Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի պայմաններում շամպայնային և փրփրուն գինիների արդյունաբերական արտադրության տեխնոլոգիական գործընթացների գիտական ուսումնասիրությանը և պատրաստի արտադրանքի որակի վրա ազդող գործոնների գնահատմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական խաղողագործական հումքի առանձնահատկությունների, արտադրական միջավայրի և տեխնոլոգիական տարբեր փուլերի միջև փոխկապակցվածությունն է։ Քննության են առնվում հումքի որակական բնութագրերի, արտադրության կազմակերպման և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունները պատրաստի արտադրանքի ֆիզիկաքիմիական ու զգայական հատկությունների ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն գործոնների բացահայտմանը, որոնք պայմանավորում են փրփրուն գինիների կայունությունը, համային և բուրավետ հատկանիշների ձևավորումը, արտաքին տեսքը և արտադրանքի ընդհանուր որակական մակարդակը։ Աշխատանքում կարող են համեմատվել արտադրական տարբեր մոտեցումների արդյունքները՝ նպատակ ունենալով որոշել Հայաստանի հումքային և արտադրական պայմաններին առավել համապատասխան տեխնոլոգիական սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խաղողի սորտային և որակական առանձնահատկությունների գնահատումը, քանի որ սկզբնական հումքի բաղադրությունը էական ազդեցություն ունի հետագա արտադրական գործընթացների և վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև արտադրանքի որակի վերահսկման ցուցանիշների համակարգում, տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության գնահատում և արտադրական կորուստների նվազեցման հնարավորությունների վերլուծություն։ Տեխնոլոգիական կատարելագործումը դիտարկվում է արտադրության արդյունավետության, հումքի ռացիոնալ օգտագործման և պատրաստի արտադրանքի որակի կայունության տեսանկյունից։ Հայաստանի խաղողագործական և գինեգործական պայմանների հաշվառումը հետազոտությանը տալիս է տարածաշրջանային կիրառական նշանակություն՝ հնարավորություն ընձեռելով գնահատելու տեղական հումքի ներուժը և արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է գինեգործության տեխնոլոգիայի, սննդարդյունաբերական արտադրության և որակի վերահսկման մոտեցումները՝ նպաստելով Հայաստանի գինեգործական արդյունաբերության տեխնոլոգիական զարգացման պատմության և արտադրանքի որակի ձևավորման գիտական սկզբունքների ուսումնասիրմանը։

Փաստաթուղթը պատմամշակութային և աղբյուրագիտական նշանակություն ունեցող արձանագրություն է, որն արտացոլում է Անիի հնությունների վերաբերյալ Թորոս Թորամանյանի կատարած գծանկարների ու չափագրական նյութերի ուսումնասիրման նպատակով ստեղծված հանձնաժողովի նիստի ընթացքը։ Այն կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում հայկական միջնադարյան ճարտարապետական ժառանգության փաստագրման, գիտական գնահատման և պահպանման պատմության վերաբերյալ՝ միաժամանակ ներկայացնելով Թորամանյանի աշխատանքների նկատմամբ մասնագիտական շրջանակների վերաբերմունքը։ Նրա պատրաստած ճարտարապետական գծագրերը, հատակագծերը, կտրվածքները, վերակազմությունները և հուշարձանների կառուցվածքային առանձնահատկություններն արձանագրող այլ նյութերը կարևոր նշանակություն են ունեցել Անիի ճարտարապետության գիտական ուսումնասիրության համար։ Հանձնաժողովի արձանագրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել ներկայացված նյութերի քննարկման սկզբունքների, դրանց գիտական ու փաստագրական արժեքի գնահատման և հետագա օգտագործման վերաբերյալ արտահայտված տեսակետների մասին։ Փաստաթուղթը կարող է պարունակել տեղեկություններ նիստի մասնակիցների, քննարկված աշխատանքների, ներկայացված դիտարկումների, ընդունված որոշումների և առաջարկությունների վերաբերյալ՝ հնարավորություն տալով վերականգնելու տվյալ գիտական նախաձեռնության կազմակերպական միջավայրը։ Առանձնահատուկ արժեք ունի այն հանգամանքը, որ նման նյութերը ցույց են տալիս, թե ինչ մեթոդներով էին XX դարի սկզբի մասնագետները մոտենում հայկական ճարտարապետական հուշարձանների չափագրմանը, նկարագրմանը և գիտական վավերագրմանը։ Արձանագրությունը կարևոր է նաև Թորամանյանի գիտական ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս նրա աշխատանքները դիտարկել ոչ միայն որպես անհատական հետազոտության արդյունք, այլև ժամանակի գիտական հաստատությունների և մասնագիտական քննարկումների համատեքստում։ Անիի բազմաթիվ կառույցների հետագա վնասման կամ փոփոխության պայմաններում վաղ շրջանի ճարտարապետական փաստագրությունը ձեռք է