ԻՆՖՈՐՄԱՏԻԿԱ ԵՒ ՏԵՂԵԿԱՏՎԱԿԱՆ ՏԵԽՆՈԼՈԳԻԱՆԵՐԻ ՀԻՄՈՒՆՔՆԵՐ

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հողմային էներգիայի օգտագործման նախագծերի տեխնիկական, տնտեսական և էներգետիկ արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հողմային ռեսուրսների ներուժի գնահատումը, էներգիայի արտադրության կանխատեսումը, համապատասխան տեխնոլոգիական լուծումների ընտրությունը և ներդրումային ծրագրերի տնտեսական նպատակահարմարության որոշումն են։ Քննվում են քամու արագության ու ուղղության փոփոխականության, տեղանքի բնական և կլիմայական առանձնահատկությունների, հողմային կայանքների տեխնիկական բնութագրերի և էլեկտրաէներգետիկական համակարգին դրանց ինտեգրման փոխկապակցվածությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էներգիայի հնարավոր արտադրության և իրական արտադրողականության միջև տարբերությունների գնահատմանը, քանի որ հողմային ռեսուրսների անկայունությունը կարող է էական ազդեցություն ունենալ նախագծի ընդհանուր արդյունավետության վրա։ Տնտեսական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են կապիտալ ներդրումները, շահագործման և սպասարկման ծախսերը, նախագծի ծառայության ժամանակահատվածում ակնկալվող էներգետիկ արդյունքը և ֆինանսական արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է նաև նախագծերի իրականացման վայրի ընտրությունը, քանի որ տեղանքի ռելիեֆը, ենթակառուցվածքների հասանելիությունը և էլեկտրական ցանցին միացման հնարավորությունները կարող են ազդել ինչպես արտադրողականության, այնպես էլ ընդհանուր ծախսերի վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր նախագծային տարբերակների համեմատական գնահատում և զգայունության վերլուծություն՝ պարզելու համար, թե հիմնական տեխնիկական ու տնտեսական գործոնների փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում վերջնական արդյունքների վրա։ Առանձին ուղղություն է հողմային էներգետիկայի բնապահպանական առավելությունների և հնարավոր ազդեցությունների գնահատումը՝ այն դիտարկելով վերականգնվող էներգետիկայի և էներգետիկ համակարգերի կայուն զարգացման համատեքստում։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև պետական աջակցության, էներգետիկ շուկայի պայմանների և ներդրումային միջավայրի նշանակությունը նման ծրագրերի տնտեսական կենսունակության համար։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է վերականգնվող էներգետիկայի, էներգետիկ տնտեսագիտության, տեխնիկական նախագծման և ներդրումային վերլուծության մոտեցումները՝ հողմաէներգետիկ ծրագրերի արդյունավետության բազմակողմանի գնահատման և դրանց իրագործման առավել նպատակահարմար պայմանների բացահայտման նպատակով։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է կոնյակի որակի վերահսկման և նույնականացման համար նոր անալիտիկ մեթոդների մշակման և կիրառման խնդիրներին՝ ընդգծելով ալկոհոլային խմիչքների քիմիական կազմի բարդությունը և դրա ստանդարտացման անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը վերլուծում է կոնյակի հիմնական բաղադրիչները՝ սպիրտներ, էթերներ, թթուներ, ֆենոլային միացություններ և բույրային միացությունների համալիր համակարգը, որոնք ձևավորում են արտադրանքի օրգանոլեպտիկ հատկությունները։ Գրքում դիտարկվում են ժամանակակից անալիտիկ մոտեցումները՝ գազային քրոմատոգրաֆիա, զանգվածային սպեկտրոմետրիա, բարձր արդյունավետության հեղուկ քրոմատոգրաֆիա և սպեկտրոֆոտոմետրիկ մեթոդներ՝ որպես կոնյակի իսկության և որակի գնահատման գործիքներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կեղծումների հայտնաբերման, ծագման վերահսկման և հնեցման աստիճանի որոշման մեթոդներին՝ քիմիական մատնահետքի (chemical fingerprinting) կիրառմամբ։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև տվյալների մշակման վիճակագրական և քիմոմետրիկ մոտեցումները՝ բազմաչափ վերլուծության հիման վրա արտադրանքի դասակարգման և որակի կանխատեսման համար։ Աշխատությունը ընդգծում է նոր անալիտիկ մեթոդների կարևորությունը սննդային անվտանգության, արտադրանքի ստանդարտացման և սպառողների պաշտպանության գործում։

Сельское хозяйство

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գետնանուշի նոր սորտերի մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիաների ուսումնասիրմանը և արտադրության համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական լուծումների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր սորտերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց բերքատվությունը և որակական ցուցանիշները, ինչպես նաև մշակության պայմաններին հարմարվողականությունը՝ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական առանձնահատկությունները հաշվի առնելով։ Գետնանուշը ջերմասեր և լուսասեր մշակաբույս է, որի հաջող մշակության համար կարևոր են հողի ջերմաստիճանը, խոնավության ապահովումը, հողի կառուցվածքը, սննդանյութերի հասանելիությունը և բույսի զարգացման տարբեր փուլերում իրականացվող խնամքի աշխատանքների ճիշտ կազմակերպումը։ Հայաստանի ագրարային գիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական պայմանները կարող են բավարարել գետնանուշի բնականոն աճի և բարձր բերքատվության պահանջները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից մեկը տարբեր նոր սորտերի համեմատական գնահատումն է։ Հետազոտությունների արդյունքում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, «Լիա», «Մոկետ», «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերը, որոնց միջև արձանագրվել են բերքատվության, վեգետացիայի տևողության, ունդերի քանակի, սերմերի զանգվածի և քիմիական կազմի տարբերություններ։ 2018–2019 թվականների փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» սորտի միջին բերքատվությունը կազմել է 29,2 ց/հա, «Մոկետինը»՝ 28,5 ց/հա, «TMV3»-ինը՝ 24,6 ց/հա, իսկ «Վիրջինիա» սորտինը՝ 24,0 ց/հա։ Հատկանշական է, որ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերը ոչ միայն բարձր բերքատվությամբ են առանձնացել, այլև ավելի վաղահաս են եղել․ դրանց բերքահավաքը կատարվել է հոկտեմբերի առաջին տասնօրյակում, մինչդեռ ուսումնասիրված մյուս սորտերի բերքահավաքը տեղափոխվել է նոյեմբերի առաջին տասնօրյակ։ Այս առանձնահատկությունը կարևոր գործնական առավելություն է, քանի որ վաղահասությունը կարող է նվազեցնել ուշ աշնանային անբարենպաստ եղանակային պայմանների ազդեցության ռիսկը և հնարավորություն տալ բերքը ժամանակին հավաքելու։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սերմերի որակի գնահատումը։ Հետազոտվել են հում սպիտակուցի, ճարպերի և շաքարների պարունակությունը, քանի որ գետնանուշի արտադրական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ստացվող բերքի քանակով, այլև դրա սննդային ու տեխնոլոգիական որակով։ Փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի սերմերում հում սպիտակուցի պարունակությունը համապատասխանաբար կազմել է 28,63% և 28,45%, իսկ «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերում՝ 27,38% և 27,30%։ «Լիա» սորտն առանձնացել է նաև ընդհանուր շաքարների և ճարպերի ավելի բարձր պարունակությամբ։ Աշխատանքի տեխնոլոգիական կողմը վերաբերում է գետնանուշի մշակության տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետությանը։ Գետնանուշի արտադրության համար կարևոր են հողի նախապատրաստումը, ցանքի ճիշտ ժամկետի և եղանակի ընտրությունը, բույսերի սնուցումը, ոռոգումը, միջշարային մշակումները, մոլախոտերի դեմ պայքարը և բերքահավաքի ժամանակի ճիշտ որոշումը։ Գետնանուշի առանձնահատկությունն այն է, որ բեղմնավորումից հետո գինոֆորը ներթափանցում է հողի մեջ, և պտղի զարգացումը տեղի է ունենում հողում, ուստի հողի ֆիզիկական վիճակը և դրա խոնավության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունեն բերքի ձևավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև պարարտացման խնդիրը։ Նախկին ուսումնասիրություններում Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գնահատվել է բակտերիական, օրգանական և հանքային պարարտանյութերի ազդեցությունը գետնանուշի տարբեր սորտերի կենսաչափական և բերքի կառուցվածքային ցուցանիշների վրա, ինչը ցույց է տալիս, որ մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ սնուցման համակարգը դիտարկվել է որպես կարևոր ագրոտեխնիկական գործոն։ Գետնանուշը միաժամանակ պատկանում է բակլազգիների ընտանիքին և կարող է մասնակցել հողի ազոտային ռեժիմի բարելավմանը, ինչի շնորհիվ դրա մշակությունը կարող է որոշակի դրական ազդեցություն ունենալ հողի բերրիության վրա։ Այդ հանգամանքը մշակաբույսը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես սննդային և յուղատու մշակաբույս, այլև որպես ցանքաշրջանառության բաղադրիչ։ Հետազոտության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Լուսինե Գ. Մաթևոսյանի ատենախոսությունն է, որը պաշտպանվել է 2015 թվականի փետրվարի 24-ին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում՝ «Բուսաբուծություն, խաղողագործություն, պտղաբուծություն և բույսերի պաշտպանություն» մասնագիտությամբ։ Ատենախոսության հեղինակային սեղմագիրը 2015 թվականին հրատարակվել է 27 էջ ծավալով, ներառում է նկարներ և աղյուսակներ, իսկ օգտագործված գրականության ցանկը կազմված է 5 աղբյուրից։ Հետազոտության արդյունքները գործնական նշանակություն ունեն Հայաստանի գետնանուշի արտադրության ընդլայնման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս առանձնացնել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմար սորտերը և դրանց համար մշակել ավելի արդյունավետ ագրոտեխնիկական մոտեցումներ։ Ստացված տվյալները հատկապես նպաստավոր են «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի արտադրական ներդրման տեսանկյունից․ հետազոտությունների համաձայն՝ դրանք համատեղում են վաղահասությունը, համեմատաբար բարձր բերքատվությունը և սերմերի լավ որակական ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր գիտագործնական աղբյուր է Հայաստանի պայմաններում գետնանուշի մշակության, նոր սորտերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման և արտադրության արդյունավետության գնահատման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, գիտաշխատողներին, գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին և Արարատյան դաշտավայրում նոր ու բարձրարժեք մշակաբույսերի արտադրության հնարավորություններն ուսումնասիրող մասնագետներին։

Литература

Այս գրականագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Գուրգեն Մահարու պոեզիայի թեմատիկ և գեղարվեստական առանձնահատկությունների քննությանը, նրա բանաստեղծական աշխարհի, քնարական մտածողության, լեզվական ինքնատիպության և ստեղծագործական զարգացման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու ներաշխարհն է, անձնական հիշողությունը, հայրենիքի ու բնաշխարհի զգացողությունը, սերը, կորուստը, ժամանակի ընթացքը և պատմական իրադարձությունների ազդեցությունը անհատի հոգևոր աշխարհի վրա։ Մահարու պոեզիայում անձնական ապրումն ու պատմական իրականությունը հաճախ միահյուսվում են՝ ստեղծելով քնարական խոսք, որտեղ անհատական հիշողությունը վերածվում է ավելի լայն սերնդային և ազգային փորձառության արտահայտության։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ բանաստեղծի վաղ շրջանի ստեղծագործական որոնումներին և հետագա տարիներին ձևավորված ավելի հասուն ու խոհական քնարերգությանը՝ բացահայտելով նրա բանաստեղծական մտածողության փոփոխություններն ու շարունակականությունը։ Առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում բնության թեման, քանի որ բնապատկերը նրա ստեղծագործություններում հաճախ ոչ միայն արտաքին աշխարհի նկարագրություն է, այլև հոգեբանական վիճակի, հիշողության և զգացմունքի արտահայտման միջոց։ Բնության պատկերները, հայրենի վայրերի հիշողությունները և անցյալի հետ կապված տեսարանները կարող են ստեղծել կարոտի, մտերմության, երբեմն էլ կորստի ու ժամանակի անդառնալիության զգացողություն։ Կարևոր թեմա է նաև սերը, որը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անձնական զգացմունք, այլև որպես մարդու հոգևոր գոյության, հիշողության և կյանքի իմաստավորման կարևոր բաղադրիչ։ Մահարու պոեզիայի ուսումնասիրության ժամանակ նշանակալի է նրա լեզվի և ոճի քննությունը․ բանաստեղծական խոսքին բնորոշ են պատկերավորությունը, հուզական անմիջականությունը, պարզ ու բնական արտահայտությունը, ինչպես նաև երբեմն հեգնական կամ ինքնախոհական երանգները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև պատմական և կենսագրական փորձառությունների ազդեցությունը նրա ստեղծագործության վրա՝ հատկապես այն հանգամանքը, թե ինչպես են ժամանակի ծանր իրադարձությունները, բաժանումները, կորուստներն ու հիշողությունները վերափոխվում գեղարվեստական պատկերների և խոհերի։ Այս համատեքստում նրա պոեզիան ձեռք է բերում ոչ միայն անհատական, այլև սերնդային հիշողության նշանակություն։ Կարևոր է նաև բանաստեղծի ստեղծագործության մեջ անցյալի և ներկայի փոխհարաբերությունը․ հիշողությունը հաճախ դառնում է ժամանակի անցողիկությանը դիմակայելու և կորցրած աշխարհի հետ հոգևոր կապը պահպանելու միջոց։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Գուրգեն Մահարու պոեզիան որպես անձնական և պատմական հիշողության, սիրո, բնության, հայրենիքի և մարդկային ճակատագրի թեմաների շուրջ ձևավորված ինքնատիպ քնարական աշխարհ՝ ընդգծելով նրա բանաստեղծական խոսքի հուզական խորությունը, պարզությունն ու գեղարվեստական արտահայտչականությունը։

История

Աշխատությունը նվիրված է Ագաթանգեղոսի պատմական երկին և դրա բովանդակության ու ծագման ուսումնասիրությանը։ Ագաթանգեղոսի անունով հայտնի երկը հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից է․ այն ներկայացնում է Հայաստանի քրիստոնեացման ավանդությունը, Տրդատ Գ թագավորի և Գրիգոր Լուսավորչի գործունեությունը, ինչպես նաև քրիստոնեության տարածման հետ կապված պատմական ու կրոնական իրադարձությունները։ Գրքի երկրորդ՝ ուսումնասիրական ուղղվածությունն ընդգծում է հին պատմագրական աղբյուրի քննության անհրաժեշտությունը՝ ուշադրություն դարձնելով երկի կառուցվածքին, պատմական տեղեկություններին, հեղինակային ավանդությանը և տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա ընկալմանը։ Գևորգ Ասորի եպիսկոպոսին ուղղված հատվածի հիշատակումը նույնպես կարևոր է երկի հասցեատիրոջ և փոխանցման պատմության տեսանկյունից։ Նման ուսումնասիրությունները նպաստում են վաղ միջնադարյան Հայաստանի պատմության, քրիստոնեական ավանդության և հայ գրական ժառանգության ավելի խորքային ճանաչմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է պատմաբանների, բանասերների, աստվածաբանների և հայ հին մատենագրությամբ հետաքրքրվողների համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ազգային պատմական հիշողության ձևավորման հիմնարար աղբյուրներից մեկին։

География

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում ձնածածկույթի ձևավորման, տարածական և ժամանակային փոփոխությունների, ինչպես նաև դրա ջրաբանական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ձյան կուտակման և հալման գործընթացները, դրանց կախվածությունը բարձրությունից, ռելիեֆից, կլիմայական պայմաններից և օդերևութաբանական գործոններից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձնածածկույթի՝ որպես ջրային ռեսուրսների ձևավորման կարևոր բնական բաղադրիչի դերին, քանի որ ձմռանը կուտակված ձյան զանգվածը գարնանային և վաղամառային հալոցքի ժամանակ կարող է զգալի ներդրում ունենալ գետերի հոսքի, լճերի սնուցման և ջրամբարների ջրային պաշարների համալրման գործում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ձնածածկույթի տարածքային բաշխման առանձնահատկությունները Հայաստանի տարբեր բարձրադիր և կլիմայական գոտիներում, դրա պահպանման տևողությունը և հալման ինտենսիվությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ձյան ջրային պաշարների գնահատմանը և դրանց հնարավոր ազդեցությանը գետային հոսքի սեզոնային ռեժիմի վրա։ Այս տեսանկյունից ձնածածկույթի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի ջրային ռեսուրսների պլանավորման, գյուղատնտեսական ջրամատակարարման, ոռոգման համակարգերի կառավարման և ջրային հաշվեկշռի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում ձնածածկույթի քանակի, տարածման և հալման ժամկետների հնարավոր փոփոխություններին, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ Հայաստանի ջրային ռեսուրսների սեզոնային հասանելիության վրա։ Ձնածածկույթի վերաբերյալ երկարաժամկետ դիտարկումների և ջրաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալ ձյան դերը երկրի ջրային հաշվեկշռում և կանխատեսել դրա փոփոխությունների հնարավոր հետևանքները։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, հիդրոլոգիական կանխատեսումների, կլիմայական հետազոտությունների, գյուղատնտեսության և բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման ոլորտներում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել ջրաբաններին, կլիմայագետներին, աշխարհագրագետներին, բնապահպաններին, գյուղատնտեսության մասնագետներին, ինչպես նաև Հայաստանի ջրային ռեսուրսների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և ուսանողներին։