Բժշկության պատմություն

Технология

Գիրքը նվիրված է ջերմային պիկային կայաններ ներառող էներգահամակարգերի աշխատանքի օպտիմալ ռեժիմների ընտրության և կառավարման խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքում ներկայացվում են էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի շահագործման առանձնահատկությունները, պիկային բեռնվածությունների կարգավորման անհրաժեշտությունը և ջերմային կայանների արդյունավետ օգտագործման մեթոդները։ Հեղինակը վերլուծում է էներգահամակարգերի ռեժիմների ձևավորման վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ էլեկտրական բեռների փոփոխականությունը, արտադրական հզորությունների բաշխումը, վառելիքային ծախսերը, կայանների տեխնիկական հնարավորությունները և համակարգի հուսալիության պահանջները։ Գրքում ուսումնասիրվում են մաթեմատիկական մոդելավորման, օպտիմալացման մեթոդների և տեխնիկատնտեսական հաշվարկների կիրառման եղանակները՝ նպատակ ունենալով ապահովել էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում և նվազեցնել շահագործման ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմային պիկային կայանների դերին էներգահամակարգի հավասարակշռության պահպանման, բեռների ծածկման և էլեկտրամատակարարման կայունության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատությունում ներկայացվում են ռեժիմների ընտրության չափանիշներ, կառավարման մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են կիրառվել էներգետիկ համակարգերի նախագծման ու շահագործման ընթացքում։ Գիրքը նախատեսված է էներգետիկայի ոլորտի մասնագետների, էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և տեխնիկական բուհերի ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են էներգահամակարգերի օպտիմալ կառավարմամբ և ջերմաէներգետիկ կայանների արդյունավետ շահագործմամբ։

Экономика

Առաջարկի օրենքը տնտեսագիտության հիմնական սկզբունքներից մեկն է, որը բացատրում է վաճառողների վարքագիծը շուկայում։ Դրա էությունը կայանում է նրանում, որ այլ հավասար պայմաններում ապրանքի կամ ծառայության գնի բարձրացման դեպքում դրա առաջարկվող քանակը մեծանում է, իսկ գնի նվազման դեպքում՝ նվազում։ Այսինքն՝ գնի և առաջարկի միջև գոյություն ունի ուղիղ հարաբերակցություն։ Առաջարկը ցույց է տալիս, թե որքան ապրանք են արտադրողները պատրաստ վաճառել տարբեր գների պայմաններում որոշակի ժամանակահատվածում։ Առաջարկի օրենքի հիմքում ընկած է շահույթի ստացման մոտիվը, քանի որ բարձր գները արտադրողներին հնարավորություն են տալիս ավելի մեծ եկամուտ ստանալ և խթանում են արտադրության ընդլայնումը։ Առաջարկի վրա ազդում են նաև ոչ գնային գործոններ, ինչպիսիք են արտադրական ծախսերը, տեխնոլոգիական առաջընթացը, հարկերը, պետական քաղաքականությունը և արտադրողների թիվը շուկայում։ Օրինակ՝ եթե նվազում են արտադրական ծախսերը կամ բարելավվում է տեխնոլոգիան, առաջարկը կարող է աճել նույնիսկ նույն գնի պայմաններում։ Առաջարկի օրենքը կարևոր է շուկայի հավասարակշռության ձևավորման համար, քանի որ այն համադրվում է պահանջարկի օրենքի հետ՝ որոշելով շուկայական գինը և վաճառվող քանակը։ Այս սկզբունքը լայնորեն օգտագործվում է տնտեսական վերլուծության մեջ՝ հասկանալու շուկաների աշխատանքը և կանխատեսելու տնտեսական փոփոխությունները։

История

Աշխատությունը նվիրված է V–VIII դարերի հայ սրբախոսական (ագիոգրաֆիկ) գրականության պատմագիտական արժեքի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով այդ ժանրի աղբյուրագիտական նշանակությունը հայ միջնադարյան պատմության վերականգնման գործում։ Գրքում վերլուծվում են սրբերի վարքագրությունները, նահատակությունների նկարագրությունները և եկեղեցական ավանդությունները՝ որպես պատմական իրականության արտացոլման յուրահատուկ ձևեր։ Հեղինակը ներկայացնում է սրբախոսական տեքստերի ձևավորման պատմական և մշակութային պայմանները, դրանց գաղափարական հիմքերը և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե ինչպես են այս ստեղծագործությունները պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանի սոցիալական հարաբերությունների, քաղաքական իրավիճակի, կենցաղի և մտածողության մասին արժեքավոր տեղեկություններ։ Աշխատության մեջ համադրվում են գրավոր աղբյուրների քննություն և պատմական համեմատական վերլուծություն՝ ցույց տալու համար սրբախոսական գրականության դերը որպես միջնադարյան պատմության կարևոր երկրորդային, բայց հաճախ անփոխարինելի աղբյուր։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայագետների, պատմաբանների, բանասիրագետների և եկեղեցական գրականության հետազոտողների համար՝ նպաստելով V–VIII դարերի հայ մշակույթի և պատմական գիտակցության խորքային ըմբռնմանը։

История

Այս աշխատանքը նվիրված է «Հայկական հարցի» քննարկմանը Լոզանի կոնֆերանսի (1922–1923 թթ.) շրջանակում՝ ընդգծելով Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ձևավորված միջազգային քաղաքական իրավիճակը և Օսմանյան կայսրության ժառանգության վերաձևավորման գործընթացը։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես Հայկական հարցը, որը XIX դարի վերջից և հատկապես 1915 թվականի իրադարձություններից հետո դարձել էր միջազգային դիվանագիտության կարևոր թեմա, աստիճանաբար կորցրեց իր կենտրոնական տեղը մեծ տերությունների օրակարգում՝ նոր աշխարհաքաղաքական հավասարակշռության ձևավորման պայմաններում։ Լոզանի կոնֆերանսում, որտեղ որոշվում էր Թուրքիայի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակը և սահմանները, հայկական պատվիրակությունները և սփյուռքյան կազմակերպությունները փորձում էին բարձրացնել հայ ժողովրդի անվտանգության, տարածքային պահանջների և պետականության վերականգնման հարցերը, սակայն այդ ջանքերը բախվում էին մեծ տերությունների քաղաքական շահերին և Թուրքիայի դիրքորոշմանը։ Աշխատության մեջ մանրամասն ներկայացվում է դիվանագիտական պայքարը, տարբեր առաջարկների քննարկումը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ Սևրի պայմանագրով նախատեսված հայկական պետականության գաղափարը Լոզանում փաստացի չիրագործվեց։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային հարաբերությունների իրական քաղաքականությանը (realpolitik), որտեղ իրավական և բարոյական հիմնավորումները հաճախ զիջում էին ռազմավարական և տնտեսական շահերին։ Նշվում է նաև հայկական պատվիրակությունների գործունեությունը, նրանց ներկայացրած հուշագրերն ու փորձերը՝ ստանալու միջազգային երաշխիքներ կամ հովանավորություն, որոնք սակայն մնացին առանց գործնական արդյունքի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Հայկական հարցի աստիճանական մարգինալացումը Լոզանի գործընթացում և դրա հետևանքները հայ ժողովրդի քաղաքական և տարածքային խնդիրների լուծման համար XX դարի առաջին կեսում։

Философия

Գիրքը ուսումնասիրում է Բորիս Վիանի ստեղծագործական աշխարհը՝ կենտրոնանալով նրա կապի վրա պաթաֆիզիկայի հետ՝ որպես երևակայական գիտության և գեղարվեստական մտածողության յուրահատուկ համակարգի։ Հեղինակը ներկայացնում է, թե ինչպես Վիանի գրականությունը դուրս է գալիս դասական ռեալիզմի սահմաններից և ձևավորում է մի իրականություն, որտեղ հումորը, սարկազմը, աբսուրդը և լեզվական խաղերը դառնում են հիմնական կառուցողական սկզբունքներ։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է պաթաֆիզիկայի ազդեցությունը Վիանի աշխարհայացքի վրա՝ այն դիտարկելով ոչ միայն որպես գրական հնարք, այլ որպես մտածողության մեթոդ, որը քանդում է ավանդական տրամաբանությունը և առաջարկում նոր մոտեցում իրականության ընկալմանը։ Գրքում քննարկվում են նաև Վիանի ստեղծագործությունների կապերը ֆրանսիական ավանգարդի, էքզիստենցիալիզմի և 20-րդ դարի մշակութային շարժումների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես նրա տեքստերը միաժամանակ խաղային են և խորապես փիլիսոփայական։

Литература

Սա գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ գրող, հրապարակախոս և մշակութային գործիչ Կոստան Զարյանի կյանքի ուղու, ստեղծագործական գործունեության և գաղափարական աշխարհայացքի համակողմանի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են նրա կենսագրական հիմնական փուլերը, կրթական և մշակութային ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև նրա մասնակցությունը սփյուռքահայ և եվրոպական գրական միջավայրերին։ Վերլուծվում են Զարյանի արձակ և հրապարակախոսական գործերը, դրանց թեմատիկ բազմազանությունը, ոճական առանձնահատկությունները և փիլիսոփայական-մշակութային շերտերը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ինքնության, հայրենիքի, քաղաքակրթության և մարդու հոգևոր որոնումների գաղափարներին։ Քննարկվում է նրա գրական ժառանգության ազդեցությունը հայ արդի գրական մտքի զարգացման վրա, ինչպես նաև նրա տեղը համաշխարհային մոդեռնիստական շարժումների համատեքստում։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ գրականագիտության և մշակութաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով Կոստան Զարյանի ստեղծագործական ժառանգության ավելի խորքային գիտական ընկալմանը։