Ready-made Materials

Աշխատությունը մատենագիտական և վիճակագրական բնույթի տեղեկատվական հրատարակություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետությունում 2022 թվականի ընթացքում լույս տեսած տպագիր արտադրանքի ընդհանուր պատկերը։ Նյութի հիմնական նպատակը տվյալ ժամանակահատվածում հրատարակված գրքերի, գրքույկների, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումն ու դրանց հասանելիության ապահովումն է հետազոտողների, գրադարանավարների, մատենագետների և ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու երկրի հրատարակչական գործունեության տարեկան արդյունքները՝ ըստ հրատարակությունների տեսակների, թեմատիկ ուղղությունների, լեզուների և այլ մատենագիտական հատկանիշների։ Նման տեղեկատվական նյութերում առանձնահատուկ նշանակություն ունի յուրաքանչյուր հրատարակության ճշգրիտ մատենագիտական նկարագրությունը, որը կարող է ներառել հեղինակի կամ կազմողի անունը, հրատարակության տվյալները, հրատարակչությունը, ծավալը և նույնականացման համար անհրաժեշտ այլ տեղեկություններ։ Հավաքագրված տվյալները կարևոր են ազգային տպագիր ժառանգության փաստագրման և պահպանման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն են տալիս արձանագրելու որոշակի տարվա ընթացքում երկրում ձևավորված հրատարակչական արտադրանքը և հետագայում այն օգտագործելու որպես մատենագիտական ու պատմամշակութային ուսումնասիրությունների աղբյուր։ Տեղեկությունների համակարգումը կարող է հնարավորություն տալ նաև ուսումնասիրելու հրատարակչական ոլորտի կառուցվածքը, տարբեր թեմատիկ բնագավառների ներկայացվածությունը, հայերեն և այլ լեզուներով հրատարակությունների հարաբերակցությունը և առանձին հրատարակչությունների գործունեությունը։ Նման տարեկան մատենագիտական նյութերը կարևոր դեր ունեն ազգային մատենագիտության շարունակականության ապահովման գործում՝ ստեղծելով տարբեր տարիների հրատարակչական ցուցանիշների համեմատության հնարավորություն։ Դրանք կարող են օգտակար լինել նաև գրադարանային ֆոնդերի համալրման, տեղեկատվական որոնման և գրքային մշակույթի զարգացման միտումների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակչական տվյալների երկարաժամկետ համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տպագիր արտադրանքի քանակական և կառուցվածքային փոփոխությունները, տարբեր գիտական ու մշակութային ոլորտների հրատարակչական ակտիվությունը և գրահրատարակչության զարգացման ընդհանուր միտումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ազգային մատենագիտության, գրադարանային վիճակագրության և հրատարակչական գործունեության փաստագրման գործառույթները՝ ծառայելով որպես տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի տպագիր արտադրանքի ուսումնասիրման և հետագա մատենագիտական որոնումների տեղեկատվական աղբյուր։

Աշխատությունը ներկայացնում է Սանկտ Պետերբուրգում գործող հայկական գեղարվեստական ընկերության կազմակերպական և իրավական հիմքերը սահմանող կանոնադրական փաստաթուղթը։ Այն արժեքավոր սկզբնաղբյուր է Ռուսաստանի հայկական համայնքի մշակութային կյանքի, հասարակական ինքնակազմակերպման և կերպարվեստի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունների պատմության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրությունը՝ որպես կազմակերպության գործունեությունը կարգավորող փաստաթուղթ, հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու ընկերության նպատակների, կառավարման կառուցվածքի, անդամակցության սկզբունքների, ընդհանուր ժողովների և ղեկավար մարմինների իրավասությունների, ֆինանսական միջոցների ձևավորման ու օգտագործման և գործունեության կազմակերպման վերաբերյալ։ Նման փաստաթղթերում սովորաբար սահմանվում էին նաև անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կազմակերպության ղեկավար մարմինների ընտրության և որոշումների ընդունման ընթացակարգերը, հաշվետվողականության սկզբունքները և միջոցառումների կազմակերպման ընդհանուր պայմանները։ Գեղարվեստական ընկերությունների կանոնադրությունները կարևոր աղբյուրներ են նաև տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային հաստատությունների պատմության համար, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է վերականգնել կազմակերպությունների պաշտոնական նպատակներն ու գործունեության թույլատրելի շրջանակները։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում հայկական համայնքի մշակութային գործունեության կազմակերպումը Ռուսաստանի կայսրության խոշորագույն մշակութային կենտրոններից մեկում, որտեղ հայկական ներկայությունն ուներ ավելի վաղ ձևավորված պատմական հիմքեր։ Փաստաթղթի ուսումնասիրությունը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու, թե ինչ դեր էր վերապահվում կերպարվեստին ազգային մշակույթի պահպանման և ներկայացման գործում, ինչպես էին կազմակերպվում արվեստագետների ու արվեստասերների