Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է դինամիկ համակարգերի կայունության տեսության շրջանակում Լյապունովի ֆունկցիայի կիրառման սկզբունքների և K-կայունության խնդրի մաթեմատիկական ձևակերպման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դիֆերենցիալ հավասարումներով նկարագրվող համակարգերի լուծումների վարքը, հավասարակշռության վիճակների կայունության պայմանները և սկզբնական տվյալների կամ արտաքին ազդեցությունների փոփոխության նկատմամբ համակարգի արձագանքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լյապունովի մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել համակարգի կայունությունը՝ առանց համապատասխան դիֆերենցիալ հավասարումների լուծումները բացահայտ տեսքով ստանալու անհրաժեշտության։ Քննության են առնվում հատուկ օժանդակ ֆունկցիաների կառուցման սկզբունքները, դրանց դրական որոշյալության, փոփոխման բնույթի և համակարգի հետագծերի երկայնքով վարքի պայմանները։ Վերլուծվում է, թե համապատասխան ֆունկցիայի հատկությունների միջոցով ինչպես կարելի է սահմանել կամ հիմնավորել համակարգի կայունության տարբեր չափանիշներ և գնահատել լուծումների շեղումների սահմանափակվածությունը։ K-կայունության խնդրի շրջանակում կարևորվում է համակարգի վիճակի փոփոխությունների և դրանց նկատմամբ սահմանվող քանակական գնահատականների փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն հավասարակշռության կետի շրջակայքում համակարգի վարքը, այլև լուծումների կայունության ավելի ընդհանրացված հատկությունները։ Ուսումնասիրվում են բավարար և անհրաժեշտ պայմանների ձևակերպման հնարավորությունները, կայունությունը բնութագրող ֆունկցիաների ընտրության մեթոդները և տարբեր դասերի դինամիկ համակարգերի նկատմամբ դրանց կիրառելիությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ոչ գծային համակարգերին, որոնց դեպքում ուղղակի վերլուծական լուծումների ստացումը հաճախ բարդ կամ անհնար է, իսկ Լյապունովի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս համակարգի որակական վարքի վերաբերյալ կարևոր եզրակացություններ կատարել։ Քննության են առնվում նաև կայունության, ասիմպտոտիկ վարքի և համակարգի պարամետրերից կախված փոփոխությունների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի դիֆերենցիալ հավասարումների, կառավարման տեսության և դինամիկ համակարգերի մաթեմատիկական վերլուծության համար՝ նպաստելով բարդ համակարգերի կայունության գնահատման տեսական մեթոդների զարգացմանը և դրանց կիրառմանը տեխնիկական, ֆիզիկական ու այլ մաթեմատիկական մոդելներում։

Աշխատությունը նվիրված է իրավունքի տեսության և փիլիսոփայության առանցքային հարցերից մեկի՝ պետության կողմից սահմանված կամ ճանաչված իրավական նորմերի օբյեկտիվ բնույթի, դրանց գոյության հիմքերի և հասարակական հարաբերությունների հետ փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում իրավական նորմի, իրավական համակարգի, պետական կամքի և հասարակական իրականության հարաբերակցության վերաբերյալ տարբեր տեսական մոտեցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե որքանով կարող է գործող իրավունքը դիտարկվել որպես անհատական կամ խմբային կամքից անկախ կարգավորող համակարգ, և ինչպիսի սոցիալական, քաղաքական, տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոններ են ազդում դրա ձևավորման և զարգացման վրա։ Վերլուծվում են իրավական նորմերի պարտադիր ուժի, իրավաչափության, որոշակիության և կայունության հիմքերը, ինչպես նաև իրավունքի ու բարոյականության, արդարության և հասարակական արժեքների փոխհարաբերությունները։ Քննության են առնվում իրավաստեղծ գործունեության ընթացքում առաջացող տեսական խնդիրները, երբ անհրաժեշտ է հասարակական հարաբերությունների բազմազանությունը վերածել ընդհանուր և պարտադիր վարքագծի կանոնների։ Կարևորվում է նաև իրավակիրառ գործունեությունը, քանի որ իրավական նորմերի բովանդակությունը գործնական նշանակություն է ստանում դրանց մեկնաբանման և կոնկրետ հարաբերությունների նկատմամբ կիրառման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է իրավական մեկնաբանության ազդեցությունը իրավունքի օբյեկտիվության ընկալման վրա և այն հարցը, թե ինչպես կարելի է սահմանափակել սուբյեկտիվ գնահատականների ազդեցությունը իրավական որոշումների կայացման