Կոլեկտիվ ներդրումային ինստիտուտների ներդրման և զարգացման խնդիրները Հայաստանում

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է տրանսցենդենտալ գերկոնցեպտների լեզվամշակութային ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվական նյութը համադրելով հայերենի հետ։ Հետազոտության կենտրոնում այն բարդ և վերացական մտային կազմավորումներն են, որոնք դուրս են գալիս առանձին բառերի կամ պարզ հասկացությունների սահմաններից և արտացոլում են մարդու աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի, մշակութային հիշողության և հոգևոր-փիլիսոփայական պատկերացումների խորքային շերտերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գերկոնցեպտները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական միավորներ, այլև որպես որոշակի մշակույթի ներկայացուցիչների գիտակցության մեջ ձևավորված բազմաշերտ իմաստային և արժեքային համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց լեզվական արտահայտության ձևերին, կառուցվածքին, բաղադրիչների փոխհարաբերություններին և տարբեր խոսքային ու մշակութային համատեքստերում գործածությանը։ Անգլերենի և հայերենի համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր լեզվամշակույթներում ընդհանուր համամարդկային գաղափարների և ազգային-մշակութային յուրահատկությունների փոխհարաբերությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են պատմական փորձը, կրոնական և փիլիսոփայական պատկերացումները, ազգային արժեքները և հասարակական ավանդույթները ազդում վերացական հասկացությունների լեզվական ընկալման և արտահայտման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գերկոնցեպտների անվանման, փոխաբերականացման, ասոցիատիվ կապերի և իմաստային դաշտերի ուսումնասիրությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և մշակույթի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմները։ Համեմատական մոտեցումը կարող է նպաստել անգլախոս և հայախոս մշակույթների աշխարհընկալման ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է լեզվամշակութաբանության և ճանաչողական լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ այն լեզուն դիտարկում է որպես տվյալ ժողովրդի մշակութային գիտակցության, արժեքների և աշխարհընկալման արտացոլման միջոց։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լեզվամշակութաբաններին, թարգմանիչներին, օտար լեզուների մասնագետներին, միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողներին և անգլերենի ու հայերենի համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականներին։

