Տնտեսական կատեգորիաներ և օրենքներ

Религия

Աշխատությունը նվիրված է քրիստոնյաների և այլ ոչ մուսուլմանական համայնքների քաղաքական, իրավական, սոցիալական ու տնտեսական դրության ուսումնասիրությանը Օմայյան խալիֆայության ժամանակաշրջանում՝ VII–VIII դարերում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն գործընթացների վրա, որոնց միջոցով իսլամական իշխանության հաստատումից հետո նախկին բյուզանդական և սասանյան տարածքների բազմակրոն բնակչությունը ներառվեց նոր պետական համակարգի մեջ։ Քննության են առնվում քրիստոնեական տարբեր համայնքների կարգավիճակը, նրանց հարաբերությունները կենտրոնական և տեղական իշխանությունների հետ, հարկային պարտավորությունները, վարչական համակարգում մասնակցությունը և կրոնական կյանքի կազմակերպման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում քրիստոնյաների դերին պետական կառավարման, գրագրության, ֆինանսական գործերի, բժշկության, կրթության և մտավոր կյանքի ոլորտներում, որտեղ նախորդ ժամանակաշրջաններից պահպանված գիտելիքներն ու մասնագիտական ավանդույթները շարունակում էին կարևոր նշանակություն ունենալ։ Ուսումնասիրվում է նաև արաբերենի՝ որպես պետական կառավարման հիմնական լեզվի աստիճանական հաստատումը և դրա ազդեցությունը քրիստոնեական ու մյուս համայնքների հասարակական դիրքի և մշակութային կյանքի վրա։ Կարևորվում են հարկային համակարգի փոփոխությունները, կրոնական պատկանելության և իրավական կարգավիճակի փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև տարբեր շրջաններում իշխանությունների քաղաքականության առանձնահատկությունները։ Քրիստոնյաների հետ մեկտեղ դիտարկվում են հրեական, զրադաշտական և այլ կրոնական խմբերի հասարակական դիրքերը՝ հնարավորություն տալով ներկայացնել խալիֆայության բազմազգ ու բազմակրոն կառուցվածքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է առօրյա համակեցության ուսումնասիրությունը՝ առևտրի, քաղաքային կյանքի, վարչական ծառայության և մշակութային փոխազդեցությունների տեսանկյունից։ Դիտարկվում են նաև կրոնական ինքնության պահպանման, եկեղեցական կառույցների գործունեության և համայնքային կազմակերպման հարցերը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ տարբեր համայնքների դրությունը միատեսակ չէր և կարող էր փոփոխվել՝ կախված ժամանակաշրջանից, աշխարհագրական տարածքից, տեղական պայմաններից և իշխանությունների քաղաքականությունից։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սկզբնաղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ արաբական, քրիստոնեական և այլ պատմագրական ավանդույթների միջոցով ժամանակաշրջանի հասարակական հարաբերությունների առավել բազմակողմանի պատկերը վերականգնելու համար։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ վաղ իսլամական պետության կառավարման առանձնահատկությունները, կրոնական բազմազանության պայմաններում հասարակական հարաբերությունների զարգացումը և քրիստոնեական ու իսլամական մշակույթների միջև ձևավորված երկարատև փոխազդեցությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմության, իսլամագիտության, քրիստոնեական համայնքների պատմության, կրոնագիտության և միջմշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Другие предметы

Գ. Հ. Ասլանյանը գրքում ներկայացնում է ջերմատներում բանջարեղենի աճեցման կենսաբանական և ագրոտեխնիկական հիմքերը՝ սկսած մշակաբույսերի ընտրությունից և սածիլների աճեցումից մինչև արտադրական ցիկլի ավարտ՝ բերքահավաք և արտադրանքի պահպանում։ Աշխատությունը մանրամասն բացատրում է ջերմատնային միկրոկլիմայի կարգավորման կարևորությունը՝ ջերմաստիճան, խոնավություն, լուսավորություն և օդափոխություն, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը բույսերի աճի, ծաղկման և պտղակալման վրա։ Գրքում ընդգրկված են նաև սնուցման և պարարտացման համակարգերը՝ հանքային և օրգանական սննդանյութերի ճիշտ կիրառմամբ, կաթիլային ոռոգման տեխնոլոգիաները և սննդարար լուծույթների կառավարումը՝ բարձր բերքատվություն ապահովելու համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասատուների և հիվանդությունների դեմ պայքարի ինտեգրված միջոցառումներին՝ կենսաբանական, ագրոտեխնիկական և քիմիական մեթոդների համադրմամբ՝ նվազեցնելով կորուստները և բարձրացնելով արտադրանքի որակը։ Աշխատությունը նաև ներկայացնում է բույսերի ձևավորման, էտման և խնամքի տեխնիկաները, որոնք կարևոր են ջերմատան արդյունավետ օգտագործման և կայուն արտադրության համար։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, ագրոնոմների, ջերմատնային տնտեսությունների աշխատողների և բանջարաբույծների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները ջերմատնային բանջարաբուծության ոլորտում։

Экономика

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի արտաքին պահուստների կառավարման և օգտագործման գործընթացների մոդելավորմանը դրամավարկային քաղաքականության համատեքստում՝ ուսումնասիրելով դրանց ազդեցությունը մակրոտնտեսական կայունության, փոխարժեքի դինամիկայի և ֆինանսական համակարգի հավասարակշռության վրա։ Հեղինակը վերլուծում է արտաքին պահուստների տնտեսական նշանակությունը՝ որպես ազգային արժույթի կայունության, արտաքին վճարունակության և ֆինանսական ցնցումների դիմակայունության ապահովման կարևոր գործիք։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պահուստների օպտիմալ ծավալի որոշման մեթոդներին, արտարժութային ինտերվենցիաների արդյունավետությանը և միջազգային պահուստների կառավարման ռիսկերի գնահատման մոտեցումներին։ Աշխատությունում կիրառվում են տնտեսամաթեմատիկական և վիճակագրական մոդելներ՝ գնահատելու համար արտաքին պահուստների օգտագործման տարբեր սցենարների ազդեցությունը դրամավարկային ցուցանիշների, գնաճի, տոկոսադրույքների և վճարային հաշվեկշռի վրա։ Ներկայացվում են նաև միջազգային փորձի օրինակներ՝ փոքր և բաց տնտեսություններ ունեցող երկրների կենտրոնական բանկերի քաղաքականությունների համեմատական վերլուծությամբ։ Շեշտվում է, որ արտաքին պահուստների արդյունավետ կառավարումը հանդիսանում է դրամավարկային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստում է ֆինանսական կայունության պահպանմանը, տնտեսական անորոշությունների մեղմմանը և ազգային տնտեսության նկատմամբ վստահության ամրապնդմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է շարժողական ակտիվության երկարատև սահմանափակման և ուղեղային արյան շրջանառության անբավարարության պայմաններում օրգանիզմում առաջացող հեմոդինամիկ ու վարքագծային փոփոխությունների ուսումնասիրմանը, ինչպես նաև ցիտիկոլինի կիրառման պայմաններում դրանց հնարավոր շտկման գնահատմանը։ Հետազոտության հիմքում նյարդային և սրտանոթային համակարգերի փոխկապակցված գործունեության ուսումնասիրությունն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով այն հանգամանքին, թե ինչպես կարող են սակավաշարժությունը և ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման խանգարումները համատեղ ազդեցություն ունենալ կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառույթների, արյան շրջանառության ցուցանիշների և վարքագծային արձագանքների վրա։ Սակավաշարժությունը դիտարկվում է որպես օրգանիզմի բնական շարժողական ակտիվության սահմանափակման վիճակ, որը երկարատև լինելու դեպքում կարող է ուղեկցվել սրտանոթային, նյարդային և նյութափոխանակային համակարգերի գործառական վերակազմավորումներով։ Ուղեղային իշեմիկ փոփոխությունները, իրենց հերթին, կապված են ուղեղային հյուսվածքի արյունամատակարարման և թթվածնային ապահովման նվազման հետ, ինչի հետևանքով կարող են խանգարվել նյարդային բջիջների բնականոն գործունեությունը և կենտրոնական նյարդային համակարգի կարգավորիչ մեխանիզմները։ Այս երկու