գործընթացում։ Անդրադարձ է կատարվում իրավական պոզիտիվիզմի, բնական իրավունքի և իրավափիլիսոփայական այլ ուղղությունների մոտեցումներին՝ բացահայտելով իրավունքի էության և պարտադիր ուժի վերաբերյալ դրանց հիմնական տարբերությունները։ Վերլուծվում է նաև պետության և իրավունքի փոխհարաբերությունը, իրավական համակարգի ինքնուրույնության աստիճանը և հասարակական փոփոխություններին իրավունքի արձագանքելու առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է իրավական իրականության, իրավական նորմերի գործողության և դրանց օբյեկտիվ ու սուբյեկտիվ բաղադրիչների հարաբերակցության առավել խորքային ըմբռնմանը՝ կարևոր նշանակություն ունենալով իրավունքի ընդհանուր տեսության, իրավափիլիսոփայության և իրավական մեթոդաբանության զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր արագագործությամբ և առանց էլեկտրական սնուցման տեղեկատվությունը պահպանելու ունակությամբ հիշող սարքերի կառուցման տեսական ու տեխնոլոգիական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տեղեկատվության գրանցման, պահպանման և ընթերցման գործընթացները, հիշողության բջիջների կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց աշխատանքի հիմքում ընկած ֆիզիկական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշող սարքերի հիմնական բնութագրերին՝ տվյալների հասանելիության արագությանը, գրանցման և ընթերցման ժամանակին, պահպանվող տեղեկատվության կայունությանը, էներգասպառմանը, հիշողության խտությանը և աշխատանքի հուսալիությանը։ Քննության են առնվում հիշողության բջիջների, կառավարման հանգույցների, հասցեավորման համակարգերի և տվյալների փոխանցման շղթաների փոխկապակցված աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Ուսումնասիրվում են արագագործության բարձրացման հնարավորությունները՝ կապված սխեմաների կառուցվածքի օպտիմալացման, ազդանշանների փոխանցման ուշացումների նվազեցման և տվյալների մշակման արդյունավետ կազմակերպման հետ։ Կարևորվում է նաև տեղեկատվության երկարաժամկետ պահպանման խնդիրը և արտաքին սնուցման բացակայության պայմաններում տվյալների վիճակի պահպանման համար կիրառվող տեխնոլոգիական լուծումների ուսումնասիրությունը։ Վերլուծվում են հիշողության տարրերի չափերի փոքրացման հետ առաջացող խնդիրները, այդ թվում՝ էլեկտրական և ջերմային ազդեցությունները, բջիջների փոխադարձ ազդեցությունը, նյութերի ֆիզիկական սահմանափակումները և արտադրական շեղումների ազդեցությունը սարքերի աշխատանքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հիշողության կառուցվածքի և արտադրության տեխնոլոգիայի փոխկապակցվածությանը, քանի որ բարձր արագագործության, մեծ ծավալի, ցածր էներգասպառման և երկարատև պահպանման միաժամանակյա ապահովումը պահանջում է համալիր ինժեներական մոտեցում։ Դիտարկվում են նաև սարքերի փորձարկման, աշխատանքային պարամետրերի գնահատման և հուսալիության բարձրացման սկզբունքները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակարգված պատկերացում կազմել ժամանակակից էներգաանկախ հիշողության համակարգերի նախագծման հիմքերի մասին և գնահատել դրանց զարգացման հեռանկարները հաշվողական տեխնիկայում, ներկառուցված համակարգերում, շարժական սարքավորումներում և տեղեկատվության արագ ու հուսալի պահպանման համար նախատեսված այլ էլեկտրոնային համակարգերում։

Աշխատությունը նվիրված է դիսպերս համակարգերում տարբեր ֆիզիկական դաշտերի հաշվարկման միասնական տեսական մոտեցումների մշակմանը և այդ համակարգերը բնութագրող ինտեգրալ պարամետրերի որոշման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Դիսպերս համակարգերը կազմված են շարունակական միջավայրից և դրա մեջ բաշխված մասնիկներից, կաթիլներից, պղպջակներից կամ այլ կառուցվածքային տարրերից, որոնց չափերը, ձևը, տարածական բաշխվածությունը և ֆիզիկական հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ համակարգի վարքի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են դիսպերս միջավայրերում առաջացող և տարածվող տարբեր բնույթի դաշտերի ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև առանձին մասնիկների ու շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաթեմատիկական մոդելների կառուցմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է նկարագրել դաշտերի տարածական