Բարտերային փոխանակությունը և դրա առանձնահատկությունները անցումային տնտեսությունում (տեսության և մեթոդաբանության հարցեր)

Технология

Աշխատությունը նվիրված է Վայոց ձորի աբորիգեն՝ տեղական ծագում ունեցող, քիչ տարածված խաղողի սորտերից և կլոններից բնական գինիների ստացման տեխնոլոգիայի կատարելագործմանը։ Հետազոտության հիմքում Հայաստանի այս կարևոր գինեգործական տարածաշրջանի խաղողի տեղական գենետիկական ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործման և դրանցից բարձրարժեք գինիների արտադրության հնարավորությունների ուսումնասիրությունն է։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում Վայոց ձորի քիչ տարածված սորտերի և կլոնների խաղողի տեխնոլոգիական հատկություններին, հասունացման առանձնահատկություններին, քիմիական կազմին և գինեգործական ներուժին։ Ուսումնասիրվում են բնական գինիների արտադրության տարբեր փուլերը՝ խաղողի հումքի ընտրությունից և վերամշակումից մինչև խմորման, հնեցման և պատրաստի արտադրանքի ձևավորման գործընթացները՝ նպատակ ունենալով կատարելագործել կիրառվող տեխնոլոգիական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղողի սորտային առանձնահատկությունների և ստացվող գինու որակական ցուցանիշների միջև կապի բացահայտումը, քանի որ տեղական սորտերի ճիշտ ընտրությունը և մշակման համապատասխան պայմանները կարող են նպաստել գինու ինքնատիպ համային, բույրային և ֆիզիկաքիմիական հատկանիշների առավել լիարժեք դրսևորմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել բնական խմորման գործընթացների, մանրէաբանական ակտիվության, շաքարների և թթուների փոխակերպման, սպիրտի ձևավորման և այլ տեխնոլոգիական ցուցանիշների ուսումնասիրություն։ Կարևոր ուղղություն է նաև գինու որակի կայունության բարձրացումը՝ հնարավորինս պահպանելով տեղական հումքի բնական և սորտային առանձնահատկությունները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել Վայոց ձորի քիչ տարածված խաղողի սորտերի պահպանմանը, դրանց արտադրական նշանակության բարձրացմանը և հայկական գինեգործության տեղական առանձնահատկությունների զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել գինեգործների, խաղողագործների, սննդի տեխնոլոգների, գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, գինու արտադրությամբ զբաղվող կազմակերպությունների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

География

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Cu²⁺ իոններ պարունակող արտադրական կեղտաջրերի արդյունավետ մաքրման համար նոր և արդյունավետ ֆլոկուլյանտների սինթեզին ու դրանց կիրառմամբ մաքրման տեխնոլոգիայի մշակմանը։ Աշխատանքի հիմքում ընկած է այն կարևոր բնապահպանական խնդիրը, որ արդյունաբերական տարբեր գործընթացների արդյունքում առաջացող կեղտաջրերը կարող են պարունակել ծանր մետաղների իոններ, որոնց առկայությունը ջրային միջավայրում վտանգավոր է ինչպես էկոհամակարգերի, այնպես էլ մարդու առողջության համար։ Պղնձի երկվալենտ իոնը՝ Cu²⁺, արդյունաբերական ջրերի աղտոտման տարածված բաղադրիչներից է և կարող է առաջանալ մետաղամշակման, գալվանապատման, հանքարդյունաբերության, քիմիական արտադրության և այլ տեխնոլոգիական գործընթացների ժամանակ։ Ուստի դրա հեռացման արդյունավետ մեթոդների մշակումը կարևոր խնդիր է ջրային ռեսուրսների պահպանության և արդյունաբերական արտադրության էկոլոգիական անվտանգության տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության հիմնական գիտական ուղղություններից մեկը նոր ֆլոկուլյանտների ստացումն է։ Ֆլոկուլյացիան ջրի մաքրման ֆիզիկաքիմիական մեթոդ է, որի ընթացքում ջրում առկա մանր մասնիկներն ու լուծված կամ կոլոիդային բաղադրիչները հատուկ նյութերի ազդեցությամբ միավորվում են ավելի խոշոր ագրեգատների՝ ֆլոկների, որոնք այնուհետև հնարավոր է առանձնացնել նստեցման, ֆիլտրացման կամ այլ մեթոդներով։ Ծանր մետաղների հեռացման դեպքում ֆլոկուլյացիան կարող է կիրառվել նաև մետաղական իոնների պարունակող միացությունների կամ նստվածքների ձևավորման և հետագա առանձնացման գործընթացում։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է ֆլոկուլյանտների քիմիական կառուցվածքի և մաքրման արդյունավետության միջև կապի բացահայտումը։ Ֆլոկուլյացիայի արդյունավետությունը կախված է օգտագործվող նյութի բնույթից, մոլեկուլային կառուցվածքից, ֆունկցիոնալ խմբերից, լիցքի բնույթից և մոլեկուլային զանգվածից, ինչպես նաև ջրի քիմիական կազմից։ Այդ պատճառով նոր նյութերի սինթեզը պետք է զուգակցվի դրանց ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և գործնական արդյունավետության ուսումնասիրության հետ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է Cu²⁺ իոնների հեռացման աստիճանի գնահատումը։ Մաքրման տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը կարելի է որոշել ելքային և մաքրված ջրերում պղնձի պարունակության համեմատությամբ, ինչպես նաև տարբեր պայմաններում ստացված արդյունքների ուսումնասիրությամբ։ Այդ պայմանների թվում կարող են լինել ֆլոկուլյանտի չափաբաժինը, լուծույթի pH-ը, խառնման ինտենսիվությունն ու տևողությունը, նստեցման ժամանակը, սկզբնական մետաղական իոնների կոնցենտրացիան և այլ գործոններ։ Այս պարամետրերի օպտիմալացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել ռեագենտների ծախսը և միաժամանակ ապահովել մաքրման անհրաժեշտ աստիճան։ Ուսումնասիրության տեխնոլոգիական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ այն նպատակ ունի ոչ միայն ստանալ արդյունավետ քիմիական նյութ, այլև մշակել դրա կիրառման ամբողջական տեխնոլոգիական սխեմա։ Արդյունաբերական կեղտաջրերի մաքրումը պահանջում է փոխկապակցված գործողությունների ճիշտ կազմակերպում՝ նախնական մշակման, ռեագենտի ներմուծման, խառնման, ֆլոկների ձևավորման, նստեցման և մաքրված ջրի առանձնացման փուլերով։ Տեխնոլոգիայի նախագծման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ինչպես մաքրման արդյունավետությունը, այնպես էլ գործընթացի տնտեսական և գործնական իրագործելիությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև ստացվող նստվածքի խնդիրը։ Ծանր մետաղների հեռացման արդյունքում առաջացող պինդ ֆազը կարող է պարունակել բարձր կոնցենտրացիայով պղնձային միացություններ, ուստի դրա հետագա մշակումը, պահպանումը կամ օգտակար բաղադրիչների վերականգնումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ երկրորդային աղտոտում չառաջանա։ Այս հանգամանքը ֆլոկուլյացիոն մաքրման տեխնոլոգիայի նախագծման կարևոր մասն է և կապվում է արդյունաբերական թափոնների կառավարման ընդհանուր խնդիրների հետ։ Աշխատության կիրառական արժեքը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ պղինձը նույնիսկ կենսաբանական համակարգերի համար անհրաժեշտ տարր լինելով հանդերձ, բարձր կոնցենտրացիաներում կարող է ունենալ թունավոր ազդեցություն։ Ջրային միջավայրում ծանր մետաղների կուտակումը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ջրային օրգանիզմների վրա և խաթարել էկոհամակարգերի բնական հավասարակշռությունը։ Հետևաբար արտադրական կեղտաջրերից Cu²⁺-ի արդյունավետ հեռացումը կարևոր է ոչ միայն ջրի վերաօգտագործման, այլև շրջակա միջավայրի աղտոտումը կանխելու համար։ Հետազոտության մեջ ֆլոկուլյանտների սինթեզի և տեխնոլոգիական կիրառման համադրումը թույլ է տալիս կապել հիմնարար քիմիական հետազոտությունը գործնական բնապահպանական խնդրի հետ։ Նոր նյութի արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն լաբորատոր պայմաններում, այլև այն տեսանկյունից, թե որքանով է հնարավոր դրա կիրառումը իրական արտադրական կեղտաջրերի մաքրման գործընթացներում։ Իրական արտադրական ջրերը հաճախ պարունակում են միաժամանակ մի քանի աղտոտիչներ, տարբեր աղեր և օրգանական կամ անօրգանական բաղադրիչներ, որոնք կարող են ազդել ֆլոկուլյացիայի ընթացքի վրա։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ կարևոր է գնահատել նաև բարդ բաղադրությամբ ջրերի պայմաններում նյութի կայունությունն ու ընտրողականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է օրգանական և ֆիզիկական քիմիայի, կոլոիդային քիմիայի, ջրի մաքրման տեխնոլոգիայի և բնապահպանական ինժեներիայի խնդիրները։ Այն կարող է հետաքրքրել քիմիկոսներին, ջրամաքրման տեխնոլոգներին, բնապահպանական ինժեներներին, արդյունաբերական ձեռնարկությունների մասնագետներին, գիտահետազոտական հաստատությունների աշխատակիցներին, ինչպես նաև ծանր մետաղներով աղտոտված ջրերի մաքրման և ֆլոկուլյացիոն գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է երկրատեղեկատվական համակարգերում տարածական տեղեկատվության կազմակերպման, մշակման, պահպանման և փոխանակման տեխնոլոգիական ու տեղեկատվական հիմքերի կատարելագործմանը՝ Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում դրանց կիրառման առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում աշխարհագրական դիրք ունեցող տվյալների միասնական կառավարման մեխանիզմների ձևավորումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացված քարտեզագրական, գեոդեզիական, բնապահպանական, վարչատարածքային, ենթակառուցվածքային և այլ տեղեկություններ ներառել փոխկապակցված տեղեկատվական միջավայրում։ Քննվում են տարածական տվյալների կառուցվածքի, դասակարգման, թվայնացման, համակարգման և տվյալների բազաներում պահպանման սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տեղեկատվական համակարգերի միջև տվյալների համատեղելիության ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մետատվյալներին՝ որպես տարածական տվյալների բովանդակությունը, ծագումը, ժամանակային արդիականությունը, ճշգրտությունը, կոորդինատային համակարգը, հասանելիության պայմանները և այլ կարևոր բնութագրեր նկարագրող տեղեկատվական շերտի։ Մետատվյալների բազաների նախագծումը դիտարկվում է որպես տարածական ռեսուրսների արդյունավետ որոնման, գնահատման, փոխանակման և կրկնակի օգտագործման կարևոր նախապայման։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տվյալների մոդելավորման, բազաների կառուցվածքի նախագծման, դասակարգիչների և միասնական նկարագրական դաշտերի ձևավորման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել տարբեր կազմակերպությունների կողմից օգտագործելի համակարգված տեղեկատվական միջավայր։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարածական տվյալների ստանդարտացման և փոխգործունակության խնդիրը, քանի որ տարբեր պետական ու մասնագիտական կառույցներում ստեղծվող տեղեկատվության համադրումը պահանջում է ընդհանուր տեխնիկական և կազմակերպական սկզբունքներ։ Հայաստանի պայմաններում նման համակարգերի զարգացումը կարող է դիտարկվել տարածքային կառավարման, քաղաքաշինության, հողային ռեսուրսների հաշվառման, բնապահպանական մոնիթորինգի, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և այլ ոլորտների տեղեկատվական ապահովման տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տվյալների արդիականացման, որակի վերահսկման, հասանելիության և տեղեկատվական անվտանգության խնդիրներին։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է երկրատեղեկատվական տեխնոլոգիաների, տարածական տվյալների ենթակառուցվածքների, տվյալների բազաների նախագծման և թվային քարտեզագրության մոտեցումները՝ ուղղված տարածական տեղեկատվության միասնական, հուսալի և արդյունավետ կառավարման համակարգերի ձևավորմանը։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է խորը այրվածքային վերքերի բուժման ժամանակակից կենսատեխնոլոգիական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով հյուսվածքների վերականգնման և վերքի ապաքինման գործընթացների բարելավման հնարավորությունների վրա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ խորը այրվածքները ուղեկցվում են մաշկի և ենթակա հյուսվածքների ծանր վնասմամբ, երկարատև ապաքինմամբ և տարբեր բարդությունների առաջացման բարձր ռիսկով, ինչի պատճառով դրանց բուժումը պահանջում է բազմակողմանի և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կենսաբանական համակարգերի և կենսատեխնոլոգիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ վնասված հյուսվածքների վերականգնման գործընթացը խթանելու և բուժման արդյունքները բարելավելու նպատակով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերքի ապաքինման հիմնական փուլերին՝ բորբոքային արձագանքին, նոր հյուսվածքի ձևավորմանը, անոթավորման գործընթացներին, էպիթելացմանը և հյուսվածքի վերակազմավորմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կենսաբանական ակտիվ նյութերի, բջջային տեխնոլոգիաների, կենսանյութերի և հյուսվածքային ինժեներիայի հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ որպես վնասված մաշկի վերականգնմանն ուղղված լրացուցիչ կամ այլընտրանքային միջոցներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև վերքերի համար նախատեսված կենսահամատեղելի ծածկույթների և կառուցվածքների կիրառմանը, որոնք կարող են պաշտպանել վնասված մակերեսը, պահպանել համապատասխան խոնավ միջավայր և նպաստել վերականգնողական գործընթացների կազմակերպմանը։ Կարևորվում է նաև մանրէաբանական վարակների կանխարգելման և վերահսկման խնդիրը, քանի որ խորը այրվածքային վերքերի դեպքում վարակային բարդությունները կարող են էապես խոչընդոտել հյուսվածքների ապաքինմանը։ Հետազոտության շրջանակում կենսատեխնոլոգիական մոտեցումները դիտարկվում են դասական վիրաբուժական և վերականգնողական մեթոդների հետ փոխկապակցված՝ ավելի արդյունավետ բուժական ռազմավարությունների ձևավորման նպատակով։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել այրվածքային վերքերի ապաքինման կենսաբանական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և նոր բուժական տեխնոլոգիաների մշակմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ նաև հյուսվածքային ինժեներիայի և վերականգնողական բժշկության զարգացման համար, քանի որ խորը հյուսվածքային վնասվածքների բուժումը պահանջում է կենսաբանական գործընթացների նպատակային կառավարում և նոր վերականգնողական նյութերի ու մեթոդների մշակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել այրվածքաբաններին, վիրաբույժներին, վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, կենսատեխնոլոգներին, բջջային և հյուսվածքային ինժեներիայի հետազոտողներին, կենսաքիմիկոսներին, ինչպես նաև բժշկական և կենսաբանական գիտությունների համապատասխան ուղղությունների ուսանողներին ու դասախոսներին։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հետվնասվածքային սթրեսի դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը անձի «Ես» կառուցվածքում՝ հոգեբանական ինքնընկալման, ինքնագնահատականի և ինքնության փոփոխությունների համատեքստում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է ծանր կամ տրավմատիկ իրադարձությունների ազդեցությունը անձի ներքին աշխարհի, սեփական անձի մասին պատկերացումների և շրջապատող իրականության ընկալման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում «Ես» կառուցվածքի հիմնական բաղադրիչներին, դրանց փոխկապակցվածությանը և այն փոփոխություններին, որոնք կարող են առաջանալ տրավմատիկ փորձառությունից հետո։ Քննության են առնվում ինքնագնահատականի անկայունությունը, սեփական ուժերի և հնարավորությունների վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությունը, մեղքի կամ ամոթի զգացումները, անապահովության զգացումը, ապագայի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությունը և միջանձնային հարաբերությունների վրա տրավմատիկ փորձի հնարավոր ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև անձի ինքնության պահպանման կամ վերակառուցման գործընթացներին, երբ տրավմատիկ փորձառությունը կարող է փոխել սեփական անձի, կյանքի նշանակության և սոցիալական դերի վերաբերյալ նախկին պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել հետվնասվածքային սթրեսի դրսևորումների և «Ես» կառուցվածքի տարբեր բաղադրիչների փոխհարաբերությունները՝ հոգեբանական մեթոդների և համապատասխան ախտորոշիչ մոտեցումների միջոցով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես կարող է տրավմատիկ փորձառությունը ներգործել անձի ինքնընկալման և հոգեբանական հարմարման գործընթացների վրա, ինչպես նաև ինչ նշանակություն ունի «Ես» կառուցվածքի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հոգեբանական աջակցության և վերականգնման աշխատանքներում։ Կարևորվում է անհատական տարբերությունների հաշվառումը, քանի որ նույնատիպ տրավմատիկ իրավիճակները տարբեր անձանց մոտ կարող են առաջացնել տարբեր հոգեբանական արձագանքներ և ինքնության վերակազմավորման տարբեր ձևեր։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հոգեբանների, կլինիկական հոգեբանների, հոգեթերապևտների, սոցիալական աշխատողների, հետազոտողների, ուսանողների և տրավմատիկ փորձառությունների հոգեբանական հետևանքների ու անձի ինքնության խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Технология

Այս աշխատանքը նվիրված է մոլիբդենիտային խտանյութերից մոլիբդենի երկսիլիցիդի (MoSi₂) ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ կիրառելով սիլիկաջերմային վերականգնման մեթոդը։ Նյութում ուսումնասիրվում են մոլիբդեն պարունակող հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, տեխնոլոգիական վերամշակման փուլերը և սիլիցիումի մասնակցությամբ ընթացող բարձր ջերմաստիճանային ռեակցիաների օրինաչափությունները։ Աշխատությունը ներկայացնում է տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալ պայմանների ընտրությունը՝ ներառյալ ջերմաստիճանի, բաղադրության, ժամանակի և ռեագենտների հարաբերակցության ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի ելքի և մաքրության վրա։ Վերլուծվում են ստացված մոլիբդենի երկսիլիցիդի կառուցվածքային, ֆազային և ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, ինչպես նաև դրա կիրառման հնարավորությունները բարձր ջերմակայուն նյութերի, էլեկտրատեխնիկական սարքերի և պաշտպանիչ ծածկույթների արտադրության մեջ։ Նյութը կարևոր նշանակություն ունի մետալուրգիայի, նյութագիտության և քիմիական տեխնոլոգիաների ոլորտներում՝ նպաստելով ռազմավարական նշանակության նյութերի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը։