Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ձեռագրական և մատենագրական ավանդության մեջ պահպանված պարականոն բնագրերի ուսումնասիրությանը, որոնցում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում հրեշտակային էակները, աստվածաշնչյան կերպարները և կանոնական գրքերում համեմատաբար համառոտ ներկայացված իրադարձությունների ընդարձակված պատմությունները։ Հետազոտության առանցքում քրիստոնեական պարականոն գրականության հայկական շերտն է՝ դիտարկված որպես աստվածաշնչյան ավանդությունների մեկնաբանման, վերապատմման և նոր սյուժետային մանրամասներով հարստացման կարևոր աղբյուր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրեշտակների ծագման, դասակարգման, գործառույթների և մարդկանց ու աստվածային աշխարհի միջև նրանց միջնորդական դերի մասին պատկերացումներին։ Քննվում են նաև աստվածաշնչյան նշանավոր կերպարների շուրջ ձևավորված պատմությունները, որոնցում կանոնական պատումներին կարող են ավելացվել նրանց մանկության, փորձությունների, տեսիլքների, երկնային ճանապարհորդությունների կամ հետագա ճակատագրի վերաբերյալ դրվագներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական տարբերակների հարաբերությունը հունարեն, ասորերեն, եբրայերեն, վրացերեն և քրիստոնեական արևելքի այլ լեզուներով պահպանված համանման ավանդությունների հետ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել տեքստերի տարածման ուղիները, թարգմանական շերտերը և այն փոփոխությունները, որոնք առաջացել են հայկական մշակութային միջավայրում դրանց փոխանցման ընթացքում։ Ձեռագրագիտական և տեքստաբանական քննությունը կարևոր է տարբեր ձեռագրերում պահպանված ընթերցումների, խմբագրությունների և տարբերակների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Պարականոն նյութերը դիտարկվում են նաև որպես միջնադարյան աշխարհընկալման ուսումնասիրության աղբյուր, քանի որ դրանցում արտացոլվում են բարու և չարի, մեղքի ու փրկության, մահվան, հանդերձյալ աշխարհի և աստվածային արդարության վերաբերյալ պատկերացումներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են նման պատմությունները ներգործել քարոզների, վարքագրության, ժողովրդական հավատալիքների, պատկերագրության և այլ գրական ժանրերի վրա։ Այս նյութերի ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև հայկական թարգմանական գրականության և քրիստոնեական արևելքի մշակութային փոխհարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայագիտության, աստվածաշնչագիտության, պարականոն գրականության ուսումնասիրության, ձեռագրագիտության և համեմատական տեքստաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով հայկական ավանդության կարևոր տեղը վաղ և միջնադարյան քրիստոնեական գրական ժառանգության պահպանման ու փոխանցման գործընթացում։

Աշխատությունը նվիրված է հողային և գրունտային հիդրոտեխնիկական կառուցվածքներում ջրի ֆիլտրացիայի հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման, ինչպես նաև ջրաբերուկային կուտակումների հեռացման ու կառավարման տեխնոլոգիական լուծումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ջրի շարժումն է ծակոտկեն գրունտային միջավայրում, ֆիլտրացիոն հոսքերի ձևավորման օրինաչափությունները և դրանց ազդեցությունը ջրանցքների, պատվարների, հողային ամբարտակների ու նմանատիպ ինժեներական կառույցների աշխատանքի վրա։ Քննվում են գրունտի հատիկաչափական կազմի, ծակոտկենության, խտության, ջրաթափանցելիության և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունները ֆիլտրացիոն գործընթացների ինտենսիվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պայմաններին, որոնց դեպքում ջրի ներթափանցումը գրունտային զանգված կարող է հանգեցնել ոչ միայն ջրային ռեսուրսների կորստի, այլև կառուցվածքի լարվածադեֆորմացիոն վիճակի և շահագործման հուսալիության փոփոխության։ Ուսումնասիրվում են հակաֆիլտրացիոն միջոցների ընտրության և արդյունավետության գնահատման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով կառուցվածքի տեսակը, տեղանքի հիդրոերկրաբանական պայմանները և օգտագործվող գրունտների հատկությունները։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը կապված է ջրաբերուկների՝ ջրային հոսքերի միջոցով տեղափոխվող և կառուցվածքների որոշ հատվածներում կուտակվող պինդ մասնիկների հետ։ Դիտարկվում են դրանց առաջացման, տեղափոխման և նստեցման հիդրավլիկական օրինաչափությունները, ինչպես նաև կուտակումների ազդեցությունը ջրանցքների և այլ ջրատար համակարգերի թողունակության ու շահագործման պայմանների վրա։ Ջրաբերուկների լվացումը ուսումնասիրվում է որպես հիդրավլիկական գործընթաց, որի արդյունավետությունը կախված է հոսքի բնութագրերից, նստվածքների ֆիզիկական հատկություններից և կառուցվածքի երկրաչափական պարամետրերից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հաշվարկային և փորձարարական տվյալների համադրումը՝ տեխնոլոգիական լուծումների արդյունավետությունն ու կիրառելիության սահմանները գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, կառուցվածքների տեխնիկական վիճակի պահպանմանը և շահագործման ծախսերի նվազեցմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հիդրավլիկայի, ֆիլտրացիայի տեսության, գրունտների մեխանիկայի և հիդրոտեխնիկական շինարարության մոտեցումները՝ ուղղված ջրային համակարգերի արդյունավետության, անվտանգության և երկարաժամկետ շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության ընթացքում դաստիարակչական կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն գիտելիքների, հմտությունների, արժեքային կողմնորոշումների և գործնական կարողությունների ամբողջությունն է, որոնք անհրաժեշտ են ուսուցչին սովորողների դաստիարակության նպատակները սահմանելու, համապատասխան գործունեություն պլանավորելու, կազմակերպելու և դրա արդյունքները գնահատելու համար։ Դաստիարակչական աշխատանքը դիտարկվում է որպես ուսուցչի մասնագիտական գործունեության կարևոր բաղադրիչ, որը սերտորեն կապված է ուսուցման, հաղորդակցության, դասարանի սոցիալ-հոգեբանական միջավայրի և սովորողի անհատական զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բուհական մանկավարժական կրթության բովանդակությանը և այն պայմաններին, որոնց առկայությունը կարող է նպաստել տեսական գիտելիքները գործնական մանկավարժական գործողությունների վերածելուն։ Քննվում են ուսանողների մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացումը, մանկավարժական իրավիճակների վերլուծությունը, դաստիարակչական աշխատանքի նախագծումը, հաղորդակցական կարողությունների ձևավորումը և ինքնուրույն որոշումներ ընդունելու պատրաստվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկավարժական պրակտիկան, որի ընթացքում ապագա ուսուցիչը հնարավորություն է ստանում իրական կրթական միջավայրում կիրառել ձեռք բերած գիտելիքները, դիտարկել սովորողների վարքը, կազմակերպել անհատական ու խմբային աշխատանք և գնահատել սեփական գործունեության արդյունավետությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում են նաև ռեֆլեքսիան և ինքնագնահատումը՝ որպես մասնագիտական զարգացման միջոցներ, որոնք օգնում են բացահայտել հաջողված գործողություններն ու հետագա կատարելագործման կարիքները։ Անդրադարձ է կատարվում դասախոսների և պրակտիկայի ղեկավարների մասնագիտական աջակցության, համագործակցային ուսուցման, խնդրահարույց մանկավարժական իրավիճակների քննարկման և ակտիվ ուսուցման մեթոդների նշանակությանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունները հաշվի առնելու, հարգալից հաղորդակցություն ձևավորելու, դասարանական համայնքը կազմակերպելու և ընտանիքի հետ համագործակցելու կարողություններին։ Դաստիարակչական պատրաստվածությունը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին մեթոդների մեխանիկական յուրացում, այլ որպես ուսուցչի մասնագիտական մտածողության, պատասխանատվության և մանկավարժական մշակույթի համակարգային բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է մանկավարժության տեսության, ուսուցիչների մասնագիտական կրթության և դաստիարակության մեթոդիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ապագա ուսուցչի արդյունավետ դաստիարակչական գործունեության համար անհրաժեշտ կրթական պայմանները։

Հրատարակությունը նվիրված է մանկական գրադարանային սպասարկման կազմակերպման գործնական փորձի ներկայացմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով երեխաների ընթերցանության խթանմանը, գրքի նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և գրադարանի կրթական ու մշակութային գործառույթների իրականացմանը։ Նյութի առանցքում գրադարանի աշխատանքի այն ձևերն ու մեթոդներն են, որոնք կիրառվել են տարբեր տարիքի ընթերցողների հետ աշխատանքում՝ հաշվի առնելով նրանց տարիքային առանձնահատկությունները, հետաքրքրությունները և ընթերցողական պահանջները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում գրքային ֆոնդի կազմակերպմանը, մանկական գրականության ընտրությանը, ընթերցողներին համապատասխան գրքերի առաջարկմանը և տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը։ Ներկայացվում է նաև անհատական և խմբային աշխատանքի փոխկապակցվածությունը, որի միջոցով գրադարանավարը կարող է աջակցել երեխայի ընթերցողական ճաշակի և ինքնուրույն գրականություն ընտրելու կարողության զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրքային ցուցահանդեսների, գրական քննարկումների, բարձրաձայն ընթերցումների, հանդիպումների, թեմատիկ միջոցառումների և այլ մշակութային-լուսավորչական նախաձեռնությունների նշանակությանը։ Դրանք դիտարկվում են ոչ միայն որպես գրականության տարածման միջոցներ, այլև որպես երեխաների հաղորդակցական, ճանաչողական և ստեղծագործական ակտիվությունը զարգացնող աշխատանքի ձևեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դպրոցի, ընտանիքի և գրադարանի համագործակցությանը՝ երեխաների ընթերցանության կազմակերպման և կրթական գործընթացին աջակցելու տեսանկյունից։ Հրատարակության գործնական բնույթը հնարավորություն է տալիս ներկայացված փորձը դիտարկել որպես մեթոդական նյութ այլ մանկական գրադարանների և գրադարանային աշխատողների համար։ Կարևորվում են ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրությունը, սպասարկման արդյունքների գնահատումը և աշխատանքի ձևերի շարունակական կատարելագործումը։ Նման նյութը միաժամանակ արժեքավոր աղբյուր է մանկական գրադարանների պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում ընդունված գրադարանային աշխատանքի սկզբունքները, ընթերցանության կազմակերպման մեթոդները և մանկական գրադարանի հասարակական դերակատարության ընկալումը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ներկայացնում է մանկական գրադարանը որպես կրթական, տեղեկատվական և մշակութային միջավայր, որտեղ գրքի տարածումը համադրվում է երեխայի մտավոր ու ստեղծագործական զարգացմանն ուղղված համակարգված աշխատանքների հետ։

Աշխատությունը նվիրված է կենդանական և բուսական ծագման կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների համակցման արդյունքում ստացված փորձարարական պատրաստուկի հնարավոր հակացավային և հակաբորբոքային հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում երկու տարբեր բնական աղբյուրներից ստացվող կենսաակտիվ նյութերի փոխազդեցությունն է և դրանց համատեղ ազդեցության գնահատումը ցավային զգացողության ու բորբոքային պատասխանի հետ կապված կենսաբանական գործընթացների վրա։ Կենդանական թույնը դիտարկվում է որպես կենսաբանական ակտիվ տարբեր բաղադրիչների բարդ համակարգ, իսկ բուսական եթերայուղը՝ որպես ցնդող բնական միացությունների խառնուրդ, որոնց կենսաբանական ազդեցությունները կարող են պայմանավորված լինել բազմաթիվ բաղադրիչների փոխազդեցությամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակցված պատրաստուկի ազդեցության բնույթին՝ պարզելու համար, թե բաղադրիչների միաժամանակյա ներկայությունը կարող է արդյոք փոփոխել դրանց առանձին ազդեցությունների արտահայտվածությունը։ Քննվում են ցավի և բորբոքման զարգացման ընդհանուր ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմները, բորբոքային միջնորդանյութերի դերը, հյուսվածքային պատասխանի առանձնահատկությունները և կենսաակտիվ նյութերի հնարավոր ներգործությունը համապատասխան կարգավորիչ գործընթացների վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունի փորձարարական տվյալների համեմատական գնահատումը՝ տարբերակելով առանձին բաղադրիչների և դրանց համակցման պայմաններում դիտվող ազդեցությունները։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում ազդեցության հնարավոր կախվածությանը կենսաբանական համակարգի վիճակից և հետազոտվող ցուցանիշների փոփոխության բնույթից։ Կարևորվում է նաև անվտանգության գնահատումը, քանի որ կենսաբանորեն ակտիվ բնական նյութերի, հատկապես կենդանական թույների ուսումնասիրությունը պահանջում է հնարավոր անցանկալի և թունաբանական ազդեցությունների համակողմանի դիտարկում։ Առանձին նշանակություն ունի ստացված արդյունքների դեղաբանական մեկնաբանությունը՝ դրանց հնարավոր մեխանիզմների և սահմանափակումների գնահատմամբ։ Նման հետազոտությունները կարող են նպաստել բնական ծագման կենսաակտիվ նյութերի փոխազդեցությունների վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը և նոր դեղաբանական ուղղությունների նախնական ուսումնասիրմանը, սակայն փորձարարական արդյունքները ինքնին չեն նշանակում կլինիկական արդյունավետության կամ ինքնուրույն կիրառման անվտանգության հաստատում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է փորձարարական դեղաբանության, թունաբանության, կենսաքիմիայի և բուսական ծագման կենսաակտիվ նյութերի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ կենտրոնանալով ցավային ու բորբոքային գործընթացների վրա համակցված ազդեցությունների գիտական գնահատման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է տերահերցային հաճախականությունների տիրույթում ճառագայթում առաջացնող ազատ էլեկտրոնների լազերների ստեղծման և դրանց ֆիզիկական հատկությունների փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում արագացված էլեկտրոնային փնջերի և համապատասխան էլեկտրամագնիսական համակարգերի փոխազդեցությունն է, որի արդյունքում հնարավոր է ստանալ կարգավորվող հաճախականությամբ կոհերենտ ճառագայթում։ Ի տարբերություն սովորական լազերների, որտեղ ճառագայթման հատկությունները մեծապես պայմանավորված են ակտիվ միջավայրի էներգետիկ մակարդակներով, ազատ էլեկտրոնների լազերներում ակտիվ դեր է կատարում շարժվող էլեկտրոնային փունջը, ինչն ընդլայնում է ճառագայթման պարամետրերի կարգավորման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էլեկտրոնային փնջի էներգիայի, հոսանքի, տարածական կառուցվածքի և կայունության ազդեցությանը առաջացող ճառագայթման բնութագրերի վրա։ Քննվում են էլեկտրոնների շարժման և էլեկտրամագնիսական դաշտի միջև էներգիայի փոխանակման ֆիզիկական մեխանիզմները, ճառագայթման կոհերենտության ձևավորումը և համակարգի արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ պայմանները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տերահերցային ճառագայթման ինտենսիվության, հաճախականային սպեկտրի, իմպուլսային կառուցվածքի և տարածական բաշխման փորձարարական բնութագրումը։ Դիտարկվում են նաև ռեզոնատորային և փնջային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ֆիզիկական պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը գեներացման կայունության վրա։ Տերահերցային տիրույթը առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում այն պատճառով, որ գտնվում է միկրոալիքային և ինֆրակարմիր տիրույթների միջև և ունի կիրառություններ նյութերի սպեկտրոսկոպիայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի, կենսաֆիզիկական հետազոտությունների և այլ գիտական ուղղություններում։ Փորձարարական տվյալների համադրումը տեսական մոդելների հետ հնարավորություն է տալիս գնահատել կիրառվող ֆիզիկական մոտեցումների ճշտությունը և պարզել ճառագայթման աղբյուրների հետագա կատարելագործման հնարավորությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է արագացուցիչների ֆիզիկայի, լազերային ֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի և տերահերցային տեխնոլոգիաների մոտեցումները՝ կենտրոնանալով կարգավորվող և կոհերենտ տերահերցային ճառագայթման աղբյուրների ֆիզիկական հիմքերի ու փորձարարական հատկությունների ուսումնասիրության վրա։

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում գույն նշանակող բառերի էթնոլեզվաբանական, իմաստաբանական և լեզվամշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք համադրելով հայերենի և ռուսերենի համապատասխան լեզվական միավորների հետ։ Հետազոտության առանցքում գունանուններն են ոչ միայն որպես առարկաների տեսողական հատկանիշներն արտահայտող բառային միավորներ, այլև որպես ազգային մշակույթի, աշխարհընկալման, խորհրդանշական մտածողության և պատմականորեն ձևավորված լեզվական պատկերացումների կրողներ։ Քննվում են հիմնական և ածանցյալ գունանունների իմաստային կառուցվածքը, դրանց բազմիմաստությունը, փոխաբերական կիրառությունները, գնահատողական և հուզարտահայտչական երանգները, ինչպես նաև կայուն բառակապակցությունների ու դարձվածքների կազմում ձեռք բերվող նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ արտաքուստ համարժեք գունանունները երեք լեզուներում ունեն տարբեր զուգորդումներ, խորհրդանշական արժեքներ կամ կիրառության սահմաններ։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ յուրաքանչյուր լեզվամշակութային հանրությանը բնորոշ առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում է գույների կապը մարդու հույզերի, բնավորության, սոցիալական կարգավիճակի, բնության երևույթների, ավանդույթների և մշակութային խորհրդանիշների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածաբանական նյութը, քանի որ գունային բաղադրիչ պարունակող կայուն արտահայտություններում հաճախ պահպանվում են մշակութային հիշողության և ազգային մտածողության առանձնահատուկ շերտեր։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գունանունների գործածությանը գեղարվեստական, հրապարակախոսական և առօրյա խոսքում՝ պարզելու դրանց ոճական ու հաղորդակցական գործառույթները։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բառային համարժեքության խնդիրը, քանի որ բառարանային ուղղակի համապատասխանությունը միշտ չէ, որ ապահովում է արտահայտության մշակութային և իմաստային ամբողջական փոխանցումը մեկ լեզվից մյուսը։ Այս հանգամանքը աշխատանքին հաղորդում է նաև թարգմանագիտական նշանակություն՝ հնարավորություն տալով բացահայտել գունային խորհրդանիշների փոխանցման ընթացքում առաջացող դժվարությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է էթնոլեզվաբանության, լեզվամշակութաբանության, իմաստաբանության և համեմատական լեզվաբանության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գունային հասկացությունները լեզվի միջոցով արտացոլում տարբեր ժողովուրդների մշակութային փորձը և աշխարհի լեզվական պատկերը։

Աշխատությունը նվիրված է ամրանային պողպատի և թեթև լիթոիդապեմզաբետոնի համատեղ աշխատանքի ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով սուպերպլաստիֆիկացնող հավելանյութերի ազդեցությանը ամրան–բետոն շփման գոտու մեխանիկական հատկությունների վրա։ Հետազոտության առանցքում ամրանի և բետոնային միջավայրի միջև կապակցման ամրությունն է, որը երկաթբետոնե տարրերի կրողունակության, ճաքակայունության և դեֆորմացիոն աշխատանքի կարևոր պայմաններից է։ Քննվում են թեթև լցանյութի ֆիզիկամեխանիկական առանձնահատկությունները, բետոնի կառուցվածքի ձևավորումը և դրանց ազդեցությունը ամրանային ձողերի հետ կապակցման բնույթի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սուպերպլաստիֆիկացնող հավելանյութի կիրառմամբ բետոնային խառնուրդի շարժունակության, համասեռության և կառուցվածքային խտության փոփոխություններին, ինչպես նաև դրանց հնարավոր ազդեցությանը ամրանի շուրջ ձևավորվող կոնտակտային գոտու որակի վրա։ Ուսումնասիրվում են կապակցումն ապահովող հիմնական մեխանիզմները՝ բետոնի և պողպատի մակերևույթների կպչուն փոխազդեցությունը, շփումը և պարբերական պրոֆիլ ունեցող ամրանի դեպքում մեխանիկական փոխկապակցումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բետոնի ամրության, խտության, ամրանի տրամագծի և մակերևույթի բնույթի, ամրացման երկարության ու այլ կառուցվածքային գործոնների ազդեցության համեմատական գնահատումը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ամրանի տեղաշարժի և կապակցման լարումների միջև հարաբերությունները, ինչպես նաև բեռնավորման ընթացքում կոնտակտային գոտում զարգացող փոփոխությունները։ Առանձին նշանակություն ունի թեթև բետոնի առանձնահատկությունների համեմատումը սովորական ծանր բետոնի վարքագծի հետ, քանի որ ծակոտկեն լցանյութի կիրառումը կարող է փոփոխել ինչպես նյութի ընդհանուր մեխանիկական հատկությունները, այնպես էլ ամրան–բետոն փոխազդեցությունը։ Ստացված օրինաչափությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգտագործվել թեթև երկաթբետոնե կառուցվածքների հաշվարկային մոտեցումների ճշգրտման, ամրանի խարսխման պայմանների գնահատման և կառուցվածքային լուծումների արդյունավետության բարձրացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, երկաթբետոնե կառուցվածքների տեսության և շինարարական մեխանիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել թեթև բետոնի և ամրանի հուսալի համատեղ աշխատանքը ժամանակակից քիմիական հավելանյութերի կիրառման պայմաններում։

Աշխատությունը նվիրված է շաքարային դիաբետ ունեցող վիրաբուժական հիվանդների բուժման համատեքստում ենթաստամոքսային գեղձի բջջային կամ հյուսվածքային մշակույթի փոխպատվաստման հնարավորությունների կլինիկական և փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ենթաստամոքսային գեղձի ներզատական ֆունկցիայի մասնակի փոխարինման կամ աջակցման գաղափարն է՝ կենսունակ բջջային նյութի կիրառմամբ։ Քննվում են դիաբետի պայմաններում ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարումները, ինսուլինային կարգավորման նշանակությունը և այն գործոնները, որոնք վիրաբուժական միջամտությունների ընթացքում կամ դրանից հետո կարող են բարդացնել հիվանդների ընդհանուր վիճակի կառավարումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխպատվաստվող բջջային նյութի ֆունկցիոնալ ակտիվության պահպանմանը, օրգանիզմում դրա կենսունակությանը և նյութափոխանակային ցուցանիշների վրա հնարավոր ազդեցությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել բջջային ու հյուսվածքային փոխպատվաստման կենսաբանական հիմքերը, իմունաբանական համատեղելիության խնդիրները, փոխպատվաստված նյութի նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքը և դրա գործունեության տևողության գնահատումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բուժման արդյունքների կլինիկական և լաբորատոր գնահատումը՝ նպատակ ունենալով հասկանալ, թե տվյալ մոտեցումը որքանով կարող է նպաստել գլյուկոզային հոմեոստազի կարգավորմանը և հիվանդների ընդհանուր նյութափոխանակային վիճակի բարելավմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վիրաբուժական հիվանդների առանձնահատկություններին, քանի որ դիաբետը կարող է կապված լինել հետվիրահատական ընթացքի և վերականգնման լրացուցիչ դժվարությունների հետ։ Բջջային փոխպատվաստման ուսումնասիրությունը դիտարկվում է որպես ավանդական բուժական մոտեցումները լրացնող գիտական ուղղություն, որի գնահատման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն հնարավոր նյութափոխանակային ազդեցությունը, այլև իմունաբանական, վիրաբուժական և երկարաժամկետ անվտանգության խնդիրները։ Առանձին նշանակություն ունի մեթոդի սահմանափակումների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ փոխպատվաստված բջիջների ֆունկցիայի պահպանման և օրգանիզմի իմունային արձագանքի հետ կապված հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վիրաբուժության, էնդոկրինոլոգիայի, փոխպատվաստաբանության և բջջային կենսաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով ենթաստամոքսային գեղձի բջջային նյութի փոխպատվաստումը որպես դիաբետի բուժման պատմականորեն ուսումնասիրված փորձարարական և կլինիկական ուղղություններից մեկը։

Աշխատությունը նվիրված է երկու լեզուների և դրանց համապատասխան մշակութային միջավայրերի հետ մշտական փոխազդեցության պայմաններում անձի ինքնընկալման, սոցիալական վարքի և դիրքորոշումների ձևավորման հոգեբանական ու սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավիճակն է, երբ անհատը հաղորդակցվում և սոցիալականացվում է երկու լեզվամշակութային համակարգերում՝ յուրացնելով դրանց արժեքները, նորմերը, հաղորդակցական ձևերը և աշխարհընկալման առանձնահատկությունները։ «Սահմանային կարգավիճակ» հասկացությունը դիտարկվում է որպես երկու լեզվական ու մշակութային տարածքների միջև գտնվելու յուրահատուկ վիճակ, որը կարող է արտահայտվել ինքնության, պատկանելության զգացման և սոցիալական դերերի ընկալման տարբեր ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվի և մտածողության, լեզվի և ինքնության, ինչպես նաև լեզվական ընտրության ու սոցիալական միջավայրի միջև փոխկապակցվածությանը։ Քննվում է, թե տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում լեզուներից մեկի ընտրությունը ինչպես կարող է կապված լինել անձի սոցիալական դիրքի, խմբային պատկանելության, արժեքային կողմնորոշումների և սեփական անձի ներկայացման եղանակների հետ։ Երկլեզվությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես երկու լեզուների իմացություն, այլև որպես սոցիալական փորձառություն, որի ընթացքում անհատը մշտապես առնչվում է տարբեր մշակութային կոդերի և հաղորդակցական սպասումների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել վերաբերմունքները սեփական և այլ խմբերի նկատմամբ, լեզվական հեղինակության ընկալումը, մշակութային նույնականացումը, սոցիալական հարմարվողականությունը և տարբեր միջավայրերում վարքային ռազմավարությունների ընտրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև այն հարցը, թե երկու լեզվամշակութային համակարգերի համատեղ ներկայությունը ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ կարծրատիպերի, սոցիալական գնահատականների և արժեքային դիրքորոշումների ձևավորման վրա։ Միաժամանակ շեշտադրվում է, որ նման ազդեցությունները միանշանակ չեն և կախված են ընտանիքից, կրթական միջավայրից, հասարակական հարաբերություններից, լեզուների սոցիալական կարգավիճակից և անհատի կենսափորձից։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լեզվական ինքնության ճկունությանը և բազմաշերտ ինքնության ձևավորման հնարավորությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, հոգելեզվաբանության, սոցիոլեզվաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ երկլեզվությունը ներկայացնելով որպես անձի լեզվական կարողություններից ավելի լայն՝ նրա սոցիալականացման, ինքնության և դիրքորոշումների ձևավորման հետ փոխկապակցված երևույթ։

Հրատարակությունը հանձնարարական-մատենագիտական բնույթի ձեռնարկ է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայաստանում քիմիական գիտության, քիմիական արդյունաբերության և դրանց հետ կապված արտադրական ու գիտատեխնիկական ուղղությունների վերաբերյալ ընտրված գրականությունը։ Այն նախատեսված է ընթերցողների լայն շրջանակի, գրադարանավարների, ուսանողների, մասնագետների և ոլորտի պատմությամբ հետաքրքրվողների համար՝ հնարավորություն տալով կողմնորոշվել համապատասխան գրքային, հոդվածային և այլ տեղեկատվական նյութերի մեջ։ Մատենագիտական ցանկի առանցքում կարող են ընդգրկվել քիմիական գիտության տարբեր ճյուղերի զարգացումը, գիտահետազոտական հաստատությունների գործունեությունը, արդյունաբերական ձեռնարկությունների ձևավորումը, հանքային և այլ բնական հումքի օգտագործումը, նոր նյութերի ստեղծումը, արտադրական տեխնոլոգիաների կատարելագործումը և քիմիական արտադրության տնտեսական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրականության թեմատիկ դասակարգմանը, որի շնորհիվ ընթերցողը կարող է անհրաժեշտ նյութերը գտնել ըստ առանձին գիտական կամ արտադրական ուղղությունների։ Հանձնարարական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն հրատարակությունների գրանցում, այլև ընթերցանության համար առավել նպատակահարմար նյութերի ընտրություն՝ համապատասխան տեղեկատվական և կրթական խնդիրներին։ Նման ցանկերը կարևոր դեր են կատարում գրադարանային տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման մեջ՝ օգնելով կազմակերպել թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսներ, գրականության դիտումներ, զեկուցումներ և ճանաչողական միջոցառումներ։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է դիտարկվել որպես տվյալ ժամանակաշրջանի գիտատեխնիկական և արդյունաբերական զարգացման պատկերացումները արտացոլող աղբյուր։ Դրանում ներկայացված գրականության կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե քիմիական գիտության և արդյունաբերության որ ուղղություններն են առավել ընդգծվել տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական ու հանրամատչելի հրատարակություններում։ Կարևոր է նաև գիտության և արտադրության փոխադարձ կապի ներկայացումը, քանի որ քիմիական հետազոտությունների արդյունքները կապված են եղել արդյունաբերական տեխնոլոգիաների, նյութագիտության, գյուղատնտեսության և տնտեսության այլ ոլորտների զարգացման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է հանձնարարական մատենագիտության, գիտատեխնիկական տեղեկատվության և գրադարանային սպասարկման գործառույթները՝ ծառայելով որպես Հայաստանում քիմիայի ու քիմիական արդյունաբերության վերաբերյալ գրականության որոնման, ընտրության և թեմատիկ ուսումնասիրության օժանդակ միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է թոքերի տարբեր հիվանդությունների հայտնաբերման և տարբերակման գործընթացում բջջաբանական հետազոտության նշանակության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով շնչառական համակարգից ստացված բջջային նյութի ձևաբանական գնահատման հիմնական սկզբունքները։ Հետազոտության առանցքում բջիջների կառուցվածքային փոփոխությունների և տարբեր ախտաբանական գործընթացների միջև կապի բացահայտումն է, ինչը հնարավորություն է տալիս բջջային մակարդակում գնահատել բորբոքային, վարակային, նախաուռուցքային և ուռուցքային բնույթի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորմալ շնչառական էպիթելի բջիջների և հիվանդությունների ժամանակ փոփոխված բջջային տարրերի տարբերակմանը, դրանց ձևաբանական առանձնահատկությունների համակարգմանը և ախտորոշիչ նշանակության գնահատմանը։ Քննվում են բջջային կազմի, կորիզի և ցիտոպլազմայի առանձնահատկությունների, բջիջների դասավորության և ուղեկցող բորբոքային ֆոնի ընդհանուր փոփոխությունները՝ որպես տարբեր հիվանդությունների վերաբերյալ լրացուցիչ տեղեկություն տրամադրող ցուցանիշներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարորակ և չարորակ գործընթացների տարբերակման խնդիրը, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնց պատճառով բջջաբանական պատկերը պետք է գնահատվի կլինիկական, պատկերային և անհրաժեշտության դեպքում հյուսվածաբանական տվյալների հետ համադրությամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր տեսակի բջջաբանական նյութերի տեղեկատվական արժեքին, դրանց որակի ազդեցությանը հետազոտության արդյունքների վրա և ոչ բավարար կամ ոչ բնորոշ նմուշների դեպքում հնարավոր ախտորոշիչ դժվարություններին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բջջաբանական մեթոդի դերը որպես համեմատաբար արագ և տեղեկատվական լաբորատոր մոտեցում, որը կարող է նպաստել հետագա հետազոտությունների ուղղության որոշմանը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կեղծ դրական և կեղծ բացասական մեկնաբանությունների հնարավոր պատճառներին, բջջային ռեակտիվ փոփոխությունների և չարորակության նշանների տարբերակման բարդություններին, ինչպես նաև մասնագետի փորձի ու ստանդարտացված գնահատման չափանիշների նշանակությանը։ Բջջաբանական տվյալների համակարգված ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հիվանդությունների դասակարգման, ախտաբանական գործընթացի բնույթի ճշգրտման և կլինիկական որոշումների համար անհրաժեշտ լրացուցիչ տեղեկատվության ապահովման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բջջաբանության, ախտաբանական անատոմիայի, թոքաբանության և կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման մոտեցումները՝ ներկայացնելով բջջաբանական հետազոտությունը որպես թոքային հիվանդությունների համալիր ախտորոշման կարևոր բաղադրիչ։

Հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական և մեթոդական բնույթի օրացուցային ձեռնարկ է, որը համակարգում է տարվա երկրորդ եռամսյակի ընթացքում նշվող կարևոր պատմական, հասարակական, մշակութային, գիտական և գրական տարեթվերի վերաբերյալ նյութերը։ Այն նախատեսված է առաջին հերթին գրադարանների, մշակութային և կրթական հաստատությունների աշխատակիցների, մատենագետների, ինչպես նաև համապատասխան թեմաներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Նյութերը դասավորված են ժամանակագրական սկզբունքով՝ ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների շրջանակում, ինչը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել առաջիկա հիշարժան օրերի և հոբելյանների մեջ ու նախապես կազմակերպել դրանց նվիրված տեղեկատվական և մշակութային աշխատանքները։ Առանձին բաժիններում կարող են ներկայացվել նշանավոր գործիչների ծննդյան կամ մահվան տարելիցներ, պատմական իրադարձությունների տարեդարձեր, գրականության, արվեստի, գիտության և հասարակական կյանքի կարևոր դրվագներ։ Յուրաքանչյուր տարեթվի վերաբերյալ տրամադրվող համառոտ տեղեկությունը նպաստում է տվյալ իրադարձության կամ անձի նշանակության ընկալմանը, իսկ մատենագիտական բաղադրիչը ընթերցողին ուղղորդում է դեպի լրացուցիչ գրականություն։ Հատուկ նշանակություն ունի հրատարակության մեթոդական գործառույթը, քանի որ օրացույցում ընդգրկված նյութերը կարող են օգտագործվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, զեկուցումների, ընթերցողական հանդիպումների և այլ մշակութային-լուսավորչական միջոցառումների կազմակերպման համար։ Միաժամանակ այն արտացոլում է իր ստեղծման ժամանակաշրջանի հիշողության քաղաքականության, մշակութային առաջնահերթությունների և հոբելյանների ընտրության առանձնահատկությունները, ինչի շնորհիվ այսօր կարող է ուսումնասիրվել նաև որպես պատմական աղբյուր։ Նման պարբերական հրատարակությունների հաջորդական թողարկումները հնարավորություն են տալիս հետևել, թե տարբեր տարիներին ինչ իրադարձություններ ու անհատներ են ընդգրկվել հանրային հիշողության և գրադարանային աշխատանքի շրջանակում։ Մատենագիտական տեսանկյունից կարևոր են օգտագործված գրականության ընտրությունը, նյութերի թեմատիկ ընդգրկումը և տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է օրացուցային տեղեկատուի, հանձնարարական մատենագիտության և գրադարանային մեթոդական ձեռնարկի գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես գործնական մշակութային աշխատանքի կազմակերպմանը, այնպես էլ տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական ու հիշատակի մշակույթի ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական հին և միջնադարյան կերպարվեստի ձևավորման ու զարգացման հիմնական փուլերի համառոտ պատմական և արվեստաբանական ներկայացմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գեղանկարչական ավանդույթների ծագմանը, դրանց ոճական առանձնահատկություններին և մշակութային նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գեղանկարչությունը դիտարկվում է Հայաստանի պատմական, կրոնական և գեղարվեստական կյանքի ընդհանուր համատեքստում՝ բացահայտելով տեղական ավանդույթների և հարակից մշակույթների հետ ունեցած փոխազդեցությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում վաղ քրիստոնեական արվեստին, եկեղեցական պատկերագրությանը, որմնանկարչությանը և հատկապես ձեռագիր մատյանների մանրանկարչությանը, որը հայկական գեղանկարչական ժառանգության առավել հարուստ և պահպանված բնագավառներից է։ Քննվում են պատկերների կառուցվածքը, գունային համակարգը, կերպարների ներկայացման սկզբունքները, զարդարվեստային տարրերը, խորհրդանշական պատկերները և կրոնական թեմաների գեղարվեստական մեկնաբանությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր ժամանակաշրջաններում ու մշակութային կենտրոններում ձևավորված գեղարվեստական առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, որ հայկական գեղանկարչությունը միասնական ավանդույթի շրջանակում ունեցել է նաև տեղային դպրոցներ և բազմազան ոճական դրսևորումներ։ Ձեռագրային արվեստի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նկարչության և գրքային մշակույթի սերտ կապը, մանրանկարների հարաբերությունը տեքստի հետ, ինչպես նաև նկարիչ-ծաղկողների ստեղծագործական անհատականության արտահայտման ձևերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև եկեղեցական ճարտարապետության և գեղանկարչության փոխհարաբերությանը, քանի որ որմնանկարները և այլ պատկերային հարդարանքները հաճախ կազմել են պաշտամունքային տարածքի ընդհանուր գեղարվեստական համակարգի մասը։ Կարևորվում են արվեստագիտական համեմատությունը, պատկերագրական վերլուծությունը և պահպանված հուշարձանների ուսումնասիրությունը՝ որպես գեղարվեստական զարգացման փուլերի վերականգնման հիմնական միջոցներ։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են պատմական իրադարձությունները, կրոնական գաղափարները և մշակութային կապերը արտացոլվել կերպարվեստի թեմատիկ ու ոճական փոփոխություններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հայկական գեղանկարչական ժառանգության զարգացման ամբողջական ու համակարգված պատկերը՝ այն դիտարկելով որպես ազգային մշակույթի, քրիստոնեական արվեստի և միջնադարյան գեղարվեստական մտածողության կարևոր բաղադրիչ։