Արդի հայերենի կետադրության հիմնախնդիրներ:

Математика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ճիշտ փոփոխվող բաշխումների անալիտիկ հատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառություններին ասիմպտոտիկ վերլուծության ու հավանականությունների տեսության մեջ։ Գրքում ներկայացվում են ճիշտ փոփոխվող (regularly varying) ֆունկցիաների և բաշխումների հիմնական հասկացությունները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և սահմանային վարքագիծը։ Հեղինակը վերլուծում է Կaramata-ի տեսության հիմնական արդյունքները, Tauberian թեորեմները և դրանց կապը ծանր պոչ ունեցող բաշխումների մոդելավորման հետ։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ինտեգրալ փոխակերպումների, լապլասյան և ֆուրիեի անալիզի մեթոդների կիրառությունները նման բաշխումների ուսումնասիրության մեջ, ինչպես նաև դրանց դերակատարությունը ստոխաստիկ գործընթացների, ռիսկերի տեսության և վիճակագրական ֆիզիկայի խնդիրներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ասիմպտոտիկ գնահատումների ճշգրտությանը, կոնվերգենցիայի հատկություններին և կիրառական մոդելներին, որոնք օգտագործվում են ֆինանսական մաթեմատիկայում, հուսալիության տեսությունում և մեծ շեղումների վերլուծության մեջ։ Գիրքը նախատեսված է մաթեմատիկոսների, հավանականությունների տեսության մասնագետների, կիրառական վիճակագիրների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար՝ առաջարկելով խորը տեսական հիմքեր և ժամանակակից կիրառական մոտեցումներ։

Технология

Այս աշխատությունը նվիրված է բիտումի փրփրեցման տեխնոլոգիական նոր պարամետրերի մշակմանը և դրանց կիրառմամբ ասֆալտաբետոնային խառնուրդների կատարելագործմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է բիտումային կապակցանյութերի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, փրփրեցման գործընթացի վրա ազդող գործոնները և դրանց ազդեցությունը ճանապարհաշինական նյութերի որակական բնութագրերի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են բիտումի մշակման նոր մոտեցումներ, տեխնոլոգիական ռեժիմների ընտրության սկզբունքներ, ինչպես նաև ասֆալտաբետոնային բաղադրակազմերի նախագծման և օպտիմալացման մեթոդներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ճանապարհածածկերի ամրության, երկարակեցության, ջերմաստիճանային կայունության, շահագործման հուսալիության և նյութերի արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ, հաշվարկային մոտեցումներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են ժամանակակից ճանապարհաշինության պահանջներին համապատասխան բարձրորակ ասֆալտաբետոնային նյութերի ստացմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ճանապարհաշինության մասնագետներին, շինարարական նյութերի տեխնոլոգներին, ինժեներներին, գիտաշխատողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և ասֆալտաբետոնային խառնուրդների մշակմամբ ու կիրառմամբ հետաքրքրվող մասնագետներին։

Другие предметы

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է կապիտալազինվածության մակարդակի էությունը, դրա դերը տնտեսության զարգացման մեջ և ազդեցությունը արտադրողականության աճի վրա։ Նյութում բացատրվում է, թե ինչպես է կապիտալի քանակը՝ մեքենաները, սարքավորումները, տեխնոլոգիաները և արտադրական միջոցները, ազդում աշխատողների աշխատանքի արդյունավետության և արտադրանքի ծավալի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում կապիտալազինվածության մակարդակի հաշվարկման հիմնական ցուցանիշներին, ինչպես նաև տարբեր երկրների տնտեսություններում դրա կիրառության առանձնահատկություններին։ Ռեֆերատում քննարկվում են տնտեսական աճի, ներդրումների և գիտատեխնիկական առաջընթացի փոխկապակցվածությունը, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք նպաստում կամ խոչընդոտում են կապիտալի արդյունավետ օգտագործմանը։ Ներկայացվում է նաև կապիտալազինվածության ազդեցությունը աշխատաշուկայի, արտադրության կազմակերպման և բնակչության կենսամակարդակի վրա։ Նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչ կարևոր դեր ունի կապիտալի կուտակումը և տեխնոլոգիական զարգացումը ժամանակակից տնտեսության մրցունակության ապահովման գործում։

История

Տաթևի և Գլաձորի համալսարանները միջնադարյան Հայաստանի կարևորագույն կրթական և գիտական կենտրոններից էին, որոնք մեծ դեր են ունեցել հայ մշակույթի, գիտության և հոգևոր կյանքի զարգացման գործում։ Տաթևի վանք գործում էր Տաթևի համալսարանը, որը հատկապես զարգացավ XIV դարում և հայտնի էր իր բարձր մակարդակի կրթությամբ, փիլիսոփայության, աստվածաբանության, մաթեմատիկայի, գրչության և մանրանկարչության ուսուցմամբ։ Այստեղ դասավանդել են նշանավոր մտածողներ, որոնցից հայտնի են Հովհաննես Որոտնեցի և Գրիգոր Տաթևացի։ Գլաձորի համալսարան հիմնադրվել է XIII դարի վերջում և համարվել է միջնադարյան Հայաստանի ամենանշանավոր ուսումնագիտական կենտրոններից մեկը։ Այն հայտնի էր որպես «Երկրորդ Աթենք» և «Մայրաքաղաք իմաստության»։ Համալսարանում ուսումը տևում էր 7-8 տարի, և այստեղ կրթվել են բազմաթիվ վարդապետներ, գիտնականներ ու արվեստագետներ։ Գլաձորի համալսարանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական կրթության, ձեռագրարվեստի և մանրանկարչության զարգացման մեջ։