Педагогика

Այս հրատարակությունը Լազարյան արևելյան լեզուների ինստիտուտի գիմնազիական դասարաններ ընդունվելու կարգը և ուսումնական ծրագրերը ներկայացնող պատմական-կրթական աղբյուր է, որը կարևոր տեղեկություններ է տալիս Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանում գործող այս նշանավոր կրթական հաստատության կառուցվածքի, ընդունելության պահանջների և ուսումնառության բովանդակության մասին։ Լազարյան ինստիտուտը Մոսկվայում գործող հայկական ծագմամբ կրթական հաստատություն էր, որը հիմնադրվել էր 1815 թվականին և գործել է մինչև 1919 թվականը։ Սկզբնական շրջանում այն միջնակարգ կրթական հաստատություն էր, իսկ հետագայում վերածվեց ավելի լայն կրթական համակարգի, որտեղ համատեղվում էին գիմնազիական և արևելագիտական մասնագիտական ուսուցումը։ Հրատարակության բովանդակային նշանակությունը հատկապես կապված է գիմնազիական դասարան ընդունվելու համար նախատեսված գիտելիքների և պահանջների համակարգման հետ։ Նման կանոնակարգերը սահմանում էին, թե ինչ պատրաստվածություն պետք է ունենար դիմորդը, ինչ առարկաներից էր անհրաժեշտ քննություն հանձնել և ինչ մակարդակի գիտելիքներ էին ակնկալվում ընդունվելու պահին։ Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու ժամանակի միջնակարգ կրթության չափորոշիչների, ուսումնական առարկաների կառուցվածքի և կրթական գործընթացի կազմակերպման մասին։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն վերաբերում է ոչ միայն ընդհանուր կրթությանը, այլև այն հաստատությանը, որի հիմնական մասնագիտացումը արևելյան լեզուների և արևելագիտության ոլորտն էր։ Լազարյան ինստիտուտում արևելյան լեզուների նկատմամբ ուշադրությունը ժամանակի ընթացքում դարձավ հաստատության հիմնական տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը։ Դասավանդվում էին հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն և թուրքերեն լեզուներ ու գրականություններ, իսկ հաստատությունը հետագայում դարձավ նաև Ռուսաստանում արևելագիտության կարևոր կենտրոններից մեկը։ Գիմնազիական կրթությունը, սակայն, չէր սահմանափակվում արևելյան լեզուներով։ Հաստատության դասընթացը ընդհանուր առմամբ մոտ էր կայսրության գիմնազիական ծրագրերին, և դրա շրջանավարտները 1835 թվականից ստանում էին գիմնազիայի շրջանավարտների իրավունքներ։ Հետագայում կրթական կառուցվածքը մի քանի անգամ փոփոխվեց․ 1848 թվականից հաստատությունը համատեղում էր ընդհանուր միջնակարգ՝ գիմնազիական դասարանների, և բարձրագույն մասնագիտական՝ հատուկ դասարանների կրթությունը։ Հետևաբար այս փաստաթուղթը կարևոր է ոչ միայն ընդունելության տեխնիկական կանոնները հասկանալու, այլև այն կրթական համակարգի կառուցվածքը վերականգնելու համար, որի շրջանակում պատրաստվում էին ապագա ուսուցիչներ, թարգմանիչներ, պետական ծառայողներ և արևելագիտության մասնագետներ։ Լազարյան ինստիտուտի առանձնահատկություններից էր նաև հայկական կրթական և մշակութային գործառույթների համադրումը ռուսական կայսերական կրթական համակարգի հետ։ Հաստատությունը կապված էր Մոսկվայի հայկական համայնքի հետ և երկար ժամանակ կարևոր դեր էր կատարում հայ երիտասարդների կրթության գործում։ Գիմնազիական դասարաններում հայ աշակերտների համար նախատեսվում էր նաև հայոց լեզվի և Հայ Առաքելական եկեղեցու կրոնական ուսուցում, ինչը ցույց է տալիս, որ ընդհանուր կայսերական կրթական ծրագրի շրջանակում պահպանվում էին ազգային և դավանական կրթության առանձին բաղադրիչներ։ Ուսումնական ծրագրերի տեսանկյունից փաստաթուղթը արժեքավոր է նրանով, որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի կրթության բովանդակային առաջնահերթությունները։ Դպրոցական կրթության մեջ կարևոր դեր ունեին լեզուները, գրականությունը, պատմությունը, աշխարհագրությունը, մաթեմատիկական և բնական գիտությունները, ինչպես նաև դասական կրթությանը բնորոշ այլ առարկաներ։ Այս առարկաների համադրությունը ցույց է տալիս, որ հաստատությունը ձգտում էր ապահովել ոչ միայն մասնագիտական, այլև լայն ընդհանուր կրթություն։ Միաժամանակ արևելյան լեզուների նկատմամբ հատուկ ուշադրությունը ապագա շրջանավարտներին տալիս էր այնպիսի մասնագիտական պատրաստվածություն, որը հատկապես կարևոր էր Ռուսաստանի և Հարավային Կովկասի վարչական, դիվանագիտական ու մշակութային միջավայրում։ Հրատարակության պատմական արժեքը մեծանում է նաև այն պատճառով, որ այն ներկայացնում է կրթական կանոնակարգը ոչ թե հետագա պատմաբանի մեկնաբանությամբ, այլ ժամանակաշրջանին մոտ սկզբնաղբյուրային ձևով։ Այսպիսի փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպիսի պահանջներ էր պաշտոնապես սահմանում հաստատությունը դիմորդների համար և ինչ գիտելիքներ էր ակնկալում կրթության հաջորդ աստիճան անցնող աշակերտներից։ Դրանք նաև կարող են օգտագործվել կրթական պատմության, դպրոցական ծրագրերի զարգացման և Ռուսական կայսրության կրթական քաղաքականության ուսումնասիրության ժամանակ։ Լազարյան ինստիտուտի գործունեությունը սերտորեն կապված էր նաև արևելագիտության զարգացման հետ։ Հաստատությունում դասավանդել են այնպիսի հայտնի գիտնականներ և մանկավարժներ, ինչպիսիք են Վ. Ա. Գորդլևսկին, Ֆ. Ե. Կորշը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Վ. Ֆ. Միլլերը, Ստեփան Նազարյանը և Ն. Օ. Էմինը։ Հաստատության գրադարանը ներառում էր պատմության, աշխարհագրության, լեզվաբանության և արևելագիտության հարուստ հավաքածուներ, այդ թվում՝ արժեքավոր ձեռագրեր։ Հրատարակության մատենագիտական հետքերը վկայում են, որ այն առանձին ընդգրկված է Լազարյանների ընտանիքին և ինստիտուտին նվիրված գրքային հավաքածուներում։ Նույն թեմատիկ շարքում պահպանվել են նաև ինստիտուտի ուսանողների ընդունելության, հատուկ դասարանների քննությունների և ուսուցման վերաբերյալ այլ կանոնակարգեր, ինչը հնարավորություն է տալիս այս հրատարակությունը դիտարկել ավելի լայն փաստաթղթային համալիրի շրջանակում։ Ընդհանուր առմամբ, այս աղբյուրը կարևոր է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի կրթական համակարգի, Լազարյան ինստիտուտի պատմության, հայ կրթական և մշակութային կյանքի, ինչպես նաև արևելագիտական կրթության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հատկապես օգտակար լինել կրթության պատմությամբ, հայ-ռուսական մշակութային կապերով, Լազարյան ինստիտուտի գործունեությամբ, հայագիտությամբ և արևելագիտության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մանկավարժներին, գրականագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Лингвистика

