Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսարևելյան շրջանների բնակչության սոցիալական կառուցվածքի, հասարակական խմբերի և դրանց փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բնակչության սոցիալական կազմը դիտարկվում է տվյալ տարածքի քաղաքական, տնտեսական, ժողովրդագրական և մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ նպատակ ունենալով բացահայտել հասարակության ներքին շերտավորումը և առանձին սոցիալական խմբերի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնակչության զբաղվածության հիմնական ձևերին, գյուղական և քաղաքային բնակչության հարաբերակցությանը, հողատիրական հարաբերություններին, արհեստավորական ու առևտրական խավերին, հոգևորականությանը և հասարակության այլ խմբերին։ Քննվում են սոցիալական կարգավիճակի ձևավորման տնտեսական հիմքերը, սեփականության և աշխատանքի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնակավայրի տեսակի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը մարդկանց հասարակական դիրքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գյուղական համայնքների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը, քանի որ երկրագործությունն ու անասնապահությունը երկար ժամանակ կարևոր դեր են ունեցել տարածաշրջանի բնակչության տնտեսական կյանքում։ Միաժամանակ դիտարկվում է քաղաքային կենտրոնների նշանակությունը՝ որպես արհեստագործության, առևտրի և հասարակական հարաբերությունների զարգացման միջավայր։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վաճառականների և արհեստավորների սոցիալական դիրքին, նրանց տնտեսական գործունեությանը և տեղական ու միջտարածաշրջանային տնտեսական կապերում ունեցած մասնակցությանը։ Քննվում է նաև վարչական և քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը սոցիալական կառուցվածքի վրա, քանի որ իշխանության համակարգերի, հարկային հարաբերությունների և սեփականության ձևերի փոփոխությունները կարող էին անդրադառնալ տարբեր խմբերի տնտեսական ու իրավական վիճակի վրա։ Կարևորվում է բնակչության էթնիկական և դավանական բազմազանության ուսումնասիրությունը՝ այն չնույնացնելով սոցիալական շերտավորման հետ, այլ դիտարկելով որպես հասարակական հարաբերությունների վրա ազդող առանձին պատմական գործոն։ Հետազոտության ընթացքում կարող են օգտագործվել մարդահամարային և հարկային բնույթի տվյալներ, վարչական փաստաթղթեր, վիճակագրական նյութեր, ճանապարհորդական նկարագրություններ և այլ պատմական աղբյուրներ՝ բնակչության սոցիալական պատկերը հնարավորինս ամբողջական վերականգնելու համար։ Աղբյուրների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու առանձին սոցիալական խմբերի թվաքանակի, զբաղվածության և հասարակական դիրքի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ հաշվի առնելով տարբեր աղբյուրների բնույթն ու սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ Հայկական լեռնաշխարհի սոցիալ-տնտեսական պատմության, բնակչության կառուցվածքի, համայնքային հարաբերությունների և տարածաշրջանային պատմական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է Քաջարյան ժամանակաշրջանի Իրանում թեյարանային մշակույթի միջավայրում ձևավորված պատմողական որմնանկարչության գեղարվեստական, թեմատիկ և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում այս երևույթը դիտարկվում է որպես իրանական ժողովրդական կերպարվեստի կարևոր ուղղություն, որտեղ պատկերային պատմությունը միավորվում է բանավոր ավանդույթի, գրականության, պատմական հիշողության, կրոնական պատկերացումների և հասարակական առօրյայի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեյարաններին որպես հանրային հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման վայրերի, որտեղ պատմություններ պատմելը, էպիկական ու պատմական անցքերը ներկայացնելը և դրանց պատկերային վերարտադրությունը կարող էին ձևավորել միասնական մշակութային միջավայր։ Քննվում են որմնանկարների սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների դասավորությունը, գործողությունների հաջորդական ներկայացումը, տարածության և ժամանակի պատկերային կազմակերպումը, ինչպես նաև գունային, հորինվածքային և խորհրդանշական լուծումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իրանական էպիկական ավանդույթից, պատմական հիշողությունից, կրոնական պատմություններից և ժողովրդական պատումներից ներշնչված թեմաների ուսումնասիրությանը։ Պատմողական սկզբունքը դիտարկվում է որպես այս արվեստի առանցքային առանձնահատկություն, քանի որ մեկ պատկերային հարթության մեջ կարող էին ներկայացվել իրադարձությունների տարբեր դրվագներ՝ հանդիսատեսին հնարավորություն տալով ճանաչել և վերականգնել ծանոթ պատմության ընթացքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարվեստի և բանավոր պատմողական մշակույթի փոխհարաբերության բացահայտումը՝ ուսումնասիրելով պատմասացների գործունեության և տեսողական պատկերների միջև հնարավոր կապերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական և պալատական արվեստների փոխազդեցությանը, քանի որ Քաջարյան շրջանի գեղարվեստական մշակույթում տարբեր սոցիալական միջավայրերի պատկերային ավանդույթները կարող էին փոխադարձ ազդեցություն ունենալ։ Քննվում են նաև հերոսական կերպարների, մարտական տեսարանների, կրոնական անձանց, իշխանավորների և առօրյա կյանքի դրվագների պատկերավորման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Որմնանկարները կարող են ուսումնասիրվել նաև որպես հասարակական հիշողության տեսողական արտահայտություններ, որոնց միջոցով փոխանցվել են պատմական պատկերացումներ, արժեքային համակարգեր և հավաքական ինքնության տարրեր։ Կարևորվում է այս ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակաշրջանի մանրանկարչության, գրքային պատկերազարդման, պալատական նկարչության և ժողովրդական արվեստի այլ ձևերի հետ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քաջարյան Իրանի գեղարվեստական կյանքի բազմազանության, հանրային տարածքներում արվեստի գործառույթի և պատմողական կերպարվեստի զարգացման մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով թեյարանային որմնանկարչության նշանակությունը իրանական մշակութային ժառանգության համատեքստում։

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը կենսամատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը համակարգում և ներկայացնում է Ալեքսանդր Մյասնիկյանի կյանքի, հասարակական ու պետական գործունեության, հրապարակախոսական ժառանգության և նրա վերաբերյալ ձևավորված գրականության մասին մատենագիտական նյութերը՝ ընդգրկելով 1956-2011 թվականների ժամանակահատվածը։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է մեկ ամբողջական տեղեկատվական համակարգում համախմբել տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերը, հոդվածները, ժողովածուները, մամուլի հրապարակումները, գիտական ուսումնասիրությունները և այլ նյութեր, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրության ու գործունեության տարբեր կողմերը։ Կենսամատենագիտական կառուցվածքը կարող է ներառել ինչպես անձի հեղինակած կամ նրա անվան հետ անմիջականորեն կապված հրապարակումների, այնպես էլ նրա գործունեությանը նվիրված հետազոտությունների և հուշագրական նյութերի նկարագրություններ։ Նյութերի ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգումը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում գիտական և հասարակական հետաքրքրությունն ինչ ուղղություններով է զարգացել և նրա գործունեության որ կողմերն են առավել հաճախ դարձել ուսումնասիրության առարկա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի հրապարակումների մատենագիտական տվյալների ճշգրիտ համակարգումը, քանի որ այն հեշտացնում է համապատասխան սկզբնաղբյուրների և հետազոտական գրականության որոնումը։ Նման հրատարակությունը կարող է ներառել նաև կենսագրական տեղեկություններ, որոնք ընթերցողին օգնում են մատենագիտական նյութերը դիտարկել համապատասխան պատմական ժամանակաշրջանի համատեքստում։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել նրա հասարակական-քաղաքական գործունեությանը, պետական կառավարման ոլորտում ունեցած դերակատարությանը, հրապարակախոսությանը և գաղափարական ժառանգությանը վերաբերող նյութերը՝ ներկայացված որպես հետագա ուսումնասիրության համար նախատեսված տեղեկատվական աղբյուրներ։ Մատենագիտական ցանկը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու անձի կերպարի և գործունեության ներկայացման փոփոխությունները տարբեր ժամանակաշրջանների գրականության մեջ՝ առանց այդ մեկնաբանությունները նույնացնելու պատմական փաստերի հետ։ Հրատարակությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև գրադարանային և տեղեկատվական աշխատանքի տեսանկյունից՝ ապահովելով թեմատիկ որոնման համար անհրաժեշտ կողմնորոշիչ նյութ։ Այն օգտակար աղբյուր է պատմաբանների, մատենագետների, գրադարանագետների, ուսանողների և Հայաստանի նորագույն շրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Իր կառուցվածքով և նշանակությամբ աշխատանքը նպաստում է համապատասխան գրական ժառանգության պահպանմանը, համակարգմանը և գիտական շրջանառության մեջ դրա արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ ներկայացնելով տվյալ ժամանակահատվածում ձևավորված մատենագիտական պատկերը։

