Творческая индивидуальность автора в поэтических переводах с армянского на русский язык

Другие предметы

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979, 12 էջ [src=123456789/12036] [dspace.nla.am]

Другие предметы

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։

История

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի տարածքի նեոլիթյան և էնեոլիթյան ժամանակաշրջանների կերամիկայի համալիր վերլուծությանը՝ հիմնվելով Արարատյան դաշտի վերջին պեղումների նյութերի վրա, մասնավորապես Ակնաշեն և Արտաշեն հնավայրերից ստացված գտածոների վրա։ Աշխատանքը դիտարկում է այդ ժամանակաշրջանի խեցեղենի ձևաբանական, տեխնոլոգիական և մշակութային առանձնահատկությունները՝ փորձելով վերականգնել վաղ գյուղատնտեսական համայնքների կենցաղը, արտադրական հմտությունները և տարածաշրջանային կապերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կերամիկայի պատրաստման տեխնիկային, կավի ընտրությանը, այրման եղանակներին և մակերեսային մշակման ձևերին, որոնք թույլ են տալիս հասկանալ տեխնոլոգիական զարգացման մակարդակը և տարբեր հնագիտական շերտերի միջև առկա տարբերությունները։ Նյութը նաև համադրում է Ակնաշենի և Արտաշենի գտածոները՝ ընդգծելով ինչպես ընդհանուր բնութագրերը, այնպես էլ տեղական առանձնահատկությունները, որոնք վկայում են տվյալ բնակավայրերի միջև մշակութային փոխազդեցությունների և հնարավոր առևտրային կամ հաղորդակցական կապերի մասին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է Հայաստանի նեոլիթ-էնեոլիթյան մշակութային շերտերի վերակառուցման գործում՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալ տարածաշրջանի վաղ բնակչության սոցիալ-տնտեսական կառուցվածքը և նյութական մշակույթի զարգացման ընթացքը։

Литература

Աշխատանքը նվիրված է Սամուել Բեկետի վեպերում մարդու սոցիոլոգիական և դեկոնստրուկտիվ իրավիճակի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործություններում անհատի գոյության, ինքնության, հասարակության հետ հարաբերությունների և իրականության ընկալման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում մարդու՝ որպես սոցիալական էակի վիճակն է, որը հաճախ ներկայացվում է մեկուսացման, օտարման, հաղորդակցության դժվարության, անորոշության և հասարակական կապերի խաթարման պայմաններում։ Բեկետի արձակում մարդկային գոյությունը դիտարկվում է ոչ միայն անհատի ներքին ապրումների, այլև սոցիալական միջավայրի և այն կառուցակարգերի համատեքստում, որոնք ձևավորում կամ սահմանափակում են մարդու ինքնությունը։ Դեկոնստրուկտիվ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս վերլուծելու այն եղանակները, որոնց միջոցով հեղինակը խարխլում է ավանդական գրական և փիլիսոփայական պատկերացումները հերոսի, պատմողականության, ժամանակի, տարածության, լեզվի և իրականության վերաբերյալ։ Նրա վեպերում կերպարների ինքնությունը հաճախ դառնում է անկայուն և բազմիմաստ, իսկ լեզուն՝ ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև իմաստի ձևավորման ու միաժամանակ քայքայման գործիք։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ մարդու և հասարակության փոխհարաբերությունների, իշխանության և ենթարկման, սոցիալական մեկուսացման, օտարվածության և ինքնության ճգնաժամի դրսևորումներին։ Կարևորվում է նաև Բեկետի գրականության մեջ կրկնության, լռության, անհաղորդակցության և իմաստի անորոշության կիրառությունը, որոնց միջոցով ներկայացվում է մարդու գոյության հակասական ու անկայուն բնույթը։ Աշխատանքը միավորում է գրականագիտական, սոցիոլոգիական և փիլիսոփայական վերլուծության մոտեցումները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է Բեկետը վերաիմաստավորում անհատի տեղն ու դերը հասարակության մեջ և ինչպես է ապակառուցում մարդու, լեզվի և իրականության վերաբերյալ հաստատված պատկերացումները։ Исումնասիրությունը կարող է նպաստել հեղինակի վեպերի գաղափարական և գեղարվեստական համակարգի ավելի խոր ընկալմանը և բացահայտել նրա ստեղծագործության կապը ժամանակակից մարդու օտարվածության, սոցիալական անկայունության և ինքնության խնդրի հետ։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է ծնկահոդի դեֆորմացնող արտրոզով հիվանդների համալիր բուժման խնդիրներին՝ ընդգծելով ժամանակակից նվազ ինվազիվ մեթոդների կիրառման արդյունավետությունը, մասնավորապես արթրոսկոպիկ կոբլացիայի և հոդի ներսում արհեստական սինովիալ հեղուկի ներարկման համակցված օգտագործումը։ Հեղինակը վերլուծում է ծնկահոդի դեգեներատիվ փոփոխությունների պաթոգենեզը՝ ներառյալ աճառային հյուսվածքի քայքայումը, սինովիալ միջավայրի փոփոխությունները և բորբոքային գործընթացների դերը հիվանդության առաջընթացում։ Գրքում դիտարկվում են արթրոսկոպիկ կոբլացիայի մեթոդի տեխնիկական առանձնահատկությունները, դրա ազդեցությունը վնասված հյուսվածքների վրա և ցավային սինդրոմի նվազեցման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արհեստական սինովիալ հեղուկի (viscosupplementation) կիրառմանը՝ որպես հոդի մածուցիկ-էլաստիկ հատկությունների վերականգնման և շարժունակության բարելավման միջոց։ Հեղինակը ներկայացնում է կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները, բուժման արդյունավետության գնահատումը, հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի դինամիկան և հնարավոր բարդությունները։ Աշխատությունը ընդգծում է համակցված բուժման մոտեցման առավելությունները՝ համեմատած ավանդական թերապևտիկ և վիրաբուժական մեթոդների հետ։ Այն օգտակար է օրթոպեդների, վնասվածքաբանների, ռևմատոլոգների և կլինիկական հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Երևան քաղաքում կանաչ տանիքների կիրառման հնարավորությունների, դրանց բնապահպանական, քաղաքաշինական և տնտեսական նշանակության, ինչպես նաև հետագա զարգացման հեռանկարների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ խիտ կառուցապատված քաղաքային միջավայրում, որտեղ հողի վրա նոր կանաչ տարածքների ստեղծման հնարավորությունները սահմանափակ են, շենքերի տանիքները կարող են վերածվել լրացուցիչ կանաչ ենթակառուցվածքի։ Երևանի «Կանաչ քաղաք» գործողությունների ծրագիրն արդեն կանաչ տանիքները դիտարկում է որպես քաղաքի կայուն և կանաչապատ միջավայրի ձևավորման հնարավոր լուծում, իսկ 2026 թվականին ընդունված Կայուն էներգիայի և կլիմայի գործողությունների նոր ծրագիրը շեշտադրում է քաղաքի կլիմայական դիմակայունության և կանաչ տարածքների զարգացումը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կանաչ տանիքների հիմնական տեսակները՝ ինտենսիվ և էքստենսիվ համակարգերը, դրանց կառուցվածքային բաղադրիչները, ջրահեռացման և ջրամեկուսացման համակարգերը, բուսական շերտը, հողի կամ աճեցման սուբստրատի առանձնահատկությունները և ոռոգման անհրաժեշտությունը։ Երևանի պայմաններում հատկապես կարևոր է ընտրել չորային և շոգ կլիմային հարմարվող բուսատեսակներ, քանի որ քաղաքն ունի կիսաանապատային կլիմա, իսկ ոռոգման ենթակառուցվածքների մի մասը մաշված է կամ պահանջում է վերականգնում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է