բաշխումը, հաշվի առնել համակարգի անհամասեռությունը և գնահատել բազմաթիվ դիսպերս տարրերի համատեղ ազդեցությունը։ Քննության են առնվում տեղային բնութագրերից ամբողջ համակարգին վերաբերող ընդհանրացված մեծությունների անցման մեթոդները և միջինացված ցուցանիշների հաշվարկման սկզբունքները։ Ինտեգրալ պարամետրերի որոշումը հնարավորություն է տալիս բարդ տարածական բաշխումները ներկայացնել սահմանափակ թվով քանակական ցուցանիշներով և դրանց միջոցով գնահատել համակարգի ընդհանուր ֆիզիկական վիճակը, փոխազդեցությունների ինտենսիվությունը և արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ արձագանքը։ Վերլուծվում են տեսական հաշվարկների ճշգրտության վրա ազդող գործոնները, մասնիկների կոնցենտրացիայի, չափերի բաշխման, երկրաչափական կառուցվածքի և նյութական հատկությունների նշանակությունը։ Կարևորվում է նաև մշակված մոտեցումների կիրառելիությունը տարբեր կառուցվածք և ֆիզիկական բնույթ ունեցող բազմաբաղադրիչ միջավայրերի նկատմամբ։ Ընդհանրացված հաշվարկային մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս միավորել առանձին խնդիրների լուծման սկզբունքները, պարզեցնել բարդ համակարգերի մոդելավորումը և բարձրացնել դրանց մակրոսկոպիկ հատկությունների գնահատման արդյունավետությունը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ նյութագիտության, ֆիզիկայի, քիմիական տեխնոլոգիաների և բազմաբաղադրիչ միջավայրերի մոդելավորման ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է կանխատեսել դիսպերս համակարգերի վարքը և որոշել դրանց հիմնական ընդհանրացված ֆիզիկական պարամետրերը։

Աշխատությունը նվիրված է բարձր կավահողային ցեմենտի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների մշակմանը և դրանց առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կալցիումի օքսիդ, ալյումինի օքսիդ և սիլիցիումի երկօքսիդ պարունակող համակարգի հիման վրա՝ երկաթի օքսիդի, ալյումինի ֆտորիդի և կալցիումի ֆտորիդի հավելումների կիրառմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են ելանյութերի բաղադրության, բաղադրիչների հարաբերակցության և հավելանյութերի ազդեցությունը հումքային խառնուրդում ընթացող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումների, հանքաբանական փուլերի ձևավորման և վերջնական կապակցանյութի հատկությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմային մշակման ընթացքում տեղի ունեցող պինդֆազային և հալույթային գործընթացներին, նոր միացությունների առաջացման պայմաններին, կլինկերացման ջերմաստիճանին և տարբեր տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացման հնարավորություններին։ Քննության է առնվում օքսիդային և ֆտորիդային բաղադրիչների ազդեցությունը համակարգի ռեակցիոն ունակության, հալույթի առաջացման, բյուրեղացման գործընթացների և հիմնական ցեմենտային հանքաբանական փուլերի հարաբերակցության վրա։ Վերլուծվում են ստացված կլինկերի կառուցվածքային և ֆազային առանձնահատկությունները, աղացման գործընթացը, ինչպես նաև պատրաստի կապակցանյութի հիդրատացման և կարծրացման օրինաչափությունները։ Կարևորվում է հավելումների քանակի և կազմի ազդեցության գնահատումը ցեմենտի ամրության զարգացման, կապակցման ժամանակի, ջերմակայունության և շահագործողական այլ կարևոր ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության ընթացքում հնարավոր է համեմատել տարբեր բաղադրություններով փորձարարական նմուշներ՝ որոշելու այն տեխնոլոգիական պայմանները, որոնց դեպքում ապահովվում է անհրաժեշտ ֆազային կազմ և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների առավել արդյունավետ համադրություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրական գործընթացի էներգատարության նվազեցման, հումքային բաղադրիչների առավել արդյունավետ օգտագործման և տեխնոլոգիական ռեժիմների կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել հատուկ նշանակության կապակցանյութերի արտադրության գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացմանը և բարձր ջերմաստիճանների, արագ կարծրացման կամ հատուկ շահագործման պայմանների համար նախատեսված ցեմենտային նյութերի ստացման առավել արդյունավետ տեխնոլոգիաների մշակմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական գործունեության ֆինանսավորման և