բերել լրացուցիչ աղբյուրագիտական արժեք՝ պահպանելով տեղեկություններ հուշարձանների նախկին վիճակի և կառուցվածքային առանձնահատկությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է հայկական ճարտարապետության պատմության, Անիի հնագիտական ուսումնասիրությունների, հուշարձանների պահպանության պատմության և Թորոս Թորամանյանի գիտական գործունեության ուսումնասիրման համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական վերափոխումների և զբաղվածության ոլորտում առաջացած հիմնախնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում շուկայական տնտեսության անցման պայմաններում աշխատանքի շուկայի կառուցվածքային փոփոխություններն են, աշխատուժի պահանջարկի և առաջարկի հարաբերակցությունը, գործազրկության առաջացման գործոնները և բնակչության տնտեսական ակտիվության փոփոխությունները։ Քննության են առնվում տնտեսության տարբեր ճյուղերում սեփականության ձևերի, արտադրական հարաբերությունների և կազմակերպական կառուցվածքների վերափոխումների ազդեցությունները զբաղվածության մակարդակի ու կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն սոցիալ-տնտեսական հետևանքներին, որոնք պայմանավորված են արտադրության ծավալների փոփոխությամբ, ձեռնարկությունների վերակազմավորմամբ, մասնավոր հատվածի ձևավորմամբ և աշխատատեղերի կառուցվածքի փոփոխությամբ։ Ուսումնասիրվում են գործազրկության տարբեր դրսևորումները, աշխատուժի մասնագիտական և տարածքային շարժունակությունը, աշխատանքի շուկայում պահանջվող որակավորումների փոփոխությունը և աշխատուժի վերապատրաստման անհրաժեշտությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական զբաղվածության քաղաքականության վերլուծությունը՝ ներառելով աշխատանքի տեղավորման աջակցության, մասնագիտական ուսուցման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և սոցիալական պաշտպանության հետ կապված մոտեցումները։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև փոքր և միջին ձեռնարկատիրության զարգացման նշանակությանը՝ այն դիտարկելով որպես տնտեսական ակտիվության և զբաղվածության ընդլայնման հնարավոր ուղղություն։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տարածքային անհամաչափություններին, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերում աշխատանքի հնարավորությունների տարբերություններին, ինչպես նաև աշխատանքային միգրացիայի և բնակչության եկամուտների հետ զբաղվածության փոխկապակցվածությանը։ Տնտեսական բարեփոխումների և աշխատանքի շուկայի ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տնտեսական կառուցվածքային փոփոխությունների սոցիալական ազդեցությունները և գնահատելու զբաղվածության կարգավորման մեխանիզմների դերը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը զբաղվածության հիմնախնդիրները դիտարկում է տնտեսական վերափոխումների լայն համատեքստում՝ համադրելով մակրոտնտեսական գործընթացների, աշխատանքի շուկայի, սոցիալական քաղաքականության և մարդկային ռեսուրսների օգտագործման հարցերը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում ֆեմինիստական շարժման ձևավորման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դրանց կրթական ու մանկավարժական նախադրյալներին։ Հետազոտության կենտրոնում կանանց իրավունքների, հավասար հնարավորությունների, կրթության հասանելիության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ գաղափարների ձևավորումն ու տարածումն է, ինչպես նաև կրթական միջավայրի դերը հասարակական պատկերացումների փոփոխության գործընթացում։ Քննության են առնվում ֆեմինիստական մտքի հիմնական գաղափարական ուղղությունները, դրանց պատմական զարգացումը և հայկական հասարակական ու մշակութային միջավայրում դրսևորման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության ազդեցությանը կանանց հասարակական դերերի վերաիմաստավորման, ինքնուրույնության և մասնագիտական մասնակցության հնարավորությունների ընդլայնման վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ ընտանիքի, դպրոցի, բարձրագույն կրթության, հասարակական կազմակերպությունների, լրատվամիջոցների և մշակութային միջավայրի դերին՝ որպես արժեքների ու սոցիալական պատկերացումների ձևավորման գործոնների։ Մանկավարժական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնք կարող են նպաստել մարդու արժանապատվության, հավասարության, փոխադարձ հարգանքի և խտրականության բացառման սկզբունքների վերաբերյալ գիտելիքների ու վերաբերմունքների ձևավորմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմականորեն ձևավորված սոցիալական դերերի, ավանդական պատկերացումների և նոր հասարակական մոտեցումների փոխազդեցությանը՝ փորձելով բացահայտել դրանց ազդեցությունը շարժման զարգացման բնույթի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև հայկական հասարակական մտքի, կանանց կրթության պատմության և հասարակական նախաձեռնությունների վերլուծություն՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են կրթական հնարավորությունների փոփոխությունները փոխկապակցվել կանանց հանրային մասնակցության ընդլայնման հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակաշրջանների առանձնահատկությունների համեմատությունը, քանի որ հասարակական շարժումների նպատակները, կազմակերպման ձևերը և հանրային ընկալումները փոփոխվում են պատմական ու սոցիալ-մշակութային պայմանների ազդեցությամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է մանկավարժության, սոցիոլոգիայի, պատմության և գենդերային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ֆեմինիստական շարժումը դիտարկելով որպես հասարակական և կրթական գործընթացների փոխազդեցությամբ զարգացող երևույթ։

Աշխատությունը նվիրված է առնետի գլխուղեղում և ենթաստամոքսային գեղձում նյարդակտիվ ամինաթթուների պարունակության և նյութափոխանակային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բնական ֆիզիոլոգիական վիճակի և փորձարարական շաքարախտի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային և ներզատական համակարգերի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ այն փոփոխությունները, որոնք շաքարախտի զարգացման ընթացքում կարող են առաջանալ կենսաբանական ակտիվություն ունեցող ամինաթթուների քանակական բաշխման մեջ։ Ուսումնասիրվող միացությունների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գամմա-ամինակարագաթթուն, գլուտամատը, գլուտամինը, ասպարտատը և դրանց նյութափոխանակության հետ կապված այլ ամինաթթուներ, որոնք մասնակցում են ինչպես գլխուղեղի նյարդաքիմիական գործընթացներին, այնպես էլ ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ կարգավորմանը։ Աշխատանքի շրջանակում համեմատվում են առողջ և փորձարարական շաքարախտ ունեցող կենդանիների համապատասխան հյուսվածքներում այդ նյութերի պարունակության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարման պայմաններում առաջացող կենսաքիմիական տեղաշարժերը։ Կարևորվում է գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի տվյալների զուգահեռ ուսումնասիրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր օրգաններում նյարդակտիվ ամինաթթուների նյութափոխանակության ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գլուտամինի և այլ ամինաթթուների հնարավոր դերին գամմա-ամինակարագաթթվի առաջացման գործընթացներում և այդ նյութափոխանակային ուղիների փոփոխություններին շաքարախտի պայմաններում։ Նման համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են նյութափոխանակային խանգարումները կապված նյարդաքիմիական համակարգերի և ենթաստամոքսային գեղձի կենսաքիմիական գործունեության փոփոխությունների հետ։ Արդյունքների վերլուծությունը կարևոր է փորձարարական դիաբետոլոգիայի, նեյրոքիմիայի և կենսաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նպաստում է շաքարախտի ժամանակ տարբեր օրգաններում ամինաթթվային նյութափոխանակության փոփոխությունների մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է նեյրոքիմիական և էնդոկրին-կենսաքիմիական մոտեցումները՝ շեշտադրելով գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի միջև նյութափոխանակային փոխառնչությունների նշանակությունը։

Աշխատությունը նվիրված է հատիկային հումքից սպիրտի արտադրության ընթացքում առաջացող կողմնակի նյութի արդյունավետ օգտահանման և դրա վերամշակման տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում արտադրական մնացորդի բաղադրության, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և հետագա օգտագործման հնարավորությունների գնահատումն է՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես հեռացման ենթակա թափոն, այլև որպես երկրորդային հումքային ռեսուրս։ Քննության են առնվում վերամշակման տեխնոլոգիական գործընթացների ընտրության և կատարելագործման սկզբունքները, նյութի արժեքավոր բաղադրիչների առավել ամբողջական օգտագործման հնարավորությունները և ստացվող արտադրանքի որակական հատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արտադրության նյութական հոսքերի արդյունավետ կառավարմանը, երկրորդային