Աշխատությունը նվիրված է տավարի մարսողական համակարգի նախաստամոքսների շարժողական ակտիվության նվազման պատճառների, զարգացման մեխանիզմների, կլինիկական դրսևորումների և բուժական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով դեղաբանական միջոցների համակցված կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության շրջանակում տվյալ ֆունկցիոնալ խանգարումը դիտարկվում է որպես բարդ ախտաբանական վիճակ, որի դեպքում նախաստամոքսների կծկողական ակտիվության թուլացումը կարող է խանգարել կերի բնականոն խառնմանը, տեղափոխմանը և մարսողական գործընթացների ընթացքին։ Քննվում են հիվանդության առաջացմանը նպաստող սննդային, ֆիզիոլոգիական և կառավարման հետ կապված գործոնները, ինչպես նաև կենդանու ընդհանուր վիճակի և մարսողական համակարգի գործունեության միջև փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կլինիկական ախտորոշման սկզբունքներին՝ կենդանու ընդհանուր վարքագծի, ախորժակի, նախաստամոքսների շարժունակության և մարսողական համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակը բնութագրող այլ ցուցանիշների գնահատմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարբեր բուժական մոտեցումների արդյունավետության համեմատական ուսումնասիրությունը և դեղանյութերի նոր համակցության հնարավոր ազդեցության գնահատումը։ Դեղաբանական միջամտությունը դիտարկվում է նախաստամոքսների բնականոն շարժողական գործունեության վերականգնման և կենդանու ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի կարգավորման համատեքստում՝ առանց անտեսելու հիվանդության առաջացման հիմնական պատճառների վերացման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է բուժման արդյունքների գնահատումը կլինիկական և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների փոփոխությունների հիման վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս համեմատելու կենդանիների վիճակը բուժումից առաջ և հետո։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել օրգանիզմի նյութափոխանակային արձագանքներին, մարսողական գործընթացների վերականգնման արագությանը և կենդանու ընդհանուր վիճակի բարելավման դինամիկային։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումների, լաբորատոր հետազոտությունների և բուժման արդյունքների տվյալները՝ առաջարկվող մոտեցման արդյունավետությունն ու կիրառելիությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև կանխարգելման խնդիրը, հատկապես կենդանիների հավասարակշռված կերակրման, կերաբաժնի փոփոխությունների ճիշտ կազմակերպման և պահվածքի համապատասխան պայմանների ապահովման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է նպաստել խոշոր եղջերավոր կենդանիների մարսողական համակարգի ֆունկցիոնալ խանգարումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը և անասնաբուժական կլինիկական պրակտիկայում դրանց ախտորոշման ու բուժման մոտեցումների հետագա ուսումնասիրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է հանցագործությունների կանխարգելման, բացահայտման և քննության ընթացքում օպերատիվ-հետախուզական գործունեություն իրականացնող ստորաբաժանումների ու քրեական վարույթ իրականացնող մարմինների համագործակցության իրավական, կազմակերպական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում փոխգործակցությունը դիտարկվում է որպես իրավապահ գործունեության տարբեր ուղղությունների համաձայնեցման մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է լիազորությունների հստակ սահմանազատմամբ, տեղեկատվության օրինական փոխանակմամբ, գործողությունների համակարգմամբ և յուրաքանչյուր մարմնի դատավարական ու գործառութային ինքնուրույնության պահպանմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում օպերատիվ-հետախուզական ճանապարհով ստացված տեղեկությունների և քրեական վարույթի շրջանակում իրականացվող դատավարական գործողությունների փոխհարաբերությանը՝ ուսումնասիրելով դրանց իրավական բնույթի, օգտագործման սահմանների և ապացուցողական գործընթացի հետ առնչվող հարցերը։ Քննվում են իրավասու մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանցման, համատեղ պլանավորման և աշխատանքի կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ հանցագործության վերաբերյալ նախնական տեղեկությունների ստուգումը և հետագա քննությունը պահանջում են տարբեր մասնագիտական ստորաբաժանումների ներգրավում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրավական կարգավորման հնարավոր հակասությունների և գործառույթների կրկնության բացահայտումը, որոնք կարող են նվազեցնել համագործակցության արդյունավետությունը կամ առաջացնել իրավասությունների սահմանների վերաբերյալ խնդիրներ։ Կարևորվում է նաև մարդու իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության սկզբունքը, քանի որ հանցագործությունների դեմ պայքարի արդյունավետությունը պետք է համադրվի օրինականության, համաչափության, դատական վերահսկողության և դատավարական երաշխիքների պահպանման հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում օպերատիվ բնույթի տեղեկությունների գաղտնիության և քրեական վարույթի պահանջների միջև հավասարակշռության ապահովմանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչպես կարող է կազմակերպվել տեղեկատվական համագործակցությունը՝ առանց խախտելու օրենքով նախատեսված սահմանափակումները։ Քննվում են նաև կանխարգելիչ գործունեության առանձնահատկությունները, քանի որ իրավապահ մարմինների փոխգործակցությունը կարող է նշանակություն ունենալ ոչ միայն արդեն կատարված արարքների քննության, այլև հանցավոր ռիսկերի ժամանակին բացահայտման և իրավական կանխարգելիչ միջոցների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել իրավական նորմերի, իրավակիրառ պրակտիկայի և կազմակերպական մեխանիզմների համեմատական վերլուծություն՝ բացահայտելու համագործակցության արդյունավետությանը նպաստող կամ այն սահմանափակող գործոնները։ Կարևորվում են նաև մասնագիտական պատասխանատվության, իրավասությունների հստակեցման և միջգերատեսչական հաղորդակցության խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն քրեական դատավարության և օպերատիվ-հետախուզական գործունեության իրավական կարգավորման ուսումնասիրության, իրավապահ մարմինների համագործակցության կազմակերպական մեխանիզմների կատարելագործման և հանցագործությունների կանխարգելման ու քննության ընթացքում օրինականության երաշխիքների ամրապնդման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հարկային եկամուտների ձևավորման, գնահատման և կանխատեսման տնտեսական ու մաթեմատիկական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ ավելացված արժեքի հարկից ստացվող մուտքերի օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում հարկային եկամուտների մոդելավորումը դիտարկվում է որպես պետական ֆինանսների կառավարման կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վերլուծել հարկային մուտքերի վրա ազդող գործոնները, գնահատել դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները և ձևավորել ապագա եկամուտների վերաբերյալ հիմնավորված կանխատեսումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավելացված արժեքի հարկին՝ որպես սպառման և տնտեսական շրջանառության հետ սերտորեն կապված հարկատեսակի, որի մուտքերի դինամիկան կարող է պայմանավորված լինել մի շարք մակրոտնտեսական, արտաքին տնտեսական և վարչարարական գործոններով։ Քննվում են տնտեսական ակտիվության, սպառման ծավալների, ներմուծման, գների մակարդակի, հարկային բազայի և հարկային կարգապահության հնարավոր ազդեցությունները պետական բյուջե մուտքագրվող համապատասխան եկամուտների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային եկամուտների և ընտրված տնտեսական ցուցանիշների միջև քանակական կապերի բացահայտումը՝ տնտեսաչափական և վիճակագրական մեթոդների կիրառմամբ։ Դիտարկվում են ժամանակային շարքերի վերլուծության, ռեգրեսիոն մոդելների, գործոնային գնահատումների և կանխատեսման տարբեր մոտեցումների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հաշվի առնել ինչպես հարկային եկամուտների պատմական շարժը, այնպես էլ դրանց վրա ազդող տնտեսական փոփոխականների ազդեցությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում մոդելի պարամետրերի գնահատմանը, վիճակագրական նշանակալիության ստուգմանը և կանխատեսումների հուսալիության գնահատմանը։ Քննվում է նաև հարկային օրենսդրության և վարչարարության փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունը եկամուտների դինամիկայի վրա, քանի որ հարկային մուտքերի փոփոխությունը միշտ չէ, որ կարող է բացատրվել միայն տնտեսական ակտիվությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ փաստացի և մոդելավորված հարկային եկամուտների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ընտրված մեթոդաբանության համապատասխանությունը և բացահայտել կանխատեսման հնարավոր շեղումները։ Ուսումնասիրվում է նաև հարկային ներուժի գնահատման խնդիրը՝ տարբերակելով տնտեսական պայմաններով ձևավորվող հնարավոր հարկային բազան և փաստացի հավաքագրվող եկամուտները։ Նման վերլուծությունը կարող է օգտակար լինել հարկային եկամուտների պլանավորման, պետական բյուջեի նախագծման և հարկաբյուջետային որոշումների տեղեկատվական ապահովման համար։ Մոդելավորման մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև իրականացնել տարբեր սցենարների գնահատում՝ ուսումնասիրելով, թե տնտեսական հիմնական ցուցանիշների փոփոխություններն ինչպիսի ազդեցություն կարող են ունենալ հարկային մուտքերի վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն պետական եկամուտների կանխատեսման մեթոդաբանության կատարելագործման, հարկային քաղաքականության վերլուծության և բյուջետային պլանավորման արդյունավետության բարձրացման տեսանկյունից։

Աշխատությունը նվիրված է Աքեմենյան տերության վարչատարածքային կազմակերպման համակարգի, դրա ձևավորման սկզբունքների և կառավարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում հսկայական տարածքներ ընդգրկող բազմազգ պետության կառավարումը դիտարկվում է կենտրոնական իշխանության և տեղական վարչական միավորների փոխհարաբերությունների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սատրապությունների համակարգին, դրանց տարածքային սահմաններին, կառավարման առանձնահատկություններին և կենտրոնական իշխանության հետ ունեցած հարաբերություններին։ Քննվում է սատրապների դերը՝ որպես արքայական իշխանությունը տարբեր երկրամասերում ներկայացնող բարձրաստիճան պաշտոնյաների, ինչպես նաև նրանց վարչական, հարկային և քաղաքական գործառույթների շրջանակը։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ տարբեր ժողովուրդներ և պատմական երկրամասեր ընդգրկող տերության կառավարումը պահանջում էր կենտրոնացված վերահսկողության և տեղական կառավարման ձևերի համադրություն։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է վարչական բաժանման և հարկային համակարգի փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ առանձին տարածքներից ստացվող հարկերն ու տուրքերը կարևոր նշանակություն ունեին պետական կառավարման և ռազմական համակարգի գործունեության համար։ Քննվում են նաև արքայական ճանապարհների, հաղորդակցության և պետական ծառայությունների նշանակությունը կենտրոնի ու հեռավոր վարչական շրջանների միջև կապի պահպանման գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել վարչական միավորների սահմանների և ավելի վաղ գոյություն ունեցած քաղաքական ու աշխարհագրական կազմավորումների հարաբերությանը՝ պարզելու համար, թե որքանով էին նոր կառավարման համակարգում պահպանվում տեղական ավանդույթները։ Ուսումնասիրվում են վարչական համակարգի վերաբերյալ տեղեկություններ պարունակող արքայական արձանագրությունները, հին հեղինակների հաղորդումները և այլ պատմական ու հնագիտական աղբյուրներ՝ հաշվի առնելով դրանց բնույթի և տեղեկատվական հնարավորությունների տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի և Հայկական լեռնաշխարհի դիրքի ուսումնասիրությունը տերության վարչական կառուցվածքում՝ այն դիտարկելով ընդհանուր կայսերական համակարգի համատեքստում։ Վարչատարածքային կազմակերպումը քննվում է նաև որպես տարբեր լեզուներ, մշակույթներ և տնտեսական համակարգեր ունեցող բնակչության նկատմամբ պետական իշխանություն իրականացնելու միջոց։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր կազմակերպվում կենտրոնական իշխանության վերահսկողությունը հեռավոր երկրամասերի նկատմամբ, ինչ դեր էին կատարում տեղական իշխանական և վարչական կառույցները և ինչպես էին համադրվում կայսերական ու տարածաշրջանային կառավարման սկզբունքները։ Նման ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն հին Իրանի պետական համակարգի, այլև Հին Արևելքի կայսերական կառավարման ձևերի, վարչական ինստիտուտների և պատմական աշխարհագրության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է իրանական ժողովուրդների ավանդական հասարակություններում կնոջ սոցիալական, ընտանեկան, տնտեսական և մշակութային դերերի ուսումնասիրությանը XIX դարից մինչև XX դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտության շրջանակում կնոջ առօրյա կյանքը դիտարկվում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքի, ընտանեկան հարաբերությունների, սովորութային նորմերի, կրոնական պատկերացումների և տեղական մշակութային ավանդույթների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքում կնոջ դիրքին, ամուսնության և ընտանեկան հարաբերությունների կազմակերպմանը, երեխաների դաստիարակությանը, տնային տնտեսության վարմանը և համայնքային կյանքում նրա մասնակցության ձևերին։ Քննվում է աշխատանքի գենդերային բաժանումը և կանանց ներգրավվածությունը գյուղատնտեսական, անասնապահական, արհեստագործական ու տնային արտադրության տարբեր ոլորտներում՝ ցույց տալով, որ կնոջ տնտեսական գործունեությունը կարող էր կազմել ընտանիքի կենսապահովման կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրվում են հագուստի, զարդերի, սննդի պատրաստման, բնակարանի կազմակերպման, ձեռագործության և կենցաղային մշակույթի այլ տարրերի հետ կապված ավանդույթները՝ դրանք դիտարկելով ոչ միայն որպես առօրյա կյանքի դրսևորումներ, այլև որպես սոցիալական պատկանելության և մշակութային ինքնության արտահայտություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կյանքի տարբեր փուլերում՝ մանկությունից և ամուսնությունից մինչև մայրություն ու ընտանիքում տարեց կնոջ կարգավիճակ, սոցիալական դերերի փոփոխության ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ամուսնական սովորույթներին, ընտանեկան արարողություններին, տոնական մշակույթին և կանանց մասնակցությանը համայնքի ծիսական կյանքին։ Կարևորվում է նաև տարբեր իրանական ժողովուրդների և տեղական համայնքների միջև գոյություն ունեցող առանձնահատկությունների համեմատական քննությունը, քանի որ կնոջ կարգավիճակն ու առօրյա պարտականությունները կարող էին տարբերվել բնակավայրի, տնտեսական զբաղմունքի, սոցիալական միջավայրի և մշակութային ավանդույթների համաձայն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հասարակական փոփոխությունների ազդեցությանը ավանդական կենցաղի վրա՝ դիտարկելով, թե ինչպես էին կրթության տարածումը, քաղաքային միջավայրի զարգացումը, տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները և նոր հասարակական գաղափարները աստիճանաբար փոխակերպում կանանց գործունեության որոշ ձևեր։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ազգագրական, պատմական և ճանապարհորդական բնույթի աղբյուրների քննությունը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի առօրյա կյանքի տարբեր կողմերը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով այդ աղբյուրների հեղինակների դիրքորոշումների և դիտարկումների սահմանափակումները։ Այսպիսով, կնոջ պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն ընտանեկան հարաբերությունների շրջանակում, այլև որպես իրանական ժողովուրդների սոցիալական և նյութական մշակույթի պատմության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարածաշրջանի ավանդական հասարակությունների կառուցվածքի, գենդերային դերերի, ընտանեկան հարաբերությունների և մշակութային փոփոխությունների առավել ամբողջական ընկալմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանադրական արդարադատության իրականացման դատավարական առանձնահատկությունների, դրա իրավական բնույթի և սահմանադրական վերահսկողության համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում սահմանադրական դատավարությունը դիտարկվում է որպես սահմանադրական իրավակարգի պահպանման և իրավական ակտերի սահմանադրականության վերահսկման համար նախատեսված առանձնահատուկ իրավական ընթացակարգերի համակարգ։ Ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական դատավարության սկզբունքներին, մասնակիցների իրավական կարգավիճակին, վարույթի փուլերին և գործերի քննության ընթացակարգային առանձնահատկություններին։ Քննվում է սահմանադրական դատավարության հարաբերակցությունը դատավարության այլ տեսակների հետ՝ բացահայտելով դրա ինքնուրույն բնույթը և այն հատկանիշները, որոնք պայմանավորված են սահմանադրական վերահսկողության նպատակներով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սահմանադրական վերահսկողություն իրականացնող մարմին դիմելու իրավական հիմքերի, դիմելու իրավունք ունեցող սուբյեկտների և ներկայացվող դիմումների ընդունելիության պայմանների ուսումնասիրությունը։ Կարևորվում են գործի քննության նախապատրաստման, դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումների ներկայացման, իրավական փաստարկների գնահատման և վերջնական որոշման ընդունման ընթացակարգային հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության գնահատման առանձնահատկություններին, երբ քննության առարկան ոչ թե սովորական իրավական վեճի փաստական հանգամանքների պարզումն է, այլ համապատասխան իրավական նորմերի և սահմանադրական դրույթների փոխհարաբերության վերլուծությունը։ Քննվում են նաև անհատական սահմանադրական պաշտպանության մեխանիզմների նշանակությունը և դրանց կապը անձի սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր համակարգի հետ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ սահմանադրական դատավարության ընթացքում մրցակցության, կողմերի իրավահավասարության, հրապարակայնության, դատական անկախության և իրավական որոշակիության սկզբունքների դրսևորման առանձնահատկություններին։ Կարևորվում է նաև ընդունված որոշումների իրավական բնույթի, դրանց պարտադիր ուժի և իրավական համակարգի վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Սահմանադրական արդարադատությունը դիտարկվում է օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների գործունեության սահմանադրական շրջանակների պահպանման հետ փոխկապակցված ինստիտուտ՝ առանց այն նույնացնելու ընդհանուր իրավասության դատական վերահսկողության հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել տեսական մոտեցումները, սահմանադրական և դատավարական իրավունքի սկզբունքները, ինչպես նաև սահմանադրական արդարադատության ինստիտուցիոնալ զարգացման խնդիրները։ Նման համալիր քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դատավարական մեխանիզմների դերը սահմանադրական նորմերի գործողության ապահովման, սահմանադրական իրավունքների պաշտպանության և իրավական համակարգում սահմանադրականության սկզբունքի իրականացման գործում։ Աշխատությունը կարող է կիրառական և տեսական նշանակություն ունենալ սահմանադրական իրավունքի, դատավարական իրավունքի և սահմանադրական արդարադատության ոլորտների ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատու կենդանիների մոտ մաստիտի հայտնաբերման և նույնականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի հնարավոր ազդեցության գնահատմանը ավանդական «Կյաշք» կաթնամթերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում մաստիտը դիտարկվում է որպես կաթնագեղձի վիճակ, որը կարող է փոփոխություններ առաջացնել կաթի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական հատկություններում՝ դրանով իսկ ազդելով վերամշակման գործընթացի և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդ կենդանիների վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, այդ թվում՝ արտաքին կլինիկական հատկանիշների, կաթի հատկությունների փոփոխությունների և համապատասխան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Քննվում են կաթի բաղադրության հնարավոր փոփոխությունները՝ կապված սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի, թթվայնության և այլ որակական բնութագրերի հետ, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա տեխնոլոգիական մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առողջ և մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար դրանց տեխնոլոգիական հատկությունների հնարավոր տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև կաթի մանրէաբանական վիճակի գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի միկրոֆլորան կարող է ազդեցություն ունենալ խմորման ընթացքի, արտադրանքի կայունության և պահպանման հատկությունների վրա։ «Կյաշքի» արտադրության համատեքստում ուսումնասիրվում է, թե հում կաթի որակական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, թթվայնության, խտության և այլ զգայորոշման ու ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությանը և այն հարցին, թե սկզբնական հումքի տարբեր որակը որքանով կարող է պայմանավորել վերջնական արտադրանքի ցուցանիշների փոփոխականությունը։ Համեմատական փորձարկումները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու այն ցուցանիշները, որոնք առավել տեղեկատվական են ինչպես հիվանդ կենդանիների նույնականացման, այնպես էլ վերամշակման համար կաթի պիտանիության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարևորում է անասնաբուժական վերահսկողության և կաթի տեխնոլոգիական որակի միջև անմիջական կապը՝ ցույց տալով, որ կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկումը նշանակություն ունի ոչ միայն անասնաբուժության, այլև կաթնամթերքի արտադրության որակի ապահովման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կաթի հումքի վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը, անորակ հումքի վերամշակման ռիսկերի նվազեցմանը և պատրաստի կաթնամթերքի կայուն որակական հատկանիշների ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և անասնաբուժական սանիտարիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ազգային արժույթի փոխարժեքի ձևավորման և կառավարման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում փոխարժեքը դիտարկվում է որպես մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ, որը կապված է արտաքին առևտրի, գների մակարդակի, դրամական հոսքերի, ֆինանսական շուկաների և տնտեսության արտաքին հատվածի ընդհանուր վիճակի հետ։ Քննվում են արտարժույթի պահանջարկի և առաջարկի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, միջազգային առևտրային գործարքների, կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների և այլ արտաքին տնտեսական հոսքերի հնարավոր ազդեցությունները ազգային արժույթի արժեքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխարժեքային քաղաքականության նպատակներին և դրա փոխկապակցվածությանը դրամավարկային քաղաքականության այլ ուղղությունների հետ։ Դիտարկվում են փոխարժեքային տարբեր ռեժիմների տեսական առանձնահատկությունները, շուկայական մեխանիզմների դերը փոխարժեքի ձևավորման գործում և դրամավարկային մարմինների կողմից կիրառվող հնարավոր կարգավորիչ գործիքները։ Կարևորվում է արտարժութային շուկայում առաջարկի և պահանջարկի փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը, ինչպես նաև այն պայմանների ուսումնասիրությունը, որոնց դեպքում փոխարժեքի զգալի տատանումները կարող են փոխանցվել տնտեսության այլ ոլորտներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազգային արժույթի արժևորման կամ արժեզրկման և արտահանման, ներմուծման, սպառողական գների, ձեռնարկությունների ծախսերի ու արտաքին պարտավորությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքային փոփոխությունների և գնաճային գործընթացների հարաբերակցությանը, հատկապես ներմուծվող ապրանքների ու արտադրական ռեսուրսների արժեքի փոփոխության միջոցով։ Քննվում է նաև միջազգային պահուստների նշանակությունը և արտարժութային շուկայի կայուն գործունեության ապահովման հետ դրանց կապը։ Հայաստանի նման համեմատաբար բաց տնտեսության դեպքում կարևորվում է արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ առևտրային գործընկերների տնտեսական զարգացումները, միջազգային ֆինանսական պայմանները և արտաքին դրամական հոսքերը կարող են անդրադառնալ արտարժութային շուկայի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական և վիճակագրական ցուցանիշների համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ փոխարժեքի շարժի և դրա վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությունները գնահատելու համար։ Կարևորվում է նաև փոխարժեքային քաղաքականության կանխատեսելիության և ֆինանսական շուկայի մասնակիցների սպասումների դերը։ Նման համալիր ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս փոխարժեքի կառավարումը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ դրամավարկային, ֆինանսական և արտաքին տնտեսական գործընթացների փոխազդեցության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն փոխարժեքային քաղաքականության, մակրոտնտեսական կայունության և արտաքին տնտեսական հավասարակշռության խնդիրների ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տնտեսագիտության, ֆինանսների և դրամավարկային քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական քոլեջների սովորողների մասնագիտական գործունեությանը համապատասխան ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպման մեթոդիկայի տեսական և մանկավարժական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական պատրաստությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընդհանուր ֆիզիկական զարգացման միջոց, այլև որպես ապագա մասնագետների մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանն աջակցող կրթական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բժշկական մասնագիտությունների աշխատանքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այն ֆիզիկական ու հոգեֆիզիոլոգիական պահանջների բացահայտմանը, որոնց կարող են առնչվել սովորողները հետագա մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Քննվում են ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական կարողությունների, դիմացկունության, ուժի, ճկունության, շարժումների համաձայնեցման և աշխատանքային ծանրաբեռնվածությանը հարմարվելու նշանակությունը։ Կարևորվում է երկարատև կանգնած աշխատանքի, կրկնվող շարժումների, մարմնի որոշակի դիրքերի պահպանման և մասնագիտական առօրյային բնորոշ այլ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների հաշվառումը ուսումնական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան վարժությունների և ուսուցման միջոցների ընտրության գիտամանկավարժական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային, անհատական և ֆիզիկական պատրաստվածության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են դասերի կառուցվածքի, ծանրաբեռնվածության աստիճանական կազմակերպման, շարժողական առաջադրանքների ընտրության և ուսուցման տարբեր փուլերում դրանց կիրառման մեթոդական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սովորողների մոտ սեփական ֆիզիկական վիճակի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի, ինքնուրույն ֆիզիկական ակտիվության և մասնագիտական գործունեության ընթացքում աշխատունակության պահպանման մշակույթի ձևավորմանը։ Քննվում է նաև ֆիզիկական պատրաստության և մասնագիտական ուսուցման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակությունը հնարավորինս համապատասխանեցնել ապագա աշխատանքի պահանջներին։ Մեթոդիկայի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության տարբեր ցուցանիշների գնահատում և ուսումնական գործընթացի սկզբնական ու հետագա արդյունքների համեմատություն։ Կարևորվում է նաև ուսումնական ծրագրի տարբերակված կազմակերպումը, որպեսզի ֆիզիկական առաջադրանքները համապատասխանեն սովորողների հնարավորություններին և նպաստեն նրանց աստիճանական զարգացմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը ներառել մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր համակարգում՝ որպես ապագա մասնագետի աշխատունակության և մասնագիտական գործունեության պահանջներին հարմարվելու կարողության զարգացման միջոց։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն բժշկական քոլեջներում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող պարապմունքների մշակման և սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների զարգացման համար։