վարկավորման համակարգի ուսումնասիրությանը, ոլորտում առկա խնդիրների բացահայտմանը և դրա կարգավորման ու կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական ռեսուրսների պահանջարկը, վարկային միջոցների հասանելիության պայմանները, տոկոսադրույքների, մարման ժամկետների, գրավային ապահովման և վարկունակության գնահատման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսությանը բնորոշ ռիսկային գործոններին՝ արտադրության սեզոնայնությանը, բնակլիմայական պայմաններից կախվածությանը, բերքատվության տատանումներին, իրացման շուկաների անկայունությանը և եկամուտների ոչ հավասարաչափ ձևավորմանը, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ վարկառուների վճարունակության և ֆինանսական կազմակերպությունների վարկային քաղաքականության վրա։ Վերլուծվում է առևտրային բանկերի, վարկային կազմակերպությունների և պետական աջակցության ծրագրերի դերը գյուղատնտեսական արտադրության ֆինանսավորման գործում, ինչպես նաև վարկավորման խթանման համար կիրառվող տոկոսադրույքների սուբսիդավորման, երաշխիքային և այլ ֆինանսական մեխանիզմների նշանակությունը։ Քննության են առնվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական միջոցների հասանելիության սահմանափակումները և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումները։ Կարևորվում է վարկային ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործումը, գյուղատնտեսական ապահովագրության և վարկավորման փոխկապակցումը, ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը և արտադրողների ֆինանսական իրազեկվածության բարձրացումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել ոլորտի տնտեսական ցուցանիշները, վարկավորման ծավալներն ու կառուցվածքը և պետական կարգավորման գործիքները՝ գնահատելու դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ձևակերպելու առաջարկություններ՝ ուղղված վարկային ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ֆինանսավորման համակարգի կայունության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գյուղատնտեսական և ֆինանսական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական ակտիվության խթանման և Հայաստանի գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ձվարանի քաղցկեղի պայմաններում արյան լիմֆոցիտներում տեղի ունեցող բջջային ազդանշանային և լիպիդային նյութափոխանակության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն մոլեկուլային մեխանիզմները, որոնց միջոցով լիմֆոցիտները ստանում, փոխանցում և վերափոխում են արտաքին ու ներքին ազդակները՝ ձևավորելով համապատասխան բջջային պատասխան։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բջջաթաղանթի լիպիդային բաղադրության և կառուցվածքային փոփոխությունների նշանակությանը, քանի որ լիպիդները ոչ միայն ապահովում են թաղանթի ֆիզիկական կազմակերպումը, այլև մասնակցում են բազմաթիվ ազդանշանային ուղիների կարգավորմանը։ Քննության են առնվում տարբեր լիպիդային միացությունների հարաբերակցության, դրանց նյութափոխանակության և ձևափոխման հնարավոր փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը լիմֆոցիտների ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Ուսումնասիրվում է, թե ուռուցքային հիվանդության պայմաններում այդ գործընթացների խանգարումները ինչպես կարող են անդրադառնալ իմունային բջիջների ակտիվացման, բազմացման, տարբերակման և բջջային պատասխանի ձևավորման վրա։ Կարևորվում է ազդանշանային համակարգերի և լիպիդային փոփոխությունների փոխկապակցված վերլուծությունը, որը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել օրգանիզմի իմունային համակարգում հիվանդության հետ կապված կենսաքիմիական և մոլեկուլային տեղաշարժերի մասին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել հիվանդների և համապատասխան վերահսկիչ խմբերի կենսաբանական ցուցանիշները՝ բացահայտելու հիվանդությանը բնորոշ տարբերությունները և դրանց հնարավոր կապը ախտաբանական գործընթացի զարգացման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում լիմֆոցիտների բջջաթաղանթներում ընթացող փոփոխությունների ազդեցությանը ընկալիչների և ներբջջային ազդանշանային համակարգերի աշխատանքի վրա։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել ձվարանի չարորակ նորագոյացությունների ժամանակ իմունային համակարգում տեղի ունեցող փոփոխությունների մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը, ինչպես նաև հիվանդության կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ կապված հնարավոր մոլեկուլային ցուցանիշների բացահայտմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի ուռուցքաբանության, իմունաբանության, կենսաքիմիայի և բջջային կենսաբանության ոլորտների համար՝ ընդլայնելով պատկերացումները ուռուցքային գործընթացների և օրգանիզմի իմունային պատասխանի միջև գոյություն ունեցող բարդ փոխազդեցությունների վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է լողորդների մարզական պատրաստության համակարգում արագության և ուժի համակցված դրսևորումների զարգացման ու արդյունավետ կիրառման մեթոդների ուսումնասիրությանը և կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն ֆիզիկական ու ֆունկցիոնալ գործոնները, որոնք պայմանավորում են մարզիկի՝ կարճ ժամանակահատվածում առավելագույն կամ բարձր ինտենսիվությամբ շարժումներ կատարելու կարողությունը և անմիջականորեն ազդում են մրցակցային արդյունքների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեկնարկի, շրջադարձերի, ջրում արագացման և մրցատարածության տարբեր հատվածներում շարժման բարձր տեմպի պահպանման համար անհրաժեշտ արագաուժային կարողությունների ձևավորմանը։ Քննության են առնվում մարզումային տարբեր միջոցներ և վարժությունների համալիրներ, դրանց ծավալի, ինտենսիվության, կրկնությունների քանակի և հանգստի ժամանակահատվածների արդյունավետ հարաբերակցությունը, ինչպես նաև ցամաքային և ջրային պատրաստության համադրման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում է ուժային պատրաստության ազդեցությունը լողի տեխնիկայի, շարժումների հզորության, արագության և արդյունավետության վրա՝ հաշվի առնելով մարզիկների տարիքային, ֆիզիկական և պատրաստվածության անհատական առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է մարզումային բեռնվածության փուլային կազմակերպումը, որպեսզի արագաուժային հատկանիշների զարգացումը ներդաշնակորեն համակցվի տեխնիկական, ֆունկցիոնալ և ընդհանուր ֆիզիկական պատրաստության հետ։ Փորձարարական գնահատման միջոցով հնարավոր է համեմատել ավանդական և կատարելագործված մարզումային մոտեցումների ազդեցությունը՝ օգտագործելով ֆիզիկական պատրաստվածության թեստեր, ժամանակային ցուցանիշներ և մրցակցային գործունեությունը բնութագրող այլ չափանիշներ։ Վերլուծվում են նաև մարզիկների օրգանիզմի հարմարվողական արձագանքները և մարզումային գործընթացի անհատականացման հնարավորությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել մարզիչների աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը, մարզումային ծրագրերի գիտականորեն հիմնավորված կազմակերպմանը և լողորդների ֆիզիկական հնարավորությունների առավել լիարժեք իրացմանը՝ ստեղծելով պայմաններ տեխնիկական կատարողականության ու մարզական արդյունքների բարելավման համար։

Աշխատությունը նվիրված է տվյալների արդյունավետ մշակման հետ կապված երկու կարևոր հաշվողական խնդիրների՝ տեղեկատվության սեղմման ալգորիթմների մշակման ու ծրագրային իրականացման և մոդուլային աստիճան բարձրացնելու գործողության արդյունավետ հաշվարկման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տվյալների ծավալի նվազեցման հիմնական սկզբունքները, տեղեկատվության ներկայացման եղանակները և այն ալգորիթմական մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս կրճատել տվյալների պահպանման համար անհրաժեշտ հիշողության ծավալը կամ դրանց փոխանցման ընթացքում օգտագործվող ռեսուրսները։ Քննության են առնվում սեղմման գործընթացի արդյունավետության հիմնական չափանիշները՝ սեղմման աստիճանը, կատարման արագությունը, հիշողության օգտագործումը և սկզբնական տեղեկատվության վերականգնման հնարավորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրված ալգորիթմի կառուցվածքի մշակմանը, դրա ծրագրային իրականացման առանձնահատկություններին, փորձարկմանը և տարբեր բնույթի տվյալների նկատմամբ աշխատանքի արդյունքների գնահատմանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը վերաբերում է մոդուլային թվաբանության մեջ մեծ աստիճանների արդյունավետ հաշվարկմանը, երբ անհրաժեշտ է որոշել աստիճան