ռեսուրսների շրջանառության մեջ ներգրավմանը և հիմնական արտադրական գործընթացի հետ օգտահանման տեխնոլոգիայի փոխկապակցմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հումքի և վերամշակման արդյունքների բաղադրության համեմատական գնահատում, տեխնոլոգիական տարբերակների արդյունավետության ուսումնասիրություն և ստացվող երկրորդային արտադրանքի հնարավոր կիրառության ուղղությունների վերլուծություն։ Կարևորվում են նաև գործընթացի էներգատարությունը, ռեսուրսների օգտագործման արդյունավետությունը, արտադրական կորուստների նվազեցումը և վերամշակման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից նման տեխնոլոգիայի զարգացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնելու օրգանական արտադրական մնացորդների կուտակման և հեռացման հետ կապված խնդիրները՝ միաժամանակ նպաստելով արտադրության ավելի փակ և ռեսուրսախնայող համակարգի ձևավորմանը։ Երկրորդային հումքի հատկություններից կախված՝ դրա վերամշակման արդյունքները կարող են գնահատվել տարբեր արդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական կիրառությունների տեսանկյունից՝ առաջնահերթ համարելով համապատասխան որակի և անվտանգության պահանջների պահպանումը։ Տեխնոլոգիական լուծումների գնահատման ընթացքում կարևոր է նաև դրանց ինտեգրման հնարավորությունը գործող արտադրական համակարգերում՝ առանց հիմնական գործընթացի արդյունավետության նվազեցման։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է սննդարդյունաբերական տեխնոլոգիայի, երկրորդային հումքի վերամշակման, ռեսուրսախնայողության և բնապահպանական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հատիկային հումքի համալիր օգտագործման արդյունավետությունը և նվազեցնել արտադրության մնացորդային հոսքերը։

Աշխատությունը նվիրված է ջրային ռեսուրսների էներգետիկ օգտագործման տեսական և ինժեներական հիմնահարցերին՝ դարձելի հիդրոմեքենաների կիրառման պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում այն հիդրավլիկական մեքենաներն են, որոնք տարբեր աշխատանքային ռեժիմներում կարող են իրականացնել ինչպես հիդրավլիկական էներգիայի փոխակերպում մեխանիկական և էլեկտրական էներգիայի, այնպես էլ հակառակ գործընթացը՝ էներգիա ծախսելով ջուրը բարձր մակարդակ տեղափոխելու համար։ Այս սկզբունքը հատկապես կարևոր է պոմպակուտակիչ հիդրոէներգետիկ համակարգերում, որտեղ ջրային ավազանների միջև հոսքի կառավարումը հնարավորություն է տալիս համատեղելու էլեկտրաէներգիայի արտադրությունն ու էներգիայի կուտակումը։ Քննության են առնվում ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման պայմանները, հիդրոմեքենաների աշխատանքային բնութագրերը, տարբեր ռեժիմների միջև անցումների առանձնահատկությունները և հիդրավլիկական համակարգի հիմնական էներգետիկ ցուցանիշները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ջրի ճնշման, ծախսի, հզորության և օգտակար գործողության գործակցի փոխկապակցվածությանը, քանի որ դրանց ճիշտ գնահատումը որոշիչ նշանակություն ունի սարքավորումների աշխատանքի արդյունավետության համար։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հիդրավլիկական և էներգետիկ գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորում, մեքենայի բնութագրերի վերլուծություն և տարբեր շահագործման պայմաններում աշխատանքի համեմատական գնահատում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև ջրային համակարգի կարգավորման խնդիրներին, էներգահամակարգի փոփոխվող պահանջներին հիդրոմեքենաների աշխատանքի համապատասխանեցմանը և ջրային պաշարների ռացիոնալ բաշխմանը։ Դարձելի համակարգերի ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատանքի կայունության և հուսալիության գնահատումը, հատկապես այն պայմաններում, երբ սարքավորումները պարբերաբար փոխում են իրենց գործառնական ռեժիմը։ Ջրային ռեսուրսների կառավարման տեսանկյունից կարևորվում է նաև էներգետիկ նպատակներով ջրի բազմակի օգտագործման հնարավորությունը՝ համապատասխան տեխնիկական և բնապահպանական սահմանափակումների հաշվառմամբ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է հիդրավլիկայի, հիդրոմեքենաշինության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և էներգետիկայի սկզբունքները՝ նպաստելով դարձելի հիդրոմեքենաներով համալրված համակարգերի նախագծման, գնահատման և արդյունավետ շահագործման գիտատեխնիկական հիմքերի զարգացմանը։

Հրատարակությունը մասնագիտական մատենագիտական աշխատություն է, որը համակարգված ձևով ներկայացնում է շուրջ քառասուն տարվա ընթացքում հայերենով հրատարակված գրադարանագիտական և մատենագիտական գրականությունը։ Այն լույս է տեսել Երևանում 1962 թվականին և նախատեսված է եղել գրադարանագիտության ու մատենագիտության պատմությունն ուսումնասիրողների, գրադարանային ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Աշխատության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու Հայաստանում գրադարանային գործի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության ձևավորմանն ու զարգացմանը, ինչպես նաև պատկերացում կազմելու տարբեր ժամանակաշրջաններում ոլորտի առաջնահերթ թեմաների մասին։ Առանձին բաժնում ներկայացվում են Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանի հրատարակությունները, որոնք կարևոր դեր են ունեցել գրադարանային աշխատանքի մեթոդական ապահովման, մատենագիտական գործունեության և մասնագիտական գիտելիքների տարածման գործում։ Մեկ այլ բաժնում ընդգրկվում են հանրապետության լուսավորության և մշակույթի ոլորտի պետական կառույցների, ինչպես նաև Հայաստանի պետական գրապալատի կողմից հրատարակված գրադարանագիտական նյութերը։ Մատենագիտական գրառումների ամբողջությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրադարանային ֆոնդերի կազմակերպման, ընթերցողների սպասարկման, գրականության դասակարգման, կատալոգավորման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի, գրադարանային մեթոդիկայի և մասնագիտական պատրաստության վերաբերյալ հրատարակությունների զարգացումը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև մասնագիտական տպագիր ժառանգության պահպանման և հետադարձ որոնման համար, քանի որ մեկտեղում է տարբեր տարիներին և տարբեր հաստատությունների կողմից հրատարակված նյութերի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այն կարող է ծառայել որպես աղբյուր Հայաստանում գրադարանային համակարգի պատմության ուսումնասիրության համար՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ժամանակի ընթացքում ձևավորվել ոլորտի տեսական մոտեցումները, գործնական մեթոդները և մասնագիտական տերմինաբանությունը։ Մատենագիտական տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև գրադարանագիտական հրատարակչական գործունեության հիմնական ուղղություններն ու զարգացման փուլերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը հետադարձ մասնագիտական մատենագիտության կարևոր օրինակ է, որն ամփոփում է երկարատև ժամանակաշրջանի գրադարանագիտական գրականությունը և նպաստում ոլորտի պատմության ու մասնագիտական ժառանգության ուսումնասիրմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում սոցիալական և իրավական պետության սահմանադրական մոդելի ձևավորման, զարգացման և գործնական իրականացման տեսական ու իրավական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում սոցիալական պետության և իրավական պետության հասկացությունների բովանդակությունն է, դրանց փոխադարձ կապը, ինչպես նաև այդ սկզբունքների դերը սահմանադրական կարգի ընդհանուր համակարգում։ Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունն ամրագրում է երկիրը որպես ինքնիշխան, ժողովրդավարական, սոցիալական և իրավական պետություն, ինչի հիման վրա ուսումնասիրվում են պետական իշխանության կազմակերպման, իրավունքի գերակայության, մարդու արժանապատվության, հիմնական իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության և սոցիալական քաղաքականության սահմանադրական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սահմանադրական սկզբունքների և դրանց գործնական իրականացման փոխհարաբերությանը՝ դիտարկելով, թե ինչպիսի իրավական և ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ են անհրաժեշտ սահմանադրորեն ամրագրված արժեքների արդյունավետ կենսագործման համար։ Քննության են առնվում իշխանության սահմանափակման և օրինականության սկզբունքները, դատական պաշտպանության նշանակությունը, պետական մարմինների իրավական պատասխանատվությունը և անձի իրավունքների երաշխավորման մեխանիզմները։ Սոցիալական պետության բաղադրիչի շրջանակում կարևորվում են սոցիալական ապահովության, աշխատանքի, առողջապահության, արժանապատիվ կենսապայմանների և հասարակության տարբեր խմբերի պաշտպանության սահմանադրաիրավական հիմքերը։ Գործող սահմանադրական կարգավորումները նախատեսում են սոցիալական ապահովության և առողջության պահպանման իրավունքներ, ինչպես նաև տնտեսական, սոցիալական և մշակութային ոլորտներում պետական քաղաքականության հիմնական նպատակներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև սահմանադրական բարեփոխումների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի, իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների և սոցիալական պարտավորությունների իրավական ձևակերպման վրա՝ համադրելով տարբեր ժամանակաշրջանների սահմանադրական կարգավորումները։ Կարևոր ուղղություն է սոցիալական արդարության և իրավական որոշակիության սկզբունքների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև պետության սոցիալական պարտավորությունների և անհատի ազատության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը սոցիալ-իրավական պետության կայացումը դիտարկում է որպես շարունակական սահմանադրական և ինստիտուցիոնալ գործընթաց՝ միավորելով սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների պաշտպանության, սոցիալական քաղաքականության և պետական կառավարման հիմնահարցերը։

Աշխատությունը նվիրված է կոդային բաժանմամբ բազմակայան հասանելիություն ապահովող կապի համակարգերում ազդանշանների մոդուլյացիայի և դետեկտման տեսական ու տեխնիկական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեթոդներն են, որոնց միջոցով միևնույն հաճախականային տիրույթում միաժամանակ գործող բազմաթիվ բաժանորդների ազդանշանները տարբերակվում են հատուկ կոդային հաջորդականությունների կիրառմամբ։ Քննության են առնվում հաղորդվող տեղեկատվության մոդուլյացիայի սկզբունքները, ազդանշանների կառուցվածքը, կոդային բաժանման առանձնահատկությունները և ընդունիչ կողմում օգտակար ազդանշանի հայտնաբերման ու վերականգնման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմակի հասանելիության ինտերֆերենցիային, որը պայմանավորված է տարբեր օգտվողների ազդանշանների միաժամանակյա հաղորդմամբ և կարող է էական ազդեցություն ունենալ կապի հուսալիության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև աղմուկի, կապուղու փոփոխական բնութագրերի, ազդանշանների մակարդակների տարբերության և համաժամացման անճշտությունների ազդեցությունները ընդունման որակի վրա։ Մոդուլյացիայի տարբեր մոտեցումների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց արդյունավետությունը սպեկտրային ռեսուրսների օգտագործման, հաղորդման հուսալիության և ընդունիչ համակարգի բարդության տեսանկյունից։ Դետեկտման խնդիրների ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել ինչպես առանձին օգտվողի ազդանշանի հայտնաբերման, այնպես էլ մի քանի օգտվողների ազդանշանների համատեղ մշակման սկզբունքները՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել փոխադարձ խանգարումների ազդեցությունը։ Կարևոր նշանակություն ունի համակարգի հավանականային և մաթեմատիկական մոդելավորումը, որի միջոցով հնարավոր է վերլուծել սխալների առաջացման օրինաչափությունները և կապի որակի կախվածությունը տարբեր պարամետրերից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև կոդային հաջորդականությունների հատկություններին, թողունակության սահմանափակումներին և համակարգի օգտվողների թվի աճի ազդեցությանը հաղորդման արդյունավետության վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կապի տեսության, թվային ազդանշանների մշակման և տեղեկատվության հաղորդման համակարգերի մոտեցումները՝ նպաստելով կոդային բաժանմամբ բազմակի հասանելիության համակարգերում ազդանշանների ձևավորման ու ընդունման գործընթացների ավելի արդյունավետ կազմակերպման տեսական հիմքերի զարգացմանը։

Հրատարակությունը մեթոդական բնույթի ուղեցույց է, որը նվիրված է գրադարանային կենտրոնացված համակարգի պայմաններում ոչ ստացիոնար սպասարկման կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և գործնական մեթոդներին։ Այն նախատեսված է գրադարանային աշխատողների համար և ուղղված է հատկապես այն ընթերցողների սպասարկման բարելավմանը, որոնք բնակության վայրի, աշխատանքի, ուսման կամ այլ հանգամանքների պատճառով չեն կարող կանոնավոր օգտվել մշտական գրադարանային ստորաբաժանումներից։ Նյութերում կարող են ներկայացվել շարժական գրադարանների, գրքատար ծառայությունների, գրադարանային կետերի և սպասարկման այլ արտագնա ձևերի կազմակերպման վերաբերյալ մեթոդական հանձնարարականներ։ Ուշադրություն է դարձվում սպասարկվող բնակչության և կազմակերպությունների ընթերցողական պահանջների ուսումնասիրմանը, սպասարկման տարածքների ընտրությանը, գրականության նպատակային համալրմանն ու շրջանառությանը, ինչպես նաև կենտրոնական գրադարանի և ոչ ստացիոնար սպասարկման կետերի միջև աշխատանքային կապերի ձևավորմանը։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային հավաքածուների ընտրության, ժամանակավոր տրամադրման, հաշվառման, փոխանակման և վերադարձի կազմակերպման հարցերը։ Մեթոդական ցուցումները կարող են անդրադառնալ նաև ընթերցողների ներգրավման միջոցներին, գրականության հանրայնացմանը, թեմատիկ ցուցադրությունների և տեղեկատվական միջոցառումների կազմակերպմանը՝ հաշվի առնելով սպասարկվող խմբերի հետաքրքրություններն ու կարիքները։ Կենտրոնացված համակարգի շրջանակում նման ծառայությունների կազմակերպումը դիտարկվում է որպես միասնական գրադարանային ցանցի բաղադրիչ, որտեղ կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների ռեսուրսները համատեղ օգտագործվում են ավելի լայն տարածքային ընդգրկում ապահովելու նպատակով։ Ուղեցույցը կարող է ներկայացնել նաև աշխատանքի պլանավորման, վիճակագրական հաշվառման, սպասարկման արդյունքների գնահատման և գրադարանային աշխատողների պարտականությունների բաշխման սկզբունքներ։ Պատմական տեսանկյունից հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանում բնակչության գրադարանային սպասարկման հասանելիության ընդլայնման մեթոդները և կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի աշխատանքի կազմակերպական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ այն գործնական օժանդակ միջոց է՝ ուղղված գրադարանային ծառայությունների տարածքային հասանելիության բարձրացմանը, ընթերցողների տարբեր խմբերի ընդգրկմանը և ոչ ստացիոնար սպասարկման համակարգված կազմակերպմանը։

Բազմամաս աշխատությունը նվիրված է Վրաստանի և Հայաստանի պատմությանը, աշխարհագրությանը, բնակչությանը, մշակութային կյանքին և հասարակական զարգացման առանձնահատկություններին՝ երկու հարևան երկրների վերաբերյալ նյութերը ներկայացնելով տարածաշրջանային լայն համատեքստում։ Երեք մասերից կազմված կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս թեմաները ներկայացնել առավել մանրամասն և համակարգված՝ անդրադառնալով բնական միջավայրին, բնակավայրերին, պատմական անցյալին, ժողովուրդների կենցաղին, ավանդույթներին, կրոնական ու մշակութային ժառանգությանը և տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտներին։ Պատմական նյութը կարող է ընդգրկել տարբեր ժամանակաշրջաններում հայկական և վրացական հասարակությունների զարգացման կարևոր փուլերը, պետական կազմավորումների պատմությունը, արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը և Հարավային Կովկասում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում հայ-վրացական փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու երկու ժողովուրդների միջև ձևավորված տնտեսական, մշակութային և հասարակական կապերը։ Աշխարհագրական նկարագրություններում ուշադրություն կարող է դարձվել լեռնային համակարգերին, գետերին, բնակլիմայական պայմաններին, հաղորդակցության ուղիներին և բնակչության տարածքային տեղաբաշխմանը՝ դրանք կապելով տնտեսության ու բնակավայրերի զարգացման հետ։ Ազգագրական բնույթի հատվածները կարող են տեղեկություններ պարունակել ավանդական կենցաղի, բնակարանների, հագուստի, սովորույթների, արհեստների և համայնքային կյանքի վերաբերյալ։ Միաժամանակ նման աշխատությունը կարևոր է ուսումնասիրել իր ստեղծման ժամանակաշրջանի գիտական ու հասարակական պատկերացումների համատեքստում, քանի որ ժողովուրդների, պատմական իրադարձությունների և տարածաշրջանային հարաբերությունների նկարագրությունները կարող են արտացոլել տվյալ դարաշրջանին բնորոշ տերմինաբանությունը, հեղինակային դիտանկյունը և պատմագրական մոտեցումները։ Հետևաբար այն արժեքավոր է ոչ միայն որպես Հայաստանի և Վրաստանի վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքածու, այլև որպես աղբյուր՝ ուսումնասիրելու, թե ինչպես են երկու երկրները ներկայացվել համապատասխան ժամանակաշրջանի աշխարհագրական, պատմագիտական և ազգագրական գրականության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ բազմահատոր կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ձևավորելու Հարավային Կովկասի երկու երկրների բնական, պատմական և մշակութային միջավայրի համալիր պատկեր՝ միաժամանակ ընդգծելով նրանց առանձնահատկություններն ու դարավոր փոխառնչությունները։