փոխհարաբերությունները և ինչպիսի ինստիտուցիոնալ միջոցներով էր նախատեսվում խթանել գեղարվեստական գործունեությունը։ Առանձին ուշադրության կարող են արժանանալ ցուցահանդեսների, ստեղծագործական հանդիպումների, կրթական նախաձեռնությունների կամ մշակութային այլ միջոցառումների կազմակերպմանը վերաբերող դրույթները, եթե դրանք ամրագրված են փաստաթղթում։ Միաժամանակ կանոնադրությունը կարելի է ուսումնասիրել որպես հասարակական կազմակերպությունների պատմության աղբյուր՝ համադրելով այն ժամանակաշրջանի այլ գեղարվեստական միավորումների կանոնադրությունների, հաշվետվությունների և գործավարական փաստաթղթերի հետ։ Ընդհանուր առմամբ նյութը կարևոր նշանակություն ունի հայ-ռուսական մշակութային կապերի, Սանկտ Պետերբուրգի հայկական համայնքի, հայկական կերպարվեստի և հասարակական-մշակութային կազմակերպությունների պատմության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի իրավական համակարգի և Եվրոպական միության իրավական կարգավորումների փոխհարաբերության շրջանակում օրենսդրական մոտարկման չափորոշիչների տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական մեխանիզմներն ու գնահատման չափանիշներն են, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել ազգային իրավական կարգավորումների համապատասխանության, համադրելիության կամ աստիճանական ներդաշնակեցման մակարդակը եվրոպական իրավական պահանջների հետ։ Օրենսդրական մոտարկումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես իրավական ակտերի ձևական համապատասխանեցում, այլև որպես համալիր գործընթաց, որը կարող է ներառել իրավական հասկացությունների, կարգավորման սկզբունքների, ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների և իրավակիրառ պրակտիկայի համադրելիության գնահատում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել մոտարկման տարբեր մակարդակները, իրավական նորմերի համեմատության մեթոդները և այն չափորոշիչները, որոնց օգնությամբ հնարավոր է գնահատել համապատասխան կարգավորումների բովանդակային ներդաշնակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Եվրոպական միության իրավունքի աղբյուրների առանձնահատկություններին և դրանց հարաբերակցությանը Հայաստանի ազգային օրենսդրության հետ՝ հաշվի առնելով երկու իրավական համակարգերի ինստիտուցիոնալ տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև իրավական նորմերի ընդունման և դրանց արդյունավետ կիրառման տարբերակումը, քանի որ օրենսդրական մոտարկման իրական մակարդակը կարող է պայմանավորված լինել ոչ միայն համապատասխան իրավական ակտերի առկայությամբ, այլև դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ վարչական կարողություններով, իրավական ընթացակարգերով և վերահսկողական մեխանիզմներով։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել տարբեր ոլորտներում կիրառվող մոտարկման չափորոշիչների համեմատությունը՝ բացահայտելու միասնական և ոլորտային առանձնահատկությունները։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև իրավական որոշակիության, համաչափության, թափանցիկության, արդյունավետ կիրարկման և ինստիտուցիոնալ համապատասխանության սկզբունքների նշանակությունը։ Համեմատական իրավական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային և եվրոպական կարգավորումների միջև առկա տարբերությունները, դրանց պատճառները և իրավական համակարգերի փոխհամապատասխանեցման հնարավոր մեթոդները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է եվրոպական իրավունքի, համեմատական իրավագիտության և իրավական ինտեգրման ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել օրենսդրական մոտարկման գնահատման չափորոշիչները և պարզաբանել դրանց կիրառման տեսական ու գործնական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական ոլորտում գործող փոքր և միջին առևտրային կազմակերպությունների վարկունակության գնահատման և դրա բարձրացման տնտեսական ու ֆինանսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի, պարտքային պարտավորությունների սպասարկման կարողության, դրամական հոսքերի կայունության և արտաքին ֆինանսավորման հասանելիության փոխկապակցվածությունն է։ Վարկունակությունը դիտարկվում է որպես կազմակերպության ֆինանսական կայունությունը և ստանձնած վարկային պարտավորությունները ժամանակին կատարելու հնարավորությունը բնութագրող համալիր հասկացություն, որի գնահատման ժամանակ կարող են հաշվի առնվել իրացվելիությունը, շահութաբերությունը, սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցությունը, գործարար ակտիվությունը, դրամական հոսքերը և գործունեության այլ տնտեսական ցուցանիշներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել փոքր և միջին արտադրական կազմակերպությունների ֆինանսավորման առանձնահատկությունները, բանկային վարկերի հասանելիությունը սահմանափակող գործոնները, գրավային ապահովման խնդիրները և ֆինանսական հաշվետվությունների որակի ազդեցությունը վարկատուների որոշումների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն հանգամանքին, որ փոքր և միջին կազմակերպությունները հաճախ ունեն ֆինանսական ռեսուրսների ավելի սահմանափակ աղբյուրներ և տնտեսական փոփոխությունների նկատմամբ ավելի բարձր զգայունություն, ինչի պատճառով նրանց վարկունակության գնահատումը պահանջում է ինչպես ֆինանսական ցուցանիշների, այնպես էլ գործունեության առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծություն։ Կարևորվում է կազմակերպությունների ֆինանսական կառավարման կատարելագործումը՝ շրջանառու կապիտալի արդյունավետ օգտագործման, ծախսերի կառավարման, եկամուտների կայունության և դրամական հոսքերի պլանավորման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել վարկունակության գնահատման կիրառվող մեթոդների համեմատությունը և փոքր ու միջին ձեռնարկությունների առանձնահատկություններին համապատասխան գնահատման չափանիշների ընտրությունը։ Կարող են դիտարկվել նաև վարկային պատմության, գործարար համբավի, կառավարման որակի, արտադրանքի իրացման հնարավորությունների և շուկայական դիրքի նշանակությունը՝ որպես ֆինանսական գործակիցները լրացնող գործոններ։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է հիմնավորել կազմակերպությունների ֆինանսական թափանցիկության, կառավարման արդյունավետության և վարկային ռիսկի նվազեցման ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել արտաքին ֆինանսավորման հասանելիության բարելավմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կորպորատիվ ֆինանսների, վարկային ռիսկի կառավարման, ֆինանսական վերլուծության և փոքր ու միջին ձեռնարկատիրության տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել արտադրական կազմակերպությունների վարկունակության բարձրացման հիմնական տնտեսական և կառավարչական հնարավորությունները։

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի 50–60-ական թվականների հայ գեղարվեստական արձակի լեզվում խնդրային ստորադաս բաղադրիչ ունեցող բարդ նախադասությունների կառուցվածքային, իմաստային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ստորադասական կապով կազմված այն շարահյուսական կառույցներն են, որոնց ստորադաս բաղադրիչը գլխավոր նախադասության բայական անդամի նկատմամբ կատարում է խնդրի գործառույթ և լրացնում կամ ամբողջացնում նրա արտահայտած իմաստը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել նման նախադասությունների կառուցման հիմնական կաղապարները, գլխավոր և ստորադաս բաղադրիչների հարաբերությունները, կապակցման լեզվական միջոցները և ստորադաս բաղադրիչի դիրքային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել շաղկապների, հարաբերական բառերի և այլ կապակցական միջոցների գործածությանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ բաղադրիչների իմաստային հարաբերությունը պայմանավորված է գլխավոր մասում կիրառված բայի կամ այլ գերադաս անդամի բառաքերականական հատկություններով։ Կարևորվում է խնդրային ստորադաս նախադասությունների դասակարգումը՝ ըստ դրանց շարահյուսական կառուցվածքի, իմաստային հարաբերությունների և խոսքային կիրառության։ Գեղարվեստական արձակի նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ոչ միայն տվյալ կառույցների քերականական առանձնահատկությունները, այլև դրանց ոճական և արտահայտչական հնարավորությունները։ Նման շարահյուսական ձևերը կարող են մասնակցել կերպարների խոսքի կառուցմանը, մտքերի, զգացումների և ընկալումների փոխանցմանը, հեղինակային պատմողական խոսքի կազմակերպմանը և երկխոսությունների բնականության ապահովմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում հանդիպող կառուցվածքային տարբերակները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արձակին բնորոշ ընդհանուր միտումները և անհատական լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի ուսումնասիրվող կառույցների հարաբերակցությունը հայերենի բարդ ստորադասական նախադասությունների ընդհանուր համակարգի հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրտել դրանց տեղը շարահյուսական դասակարգման մեջ։ Լեզվական փաստերի քանակական և որակական քննությունը կարող է նաև ցույց տալ առանձին կառուցվածքների գործածության հաճախականությունը և դրանց զարգացման որոշ միտումներ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայերենի շարահյուսության, քերականական իմաստաբանության և գեղարվեստական խոսքի լեզվաոճական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի հայ արձակում խնդրային ստորադաս բաղադրիչով բարդ նախադասությունների կառուցվածքի և գործառության մասին։

Աշխատությունը նվիրված է տարբեր էթնիկական խմբերի միջև անհանդուրժողական վերաբերմունքի ձևավորման և դրսևորման վրա ազդող սոցիալական ու հոգեբանական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անհատական վերաբերմունքների, խմբային ինքնության, սոցիալական միջավայրի և հասարակական գործընթացների փոխազդեցությունն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնց պայմաններում կարող են ձևավորվել կանխակալ պատկերացումներ, բացասական կարծրատիպեր և սոցիալական հեռավորություն այլ խմբերի նկատմամբ։ Միջէթնիկական անհանդուրժողականությունը դիտարկվում է որպես բազմագործոն երևույթ, որը հնարավոր չէ բացատրել միայն անձի անհատական հատկանիշներով կամ միայն հասարակական պայմաններով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սոցիալական նույնականացման գործընթացները, «մենք» և «նրանք» խմբային սահմանների ձևավորումը, խմբային պատկանելության նշանակությունը և այն պայմանները, որոնցում տարբերությունների ընդգծումը կարող է վերածվել բացասական վերաբերմունքի։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել կարծրատիպերի և նախապաշարմունքների ձևավորման մեխանիզմներին, դրանց փոխանցմանը սոցիալական միջավայրում և անհատների վարքագծի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի, կրթական միջավայրի, հասակակիցների խմբերի, զանգվածային հաղորդակցության և հանրային խոսույթի դերը տարբեր էթնիկական խմբերի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել սոցիալական անորոշության, մրցակցության ընկալման, խմբային սպառնալիքի զգացման և հասարակական լարվածության կապը անհանդուրժողական վերաբերմունքների հետ՝ հաշվի առնելով, որ նման կապերը կարող են տարբեր կերպ արտահայտվել տարբեր սոցիալական և պատմական պայմաններում։ Միաժամանակ կարող են քննության առնվել այն գործոնները, որոնք նպաստում են հանդուրժողականության, փոխադարձ վստահության և կառուցողական միջխմբային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել համագործակցային շփումները, ընդհանուր նպատակների առկայությունը, կրթությունը, քննադատական մտածողությունը և տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների միջև հավասար ու շարունակական հաղորդակցությունը։ Հետազոտությունը կարող է համադրել հարցումների, սոցիալ-հոգեբանական գնահատումների և խմբային հարաբերությունների վերլուծության արդյունքները՝ անհանդուրժողականության ձևավորման պայմանների բազմակողմանի պատկեր ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական հոգեբանության, էթնոհոգեբանության և միջխմբային հարաբերությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել միջէթնիկական անհանդուրժողականության առաջացման սոցիալ-հոգեբանական նախադրյալները և հանդուրժողական փոխհարաբերությունների ձևավորմանը նպաստող պայմանները։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցական ֆիզիկայի ուսուցման գործընթացում համընդհանուր բնույթի ֆիզիկական մոդելների ճանաչողական և մեթոդական նշանակության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց նպատակային կիրառման արդյունավետ եղանակների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական երևույթների և օրինաչափությունների ուսումնասիրման համար կիրառվող ընդհանրացված մոդելներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս իրական համակարգերի բարդ հատկություններից առանձնացնել էական հատկանիշները և դրանց հիման վրա բացատրել տարբեր երևույթների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Մոդելավորումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պատրաստի գիտելիքի ներկայացման միջոց, այլև որպես գիտական ճանաչողության մեթոդ, որի յուրացումը կարող է նպաստել սովորողների տեսական մտածողության, վերլուծական կարողությունների և խնդիրների լուծման հմտությունների զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նյութական կետի, բացարձակ պինդ մարմնի, իդեալական գազի, փակ համակարգի, դաշտի և այլ ընդհանրացված ֆիզիկական մոդելների ուսուցողական հնարավորությունները՝ տարբեր թեմաների միջև գաղափարական կապեր ստեղծելու տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել այն մեթոդական հաջորդականությանը, որով սովորողները իրական օբյեկտից կամ երևույթից անցնում են դրա պարզեցված ներկայացմանը, սահմանում մոդելի կիրառելիության պայմանները, օգտագործում այն համապատասխան խնդրի լուծման համար և վերջում գնահատում ստացված արդյունքի համապատասխանությունը իրական համակարգին։ Կարևորվում է սովորողների կողմից մոդելի և իրականության տարբերակման գիտակցումը, քանի որ ցանկացած ֆիզիկական մոդել արտացոլում է ուսումնասիրվող համակարգի միայն տվյալ խնդրի համար էական հատկությունները և ունի կիրառելիության որոշակի սահմաններ։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել մոդելային պատկերացումների օգտագործումը փորձարարական աշխատանքներում, ֆիզիկական խնդիրների լուծման, գրաֆիկական ներկայացումների և համակարգչային մոդելավորման ընթացքում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կապ հաստատել տեսական գիտելիքի, դիտվող երևույթների և մաթեմատիկական նկարագրության միջև։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև ուսուցչի կողմից կիրառվող բացատրական մեթոդները, մոդելային առաջադրանքների համակարգը և սովորողների կողմից ինքնուրույն մոդելներ կառուցելու կարողությունների զարգացման պայմանները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, գիտական ճանաչողության մեթոդաբանության և մոդելավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել ֆիզիկական մոդելների համակարգված կիրառումը որպես դպրոցականների գիտական մտածողության և ֆիզիկական երևույթների խորքային ըմբռնման զարգացման արդյունավետ միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի շուկայի ձևավորման, կարգավորման և զարգացման տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կապիտալի ներգրավման և ներդրումային ռեսուրսների վերաբաշխման գործում արժեթղթերի շուկայի նշանակությունն է, ինչպես նաև դրա արդյունավետ գործունեության համար անհրաժեշտ իրավական, կազմակերպական և տնտեսական պայմանների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ ֆինանսական գործիքների թողարկման ու շրջանառության առանձնահատկությունները, առաջնային և երկրորդային շուկաների փոխկապակցվածությունը, ներդրումային ծառայությունների կազմակերպումը և շուկայի ենթակառուցվածքների գործունեությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմներին՝ շուկայի թափանցիկության, ֆինանսական տեղեկատվության հասանելիության, ներդրողների իրավունքների պաշտպանության և մասնակիցների նկատմամբ միասնական պահանջների ապահովման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև շուկայի իրացվելիության և ներդրումային ակտիվության խնդիրը, քանի որ արժեթղթերի արդյունավետ շրջանառության համար անհրաժեշտ է ինչպես բավարար թվով ֆինանսական գործիքների առկայություն, այնպես էլ ներդրողների մասնակցության և վստահության համապատասխան մակարդակ։ Հետազոտության առանձին ուղղություն կարող է լինել կորպորատիվ արժեթղթերի շուկայի զարգացման ուսումնասիրությունը՝ գնահատելով ձեռնարկությունների կողմից կապիտալի շուկայից ֆինանսավորում ներգրավելու հնարավորությունները և դրա հարաբերակցությունը ֆինանսավորման այլ աղբյուրների հետ։ Կարող են քննության առնվել նաև պետական արժեթղթերի դերը, ինստիտուցիոնալ ներդրողների մասնակցությունը, ֆինանսական միջնորդների գործունեությունը և ներդրումային մշակույթի զարգացման նշանակությունը։ Թվային ֆինանսական տեխնոլոգիաների տարածման պայմաններում կարևոր է նաև արժեթղթերի առևտրի, հաշվառման և տեղեկատվության տրամադրման համակարգերի տեխնոլոգիական զարգացման ուսումնասիրությունը։ Միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը կարող է հնարավորություն տալ առանձնացնելու շուկայի կազմակերպման և վերահսկման այն սկզբունքները, որոնք ուսումնասիրելի են Հայաստանի ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսական շուկաների տնտեսագիտության, ներդրումային գործունեության, ֆինանսական կարգավորման և կապիտալի շուկայի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել Հայաստանում արժեթղթերի շուկայի արդյունավետության, թափանցիկության, իրացվելիության և ներդրումային նշանակության բարձրացման հիմնական ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է n տիպի կադմիումի տելուրիդի հիմքով երկպատնեշային ֆոտոընդունիչ կառուցվածքների մշակման և դրանց ֆիզիկական ու ֆոտոէլեկտրական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կիսահաղորդչային կառուցվածքներում երկու պոտենցիալային պատնեշների ձևավորման ազդեցությունն է լիցքակիրների տեղափոխման, լուսային ճառագայթման կլանման և էլեկտրական ազդանշանի առաջացման գործընթացների վրա։ Կադմիումի տելուրիդը դիտարկվում է որպես օպտոէլեկտրոնային կիրառությունների համար հետաքրքրություն ներկայացնող կիսահաղորդչային նյութ, որի էներգետիկ և օպտիկական հատկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու տարբեր տիպի լուսազգայուն կառուցվածքներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել կառուցվածքի էներգետիկ գոտիական պատկերը, միջերեսներում առաջացող պոտենցիալային պատնեշների հատկությունները և դրանց ազդեցությունը էլեկտրոնների ու խոռոչների տեղափոխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել մթնային և լուսավորված պայմաններում դիտվող հոսանքալարման բնութագրերին, սպեկտրային լուսազգայունությանը, ֆոտոհոսքի ձևավորման առանձնահատկություններին և սարքի աշխատանքը բնութագրող այլ ֆոտոէլեկտրական ցուցանիշներին։ Երկու պատնեշների առկայությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ լիցքակիրների բաժանման և տեղափոխման մեխանիզմների վրա, ուստի դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրությունը կարևոր է կառուցվածքի ընդհանուր ֆիզիկական վարքը հասկանալու համար։ Հետազոտության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ջերմաստիճանի, կիրառված էլեկտրական դաշտի և ընկնող ճառագայթման հատկությունների ազդեցությունները ֆոտոընդունիչ արձագանքի վրա։ Փորձարարական տվյալների համադրումը կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի տեսական պատկերացումների հետ հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու գերակշռող հաղորդականության և ֆոտոգեներացված լիցքակիրների տեղափոխման մեխանիզմները։ Առանձին նշանակություն ունի կառուցվածքային պարամետրերի և լուսազգայունության միջև կապի ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է նպաստել ֆոտոընդունիչների բնութագրերի նպատակային կատարելագործման գիտական հիմքերի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի, պինդ մարմնի էլեկտրոնիկայի, ֆոտոէլեկտրոնիկայի և նյութագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել կադմիումի տելուրիդի հիմքով երկպատնեշային կառուցվածքների ֆոտոէլեկտրական հատկությունները և դրանց կիրառական հնարավորությունները օպտոէլեկտրոնային սարքերում։

Աշխատությունը մեթոդական բնույթի նյութ է, որը վերաբերում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանների գործունեության կազմակերպմանը՝ կուսակցական մարմինների ընդունած քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական որոշումների գաղափարական ու կազմակերպական պահանջներին համապատասխան։ Նյութի կենտրոնում գրադարանների աշխատանքի ուղղությունների վերանայումն ու ընթերցողների սպասարկման կազմակերպումն է՝ տվյալ ժամանակաշրջանում առաջադրված պետական և կուսակցական խնդիրների հանրայնացման համատեքստում։ Գրադարանը ներկայացվում է ոչ միայն որպես գրականության պահպանման և տրամադրման հաստատություն, այլև որպես զանգվածային տեղեկատվական, կրթական և գաղափարական աշխատանքի իրականացման կառույց։ Մեթոդական հանձնարարականներում կարող էին սահմանվել համապատասխան գրականության ընտրության, թեմատիկ ցուցադրությունների և գրքային ցուցահանդեսների կազմակերպման, մատենագիտական ցանկերի կազմման, ընթերցողների հետ քննարկումների և զանգվածային միջոցառումների անցկացման ընդհանուր սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող էր հատկացվել կուսակցական փաստաթղթերի, հասարակական-քաղաքական գրականության, տնտեսության զարգացմանը վերաբերող հրատարակությունների և արտադրական փորձը ներկայացնող նյութերի տարածմանը։ Կարևորվում էր գրադարանային աշխատանքի կապը տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսական և հասարակական առաջնահերթությունների հետ՝ ընթերցողներին համապատասխան տեղեկատվական նյութերով ապահովելու միջոցով։ Նյութը կարող էր ներառել տարբեր տեսակի գրադարանների համար նախատեսված գործնական առաջարկություններ՝ հաշվի առնելով նրանց ընթերցողական կազմը, ֆոնդերի առանձնահատկությունները և սպասարկվող բնակավայրի կամ կազմակերպության գործունեության բնույթը։ Առանձին ուղղություն կարող էր լինել մատենագիտական և տեղեկատվական սպասարկման կազմակերպումը, որի միջոցով ընթերցողներին ներկայացվում էին թեմային առնչվող գրքեր, հոդվածներ, պաշտոնական նյութեր և այլ հրատարակություններ։ Պատմական տեսանկյունից նման մեթոդական հրատարակությունները կարևոր աղբյուր են խորհրդային գրադարանագիտության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են գրադարանների հասարակական գործառույթների պաշտոնական ընկալումը, մշակութային հաստատությունների և պետական գաղափարախոսության փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ընթերցանության ուղղորդման կիրառված մեթոդները։ Դրանց քննադատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին քաղաքական առաջնահերթությունները ներգործում գրադարանների ֆոնդային, մատենագիտական, տեղեկատվական և զանգվածային աշխատանքի կազմակերպման վրա։ Ընդհանուր առմամբ նյութը համադրում է գրադարանային մեթոդական աշխատանքի, մատենագիտական սպասարկման և խորհրդային մշակութային քաղաքականության առանձնահատկությունները՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանների գործունեության կազմակերպման պատմական մոդելը։

Աշխատությունը նվիրված է անցումային ժամանակաշրջանի Հայաստանում հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների և սոցիալական քաղաքականության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տնտեսական և ինստիտուցիոնալ վերափոխումների պայմաններում բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի ձևավորման, նրանց միջև տնտեսական ու սոցիալական տարբերությունների խորացման կամ փոփոխման, սոցիալական շարժունակության և կենսամակարդակի հետ կապված գործընթացներն են։ Սոցիալական շերտավորումը դիտարկվում է որպես հասարակության տարբերակում՝ ըստ եկամտի, զբաղվածության, կրթության, մասնագիտական դիրքի, սեփականության, սոցիալական կարգավիճակի և այլ հատկանիշների, որոնք կարող են պայմանավորել անհատների ու ընտանիքների հնարավորությունների տարբերությունները։ Անցումային շրջանի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել, թե ինչպես են տնտեսական համակարգի վերափոխումը, աշխատաշուկայի փոփոխությունները, սեփականության հարաբերությունների վերակազմավորումը և նոր տնտեսական գործունեության ձևերի զարգացումը կապված հասարակության սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել աղքատության, գործազրկության, եկամուտների անհավասարության, սոցիալական խոցելիության և բնակչության տարբեր խմբերի կենսապայմանների խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել միջին խավի ձևավորման, սոցիալական շարժունակության հնարավորությունների և նոր մասնագիտական ու տնտեսական խմբերի առաջացման հարցերին։ Սոցիալական քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես պետական և հասարակական մեխանիզմների համակարգ, որի միջոցով փորձ է արվում մեղմել սոցիալական ռիսկերը, աջակցել առավել խոցելի խմբերին և նպաստել հասարակության սոցիալական կայունությանը։ Կարող են քննության առնվել սոցիալական աջակցության, կենսաթոշակային ապահովության, զբաղվածության քաղաքականության, կրթության և առողջապահության հասանելիության հետ կապված ուղղությունները՝ գնահատելով դրանց նշանակությունը սոցիալական տարբերությունների կարգավորման համար։ Կարևորվում է նաև սոցիալական քաղաքականության հասցեականության և արդյունավետության խնդիրը, քանի որ սահմանափակ հանրային ռեսուրսների պայմաններում էական նշանակություն ունի աջակցության համապատասխանեցումը բնակչության իրական կարիքներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիոլոգիայի, սոցիալական քաղաքականության, աշխատանքի տնտեսագիտության և անցումային հասարակությունների ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանում հասարակության սոցիալական շերտավորման փոփոխությունների հիմնական օրինաչափությունները և դրանց նկատմամբ սոցիալական քաղաքականության արձագանքների առանձնահատկությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ֆինանսական շուկայի կարգավորման տեսական, ինստիտուցիոնալ և տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ֆինանսական համակարգի կայուն գործունեության ապահովման, շուկայի մասնակիցների փոխհարաբերությունների կարգավորման, ներդրողների և ֆինանսական ծառայությունների սպառողների շահերի պաշտպանության ու ֆինանսական ռիսկերի սահմանափակման մեխանիզմներն են։ Ֆինանսական շուկան դիտարկվում է որպես փոխկապակցված հատվածների համակարգ, որի մեջ ներառվում են բանկային ծառայությունները, արժեթղթերի շուկան, ապահովագրական գործունեությունը, ներդրումային և այլ ֆինանսական ծառայությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կարգավորող և վերահսկողական համակարգի կառուցվածքը, իրավական ու տնտեսական գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները, ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ սահմանվող պահանջները և շուկայական կարգապահության ապահովման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ֆինանսական կայունության և շուկայի զարգացման միջև հավասարակշռության խնդրին, քանի որ կարգավորումը մի կողմից պետք է նպաստի ռիսկերի վերահսկմանը և համակարգի հուսալիությանը, իսկ մյուս կողմից՝ չսահմանափակի մրցակցությունը, նոր ֆինանսական ծառայությունների զարգացումը և ներդրումային ակտիվությունը։ Կարևորվում է նաև տեղեկատվության հրապարակայնության, հաշվետվողականության և ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեության թափանցիկության նշանակությունը՝ շուկայի մասնակիցների վստահության և հիմնավորված տնտեսական որոշումների համար։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ֆինանսական տեխնոլոգիաների զարգացման պայմաններում կարգավորման մեխանիզմների կատարելագործումը, երբ նոր ծառայությունների և գործարար մոդելների տարածումը պահանջում է վերահսկողական մոտեցումների համապատասխանեցում փոփոխվող ֆինանսական միջավայրին։ Կարող են դիտարկվել նաև ֆինանսական ծառայությունների սպառողների իրավունքների պաշտպանության, ֆինանսական գրագիտության, մրցակցային միջավայրի և ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության խնդիրները։ Միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծել ֆինանսական շուկաների կարգավորման տարբեր մոդելներ և գնահատել դրանց առանձին սկզբունքների կիրառելիությունը Հայաստանի տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆինանսների, ֆինանսական իրավունքի, պետական կարգավորման և ռիսկերի կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել Հայաստանի ֆինանսական շուկայի կայունության, արդյունավետության, թափանցիկության և զարգացման համար անհրաժեշտ կարգավորման կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանի և թթի հումքի հիմքով ստացվող թունդ ալկոհոլային խմիչքների տեխնոլոգիական և կենսաքիմիական բնութագրերի գիտական գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պատրաստի արտադրանքի բաղադրության, որակի և զգայական հատկությունների ձևավորման վրա պտղային հումքի կենսաքիմիական առանձնահատկությունների ու արտադրական գործընթացների ընդհանուր ազդեցությունն է։ Ծիրանն ու թութը դիտարկվում են որպես քիմիական բաղադրությամբ տարբեր պտղատեսակներ, որոնց բնական շաքարների, օրգանական թթուների, բուրավետ և այլ կենսաբանորեն ծագող միացությունների հարաբերակցությունը կարող է արտացոլվել վերջնական արտադրանքի հատկություններում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հումքի հասունության և որակի ցուցանիշները, հիմնական ֆիզիկաքիմիական բնութագրերը և արտադրության ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական փոխակերպումների ընդհանուր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պատրաստի արտադրանքի ցնդող և բուրավետ միացությունների կազմին, քանի որ դրանք նշանակալի դեր ունեն պտղային ծագման խմիչքների բույրի և ընդհանուր զգայական նկարագրի ձևավորման գործում։ Կարևորվում է նաև տարբեր խմբերի քիմիական բաղադրիչների գնահատումը՝ արտադրանքի որակի, իսկ որոշ միացությունների դեպքում նաև անվտանգության վերահսկման տեսանկյունից։ Տեխնոլոգիական գնահատումը կարող է ներառել տարբեր արտադրական գործոնների և հումքի առանձնահատկությունների համեմատական վերլուծություն՝ առանց արտադրության գործնական եղանակների նկարագրման։ Կենսաքիմիական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու, թե ինչպես են սկզբնական հումքի բաղադրիչները փոփոխվում մշակման ընթացքում և ինչպիսի կապ կարող է գոյություն ունենալ դրանց ու վերջնական արտադրանքի որակական հատկանիշների միջև։ Ծիրանի և թթի հիմքով արտադրանքների համեմատական քննությունը կարող է բացահայտել յուրաքանչյուր հումքատեսակին բնորոշ քիմիական և զգայական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև որակի գնահատման համար նշանակալի ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սննդի քիմիայի, կենսաքիմիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և պտղային հումքի տեխնոլոգիական ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտականորեն բնութագրել տվյալ արտադրատեսակների բաղադրությունը, որակական առանձնահատկությունները և դրանց ձևավորման հիմնական գործոնները։

Աշխատությունը նվիրված է Ջորջ Գորդոն Բայրոնի հայերենի ուսումնառության հետ կապված լեզվական նյութերի և նրա բանաստեղծական ժառանգության փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով հայ լեզվի ու մշակույթի նկատմամբ բանաստեղծի հետաքրքրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կարող են լինել հայերենի ուսուցման ընթացքում կատարված գրավոր վարժությունները, բառապաշարային և քերականական աշխատանքները, թարգմանական փորձերը և դրանց կապը Բայրոնի մտավոր ու գրական գործունեության հետ։ Այս նյութերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էր եվրոպացի հեղինակն ընկալում իրեն անծանոթ լեզվի կառուցվածքը, ինչպիսի լեզվական դժվարությունների էր հանդիպում և ինչ եղանակներով էր յուրացնում հայերենի բառապաշարն ու քերականական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու Մխիթարյան միաբանության մշակութային և կրթական միջավայրը, որի հետ Բայրոնի շփումները նպաստեցին հայոց լեզվի, պատմության և գրական ժառանգության նկատմամբ նրա հետաքրքրության խորացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել նրա հայագիտական հետաքրքրությունների ձևավորումը, հայերենից և հայերենին առնչվող թարգմանական աշխատանքները, ինչպես նաև Մխիթարյանների հետ մտավոր համագործակցության նշանակությունը։ Բանաստեղծական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու՝ արդյոք և ինչ չափով արևելյան մշակույթների, լեզուների ու պատմական միջավայրերի նկատմամբ հետաքրքրությունը կապվում է նրա գեղարվեստական մտածողության և պատկերային համակարգի հետ՝ առանց լեզվական վարժությունները բանաստեղծական ազդեցության ուղղակի ապացույց դիտարկելու։ Կարևորվում է ձեռագրային և տպագիր նյութերի տեքստաբանական քննությունը, քանի որ ուսումնական գրառումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պահպանել լեզվի յուրացման ընթացքի և ժամանակաշրջանի հայագիտական կրթական մեթոդների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև XIX դարի սկզբի եվրոպական հայագիտության զարգացմանը և հայ մշակույթի նկատմամբ ռոմանտիզմի դարաշրջանի հետաքրքրությանը՝ Բայրոնի փորձը դիտարկելով ավելի լայն մշակութային փոխանակումների համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է բայրոնագիտության, հայագիտության, համեմատական գրականագիտության, թարգմանագիտության և լեզվական շփումների պատմության մոտեցումները՝ բացահայտելով անգլիացի բանաստեղծի հայերենագիտական գործունեության տեղը նրա մտավոր կենսագրության և հայ-եվրոպական մշակութային կապերի պատմության մեջ։