բարձրացված թվի մնացորդը տրված մոդուլի նկատմամբ՝ խուսափելով չափազանց մեծ միջանկյալ թվերի անմիջական հաշվարկից։ Ուսումնասիրվում են արագ աստիճան բարձրացնելու և միջանկյալ արդյունքների հաջորդական մոդուլային մշակման սկզբունքները, որոնք հնարավորություն են տալիս զգալիորեն նվազեցնել հաշվարկային գործողությունների քանակը։ Վերլուծվում են համապատասխան ալգորիթմների ժամանակային և հիշողության բարդությունները, դրանց ծրագրային իրականացման արդյունավետությունը և մեծ թվերի հետ աշխատելու առանձնահատկությունները։ Մոդուլային հաշվարկների այսպիսի մեթոդները կարևոր կիրառություն ունեն թվային համակարգերում, թվերի տեսության խնդիրներում և ժամանակակից գաղտնագրության բազմաթիվ մեխանիզմներում։ Աշխատանքը համադրում է տեսական ալգորիթմական վերլուծությունն ու գործնական ծրագրավորումը՝ հնարավորություն տալով գնահատել մշակված լուծումների արդյունավետությունը, ճշգրտությունը և տարբեր հաշվողական խնդիրներում դրանց կիրառելիությունը։

Աշխատությունը նվիրված է պուլսարների պտտման դինամիկայի կարևոր երևույթներից մեկի՝ անկյունային արագության հանկարծակի փոփոխությունների և դրանց հաջորդող վերականգնման գործընթացների տեսական ու դիտողական ուսումնասիրությանը։ Պուլսարները արագ պտտվող նեյտրոնային աստղեր են, որոնց ճառագայթման խիստ պարբերական ազդակների երկարաժամկետ դիտարկումները հնարավորություն են տալիս մեծ ճշգրտությամբ հետևել նրանց պտտման արագության փոփոխություններին։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն դեպքերը, երբ պուլսարի սովորաբար աստիճանաբար նվազող պտտման հաճախականությունը կարճ ժամանակահատվածում ենթարկվում է կտրուկ փոփոխության, որից հետո համակարգը որոշակի ժամանակի ընթացքում մոտենում է նոր հավասարակշռային վիճակի։ Վերլուծվում են այդ երևույթների հիմնական ֆիզիկական մեխանիզմները և դրանց կապը նեյտրոնային աստղի ներքին կառուցվածքի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աստղի կեղևի և ներքին գերհեղուկ նյութի փոխազդեցությանը, անկյունային իմպուլսի վերաբաշխմանը և այն գործընթացներին, որոնք կարող են պայմանավորել պտտման պարամետրերի արագ փոփոխությունները։ Քննության են առնվում նաև վերականգնման տարբեր ժամանակային մասշտաբները, պտտման հաճախականության և դրա փոփոխման արագության հետագա վարքը, ինչպես նաև դիտողական տվյալների հիման վրա համապատասխան ֆիզիկական պարամետրերի որոշման հնարավորությունները։ Տարբեր պուլսարների տվյալների համեմատությունը թույլ է տալիս ուսումնասիրել նման երևույթների հաճախականությունը, ուժգնությունը և առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց միջև առկա օրինաչափություններն ու տարբերությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նեյտրոնային աստղերի ներքին կառուցվածքի, գերխիտ նյութի ֆիզիկական հատկությունների և ծայրահեղ պայմաններում նյութի վարքի վերաբերյալ պատկերացումների խորացման համար։ Պուլսարների պտտման անկայունությունների և հետագա վերականգնման փուլերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտողական աստղաֆիզիկայի տվյալների միջոցով սահմանափակումներ դնել տեսական մոդելների վրա և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել նեյտրոնային աստղերում ընթացող բարդ ֆիզիկական գործընթացների մասին։

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում մշակվող հիմնական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքատարածություններում մոլախոտային բուսականության տարածվածության, տեսակային կազմի և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգերի մշակման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է տարբեր մշակաբույսերի դաշտերի մոլախոտվածության աստիճանը, բացահայտվում են առավել տարածված և տնտեսապես վնասակար մոլախոտերի տեսակները, ուսումնասիրվում դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճի ու բերքատվության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լոռու մարզի բնակլիմայական, հողային և ագրոէկոլոգիական պայմաններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ մոլախոտերի տեսակային բազմազանության, զարգացման ինտենսիվության և տարածման վրա։ Քննության են առնվում հողագործության կիրառվող եղանակները, ցանքաշրջանառությունը, հողի մշակման համակարգերը