կանաչ տանիքների ազդեցության գնահատումը քաղաքի միկրոկլիմայի վրա։ Բուսական ծածկույթը կարող է նվազեցնել տանիքի մակերևույթի տաքացումը, նպաստել շենքի շրջակայքում ջերմային պայմանների բարելավմանը և որոշ չափով մեղմել քաղաքային ջերմային կղզու ազդեցությունը։ Սա հատկապես արդիական է Երևանի շոգ ամառների պայմաններում, երբ կառուցապատված մակերեսների մեծ քանակությունը նպաստում է ջերմության կուտակմանը։ Կանաչ տանիքները կարող են նաև բարելավել շենքերի էներգաարդյունավետությունը՝ ամռանը սահմանափակելով արևային տաքացումը, իսկ որոշ դեպքերում՝ ձմռանը լրացուցիչ ջերմամեկուսացման դեր կատարելով։ Ուսումնասիրության մյուս կարևոր ուղղությունը անձրևաջրերի կառավարումն է։ Բուսական և սուբստրատային շերտերը կարող են պահել տեղումների մի մասը, դանդաղեցնել ջրի հոսքը և նվազեցնել կարճատև ուժեղ տեղումների ժամանակ ջրահեռացման համակարգերի ծանրաբեռնվածությունը։ Այս հատկությունը կանաչ տանիքները դարձնում է քաղաքային ջրային կառավարման և կլիմայական հարմարվողականության լրացուցիչ գործիք։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է գնահատվել կանաչ տանիքների ազդեցությունը օդի որակի և քաղաքային կենսաբազմազանության վրա։ Բուսական ծածկույթը կարող է որոշ չափով կլանել փոշու մասնիկներ, ստեղծել փոքր կենսամիջավայրեր միջատների և այլ օրգանիզմների համար և ավելացնել քաղաքի ընդհանուր կանաչ մակերեսը։ Երևանի կանաչապատման քաղաքականությունն ընդգծում է կանաչ տարածքների նշանակությունը սանիտարահիգիենիկ և միկրոկլիմայական պայմանների բարելավման, օդի աղտոտվածության նվազեցման և բնակչության կյանքի որակի բարձրացման համար։ Աշխատության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն դարձվել Երևանի շենքերի ֆիզիկական և տեխնիկական առանձնահատկություններին։ Կանաչ տանիքի տեղադրումը պահանջում է ստուգել շենքի կրող կոնստրուկցիաների դիմադրությունը, տանիքի ջրամեկուսացման վիճակը, ջրահեռացման հնարավորությունները և լրացուցիչ բեռնվածությունը։ Հետևաբար կանաչապատումը չի կարող իրականացվել միայն բուսական շերտի ավելացմամբ․ անհրաժեշտ է ամբողջական ինժեներական և ճարտարապետական լուծում, որը հաշվի կառնի շենքի տարիքը, կառուցվածքային համակարգը, տանիքի թեքությունը և շահագործման պայմանները։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել Երևանի տարբեր վարչական շրջանների և շենքերի տանիքների ներուժի գնահատումը։ Դրա համար հնարավոր է կիրառել քարտեզագրման, հեռահար զոնդավորման և աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի մեթոդներ՝ պարզելու համար, թե քաղաքի որ հատվածներում կանաչ տանիքների ներդրման հնարավորությունն առավել մեծ է։ Նման մոտեցումները միջազգային մակարդակում արդեն կիրառվում են՝ կանաչ և արևային տանիքների տարածական քարտեզագրման և քաղաքային կայունության գնահատման համար։ Տնտեսական տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարող է համեմատել կանաչ տանիքների կառուցման սկզբնական ներդրումները և դրանց երկարաժամկետ օգուտները։ Ծախսերի մեջ կարող են ներառվել նախագծումը, կոնստրուկտիվ ամրացումը, ջրամեկուսացումը, դրենաժային համակարգը, սուբստրատը, բուսական նյութը, ոռոգումը և հետագա սպասարկումը։ Օգուտների շարքում կարող են դիտարկվել էներգիայի խնայողությունը, տանիքի ծառայության ժամկետի հնարավոր երկարացումը, անձրևաջրերի կառավարման ծախսերի նվազումը, քաղաքային միջավայրի բարելավումը և շենքերի օգտագործման արժեքի բարձրացման հնարավորությունը։ Զարգացման հեռանկարների տեսանկյունից աշխատանքը կարող է առաջարկել կանաչ տանիքների փուլային ներդրման մոդել՝ սկսելով հանրային, վարչական, կրթական և այլ խոշոր շենքերից, որտեղ տեխնիկական պայմանների գնահատումն ու արդյունքների մոնիթորինգն ավելի հեշտ է կազմակերպել։ Հետագայում հնարավոր կլինի տարածել փորձը մասնավոր բնակելի և առևտրային շենքերի վրա՝ համապատասխան խթանների, տեխնիկական ստանդարտների և քաղաքաշինական պահանջների ձևավորման միջոցով։ Երևանի գործող քաղաքային ռազմավարություններում արդեն առկա է կանաչ ենթակառուցվածքների զարգացման ուղղությունը, իսկ քաղաքի երկարաժամկետ տեսլականում կանաչ տանիքները ներառված են կանաչապատված և կայուն քաղաքային միջավայրի հնարավոր տարրերի շարքում։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են հիմք ծառայել Երևանում կանաչ տանիքների համար համապատասխան նախագծային չափանիշների, բուսատեսակների ընտրության սկզբունքների, տեխնիկական պահանջների և խրախուսման մեխանիզմների մշակման համար։ Կարող են առաջարկվել նաև փորձնական ծրագրեր, որոնց միջոցով կգնահատվեն տարբեր տեսակի կանաչ տանիքների ջրասպառումը, ջերմաստիճանային ազդեցությունը, բույսերի կենսունակությունը, պահպանման ծախսերը և էներգետիկ արդյունավետությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կանաչ տանիքները դիտարկում է ոչ միայն որպես շենքերի գեղագիտական լուծում, այլև որպես Երևանի քաղաքային կանաչ ենթակառուցվածքի լրացուցիչ բաղադրիչ, որը կարող է միաժամանակ նպաստել կլիմայական հարմարվողականությանը, միկրոկլիմայի բարելավմանը, անձրևաջրերի կառավարմանը, կենսաբազմազանության պահպանմանը, էներգիայի խնայողությանը և քաղաքի ընդհանուր բնապահպանական կայունության բարձրացմանը։