Փոքրիկ իշխանը

Другие предметы

Հրատարակությունը միավորում է տարվա օրացուցային տվյալներն ու օդերևութային գուշակությունները՝ ներկայացնելով ինչպես ժամանակի հաշվարկման, այնպես էլ բնության երևույթների կանխատեսման վերաբերյալ տվյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Օրացույցային բաժինը հնարավորություն էր տալիս հետևելու ամիսների, օրերի և ամսաթվերի հաջորդականությանը, կողմնորոշվելու տարվա ընթացքում և հիշելու կարևոր օրերը։ Քրիստոսի ծննդյան ու հայոց թվականությունների զուգահեռ նշումը ցույց է տալիս տարբեր թվագրական համակարգերի համատեղ կիրառությունը և հայկական ժամանակագրական ավանդույթի պահպանումը։ Եղանակային կանխատեսումները ներկայացնում են բնության փոփոխությունները դիտարկելու և դրանց հնարավոր ընթացքը կանխորոշելու ժողովրդական փորձը։ Դրանք կարող էին անդրադառնալ տարվա եղանակներին, տեղումների, ջերմաստիճանի և եղանակային այլ փոփոխությունների սպասվող ընթացքին, որոնք կարևոր նշանակություն ունեին մարդկանց առօրյա կյանքի ու տնտեսական զբաղմունքների կազմակերպման համար։ Այսպիսի գուշակությունները պետք է դիտարկել իրենց պատմական միջավայրում՝ որպես ժողովրդական գիտելիքի և բնության նկատմամբ ձևավորված պատկերացումների արտահայտություն, այլ ոչ թե ժամանակակից գիտական կանխատեսումներ։ Օրացուցային և եղանակային տեղեկությունների համադրությունը հրատարակությանը հաղորդում է բազմակողմանի բնույթ՝ այն դարձնելով հետաքրքիր աղբյուր հայ տոմարագիտության, ժողովրդական հավատալիքների, կենցաղային մշակույթի և 19-րդ դարի հայկական տպագիր գրքի պատմության ուսումնասիրության համար։

Литература

Սա բանասիրական և աղբյուրագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է հայ միջնադարյան ձեռագրերում պահպանված «Տաղարան» ժողովածուների կազմի, կառուցվածքի, բովանդակային առանձնահատկությունների և ձեռագրական ավանդույթի համակողմանի քննությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են տարբեր ժամանակաշրջանների և գրչության կենտրոնների ձեռագրերում ընդգրկված տաղերի ընտրության սկզբունքները, ժողովածուների կազմավորման պատմությունը, դրանց փոխանցման ուղիները և խմբագրական տարբերակները։ Վերլուծվում են տաղերի ժանրային, լեզվաոճական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց կապը հայկական եկեղեցական, գրական և երաժշտական ավանդույթների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ձեռագրագիտական նկարագրությանը, բնագրային համեմատություններին, հեղինակային վերագրումներին և միջնադարյան մատենագրության մեջ «Տաղարան» ժողովածուների ունեցած դերին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարյան գրականության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և տեքստաբանության ոլորտներում՝ նպաստելով հայկական ձեռագրական ժառանգության պահպանման, գիտական ուսումնասիրության և արժևորման գործընթացներին։

Лингвистика

Լեզվաբանական և արաբագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ավանդական արաբական լեզվաբանության մեջ անվանական նախադասության տեսական մեկնաբանության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քերականական նկարագրության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում արաբերենի դասական քերականական համակարգի ձևավորման պատմական նախադրյալները, միջնադարյան արաբ քերականագետների շարահյուսական պատկերացումները և անվանական ու բայական նախադասությունների տարբերակման սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անվանական նախադասության հիմնական բաղադրիչներին՝ ենթակային և ստորոգյալին, դրանց քերականական հարաբերություններին, շարադասությանը և նախադասության իմաստային ամբողջականության ապահովման միջոցներին։ Վերլուծվում են անվանական նախադասության կառուցվածքային տարատեսակները, ստորոգման եղանակները, որոշյալության և անորոշության դրսևորումները, ինչպես նաև քերականական համաձայնության ու հոլովական ձևավորման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ավանդական արաբական քերականության մեջ կիրառվող հասկացություններն ու տերմինները, տարբեր քերականագիտական դպրոցների մոտեցումները և շարահյուսական երևույթների մեկնաբանության տեսական հակասությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են Բասրայի և Քուֆայի քերականագիտական ավանդույթների նշանակությունը, դասական արաբերենի լեզվական նյութի վերլուծության սկզբունքները և քերականական կանոնների համակարգման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում անվանական նախադասության ուսումնասիրության կարևորությանը արաբերենի շարահյուսական կառուցվածքի բացահայտման, ավանդական և ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումների համադրման ու արաբական լեզվագիտական մտքի պատմության գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արաբագիտության, ընդհանուր և պատմական լեզվաբանության, շարահյուսության, սեմական լեզվագիտության և միջնադարյան քերականագիտական ուսմունքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է վայրի բանջարային բույսերում ծանր մետաղների կուտակման քանակական և որակական փոփոխությունների ուսումնասիրությանը տարբեր էկոլոգիական պայմաններում։ Վերլուծվում են շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցությունը բույսերի հյուսվածքներում ծանր մետաղների պարունակության վրա, դրանց կլանման և կուտակման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բույսերի արձագանքը տարբեր աստիճանի աղտոտվածության պայմաններում։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են հողի, ջրի և մթնոլորտային ազդեցությունների դերը մետաղների միգրացիայի գործընթացներում, բույսերի կենսաբանական առանձնահատկությունները և էկոլոգիական ցուցանիշների գնահատման մեթոդները։ Քննարկվում են վայրի բուսատեսակների կիրառման հնարավորությունները շրջակա միջավայրի վիճակի գնահատման, կենսացուցիչների օգտագործման և էկոլոգիական մոնիթորինգի նպատակներով։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի էկոլոգիական անվտանգության, բուսաէկոլոգիայի և շրջակա միջավայրի աղտոտման վերահսկման ոլորտներում՝ նպաստելով ծանր մետաղների ազդեցության գնահատմանը և բնական էկոհամակարգերի պահպանության խնդիրների լուծմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել էկոլոգների, կենսաբանների, բնապահպանների, գյուղատնտեսական մասնագետների և շրջակա միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից գերմաներենում գոյականի թվի քերականական կարգի ոճական հնարավորությունների և հաղորդակցական գործառույթների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում եզակի և հոգնակի թվաձևերի կիրառությունն է տարբեր խոսքային իրավիճակներում, տեքստային ժանրերում և գործառական ոճերում՝ պարզելու համար, թե քերականական թվի ընտրությունն ինչպես կարող է ազդել արտահայտության իմաստային երանգավորման, ընդհանրացման, կոնկրետացման և խոսքի արտահայտչականության վրա։ Քննվում է գոյականի թվի կարգը ոչ միայն որպես առարկաների քանակական տարբերակման ձևաբանական միջոց, այլև որպես ոճական նշանակություն ձեռք բերող լեզվական երևույթ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն դեպքերին, երբ եզակի թիվը կարող է արտահայտել առարկաների կամ երևույթների ամբողջ դաս, հավաքականություն կամ ընդհանրացված հասկացություն, իսկ հոգնակին՝ ընդգծել բազմազանությունը, կրկնվող բնույթը կամ առանձին դրսևորումների ամբողջությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև այն գոյականները, որոնց թվային ձևերի գործածությունը սահմանափակված է բառային իմաստով, ինչպես նաև այն դեպքերը, երբ սովորաբար միայն եզակի թվով կիրառվող վերացական, նյութական կամ հավաքական գոյականների հոգնակի ձևավորումը ստեղծում է նոր իմաստային կամ ոճական երանգներ։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են գեղարվեստական, հրապարակախոսական, գիտական, պաշտոնական և առօրյա խոսքում հանդիպող առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով քերականական թվի ընտրության կախվածությունը հաղորդակցական նպատակից և տեքստի բնույթից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համատեքստի դերը, քանի որ նույն գոյականի եզակի և հոգնակի ձևերը տարբեր իրավիճակներում կարող են ունենալ ոչ միայն քանակական, այլև գնահատողական, հուզական կամ արտահայտչական նշանակություն։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թվի քերականական կարգի և որոշիչների, ածականների, դերանունների ու բայական համաձայնության փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով դրա դերը նախադասության կառուցվածքային ամբողջականության մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում լեզվական նորմի և ոճական շեղման հարաբերությանը, երբ թվաձևի ոչ սովորական ընտրությունը կարող է նպատակային կերպով կիրառվել հեղինակային խոսքում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գերմաներենի ձևաբանության, ոճաբանության, իմաստաբանության և տեքստի լեզվաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով քերականական թվի դերը որպես ոչ միայն ձևաբանական, այլև բազմաբնույթ ոճական ու հաղորդակցական գործառույթներ իրականացնող լեզվական միջոց։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ազգային ինքնության արտահայտման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը բրիտանական լեզվամշակույթում՝ բացահայտելով լեզվի, մշակույթի և հասարակական գիտակցության փոխկապակցվածությունը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես են լեզվական միավորները, հաղորդակցական վարքագիծը, խոսքային ավանդույթները, արժեքային համակարգը և մշակութային խորհրդանիշները արտացոլում ազգային ինքնության ձևավորման և պահպանման գործընթացները։ Աշխատությունում վերլուծվում են բրիտանական հասարակությանը բնորոշ լեզվական երևույթները, քաղաքավարության ձևերը, հումորի առանձնահատկությունները, պատմական և մշակութային հղումները, ինչպես նաև այն բառապաշարային և խոսույթային միջոցները, որոնց միջոցով արտահայտվում են ազգային ինքնագիտակցությունն ու մշակութային պատկանելիությունը։ Հեղինակը դիտարկում է լեզուն ոչ միայն որպես հաղորդակցության միջոց, այլև որպես մշակութային հիշողության և ազգային արժեքների կրող՝ ներկայացնելով բրիտանական լեզվամշակույթի առանձնահատկությունները ժամանակակից հասարակական գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տարբեր մշակույթների փոխըմբռնման, միջմշակութային հաղորդակցության և օտար լեզվի ուսուցման տեսանկյունից, քանի որ ցույց է տալիս լեզվի միջոցով ազգային առանձնահատկությունների փոխանցման մեխանիզմները։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, մշակութաբանների, անգլերեն լեզվի մասնագետների, թարգմանիչների, ուսուցիչների, հետազոտողների, բուհերի ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են լեզվի ու մշակույթի փոխհարաբերությամբ և ազգային ինքնության լեզվական դրսևորումներով։