և այլ ագրոտեխնիկական գործոններ՝ պարզելու դրանց կապը դաշտերի մոլախոտվածության մակարդակի հետ։ Վերլուծվում են մոլախոտերի դեմ պայքարի մեխանիկական, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետությունը և համակցված օգտագործման առավելությունները։ Կարևորվում է այնպիսի համալիր մոտեցումների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել մոլախոտերի վնասակար ազդեցությունը՝ միաժամանակ պահպանելով հողի բերրիությունը, գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի կայունությունը և մշակաբույսերի զարգացման համար նպաստավոր պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել պայքարի տարբեր եղանակներ և գնահատվել դրանց ազդեցությունը մոլախոտերի քանակի, տեսակային կազմի, մշակաբույսերի բերքատվության ու արտադրության արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործման համար, քանի որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել դաշտերի մոլախոտվածության նվազեցմանը, մշակաբույսերի մրցունակության բարձրացմանը, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների բարելավմանը և բուսաբուծության առավել արդյունավետ ու կայուն համակարգերի ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում Արցախի հասարակական և մշակութային միջավայրի զարգացման հիմնական ուղղությունների ու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում կրթության, գրականության, մամուլի, թատրոնի, երաժշտության, արվեստի, գրահրատարակչության և հասարակական-մշակութային գործունեության տարբեր դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պատմական և սոցիալական գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական հաստատությունների գործունեությանը, դպրոցական ցանցի զարգացմանը, ուսուցիչների և մտավորականների դերակատարությանը, ինչպես նաև կրթության տարածման նշանակությանը բնակչության մշակութային և հասարակական կյանքի ակտիվացման գործում։ Ուսումնասիրվում են գրական և հրապարակախոսական գործունեությունը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորումը, գրքերի ու պարբերական հրատարակությունների տարածումը և դրանց ազդեցությունը հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Կարևորվում է Շուշիի՝ որպես տարածաշրջանի նշանակալի կրթական և մշակութային կենտրոններից մեկի դերակատարությունը, որտեղ կենտրոնացած էին բազմաթիվ կրթական, գրական, թատերական և հասարակական նախաձեռնություններ։ Քննության են առնվում մշակութային ընկերությունների, բարեգործական կազմակերպությունների, ստեղծագործական խմբերի և անհատ գործիչների գործունեությունը, որոնք նպաստել են մշակութային արժեքների ստեղծմանը, պահպանմանը և տարածմանը։ Անդրադարձ է կատարվում թատերական ներկայացումներին, երաժշտական կյանքին, ժողովրդական մշակույթի դրսևորումներին, ազգային ավանդույթներին և դրանց փոխազդեցությանը ժամանակի նոր մշակութային երևույթների հետ։ Վերլուծվում է նաև տարածաշրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական իրադրության ազդեցությունը մշակութային զարգացման վրա, ինչպես նաև Կովկասի այլ կենտրոնների հետ ձևավորված մտավոր ու մշակութային կապերի նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի Արցախի հասարակության մտավոր և մշակութային ներուժի, կրթական ու ստեղծագործական նախաձեռնությունների և մշակութային հաստատությունների զարգացման մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց դերը տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման և հետագա սերունդներին փոխանցման գործում։

Աշխատությունը նվիրված է մանկական բազմապրոֆիլ ստացիոնար բուժհաստատություններում վարակների համաճարակաբանական հսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունների, արդյունավետության և հիմնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ներհիվանդանոցային վարակների առաջացման և տարածման հիմնական գործոնները, դրանց փոխանցման հնարավոր ուղիները, ռիսկային խմբերը և կանխարգելման կազմակերպական ու բժշկական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկական հիվանդների խոցելիությանը, քանի որ նրանց տարիքային, ֆիզիոլոգիական և իմունաբանական առանձնահատկությունները կարող են պայմանավորել վարակների տարածման նկատմամբ բարձր զգայունություն և պահանջել վերահսկողության առավել նպատակային մոտեցումներ։ Քննության են առնվում տարբեր բաժանմունքներում հիվանդների տեղաբաշխման, մեկուսացման, հիգիենիկ և հակահամաճարակային ռեժիմների պահպանման, բժշկական անձնակազմի աշխատանքի կազմակերպման, ախտահանման ու մանրէազերծման գործընթացների վերահսկման սկզբունքները։ Կարևորվում են վարակման դեպքերի ժամանակին հայտնաբերումը, գրանցումը, տվյալների համակարգված հավաքագրումն ու վերլուծությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել համաճարակաբանական իրավիճակը և վաղ փուլում հայտնաբերել վարակի տարածման վտանգը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև լաբորատոր հետազոտությունների նշանակությանը, հակամանրէային դեղերի նկատմամբ հարուցիչների կայունության վերահսկմանը և հակաբիոտիկների նպատակային օգտագործման կարևորությանը։ Ուսումնասիրվում են բուժանձնակազմի շարունակական մասնագիտական պատրաստվածության, ձեռքերի հիգիենայի, անհատական պաշտպանիչ միջոցների ճիշտ կիրառման և հաստատված կանխարգելիչ ընթացակարգերի պահպանման հետ կապված հարցերը։ Վերլուծվում են համաճարակաբանական հսկողության իրականացման ընթացքում հանդիպող կազմակերպական և գործնական դժվարությունները, ինչպես նաև տարբեր մասնագիտությունների բուժաշխատողների համագործակցության նշանակությունը վարակի կանխարգելման և վերահսկման գործում։ Աշխատանքը կարևորում է համակարգված համաճարակաբանական հսկողության դերը բուժօգնության անվտանգության բարձրացման, ներհիվանդանոցային վարակների հաճախականության նվազեցման, հնարավոր բռնկումների կանխարգելման և մանկական հիվանդների առողջության պաշտպանության տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանի Հայաստանում ձևավորված հասարակական նշանակության մշակութային կառույցների ճարտարապետական առանձնահատկությունների, պատմական զարգացման և ժառանգական արժեքի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում քաղաքներում և գյուղական բնակավայրերում կառուցված ակումբային շենքերը, մշակութային կենտրոնները և պալատները՝ որպես խորհրդային հասարակական կյանքի կազմակերպման կարևոր տարածքներ։ Վերլուծվում են դրանց հատակագծային լուծումները, ծավալատարածական կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը, շինարարական նյութերի և կոնստրուկտիվ համակարգերի կիրառումը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններին բնորոշ գեղարվեստական ու ոճական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես են խորհրդային ճարտարապետական սկզբունքները Հայաստանում համադրվել տեղական շինարարական ավանդույթների, ազգային ճարտարապետության տարրերի, բնական միջավայրի և քաղաքաշինական առանձնահատկությունների հետ։ Դիտարկվում է նաև այդ կառույցների հասարակական գործառույթը՝ որպես թատերական ներկայացումների, համերգների, կինոդիտումների, ժողովների, կրթական խմբակների, ցուցահանդեսների և համայնքային այլ միջոցառումների անցկացման վայրեր։ Ճարտարապետական զարգացման տարբեր փուլերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոճական փոփոխությունները՝ վաղ խորհրդային շրջանի կառուցողական և համեմատաբար զուսպ լուծումներից մինչև հետագա տասնամյակների մոնումենտալ, արդիական և փորձարարական մոտեցումները։ Կարևորվում է շենքերի ներկայիս ֆիզիկական վիճակի, սկզբնական գործառույթի փոփոխության, վերակառուցումների և պահպանության խնդիրների ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև այն կառույցներին, որոնք ժամանակի ընթացքում կորցրել են իրենց նախկին նշանակությունը, ենթարկվել են էական փոփոխությունների կամ հայտնվել քայքայման ու վերացման վտանգի առջև։ Դրանց փաստագրումը, արժեքավորումը և պահպանության հնարավոր մեխանիզմների մշակումը դիտարկվում են որպես Հայաստանի նորագույն ճարտարապետական ժառանգության պահպանման կարևոր ուղղություններ։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական ճարտարապետության պատմության առավել ամբողջական ընկալմանը և հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ կառույցները ոչ միայն որպես որոշակի ժամանակաշրջանի գաղափարական ու հասարակական միջավայրի արտահայտություն, այլև որպես Հայաստանի քաղաքների և բնակավայրերի ճարտարապետական դիմագիծը ձևավորող մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներ։