Աշխատանքի առաջարկ և պահանջարկ

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է Ջիվանու քնարերգության լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա ստեղծագործական խոսքի կառուցվածքը, արտահայտչամիջոցները և ժողովրդական-գրական շերտերի փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են բանաստեղծի լեզվաոճական համակարգը, բառապաշարի առանձնահատկությունները, դարձվածաբանական և պատկերավոր արտահայտությունների կիրառումը, ինչպես նաև քնարական խոսքի երաժշտականությունն ու ռիթմական կազմակերպումը։ Հեղինակը դիտարկում է Ջիվանու ստեղծագործության լեզվի կապը աշուղական ավանդույթների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է բանահյուսական լեզուն վերածվում գեղարվեստական բարձրարժեք արտահայտչամիջոցի։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև սոցիալական և գաղափարական բովանդակության լեզվական արտահայտման ձևերին՝ ընդգծելով բանաստեղծի խոսքի պարզությունը, անմիջականությունը և ժողովրդական ընկալելիությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հայ գրականագետների, լեզվաբանների, բանահյուսության և աշուղական արվեստի հետազոտողների համար՝ նպաստելով Ջիվանու քնարերգության լեզվի խորքային և համակարգված ընկալմանը։

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է «Հայկական հարցի» արտացոլմանը Սիրիայի արաբական մամուլում 1908–1914 թվականներին՝ ընդգծելով Օսմանյան կայսրության վերջին փուլում ազգային հարցերի, մամուլի զարգացման և քաղաքական մտքի փոխկապակցվածությունը արաբական մտավոր միջավայրում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել Սիրիայի արաբալեզու մամուլի արձագանքը հայերի քաղաքական և սոցիալական իրավիճակին, ինչպես նաև բացահայտել այն գաղափարական դիրքորոշումները, որոնք ձևավորվել են Երիտթուրքական հեղափոխությունից (1908) մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեն ընկած ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրվում են այդ շրջանի հիմնական պարբերականները, հոդվածները և հրապարակումները, որոնք անդրադառնում էին հայերի իրավունքներին, Օսմանյան պետական քաղաքականությանը և կայսրության ներսում ազգային հարցերի սրմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական մտավորականության վերաբերմունքին հայերի նկատմամբ՝ համակրանքի, քաղաքական քննադատության կամ կայսրության միասնականության պահպանման գաղափարների համատեքստում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է մամուլի դերը հասարակական կարծիքի ձևավորման գործում և տեղեկատվական հոսքերի ազդեցությունը հայ-արաբական հարաբերությունների ընկալման վրա։ Միաժամանակ վերլուծվում է «Հայկական հարցի» միջազգային և տարածաշրջանային ընկալումների փոխազդեցությունը տեղական մամուլի մակարդակում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է պատմագիտության և մամուլագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանում ազգային խնդիրների և արաբական հասարակական մտքի փոխհարաբերությունների ավելի խորքային ընկալմանը։

Литература

«Խափշիկը» Ադա Չումաչենկոյի գրական ստեղծագործություններից է, որը հայտնի է իր հուզական խորը, հոգեբանական և իրականության վրա հիմնված ոճով։ Թեպետ՝ այս տեքստը հաճախ դասվում է կարճ արձակ գրականության (պատմվածք) ոլորտում, այն ունենում է լայն թեմատիկ և գաղափարական շերտեր՝ մատուցված պարզ, բայց ազդեցիկ լեզվով։ 📌 Պատմվածքի (կամ վեպի) հիմնական հատկանիշները Խնդրի կամ հոգեբանական սթրեսի ներկայացում՝ առօրյա կյանքում հանդիպող ցավալի կամ դժվար իրավիճակների միջոցով։ Մարդկային հոգու ներքին տագնապների և ճնշումների պարզ ու անկեղծ բացահայտում։ Սոցիալական, ընտանեկան կամ անձնական խնդիրների վերլուծություն՝ առանց ավելորդ բարդության, բայց շատ խորապես։ Ամենօրյա մանրուքների միջոցով մարդու ներքին աշխարհը բացահայտելու մոտեցում։ ✨ Թեմատիկ առանձնահատկություններ (հնարավոր մոտեցում) «Խափշիկը» կարող է ներկայացնել թեմաներ, ինչպիսիք են՝ մարդու անհատականության ճնշվածությունը փոքրիկ, բայց վճռորոշ խնդիրների մեծ ազդեցությունը առաջադեմ/նեղացած հոգեվիճակների արտացոլումը հոգեկան կամ սոցիալական ճնշումից բխող փոփոխություններ՝ մարդու վարքագծում Գրքի կամ պատմվածքի գլխավոր արժեքը կայանում է նրանում, որ այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս զգալ ու հասկանալ՝ որքան մեծ նշանակություն ունեն կյանքի փոքրիկ իրադարձությունները և որքան դժվար է մարդու հոգու ներքին հանգստության պահպանումը։

Другие предметы

Այս հրատարակությունը՝ «New books. Information bulletin. 2017 yearly», ընդհանուր առմամբ ներկայացնում է 2017 թվականի ընթացքում լույս տեսած նոր գրքերի վերաբերյալ տեղեկատվական-մատենագիտական տարեկան ամփոփագիր, որը սովորաբար կազմվում է գրադարանային կամ տեղեկատվական կենտրոնների կողմից և ծառայում է որպես ընթերցողների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար գրքային նորությունների համակարգված ուղեցույց։ Այդպիսի տեղեկատվական բյուլետենները նպատակ ունեն ներկայացնել տարվա ընթացքում հրատարակված նոր գրքերի ընտրանի կամ հաշվառում՝ ըստ թեմաների, հեղինակների, հրատարակությունների և երբեմն նաև ըստ ոլորտների՝ գիտական, գեղարվեստական, մանկական կամ մասնագիտական գրականություն։ 2017 թվականի նման տարեկան բյուլետենները սովորաբար արտացոլում են հրատարակչական շուկայի ընդհանուր միտումները, նոր գրական հոսքերը և տեղեկատվական ռեսուրսների ընդլայնումը, ինչպես նաև օգնում են գրադարաններին համալրել իրենց ֆոնդերը արդիական և պահանջարկ ունեցող նյութերով։ Այս տեսակի հրատարակությունները հաճախ օգտագործվում են նաև որպես մատենագիտական հղման աղբյուր՝ նոր գրքերի գրանցման, դասակարգման և գիտական տեղեկատվության տարածման համար։ Դրանք կարևոր դեր ունեն գրադարանային գործի և տեղեկատվական սպասարկման համակարգում՝ ապահովելով տարվա ընթացքում լույս տեսած գրականության մասին համառոտ, բայց համակարգված պատկերացում։

