Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է արտադրական ֆունկցիաների տեսական հիմքերի ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառման հնարավորություններին գյուղատնտեսության ոլորտում։ Հետազոտության հիմքում այն տնտեսագիտական մոտեցումն է, որի միջոցով նկարագրվում է արտադրանքի ծավալի և արտադրության հիմնական գործոնների՝ հողի, աշխատանքի, կապիտալի, նյութական ռեսուրսների և այլ մուտքերի միջև քանակական փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրվում են արտադրական ֆունկցիայի կառուցվածքը, դրա հիմնական տեսակները և տնտեսական նշանակությունը, ինչպես նաև տարբեր արտադրական գործոնների փոփոխության պայմաններում արդյունքի փոփոխությունը գնահատելու մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսության առանձնահատկություններին, որտեղ արտադրության արդյունքը մեծապես կախված է սահմանափակ բնական ռեսուրսներից, եղանակային պայմաններից, հողի որակից, աշխատուժի և տեխնիկայի օգտագործման մակարդակից։ Արտադրական ֆունկցիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս մաթեմատիկական եղանակով գնահատել, թե տարբեր ռեսուրսների ներգրավման փոփոխությունն ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ գյուղատնտեսական արտադրանքի ծավալի վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել դասական արտադրական մոդելներ, այդ թվում՝ Քոբ-Դուգլասի տիպի ֆունկցիաներ, որոնք հնարավորություն են տալիս գնահատել աշխատանքի և կապիտալի ներդրման հարաբերական ազդեցությունը արտադրության արդյունքի վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրության գործոնների սահմանային և միջին արտադրողականության, մասշտաբի էֆեկտի, ռեսուրսների փոխարինելիության և արտադրության օպտիմալ համակցության խնդիրներին։ Գյուղատնտեսական տնտեսությունների համար այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու, թե ինչպիսի ռեսուրսային կառուցվածքի դեպքում կարելի է ստանալ առավել բարձր արտադրական արդյունք՝ հաշվի առնելով առկա սահմանափակումները։ Արտադրական ֆունկցիաների միջոցով հնարավոր է նաև գնահատել տեխնոլոգիական առաջընթացի, մեքենայացման, պարարտանյութերի, ոռոգման, սերմացուի որակի և այլ արտադրական գործոնների ազդեցությունը գյուղատնտեսության արդյունավետության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել վիճակագրական տվյալների հիման վրա համապատասխան ֆունկցիաների կառուցում, դրանց պարամետրերի գնահատում և ստացված արդյունքների տնտեսական մեկնաբանություն։ Նման մոդելավորումը թույլ է տալիս ոչ միայն նկարագրել գյուղատնտեսական արտադրության առկա վիճակը, այլև կանխատեսել տարբեր ռեսուրսային և տեխնոլոգիական փոփոխությունների հնարավոր արդյունքները։ Աշխատության գործնական նշանակությունը պայմանավորված է գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման, սահմանափակ ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման և արտադրական որոշումների գիտական հիմնավորման հնարավորություններով։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառվել գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների գործունեության պլանավորման, ներդրումային որոշումների ընդունման, արտադրության ծավալների կանխատեսման և ռեսուրսների օպտիմալ բաշխման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, գյուղատնտեսական տնտեսագիտության մասնագետներին, տնտեսաչափներին, գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Հրատարակությունը տեղեկատվական բյուլետեն է, որը նախատեսված է գյուղատնտեսության ոլորտին վերաբերող նոր գրականության մասին տեղեկություններ ներկայացնելու և ընթերցողներին համապատասխան աղբյուրներով կողմնորոշելու համար։ Այն կարող է ընդգրկել գյուղատնտեսության տարբեր ուղղություններին վերաբերող նոր հրատարակություններ՝ ներառյալ բուսաբուծությունը, անասնաբուծությունը, հողագիտությունը, ագրոնոմիան, գյուղատնտեսական տնտեսագիտությունը, գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաները, բույսերի պաշտպանությունը, գյուղատնտեսական մեքենայացումը և հարակից բնագավառները։ Նման տեղեկատվական հրատարակության հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել ոլորտում հասանելի նոր գրքերը և այլ մասնագիտական նյութերը՝ հնարավորություն տալով մասնագետներին, գիտաշխատողներին, ուսանողներին, դասախոսներին և գյուղատնտեսությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին արագ տեղեկանալ նոր լույս տեսած գրականության մասին։ Բյուլետենը կարող է ծառայել նաև որպես գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքը հեշտացնող գործիք, քանի որ նոր հրատարակությունների վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ որոնել անհրաժեշտ մասնագիտական աղբյուրները։ Հատկապես օգտակար է այն ընթերցողների համար, ովքեր ցանկանում են հետևել գյուղատնտեսական գիտության և պրակտիկայի զարգացմանը, ծանոթանալ նոր մեթոդներին, տեխնոլոգիական լուծումներին և ոլորտային հետազոտություններին։ Հրատարակության տեղեկատվական բնույթը այն դարձնում է ոչ թե մեկ կոնկրետ թեմայի շուրջ խորացված ուսումնասիրություն, այլ մասնագիտական գրականության արագ կողմնորոշման և ընտրության միջոց։ Այն կարող է արժեքավոր լինել գյուղատնտեսական կրթության, գիտական հետազոտությունների, մասնագիտական ինքնակրթության և գրադարանային-տեղեկատվական սպասարկման գործընթացներում՝ նպաստելով ոլորտային նոր գրականության տարածմանը և դրա հասանելիության բարձրացմանը։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ոչխարների բնական բազմապտղության երևույթի ուսումնասիրությանը և այդ հատկանիշի կապի գնահատմանը կենդանիների կենսաբանական ու տնտեսական կարևոր բնութագրերի հետ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ոչխարների մոտ զույգ կամ ավելի բարձր թվով սերնդի բնական ստացումը, ինչպես նաև գնահատել բազմապտղության ազդեցությունը մայրական և սերնդի կենսունակության, աճի, զարգացման և արտադրատնտեսական ցուցանիշների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել տարբեր ցեղերի, տարիքային խմբերի և ֆիզիոլոգիական վիճակների ոչխարներ՝ համեմատելով դրանց վերարտադրողական ցուցանիշները։ Կարևոր նշանակություն ունի գառների քանակի, ծնելիության հաճախականության, հղիության ընթացքի և ծնելու արդյունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ բազմապտղությունը ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման կարևոր գործոններից է։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել նաև բազմապտղության վրա ազդող ժառանգական և միջավայրային գործոնները։ Դրանց թվում են կենդանու ցեղային պատկանելությունը, տարիքը, մարմնի կենդանի զանգվածը, սնուցման մակարդակը, պահվածքի պայմանները, վերարտադրողական վիճակը և տարվա եղանակը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հարցին, թե արդյոք բազմապտղության հակվածությունը կայուն կենսաբանական հատկանիշ է և ինչ չափով կարող է փոխանցվել սերնդին։ Այս տվյալները կարևոր են նպատակային ընտրասերման ծրագրերի մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է բազմապտուղ և միապտուղ մայրերի սերնդի համեմատական գնահատումը։ Կարող են ուսումնասիրվել գառների ծննդյան կենդանի զանգվածը, հետծննդյան աճի արագությունը, զարգացման տեմպերը, կենսունակությունը և պահպանվածության ցուցանիշները։ Բազմապտուղ ծնունդների դեպքում սերնդի թվաքանակի ավելացումը կարող է բարձրացնել տնտեսության ընդհանուր մսային արտադրողականությունը, սակայն միաժամանակ կարող է առաջացնել գառների սնուցման և զարգացման հետ կապված լրացուցիչ խնդիրներ, ուստի անհրաժեշտ է գնահատել ոչ միայն ծնված գառների թիվը, այլև դրանց հետագա կենսունակությունն ու արտադրական արժեքը։ Մայրերի կենսատնտեսական հատկանիշների ուսումնասիրության ժամանակ կարող են դիտարկվել կենդանի զանգվածը, կաթնատվությունը, մսային արտադրողականության ցուցանիշները, բրդի քանակն ու որակը, ինչպես նաև վերարտադրողական արդյունավետությունը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե բազմապտղությունն ինչ հարաբերակցության մեջ է գտնվում կենդանու ընդհանուր արտադրողականության հետ և արդյոք բարձր բազմապտղությամբ առանձնացող կենդանիները տնտեսապես առավել շահավետ են։ Աշխատության մեջ կարող է գնահատվել նաև ծննդաբերությունների միջև ժամանակահատվածը և վերարտադրողական ցիկլի արդյունավետությունը։ Եթե բազմապտղությունը համակցվում է բավարար կենսունակությամբ և մայրական լավ հատկություններով, այն կարող է նպաստել ոչխարի հոտի թվաքանակի ավելի արագ վերականգնմանը և մսային արտադրության ավելացմանը։ Սակայն բազմապտուղ հղիությունն ու ծննդաբերությունը կարող են ավելի մեծ ֆիզիոլոգիական ծանրաբեռնվածություն ստեղծել մայր կենդանու համար, ինչի պատճառով անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նաև դրա ազդեցությունը հետագա վերարտադրողական ունակության և առողջական վիճակի վրա։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են օգտագործվել ոչխարաբուծական տնտեսություններում առավել արժեքավոր մայրերի ընտրության, զուգավորման խմբերի ձևավորման և կերակրման ու պահվածքի պայմանների բարելավման համար։ Բազմապտղության բարձր մակարդակի պահպանման և միաժամանակ սերնդի կենսունակության ապահովման համադրումը կարող է նպաստել տնտեսության արտադրողականության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենդանաբույծներին, անասնաբույժներին, գենետիկներին, գյուղատնտեսական մասնագետներին և ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ոչխարների բնական բազմապտղությունը դիտարկում է որպես կարևոր վերարտադրողական և տնտեսական հատկանիշ՝ գնահատելով դրա ձևավորման գործոնները, կապը մայրերի ու սերնդի կենսաբանական առանձնահատկությունների հետ և գործնական կիրառման հնարավորությունները ոչխարաբուծության արտադրողականության ու տնտեսական արդյունավետության բարձրացման նպատակով։

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտին նվիրված նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների իրազեկվածությունը ժամանակակից գյուղատնտեսական գրականության վերաբերյալ։ Ցանկում ներառված են բուսաբուծության, անասնաբուծության, ագրոնոմիայի, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման և ոլորտի այլ կարևոր ուղղությունների վերաբերյալ հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են գիտական նոր ձեռքբերումները և գործնական կիրառման արդիական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել և ընտրել անհրաժեշտ գրականությունը գիտահետազոտական, կրթական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է գյուղատնտեսական գիտելիքների տարածմանը, նորարարական փորձի ներկայացմանը և ոլորտի զարգացման համար կարևոր տեղեկատվության հասանելիության ապահովմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում զբաղվածության կազմակերպման, աշխատանքային ռեսուրսների օգտագործման և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման սոցիալ-տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական զբաղվածության կառուցվածքը, գյուղական բնակչության աշխատանքային ներուժը, աշխատուժի պահանջարկի և առաջարկի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրության սեզոնայնության ազդեցությունը զբաղվածության մակարդակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում աշխատանքի արտադրողականության, գյուղատնտեսական տնտեսությունների կազմակերպական ձևերի, տեխնիկական հագեցվածության և արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման փոխկապակցվածությանը։ Քննարկվում են գյուղատնտեսության ոլորտում աշխատուժի տեղաբաշխման, մասնագիտական պատրաստվածության, աշխատողների եկամուտների, աշխատանքային պայմանների և սոցիալական ապահովության հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում գյուղական բնակավայրերից աշխատանքային միգրացիայի, երիտասարդների զբաղվածության, գյուղատնտեսական արտադրության մեքենայացման և նոր տեխնոլոգիաների ներդրման հնարավոր ազդեցություններին։ Կարևորվում են պետական աջակցության ծրագրերի, գյուղատնտեսական համագործակցության, մասնագիտական կրթության և ներդրումային քաղաքականության դերը գյուղական զբաղվածության ընդլայնման ու աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել գյուղատնտեսության զարգացման տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը, աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարմանը և գյուղական բնակչության սոցիալ-տնտեսական պայմանների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, աշխատաշուկայի հետազոտողների, պետական կառավարման աշխատակիցների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Տնտեսագիտական և կառավարչական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում խորհրդատվական ծառայությունների համակարգի գործունեության արդյունավետության գնահատմանը և դրա զարգացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննության են առնվում գյուղատնտեսական խորհրդատվության կազմակերպական կառուցվածքը, ծառայությունների մատուցման սկզբունքները և դրանց նշանակությունը գյուղացիական տնտեսությունների ու գյուղատնտեսական կազմակերպությունների գործունեության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մասնագիտական տեղեկատվության հասանելիությանը, նոր տեխնոլոգիաների և արտադրական մեթոդների տարածմանը, ինչպես նաև խորհրդատվական ծառայությունների ազդեցությանը կառավարչական որոշումների ընդունման վրա։ Վերլուծվում են համակարգի արդյունավետության գնահատման չափանիշները, առկա կազմակերպական և տնտեսական խնդիրները, մասնագետների պատրաստվածության ու տեղեկատվական ապահովման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև պետական կառույցների, գիտակրթական հաստատությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների միջև համագործակցության զարգացման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու խորհրդատվական ծառայությունների որակի, հասանելիության և գործնական արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, խորհրդատվական ծառայությունների և գյուղական զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գոլեստանի մարզի անջրդի և աղակալած հողային պայմաններում գարնանացան ցորենի մշակության արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տարածաշրջանի հողակլիմայական առանձնահատկությունները, տեղումների ռեժիմը, հողերի աղակալվածության աստիճանը և դրանց ազդեցությունը ցորենի աճի, զարգացման ու բերքատվության վրա։ Վերլուծվում են մշակաբույսի տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների կիրառման հնարավորությունները սահմանափակ ջրային ռեսուրսների և հողի բարձր աղայնության պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ցանքի ժամկետների, սերմացուի չափաքանակի, հողի մշակման, պարարտացման և բույսերի սնուցման պայմանների ընտրությանը՝ կայուն ու արդյունավետ արտադրություն ապահովելու նպատակով։ Դիտարկվում են բույսերի ծլունակության, աճի տեմպերի, զարգացման փուլերի, հասկերի ձևավորման և վերջնական բերքատվության վրա անբարենպաստ հողային ու ջրային պայմանների ազդեցությունները։ Քննարկվում են աղադիմացկունության և երաշտադիմացկունության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տվյալ պայմաններին առավել հարմարված սորտերի կամ մշակության եղանակների ընտրության նշանակությունը։ Կարևորվում է հողի խոնավության արդյունավետ օգտագործումը, աղակալման բացասական ազդեցության նվազեցումը և կիրառվող ագրոտեխնիկական միջոցառումների տնտեսական նպատակահարմարության գնահատումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հողի բերրիության պահպանման, արտադրական ծախսերի և ստացվող բերքի հարաբերակցության, ինչպես նաև բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման խնդիրներին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Գոլեստանի մարզի անջրդի աղակալած տարածքներում ցորենի մշակության առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումների ընտրությանը, բերքատվության կայունացմանը և հողային ռեսուրսների նպատակային օգտագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, բուսաբուծության, հողագիտության և չորային երկրագործության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման դերին գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության բարձրացման հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գիտության, տեխնիկայի և նոր տեխնոլոգիաների ազդեցությունը գյուղատնտեսության արտադրողականության, մրցունակության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման վրա։ Վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական վերազինման, մեքենայացման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և գիտական նվաճումների գործնական ներդրման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրողների միջև համագործակցության նշանակությանը։ Դիտարկվում են նոր տեխնոլոգիաների ներդրման տնտեսական նախադրյալները, ֆինանսավորման հնարավորությունները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունը և գիտատեխնիկական առաջընթացը սահմանափակող գործոնները։ Քննարկվում են պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության, գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողների տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնման խնդիրները։ Կարևորվում է գիտատեխնիկական քաղաքականության համապատասխանեցումը գյուղատնտեսության իրական պահանջներին, բնական և արտադրական ռեսուրսների առանձնահատկություններին ու երկարաժամկետ զարգացման նպատակներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրության կազմակերպման կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը և գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի բարելավմանը նպաստող գիտատեխնիկական լուծումներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու գիտատեխնիկական առաջընթացի և ագրարային արտադրության զարգացման փոխկապակցվածությունը, բացահայտելու ոլորտում առկա հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, գիտատեխնիկական քաղաքականության և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Ասկերանի շրջանի գյուղատնտեսական նշանակության հողերի օգտագործման վիճակի ուսումնասիրությանը և դրանց արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղիների հիմնավորմանը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական հողերի կառուցվածքը, հողային ռեսուրսների բաշխման առանձնահատկությունները, վարելահողերի, արոտավայրերի, խոտհարքների և բազմամյա տնկարկների օգտագործման տնտեսական ու արտադրական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի բերրիության պահպանմանը, մշակվող տարածքների արդյունավետ կառավարմանը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպմանը և հողային ռեսուրսների նպատակային օգտագործմանը։ Վերլուծվում են բնական, տնտեսական և կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են ազդել հողօգտագործման արդյունավետության, բերքատվության և գյուղատնտեսական արտադրանքի ծավալների վրա։ Քննարկվում են հողերի ոչ լիարժեք օգտագործման, արտադրական ենթակառուցվածքների, ոռոգման, տեխնիկական ապահովվածության և հողերի որակական վիճակի հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում հողերի պահպանության, էրոզիայի և դեգրադացիայի կանխարգելման, ցանքաշրջանառության կազմակերպման, ոռոգման համակարգերի կատարելագործման և ժամանակակից ագրոտեխնիկական միջոցների կիրառման նշանակությանը։ Կարևորվում է նաև գյուղատնտեսական արտադրության մասնագիտացման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և հողօգտագործման տնտեսական խթանների կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գյուղատնտեսական նշանակության հողերի օգտագործման ներուժը և ձևակերպել առաջարկություններ՝ դրանց արտադրողականության բարձրացման, հողային ռեսուրսների պահպանման և գյուղատնտեսական գործունեության արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, հողաշինության, հողագիտության և գյուղատնտեսության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է զոմիայի (Hyssopus officinalis L.) մշակության ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Իրանի Իսլամական Հանրապետության Արաքի շրջանի բնակլիմայական պայմաններում։ Դիտարկվում են դեղաբույսի կենսաբանական և տնտեսական առանձնահատկությունները, աճի ու զարգացման փուլերը, ինչպես նաև շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը բույսի կենսունակության և բերքատվության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողի նախապատրաստման, ցանքի ժամկետների և եղանակների, բույսերի տեղաբաշխման, ոռոգման, պարարտացման և մշակաբույսի խնամքի արդյունավետ տարբերակների ընտրությանը։ Ուսումնասիրվում է տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների ազդեցությունը բույսերի աճի ինտենսիվության, վեգետատիվ զանգվածի ձևավորման, ծաղկման, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների վրա։ Վերլուծվում են Արաքի շրջանի հողակլիմայական առանձնահատկությունները և դրանց համապատասխանությունը տվյալ մշակաբույսի կենսաբանական պահանջներին։ Քննարկվում են ջերմաստիճանի, խոնավության, հողի հատկությունների, ջրային ռեժիմի և սննդատարրերի ապահովվածության նշանակությունը մշակության արդյունավետության համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բույսերի խտության, մոլախոտերի դեմ պայքարի և բերքահավաքի օպտիմալ ժամկետների ընտրության խնդիրներին։ Հետազոտության արդյունքները հնարավորություն են տալիս հիմնավորել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին համապատասխան մշակության առավել արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել բերքատվությունը, ապահովել հումքի համապատասխան որակը և արդյունավետ օգտագործել գյուղատնտեսական ռեսուրսները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, ագրոնոմների, դեղաբույսերի մշակությամբ զբաղվող մասնագետների, բուսաբույծների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսության վարկավորման ծրագրերի իրականացման արդյունավետության ուսումնասիրությանը և դրանց գնահատման մեթոդների վերլուծությանը։ Դիտարկվում են գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության առանձնահատկությունները, վարկային միջոցների ներգրավման պայմանները և դրանց ազդեցությունը գյուղացիական տնտեսությունների ու ագրարային կազմակերպությունների գործունեության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկավորման ծրագրերի նպատակներին, տոկոսադրույքներին, մարման ժամկետներին, պետական աջակցության և սուբսիդավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև վարկերի հասանելիության վրա ազդող տնտեսական գործոններին։ Վերլուծվում են վարկային միջոցների օգտագործման արդյունավետությունը, դրանց ազդեցությունը արտադրության ծավալների, տեխնիկական վերազինման, ներդրումների, արտադրողականության և տնտեսությունների եկամտաբերության վրա։ Քննարկվում են ծրագրերի արդյունավետության գնահատման տնտեսական ցուցանիշներն ու չափորոշիչները, վարկառուների վճարունակության և վարկային ռիսկերի գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև ֆինանսական կազմակերպությունների և գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում վարկավորման գործընթացում առաջացող հիմնական խնդիրներին՝ ֆինանսական միջոցների սահմանափակ հասանելիությանը, ապահովման պահանջներին, գյուղատնտեսական գործունեությանը բնորոշ սեզոնային և արտադրական ռիսկերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են նաև վարկավորման համակարգի կատարելագործման և պետական աջակցության միջոցների արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գյուղատնտեսական վարկավորման դերը ագրարային ոլորտի զարգացման և տնտեսությունների ֆինանսական կայունության ապահովման գործում և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ու գյուղատնտեսական ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական գործունեության ֆինանսավորման և վարկավորման համակարգի ուսումնասիրությանը, ոլորտում առկա խնդիրների բացահայտմանը և դրա կարգավորման ու կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գյուղատնտեսական արտադրողների ֆինանսական ռեսուրսների պահանջարկը, վարկային միջոցների հասանելիության պայմանները, տոկոսադրույքների, մարման ժամկետների, գրավային ապահովման և վարկունակության գնահատման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսությանը բնորոշ ռիսկային գործոններին՝ արտադրության սեզոնայնությանը, բնակլիմայական պայմաններից կախվածությանը, բերքատվության տատանումներին, իրացման շուկաների անկայունությանը և եկամուտների ոչ հավասարաչափ ձևավորմանը, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ վարկառուների վճարունակության և ֆինանսական կազմակերպությունների վարկային քաղաքականության վրա։ Վերլուծվում է առևտրային բանկերի, վարկային կազմակերպությունների և պետական աջակցության ծրագրերի դերը գյուղատնտեսական արտադրության ֆինանսավորման գործում, ինչպես նաև վարկավորման խթանման համար կիրառվող տոկոսադրույքների սուբսիդավորման, երաշխիքային և այլ ֆինանսական մեխանիզմների նշանակությունը։ Քննության են առնվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական միջոցների հասանելիության սահմանափակումները և դրանց հաղթահարման հնարավոր մոտեցումները։ Կարևորվում է վարկային ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործումը, գյուղատնտեսական ապահովագրության և վարկավորման փոխկապակցումը, ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը և արտադրողների ֆինանսական իրազեկվածության բարձրացումը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համադրվել ոլորտի տնտեսական ցուցանիշները, վարկավորման ծավալներն ու կառուցվածքը և պետական կարգավորման գործիքները՝ գնահատելու դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ձևակերպելու առաջարկություններ՝ ուղղված վարկային ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը, գյուղատնտեսական տնտեսությունների ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և ֆինանսավորման համակարգի կայունության բարձրացմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գյուղատնտեսական և ֆինանսական քաղաքականության կատարելագործման, գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական ակտիվության խթանման և Հայաստանի գյուղատնտեսության կայուն զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում մշակվող հիմնական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքատարածություններում մոլախոտային բուսականության տարածվածության, տեսակային կազմի և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգերի մշակման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է տարբեր մշակաբույսերի դաշտերի մոլախոտվածության աստիճանը, բացահայտվում են առավել տարածված և տնտեսապես վնասակար մոլախոտերի տեսակները, ուսումնասիրվում դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճի ու բերքատվության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լոռու մարզի բնակլիմայական, հողային և ագրոէկոլոգիական պայմաններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ մոլախոտերի տեսակային բազմազանության, զարգացման ինտենսիվության և տարածման վրա։ Քննության են առնվում հողագործության կիրառվող եղանակները, ցանքաշրջանառությունը, հողի մշակման համակարգերը և այլ ագրոտեխնիկական գործոններ՝ պարզելու դրանց կապը դաշտերի մոլախոտվածության մակարդակի հետ։ Վերլուծվում են մոլախոտերի դեմ պայքարի մեխանիկական, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետությունը և համակցված օգտագործման առավելությունները։ Կարևորվում է այնպիսի համալիր մոտեցումների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել մոլախոտերի վնասակար ազդեցությունը՝ միաժամանակ պահպանելով հողի բերրիությունը, գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի կայունությունը և մշակաբույսերի զարգացման համար նպաստավոր պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել պայքարի տարբեր եղանակներ և գնահատվել դրանց ազդեցությունը մոլախոտերի քանակի, տեսակային կազմի, մշակաբույսերի բերքատվության ու արտադրության արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործման համար, քանի որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել դաշտերի մոլախոտվածության նվազեցմանը, մշակաբույսերի մրցունակության բարձրացմանը, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների բարելավմանը և բուսաբուծության առավել արդյունավետ ու կայուն համակարգերի ձևավորմանը։

Հրատարակությունը տեղեկատվական և մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որը համակարգում է գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր հեղինակային վկայագրերի և գյուտերի արտոնագրերի մասին տվյալները։ Այն կազմվել է որպես մասնագիտական տեղեկատվության որոնման օժանդակ միջոց՝ գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, գյուղատնտեսության մասնագետների, ինժեներների, գյուտարարների և ոլորտի նորարարական զարգացումներով հետաքրքրվող այլ մասնագետների համար։ Ցուցիչում ներկայացվող նյութերը թեմատիկ սկզբունքով խմբավորվում են գյուղատնտեսական գործունեության հիմնական ուղղությունների համաձայն՝ ընդգրկելով հողի մշակումը, ցանքն ու պարարտացումը, բերքահավաքը և բերքի հետագա մշակումը, այգեգործությունը, բանջարաբուծությունն ու խաղողագործությունը, բույսերի նոր տեսակները, անասնաբուծությունը, ձկնաբուծությունը, գյուղատնտեսական արտադրանքի պահպանման և վերամշակման հետ կապված տեխնիկական լուծումները և այլ ոլորտներ։ Յուրաքանչյուր գրառում հնարավորություն է տալիս նույնականացնելու համապատասխան գյուտը կամ հեղինակային վկայագիրը և ընդհանուր պատկերացում կազմելու դրա թեմատիկ պատկանելության մասին։ Նման տեղեկատվական հրատարակությունների կարևոր նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ դրանք մեկ միասնական համակարգում հավաքում են տարբեր տեխնիկական և գյուղատնտեսական ուղղություններով ստեղծված նորարարությունների վերաբերյալ տվյալները՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ փաստաթղթերի որոնումը։ Դրանք հնարավորություն են տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, արտադրական գործընթացների, բուսաբուծության և անասնաբուծության ոլորտներում նոր տեխնիկական լուծումների զարգացման ընթացքին, ինչպես նաև ուսումնասիրելու որոշակի ժամանակաշրջանի գյուտարարական գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Հրատարակությունն արժեքավոր է նաև գյուղատնտեսության և տեխնիկայի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում առաջնահերթ համարված արտադրական խնդիրները և դրանց լուծման նպատակով առաջարկված նորարարական մոտեցումները։ Որպես տեղեկատվական ցուցիչ՝ այն հիմնականում ծառայում է որոնողական և տեղեկատու նպատակների՝ ընթերցողին ուղղորդելով համապատասխան արտոնագրային փաստաթղթերի և տեխնիկական նորարարությունների վերաբերյալ տվյալների կողմը։

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին առևտրային սահմանափակումների մեղմացման և միջազգային շուկաների նկատմամբ տնտեսության բացության փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությանը գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման, ոլորտային աճի և մրցունակության տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում առևտրային քաղաքականության գործիքների՝ մաքսատուրքերի, ներմուծման սահմանափակումների, արտահանման պայմանների և այլ կարգավորումների փոփոխության ու գյուղատնտեսության հիմնական տնտեսական ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտումն է։ Քննվում է, թե արտաքին առևտրի ավելի ազատ պայմանները ինչպես կարող են անդրադառնալ գյուղատնտեսական արտադրանքի արտադրության ծավալների, ներքին գների, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, արտադրողների եկամուտների, ներդրումային ակտիվության և ռեսուրսների բաշխման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ առևտրային բացության ազդեցությունը տարբեր ենթաճյուղերի և արտադրողների համար կարող է միատեսակ չլինել․ արտահանման ներուժ ունեցող արտադրությունները կարող են ստանալ արտաքին շուկաների ընդլայնման հնարավորություններ, մինչդեռ ներմուծման հետ անմիջական մրցակցության մեջ գտնվող արտադրողները կարող են բախվել նոր տնտեսական ճնշումների։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է գյուղատնտեսության առանձնահատուկ բնույթը՝ պայմանավորված բնական և կլիմայական գործոններով, ջրային ու հողային ռեսուրսների սահմանափակությամբ, արտադրության սեզոնայնությամբ և պարենային ապահովության նշանակությամբ։ Տնտեսական վերլուծության միջոցով հնարավոր է գնահատել առևտրի բացության ցուցանիշների և ոլորտային աճի միջև վիճակագրական կապերը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով ներդրումները, զբաղվածությունը, արտադրողականությունը, կապիտալի կուտակումը և այլ մակրոտնտեսական գործոններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև միջազգային մրցակցության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ արտաքին շուկաների հետ ինտեգրումը կարող է խթանել տեխնոլոգիական արդիականացումը և արտադրողականության բարձրացումը, սակայն դրա արդյունքները կախված են տնտեսության կառուցվածքից և տեղական արտադրողների հարմարվողական հնարավորություններից։ Աշխատությունը կարող է դիտարկել նաև պետական աջակցության և առևտրային քաղաքականության փոխհարաբերությունը՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարելի է ոլորտի զարգացման նպատակները համադրել միջազգային տնտեսական կապերի ընդլայնման հետ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է միջազգային առևտրի տեսության, ագրարային տնտեսագիտության և տնտեսաչափական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելու առևտրային քաղաքականության փոփոխությունների և գյուղատնտեսական ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման միջև առկա տնտեսական փոխկապակցվածությունները։

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերի կարտոֆիլի ցանքատարածություններում չրխկանների տարածվածության, տեսակային կազմի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և մշակաբույսերին պատճառվող վնասի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց դեմ արդյունավետ պայքարի միջոցառումների մշակմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վնասատուների տարածման տարածքային օրինաչափությունների բացահայտման, պոպուլյացիաների խտության գնահատման և կարտոֆիլի մշակության տարբեր պայմաններում դրանց վնասակարության աստիճանի որոշման վրա։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի բույսերի պաշտպանության տեսանկյունից, քանի որ հողաբնակ վնասատուները և հատկապես դրանց թրթուրային փուլերը կարող են վնասել կարտոֆիլի ստորգետնյա օրգանները՝ բացասաբար անդրադառնալով բերքի քանակական և ապրանքային ցուցանիշների վրա։ Քննության են առնվում Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերի բնակլիմայական ու հողային առանձնահատկությունները, գյուղատնտեսական նշանակության տարածքների կառուցվածքը, կարտոֆիլի մշակության պայմանները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել վնասատուների բազմացման ու տարածման վրա։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր բարձրադիր գոտիներում, հողատեսակներում և մշակության համակարգերում դրանց հանդիպման հաճախականությանը։ Հետազոտությունների ընթացքում կարևոր է վնասատուների տեսակային կազմի ճշգրտումը, քանի որ տարբեր տեսակներ կարող են տարբերվել զարգացման տևողությամբ, կենսակերպով, սննդային նախասիրություններով և վնասակարության աստիճանով։ Տեսակային կազմի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված ընտրել պայքարի մեթոդները և կանխատեսել վնասատուների զարգացման հնարավոր փոփոխությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում չրխկանների կենսաբանական զարգացման փուլերին և սեզոնային դինամիկային։ Դիտարկվում են ձվադրման, թրթուրների զարգացման, հողում պահպանման և հասուն միջատների ակտիվության առանձնահատկությունները։ Հողում բնակվող թրթուրների տարածվածության ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ դրանց առկայությունը միշտ չէ, որ հնարավոր է ժամանակին նկատել միայն բույսերի վերգետնյա մասերի զննությամբ։ Այդ պատճառով կարևորվում են հողի հետազոտության և վնասատուների քանակական հաշվառման համապատասխան մեթոդները։ Ուսումնասիրվում է վնասատուների թվաքանակի փոփոխությունը կարտոֆիլի աճի և զարգացման տարբեր փուլերում, ինչպես նաև դրա կապը ջերմաստիճանի, հողի խոնավության, տեղումների և այլ բնապահպանական գործոնների հետ։ Նման դիտարկումները հնարավորություն են տալիս որոշել վնասակարության առավել բարձր ռիսկ ունեցող ժամանակաշրջանները և համապատասխանաբար կազմակերպել բույսերի պաշտպանության միջոցառումները։ Կարևոր ուղղություն է չրխկանների տարածվածության և նախորդ մշակաբույսերի միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը։ Ցանքաշրջանառության կառուցվածքը, բազմամյա խոտաբույսերի առկայությունը, հողի մշակման եղանակները և դաշտերի նախկին օգտագործումը կարող են ազդել հողաբնակ վնասատուների պոպուլյացիաների ձևավորման վրա։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնել վնասատուների բարձր թվաքանակի ձևավորմանը նպաստող ագրոտեխնիկական պայմանները։ Քննության են առնվում նաև կարտոֆիլի պալարների վնասման բնույթը և բերքի վրա դրա ազդեցությունը։ Վնասված պալարները կարող են կորցնել ապրանքային արժեքի մի մասը և ավելի խոցելի դառնալ պահպանման ընթացքում առաջացող որոշ երկրորդային խնդիրների նկատմամբ։ Հետևաբար վնասակարության գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն բերքի ընդհանուր զանգվածը, այլև պալարների որակական վիճակը և վնասված արտադրանքի բաժինը։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է վնասատուների քանակի հաշվառման և տարածվածության գնահատման մեթոդների կատարելագործումը։ Դաշտային ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է առանձնացնել առավել վարակված տեղամասերը, համեմատել տարբեր համայնքների կամ գյուղատնտեսական գոտիների ցուցանիշները և կազմել վնասատուների տարածման վերաբերյալ տարածական պատկերացում։ Նման տեղեկատվությունը կարող է օգտագործվել բուսասանիտարական մշտադիտարկման և կանխատեսման համակարգերի զարգացման համար։ Առանձին տեղ է հատկացվում ագրոտեխնիկական պայքարի միջոցառումներին։ Հողի մշակման ճիշտ կազմակերպումը, ցանքաշրջանառության կիրառումը, մոլախոտային բուսականության կառավարումը, տնկանյութի և դաշտերի ճիշտ ընտրությունը կարող են նպաստել վնասատուների համար անբարենպաստ պայմանների ձևավորմանը։ Ագրոտեխնիկական մեթոդները դիտարկվում են որպես համալիր պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս երկարաժամկետ հեռանկարում նվազեցնել վնասատուների պոպուլյացիաների զարգացման համար նպաստավոր պայմանները։ Ուսումնասիրվում են նաև կենսաբանական և այլ բնապահպանական առումով հիմնավորված մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Վնասատուների բնական թշնամիների պահպանությունը, կենսաբանական միջոցների կիրառման հեռանկարները և ագրոէկոհամակարգի կայունության բարձրացումը կարող են լրացնել ավանդական պայքարի միջոցառումները։ Քիմիական պաշտպանության միջոցները դիտարկվում են նպատակային և հիմնավորված կիրառման տեսանկյունից՝ հաշվի առնելով վնասատուների իրական թվաքանակը, վնասակարության տնտեսական նշանակությունը և շրջակա միջավայրի պահպանության պահանջները։ Կարևորվում է անհարկի մշակումների սահմանափակումը և այնպիսի մոտեցման ձևավորումը, որի դեպքում պաշտպանության միջոցառումների ընտրությունը հիմնվում է դաշտային մշտադիտարկման արդյունքների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում պայքարի տարբեր մեթոդների համակցմանը։ Ինտեգրված բույսերի պաշտպանության սկզբունքներով ագրոտեխնիկական, կենսաբանական, կազմակերպական և անհրաժեշտության դեպքում բուսապաշտպանական միջոցների համատեղ կիրառումը կարող է ապահովել ավելի կայուն արդյունք, քան որևէ առանձին մեթոդի մեկուսացված օգտագործումը։ Այս մոտեցման դեպքում վնասատուի ամբողջական ոչնչացումը չի դիտարկվում որպես հիմնական նպատակ․ առավել կարևոր է դրա թվաքանակը պահել այնպիսի մակարդակում, որը չի առաջացնում տնտեսապես նշանակալի վնաս։ Ուսումնասիրվում է նաև առաջարկվող միջոցառումների տնտեսական արդյունավետությունը։ Պաշտպանության համակարգի գնահատման ժամանակ կարևոր է համադրել կատարվող ծախսերը, պահպանված բերքի քանակը և ստացված արտադրանքի որակը։ Այսպիսի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գյուղացիական տնտեսությունների համար ընտրել ոչ միայն կենսաբանական տեսանկյունից արդյունավետ, այլև տնտեսապես հիմնավորված միջոցառումներ։ Արագածոտնի և Կոտայքի մարզերի պայմաններում ստացված տվյալների համադրումը կարող է ցույց տալ, թե ինչպես են տեղական բնակլիմայական և ագրոտեխնիկական առանձնահատկությունները պայմանավորում վնասատուների տարածվածության տարբերությունները։ Դա հնարավորություն է տալիս ընդհանուր հանձնարարականների փոխարեն մշակել առանձին գյուղատնտեսական գոտիների պայմաններին առավել համապատասխանեցված պաշտպանության մոտեցումներ։ Կարևորվում է նաև պարբերական բուսասանիտարական մոնիթորինգը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել վնասատուների պոպուլյացիաների փոփոխություններին և ժամանակին արձագանքել դրանց թվաքանակի աճին։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է կարտոֆիլի ագրոցենոզներում չրխկանների տարածման, կենսաբանության և վնասակարության առանձնահատկությունների համալիր գնահատմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ Հայաստանի կարևոր կարտոֆիլագործական շրջաններից երկուսում վնասատուների դեմ արդյունավետ և տնտեսապես հիմնավորված պաշտպանության համակարգի ձևավորման հնարավորությամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել կարտոֆիլի բերքատվության և ապրանքային որակի պահպանմանը, բույսերի պաշտպանության միջոցների ավելի նպատակային կիրառմանը և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել բույսերի պաշտպանության, գյուղատնտեսական միջատաբանության, կարտոֆիլաբուծության և ագրոնոմիայի ոլորտների հետազոտողների, գյուղատնտեսների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Այս գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության, ջրային ռեսուրսների աղտոտման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոռոգման ջրում առկա ծանր մետաղների ազդեցությանը բրնձի մշակության վրա։ Աշխատանքի կենտրոնում գտնվում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սեյեդ Մահալլեի շրջանը, որտեղ բրնձագործությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրության և տեղի բնակչության կենսապահովման համար։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարող են ոռոգման ջրի միջոցով հող և բույս ներթափանցող ծանր մետաղները փոխել բրնձի աճի և զարգացման բնական ընթացքը, նվազեցնել բերքատվությունը, ազդել ստացված արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա և միաժամանակ առաջացնել երկարաժամկետ բնապահպանական ռիսկեր։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ծանր մետաղները, ի տարբերություն բազմաթիվ այլ աղտոտիչների, կարող են կուտակվել հողում և գյուղատնտեսական էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչներում՝ աստիճանաբար տեղափոխվելով ջրից դեպի հող, այնտեղից՝ բույսի արմատային համակարգ, ցողուն և հատիկ։ Այդ գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության տեսանկյունից, այլև սննդամթերքի անվտանգության առումով, քանի որ որոշ մետաղների բարձր կոնցենտրացիաները կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու և կենդանիների առողջության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել ոռոգման ջրի, հողի և բրնձի տարբեր օրգանների նմուշների ուսումնասիրություն, դրանցում ծանր մետաղների պարունակության որոշում և ստացված ցուցանիշների համեմատություն թույլատրելի կամ ընդունված բնապահպանական և գյուղատնտեսական չափանիշների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ծանր մետաղների հնարավոր ազդեցությունը բույսի աճի ցուցանիշների, բերքի քանակի, հատիկների որակի և գյուղատնտեսական հողի վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղտոտման աղբյուրների բացահայտումը, քանի որ ոռոգման ջրի որակը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական երկրաքիմիական գործընթացներով, այնպես էլ մարդու գործունեությամբ՝ արդյունաբերական, կենցաղային, հանքարդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական արտանետումներով։ Գրքում խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հարց, այլ որպես ամբողջական էկոլոգիական շղթա, որտեղ ջրի որակի վատթարացումը կարող է հանգեցնել հողի աղտոտման, բույսերում մետաղների կուտակման, բերքի որակի նվազման և սննդային շղթայի միջոցով աղտոտիչների հետագա տարածման։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե որ ծանր մետաղներն են առավել ակտիվորեն կլանվում բրնձի կողմից, ինչ պայմաններում է ուժեղանում դրանց կուտակումը և բույսի որ հատվածներում են դրանք առավել մեծ քանակությամբ հայտնվում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել ոչ միայն բերքատվության հնարավոր կորուստները, այլև ստացված բրնձի օգտագործման հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքը նաև ընդգծում է հողի հատկությունների, ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օրգանական նյութերի և այլ գործոնների դերը ծանր մետաղների շարժունակության և բույսերի կողմից դրանց յուրացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառման համար, քանի որ բարձր բերքատվության ապահովումը չի կարող դիտարկվել ջրի և հողի անվտանգության հաշվին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ոռոգման ջրի որակի վերահսկման, աղտոտված տարածքների կառավարման, բրնձի արտադրության անվտանգության բարձրացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գյուղատնտեսական, բնապահպանական և հանրային առողջության խնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, որ ոռոգման ջրի աղտոտումը կարող է ունենալ բազմաշերտ հետևանքներ՝ սկսած բույսի աճի և բերքատվության փոփոխություններից մինչև հողի երկարաժամկետ դեգրադացիա և սննդամթերքի անվտանգության ռիսկեր։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոէկոլոգիայով, հողի և ջրի աղտոտմամբ, ծանր մետաղների էկոտոքսիկոլոգիայով, բրնձագործությամբ, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակով և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարմամբ։

