Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է իտալացի արևելագետ և հայագետ Ամբրոջիո Թեզեոյի գիտական գործունեության այն հատվածի համակողմանի քննությանը, որը կապված է հայոց լեզվի, գրականության, պատմամշակութային ժառանգության և հայագիտական աղբյուրների ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության շրջանակում գիտնականի գործունեությունը դիտարկվում է եվրոպական արևելագիտության և հայագիտության զարգացման ընդհանուր համատեքստում՝ փորձելով բացահայտել նրա գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները, կիրառած մոտեցումները և հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ ունեցած ներդրման բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերեն նյութերի նկատմամբ նրա հետաքրքրությանը, դրանց ուսումնասիրման սկզբունքներին և եվրոպական գիտական միջավայրում հայկական մշակութային ժառանգության ներկայացման առանձնահատկություններին։ Քննվում են գիտնականի աշխատություններում հայոց լեզվին և գրավոր մշակույթին վերաբերող դիտարկումները, լեզվական նյութերի մեկնաբանման եղանակները, ինչպես նաև հայկական սկզբնաղբյուրների օգտագործման և գնահատման մոտեցումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նրա հայագիտական աշխատանքների մատենագիտական և բովանդակային համակարգումը, որը հնարավորություն է տալիս պարզելու դրանց թեմատիկ ընդգրկումը և գիտական հետաքրքրությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը համեմատական տեսանկյունից՝ այն դիտարկելով ժամանակաշրջանի եվրոպացի այլ արևելագետների և հայագետների գիտական գործունեության կողքին։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու եվրոպական գիտության մեջ հայագիտական գիտելիքի ձևավորման և տարածման մեխանիզմները, ինչպես նաև հասկանալու, թե ինչ դեր են ունեցել առանձին հետազոտողները հայկական սկզբնաղբյուրները միջազգային գիտական շրջանառության մեջ ընդգրկելու գործում։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գիտնականի օգտագործած ձեռագրերին, հրատարակություններին, լեզվաբանական և պատմագրական նյութերին, ինչպես նաև դրանց նկատմամբ ցուցաբերած աղբյուրագիտական վերաբերմունքին։ Քննվում է նաև նրա գիտական գործունեության նշանակությունը հայ-իտալական մշակութային և գիտական առնչությունների պատմության տեսանկյունից։ Գիտական ժառանգության քննությունը կարող է ներառել ոչ միայն հրատարակված աշխատությունների, այլև մատենագիտական տեղեկությունների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական միջավայրի ուսումնասիրություն՝ հնարավորինս ամբողջական պատկերացում կազմելու համար նրա հայագիտական գործունեության մասին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայագիտության պատմության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հետևելու այն ճանապարհներին, որոնցով հայկական լեզվական, գրական և պատմական նյութը դարձել է եվրոպական արևելագիտական հետազոտությունների առարկա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ինչպես առանձին գիտնականի ժառանգության վերարժևորմանը, այնպես էլ եվրոպական հայագիտության ձևավորման ու զարգացման պատմության առավել ամբողջական ներկայացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է կաթնատու կենդանիների մոտ մաստիտի հայտնաբերման և նույնականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի հնարավոր ազդեցության գնահատմանը ավանդական «Կյաշք» կաթնամթերքի որակական ցուցանիշների վրա։ Հետազոտության շրջանակում մաստիտը դիտարկվում է որպես կաթնագեղձի վիճակ, որը կարող է փոփոխություններ առաջացնել կաթի ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և տեխնոլոգիական հատկություններում՝ դրանով իսկ ազդելով վերամշակման գործընթացի և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հիվանդ կենդանիների վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, այդ թվում՝ արտաքին կլինիկական հատկանիշների, կաթի հատկությունների փոփոխությունների և համապատասխան լաբորատոր ցուցանիշների գնահատմանը։ Քննվում են կաթի բաղադրության հնարավոր փոփոխությունները՝ կապված սպիտակուցների, ճարպերի, հանքային նյութերի, թթվայնության և այլ որակական բնութագրերի հետ, որոնք կարող են կարևոր լինել հետագա տեխնոլոգիական մշակման համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առողջ և մաստիտով հիվանդ կենդանիներից ստացված կաթի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար դրանց տեխնոլոգիական հատկությունների հնարավոր տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև կաթի մանրէաբանական վիճակի գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի միկրոֆլորան կարող է ազդեցություն ունենալ խմորման ընթացքի, արտադրանքի կայունության և պահպանման հատկությունների վրա։ «Կյաշքի» արտադրության համատեքստում ուսումնասիրվում է, թե հում կաթի որակական փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ պատրաստի արտադրանքի կառուցվածքի, համի, բույրի, թթվայնության, խտության և այլ զգայորոշման ու ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությանը և այն հարցին, թե սկզբնական հումքի տարբեր որակը որքանով կարող է պայմանավորել վերջնական արտադրանքի ցուցանիշների փոփոխականությունը։ Համեմատական փորձարկումները կարող են հնարավորություն տալ բացահայտելու այն ցուցանիշները, որոնք առավել տեղեկատվական են ինչպես հիվանդ կենդանիների նույնականացման, այնպես էլ վերամշակման համար կաթի պիտանիության գնահատման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարևորում է անասնաբուժական վերահսկողության և կաթի տեխնոլոգիական որակի միջև անմիջական կապը՝ ցույց տալով, որ կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկումը նշանակություն ունի ոչ միայն անասնաբուժության, այլև կաթնամթերքի արտադրության որակի ապահովման համար։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել կաթի հումքի վերահսկման համակարգերի կատարելագործմանը, անորակ հումքի վերամշակման ռիսկերի նվազեցմանը և պատրաստի կաթնամթերքի կայուն որակական հատկանիշների ապահովմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել անասնաբուժության, կաթի և կաթնամթերքի տեխնոլոգիայի, սննդամթերքի որակի վերահսկման և անասնաբուժական սանիտարիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ազգային արժույթի փոխարժեքի ձևավորման և կառավարման տնտեսական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում փոխարժեքը դիտարկվում է որպես մակրոտնտեսական կարևոր ցուցանիշ, որը կապված է արտաքին առևտրի, գների մակարդակի, դրամական հոսքերի, ֆինանսական շուկաների և տնտեսության արտաքին հատվածի ընդհանուր վիճակի հետ։ Քննվում են արտարժույթի պահանջարկի և առաջարկի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, միջազգային առևտրային գործարքների, կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների և այլ արտաքին տնտեսական հոսքերի հնարավոր ազդեցությունները ազգային արժույթի արժեքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում փոխարժեքային քաղաքականության նպատակներին և դրա փոխկապակցվածությանը դրամավարկային քաղաքականության այլ ուղղությունների հետ։ Դիտարկվում են փոխարժեքային տարբեր ռեժիմների տեսական առանձնահատկությունները, շուկայական մեխանիզմների դերը փոխարժեքի ձևավորման գործում և դրամավարկային մարմինների կողմից կիրառվող հնարավոր կարգավորիչ գործիքները։ Կարևորվում է արտարժութային շուկայում առաջարկի և պահանջարկի փոփոխությունների ազդեցության գնահատումը, ինչպես նաև այն պայմանների ուսումնասիրությունը, որոնց դեպքում փոխարժեքի զգալի տատանումները կարող են փոխանցվել տնտեսության այլ ոլորտներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ազգային արժույթի արժևորման կամ արժեզրկման և արտահանման, ներմուծման, սպառողական գների, ձեռնարկությունների ծախսերի ու արտաքին պարտավորությունների միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքային փոփոխությունների և գնաճային գործընթացների հարաբերակցությանը, հատկապես ներմուծվող ապրանքների ու արտադրական ռեսուրսների արժեքի փոփոխության միջոցով։ Քննվում է նաև միջազգային պահուստների նշանակությունը և արտարժութային շուկայի կայուն գործունեության ապահովման հետ դրանց կապը։ Հայաստանի նման համեմատաբար բաց տնտեսության դեպքում կարևորվում է արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ առևտրային գործընկերների տնտեսական զարգացումները, միջազգային ֆինանսական պայմանները և արտաքին դրամական հոսքերը կարող են անդրադառնալ արտարժութային շուկայի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական և վիճակագրական ցուցանիշների համեմատական վերլուծության մեթոդներ՝ փոխարժեքի շարժի և դրա վրա ազդող գործոնների փոխկապակցվածությունները գնահատելու համար։ Կարևորվում է նաև փոխարժեքային քաղաքականության կանխատեսելիության և ֆինանսական շուկայի մասնակիցների սպասումների դերը։ Նման համալիր ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս փոխարժեքի կառավարումը դիտարկել ոչ թե մեկուսացված, այլ դրամավարկային, ֆինանսական և արտաքին տնտեսական գործընթացների փոխազդեցության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն փոխարժեքային քաղաքականության, մակրոտնտեսական կայունության և արտաքին տնտեսական հավասարակշռության խնդիրների ուսումնասիրության համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տնտեսագիտության, ֆինանսների և դրամավարկային քաղաքականության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է բժշկական քոլեջների սովորողների մասնագիտական գործունեությանը համապատասխան ֆիզիկական պատրաստության կազմակերպման մեթոդիկայի տեսական և մանկավարժական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական պատրաստությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ընդհանուր ֆիզիկական զարգացման միջոց, այլև որպես ապագա մասնագետների մասնագիտական կարողությունների ձևավորմանն աջակցող կրթական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բժշկական մասնագիտությունների աշխատանքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և այն ֆիզիկական ու հոգեֆիզիոլոգիական պահանջների բացահայտմանը, որոնց կարող են առնչվել սովորողները հետագա մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Քննվում են ընդհանուր և հատուկ ֆիզիկական պատրաստվածության, շարժողական կարողությունների, դիմացկունության, ուժի, ճկունության, շարժումների համաձայնեցման և աշխատանքային ծանրաբեռնվածությանը հարմարվելու նշանակությունը։ Կարևորվում է երկարատև կանգնած աշխատանքի, կրկնվող շարժումների, մարմնի որոշակի դիրքերի պահպանման և մասնագիտական առօրյային բնորոշ այլ ֆիզիկական ծանրաբեռնվածությունների հաշվառումը ուսումնական ծրագրերի մշակման ժամանակ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան վարժությունների և ուսուցման միջոցների ընտրության գիտամանկավարժական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային, անհատական և ֆիզիկական պատրաստվածության առանձնահատկությունները։ Դիտարկվում են դասերի կառուցվածքի, ծանրաբեռնվածության աստիճանական կազմակերպման, շարժողական առաջադրանքների ընտրության և ուսուցման տարբեր փուլերում դրանց կիրառման մեթոդական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սովորողների մոտ սեփական ֆիզիկական վիճակի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի, ինքնուրույն ֆիզիկական ակտիվության և մասնագիտական գործունեության ընթացքում աշխատունակության պահպանման մշակույթի ձևավորմանը։ Քննվում է նաև ֆիզիկական պատրաստության և մասնագիտական ուսուցման փոխկապակցվածությունը՝ նպատակ ունենալով ֆիզիկական դաստիարակության բովանդակությունը հնարավորինս համապատասխանեցնել ապագա աշխատանքի պահանջներին։ Մեթոդիկայի արդյունավետության գնահատման համար կարող են կիրառվել մանկավարժական դիտարկումներ, ֆիզիկական պատրաստվածության տարբեր ցուցանիշների գնահատում և ուսումնական գործընթացի սկզբնական ու հետագա արդյունքների համեմատություն։ Կարևորվում է նաև ուսումնական ծրագրի տարբերակված կազմակերպումը, որպեսզի ֆիզիկական առաջադրանքները համապատասխանեն սովորողների հնարավորություններին և նպաստեն նրանց աստիճանական զարգացմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը ներառել մասնագիտական պատրաստության ընդհանուր համակարգում՝ որպես ապագա մասնագետի աշխատունակության և մասնագիտական գործունեության պահանջներին հարմարվելու կարողության զարգացման միջոց։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն բժշկական քոլեջներում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի կատարելագործման, մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող պարապմունքների մշակման և սովորողների ֆիզիկական պատրաստվածության գնահատման մեթոդների զարգացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հարկային վարչարարության համակարգի կատարելագործման հիմնական ուղղությունների և բարեփոխումների առաջնահերթությունների ուսումնասիրությանը՝ ժամանակակից տնտեսական ու կառավարչական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում հարկային վարչարարությունը դիտարկվում է որպես հարկային պարտավորությունների հաշվարկման, հայտարարագրման, վճարման, վերահսկման և հարկ վճարողների հետ պետական մարմինների փոխգործակցության կազմակերպական ու իրավական մեխանիզմների ամբողջություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այնպիսի վարչարարական համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է միաժամանակ նպաստել հարկային պարտավորությունների պատշաճ կատարմանը, պետական եկամուտների կայուն ձևավորմանը և հարկ վճարողների համար վարչարարական բեռի նվազեցմանը։ Քննվում են հարկային ընթացակարգերի պարզեցման, թվայնացման, էլեկտրոնային ծառայությունների ընդլայնման և տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրման հնարավորությունները։ Կարևորվում է ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկողության զարգացումը, որի պայմաններում վարչարարական ռեսուրսները կարող են կենտրոնացվել առավել բարձր ռիսկ պարունակող գործարքների և գործունեության ոլորտների ուսումնասիրության վրա՝ նվազեցնելով բարեխիղճ հարկ վճարողների նկատմամբ անհարկի միջամտությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հարկային ստուգումների արդյունավետության բարձրացումը, դրանց ընտրության չափանիշների կատարելագործումը և վերահսկողական գործընթացների թափանցիկության ապահովումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հարկ վճարողների սպասարկման որակին, խորհրդատվական և տեղեկատվական ծառայությունների հասանելիությանը, քանի որ հարկային կանոնների հասկանալի ներկայացումը կարող է նպաստել պարտավորությունների կամավոր կատարմանը։ Քննվում են նաև հարկային մարմինների տեղեկատվական և վերլուծական կարողությունների զարգացման խնդիրները՝ տվյալների մշակման և տարբեր աղբյուրներից ստացվող տեղեկատվության համադրման միջոցով։ Կարևորվում է հարկային վարչարարության արդյունավետության գնահատման չափանիշների ձևավորումը, որոնք կարող են ներառել ոչ միայն հավաքագրվող հարկային եկամուտների ծավալը, այլև վարչարարական ծախսերը, ընթացակարգերի տևողությունը, հարկ վճարողների սպասարկման արդյունավետությունը և հարկային կարգապահության մակարդակը։ Բարեփոխումների համատեքստում ուսումնասիրվում է նաև ստվերային տնտեսական գործունեության սահմանափակման, հարկային բազայի պատշաճ հաշվառման և հարկային պարտավորությունների կատարումից խուսափելու ռիսկերի նվազեցման խնդիրը։ Միաժամանակ կարևորվում է իրավական որոշակիության և կանխատեսելիության ապահովումը, քանի որ հարկային կանոնների հաճախակի կամ ոչ հստակ փոփոխությունները կարող են բարդացնել ինչպես հարկ վճարողների գործունեությունը, այնպես էլ վարչարարության իրականացումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական կառավարման թվային վերափոխման, հարկային մարմինների կազմակերպական զարգացման և աշխատակիցների մասնագիտական կարողությունների բարձրացման նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն հարկային քաղաքականության և վարչարարության բարեփոխումների մշակման, պետական եկամուտների կառավարման արդյունավետության բարձրացման և պետություն-հարկ վճարող փոխհարաբերությունների կատարելագործման համար։

Աշխատությունը նվիրված է բուսաբուծական արտադրանքի սառեցման, պահպանման և հետագա իրացման գործընթացներում առաջացող ծախսերի հաշվապահական հաշվառման կազմակերպման ու կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության համապատասխան կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտադրանքի բերքահավաքից հետո իրականացվող տեխնոլոգիական և տնտեսական գործընթացները, որոնց ընթացքում ձևավորվում են լրացուցիչ ծախսեր՝ կապված նախնական մշակման, տեսակավորման, փաթեթավորման, սառեցման, սառնարանային պահպանման, տեղափոխման և վաճառքի կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այդ ծախսերի ճիշտ դասակարգմանը, փաստաթղթավորմանը և հաշվապահական հաշվառման մեջ արտացոլմանը, քանի որ դրանց ճշգրիտ գնահատումը կարևոր է արտադրանքի ինքնարժեքի, ֆինանսական արդյունքների և կազմակերպության գործունեության արդյունավետության որոշման համար։ Քննվում են ուղղակի և անուղղակի ծախսերի տարբերակման, համապատասխան ծախսային կենտրոններին դրանց վերագրման և արտադրանքի առանձին տեսակների միջև բաշխման հնարավոր մոտեցումները։ Սառեցման գործընթացի դեպքում կարևորվում են էներգիայի սպառման, սարքավորումների շահագործման և պահպանման, աշխատուժի, փաթեթավորման նյութերի ու տեխնոլոգիական կորուստների հետ կապված ծախսերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում սառնարանային պահպանման ժամանակահատվածին, քանի որ պահպանման տևողությունը և պայմանները կարող են ազդել ինչպես ծախսերի ընդհանուր մակարդակի, այնպես էլ արտադրանքի վերջնական արժեքի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրացման ծախսերի հաշվառումը, որը կարող է ընդգրկել տեղափոխման, պահեստավորման, վաճառքի նախապատրաստման, միջնորդական ծառայությունների և արտադրանքի շուկա հասցնելու հետ կապված այլ ծախսեր։ Քննվում է նաև բնական և տեխնոլոգիական կորուստների հաշվառման խնդիրը՝ հատկապես արագ փչացող գյուղատնտեսական արտադրանքի դեպքում։ Կարևորվում է կառավարչական հաշվառման տեղեկատվության օգտագործումը՝ ծախսերի վերահսկման, արտադրանքի շահութաբերության գնահատման և իրացման արդյունավետ ուղիների ընտրության համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել կազմակերպությունների հաշվապահական տվյալները, ծախսերի հաշվարկման կիրառվող մեթոդները և արտադրանքի շարժի տարբեր փուլերում ձևավորվող տնտեսական ցուցանիշները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հաշվառման կազմակերպման հնարավոր թերությունները և մշակելու ծախսերի առավել ճշգրիտ խմբավորման ու բաշխման մոտեցումներ։ Առանձին նշանակություն ունի սեզոնայնության գործոնը, քանի որ բուսաբուծական արտադրանքի արտադրության, պահպանման և վաճառքի ժամանակային տարբերությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ ծախսերի կառուցվածքի և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն գյուղատնտեսական և վերամշակող կազմակերպությունների հաշվապահական ու կառավարչական համակարգերի կատարելագործման, արտադրանքի ինքնարժեքի առավել հիմնավորված հաշվարկման և ծախսերի արդյունավետ կառավարման համար։

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսական աճի վրա արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում տնտեսական աճը դիտարկվում է որպես բազմաթիվ ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությամբ ձևավորվող գործընթաց, որտեղ արտաքին ազդեցությունների նշանակությունը հատկապես մեծ է բաց տնտեսությունների համար։ Քննվում են արտաքին առևտրի, արտահանման և ներմուծման կառուցվածքի, օտարերկրյա ներդրումների, միջազգային կապիտալի շարժի, դրամական փոխանցումների, արտաքին ֆինանսավորման և համաշխարհային շուկաների փոփոխությունների հնարավոր ազդեցությունները տնտեսական ակտիվության և արտադրության ծավալների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտահանման դերին՝ որպես արտադրության ընդլայնման, արտաքին պահանջարկի ձևավորման և տնտեսության միջազգային մրցունակության բարձրացման հնարավոր գործոնի։ Միաժամանակ դիտարկվում է ներմուծման երկակի նշանակությունը՝ որպես սպառողական պահանջարկի բավարարման աղբյուր և որպես արտադրության համար անհրաժեշտ տեխնոլոգիաների, սարքավորումների, հումքի ու միջանկյալ ապրանքների ձեռքբերման միջոց։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների ազդեցության գնահատումը, քանի որ դրանք կարող են կապված լինել կապիտալի ներհոսքի, արտադրական հնարավորությունների ընդլայնման, տեխնոլոգիական նորացման և միջազգային տնտեսական կապերի զարգացման հետ։ Քննվում է նաև արտերկրից ստացվող դրամական փոխանցումների հնարավոր ազդեցությունը տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, խնայողությունների և ներքին պահանջարկի վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտաքին տնտեսական ցնցումներին՝ միջազգային գների տատանումներին, առևտրային գործընկերների տնտեսական վիճակի փոփոխություններին, փոխարժեքային զարգացումներին և համաշխարհային ֆինանսական պայմանների փոփոխությանը։ Կարևորվում է Հայաստանի տնտեսության արտաքին կախվածությունների կառուցվածքի ուսումնասիրությունը և այն ուղիների բացահայտումը, որոնց միջոցով միջազգային տնտեսական գործընթացները կարող են փոխանցվել ներքին տնտեսությանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել մակրոտնտեսական ցուցանիշների համեմատական, վիճակագրական և տնտեսաչափական վերլուծության մեթոդներ՝ տնտեսական աճի և առանձին արտաքին գործոնների միջև փոխկապակցվածությունները գնահատելու նպատակով։ Դիտարկվում են նաև արտաքին առևտրի աշխարհագրական և ապրանքային բազմազանեցման, արտահանման ներուժի զարգացման և ներդրումային միջավայրի նշանակությունը արտաքին ցնցումների նկատմամբ տնտեսության դիմակայունության տեսանկյունից։ Արտաքին գործոնների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տնտեսական աճը գնահատել ոչ միայն ներքին արտադրական ռեսուրսների և տնտեսական քաղաքականության, այլև