Культура

Այս թեման վերաբերում է հայ ժողովրդի պատմության ամենակարևոր իրադարձություններից մեկին՝ հայ գրերի ստեղծմանը և դրա հեղինակ Մեսրոպ Մաշտոցի գործունեությանը, որը համարվում է ազգային մշակույթի և ինքնության հիմնադիրներից մեկը։ Մեսրոպ Մաշտոցը ծնվել է մոտ 362 թվականին Տարոնում և կրթություն ստացել հունարեն, ասորերեն ու պարսկերեն լեզուներով՝ դառնալով բարձր կրթված հոգևորական և պետական գործիչ։ Նրա հիմնական նպատակն էր ստեղծել հայոց լեզվի համար սեփական այբուբեն, քանի որ մինչ այդ հայերենը գրավոր համակարգ չուներ, և կրոնական ու կրթական տեքստերը հիմնականում գրվում էին օտար լեզուներով, ինչը դժվարացնում էր ժողովրդի կրթությունը և ազգային ինքնության պահպանումը։ Մաշտոցը, համագործակցելով կաթողիկոս Սահակ Պարթևի հետ, ձեռնամուխ եղավ հայոց գրերի ստեղծմանը և մոտ 405 թվականին ստեղծեց հայոց այբուբենը, որը բաղկացած էր 36 տառից (հետագայում ավելացվել են ևս 2-ը)։ Հայոց գրերի ստեղծումը դարձավ շրջադարձային իրադարձություն, քանի որ այն հնարավորություն տվեց թարգմանել Աստվածաշունչը հայերեն, զարգացնել գրականությունը, կրթությունը և գիտությունը։ Այս գործընթացը հայտնի է որպես «Ոսկեդար» հայ մշակույթի մեջ, երբ ձևավորվեցին առաջին հայ պատմիչները, թարգմանիչները և գրական գործերը։ Մեսրոպ Մաշտոցը նաև հիմնել է բազմաթիվ դպրոցներ Հայաստանի տարբեր շրջաններում՝ նպաստելով գրագիտության տարածմանը և ազգային կրթական համակարգի ձևավորմանը։ Նրա գործունեությունը ոչ միայն կրոնական, այլև քաղաքական և մշակութային մեծ նշանակություն ուներ, քանի որ այն ամրապնդեց հայ ժողովրդի ինքնությունը օտար ազդեցությունների պայմաններում։ Մեսրոպ Մաշտոցը մահացել է 440 թվականին, սակայն նրա ստեղծած այբուբենը մինչ այսօր շարունակում է օգտագործվել և հանդիսանում է հայ ժողովրդի մշակութային և ազգային ինքնության անբաժանելի մասը։ Նրա ժառանգությունը համարվում է հայ ժողովրդի պատմության ամենախոշոր նվաճումներից մեկը, որը ապահովեց լեզվի պահպանությունը և մշակույթի շարունակական զարգացումը դարերի ընթացքում։

История

Այս պատմագիտական և տարածաշրջանագիտական հրատարակությունը նվիրված է Անդրկովկասի տարածքին՝ դրա պատմական, աշխարհագրական, քաղաքական, տնտեսական և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության համատեքստում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տարածաշրջանի ժողովուրդների, բնակավայրերի, վարչական բաժանման, սոցիալ-տնտեսական կյանքի և քաղաքական հարաբերությունների մասին՝ որոշակի պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակներում։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից կարող են լինել Անդրկովկասի աշխարհագրական դիրքը, բնական պայմանները, բնակչության տեղաբաշխումը, քաղաքների և գյուղական բնակավայրերի զարգացումը, հաղորդակցության ուղիները և տարածաշրջանի տնտեսական ներուժը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տարածաշրջանում բնակվող տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերություններին, նրանց մշակութային և հասարակական առանձնահատկություններին, ինչպես նաև ազգային և կրոնական համայնքների կազմակերպվածությանը։ Անդրկովկասը պատմականորեն գտնվել է խոշոր քաղաքական ուժերի շահերի հատման գոտում, ուստի հրատարակության մեջ կարող են դիտարկվել նաև Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության, Պարսկաստանի և տարածաշրջանի ժողովուրդների միջև ձևավորված քաղաքական հարաբերությունները։ Այս համատեքստում հատկապես կարևոր են վարչաքաղաքական փոփոխությունները, ռազմական հակամարտությունները, սահմանների վերաձևավորումները և դրանց ազդեցությունը տեղի բնակչության կյանքի վրա։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել նաև Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի տարածքների պատմական զարգացման, բնակչության ազգային կազմի, տնտեսական գործունեության, առևտրի, գյուղատնտեսության և արհեստների վերաբերյալ։ Տարածաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև մշակութային փոխազդեցությունները, լեզվական և կրոնական բազմազանությունը, կրթական ու հոգևոր կյանքի առանձնահատկությունները։ Եթե հրատարակությունը վերաբերում է 19-րդ կամ 20-րդ դարի պատմական իրականությանը, դրա նյութերը կարող են կարևոր սկզբնաղբյուր լինել այդ ժամանակաշրջանի վարչական համակարգի, հասարակական հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, աշխարհագրագետների, ազգագրագետների, տարածաշրջանագետների և Կովկասի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար՝ որպես Անդրկովկասի բազմաշերտ պատմական և հասարակական իրականության ուսումնասիրության նյութ։