Հրատարակությունը գրադարանային և մատենագիտական աշխատանքի համար նախատեսված գործնական տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է գրականության համակարգման ընթացքում հեղինակային նշանների միասնական և հետևողական ձևավորումը։ Այն ներկայացնում է հատուկ կառուցվածքով դասավորված պայմանական թվային նշանակումներ, որոնք համապատասխանեցվում են հեղինակների ազգանունների, կազմակերպությունների անվանումների կամ առանց անհատական հեղինակի հրատարակությունների վերնագրերի սկզբնական տառերին ու տառակապակցություններին։ Երկանիշ և եռանիշ համակարգերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս տարբեր ծավալի գրքային հավաքածուներում ապահովելու անհրաժեշտ մանրամասնության աստիճան և գրքերի առավել ճշգրիտ դասավորություն։ Երկանիշ տարբերակը սովորաբար հարմար է համեմատաբար փոքր հավաքածուների համար, մինչդեռ եռանիշ կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն տարբերակելու նույն կամ մոտ սկզբնատառերով սկսվող հեղինակային տվյալները և կիրառելի է ավելի մեծ գրադարանային ֆոնդերում։ Նման աղյուսակների գործնական նշանակությունը հատկապես կարևոր է գրադարակային դասավորության ժամանակ, քանի որ դասակարգման ցուցիչի հետ համակցված հեղինակային նշանը ձևավորում է գրքի տեղը որոշող պայմանանիշի կարևոր բաղադրիչը։ Տեղեկատուն օգնում է գրադարանավարին արագ ընտրել անհրաժեշտ թվային նշանակումը և նույն սկզբունքով մշակել տարբեր փաստաթղթեր՝ նվազեցնելով անհամապատասխանությունների հավանականությունը։ Այն կարող է կիրառվել գրքերի, պարբերականների, ժողովածուների և գրադարանային հավաքածուի այլ նյութերի տեխնիկական մշակման ընթացքում։ Միասնական համակարգի օգտագործումը հեշտացնում է ոչ միայն նյութերի տեղադրումը, այլև դրանց հետագա որոնումը, վերադարձը համապատասխան տեղ և ֆոնդի ընդհանուր կազմակերպումը։ Հրատարակությունն ունի նաև ուսումնական նշանակություն՝ կիրառվելով գրադարանային գործի մասնագետների պատրաստման և վերապատրաստման ընթացքում՝ որպես փաստաթղթերի դասակարգման ու պայմանանիշավորման գործնական գործիք։ Ընդհանուր առմամբ այն գրադարանային տեխնոլոգիական գործընթացների ստանդարտացմանն ուղղված մասնագիտական օժանդակ միջոց է, որը նպաստում է գրքային ֆոնդերի տրամաբանական դասավորությանը, սպասարկման արդյունավետ կազմակերպմանը և փաստաթղթերի արագ հայտնաբերմանը։

Հրատարակությունը ուսումնամեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նախատեսված է հանրային սպասարկում իրականացնող գրադարանների աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման և սեմինար պարապմունքների կազմակերպման համար։ Այն կարող է ընդգրկել գրադարանային աշխատանքի հիմնական ուղղություններին վերաբերող տեսական պարզաբանումներ, գործնական հանձնարարականներ, քննարկման թեմաներ, մեթոդական խորհուրդներ և մասնագիտական գրականության ցանկեր։ Նյութերի միջոցով ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմանը, գրքային հավաքածուների համալրմանն ու օգտագործմանը, գրականության դասակարգմանն ու մատենագիտական մշակմանը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքին և ընթերցանության կազմակերպման տարբեր ձևերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների և այլ մշակութային-լուսավորական միջոցառումների նախապատրաստման վերաբերյալ մեթոդական առաջարկությունները։ Սեմինարային ձևաչափը հնարավորություն է տալիս նյութը կիրառել ոչ միայն ինքնուրույն ուսումնասիրության, այլև խմբային մասնագիտական քննարկումների, փորձի փոխանակման և գործնական խնդիրների վերլուծության ընթացքում։ Առանձին թեմաներ կարող են վերաբերել տարբեր տարիքային և մասնագիտական խմբերի ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրմանը, գրադարանային սպասարկման որակի բարձրացմանը և գրադարանավարի մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը։ Ժողովածուն կարող է ներառել նաև վերահսկողական հարցեր և գործնական առաջադրանքներ, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ամրապնդել սեմինարների ընթացքում ձեռք բերված գիտելիքները։ Պատմական տեսանկյունից նման նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանային կրթության և մասնագիտական վերապատրաստման համակարգի ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանավարներին ներկայացվող մասնագիտական պահանջները, աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները և ընթերցողների հետ հաղորդակցության ընդունված ձևերը։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս հետևելու գրադարանների հասարակական և մշակութային գործառույթների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է ուսումնական ձեռնարկի և մեթոդական ուղեցույցի գործառույթները՝ նպաստելով գրադարանային աշխատանքի համակարգված կազմակերպմանը, մասնագիտական գիտելիքների կատարելագործմանը և աշխատողների փորձի փոխանակմանը։