միջազգային տնտեսական հարաբերությունների լայն համակարգի շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ տեսական և կիրառական նշանակություն տնտեսական զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրության, արտաքին տնտեսական քաղաքականության մշակման և մակրոտնտեսական գործընթացների գնահատման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով տնտեսագիտության, միջազգային տնտեսագիտության, մակրոտնտեսագիտության և արտաքին տնտեսական հարաբերությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է սովորողների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման տեսական, մանկավարժական և մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով առողջ ապրելակերպի ձևավորման կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հետազոտության շրջանակում ֆիզիկական դաստիարակությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես շարժողական կարողությունների զարգացման և ֆիզիկական պատրաստվածության բարձրացման միջոց, այլև որպես կրթական գործընթաց, որի միջոցով հնարավոր է ձևավորել առողջության նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունք, կանոնավոր ֆիզիկական ակտիվության սովորություններ և սեփական ֆիզիկական բարեկեցության պահպանման պատասխանատու մոտեցում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորմանը և ուսումնական գործընթացում համապատասխան մանկավարժական պայմանների ստեղծմանը։ Քննվում են ֆիզիկական դաստիարակության դասերի բովանդակության, կազմակերպման ձևերի և կիրառվող մեթոդների կատարելագործման հնարավորությունները՝ հաշվի առնելով սովորողների տարբեր ֆիզիկական հնարավորություններն ու պատրաստվածության մակարդակները։ Կարևորվում է շարժողական ակտիվության, օրվա ռեժիմի, հանգստի, անձնական հիգիենայի և առողջության պահպանման վերաբերյալ գիտելիքների փոխկապակցված ձևավորումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սովորողների մոտ ֆիզիկական վարժություններով ինքնուրույն և պարբերաբար զբաղվելու ներքին մոտիվացիայի զարգացումը, քանի որ առողջ ապրելակերպի կայուն սովորությունները չեն սահմանափակվում միայն ուսումնական հաստատությունում կազմակերպվող պարապմունքներով։ Դիտարկվում են նաև ժամանակակից կենսակերպի պայմաններում շարժողական ակտիվության նվազման հետ կապված մանկավարժական մարտահրավերները և դրանց հաղթահարման հնարավորությունները կրթական աշխատանքի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի դերին՝ որպես սովորողների ֆիզիկական զարգացման կազմակերպողի, առողջության վերաբերյալ գիտելիքների փոխանցողի և դրական վարքային սովորությունների ձևավորմանն աջակցող մասնագետի։ Կարևորվում է նաև ընտանիքի և կրթական հաստատության համագործակցությունը, քանի որ սովորողի առօրյա վարքագիծը և ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ վերաբերմունքը ձևավորվում են ինչպես դպրոցական, այնպես էլ ընտանեկան միջավայրում։ Քննվում են ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ ուշադրություն դարձնելով ոչ միայն ֆիզիկական պատրաստվածության արդյունքներին, այլև սովորողների գիտելիքներին, վերաբերմունքին, մասնակցության կայունությանը և առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ ձևավորված սովորություններին։ Նման համալիր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկել որպես սովորողի ընդհանուր զարգացման, ինքնակարգավորման, սոցիալական ակտիվության և առողջության պահպանման մշակույթի ձևավորման կարևոր միջոց։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մանկավարժության, ֆիզիկական դաստիարակության տեսության և մեթոդիկայի, առողջապահական կրթության և կրթության կազմակերպման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, մանկավարժների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական կայունության և ազգային անվտանգության փոխկապակցվածության տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական և հասարակական զարգացման համատեքստում։ Քաղաքական կայունությունը դիտարկվում է որպես պետական ինստիտուտների շարունակական գործունեության, իրավական կարգի պահպանման, հասարակական հարաբերությունների կանխատեսելիության և քաղաքական գործընթացների սահմանված ընթացակարգերով կազմակերպման հետ կապված բազմաբաղադրիչ երևույթ։ Քննվում են դրա հիմնական չափումները՝ պետական կառավարման ինստիտուցիոնալ կայունությունը, իշխանության տարբեր մարմինների փոխգործակցությունը, իրավական մեխանիզմների արդյունավետությունը, հասարակության և պետական կառույցների միջև հաղորդակցությունը, քաղաքական մասնակցության ձևերը և ներքին հակասությունների կարգավորման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ներքաղաքական գործընթացների կայունությունն ինչպես կարող է առնչվել պետության՝ արտաքին և ներքին անվտանգության մարտահրավերներին արձագանքելու կարողության հետ։ Ազգային անվտանգությունը ներկայացվում է լայն իմաստով՝ ընդգրկելով պետական ինքնիշխանության և տարածքային անվտանգության հետ մեկտեղ տնտեսական, տեղեկատվական, սոցիալական, ժողովրդագրական և ինստիտուցիոնալ բաղադրիչները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել քաղաքական ճգնաժամերի, հասարակական բևեռացման, կառավարման համակարգի խափանումների և ինստիտուտների նկատմամբ վստահության նվազման հնարավոր ազդեցությունները պետական համակարգի դիմակայունության վրա՝ առանց քաղաքական կայունությունը նույնացնելու քաղաքական մրցակցության կամ հասարակական տարաձայնությունների բացակայության հետ։ Կարևորվում է ժողովրդավարական