գործոնների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե շարժողական սահմանափակումը որքանով կարող է փոփոխել օրգանիզմի արձագանքը ուղեղային արյան շրջանառության խանգարմանը և ազդել վերականգնողական գործընթացների վրա։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեմոդինամիկ ցուցանիշների փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրվում են արյան շրջանառության այն պարամետրերը, որոնք հնարավորություն են տալիս բնութագրել սրտանոթային համակարգի գործառական վիճակը և ուղեղի արյունամատակարարման առանձնահատկությունները։ Դրանց փոփոխությունների համեմատական գնահատումը տարբեր փորձարարական պայմաններում թույլ է տալիս պարզել սակավաշարժության և իշեմիկ ազդեցության առանձին ու համակցված դերը։ Հեմոդինամիկ տեղաշարժերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես տեղային անոթային փոփոխությունների արտահայտություն, այլև որպես ամբողջ օրգանիզմի կարգավորիչ համակարգերի արձագանքի բաղադրիչ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուղեղային արյան շրջանառության ինքնակարգավորման մեխանիզմներին, որոնց միջոցով օրգանիզմը փորձում է պահպանել նյարդային հյուսվածքի համեմատաբար կայուն արյունամատակարարումը։ Իշեմիկ պայմաններում այդ մեխանիզմների արդյունավետությունը կարող է նվազել, իսկ երկարատև շարժողական սահմանափակումը կարող է լրացուցիչ փոփոխություններ առաջացնել անոթային կարգավորման համակարգում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է վարքագծային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը։ Փորձարարական մոդելներում վարքագծային ցուցանիշների գնահատումը հնարավորություն է տալիս անուղղակիորեն բնութագրել կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառական վիճակը։ Կարող են ուսումնասիրվել շարժողական ակտիվության, տարածական կողմնորոշման, հետազոտական վարքի, շարժումների համակարգման, սովորելու և հիշողության հետ կապված ցուցանիշների փոփոխությունները։ Դրանց համադրումը հեմոդինամիկ տվյալների հետ հնարավորություն է տալիս պարզել, թե որքանով են արյան շրջանառության խանգարումները կապված նյարդաբանական և վարքագծային դրսևորումների հետ։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժամանակահատվածներում փոփոխությունների դինամիկայի ուսումնասիրությունը, քանի որ իշեմիկ ազդեցությունից հետո օրգանիզմում տեղի ունեցող գործընթացները կարող են տարբեր փուլերում ունենալ տարբեր արտահայտվածություն։ Հետազոտության դեղաբանական բաղադրիչը կենտրոնացված է ցիտիկոլինի ազդեցության գնահատման վրա։ Այն ուսումնասիրվում է որպես նյարդային համակարգի նյութափոխանակային և բջջաթաղանթային գործընթացների վրա ազդեցություն ունեցող նյութ, որի կիրառման պայմաններում գնահատվում են հեմոդինամիկ և վարքագծային ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները։ Հիմնական խնդիրը ոչ թե միայն առանձին ցուցանիշների բարելավման արձանագրումն է, այլ նաև դրանց փոխկապակցվածության բացահայտումը և հնարավոր պաշտպանական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այդ նպատակով համեմատվում են համապատասխան փորձարարական խմբերի տվյալները՝ պարզելու համար, թե ինչ չափով են դիտվող փոփոխությունները կապված ուսումնասիրվող նյութի ազդեցության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում նյարդային բջիջների թաղանթների կառուցվածքային և գործառական կայունության խնդրին։ Ուղեղային իշեմիայի ժամանակ էներգետիկ անբավարարությունը կարող է խաթարել բջջային նյութափոխանակությունը և թաղանթային գործընթացները, ինչն իր հերթին ազդում է նյարդային ազդակների փոխանցման և բջիջների կենսունակության վրա։ Ցիտիկոլինի ազդեցության ուսումնասիրությունը այս համատեքստում հնարավորություն է տալիս գնահատել դրա հնարավոր մասնակցությունը ֆոսֆոլիպիդային նյութափոխանակության և նյարդային հյուսվածքի վերականգնողական գործընթացների կարգավորմանը։ Միաժամանակ կարևոր է տարբերակել փորձարարական մոդելներում արձանագրված ազդեցությունները կլինիկական կիրառության վերաբերյալ եզրակացություններից, քանի որ փորձարարական արդյունքների անմիջական փոխանցումը մարդու բուժման պայմաններին պահանջում է լրացուցիչ կլինիկական ապացույցներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև օքսիդատիվ սթրեսի և էներգետիկ նյութափոխանակության փոփոխությունները։ Ուղեղային արյան մատակարարման նվազման դեպքում թթվածնի և սննդանյութերի անբավարարությունը կարող է խաթարել բջիջների էներգետիկ հավասարակշռությունը և նպաստել վնասող կենսաքիմիական գործընթացների ակտիվացմանը։ Այդ երևույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հեմոդինամիկ խանգարումների և նյարդային հյուսվածքի գործառական փոփոխությունների միջև կապի վերաբերյալ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սակավաշարժության ազդեցության ինքնուրույն գնահատմանը։ Շարժողական ակտիվության սահմանափակումը կարող է փոխել օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունները, սրտանոթային համակարգի արձագանքունակությունը և նյարդային կարգավորման որոշ մեխանիզմներ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է համեմատել բնական շարժողական ակտիվություն ունեցող և սահմանափակ շարժունակության պայմաններում գտնվող փորձարարական խմբերը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել հենց սակավաշարժությամբ պայմանավորված փոփոխությունները իշեմիկ խանգարման հետևանքներից և պարզել դրանց հնարավոր փոխազդեցությունը։ Առանձին հետաքրքրություն է ներկայացնում այն հարցը, թե շարժողական սահմանափակման տևողությունը որքանով է ազդում դիտվող փոփոխությունների արտահայտվածության վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական հիմքում կարող է լինել վերահսկիչ և փորձարարական խմբերի համեմատությունը՝ հեմոդինամիկ, նյարդաբանական և վարքագծային ցուցանիշների համալիր գնահատմամբ։ Ստացված տվյալների վիճակագրական մշակումը հնարավորություն է տալիս գնահատել խմբերի միջև տարբերությունների նշանակալիությունը, տարբեր ցուցանիշների փոխկապակցվածությունը և դեղաբանական ազդեցության ընդհանուր ուղղվածությունը։ Հատուկ նշանակություն ունի փորձարարական պայմանների միասնականությունը, քանի որ վարքագծային և ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վրա կարող են ազդել բազմաթիվ արտաքին գործոններ։ Տարբեր ժամանակային փուլերում իրականացվող չափումները հնարավորություն են տալիս հետևել փոփոխությունների զարգացման և հնարավոր վերականգնման ընթացքին։ Հեմոդինամիկ և վարքագծային տվյալների համադրումը աշխատանքի կարևոր առանձնահատկություններից է։ Միայն արյան շրջանառության ցուցանիշների ուսումնասիրությունը միշտ չէ, որ հնարավորություն է տալիս գնահատել կենտրոնական նյարդային համակարգի գործառական վիճակը, իսկ միայն վարքագծային դիտարկումները չեն բացահայտում դրանց հիմքում ընկած ֆիզիոլոգիական մեխանիզմները։ Երկու ուղղությունների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ստանալ ավելի ամբողջական պատկեր և պարզել, թե արդյոք արյան շրջանառության ցուցանիշների փոփոխություններին զուգահեռ տեղի են ունենում շարժողական կամ ճանաչողական գործառույթների փոփոխություններ։ Կարևորվում է նաև վերականգնողական գործընթացների ուսումնասիրությունը։ Իշեմիկ ազդեցությունից հետո նյարդային համակարգում կարող են գործել ինչպես վնասող, այնպես էլ հարմարվողական մեխանիզմներ։ Դրանց հարաբերակցությունը կարող է պայմանավորել հետագա գործառական վիճակը։ Դեղաբանական միջամտության ազդեցության գնահատումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե արդյոք այն նպաստում է բնական հարմարվողական և վերականգնողական գործընթացների պահպանմանը կամ ակտիվացմանը։ Միաժամանակ արդյունքները գնահատվում են համալիր կերպով՝ հաշվի առնելով ոչ միայն դրական փոփոխությունների առկայությունը, այլև դրանց կայունությունը և տարբեր ցուցանիշների միջև համապատասխանությունը։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է շարժողական սահմանափակման և ուղեղային իշեմիկ խանգարումների համակցված ազդեցության ուսումնասիրությամբ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն գնահատել այն պայմանները, որոնցում կենտրոնական նյարդային և սրտանոթային համակարգերը ենթարկվում են միաժամանակ մի քանի անբարենպաստ գործոնների ազդեցությանը։ Ցիտիկոլինի պայմաններում արձանագրվող փոփոխությունների ուսումնասիրությունն իր հերթին կարող է նպաստել նյարդային հյուսվածքի պաշտպանության և գործառական վերականգնման մեխանիզմների վերաբերյալ փորձարարական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը միավորում է նեյրոֆիզիոլոգիական, հեմոդինամիկ, վարքագծային և դեղաբանական հետազոտությունների ուղղությունները՝ ներկայացնելով կենտրոնական նյարդային համակարգի խանգարումների համալիր փորձարարական գնահատման մոտեցում։ Այն կարող է օգտակար լինել նեյրոֆիզիոլոգիայի, փորձարարական նյարդաբանության, ուղեղային արյան շրջանառության ֆիզիոլոգիայի, դեղաբանության և վերականգնողական բժշկության հիմնարար հետազոտություններով զբաղվող գիտնականների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Сельское хозяйство

Աշխատանքը նվիրված է ոռոգման ժամկետների և դրանց փոփոխության ազդեցության ուսումնասիրությանը բարդենու տարբեր կլոնների վնասատուների տարածվածության, թվաքանակի և վնասակարության վրա՝ Իրանի Քարաջի տարածաշրջանի պայմաններում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ջրման ժամանակի և ռեժիմի փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում բարդենու բույսերի ֆիզիոլոգիական վիճակի, աճի պայմանների և վնասատու օրգանիզմների զարգացման ու տարածման վրա, ինչպես նաև առանձնացնել այնպիսի ագրոտեխնիկական մոտեցումներ, որոնք կարող են նպաստել վնասատուների վերահսկմանը և մշակաբույսի առողջության պահպանմանը։ Ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ոռոգումը բույսի աճի և բերքատվության ապահովման հիմնական գործոններից է, սակայն ջրի քանակը, հաճախականությունը և հատկապես կիրառման ժամկետները կարող են փոխել բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակը և դրանով ազդել վնասատուների համար ստեղծվող միջավայրի վրա։ Աշխատանքում տարբեր բարդենու կլոններ դիտարկվում են որպես համեմատական նյութ՝ դրանց աճի առանձնահատկությունների և վնասատուների նկատմամբ հարաբերական դիմադրողականության տարբերությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բույսերի զարգացման տարբեր փուլերում կիրառված ոռոգման տարբեր ժամանակացույցեր և դրանց ազդեցությունը վնասատուների տեսակային կազմի, տարածվածության, պոպուլյացիայի խտության և վնասման ինտենսիվության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ բույսերի ջրային ռեժիմը կարող է փոխել ինչպես բույսի հյուսվածքների ֆիզիոլոգիական վիճակը, այնպես էլ նրա պաշտպանական մեխանիզմների ակտիվությունը։ Ջրի պակասի դեպքում առաջացող սթրեսը կարող է թուլացնել բույսը և որոշ վնասատուների համար նպաստավոր պայմաններ ստեղծել, մինչդեռ չափից ավելի կամ ոչ ճիշտ ժամանակավորված ոռոգումը կարող է փոխել հողի խոնավության և միկրոկլիմայի պայմանները՝ նույնպես ազդելով վնասատուների զարգացման վրա։ Աշխատանքը կարող է ներառել դաշտային դիտարկումներ, որոնց ընթացքում հաշվառվում են վնասատուների առկայությունը, բույսերի վնասվածության աստիճանը, պոպուլյացիայի դինամիկան և բույսերի աճի ցուցանիշները։ Տարբեր ոռոգման ռեժիմների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն ժամկետները, որոնց դեպքում վնասատուների զարգացման ինտենսիվությունը նվազագույն կամ առավելագույն մակարդակի վրա է։ Կարևոր ուղղություն է նաև բարդենու կլոնների միջև տարբերությունների ուսումնասիրությունը։ Գենետիկական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների պատճառով տարբեր կլոններ կարող են տարբեր կերպ արձագանքել ջրային սթրեսին և ունենալ վնասատուների նկատմամբ տարբեր աստիճանի զգայունություն։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է բացահայտել առավել կայուն կլոններ, որոնք համապատասխան ոռոգման ռեժիմի պայմաններում ցուցաբերում են վնասատուների նկատմամբ ավելի բարձր դիմադրողականություն կամ ավելի քիչ վնասվածություն։ Քարաջի տարածաշրջանի կլիմայական պայմանները կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության արդյունքների մեկնաբանման համար։

История

Արշակ Ալպոյաճյանի այս ծավալուն պատմագիտական աշխատությունը նվիրված է Կեսարիայի և նրա շրջակայքի հայ բնակչության պատմության, աշխարհագրության, ժողովրդագրության, հասարակական կյանքի և մշակութային ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ 1937 թվականին Կահիրեում հրատարակված երկհատորյակը կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևմտահայության պատմության և Օսմանյան կայսրության տարածքում գոյություն ունեցած հայկական համայնքների ուսումնասիրության մեջ։ Հեղինակը՝ պատմաբան, բանասեր և հայագիտական հետազոտություններով զբաղվող Արշակ Ալպոյաճյանը, մեծածավալ նյութի հիման վրա ներկայացնում է Կեսարիայի հայության պատմական զարգացումը՝ համադրելով տեղագրական, պատմական և ազգագրական տեղեկությունները։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են Կեսարիայի աշխարհագրական դիրքը, պատմական միջավայրը, հայկական բնակավայրերի ձևավորումն ու զարգացումը, հայ բնակչության տեղաբաշխումը և շրջակա բնակավայրերի հետ ունեցած կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համայնքի հասարակական կազմակերպվածությանը, եկեղեցական կյանքին, կրթական հաստատություններին, դպրոցներին, մշակութային ավանդույթներին և ազգային ինքնության պահպանմանն ուղղված գործունեությանը։ Կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հայ բնակչության տնտեսական զբաղմունքների, արհեստների, առևտրի, կենցաղի, ընտանեկան սովորույթների և հասարակական հարաբերությունների վերաբերյալ տեղեկությունները։ Այս տվյալները հնարավորություն են տալիս վերակազմելու Կեսարիայի հայ համայնքի առօրյա կյանքի պատկերը և բացահայտելու նրա ներդրումը տարածաշրջանի տնտեսական ու մշակութային զարգացման մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև պատմական իրադարձություններն ու քաղաքական պայմանները, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում ազդել են հայ բնակչության կյանքի, համայնքային հաստատությունների գործունեության և ազգային մշակույթի պահպանման վրա։ Աշխատության արժեքավոր առանձնահատկություններից է պատմական փաստերի համադրումը տեղագրական նկարագրությունների, կենսագրական տեղեկությունների, պատկերների, դիմանկարների և քարտեզագրական նյութերի հետ։ Երկու հատորները միասին ընդգրկում են շուրջ 2479 համարակալված էջ՝ ընթերցողին տրամադրելով հարուստ փաստագրական նյութ Կեսարիայի հայության և շրջակա հայկական բնակավայրերի պատմության վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարևոր աղբյուր է արևմտահայության պատմության, հայկական գաղթօջախների ձևավորման, պատմական ժողովրդագրության, ազգագրության և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Այն առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև Կեսարիայի հայերի ժառանգների համար, քանի որ օգնում է պահպանել նախնիների բնակավայրերի, համայնքային կյանքի և ազգային ավանդույթների մասին պատմական հիշողությունը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, հայագետներին, ազգագրագետներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են պատմական Հայաստանի ու Օսմանյան կայսրության հայկական համայնքների անցյալով: