Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է 1960–2000 թվականների ընթացքում անգլերենի ուսուցման տեսության և մեթոդիկայի զարգացման ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով օտար լեզվի դասավանդման նպատակների, սկզբունքների, մեթոդների և ուսուցման կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվաբանական մոտեցումներն են, որոնք տարբեր փուլերում ազդել են բառապաշարի, քերականության, արտասանության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի ուսուցման կազմակերպման վրա։ Քննվում է լեզվի ուսուցման աստիճանական անցումը հիմնականում կառուցվածքային և ձևաբանական գիտելիքների յուրացման վրա կենտրոնացած մոտեցումներից դեպի սովորողի հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը կարևորող մեթոդական համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոտեցման ձևավորմանն ու տարածմանը, որի պայմաններում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական կանոնների և բառային միավորների համակարգ, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Ուսումնասիրվում են գիտակցականության, մատչելիության, հաջորդականության, ակտիվության, անհատականացման և գործնական ուղղվածության սկզբունքների դրսևորումները տարբեր մեթոդական համակարգերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողի դերի փոփոխությունը՝ ուսուցչակենտրոն կազմակերպումից դեպի սովորողի ավելի ակտիվ մասնակցություն, ինքնուրույն աշխատանք և լեզվական գիտելիքների գործնական կիրառում խրախուսող ուսուցում։ Դիտարկվում են նաև լսողական ընկալման, խոսելու, ընթերցանության և գրելու փոխկապակցված զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները, իսկ լեզվական նյութի ընտրությունը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակների և սովորողների կարիքների հետ կապի տեսանկյունից։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև տեխնիկական միջոցների աստիճանական ներգրավմանը լեզվի դասավանդման մեջ՝ ձայնային և տեսողական նյութերից մինչև համակարգչային տեխնոլոգիաների սկզբնական կիրառություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կիրառական լեզվաբանության, հոգեբանության և մանկավարժության զարգացման ազդեցությանը օտար լեզուների դասավանդման մեթոդաբանության վրա։ Տարբեր ժամանակաշրջանների մեթոդական սկզբունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես փոփոխությունները, այնպես էլ այն գաղափարները, որոնք պահպանել են իրենց նշանակությունը հետագա ուսուցման համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, կիրառական լեզվաբանության և լեզվակրթության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով անգլերենի ուսուցման սկզբունքների քառասնամյա զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական բնույթի տեղեկատվական տեղեկատու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հրատարակություններն ու հրապարակումները։ Այն նախատեսված է համապատասխան ժամանակաշրջանում լույս տեսած գրականության վերաբերյալ օպերատիվ մատենագիտական տեղեկատվություն տրամադրելու, մասնագիտական աղբյուրների որոնումը հեշտացնելու և մշակութային կյանքի տարբեր ոլորտներում հրատարակվող նյութերը մեկ տեղեկատվական համակարգում ընդգրկելու համար։ Ցանկում կարող են ներառվել գրքեր, գրքույկներ, գիտական և գիտահանրամատչելի աշխատություններ, ժողովածուների նյութեր, ամսագրային ու թերթային հոդվածներ, մեթոդական հրատարակություններ և մշակույթի ու արվեստի խնդիրներին վերաբերող այլ փաստաթղթեր։ Նյութերը կարող են խմբավորվել ըստ թեմատիկ բաժինների՝ ընդգրկելով կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստը, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը և հարակից ուղղությունները։ Մատենագիտական նկարագրությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ընթերցողին արագ հայտնաբերել իրեն հետաքրքրող ոլորտի նոր գրականությունը և հետևել տվյալ ժամանակաշրջանի հրատարակչական հոսքին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի պարբերական մամուլում հրապարակված նյութերի հաշվառումը, քանի որ դրանց մի մասը հետագայում կարող է դժվար հասանելի դառնալ առանց համապատասխան մատենագիտական ցուցիչների։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և թեմատիկ ուսումնասիրություններ իրականացնող անձանց համար։ Այն նպաստում է նաև գրադարանների տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկմանը, գրականության թեմատիկ ընտրությանը, ցուցահանդեսների և տեղեկատվական ցանկերի կազմմանը։ Ընթացիկ մատենագիտական հաշվառումը միաժամանակ փաստագրում է մշակութային և արվեստագիտական գրականության զարգացման ընթացքը՝ հնարավորություն տալով հետագայում ուսումնասիրել տարբեր ժամանակաշրջաններում առավել ակտիվ քննարկված թեմաները, հեղինակներին և մշակութային ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարևոր տեղեկատվական աղբյուր է Հայկական ԽՍՀ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ գրականության որոնման, համակարգման և պատմական ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է գիտական հետազոտությունների և տեխնոլոգիական մշակումների արդյունքները տնտեսական շրջանառության մեջ ներգրավելու, դրանց շուկայական կիրառությունը զարգացնելու և նորարարական գործունեության արդյունավետությունը բարձրացնելու հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում գիտական գաղափարից և հետազոտական արդյունքից մինչև կիրառելի տեխնոլոգիա, նոր արտադրանք կամ ծառայություն անցնելու գործընթացն է՝ դիտարկելով դրա տնտեսական, կազմակերպական, իրավական և կառավարչական բաղադրիչները։ Քննվում են գիտահետազոտական կազմակերպությունների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, նորարարական ձեռնարկությունների, ներդրողների և մասնավոր հատվածի միջև համագործակցության հնարավոր ձևերը, ինչպես նաև գիտության և տնտեսության միջև արդյունավետ կապերի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մտավոր սեփականության պաշտպանության, գիտատեխնիկական արդյունքների տնտեսական արժեքի գնահատման, տեխնոլոգիաների փոխանցման և լիցենզավորման ընդհանուր խնդիրներին։ Դիտարկվում են նաև նորարարական նախագծերի ֆինանսավորման աղբյուրները, ներդրումային ռիսկերը, շուկայի պահանջարկի գնահատումը և գիտատար արտադրանքի մրցունակության ձևավորման գործոնները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գիտատեխնոլոգիական մշակումների առևտրայնացման ենթակառուցվածքների ուսումնասիրությունը՝ տեխնոլոգիաների փոխանցման կենտրոնների, բիզնես ինկուբատորների, տեխնոլոգիական կենտրոնների և գիտություն–բիզնես համագործակցության այլ մեխանիզմների տեսանկյունից։ Վերլուծվում են այն հնարավոր խոչընդոտները, որոնք կարող են առաջանալ հետազոտական արդյունքների գործնական կիրառության ճանապարհին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությունից և կառավարման փորձի պակասից մինչև շուկայի հետ կապերի և առևտրայնացման համապատասխան մեխանիզմների զարգացման անհրաժեշտություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պետական քաղաքականության և իրավական միջավայրի դերին՝ նորարարական ձեռնարկատիրության, հետազոտությունների կիրառական ուղղվածության և մասնավոր ներդրումների խթանման համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել Հայաստանի փորձի ուսումնասիրությունը և միջազգային կիրառվող մոտեցումների համեմատական վերլուծությունը՝ տեղական պայմաններին համապատասխան զարգացման հնարավորությունները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նորարարությունների տնտեսագիտության, տեխնոլոգիական կառավարման, ձեռնարկատիրության և մտավոր սեփականության ոլորտների մոտեցումները՝ գիտական ներուժի և տնտեսական զարգացման միջև առավել արդյունավետ փոխկապակցվածության ձևավորման հնարավորությունները ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցի և ընտանիքի համագործակցության մանկավարժական նշանակության ուսումնասիրությանը կրտսեր դպրոցականների առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ գիտելիքների, վերաբերմունքների և առօրյա օգտակար սովորությունների ձևավորման գործընթացում՝ ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկելով որպես այդ համագործակցության կարևոր ուղղություններից մեկը։ Հետազոտության կենտրոնում երեխայի զարգացման երկու հիմնական միջավայրերի՝ ընտանիքի և դպրոցի նպատակների, պահանջների և դաստիարակչական գործունեության համաձայնեցումն է։ Քննվում են կրտսեր դպրոցական տարիքի առանձնահատկությունները, որոնց պայմաններում աստիճանաբար ձևավորվում են ֆիզիկական ակտիվության, անձնական հիգիենայի, օրվա ռեժիմի, հանգստի և ընդհանուր առողջապահական վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆիզիկական դաստիարակության դասերի կրթական և դաստիարակչական հնարավորություններին, շարժողական ակտիվության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը և երեխայի տարիքին ու անհատական հնարավորություններին համապատասխան ակտիվ կենսակերպի խրախուսմանը։ Ընտանիքի մասնակցությունը դիտարկվում է որպես դպրոցում ձևավորվող գիտելիքների և սովորությունների շարունակականությունն ապահովող կարևոր գործոն, քանի որ երեխայի առօրյա վարքագծի զգալի մասը ձևավորվում է ընտանեկան միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են ուսուցիչների և ծնողների համագործակցության ձևերը՝ խորհրդատվությունները, ծնողական հանդիպումները, համատեղ կրթական և ֆիզկուլտուրային միջոցառումները, տեղեկատվական աշխատանքը և երեխայի զարգացման վերաբերյալ փոխադարձ հաղորդակցությունը։ Կարևորվում է այնպիսի միասնական մոտեցման ձևավորումը, որի դեպքում դպրոցական և ընտանեկան պահանջները չեն հակասում միմյանց, այլ նպաստում են երեխայի ինքնուրույնության, պատասխանատվության և առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, հարցումներ, զրույցներ և կրթական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատում՝ համագործակցության տարբեր ձևերի արդյունավետությունը պարզաբանելու նպատակով։ Առողջ ապրելակերպի ձևավորումը ներկայացվում է ոչ թե որպես առանձին սովորությունների մեխանիկական յուրացում, այլ որպես շարունակական կրթադաստիարակչական գործընթաց, որը պահանջում է երեխայի ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական զարգացման առանձնահատկությունների հաշվառում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տարրական կրթության մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության և ընտանեկան դաստիարակության մոտեցումները՝ դպրոցի և ընտանիքի արդյունավետ համագործակցության միջոցով երեխաների առողջության պահպանմանն ու ակտիվ կենսակերպի մշակույթի ձևավորմանը նպաստելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պատանի լողորդների հատուկ ֆիզիկական և շարժողական պատրաստականության գնահատման, մարզական ցուցանիշների վերլուծության և լողի արագության կանխատեսման գիտամեթոդական հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում երիտասարդ մարզիկների պատրաստվածության այն առանձնահատկություններն են, որոնք անմիջականորեն կապված են ջրային միջավայրում շարժումների արդյունավետության, տեխնիկական հմտությունների և մրցակցային արդյունքների ձևավորման հետ։ Քննվում են ուժային, արագային, դիմացկունության և կոորդինացիոն ընդունակությունները, ինչպես նաև լողի տեխնիկայի տարբեր բաղադրիչների նշանակությունը մարզական արդյունքի ձևավորման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պատանի մարզիկների տարիքային զարգացման առանձնահատկություններին, քանի որ ֆիզիկական և ֆունկցիոնալ հնարավորությունները դեռևս գտնվում են բնական աճի ու ձևավորման փուլում, և դրանց գնահատումը պահանջում է տարիքին համապատասխան մոտեցում։ Հատուկ պատրաստականության ուսումնասիրությունը կարող է ներառել մարզական գործունեությունը բնութագրող տարբեր ցուցանիշների համեմատական վերլուծություն՝ հնարավորություն տալով գնահատել մարզիկի անհատական առաջընթացը և պատրաստվածության տարբեր բաղադրիչների փոխկապակցվածությունը։ Լողի արագության կանխատեսումը դիտարկվում է որպես վիճակագրական և մանկավարժական գնահատման խնդիր, որի դեպքում ուսումնասիրվում է տարբեր չափելի ցուցանիշների և մրցակցային արդյունքների միջև կապը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են առավել տեղեկատվական լինել հետագա մարզական արդյունքների գնահատման համար՝ միաժամանակ հաշվի առնելով աճի, զարգացման և մարզական փորձի անհատական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, տարիքին համապատասխան ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատումներ, մրցակցային արդյունքների ուսումնասիրություն և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ։ Ստացված տվյալները հնարավորություն են տալիս կատարելագործել մարզիկների պատրաստվածության վերահսկման համակարգը և ավելի հիմնավորված գնահատել նրանց զարգացման դինամիկան՝ առանց կանխատեսումները դիտարկելու որպես անփոփոխ արդյունք։ Աշխատանքը կարևորում է պատանի մարզիկների առողջ զարգացման, անհատական առանձնահատկությունների և անվտանգ մարզական գործընթացի հաշվառումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սպորտային մանկավարժության, լողի տեսության, տարիքային ֆիզիոլոգիայի և մարզական չափումների մոտեցումները՝ պատանի լողորդների պատրաստվածության գնահատման և մարզական արդյունքների կանխատեսման գիտական հիմքերը զարգացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է կենսաբժշկական ազդանշանների ավտոմատացված մշակման համար նախատեսված ծրագրային և ցանցային միջոցների մշակման սկզբունքների ու դրանց կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կենսաբանական և բժշկական սարքերից ստացվող թվային տվյալների ընդունման, փոխանցման, պահպանման, նախնական մշակման և վերլուծության գործընթացների միասնական ծրագրային միջավայրում կազմակերպումն է։ Դիտարկվում են տարբեր բնույթի կենսաբժշկական ազդանշանների թվային ներկայացման առանձնահատկությունները, դրանցում առկա աղմուկների և խանգարումների ազդեցությունը, տեղեկատվական նշանակություն ունեցող բաղադրիչների