ընթացակարգերի, իրավունքի գերակայության, պետական մարմինների հաշվետվողականության և քաղաքական հակասությունների խաղաղ կարգավորման նշանակությունը երկարաժամկետ ինստիտուցիոնալ կայունության տեսանկյունից։ Առանձին ուղղությամբ դիտարկվում են արտաքին միջավայրի ազդեցությունները և այն պայմանները, որոնց դեպքում տարածաշրջանային լարվածությունը, տնտեսական կախվածությունները, տեղեկատվական ազդեցությունները կամ այլ արտաքին գործոններ կարող են փոխազդել ներքին քաղաքական գործընթացների հետ։ Քննվում է նաև պետական կառավարման համակարգի ճգնաժամային իրավիճակներին արձագանքելու կարողությունը, ռազմավարական որոշումների շարունակականությունը և պետական կառույցների միջև արդյունավետ համակարգման նշանակությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ քաղաքական կայունության գնահատման տարբեր տեսական մոտեցումներին և ցուցանիշներին՝ ընդգծելով, որ դրա գնահատումը պահանջում է քաղաքական, իրավական, սոցիալական և անվտանգային գործոնների համակցված ուսումնասիրություն։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ազգային անվտանգության ապահովումը դիտարկել ոչ միայն որպես առանձին կառույցների գործունեության արդյունք, այլև որպես պետական ինստիտուտների, հասարակական հարաբերությունների և քաղաքական գործընթացների փոխազդեցությամբ պայմանավորված համակարգային խնդիր։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել քաղաքականագիտության, անվտանգության ուսումնասիրությունների, պետական կառավարման և միջազգային հարաբերությունների ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Լոռու մարզում բնական պայմաններում աճող բուսական հումքի ուսումնասիրությանը և դրա հիման վրա բուսաթեյերի արտադրության արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանի վայրի բուսատեսակների ընտրության, հավաքման, նախնական մշակման, չորացման, պահպանման և հետագա վերամշակման գործընթացները՝ հաշվի առնելով հումքի բնական հատկությունների հնարավորինս լիարժեք պահպանումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բուսական հումքի որակական հատկանիշներին, քիմիական բաղադրությանը, բուրավետ և կենսաբանորեն ակտիվ բաղադրիչների պահպանմանը, ինչպես նաև այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել պատրաստի թեյային արտադրանքի համի, բույրի, գույնի և ընդհանուր սպառողական հատկությունների վրա։ Քննվում է բույսերի հավաքման ժամանակաշրջանի, աճման վայրի, բուսական տարբեր մասերի օգտագործման և հումքի հասունության աստիճանի նշանակությունը վերջնական արտադրանքի որակի ձևավորման գործում։ Տեխնոլոգիական գործընթացում կարևորվում է չորացման եղանակի և պայմանների ընտրությունը, քանի որ ջերմաստիճանը, տևողությունը, օդափոխության ինտենսիվությունը և հումքի նախնական պատրաստման առանձնահատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ բույսերի արժեքավոր բաղադրիչների պահպանման վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև չորացված հումքի մանրացման, տեսակավորման և տարբեր բուսատեսակների համակցման հնարավորությունները՝ հավասարակշռված և կայուն հատկություններով թեյային խառնուրդներ ստանալու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում արտադրանքի անվտանգությանն ու որակին՝ հումքի մաքրության, խոնավության, պահպանման պայմանների և հնարավոր մանրէաբանական ցուցանիշների տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեխնոլոգիական տարբեր ռեժիմների համեմատությունը և այնպիսի պայմանների ընտրությունը, որոնք միաժամանակ ապահովում են արտադրանքի բարձր որակ, հումքի արդյունավետ օգտագործում և արտադրական գործընթացի նպատակահարմար կազմակերպում։ Կարևորվում է նաև պատրաստի բուսաթեյերի զգայորոշման գնահատումը՝ համային, բուրավետ, արտաքին տեսքի և թուրմի բնութագրերի ուսումնասիրությամբ։ Տեղական վայրի բուսական ռեսուրսների կիրառումը դիտարկվում է նաև տնտեսական և բնապահպանական տեսանկյուններից՝ կարևորելով բնական պաշարների կայուն օգտագործումը, հավաքման ճիշտ կազմակերպումը և հումքային բազայի պահպանությունը։ Տարածաշրջանային բուսական հումքի վերամշակման զարգացումը կարող է նպաստել տեղական արտադրության ընդլայնմանը, նոր սննդամթերքի տեսականու ձևավորմանը և գյուղական համայնքներում փոքր արտադրությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն սննդի արդյունաբերության և բուսական հումքի վերամշակման համար՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ տեղական բուսական ռեսուրսներից որակյալ թեյային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական գործընթացների կազմակերպման վերաբերյալ։

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի նյութ է, որը նախատեսված է գրադարանների աշխատակիցների համար և ուղղված է Սուրեն Սպանդարյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված մշակութային, կրթական ու տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այն կարող է ներառել կենսագրական և պատմական համառոտ տեղեկություններ, նրա հասարակական գործունեության հիմնական փուլերի ներկայացում, ինչպես նաև հոբելյանական ծրագրերի նախապատրաստման համար անհրաժեշտ մատենագիտական ու կազմակերպական ցուցումներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրադարաններում թեմատիկ ցուցահանդեսների, գրքային ցուցադրությունների, ընթերցողական հանդիպումների, զեկուցումների, քննարկումների և հիշատակի երեկոների կազմակերպման մեթոդներին։ Գրադարանավարներին առաջարկվող հանձնարարականները կարող են օգնել ընտրելու համապատասխան գրականությունը, դասակարգելու