերում է 2020 թվականի աշնանը Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ վերսկսված ռազմական գործողությունների առաջին օրերին և հակամարտության՝ տարածաշրջանի սահմաններից դուրս ընդլայնվելու վերաբերյալ առաջացած մտահոգություններին։ Հրապարակման կենտրոնում Հայաստանի և Ադրբեջանի փոխադարձ մեղադրանքներն են սահմանային ու հարակից տարածքներում տեղի ունեցած հարձակումների վերաբերյալ, ինչպես նաև Թուրքիայի հնարավոր ներգրավվածության շուրջ հակասական հայտարարությունները։ Ներկայացվում է հայկական կողմի հայտարարությունը, ըստ որի հայկական ռազմական ինքնաթիռի կործանման հետ կապված պատասխանատվությունը վերագրվում էր թուրքական ռազմական օդուժին, մինչդեռ թուրքական կողմը հերքում էր այդ պնդումը։ Նյութը այդ հակասական հայտարարությունները ներկայացնում է որպես կողմերի դիրքորոշումներ և ոչ թե որպես անվիճելիորեն հաստատված հանգամանքներ։ Միաժամանակ անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի և Ադրբեջանի՝ միմյանց տարածքների ուղղությամբ հարվածների վերաբերյալ փոխադարձ մեղադրանքներին, որոնք մեծացնում էին ավելի լայն տարածաշրջանային բախման վտանգի վերաբերյալ միջազգային մտահոգությունները։ Հոդվածի կարևոր ուղղություններից է հակամարտության միջազգային արձագանքը․ ներկայացվում են ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում արտակարգ քննարկումներ անցկացնելու նախաձեռնությունը և եվրոպական պետությունների դիվանագիտական ակտիվությունը՝ ռազմական գործողությունների ընդլայնումը կանխելու նպատակով։ Հակամարտությունը դիտարկվում է նաև Հարավային Կովկասի աշխարհաքաղաքական միջավայրի համատեքստում՝ հաշվի առնելով Թուրքիայի, Ռուսաստանի և այլ տարածաշրջանային դերակատարների շահերն ու հարաբերությունները հակամարտող կողմերի հետ։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն ռազմական բախումների ընթացքի վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանի հաղորդագրությունները, այլև տեղեկատվական հակամարտությունը, պաշտոնական հայտարարությունների հակասությունները և միջազգային լրատվամիջոցների կողմից դրանց ներկայացման առանձնահատկությունները։ Այն նաև արտացոլում է պատերազմի սկզբնական փուլի անորոշ տեղեկատվական միջավայրը, երբ բազմաթիվ տեղեկություններ տարածվում էին հակամարտող կողմերի պաշտոնական աղբյուրներից և պահանջում էին անկախ հաստատում։ Ընդհանուր առմամբ հրապարակումը կարող է դիտարկվել որպես 2020 թվականի պատերազմի սկզբնական շրջանի քաղաքական, ռազմական և դիվանագիտական զարգացումները ներկայացնող լրագրողական նյութ, որն օգտակար է հակամարտության ժամանակագրության, միջազգային արձագանքի և տեղեկատվական դաշտի ուսումնասիրության համար։