առանձնացման և հետագա վերլուծության ընդհանուր մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում համակարգչային ցանցերի կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է կազմակերպել տվյալների փոխանցումը բժշկական սարքերի, աշխատանքային կայանների, սերվերների և տվյալների մշակման ծրագրային բաղադրիչների միջև։ Քննվում են բաշխված ծրագրային համակարգերի կառուցման սկզբունքները, հաճախորդ-սերվեր փոխգործակցությունը, տվյալների փոխանակման կազմակերպումը և տարբեր ծրագրային մոդուլների համատեղ աշխատանքի ապահովումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենսաբժշկական տեղեկատվության ավտոմատ մշակման ծրագրային ալգորիթմների ուսումնասիրությունը՝ ազդանշանների զտման, պարամետրերի առանձնացման, տվյալների համակարգման և արդյունքների ներկայացման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ծրագրային համակարգի ճկունությանը, հուսալիությանը և տարբեր տեսակի բժշկական տվյալների հետ աշխատելու հնարավորությանը։ Ցանցային տեխնոլոգիաների կիրառումը դիտարկվում է որպես տեղեկատվության կենտրոնացված կամ բաշխված մշակման, հեռավար հասանելիության և տարբեր մասնագետների միջև տվյալների փոխանակման կազմակերպման միջոց։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել թվային ազդանշանների մշակման, ծրագրային ճարտարագիտության, տվյալների բազաների և համակարգչային ցանցերի մեթոդները՝ կենսաբժշկական տեղեկատվության մշակման ամբողջական տեխնոլոգիական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Կարևորվում են նաև տվյալների ամբողջականության, հասանելիության կառավարման և բժշկական տեղեկատվության պաշտպանության ընդհանուր սկզբունքները։ Նման համակարգերը կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ախտորոշիչ տվյալների մշակման, բժշկական հետազոտությունների տեղեկատվական ապահովման և հեռավար բժշկական համակարգերի զարգացման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է կենսաբժշկական ճարտարագիտության, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համակարգչային ցանցերի և թվային ազդանշանների մշակման մոտեցումները՝ բժշկական տվյալների հետ աշխատանքի ավտոմատացման և արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է թռչնաբուծական տնտեսություններում հանդիպող կոլիբակտերիոզի հարուցիչների շիճուկաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և տարբեր շիճուկաբանական տիպերի տարածվածության գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում Գետամեջի և Լուսակերտի թռչնաֆաբրիկաներում արձանագրված հիվանդության դեպքերի հետ կապված մանրէաբանական նյութի համեմատական ուսումնասիրությունն է՝ նպատակ ունենալով պարզաբանել հարուցչի հակածնային բազմազանությունը և առանձին շիճուկաբանական տարբերակների հնարավոր համաճարակաբանական նշանակությունը։ Քննվում է կոլիբակտերիոզը որպես թռչնաբուծության մեջ կարևոր վարակային խնդիր՝ ուշադրություն դարձնելով հարուցչի կենսաբանական փոփոխականությանը, տարբեր շտամների առանձնահատկություններին և թռչունների օրգանիզմի հետ դրանց փոխազդեցությանը։ Շիճուկաբանական տիպավորումը դիտարկվում է որպես հարուցչի տարբերակման և վարակաբանական իրավիճակի բնութագրման միջոց, որը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր տնտեսություններից ստացված տվյալները և գնահատել շրջանառվող տարբերակների կառուցվածքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկու թռչնաֆաբրիկաների տվյալների համադրությանը՝ դրանց միջև հնարավոր ընդհանրություններն ու տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատանքում կարող են քննարկվել նաև թռչունների տարիքային խմբերի, պահվածքի պայմանների, արտադրական միջավայրի և սանիտարական վիճակի կապերը հիվանդության տարածման ընդհանուր օրինաչափությունների հետ՝ առանց դրանք դիտարկելու որպես միակ պատճառական գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լաբորատոր ախտորոշման և շիճուկաբանական նույնականացման նշանակության գնահատումը՝ հիվանդության համաճարակաբանական պատկերը ճշգրտելու տեսանկյունից։ Ստացված տվյալների համակարգումը կարող է նպաստել տարբեր ժամանակահատվածներում և տնտեսություններում շրջանառվող հարուցիչների համեմատական ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև անասնաբուժական հսկողության համար անհրաժեշտ գիտական տեղեկատվության ձևավորմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է թռչնաբուծական տնտեսություններում վարակային հիվանդությունների տարածվածության և հարուցիչների բազմազանության վերաբերյալ պատկերացումները խորացնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական մանրէաբանության, շիճուկաբանության, թռչնաբուծության և անասնաբուժական համաճարակաբանության մոտեցումները՝ կոլիբակտերիոզի հարուցիչների շիճուկաբանական կառուցվածքն ու տարածման առանձնահատկությունները բնութագրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների շարժողական ընդունակությունների զարգացման գործընթացում կիրառվող տարբեր մանկավարժական և ֆիզիկական դաստիարակության մեթոդների արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան շարժողական կարողությունների ձևավորումն ու զարգացումն է՝ ֆիզիկական դաստիարակության դասերի և կազմակերպված շարժողական գործունեության շրջանակում։ Քննվում են արագության, ուժի, դիմացկունության, ճկունության, ճարպկության, հավասարակշռության և շարժումների կոորդինացման զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները՝ հաշվի առնելով դպրոցական տարիքի տարբեր փուլերում երեխաների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր մեթոդների համեմատությանը՝ պարզելու, թե դրանցից յուրաքանչյուրն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ առանձին շարժողական ընդունակությունների զարգացման վրա։ Դիտարկվում են կրկնողական, խաղային, մրցակցային, շրջանաձև և փոփոխական բնույթի ուսուցողական մոտեցումների կիրառման ընդհանուր սկզբունքները՝ առանց շարժողական ծանրաբեռնվածությունը դիտարկելու որպես բոլոր սովորողների համար միատեսակ։ Կարևորվում է անհատականացված մոտեցումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքը, պատրաստվածության մակարդակը, շարժողական փորձը և ֆիզիկական զարգացման բնական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման տարիքին համապատասխան մեթոդներ և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծություն՝ տարբեր մոտեցումների արդյունավետությունը հիմնավորելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև շարժողական առաջադրանքների հաջորդականության, բազմազանության և ուսումնական գործընթացում դրանց նպատակային ներառման ուսումնասիրությունը։ Շարժողական ընդունակությունների զարգացումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածության, այլև շարժումների կառավարման, սովորողների ակտիվ մասնակցության և ֆիզիկական դաստիարակության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում ուսուցչի կողմից սովորողների անհատական առաջընթացի գնահատման և ուսումնական գործընթացի համապատասխանեցման նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ֆիզիկական դաստիարակության տեսության, մանկավարժության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ դպրոցականների շարժողական զարգացման համար արդյունավետ և տարիքին համապատասխան մեթոդական սկզբունքները գիտականորեն հիմնավորելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է պոչամբարների և դրանց պատվարային կառուցվածքների կայունության գնահատման հիմնախնդիրներին դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում՝ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացնելով կառուցվածքի, պահվող թափոնային զանգվածի և հիմնատակային գրունտների փոխազդեցության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դինամիկ բեռնվածքների հետևանքով գրունտային միջավայրում առաջացող լարումների, դեֆորմացիաների և տեղաշարժերի փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ամբողջ համակարգի ընդհանուր կայունության վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի սեյսմիկ ազդեցությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրաշարժերի ժամանակ պոչամբարի պատվարներում և նստվածքային զանգվածներում առաջացող փոփոխությունները կարող են էապես տարբերվել ստատիկ պայմաններում դիտվող վարքից։ Քննվում են գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների, խոնավության, խտության, հատիկաչափական կազմի և ջրահագեցվածության ազդեցությունները դինամիկ արձագանքի ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծակոտկենային ջրի ճնշման փոփոխությունների, ամրության հնարավոր նվազման և դեֆորմացիաների կուտակման գնահատումը՝ որպես կառուցվածքի կայունության վրա ազդող գործոններ։ Ուսումնասիրվում են նաև պատվարների երկրաչափական առանձնահատկությունները, կառուցման փուլայնությունը, հիմքի պայմանները և պոչային նյութերի տարածական բաշխվածությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել երկրատեխնիկական հետազոտությունների տվյալները, ինժեներաերկրաբանական դիտարկումները և թվային մոդելավորման մեթոդները՝ տարբեր դինամիկ սցենարների պայմաններում համակարգի վարքը գնահատելու նպատակով։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կայունության սահմանային վիճակների և առավել զգայուն հատվածների բացահայտմանը, ինչը կարևոր է վտանգների գնահատման և երկարաժամկետ վերահսկման համար։ Դիտարկվում է նաև մոնիթորինգի նշանակությունը՝ տեղաշարժերի, ջրային ռեժիմի և կառուցվածքի վիճակի փոփոխությունները ժամանակին հայտնաբերելու տեսանկյունից։ Նման ուսումնասիրություններն անհրաժեշտ են հանքարդյունաբերական թափոնների պահեստավորման օբյեկտների անվտանգության, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և տեխնածին վտանգների նվազեցման գիտական հիմնավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրունտների մեխանիկայի, երկրատեխնիկայի, սեյսմակայունության և ինժեներական երկրաբանության մոտեցումները՝ դինամիկ ազդեցությունների պայմաններում պոչամբարների կառուցվածքային կայունությունն ու անվտանգության գործոնները համալիր գնահատելու նպատակով։

Հրատարակությունը նվիրված է 2021 թվականի ընթացքում Հայաստանի գրադարանների գործունեության վիճակագրական տվյալների համակարգմանը, համեմատական ուսումնասիրությանը և հիմնական միտումների բացահայտմանը։ Աշխատանքում գրադարանային ոլորտը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական, կրթական և մշակութային ծառայությունների միասնական համակարգ, որի գործունեությունը հնարավոր է գնահատել ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշների միջոցով։ Վերլուծության շրջանակում կարող են ընդգրկվել գրադարանների ցանցի կառուցվածքը, սպասարկվող ընթերցողների և այցելությունների քանակը, գրքային ու այլ տեղեկատվական պաշարների ծավալը, նոր համալրումները, փաստաթղթերի տրամադրումը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքները և կազմակերպված մշակութային ու կրթական միջոցառումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել տարբեր տեսակի գրադարանների ցուցանիշների համեմատությանը, տարածքային բաշխվածությանը և գործունեության ծավալների տարբերություններին։ Վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գրադարանային ծառայությունների օգտագործման դինամիկան, ֆոնդերի համալրման առանձնահատկությունները և ընթերցողական ակտիվության փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև գրադարանների տեխնիկական և թվային զարգացման գնահատումը՝ համակարգչային տեխնիկայի, ինտերնետային հասանելիության, էլեկտրոնային ռեսուրսների և հեռավար ծառայությունների կիրառման տեսանկյունից։ 2021 թվականի գործունեությունը կարող է դիտարկվել նաև նախորդ ժամանակաշրջանների ցուցանիշների համեմատությամբ՝ գրադարանային համակարգում տեղի ունեցած փոփոխությունների ուղղությունն ու ծավալը պարզելու նպատակով։ Հաշվի է առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի առանձնահատուկ աշխատանքային միջավայրը, որի պայմաններում գրադարանները կարող էին համատեղել ավանդական սպասարկման և թվային հաղորդակցության տարբեր ձևեր։ Վերլուծությունը կարող է անդրադառնալ նաև աշխատակազմի թվաքանակին, մասնագիտական կազմին, նյութատեխնիկական հնարավորություններին և գրադարանային ծառայությունների կազմակերպման պայմաններին։ Նման վիճակագրական ամփոփումները կարևոր են գրադարանային քաղաքականության մշակման, ռեսուրսների պլանավորման, ոլորտի զարգացման առաջնահերթությունների որոշման և տարբեր տարիների արդյունքների համեմատական գնահատման համար։ Միաժամանակ հրատարակությունն ունի փաստագրական նշանակություն՝ պահպանելով տվյալ տարվա Հայաստանի գրադարանային համակարգի վիճակը բնութագրող համակարգված տեղեկատվություն և ստեղծելով հետագա գրադարանագիտական ու տեղեկատվագիտական ուսումնասիրությունների համար օգտակար տվյալային հիմք։

Աշխատությունը նվիրված է 2010–2016 թվականներին հեռուստաեթերում գովազդի զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային փորձի և Հայաստանի մեդիա միջավայրի համեմատական դիտարկմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հեռուստատեսային գովազդի ձևերը, բովանդակային և հաղորդակցական առանձնահատկությունները, հեռարձակման կազմակերպման սկզբունքները և լսարանի վրա ազդեցության մեխանիզմներն են։ Քննվում է հեռուստատեսությունը որպես գովազդային հաղորդակցության միջոց՝ ուշադրություն դարձնելով տեսողական և ձայնային բաղադրիչների համադրմանը, գովազդային հաղորդագրությունների կառուցվածքին, դրանց տեղադրմանը հեռուստածրագրերում և տարբեր լսարանների համար նախատեսված հաղորդակցական ռազմավարություններին։ Միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել տարբեր մեդիա շուկաներում ձևավորված մոտեցումները, գովազդային բովանդակության կազմակերպման միտումները, հեռարձակողների և գովազդատուների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ոլորտի ինքնակարգավորման և իրավական կարգավորման ընդհանուր սկզբունքները։ Դրանց համեմատությամբ վերլուծվում են Հայաստանի հեռուստագովազդային դաշտի առանձնահատկությունները, տեղական շուկայի զարգացման պայմանները և միջազգային միտումների արտահայտման ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գովազդային հաղորդագրությունների լեզվական ու ոճական կառուցվածքին, ստեղծագործական լուծումներին, ապրանքանիշի ներկայացման եղանակներին և սպառողական վարքի հետ հաղորդակցության կապին։ Դիտարկվում են նաև հեռուստատեսային գովազդի սոցիալական և մշակութային կողմերը՝ այն ընկալելով ոչ միայն որպես ապրանքների ու ծառայությունների առաջխաղացման գործիք, այլև որպես զանգվածային հաղորդակցության բաղադրիչ, որն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պատկերացումները, սպառողական մշակույթը և մեդիա միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 2010–2016 թվականների ընթացքում ավանդական հեռուստատեսության և զարգացող թվային հաղորդակցության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ նոր մեդիա հարթակների տարածումը աստիճանաբար փոփոխում էր գովազդային ռազմավարությունների կառուցվածքը և լսարանի հետ հաղորդակցության եղանակները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել համեմատական վերլուծության, բովանդակային ուսումնասիրության և մեդիա հետազոտությունների մեթոդներ՝ միջազգային և հայաստանյան փորձի ընդհանրություններն ու առանձնահատկությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հեռուստագովազդը որպես մարքեթինգային, հաղորդակցական և մեդիա երևույթ՝ ուսումնասիրելով դրա զարգացման միտումները տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և հասարակական միջավայրի համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է գանգուղեղային վնասվածքների վաղ շրջանում առաջացող բարդությունների կլինիկական դրսևորումների, ախտորոշման սկզբունքների և վիրաբուժական բուժման ընդհանուր մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում վնասվածքից հետո կարճ ժամանակահատվածում զարգացող վիճակների ժամանակին հայտնաբերումն ու հիվանդի նյարդաբանական վիճակի գնահատումն է, քանի որ նման բարդությունների ընթացքը կարող է արագ փոփոխվել և պահանջել անհետաձգելի բժշկական հսկողություն։ Քննվում են գլխուղեղի և գանգի վնասումների հետևանքով առաջացող կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ներգանգային ճնշման փոփոխությունների նշանակությունը, գիտակցության և նյարդաբանական գործառույթների խանգարումները, ինչպես նաև դրանց կլինիկական գնահատման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական պատկերի և գործիքային հետազոտությունների տվյալների համադրմանը՝ տարբեր բնույթի բարդությունները ժամանակին տարբերակելու նպատակով։ Դիտարկվում է նյարդաբանական զննման, ճառագայթային ախտորոշման և հիվանդի վիճակի շարունակական վերահսկման նշանակությունը վնասվածքի ծանրության և փոփոխությունների դինամիկայի գնահատման համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում այն կլինիկական չափանիշների ուսումնասիրությունը, որոնց հիման վրա մասնագետները որոշում են հետագա բուժական ռազմավարությունը և վիրաբուժական միջամտության անհրաժեշտությունը։ Վիրաբուժական բուժումը ներկայացվում է ընդհանուր կլինիկական սկզբունքների շրջանակում՝ որպես որոշակի կառուցվածքային վնասումների և վտանգավոր ներգանգային փոփոխությունների դեպքում կիրառվող մասնագիտական բուժման բաղադրիչ՝ առանց միջամտությունների տեխնիկական կատարման մանրամասների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումները, ախտորոշիչ հետազոտությունների արդյունքները և բուժման ելքերի վերաբերյալ տվյալները՝ տարբեր բարդությունների ճանաչման և բուժական որոշումների արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վաղ ախտորոշման, բազմամասնագիտական բժշկական մոտեցման և հետվիրահատական հսկողության նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաբանության, նյարդավիրաբուժության, վնասվածքաբանության և ճառագայթային ախտորոշման մոտեցումները՝ գանգուղեղային վնասվածքների վաղ բարդությունների ճանաչման և կլինիկական կառավարման հիմնախնդիրները համակարգված ուսումնասիրելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է գրական հայերենի պատմական զարգացման ընթացքում անձնական վերաբերմունք արտահայտող վերջածանցների ձևավորման, գործառության և իմաստային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ածանցական միջոցներն են, որոնց միջոցով բառը, իր հիմնական անվանական կամ առարկայական նշանակությունից բացի, կարող է արտահայտել խոսողի գնահատողական, հուզական կամ վերաբերմունքային երանգները։ Քննվում է այդ վերջածանցների կիրառությունը հայերենի զարգացման տարբեր փուլերում՝ հնարավորություն տալով հետևելու դրանց գործառական ակտիվության, իմաստային բովանդակության և ոճական արժեքի պատմական փոփոխություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վերջածանցների միջոցով արտահայտվող փաղաքշական, մտերմական, նվազական, գնահատողական և այլ վերաբերմունքային իմաստներին, ինչպես նաև այն համատեքստային պայմաններին, որոնցում նույն ձևաբանական միջոցը կարող է ձեռք բերել տարբեր իմաստային երանգներ։ Ուսումնասիրվում է ածանցների կապը բառի հիմքի բառաքերականական բնույթի հետ, դրանց բառակազմական արտադրողականությունը և նոր բառային միավորներ կազմելու հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր ժամանակաշրջանների գրավոր աղբյուրների լեզվական նյութի համեմատությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել առանձին վերջածանցների տարածման, գործածության սահմանափակման կամ նոր գործառույթների ձեռքբերման ընթացքը։ Դիտարկվում են նաև գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և ժամանակակից գրական լեզվի միջև առկա շարունակականությունն ու տարբերությունները՝ համապատասխան ձևաբանական միավորների պատմական զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության ընթացքում անձնական վերաբերմունքի արտահայտումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես բառակազմական երևույթ, այլև որպես լեզվի արտահայտչական համակարգի բաղադրիչ, որը կապված է խոսքային իրավիճակի, ոճի և հաղորդակցական նպատակի հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի նյութի համեմատական դիտարկման հնարավորությանը՝ պարզելու գրական հայերենի երկու ճյուղերում համապատասխան ածանցների գործառական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պատմական լեզվաբանության, բառակազմության, ձևաբանության, իմաստաբանության և ոճագիտության մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դարերի ընթացքում զարգացել և փոփոխվել խոսողի անձնական վերաբերմունքն արտահայտող ածանցական միջոցները։

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի նորադրեներգիկ համակարգի և ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների նեյրոնային ակտիվության միջև ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում նորադրենալինային նյարդային մեխանիզմների հնարավոր մոդուլացնող ազդեցությունն է ուղեղիկի խորքային կառուցվածքների նեյրոնների ինքնաբուխ կամ ֆոնային իմպուլսային գործունեության վրա։ Քննվում են ուղեղիկի կենտրոնական կորիզների ֆունկցիոնալ կազմակերպման առանձնահատկությունները, դրանց մասնակցությունը շարժողական գործընթացների կարգավորմանը և կենտրոնական նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների հետ ունեցած փոխադարձ կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նորադրեներգիկ համակարգին՝ որպես նեյրոնների գրգռելիության, սինապսային հաղորդման և նյարդային ցանցերի ընդհանուր ակտիվության կարգավորման կարևոր մեխանիզմներից մեկին։ Ֆոնային իմպուլսային ակտիվությունը դիտարկվում է որպես նեյրոնների ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող ցուցանիշ, որի փոփոխությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նյարդաքիմիական ազդեցությունների ուղղվածությունն ու բնույթը։ Վերլուծվում են նեյրոնային իմպուլսների հաճախականության, ռիթմայնության և ակտիվության ժամանակային կազմակերպման փոփոխությունները՝ նորադրեներգիկ կարգավորման հետ դրանց հնարավոր կապերը բացահայտելու նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուղեղիկի տարբեր կենտրոնական կորիզների արձագանքների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց նեյրոնները կարող են տարբերվել ֆունկցիոնալ նշանակությամբ և նյարդաքիմիական ազդեցությունների նկատմամբ զգայունությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել նեյրոֆիզիոլոգիական և էլեկտրոֆիզիոլոգիական դիտարկումները՝ ստացված տվյալները նյարդային համակարգի ընդհանուր կարգավորիչ մեխանիզմների համատեքստում մեկնաբանելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուղեղիկի գործունեության և գլխուղեղի մոդուլացնող համակարգերի փոխազդեցության նշանակությանը շարժումների համաձայնեցման, մկանային տոնուսի, դիրքային վերահսկողության և շարժողական արձագանքների կազմակերպման գործընթացներում։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են ուղեղիկի նեյրոնային ցանցերի աշխատանքի և դրանց նյարդաքիմիական կարգավորման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյարդաֆիզիոլոգիայի, նյարդաքիմիայի և էլեկտրոֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ կենտրոնական նյարդային համակարգում նորադրեներգիկ կարգավորման և ուղեղիկային նեյրոնների ֆոնային ակտիվության փոխկապակցվածությունը բացահայտելու նպատակով։