Աշխատությունը նվիրված է աշնանացան ցորենի մի քանի սորտերի սերմարտադրության տեխնոլոգիայի ուսումնասիրմանը Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանի բնակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր սորտերի սերմարտադրական առանձնահատկությունները և մշակել կամ հիմնավորել այնպիսի ագրոտեխնիկական մոտեցումներ, որոնք կարող են ապահովել բարձրորակ, կենսունակ և սորտային մաքրությամբ սերմանյութի ստացում տվյալ տարածաշրջանի պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել Սիսիանի տարածաշրջանի հողակլիմայական առանձնահատկությունները, բարձրադիր գոտու ջերմաստիճանային ռեժիմը, տեղումների քանակն ու բաշխումը, հողի հատկությունները և դրանց ազդեցությունը աշնանացան ցորենի աճի ու զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր սորտերի կենսաբանական առանձնահատկություններին, ձմեռադիմացկունությանը, երաշտադիմացկունությանը, հիվանդությունների նկատմամբ կայունությանը, թփակալմանը, հասկի ձևավորմանը և բերքատվությանը։ Սերմարտադրության արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է սերմացուի որակով, ուստի աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նախացանքային պատրաստությանը, սերմերի մաքրությանը և ախտահանմանը, ցանքի ժամկետներին, ցանքի նորմային, խորությանը և շարային դասավորությանը։ Ուսումնասիրվում են նաև բույսերի սնուցման, հողի մշակության, մոլախոտերի դեմ պայքարի, հիվանդությունների և վնասատուների վերահսկման, ինչպես նաև բերքահավաքի ճիշտ ժամկետի ընտրության հարցերը։ Սերմարտադրության դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի սորտային մաքրության պահպանումը, այդ պատճառով կարող են ուսումնասիրվել ցանքատարածքների մեկուսացման, սորտային զտումների, անցանկալի բույսերի հեռացման և սերմանյութի առանձնացված պահպանման մեթոդները։ Հետազոտության ընթացքում տարբեր սորտերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե դրանցից որոնք են առավել հարմարված Սիսիանի տարածաշրջանի պայմաններին և որոնք են ապահովում բարձր սերմնային արտադրողականություն ու որակական ցուցանիշներ։ Կարող են գնահատվել սերմերի ծլունակությունը, մաքրությունը, զանգվածը, կենսունակությունը և այլ ցուցանիշներ, որոնք կարևոր են հաջորդ տարվա ցանքի համար նախատեսված որակյալ սերմանյութի ստացման տեսանկյունից։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է տեղական պայմաններին համապատասխան սերմարտադրության արդյունավետ տեխնոլոգիայի ընտրության և կատարելագործման հնարավորության մեջ, ինչը կարող է նպաստել ցորենի արտադրության կայունությանը, բերքատվության բարձրացմանը և բարձրորակ սերմանյութի ապահովմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, սերմնաբուծության մասնագետներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական խորհրդատուներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Քերմանշահի նահանգի գյուղատնտեսության տնտեսության վրա պետական քաղաքականության և իրականացվող ծրագրերի ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քերմանշահը Իրանի գյուղատնտեսական կարևոր շրջաններից է․ նահանգում տարածված են հացահատիկային մշակաբույսերի, հատկապես ցորենի և գարու, ինչպես նաև շաքարի ճակնդեղի, լոբազգիների, կարտոֆիլի, բանջարեղենի, կերային մշակաբույսերի և խաղողի արտադրությունը, իսկ մշակելի հողերի զգալի մասը կախված է անձրևային գյուղատնտեսությունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել պետական միջամտությունների տնտեսական արդյունավետությունը, բացահայտել դրանց դրական և բացասական ազդեցությունները գյուղատնտեսական արտադրության, գյուղական բնակչության եկամուտների և կենսամակարդակի վրա, ինչպես նաև առաջարկել քաղաքականության կատարելագործման ուղղություններ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել գյուղատնտեսական սուբսիդավորման և պետական աջակցության մեխանիզմները, արտադրանքի շուկայի կարգավորումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի երաշխավորված գնման քաղաքականությունը, արտահանման և ներմուծման կարգավորումները, բանկային վարկավորումը, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և մեխանիզացիայի զարգացումը, ոռոգման համակարգերի ընդլայնումը, ենթակառուցվածքային ներդրումները և գյուղատնտեսական ռիսկերի նվազեցման ծրագրերը։ Քերմանշահի վերաբերյալ իրականացված հետազոտություններում պետական ծրագրերի ազդեցությունը գնահատվել է նաև գյուղական բնակչության շրջանում անցկացված հարցումների միջոցով. մասնավորապես, ուսումնասիրվել է 324 գյուղաբնակների կարծիքը 12 հիմնական ցուցանիշների շուրջ։ Հետազոտության արդյունքները ցույց են տվել, որ գյուղացիների գնահատմամբ առավել դրական ազդեցություն են ունեցել կրթության, խորհրդատվության և հետազոտության ծրագրերը, ջրամատակարարման և նոր ոռոգման համակարգերի զարգացումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության մեխանիզացիայի բարելավումը։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է բացահայտել պետական աջակցության արդյունավետության սահմանափակումները՝ գյուղատնտեսական հողերի մասնատվածությունը, չոր հողագործության մեծ տարածվածությունը, տեխնոլոգիական լուծումների սահմանափակ կիրառումը, գյուղատնտեսական արտադրանքի ցածր եկամտաբերությունը, վարկավորման դժվարությունները և շուկայական ռիսկերը։ Առանձին կարևորություն ունի նաև գյուղատնտեսական արտադրության և գյուղական տնտեսության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ նահանգի գյուղական բնակչության զգալի հատվածի եկամուտները կապված են գյուղատնտեսական գործունեության հետ։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծությունը, հարցումները, համեմատական վերլուծությունը և SWOT մեթոդը՝ պետական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը, հնարավորություններն ու սպառնալիքները գնահատելու համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Քերմանշահի գյուղատնտեսության պետական աջակցության առավել արդյունավետ մեխանիզմների մշակման, գյուղատնտեսական արտադրողականության բարձրացման, գյուղական եկամուտների աճի, ռիսկերի նվազեցման և տարածաշրջանի կայուն տնտեսական զարգացման ուղղությամբ առաջարկությունների ձևավորման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Արարատի մարզի պայմաններում ծխախոտի մշակության ընթացքում տարածված հիմնական վնասատուների ուսումնասիրությանը և դրանց դեմ արդյունավետ պայքարի միջոցների մշակմանը։ Հետազոտության առանցքում վնասատու օրգանիզմների կենսաբանական և էկոլոգիական առանձնահատկությունների բացահայտումն է՝ դրանց տարածվածությունը, զարգացման փուլերը, բազմացման ինտենսիվությունը, ձմեռման ձևերը, սննդառության առանձնահատկությունները և ծխախոտի բույսին հասցվող վնասի բնույթը։ Աշխատանքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ վնասատուների տարածումն ու վնասակարությունը մեծապես պայմանավորված են տվյալ տարածաշրջանի կլիմայական, հողային և ագրոտեխնիկական պայմաններով, ուստի դրանց դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգը պետք է հիմնված լինի հենց տեղական պայմանների ուսումնասիրության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծխախոտի վրա հանդիպող միջատների տեսակային կազմի և դրանց տնտեսական նշանակության գնահատումը։ Հատկապես կարևորվում են ծխախոտի տրիպսը, լվիճները, տարբեր կրծող թրթուրները, արջուկը, վնասակար ծղրիդները և այլ բազմակեր վնասատուներ, որոնք կարող են վնասել բույսին ինչպես սածիլանոցում, այնպես էլ դաշտում։ Տրիպսների և լվիճների նման ծծող վնասատուները սնվում են բույսի հյութով՝ առաջացնելով տերևների գունափոխություն, աճի թուլացում, վաղաժամ ծերացում և հումքի որակի նվազում, իսկ կրծող վնասատուները կարող են վնասել արմատավզիկը, ցողունը և տերևները՝ հատկապես բույսի զարգացման վաղ փուլերում։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչը վնասատուների զարգացման կենսացիկլերի ուսումնասիրությունն է, քանի որ ձվադրման ժամանակի, թրթուրների առաջացման, հասունացման, սերունդների թվի և ձմեռման վայրերի իմացությունը հնարավորություն է տալիս պայքարի միջոցառումները իրականացնել առավել նպատակային ժամկետներում։ Այդպիսի մոտեցումը թույլ է տալիս ոչ միայն արձանագրել վնասատուի առկայությունը, այլև կանխատեսել նրա զանգվածային բազմացման հնարավորությունը և կանխարգելիչ գործողություններ իրականացնել մինչև բույսերին զգալի վնաս հասցնելը։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը վնասատուների հասցրած տնտեսական վնասի գնահատումն է։ Ծխախոտի տերևների վնասումը կարող է հանգեցնել ոչ միայն բերքի քանակական նվազման, այլև հումքի որակական ցուցանիշների վատթարացման, ինչն առանձնապես կարևոր է այն մշակաբույսի դեպքում, որի տնտեսական արժեքը մեծապես կախված է տերևների որակից։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունը դիտարկում է վնասատուների դեմ պայքարը ոչ թե որպես առանձին գործողություն, այլ որպես ծխախոտի մշակության ամբողջական տեխնոլոգիայի բաղադրիչ։ Պայքարի միջոցառումների մշակման ժամանակ հաշվի են առնվում ագրոտեխնիկական, մեխանիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդները։

Գիրքը նվիրված է հացահատիկային և շարահերկ մշակաբույսերի ցանքերում օրգանահանքային պարարտանյութերի ու բնական մելիորանտների կիրառման ագրոէկոլոգիական գնահատմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Սևանի ավազանի և Հայաստանի Հանրապետության տեխնածին աղտոտված հողատարածքների պայմաններին։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են հողի բերրիության, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և էկոլոգիական վիճակի բարելավման հնարավորությունները՝ տարբեր տեսակի պարարտանյութերի և բնական ծագում ունեցող մելիորանտների կիրառման միջոցով։ Կարևոր տեղ է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես կարող են այդ նյութերը նպաստել հողի սննդատարրային ռեժիմի կարգավորմանը, մշակաբույսերի աճի և զարգացման բարելավմանը, բերքատվության բարձրացմանը և միաժամանակ նվազեցնել տեխնածին աղտոտվածության բացասական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես այն տարածքների համար, որտեղ գյուղատնտեսական հողերի որակի վրա ազդում են արդյունաբերական գործունեության հետևանքով առաջացած աղտոտիչները և հողի բնական հատկությունների վատթարացումը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են պարարտացման և մելիորացման միջոցառումների ազդեցությունները հողի ագրոէկոլոգիական վիճակի, բույսերի սնուցման և բերքի որակի վրա, ինչպես նաև դրանց կիրառման արդյունավետությունն ու նպատակահարմարությունը տարբեր հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել էկոլոգիապես ավելի անվտանգ և ռեսուրսախնայող գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների մշակման համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի աղտոտված հողերի վերականգնման և դրանց գյուղատնտեսական օգտագործման արդյունավետության բարձրացման խնդիրը, քանի որ նման տարածքների ռացիոնալ կառավարումը պահանջում է ոչ միայն բարձրացնել բերրիությունը, այլև նվազեցնել աղտոտիչների հնարավոր անցումը բույսերի և գյուղատնտեսական արտադրանքի մեջ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմների, հողագետների, բնապահպանների, գյուղատնտեսական և էկոլոգիական գիտությունների մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների և հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը համադրում է հողագիտության, ագրոքիմիայի, մելիորացիայի և շրջակա միջավայրի պահպանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել պարարտանյութերի և բնական մելիորանտների կիրառման արդյունավետությունն ու անվտանգությունը Հայաստանի տարբեր, այդ թվում՝ տեխնածին ազդեցության ենթարկված հողատարածքներում։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ Լոռու մարզը դիտարկելով որպես հետազոտության օրինակ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսական արտադրողների համագործակցության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկությունները, կոոպերատիվների տնտեսական նշանակությունը և դրանց դերը գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին գյուղացիական տնտեսությունների միավորման հնարավորություններին, համատեղ արտադրության, վերամշակման, պահպանման և իրացման կազմակերպմանը, ինչպես նաև նյութատեխնիկական ռեսուրսների և ֆինանսական միջոցների ավելի արդյունավետ օգտագործմանը։ Լոռու մարզի օրինակով դիտարկվում են տարածաշրջանի գյուղատնտեսական ներուժը, տնտեսությունների կառուցվածքը, արտադրողների առջև ծառացած հիմնական խնդիրները և կոոպերացիայի միջոցով դրանց հաղթահարման հնարավորությունները։ Քննարկվում են կոոպերատիվների ստեղծմանն ու գործունեությանը նպաստող և խոչընդոտող տնտեսական, կազմակերպական և իրավական գործոնները, ինչպես նաև անդամների միջև համագործակցության արդյունավետության, կառավարման և շահերի համադրման հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման հնարավորությունների ընդլայնմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը, արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը և ավելացված արժեքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կոոպերացիայի դերը գյուղական տարածքների սոցիալ-տնտեսական զարգացման, զբաղվածության ընդլայնման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գյուղական համայնքների և կոոպերատիվների կառավարման ներկայացուցիչների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմինների մասնագետների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում առկա տնտեսական, բնական, կլիմայական, արտադրական և շուկայական ռիսկերի մեղմմանն ուղղված պետական քաղաքականության հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գյուղատնտեսական արտադրության բարձր ռիսկայնության պայմաններում տնտեսավարողների կայուն գործունեության ապահովման, հնարավոր կորուստների նվազեցման և ոլորտի դիմակայունության բարձրացման խնդիրներն են։ Հայաստանի գյուղատնտեսության առանձնահատկությունները՝ բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, կլիմայական փոփոխությունների ազդեցությունը, ջրային ռեսուրսների խնդիրները, եղանակային անբարենպաստ երևույթները և շուկայի տատանումները, անհրաժեշտություն են առաջացնում ձևավորելու ռիսկերի կանխատեսման, կանխարգելման և հետևանքների հաղթահարման արդյունավետ պետական մեխանիզմներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել գյուղատնտեսական ապահովագրության զարգացման, ապահովագրավճարների պետական աջակցության, հակակարկտային պաշտպանության, ոռոգման համակարգերի բարելավման, ջրախնայող տեխնոլոգիաների ներդրման և երաշտի ու սակավաջրության պայմաններում ռիսկերի նվազեցման ուղղությունները։ Ներկայիս պետական քաղաքականության շրջանակում գյուղատնտեսական ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես ռիսկերի կառավարման կարևոր գործիք, իսկ 2026 թվականի գյուղատնտեսական տարվա համար նախատեսվել է ապահովագրավճարի 40-60 տոկոսի սուբսիդավորում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև կլիմայական և բնական աղետների կանխարգելմանը, այդ թվում՝ կարկտահարության, գարնանային ցրտահարությունների, հեղեղների, սողանքների և երաշտների հետևանքով գյուղատնտեսությանը հասցվող վնասների նվազեցմանը։ Պետական քաղաքականության մեջ այս ուղղությունները ներառում են կանխարգելիչ ենթակառուցվածքների զարգացում, պաշտպանական տեխնոլոգիաների կիրառում, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարում և արտադրողների դիմակայունության բարձրացում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսական արտադրության ֆինանսական ռիսկերի մեղմմանը՝ մատչելի վարկավորման, պետական աջակցության ծրագրերի, ներդրումների խթանման և տնտեսավարողների ֆինանսական կայունության բարձրացման միջոցով։ Կարևոր ուղղություն է արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, քանի որ ժամանակակից գյուղատնտեսական տեխնոլոգիաների, ոռոգման արդյունավետ համակարգերի, նոր սորտերի, գյուղատնտեսական տեխնիկայի և թվային լուծումների ներդրումը կարող է նվազեցնել արտադրության կախվածությունը բնական պայմաններից և բարձրացնել արտադրողականությունը։ ՀՀ գյուղատնտեսության զարգացման ռազմավարական մոտեցումները ևս շեշտադրում են ինտենսիվացումը, արտադրողականության բարձրացումը, հողային և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, արդիական տեխնոլոգիաների ներդրումը և պարենային անվտանգության ամրապնդումը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև շուկայական ռիսկերի կառավարումը՝ գյուղատնտեսական արտադրանքի իրացման, գների տատանումների, շուկաների հասանելիության և արտահանման հնարավորությունների ընդլայնման միջոցով։ Այս համատեքստում կարևորվում են գյուղատնտեսական կոոպերացիայի զարգացումը, արտադրողների և վերամշակողների միջև կապերի ամրապնդումը, պահեստավորման ու լոգիստիկ ենթակառուցվածքների զարգացումը և ամբողջ արժեշղթայի արդյունավետության բարձրացումը։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև պետական աջակցության ծրագրերի արդյունավետությունը՝ գնահատելով դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական տնտեսությունների եկամուտների, արտադրողականության, ներդրումային ակտիվության և ռիսկերի նկատմամբ դիմակայունության վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի ռիսկերի կառավարման համակարգային մոտեցումը, որի դեպքում առանձին միջոցառումները պետք է փոխկապակցվեն կանխատեսման, կանխարգելման, ապահովագրության, ֆինանսական աջակցության և հետաղետային վերականգնման մեխանիզմների հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ ՀՀ գյուղատնտեսության ոլորտում ռիսկերի կառավարման պետական քաղաքականության կատարելագործման, աջակցության միջոցառումների հասցեականության բարձրացման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ագրարային տնտեսագետներին, գյուղատնտեսության մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, ապահովագրական և ֆինանսական ոլորտի մասնագետներին, գյուղատնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է ՀՀ գյուղատնտեսական ռիսկերի մեղմման պետական քաղաքականության համալիր ուսումնասիրություն՝ կարևորելով ապահովագրության, բնական աղետների կանխարգելման, ջրային և հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տեխնոլոգիական արդիականացման, ֆինանսական աջակցության և շուկայական ռիսկերի կառավարման համակցված կիրառումը՝ գյուղատնտեսության կայունությունն ու դիմակայունությունը բարձրացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Издание представляет собой информационно-библиографический указатель, посвящённый новым авторским свидетельствам и патентам на изобретения, относящимся к различным направлениям сельского хозяйства. Основная задача такого издания заключается в систематизированном представлении сведений о зарегистрированных технических решениях, разработках и изобретениях, имеющих практическое значение для аграрной отрасли. Подобные указатели служат инструментом научно-технической информации и позволяют исследователям, специалистам сельского хозяйства, инженерам, изобретателям и работникам производственных организаций отслеживать появление новых разработок и ориентироваться в соответствующем патентном фонде. Материал может охватывать широкий круг сельскохозяйственных направлений, включая механизацию и автоматизацию производственных процессов, обработку почвы, посев и уборку сельскохозяйственных культур, ирригацию, мелиорацию, растениеводство, животноводство, хранение и переработку сельскохозяйственной продукции, а также различные технические средства и технологические процессы. Существенную ценность представляет систематизация библиографических сведений, поскольку большое количество патентных документов требует упорядоченного представления для последующего поиска и использования. В указателе могут приводиться сведения об авторах изобретений, наименованиях разработок, номерах авторских свидетельств или патентов, датах публикации либо регистрации и других библиографических характеристиках. Структура подобных материалов позволяет осуществлять поиск информации по тематическим направлениям, видам техники, сельскохозяйственным процессам или иным классификационным признакам. Особое значение имеет отражение новизны технических решений. Патентная документация фиксирует результаты научно-технической и инженерной деятельности и позволяет проследить направления развития аграрных технологий в определённый исторический период. Анализ таких сведений может быть полезен для выявления тенденций механизации сельского хозяйства, совершенствования производственных процессов и внедрения новых технических решений. Издание может рассматриваться также как источник для патентного поиска и научно-технического анализа. Специалист, планирующий разработку нового устройства или технологии, может использовать подобные библиографические сведения для предварительного ознакомления с уже существующими решениями и определения уровня разработанности конкретной проблемы. Это помогает избегать дублирования исследований и одновременно выявлять направления, в которых сохраняется потребность в новых разработках. Важной особенностью является прикладная направленность представленной информации. В отличие от общего библиографического издания, подобный указатель ориентирован на документы, непосредственно связанные с техническим прогрессом в сельском хозяйстве. Поэтому он может быть полезен не только для библиотек и научных учреждений, но и для конструкторских организаций, предприятий аграрного сектора, образовательных учреждений и специалистов, занимающихся внедрением инноваций. В историко-научном отношении материал представляет интерес как свидетельство развития аграрной науки и техники. По составу патентов и авторских свидетельств можно проследить, какие проблемы сельскохозяйственного производства считались наиболее актуальными, какие технические направления активно развивались и какие способы повышения эффективности производства предлагались изобретателями. В целом издание выполняет справочную, информационную и библиографическую функцию, обеспечивая систематизированный доступ к сведениям о новых изобретениях в области сельского хозяйства. Его использование способствует поиску научно-технической информации, изучению истории аграрных технологий, проведению патентных исследований и выявлению перспективных направлений дальнейшего совершенствования сельскохозяйственного производства.

Աշխատանքը նվիրված է Վայոց ձորի մարզի պայմաններում հողի էրոզիայի կանխարգելման և դրա հետևանքների նվազեցման նպատակով հակաէրոզիոն միջոցառումների համակարգի մշակմանը և այդ միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման հողաշինարարական ուղիների հիմնավորմանը։ Հետազոտության հիմքում հողային ռեսուրսների պահպանության, արդյունավետ օգտագործման և դրանց արտադրական ներուժի երկարաժամկետ ապահովման խնդիրն է։ Հայաստանի հողաշինարարական օրենսդրության համաձայն՝ հողաշինարարությունը ներառում է հողերի արդյունավետ օգտագործման և պահպանության ծրագրավորումը, գյուղատնտեսական հողերի պահպանության ծրագրերի մշակումը և հողերի մոնիթորինգը, ուստի հակաէրոզիոն միջոցառումների կազմակերպումը դրա կարևոր բաղադրիչներից է։ Վայոց ձորի մարզի համար խնդիրը առանձնահատուկ նշանակություն ունի լեռնային ռելիեֆի, լանջերի զգալի թեքությունների, տեղումների սեզոնային բնույթի, մակերևութային հոսքերի և հողօգտագործման տարբեր ձևերի պայմաններում։ Այս գործոնների համակցությունը կարող է նպաստել հողի վերին՝ օրգանական նյութերով և սննդատարրերով հարուստ շերտի աստիճանական հեռացմանը, ինչի հետևանքով նվազում է հողի բերրիությունը, վատանում են դրա ջրաֆիզիկական հատկությունները և սահմանափակվում գյուղատնտեսական արտադրողականությունը։ Էրոզիան հատկապես վտանգավոր է լանջային գյուղատնտեսական տարածքներում, որտեղ սխալ ընտրված մշակման ուղղությունը կամ հողի պաշտպանական միջոցառումների բացակայությունը կարող են արագացնել մակերևութային ջրահոսքի ձևավորումը և հողանյութի տեղափոխումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է Վայոց ձորի տարածքի բնական և տնտեսական պայմանների համալիր գնահատումը։ Դրա համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել ռելիեֆը, լանջերի թեքությունն ու երկարությունը, հողերի տիպերը և մեխանիկական կազմը, բուսածածկույթը, տեղումների և մակերևութային հոսքերի բնույթը, գյուղատնտեսական հողերի օգտագործման ձևերը և էրոզիայի տարածվածության աստիճանը։ Այս տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարածքը բաժանել էրոզիոն վտանգի տարբեր մակարդակ ունեցող հատվածների և յուրաքանչյուր հատվածի համար ընտրել համապատասխան հակաէրոզիոն միջոցառումների համալիր։ Աշխատանքի առանցքային ուղղություններից է հողերի էրոզիոն վիճակի քարտեզագրումը և հողաշինարարական գոտիավորումը։ Ժամանակակից հողաշինարարական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն արձանագրել արդեն էրոզացված տարածքները, այլև առանձնացնել այն հողամասերը, որտեղ առկա են էրոզիայի զարգացման բարձր նախադրյալներ։ Այդպիսի տարածքային վերլուծությունը կարևոր է, քանի որ նույն հակաէրոզիոն միջոցը բոլոր հողամասերում չի կարող ունենալ նույն արդյունավետությունը։ Միջոցառումների ընտրությունը պետք է պայմանավորված լինի տեղանքի ռելիեֆով, հողի հատկություններով, մշակաբույսերի կառուցվածքով և ջրային հոսքի առանձնահատկություններով։ Հակաէրոզիոն հողաշինարարության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել գյուղատնտեսական հողերի տարածքային վերակազմակերպումը։ Խնդիրը ներառում է հողամասերի ճիշտ տեղաբաշխում, դրանց չափերի և սահմանների նպատակահարմար կազմակերպում, ճանապարհների և դաշտամիջյան ուղիների տեղադրման համապատասխանություն ռելիեֆին, ինչպես նաև մշակաբույսերի այնպիսի տարածական կազմակերպում, որը կնվազեցնի մակերևութային հոսքի արագությունն ու հողի լվացումը։ Հատկապես կարևոր է խուսափել լանջի թեքությամբ ուղղված վարից և հնարավորության դեպքում կիրառել հողի մշակման հորիզոնական կամ ուրվագծային կազմակերպում։ Հակաէրոզիոն համալիրում կարող են ներառվել ագրոտեխնիկական միջոցառումներ։ Դրանց թվում են հողի մշակման համապատասխան ուղղության ընտրությունը, նվազագույն կամ հողապաշտպան մշակությունը, բազմամյա խոտաբույսերի օգտագործումը, ցանքաշրջանառության կատարելագործումը և այնպիսի մշակաբույսերի տեղաբաշխումը, որոնք ապահովում են հողի մակերեսի ավելի լավ պաշտպանություն։ Նպատակն է նվազեցնել անձրևների և ձնհալի ջրերի անմիջական ազդեցությունը հողի վրա, մեծացնել ջրի ներթափանցումը հողի մեջ և սահմանափակել մակերևութային հոսքի առաջացումը։ Վայոց ձորի պայմաններում կարևոր նշանակություն կարող են ունենալ նաև անտառմելիորատիվ միջոցառումները։ Լանջերի համապատասխան հատվածներում պաշտպանիչ անտառաշերտերի, թփուտային կամ խոտածածկ բուսականության ստեղծումը կարող է նվազեցնել մակերևութային հոսքի էներգիան, ամրացնել հողը արմատային համակարգի միջոցով և նպաստել խոնավության պահպանմանը։ Բուսածածկույթի վերականգնումը հատկապես կարևոր է էրոզիայի արդեն ենթարկված տարածքներում, որտեղ բնական բուսական ծածկի խախտումը կարող է արագացնել հողատարումը։ Հակաէրոզիոն միջոցառումների շարքում կարող են կիրառվել նաև հիդրոտեխնիկական լուծումներ։ Դրանք անհրաժեշտ են այն դեպքերում, երբ կազմակերպատնտեսական, ագրոտեխնիկական և անտառմելիորատիվ միջոցառումները բավարար չեն էրոզիոն գործընթացը կանխելու համար։ Մասնագիտական ուսումնասիրություններում որպես նման միջոցներ դիտարկվում են լայն հիմքով թումբ-սանդղավանդակները, աստիճանավոր դարավանդները, ջրաորսիչ առուները և այլ կառուցվածքներ, որոնք կարգավորում են մակերևութային հոսքը և սահմանափակում հողի լվացումը։ Հետազոտության մեջ կարող է հիմնավորվել նաև հողերի հակաէրոզիոն կազմակերպման և ջրային ռեսուրսների կառավարման փոխկապակցվածությունը։ Ջրի արագ և անկառավարելի հոսքը լանջային տարածքներում հողի էրոզիայի հիմնական շարժիչ գործոններից է, ուստի ջրահեռացման և ջրակարգավորման համակարգերի ճիշտ տեղադրումը կարող է էապես նվազեցնել հողատարումը։ Դրենաժային առուների, ջրաորսիչ կառույցների և այլ ինժեներական միջոցների տեղադրումը պետք է իրականացվի տեղանքի ռելիեֆի և ջրհավաք ավազանների առանձնահատկություններին համապատասխան։ Հողերի պահպանության կարևոր ուղղություն է նաև արդեն դեգրադացված հողերի վերականգնումը։ Վերականգնման ընթացքում անհրաժեշտ է ապահովել մակերևույթի կայունացում, բերրի հողաշերտի պահպանում կամ վերականգնում, օրգանական նյութերով հարստացում և համապատասխան բուսածածկույթի ձևավորում։ ՀՀ գործող պահանջներում գյուղատնտեսական նպատակներով հողերի վերականգնման համար նախատեսվում է նաև ագրոքիմիական, ագրոտեխնիկական, ինժեներական և հակաէրոզիոն միջոցառումների համատեղ կիրառում։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել հակաէրոզիոն հողաշինարարական նախագծերի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը։ Յուրաքանչյուր միջոցառման համար անհրաժեշտ է համադրել դրա իրականացման ծախսերը, պահպանման պահանջները և ակնկալվող արդյունքները՝ հողի բերրիության պահպանման, բերքատվության կայունացման, ջրային հոսքերի կարգավորման և հողի կորստի նվազեցման տեսանկյունից։ Այս մոտեցումը հնարավորություն կտա առանձնացնելու այն միջոցառումները, որոնք առավել նպատակահարմար են մարզի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիների համար։ Մոնիթորինգի համակարգի ստեղծումը ևս կարևոր է երկարաժամկետ արդյունքների գնահատման համար։ Հողերի պարբերական դիտարկումը կարող է ներառել էրոզիայի խորության և տարածքի փոփոխության, հողի բերրիության ցուցանիշների, բուսածածկույթի վիճակի, մակերևութային հոսքի և կիրառված հակաէրոզիոն միջոցառումների արդյունավետության վերահսկում։ Հողերի մոնիթորինգը Հայաստանի հողաշինարարական համակարգի պաշտոնական գործառույթներից է, ինչը հիմք է ստեղծում նման ուսումնասիրությունների արդյունքները տարածքային կառավարման և հողերի պահպանության ծրագրերում կիրառելու համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է Վայոց ձորի համար հակաէրոզիոն միջոցառումների տարածքայինորեն հիմնավորված համակարգի մշակման հնարավորության մեջ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել համայնքային և ներտնտեսային հողաշինարարական ծրագրերի կազմման, գյուղատնտեսական հողերի արդյունավետ օգտագործման, դեգրադացված տարածքների վերականգնման և էրոզիոն վտանգի նվազեցման նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հողի էրոզիայի դեմ պայքարը դիտարկում է ոչ թե առանձին ագրոտեխնիկական գործողությունների, այլ փոխկապակցված հողաշինարարական, ագրոտեխնիկական, անտառմելիորատիվ և անհրաժեշտության դեպքում հիդրոտեխնիկական միջոցառումների համալիրի տեսանկյունից։ Վայոց ձորի մարզի բնական պայմանների և հողօգտագործման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ նման համակարգի մշակումը կարող է նպաստել հողային ռեսուրսների պահպանմանը, գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության կայունացմանը և մարզի հողային ֆոնդի երկարաժամկետ արդյունավետ կառավարմանը։

Աշխատությունը նվիրված է եգիպտացորենի տարբեր հասունացման ժամկետներով հիբրիդների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Բաղրամյանի տարածաշրջանի ագրոկլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել տարբեր վաղահասության խմբերին պատկանող հիբրիդների աճի, զարգացման, հասունացման և բերքատվության առանձնահատկությունները տվյալ տարածքի պայմաններում և որոշել դրանցից առավել նպատակահարմարները գործնական մշակության համար։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ եգիպտացորենի հիբրիդների ընտրությունը պետք է համապատասխանեցվի ոչ միայն մշակաբույսի կենսաբանական առանձնահատկություններին, այլև տվյալ տարածքի ջերմային ռեժիմին, խոնավության ապահովվածությանը, հողային պայմաններին և ոռոգման հնարավորություններին։ Բաղրամյանի տարածաշրջանի պայմաններում հիբրիդների համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե հասունացման տարբեր ժամկետներն ինչպես են անդրադառնում բույսերի վեգետացիայի տևողության, ֆենոլոգիական փուլերի անցման, բերքի ձևավորման և վերջնական բերքատվության վրա։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ծլման, ծաղկման, կողրերի ձևավորման, հատիկների հասունացման և այլ կարևոր փուլերի ժամկետները, ինչպես նաև բույսերի աճի ինտենսիվությունը և վեգետացիոն շրջանի ընդհանուր տևողությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդների բերքատվությանը, բերքի կառուցվածքային տարրերին, կողրերի քանակին և չափերին, հատիկների զանգվածին, ինչպես նաև ստացված բերքի որակական հատկանիշներին։ Համեմատական գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոչ միայն առավել բարձր բերքատվություն ունեցող, այլև տվյալ պայմաններում առավել կայուն և վաղաժամ հասունացող հիբրիդները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր հասունության ժամկետներով հիբրիդների ագրոտեխնիկական առավելությունների և սահմանափակումների բացահայտումը։ Վաղահաս հիբրիդների օգտագործումը կարող է կարևոր լինել վեգետացիոն շրջանը կրճատելու և բերքը առավել վաղ ժամկետներում ստանալու տեսանկյունից, մինչդեռ ավելի երկար վեգետացիոն շրջան ունեցող ձևերը համապատասխան պայմանների դեպքում կարող են ապահովել այլ արտադրական առավելություններ։ Հայաստանի Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում եգիպտացորենի հիբրիդների ուսումնասիրությունը ունի նաև գործնական հիմք․ պատմականորեն տարածաշրջանում տարբեր հիբրիդների փորձարկումներ են իրականացվել, իսկ պետական ծրագրերով Արմավիրի մարզը ներառվել է հիբրիդային եգիպտացորենի սերմացուի օգտագործման և արտադրության զարգացման միջոցառումներում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել Բաղրամյանի տարածաշրջանի համար առավել հարմար հիբրիդների ընտրության, մշակության ժամկետների պլանավորման, բերքատվության բարձրացման և արտադրության արդյունավետության բարելավման համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական տնտեսությունների մասնագետներին, սերմարտադրությամբ զբաղվող կազմակերպություններին, գյուղատնտեսության ոլորտի հետազոտողներին և եգիպտացորենի մշակությամբ զբաղվող տնտեսավարողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտում պտղատու ծառատեսակների կոկցիդների դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների ուսումնասիրմանն ու մշակմանը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում կոկցիդների տարածվածությանը, տեսակային կազմին, կենսաբանական առանձնահատկություններին, զարգացման փուլերին և պտղատու ծառերի վրա դրանց պատճառած վնասներին։ Այս վնասատուները կարող են զգալիորեն թուլացնել ծառերը, նվազեցնել աճի և պտղաբերության ինտենսիվությունը, վատացնել պտուղների ապրանքային որակը և որոշ դեպքերում նպաստել բույսերի ընդհանուր կենսունակության նվազմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել վնասատուների տարածմանն ու բազմացմանը նպաստող պայմանները՝ կապված ջերմաստիճանի, խոնավության, ծառերի սորտային առանձնահատկությունների, ագրոտեխնիկայի և այգիների մշակության համակարգի հետ։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի Արարատյան հարթավայրի նախալեռնային գոտու տեղական կլիմայական և էկոլոգիական պայմանների հաշվառումը, քանի որ դրանք կարող են էական ազդեցություն ունենալ կոկցիդների զարգացման դինամիկայի և վնասակարության աստիճանի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պայքարի տարբեր եղանակների արդյունավետության գնահատումը՝ ներառյալ ագրոտեխնիկական, մեխանիկական, կենսաբանական և քիմիական միջոցառումները։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև պայքարի միջոցների կիրառման օպտիմալ ժամկետների որոշումը՝ հաշվի առնելով վնասատուների զարգացման առավել խոցելի փուլերը և պտղատու ծառերի վեգետացիայի առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է հիմնավորել վնասատուների դեմ ինտեգրված պայքարի մոտեցման կիրառումը, որի դեպքում տարբեր միջոցները համակցվում են՝ բարձր արդյունավետություն ապահովելու և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր բացասական ազդեցությունը նվազեցնելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու այգիների պաշտպանության արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը, բերքատվության և պտղի որակի պահպանմանը, ինչպես նաև վնասատուների տարածման կանխարգելմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ագրոնոմներին, բույսերի պաշտպանության մասնագետներին, պտղաբույծներին, միջատաբաններին, գյուղատնտեսական խորհրդատուներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գործնական բնույթի այս ձեռնարկը նվիրված է քաղցրավենիքի պատրաստման արհեստին և հրուշակագործական գիտելիքների տարածմանը։ Այն ներկայացնում է սննդի պատրաստման այն ոլորտը, որտեղ կարևոր են բաղադրիչների ճիշտ ընտրությունը, դրանց համադրությունը, մշակման եղանակները և պատրաստման հաջորդականությունը։ Քաղցրավենիքի պատրաստումը պահանջում է ոչ միայն բաղադրատոմսերի իմացություն, այլև չափաբաժինների պահպանման, ջերմային մշակման, խառնուրդների խտության և վերջնական տեսքի ձևավորման հմտություններ։ Այսպիսի գրականությունը կարող էր օգտակար լինել ինչպես տնային տնտեսությամբ զբաղվողներին, այնպես էլ քաղցրավենիքի պատրաստմամբ հետաքրքրվող արհեստավորներին ու սկսնակ հրուշակագործներին։ Այն նպաստում է խոհարարական փորձի համակարգմանը և փոխանցմանը՝ սննդի պատրաստումը ներկայացնելով որպես սովորելու և կատարելագործելու ենթակա մասնագիտացված աշխատանք։ Քաղցրավենիքի պատրաստման ավանդույթները նաև առնչվում են ընտանեկան տոներին, հյուրասիրության մշակույթին և հասարակական հավաքույթներին՝ արտահայտելով տվյալ ժամանակաշրջանի կենցաղային սովորույթներն ու ճաշակները։ Այս հրատարակությունը կարևոր է 19-րդ դարի հայերեն գործնական գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ ցույց է տալիս առօրյա կյանքի և արհեստների վերաբերյալ գիտելիքները հայերենով ներկայացնելու ու տարածելու ձգտումը։

Գիրքը նվիրված է խաղողի որթի հիվանդությունների ուսումնասիրությանը և խաղողի այգիների առողջության պահպանման խնդիրներին։ Խաղողագործությունը կարևոր տեղ է զբաղեցրել գյուղատնտեսության և այգեգործության մեջ, իսկ որթատունկի հիվանդությունները կարող են վնասել բույսի աճը, նվազեցնել բերքատվությունը և ազդել ստացվող խաղողի որակի վրա։ Բույսերի հիվանդությունների ճանաչումը, դրանց առաջացման պայմանների ուսումնասիրությունը և կանխարգելիչ միջոցների կիրառումը կարևոր են այգիների արդյունավետ մշակության համար։ Նմանատիպ աշխատությունները կարող են ներկայացնել հիվանդությունների արտաքին նշանները, դրանց տարածման պայմանները, որթատունկի խնամքի առանձնահատկությունները և վնասների նվազեցման ընդհանուր եղանակները։ Խաղողի հիվանդությունների մասին գիտելիքների տարածումը կարևոր նշանակություն է ունեցել հատկապես այն տարածաշրջաններում, որտեղ խաղողագործությունը գյուղատնտեսական արտադրության և տնտեսական կյանքի կարևոր ճյուղերից էր։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև գյուղատնտեսական գիտելիքների պատմության տեսանկյունից՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին 19-րդ դարում հայերենով ներկայացվում բույսերի պաշտպանության և այգեգործության հարցերը։ Այն կարող է օգտակար լինել խաղողագործության պատմությամբ, բուսաբանությամբ, բույսերի հիվանդություններով և գյուղատնտեսական գրականության զարգացմամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին ու ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է տրիտիկալեի՝ ցորենի և տարեկանի խաչասերման արդյունքում ստացված հացահատիկային մշակաբույսի, տարբեր սորտերի և հեռանկարային ձևերի կենսաբանական, ագրոնոմիական ու տնտեսական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության Արարատյան հարթավայրի հողակլիմայական պայմաններում։ Քննարկվում են մշակաբույսի աճի և զարգացման օրինաչափությունները, տեղական բնական պայմաններին հարմարվողականությունը, բերքատվության ձևավորման գործոնները և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ դրա օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնասիրվող սորտերի և ձևերի վեգետացիոն շրջանի տևողությանը, բույսերի աճման ինտենսիվությանը, հասկի կառուցվածքին, հատիկների ձևավորմանը և բերքի քանակական ու որակական ցուցանիշներին։ Ուսումնասիրվում են բարձր ջերմաստիճանի, խոնավության ապահովվածության, հողի հատկությունների և մշակության ագրոտեխնիկական պայմանների ազդեցությունները բույսերի կենսագործունեության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում երաշտադիմացկունության, հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականության, բերքատվության կայունության և տարբեր սորտերի համեմատական գնահատման հարցերին։ Կարևորվում են Արարատյան հարթավայրի ոռոգելի երկրագործության առանձնահատկությունները, հողային և ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, ինչպես նաև տեղական պայմաններին առավել հարմարված սորտերի ընտրության նշանակությունը։ Դիտարկվում են տրիտիկալեի կիրառման հնարավորությունները հացահատիկի և անասնակերի արտադրության մեջ, դրա սննդային ու կերային արժեքը և մշակության տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Հետազոտության թեման կարող է նպաստել հացահատիկային մշակաբույսերի տեսականու ընդլայնմանը, սելեկցիոն աշխատանքների կատարելագործմանը և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմների, բուսաբույծների, սելեկցիոներների, գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողների, ֆերմերների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գյուղատնտեսական նշանակության հողերի արդյունավետ օգտագործման, հողային ռեսուրսների կառավարման և գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Կոտայքի և Վայոց ձորի մարզերի օրինակով։ Քննարկվում են գյուղատնտեսական հողերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց օգտագործման տնտեսական և բնապահպանական պայմանները, ինչպես նաև հողային ռեսուրսների արտադրողականության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարելահողերի, բազմամյա տնկարկների, խոտհարքների և արոտավայրերի օգտագործման արդյունավետությանը, հողերի մասնատվածության, չմշակվող տարածքների, ոռոգման համակարգերի և հողերի բերրիության պահպանման խնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են Կոտայքի և Վայոց ձորի մարզերի բնակլիմայական, աշխարհագրական և սոցիալ-տնտեսական առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական գործունեության կազմակերպման և հողօգտագործման արդյունավետության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հողային հարաբերությունների կարգավորմանը, հողերի նպատակային օգտագործմանը, գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացմանը, ներդրումային հնարավորություններին և հողային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մոտեցումներին։ Կարևորվում են հողերի դեգրադացիայի կանխարգելումը, հողաշինարարական միջոցառումների կատարելագործումը, գյուղատնտեսական արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացումը և բնական ռեսուրսների կայուն օգտագործման սկզբունքների կիրառումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագետների, հողաշինարարների, հողագետների, գյուղատնտեսության մասնագետների, տարածքային կառավարման մարմինների աշխատակիցների, բնապահպանների, գիտաշխատողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և ոլորտի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են գյուղատնտեսության զարգացման ներկա միտումները, արտադրական ներուժի օգտագործման առանձնահատկությունները, առկա ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և գյուղատնտեսական գործունեության կազմակերպման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողային և ջրային ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործմանը, արտադրական գործընթացների տեխնիկական վերազինմանը, ժամանակակից ագրոտեխնոլոգիաների ներդրմանը և գյուղատնտեսական արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը։ Ուսումնասիրվում են բուսաբուծության և անասնաբուծության զարգացման հնարավորությունները, գյուղացիական տնտեսությունների տնտեսական կայունության ապահովման, արտադրողականության աճի և ներդրումային միջավայրի բարելավման գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գյուղատնտեսության պետական աջակցության մեխանիզմներին, շուկայական հարաբերությունների զարգացմանը, արտադրանքի իրացման և վերամշակման համակարգերի կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարևորում է գյուղատնտեսության կայուն զարգացման, պարենային անվտանգության ամրապնդման և գյուղական բնակավայրերի սոցիալ-տնտեսական առաջընթացի ապահովման անհրաժեշտությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ագրարային ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, գյուղատնտեսական ձեռնարկատերերի և պետական կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Բաղրամյանի տարածաշրջանի վարելահողերի մելիորատիվ վիճակի գնահատմանը և դրանց բարելավման միջոցառումների մշակմանը՝ ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման ու ջրախնայողության ապահովման նպատակով։ Դիտարկվում են տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմանները, հողային ռեսուրսների օգտագործման առանձնահատկությունները, ոռոգման համակարգերի վիճակը և գյուղատնտեսական հողերի արտադրողականության վրա ազդող բնական ու մարդածին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հողերի ջրաֆիզիկական հատկություններին, խոնավության ռեժիմին, աղակալման և երկրորդային աղակալման հնարավոր վտանգներին, ինչպես նաև հողերի մելիորատիվ վիճակի փոփոխության օրինաչափություններին։ Քննարկվում են ոռոգման ջրի կորուստների նվազեցման, ջրման նորմերի և ռեժիմների օպտիմալացման, հողերի խոնավության պահպանման և ջրախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում հողերի բերրիության պահպանման, դրենաժային համակարգերի արդյունավետության, հողերի ջրային հաշվեկշռի կարգավորման և մելիորատիվ միջոցառումների տնտեսական ու բնապահպանական գնահատման հարցերին։ Կարևորվում են տարածաշրջանի բնական պայմաններին համապատասխան ոռոգման մեթոդների ընտրությունը, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելումը և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել Բաղրամյանի տարածաշրջանի վարելահողերի մելիորատիվ վիճակի բարելավմանը, ջրային ռեսուրսների խնայողաբար օգտագործմանը, ոռոգելի հողերի արդյունավետ կառավարմանը և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի արտադրողականության բարձրացմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հողագետների, մելիորատորների, ագրոնոմների, ջրային տնտեսության մասնագետների, գյուղատնտեսական ինժեներների, բնապահպանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ջերմատնային պայմաններում լոլիկի նոր ողկուզավոր հիբրիդների աճի, զարգացման և մշակության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Դիտարկվում են տարբեր հիբրիդների կենսաբանական և ագրոտեխնիկական բնութագրերը, բույսերի աճի փուլերը, ծաղկման, պտղակալման և բերքի ձևավորման օրինաչափությունները, ինչպես նաև ջերմատնային միջավայրի ազդեցությունը դրանց արտադրողականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմաստիճանի, օդի հարաբերական խոնավության, լուսավորության, ոռոգման և սննդատարրերի ապահովման ազդեցությանը բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների ու բերքատվության ցուցանիշների վրա։ Քննարկվում են ողկուզավոր լոլիկի հիբրիդների աճեցման արդյունավետ տեխնոլոգիաները, տնկման խտության, բույսերի ձևավորման, սնուցման և խնամքի ագրոտեխնիկական միջոցառումների ընտրության սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում հիբրիդների վաղահասության, պտուղների որակական հատկանիշների, ապրանքային տեսքի, հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականության և շրջակա միջավայրի փոփոխվող պայմաններին հարմարվողականության գնահատմանը։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի բնակլիմայական պայմաններում ջերմատնային արտադրության արդյունավետության բարձրացման, բերքատվության կայունության ապահովման և առավել հեռանկարային հիբրիդների ընտրության հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսների, բուսաբույծների, սելեկցիոներների, ջերմատնային տնտեսությունների մասնագետների, ագրոնոմների և բանջարաբուծության ոլորտի հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը, տարածաշրջանի ագրարային ներուժի գնահատմանը և գյուղատնտեսության արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության թեմատիկ շրջանակն ընդգրկում է մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հողային և ջրային ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, բուսաբուծության և անասնապահության զարգացման պայմանները, ինչպես նաև գյուղատնտեսական տնտեսությունների տնտեսական ու կազմակերպչական գործունեության հետ կապված խնդիրները։ Գեղարքունիքի մարզը, ունենալով բարձրադիր աշխարհագրական դիրք, բազմազան բնական և կլիմայական պայմաններ ու գյուղատնտեսական նշանակության ընդարձակ տարածքներ, առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի ագրարային համակարգում։ Տարածաշրջանի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման վրա էական ազդեցություն են ունենում կլիմայական սահմանափակումները, հողերի բերրիությունը, ոռոգման հնարավորությունները, արտադրական ենթակառուցվածքների վիճակը և գյուղատնտեսական տեխնիկայի հասանելիությունը։ Աշխատության թեմատիկ ուղղություններից են գյուղատնտեսական հողատարածքների նպատակային օգտագործումը, հողերի մասնատվածության հետևանքով առաջացող տնտեսական դժվարությունները, գյուղացիական տնտեսությունների արտադրողականության բարձրացումը և գյուղատնտեսական գործունեության կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումների կիրառումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կարտոֆիլագործության, հացահատիկային և կերային մշակաբույսերի արտադրության, ինչպես նաև անասնապահության զարգացման հնարավորությունները, որոնք կարևոր դեր են կատարում մարզի գյուղական բնակչության զբաղվածության և եկամուտների ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են գյուղատնտեսական արտադրության նյութատեխնիկական ապահովման, ներդրումային միջավայրի բարելավման, արտադրանքի իրացման շուկաների հասանելիության, պահեստավորման և վերամշակման կարողությունների զարգացման հիմնախնդիրները։ Գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից կարևոր են նաև գյուղատնտեսական կոոպերացիայի խթանումը, փոքր և միջին տնտեսությունների համագործակցության ընդլայնումը, նոր տեխնոլոգիաների ներդրումը և արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը։ Աշխատության թեմատիկան առնչվում է գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը, բնակչության զբաղվածության ապահովմանը, գյուղատնտեսական եկամուտների կայունացմանը և գյուղական բնակավայրերից արտագաղթի ու ներքին միգրացիայի տնտեսական պատճառների մեղմացմանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև բնական ռեսուրսների պահպանության, հողերի դեգրադացիայի կանխարգելման, արոտավայրերի արդյունավետ կառավարման և շրջակա միջավայրի նկատմամբ գյուղատնտեսական գործունեության ազդեցության նվազեցման հարցերը։ Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական զարգացման ուսումնասիրությունը սերտորեն կապված է Սևանա լճի ավազանի բնապահպանական առանձնահատկությունների հետ, քանի որ տարածաշրջանում գյուղատնտեսական արտադրության ընդլայնումը պահանջում է տնտեսական շահերի և էկոլոգիական անվտանգության սկզբունքների հավասարակշռված համադրում։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է տարածաշրջանային գյուղատնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, արտադրական ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և ագրարային ոլորտի մրցունակության բարձրացման խնդիրների ուսումնասիրությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել գյուղատնտեսության տնտեսագիտության, ագրարային կառավարման, տարածաշրջանային զարգացման, հողօգտագործման և բնապահպանական տնտեսագիտության ոլորտներում մասնագիտացող գիտաշխատողների, տնտեսագետների, պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, գյուղատնտեսական ձեռնարկատերերի, դասախոսների և ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու Գեղարքունիքի մարզի գյուղատնտեսական արտադրության զարգացմանը խոչընդոտող գործոնների, առկա տնտեսական հնարավորությունների և ոլորտի երկարաժամկետ ու կայուն զարգացման համար անհրաժեշտ կազմակերպչական, տեխնոլոգիական և տնտեսական մոտեցումների մասին։

Գիտական աշխատությունը նվիրված է գյուղատնտեսության ոլորտում գործող տնտեսավարող սուբյեկտների վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման կազմակերպատնտեսական, կառավարչական և սոցիալ-հոգեբանական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Խորասան Ռազավի նահանգի գյուղատնտեսական Ջիհադ կազմակերպության գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, վարչակառավարչական անձնակազմի գործառույթները, աշխատանքային պարտականությունների բաշխման սկզբունքները և կառավարչական գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական ու մեթոդաբանական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային ռեսուրսների կառավարման կատարելագործմանը, աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների զարգացմանը, աշխատանքային արտադրողականության բարձրացմանը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակների իրականացման գործընթացում կառավարչական անձնակազմի դերակատարությանը։ Ուսումնասիրվում են գյուղատնտեսության ոլորտի կառավարման առանձնահատկությունները՝ պայմանավորված արտադրության սեզոնայնությամբ, բնական և կլիմայական գործոնների ազդեցությամբ, նյութատեխնիկական ռեսուրսների սահմանափակությամբ, գյուղատնտեսական արտադրության ռիսկայնությամբ և կազմակերպական գործընթացների բազմազանությամբ։ Քննարկվում են կառավարչական աշխատանքի արդյունավետության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, մասնավորապես՝ կազմակերպական կառուցվածքը, ղեկավարության ոճը, աշխատակիցների մոտիվացիան, մասնագիտական պատրաստվածությունը, աշխատանքի գնահատման համակարգը, տեղեկատվական ապահովվածությունը և որոշումների ընդունման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի կազմակերպման ժամանակակից մոտեցումներին, կառավարման գործառույթների համակարգմանը, ստորաբաժանումների միջև համագործակցության ամրապնդմանը և կազմակերպության ներսում հաղորդակցական գործընթացների կատարելագործմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կառավարչական անձնակազմի աշխատանքի արդյունքների գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով աշխատանքի որակը, ժամանակային և նյութական ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, առաջադրված խնդիրների կատարման աստիճանը և կազմակերպության ընդհանուր գործունեության արդյունքները։ Դիտարկվում են աշխատակիցների խրախուսման և մոտիվացիայի մեխանիզմները, նյութական և ոչ նյութական խթանների կիրառման հնարավորությունները, մասնագիտական վերապատրաստման ծրագրերի նշանակությունը և աշխատանքային միջավայրի բարելավման ազդեցությունը կառավարչական արդյունավետության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Իրանի գյուղատնտեսական կառավարման համակարգի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկություններին, տարածաշրջանային կառույցների գործունեության կազմակերպմանը և Խորասան Ռազավի նահանգի սոցիալ-տնտեսական ու գյուղատնտեսական պայմանների ազդեցությանը վարչակառավարչական գործընթացների վրա։ Քննության են առնվում կառավարման ապակենտրոնացման, պատասխանատվության հստակ բաշխման, վարչական ընթացակարգերի պարզեցման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրման և կառավարչական որոշումների գիտական հիմնավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում են կազմակերպական մշակույթի ձևավորումը, աշխատակիցների մասնակցությունը կառավարչական որոշումների մշակմանը, ղեկավարների մասնագիտական և առաջնորդական հմտությունների զարգացումը, ինչպես նաև մարդկային ներուժի արդյունավետ օգտագործման պայմանների ապահովումը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում դիտարկվում են գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման ռազմավարական ուղղությունները, կազմակերպական բարեփոխումների իրականացման հնարավորությունները և վարչակառավարչական անձնակազմի աշխատանքի կատարելագործմանն ուղղված գործնական առաջարկությունների մշակման հիմնախնդիրները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել գյուղատնտեսության ոլորտում մարդկային ռեսուրսների կառավարման, կազմակերպական զարգացման և վարչական գործունեության արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ագրարային ոլորտի կազմակերպությունների ղեկավարների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ուսանողների, ինչպես նաև գյուղատնտեսական կազմակերպությունների կառավարման և աշխատանքի արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գյուղատնտեսական գիտությունների և բուսաբուծության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պայմաններում եգիպտացորենի ցանքերի մոլախոտվածության ուսումնասիրությանը և մոլախոտերի դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցառումների մշակման հիմնախնդիրներին։ Քննության են առնվում եգիպտացորենի մշակության ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունները, դրա աճի և զարգացման համար անհրաժեշտ հողակլիմայական պայմանները, ինչպես նաև մոլախոտային բուսականության ազդեցությունը մշակաբույսի բերքատվության և բերքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եգիպտացորենի ցանքերում տարածված մոլախոտերի տեսակային կազմին, կենսաբանական առանձնահատկություններին, տարածման օրինաչափություններին և մշակաբույսի հետ ջրի, լույսի ու սննդատարրերի համար մրցակցությանը։ Վերլուծվում են մոլախոտվածության աստիճանի, ցանքերի խտության, հողի մշակության եղանակների և ագրոտեխնիկական պայմանների փոխկապակցվածությունները։ Քննարկվում են մոլախոտերի դեմ պայքարի ագրոտեխնիկական, մեխանիկական, կենսաբանական և քիմիական միջոցների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետության համեմատական գնահատման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության սահմանափակման խնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են դաշտային փորձերի կազմակերպման, մոլախոտերի հաշվառման, մշակաբույսի աճի ցուցանիշների գնահատման և բերքատվության փոփոխությունների վերլուծության մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում տեղական հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան մոլախոտերի համալիր կառավարման համակարգերի մշակմանը, գյուղատնտեսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և եգիպտացորենի արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ագրոնոմիայի, բուսաբուծության, բույսերի պաշտպանության, մոլախոտագիտության և տարածաշրջանային գյուղատնտեսության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Պատմաքաղաքական և գրադարանագիտական բնույթի այս հրատարակությունը նվիրված է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի մարտյան պլենումի՝ գյուղատնտեսության զարգացմանը վերաբերող նյութերի տարածման և հանրայնացման գործում գրադարանների ունեցած դերի լուսաբանմանը։ Քննության են առնվում խորհրդային ժամանակաշրջանի ագրարային քաղաքականության գաղափարական ուղղությունները, գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման խնդիրները և կուսակցական որոշումների ներկայացման կազմակերպական ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարաններում քաղաքական ու գյուղատնտեսական գրականության ցուցադրությունների, թեմատիկ գրքային հավաքածուների, ընթերցողական քննարկումների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Դիտարկվում են գրադարանների մասնակցությունը բնակչության քաղաքական իրազեկման, գյուղատնտեսության ոլորտի աշխատողների տեղեկատվական սպասարկման և կուսակցական որոշումների քարոզչական տարածման գործընթացներին։ Քննարկվում են նաև գրադարանավարների աշխատանքային մեթոդները, ընթերցողների հետ տարվող գաղափարադաստիարակչական գործունեությունը և գրադարանային հաստատությունների համագործակցությունը խորհրդային հասարակական կազմակերպությունների հետ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խորհրդային գրադարանների գործունեության գաղափարական առանձնահատկությունները, տեղեկատվության տարածման պետական մեխանիզմները և գյուղատնտեսական քաղաքականության ներկայացման քարոզչական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում գրադարանային աշխատանքի և կուսակցական քարոզչության փոխկապակցվածությանը՝ խորհրդային հասարակության քաղաքական ու մշակութային կյանքի համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության պատմության, խորհրդային ագրարային քաղաքականության, քաղաքական քարոզչության և ԽՍՀՄ հասարակական պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի բնակլիմայական ու արտադրական պայմաններում բուծվող մազեխ ցեղի և կորիդելի տիպի ոչխարների մթերատվության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և համեմատական գնահատմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են կենդանիների հիմնական տնտեսական և կենսաբանական հատկանիշները՝ կենդանի զանգվածը, աճի ու զարգացման ցուցանիշները, բրդային և կաթնային մթերատվությունը, վերարտադրողական հատկությունները և տեղական պայմաններին հարմարվողականությունը։ Մազեխը Հայաստանի տեղական կոպտաբուրդ ոչխարների ցեղերից է, իսկ հանրապետությունում բուծվում են նաև կորիդելի տիպին պատկանող կիսանրբագեղմ մսաբրդատու ոչխարներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր տարիքային և սեռային խմբերի կենդանիների մարմնակազմական ու մթերատու հատկանիշներին, կերային պայմանների ազդեցությանը և արոտավայրային պահվածքի առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում բրդի քանակական ու որակական ցուցանիշները՝ խուզված բրդի զանգվածը, մաքուր բրդի ելքը, մանրաթելի կառուցվածքը և տեխնոլոգիական հատկությունները, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ոչխարների տնտեսական արժեքի գնահատման համար։ Մազեխ ցեղի վերաբերյալ ժամանակակից հետազոտությունները ևս ընդգծում են բրդի ֆիզիկական և տեխնիկական հատկանիշների, կենդանիների սեռատարիքային խմբերի և բուծման պայմանների համեմատական գնահատման կարևորությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև կաթնային մթերատվությունը և կաթի բաղադրությունը, քանի որ մազեխ ու կորիդելի տիպի ոչխարների կաթնային ցուցանիշների համեմատական ուսումնասիրություններ նախկինում իրականացվել են Հայաստանի տարբեր գոտիներում։ Կարևորվում են կենդանիների վերարտադրողական հատկությունները, մատղաշի պահպանությունը, աճի ինտենսիվությունը և կերի օգտագործման արդյունավետությունը։ Կոտայքի և Գեղարքունիքի բնական պայմանների համատեքստում գնահատվում է նաև կենդանիների հարմարվողականությունը բարձրադիր և արոտավայրային տնտեսավարման պայմաններին։ Տարբեր խմբերի ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել դրանց արտադրական առավելություններն ու առանձնահատկությունները և գնահատել հետագա ընտրասերման աշխատանքների հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանում ոչխարաբուծության արդյունավետության բարձրացման, տեղական գենետիկական ռեսուրսների պահպանման, կենդանիների մթերատու հատկությունների կատարելագործման և տարբեր բնակլիմայական գոտիներին համապատասխան բուծման ու ընտրասերման մոտեցումների մշակման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության ոլորտում իրականացվող բյուջետային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության գնահատման և բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական ֆինանսական միջոցների պլանավորման, բաշխման և օգտագործման մեխանիզմներն են՝ գյուղատնտեսական քաղաքականության նպատակների իրականացման և հատկացվող ռեսուրսներից առավել հիմնավորված արդյունքներ ստանալու տեսանկյունից։ Գյուղատնտեսության պետական ֆինանսավորումը դիտարկվում է որպես ոլորտի զարգացմանը նպաստող տնտեսական գործիք, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ծրագրերի նպատակների հստակությամբ, շահառուների ընտրության սկզբունքներով, ֆինանսավորման մեխանիզմներով և արդյունքների գնահատման համակարգով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել պետական աջակցության տարբեր ծրագրերի կառուցվածքը, ֆինանսավորման ուղղությունները և դրանց ազդեցությունը գյուղատնտեսական արտադրության, ներդրումների, արտադրողականության, տնտեսավարողների եկամուտների ու ոլորտի մրցունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բյուջետային ծախսերի արդյունավետության գնահատման մեթոդաբանությանը՝ համադրելով ծրագրային նպատակները, օգտագործված ֆինանսական ռեսուրսները և ստացված տնտեսական արդյունքները։ Կարևորվում է ծրագրերի արդյունքային ցուցանիշների այնպիսի համակարգի ձևավորումը, որը հնարավորություն կտա գնահատել ոչ միայն ֆինանսական միջոցների ծախսման մակարդակը, այլև դրանց իրական ազդեցությունը գյուղատնտեսության զարգացման վրա։ Առանձին ուղղություն կարող է լինել պետական աջակցության հասցեականության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե որքանով են համապատասխան միջոցները հասանելի տարբեր չափերի և մասնագիտացման գյուղատնտեսական տնտեսություններին։ Կարող են դիտարկվել նաև ծրագրերի պլանավորման, իրականացման, մշտադիտարկման և հետագա գնահատման միջև կապերը՝ պետական ֆինանսների կառավարման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Կարևոր նշանակություն ունի բյուջետային ծրագրերի և գյուղատնտեսության զարգացման երկարաժամկետ առաջնահերթությունների համապատասխանությունը, քանի որ կարճաժամկետ ֆինանսական աջակցությունը առավել արդյունավետ է այն դեպքում, երբ այն նպաստում է արտադրողականության, տեխնոլոգիական զարգացման, ենթակառուցվածքների և տնտեսությունների տնտեսական կայունության բարելավմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել նաև ծրագրերի իրականացման ընթացքում առաջացող վարչական և կազմակերպական խնդիրները, տեղեկատվության հասանելիությունը և պետական կառավարման մարմինների ու շահառուների փոխգործակցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, հանրային ֆինանսների, ծրագրային բյուջետավորման և պետական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել գյուղատնտեսության ոլորտի բյուջետային ծրագրերի տնտեսական արդյունավետության բարձրացման և պետական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործման հնարավոր ուղղությունները։

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի պարբերական ցուցիչ է, որի նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գյուղատնտեսության տարբեր բնագավառներին վերաբերող նորարարական տեխնիկական լուծումների, գյուտերի, հեղինակային վկայագրությունների և արտոնագրային փաստաթղթերի վերաբերյալ տեղեկություններ։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսության մասնագետների, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցների, ինժեներների, նորարարների և համապատասխան տեխնիկական գրականություն ուսումնասիրող ընթերցողների տեղեկատվական պահանջները բավարարելու համար։ Նյութերի մատենագիտական և թեմատիկ կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս հետևելու գյուղատնտեսական տեխնիկայի, մեքենայացման, բուսաբուծության, անասնաբուծության, հողերի մշակման, ոռոգման, արտադրանքի վերամշակման և հարակից ոլորտներում ի հայտ եկող տեխնիկական նորություններին։ Առանձին գրառումները կարող են ներկայացնել գյուտի կամ տեխնիկական լուծման նույնականացման համար անհրաժեշտ տվյալներ՝ օգնելով մասնագետներին կողմնորոշվել համապատասխան արտոնագրային տեղեկատվության մեծածավալ հոսքում։ Նման ցուցիչների կարևոր գործառույթներից է արդեն գոյություն ունեցող տեխնիկական լուծումների մասին տեղեկությունների տարածումը, ինչը նպաստում է գիտատեխնիկական փորձի ուսումնասիրմանը և նոր հետազոտությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմքի ձևավորմանը։ Հրատարակությունը միաժամանակ կարևոր պատմական աղբյուր է գյուղատնտեսության գիտատեխնիկական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ տարբեր տարիների թողարկումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու նորարարական գործունեության ուղղությունների, տեխնոլոգիական առաջնահերթությունների և գյուղատնտեսական արտադրության խնդիրների փոփոխությանը։ Այն արտացոլում է նաև արտոնագրային տեղեկատվության տարածման և մասնագիտական մատենագիտական սպասարկման կազմակերպման ժամանակաշրջանային փորձը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուտարարական գործունեության արդյունքների համակարգումը, քանի որ այն կապ է ստեղծում գիտական հետազոտության, ինժեներական նախագծման և գյուղատնտեսական արտադրության միջև։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համադրում է արտոնագրային տեղեկատվության, մատենագիտության և գյուղատնտեսական գիտատեխնիկական տեղեկատվության գործառույթները՝ ծառայելով ինչպես մասնագիտական տեղեկատու աղբյուր, այնպես էլ գյուղատնտեսության տեխնոլոգիական զարգացման և գյուտարարական գործունեության պատմության ուսումնասիրման նյութ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում տավարի մսի արտադրության արդյունավետ տեխնոլոգիաների գիտական հիմնավորմանը՝ հաշվի առնելով երկրի բնական, կլիմայական, կերային և տնտեսական առանձնահատկությունները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է խոշոր եղջերավոր անասունների աճեցման, կերակրման, պահվածքի, վերարտադրության և մսային արտադրողականության բարձրացման այնպիսի մեթոդների վրա, որոնք կարող են առավել արդյունավետ կիրառվել տեղական պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են տարբեր ցեղերի և ցեղախմբերի կենսաբանական ու արտադրական առանձնահատկությունները, կենդանիների աճի և զարգացման տեմպերը, կենդանի զանգվածի ավելացումը, կերի օգտագործման արդյունավետությունը և ստացվող մսի որակական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կերային բազայի ճիշտ կազմակերպմանը, սննդակարգերի հավասարակշռմանը և տեղական կերային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, քանի որ դրանք ուղղակիորեն ազդում են կենդանիների աճի, առողջության և վերջնական արտադրանքի ինքնարժեքի վրա։ Դիտարկվում են նաև կենդանիների պահվածքի տարբեր համակարգերը, գիրացման տեխնոլոգիաները, մսային արտադրողականության ձևավորման փուլերը և սպանդային ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունները։ Կարևորվում է արտադրական գործընթացների հարմարեցումը Հայաստանի տարբեր գոտիների բնակլիմայական պայմաններին, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել առանձին տեխնոլոգիական մոտեցումների արդյունավետությունը տարբեր տնտեսություններում։ Աշխատությունում ուշադրություն է դարձվում ոչ միայն արտադրանքի քանակական ավելացմանը, այլև մսի որակի, սննդային արժեքի և արտադրության տնտեսական արդյունավետության բարձրացմանը։ Վերլուծվում են կենդանիների խնամքի, կերակրման և արտադրական կառավարման այն գործոնները, որոնք կարող են նվազեցնել ծախսերը և միաժամանակ ապահովել բարձր արտադրողականություն։ Գիտականորեն հիմնավորված տեխնոլոգիական մոտեցումների կիրառումը դիտարկվում է որպես տավարաբուծության զարգացման, տեղական մսի արտադրության ավելացման և ոլորտի մրցունակության բարձրացման կարևոր նախապայման։ Նյութը կարող է օգտակար լինել անասնաբուծության, գյուղատնտեսության, կենդանիների սնուցման, մսի արտադրության տեխնոլոգիայի և ագրարային տնտեսագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բանջարային լոբու սորտանմուշների կենսաձևաբանական առանձնահատկությունների և սելեկցիոն արժեքի ուսումնասիրությանը Արարատյան դաշտի ագրոկլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են լոբու տարբեր սորտանմուշների աճի և զարգացման առանձնահատկությունները, բույսերի կենսաբանական հատկանիշները, վեգետացիոն շրջանի տևողությունը, ծաղկման և պտղավորման ընթացքը, ինչպես նաև բերքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սորտանմուշների արտադրողականության, բերքատվության կառուցվածքի, պտղի որակական և տնտեսական արժեք ունեցող հատկանիշների գնահատմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմար և հեռանկարային ձևերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է սորտանմուշների հարմարվողականության գնահատումը՝ հաշվի առնելով Արարատյան դաշտի կլիմայական և հողային պայմանները, ջերմաստիճանային ռեժիմը, խոնավության առանձնահատկությունները և մշակության պայմանները։ Սելեկցիոն գնահատման միջոցով բացահայտվում են այն ձևերը, որոնք կարող են արժեքավոր լինել նոր սորտերի ստեղծման, առկա սորտերի բարելավման և արտադրության մեջ բարձրարժեք տնկանյութի ընտրության համար։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև բանջարային լոբու գենետիկական բազմազանության արդյունավետ օգտագործման, տեղական պայմաններին հարմարեցված սորտերի ընտրության և մշակաբույսի արտադրողականության բարձրացման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել սելեկցիոն ծրագրերում, սերմնաբուծության և բանջարաբուծության ոլորտներում, ինչպես նաև Արարատյան դաշտում լոբու արդյունավետ մշակության տեխնոլոգիաների կատարելագործման նպատակով։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության մասնագետներին, բուսաբույծներին, սելեկցիոներներին, ագրոնոմներին, կենսաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին և գյուղատնտեսական ուղղությունների ուսանողներին։

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի գրադարանների գործունեության վիճակագրական ուսումնասիրությանը՝ 2010 թվականի տվյալների հիման վրա։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել գրադարանային համակարգի վիճակը, գործունեության ծավալները, նյութատեխնիկական և տեղեկատվական ներուժը, ինչպես նաև ընթերցողների սպասարկման հիմնական ցուցանիշները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել հանրապետության տարբեր տեսակի գրադարանների քանակը, դրանց տարածքային բաշխվածությունը, գրադարանային ֆոնդերի ծավալը և կազմը, նոր համալրումների ու դուրսգրումների ցուցանիշները, ընթերցողների թիվը, գրադարան այցելությունների հաճախականությունը և գրականության տրամադրման ծավալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրադարանների աշխատանքի համեմատական գնահատմանը՝ ըստ մարզերի, բնակավայրերի և գրադարանների տեսակների, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրադարանային ծառայությունների տարածքային անհավասարությունները և գործունեության արդյունավետության տարբերությունները։ Աշխատանքում վիճակագրական տվյալների միջոցով ուսումնասիրվում են նաև գրադարանային ֆոնդերի օգտագործման ինտենսիվությունը, ընթերցողական պահանջարկի կառուցվածքը և սպասարկման արդյունավետությունը։ Կարևորվում է գրադարանների նյութատեխնիկական հագեցվածության, աշխատակիցների թվի և մասնագիտական ներուժի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն գործոնների գնահատումը, որոնք կարող են ազդել գրադարանային ծառայությունների որակի վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակի ընթացքում ցուցանիշների համեմատություն և դրանց հիման վրա գրադարանային համակարգի զարգացման հիմնական միտումների բացահայտում։ Առանձին նշանակություն ունի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և էլեկտրոնային ռեսուրսների աստիճանական ներթափանցման, գրադարանային գործընթացների արդիականացման և տեղեկատվության հասանելիության ընդլայնման խնդիրների դիտարկումը։ Աշխատանքի վիճակագրական բնույթը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ներկայացնելու առկա թվային տվյալները, այլև դրանց համադրման միջոցով գնահատելու համակարգի ուժեղ և թույլ կողմերը, զարգացման ներուժը և առկա խնդիրները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել գրադարանային քաղաքականության մշակման, գրադարանների գործունեության պլանավորման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և բնակչությանը մատուցվող տեղեկատվական ու մշակութային ծառայությունների բարելավման համար։