նյութերը, ձևավորելու ցուցադրությունների թեմատիկ բաժինները և ներկայացնելու դրանք ընթերցողների տարբեր խմբերին։ Կարևորվում է գրադարանային միջոցառման տեղեկատվական և կրթական բաղադրիչների համադրումը, որպեսզի հոբելյանական տարեթիվը ներկայացվի ժամանակաշրջանի պատմական միջավայրի և հասարակական գործընթացների հետ կապի մեջ։ Հրատարակության մեջ կարող են ընդգրկվել նաև գրքերի, հոդվածների, հուշագրությունների, կենսագրական ուսումնասիրությունների և պարբերական մամուլի նյութերի մատենագիտական ցանկեր, որոնք գրադարանավարին հնարավորություն են տալիս ձևավորելու միջոցառման համար անհրաժեշտ գրականության հավաքածու։ Մեթոդական ցուցումները կարող են վերաբերել ցուցահանդեսի կառուցվածքին, նյութերի հերթականությանը, բանավոր ներկայացումների կազմակերպմանը և ընթերցողների հետ տարվող աշխատանքի ձևերին։ Նման հրատարակությունների կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք ոչ միայն տեղեկություններ են հաղորդում ներկայացվող անձի մասին, այլև առաջարկում են այդ տեղեկությունները գրադարանային աշխատանքի մեջ կիրառելու կազմակերպական մեխանիզմներ։ Միաժամանակ նյութը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել որպես իր ժամանակաշրջանի գրադարանային և մշակութային գործունեության պատմությունը բնութագրող աղբյուր՝ ցույց տալով հոբելյանական միջոցառումների կազմակերպման ընդունված ձևերը, ընթերցողների հետ աշխատանքի մեթոդները և գրադարանների հասարակական-կրթական գործառույթների ընկալումը։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանագիտության, մատենագիտության, մշակութային աշխատանքի և պատմական հիշողության ձևավորման մեխանիզմների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի իտալական գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Ջակոմո Լեոպարդիի գրական և փիլիսոփայական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով եվրոպական և հատկապես իտալական ռոմանտիկական շարժման գաղափարագեղագիտական զարգացումների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում քննվում են գրողի աշխարհայացքի ձևավորման աղբյուրները, դասական մշակույթի ազդեցությունը, ժամանակակից գրական ուղղությունների հետ նրա հարաբերությունները և այն առանձնահատկությունները, որոնց շնորհիվ նրա ստեղծագործությունը միաժամանակ առնչվում է ռոմանտիզմին և պահպանում ինքնատիպ գեղարվեստական ու մտավոր բնույթ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնության, մարդու, ժամանակի, հիշողության, պատրանքի, միայնության, երջանկության որոնման և մարդկային գոյության սահմանափակության թեմաներին։ Քննվում է բանաստեղծական մտածողության և փիլիսոփայական մտորումների փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են վերացական գաղափարները նրա ստեղծագործություններում վերածվում զգայական պատկերների, հոգեբանական ապրումների և քնարական իրավիճակների։ Կարևորվում են հիշողության և երևակայության գործառույթները, որոնք հնարավորություն են տալիս առօրյա իրականությունից անցնելու դեպի անհատի ներաշխարհ և անցյալի վերապրման տարածք։ Ուսումնասիրվում են նաև բնության ընկալման փոփոխությունները՝ վաղ շրջանի ավելի ներդաշնակ պատկերացումներից մինչև մարդու և աշխարհի հարաբերությունների առավել հակասական ու փիլիսոփայական մեկնաբանություններ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գրողի լեզվի և ոճի քննությունը՝ բառապաշարի, պատկերային համակարգի, երաժշտականության, ռիթմի և քնարական խոսքի կառուցվածքի տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դասական ժառանգության և նոր գրական զգացողության համադրությանը, որն առանձնահատուկ տեղ է ապահովում նրա ստեղծագործությանը իտալական գրականության պատմության մեջ։ Քննվում են նաև անհատի ներաշխարհի, զգացմունքների և անձնական փորձառության նկատմամբ հետաքրքրությունը, պատմական անցյալի ընկալումը և արդիականության հետ ունեցած հակադրությունները, որոնք կարևոր տեղ են զբաղեցնում ռոմանտիկական գեղագիտության մեջ։ Միաժամանակ ընդգծվում են այն հատկանիշները, որոնք թույլ չեն տալիս նրա գրականությունը ամբողջությամբ սահմանափակել որևէ մեկ ուղղության շրջանակներով։ Համեմատական դիտարկումների միջոցով հնարավոր է բացահայտել նրա ստեղծագործական մտածողության կապերը եվրոպական ռոմանտիզմի ընդհանուր գաղափարների հետ և առանձնացնել իտալական գրական միջավայրով պայմանավորված յուրահատկությունները։ Գրական տեքստերի և փիլիսոփայական մտքի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հեղինակի աշխարհընկալման զարգացման և նրա ստեղծագործական համակարգի մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել իտալական գրականության, ռոմանտիզմի, համեմատական գրականագիտության, գրական գեղագիտության և եվրոպական մշակույթի պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Հրատարակությունը կենսամատենագիտական բնույթի ժողովածու է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է հայ նշանավոր ճարտարապետի կյանքի, ստեղծագործական գործունեության և մասնագիտական ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերը։ Այն կազմված է որպես տեղեկատվական և հետազոտական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով մեկ աղբյուրում գտնել ինչպես ճարտարապետի գործունեության հետ անմիջականորեն կապված նյութերի, այնպես էլ նրա մասին հրատարակված ուսումնասիրությունների, հոդվածների և այլ հրապարակումների տվյալները։ Ժողովածուն լույս է տեսել Երևանում 1978 թվականին և ընդգրկում է 158 էջ՝ հանդիսանալով մասնագիտացված մատենագիտական