Сельское хозяйство

Այս թեման ընդգրկում է կենդանիների խմելու ջրի որակական և քանակական պահանջները, ինչպես նաև ջրամատակարարման համակարգերի կազմակերպման հիգիենիկ սկզբունքները։ Ջուրը հանդիսանում է կենդանի օրգանիզմի կենսագործունեության հիմնական բաղադրիչներից մեկը, և դրա որակը անմիջականորեն ազդում է նյութափոխանակության, մարսողության, ջերմակարգավորման և ընդհանուր ֆիզիոլոգիական վիճակի վրա։ Դասախոսության մեջ մանրամասն ներկայացվում են խմելու ջրի հիմնական հիգիենիկ ցուցանիշները, որոնցից են ջրի թափանցիկությունը, հոտը, համը, ջերմաստիճանը, ինչպես նաև քիմիական և մանրէաբանական կազմը։ Շեշտվում է, որ ջուրը չպետք է պարունակի հիվանդածին միկրոօրգանիզմներ, ծանր մետաղներ կամ թունավոր նյութեր, քանի որ դրանք կարող են առաջացնել տարբեր հիվանդություններ և նվազեցնել կենդանիների արտադրողականությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նիտրատների, ամոնիակի և այլ վնասակար միացությունների սահմանային թույլատրելի կոնցենտրացիաներին։ Նյութում քննարկվում են նաև ջրի աղտոտման աղբյուրները՝ բնական և մարդածին։ Բնական աղբյուրներից են հողային և մակերևութային ջրերի միջոցով ներթափանցող նյութերը, իսկ մարդածին աղբյուրները ներառում են գյուղատնտեսական թափոնները, կոյուղաջրերը և արդյունաբերական արտանետումները։ Հեղինակը ներկայացնում է այդ աղտոտումները կանխարգելելու և ջրի որակը պահպանելու միջոցները։ Մեկ այլ կարևոր բաժին վերաբերում է ջրամատակարարման համակարգերի հիգիենիկ կազմակերպմանը։ Նկարագրվում են ջրի հավաքման, պահեստավորման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև դրանցում կիրառվող սանիտարական նորմերը։ Ջրամբարները, խողովակները և ջրատրման սարքերը պետք է լինեն մաքուր, պաշտպանված արտաքին աղտոտումից և պարբերաբար ենթարկվեն ախտահանման։ Նշվում է նաև, որ կենդանիներին պետք է ապահովել մշտական և բավարար քանակությամբ մաքուր ջրով՝ հաշվի առնելով նրանց տեսակային և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունները։

Медицина

Հայ բժշկագիտական մտքի և միջնադարյան գիտական ժառանգության ուսումնասիրությանը նվիրված արժեքավոր աշխատություն է, որտեղ Ս․ Ա․ Վարդանյանը ներկայացնում է, թե ինչպես էին հայ միջնադարյան բժիշկները պատկերացնում ուռուցքների առաջացումը, դրանց տեսակները և բուժման եղանակները։ Հեղինակը հիմնվում է Մխիթար Հերացու, Գրիգորիսի, Ամիրդովլաթ Ամասիացու և այլ հայ բժիշկների աշխատությունների վրա՝ ցույց տալով, որ ուռուցքների խնդիրը դեռ միջնադարում եղել է հայ բժշկության ուշադրության կենտրոնում։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են հիվանդության պատճառների, ախտանիշների, զարգացման փուլերի և բուժման մեթոդների մասին միջնադարյան պատկերացումները, որոնք ձևավորվել էին անտիկ և արաբական բժշկության ազդեցությամբ։ Գրքում ներկայացվում է, որ հայ բժիշկները կարևորել են ոչ միայն դեղաբուժությունը, այլ նաև սննդակարգը, կենսակերպը և հիվանդի ընդհանուր վիճակը։ Հեղինակը առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձնում այն փաստին, որ միջնադարյան հայկական բժշկական դպրոցը բավական զարգացած էր և շատ հարցերում համահունչ էր ժամանակի առաջատար բժշկական գիտելիքներին։ Ստեղծագործությունը կարևոր աղբյուր է ինչպես բժշկության պատմությամբ հետաքրքրվողների, այնպես էլ հայ միջնադարյան գիտության ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն բացահայտում է հայկական բժշկական մտքի գիտական խորությունը և նրա կապը համաշխարհային բժշկության զարգացման հետ։