աշխատանք։ Կառուցվածքում կարևոր տեղ են զբաղեցնում ճարտարապետի կյանքի ու գործունեության տարբեր փուլերին վերաբերող նյութերը, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու նրա մասնագիտական ձևավորմանը, նախագծային աշխատանքներին, քաղաքաշինական գործունեությանը և հայկական ճարտարապետության զարգացման մեջ ունեցած ներդրմանը։ Մատենագիտական գրառումները հետազոտողին ուղղորդում են դեպի տարբեր ժամանակներում հրատարակված գրքեր, հոդվածներ, փաստաթղթեր և այլ աղբյուրներ՝ ստեղծելով հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն Երևանի քաղաքաշինական զարգացման, գլխավոր հատակագծի մշակման, հասարակական և վարչական շենքերի նախագծման, հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ուսումնասիրության և դրանց նոր ժամանակների ճարտարապետության մեջ ստեղծագործաբար կիրառման վերաբերյալ նյութերը։ Ժողովածուն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն անհատ ճարտարապետի ստեղծագործական ճանապարհը, այլև XX դարի առաջին կեսի հայկական ճարտարապետության ու քաղաքաշինության զարգացման ընդհանուր ընթացքը։ Կենսագրական և մատենագիտական բաղադրիչների համադրումը նպաստում է մասնագիտական գործունեության ժամանակագրության վերականգնմանը և համապատասխան սկզբնաղբյուրների որոնմանը։ Հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է ճարտարապետության պատմությամբ, Երևանի քաղաքաշինական ժառանգությամբ և հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող ուսումնասիրողների համար, քանի որ մատենագիտական տեղեկատվությունը համակարգում է տարբեր բնույթի և տարբեր ժամանակներում տպագրված նյութերը։ Այն կարող է կիրառվել նաև գրադարանային ու տեղեկատու աշխատանքներում, թեմատիկ ցուցակների կազմման, գիտական ուսումնասիրությունների աղբյուրագիտական բազայի ձևավորման և ճարտարապետական ժառանգությանը վերաբերող հրապարակումների որոնման ժամանակ։ Իր բնույթով ժողովածուն միաժամանակ կենսագրական, մատենագիտական և մասնագիտական տեղեկատու է, որը նպաստում է ճարտարապետի ստեղծագործական ժառանգության վերաբերյալ գրականության պահպանմանը, համակարգմանը և հետագա գիտական շրջանառությանը։

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկությունների սեփական կապիտալի ձևավորման աղբյուրների, կառուցվածքի և օգտագործման արդյունավետության տնտեսական ու ֆինանսական վերլուծությանը՝ Հայաստանի մետաղաձուլական ոլորտի կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության շրջանակում սեփական կապիտալը դիտարկվում է որպես ձեռնարկության ֆինանսական կայունության, ինքնուրույնության, ներդրումային հնարավորությունների և երկարաժամկետ զարգացման կարևոր հիմք։ Քննվում են կանոնադրական կապիտալի, պահուստների, չբաշխված շահույթի և սեփական միջոցների այլ բաղադրիչների ձևավորման ու փոփոխության գործընթացները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ձեռնարկության ընդհանուր ֆինանսական վիճակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սեփական և փոխառու միջոցների հարաբերակցությանը, կապիտալի կառուցվածքի օպտիմալացմանը և ֆինանսավորման տարբեր աղբյուրների ընտրության տնտեսական հիմնավորմանը։ Մետաղաձուլական ձեռնարկությունների դեպքում կարևորվում են արտադրության կապիտալատար բնույթը, հիմնական միջոցների զգալի ծավալը, տեխնոլոգիական վերազինման անհրաժեշտությունը և արտադրական ծախսերի ազդեցությունը ֆինանսական ռեսուրսների պահանջարկի վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆինանսական հաշվետվությունների հորիզոնական, ուղղահայաց և գործակցային վերլուծության մեթոդներ՝ սեփական կապիտալի կառուցվածքի, դինամիկայի և օգտագործման արդյունքների գնահատման համար։ Քննվում են սեփական կապիտալի շահութաբերության, ֆինանսական անկախության, ակտիվների ֆինանսավորման և կապիտալի շրջանառության հետ կապված ցուցանիշները։ Կարևորվում է շահույթի ձևավորման և բաշխման քաղաքականության ազդեցությունը սեփական ֆինանսական ռեսուրսների ավելացման վրա, քանի որ չբաշխված շահույթը կարող է հանդիսանալ արտադրության ընդլայնման և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման կարևոր ներքին աղբյուր։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական լծակի ազդեցությանը և այն սահմաններին, որոնց պայմաններում փոխառու միջոցների ներգրավումը կարող է նպաստել սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը՝ միաժամանակ չառաջացնելով ֆինանսական կայունության չափազանց մեծ ռիսկեր։ Ուսումնասիրվում է նաև արտադրական արդյունավետության, իրացման արդյունքների, ծախսերի կառավարման և կապիտալի եկամտաբերության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սեփական կապիտալի օգտագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների բացահայտումը՝ ֆինանսական կառավարման, ներդրումային որոշումների, շահույթի վերաբաշխման և կապիտալի կառուցվածքի կատարելագործման միջոցով։ Ոլորտային առանձնահատկությունների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ֆինանսական ցուցանիշները գնահատել ոչ միայն ընդհանուր տեսական չափանիշներով, այլև մետաղաձուլական արտադրության տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ձեռնարկությունների ֆինանսական քաղաքականության մշակման, կապիտալի կառուցվածքի գնահատման և ֆինանսական կայունության բարձրացման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով կորպորատիվ ֆինանսների, ֆինանսական վերլուծության, արդյունաբերական տնտեսագիտության և ձեռնարկությունների կառավարման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։