Գիրքը ներկայացնում է նախադասության կառուցվածքի հիմնական սկզբունքները, անդամների փոխհարաբերությունները և շարահյուսական կապերի տեսակները՝ ընդգրկելով պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցման օրինաչափությունները։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է խոսքի կառուցվածքային մակարդակները՝ ցույց տալով բառերի, բառակապակցությունների և նախադասությունների միջև գոյություն ունեցող իմաստային և ձևաբանական կապերը։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարդ շարահյուսական կառուցվածքներին՝ ստորադաս և համադաս կապերին, անուղղակի խոսքին, ինչպես նաև շարահյուսական հոմանիշությանը և տարբերակներին, որոնք կարևոր դեր ունեն լեզվի արտահայտչականության մեջ։ Գրքում տրված են նաև բազմաթիվ օրինակներ և վերլուծություններ, որոնք նպաստում են տեսական նյութի գործնական յուրացմանը և լեզվական մտածողության զարգացմանը։ Այն նախատեսված է բանասերների, լեզվաբանների, ուսանողների և հայոց լեզվի շարահյուսական համակարգով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես ուսումնական և գիտական կարևոր աղբյուր։

Экономика

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայում դեպոզիտարիայի, քլիրինգի և հաշվարկների համակարգերի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքի կենտրոնում ֆինանսական շուկայի այն կարևորագույն ենթակառուցվածքներն են, որոնք ապահովում են արժեթղթերի գործարքների գրանցումը, սեփականության իրավունքի հաշվառումը, գործարքների փոխադարձ պարտավորությունների որոշումը և դրանց վերջնական կատարումը։ Դեպոզիտարիայի համակարգը կարևոր դեր է կատարում արժեթղթերի կենտրոնացված հաշվառման և սեփականության իրավունքի հաստատման գործում, մինչդեռ քլիրինգային և հաշվարկային մեխանիզմները նպաստում են գործարքների պարտավորությունների ճիշտ, ժամանակին և անվտանգ կատարմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այդ համակարգերի կառուցվածքը, գործողության սկզբունքները, մասնակիցների փոխհարաբերությունները և Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի զարգացման վրա դրանց ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք կարող են սահմանափակել շուկայի արդյունավետությունը՝ տեխնիկական և կազմակերպական ենթակառուցվածքների անկատարությունից մինչև գործարքների արագության, հուսալիության, թափանցիկության և ռիսկերի կառավարման հարցերը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև միջազգային փորձի դիտարկումը և դրա համադրումը Հայաստանի շուկայի առանձնահատկությունների հետ։ Ժամանակակից արժեթղթերի շուկաներում դեպոզիտարային, քլիրինգային և հաշվարկային գործընթացների թվայնացումը, ավտոմատացումը և միասնական համակարգերի կիրառումը կարող են էապես բարձրացնել գործարքների արդյունավետությունը և նվազեցնել գործառնական ու հաշվարկային ռիսկերը։ Այդ համատեքստում աշխատանքը կարող է անդրադառնալ էլեկտրոնային հաշվառման, տեղեկատվական համակարգերի ինտեգրման, գործարքների ավտոմատ մշակման, մասնակիցների միջև տեղեկատվության փոխանակման և անվտանգության ապահովման խնդիրներին։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ռիսկերի կառավարման հարցը, քանի որ արժեթղթերի գործարքների վերջնական հաշվարկների հուսալիությունը անմիջականորեն կապված է ամբողջ ֆինանսական համակարգի կայունության հետ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են ուղղված լինել համակարգի կազմակերպական և տեխնոլոգիական կատարելագործմանը, գործարքների իրականացման արագության բարձրացմանը, ծախսերի նվազեցմանը, շուկայի մասնակիցների համար ծառայությունների հասանելիության ընդլայնմանը և ներդրողների վստահության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել ֆինանսական շուկաների մասնագետներին, տնտեսագետներին, բանկային և ներդրումային ոլորտի ներկայացուցիչներին, արժեթղթերի շուկայի մասնակիցներին, պետական կարգավորող մարմիններին, ինչպես նաև ֆինանսների և տնտեսագիտության ոլորտի ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի արժեթղթերի շուկայի ինստիտուցիոնալ և տեխնոլոգիական զարգացման տեսանկյունից՝ փորձելով բացահայտել դեպոզիտարիայի, քլիրինգի և հաշվարկների գործող համակարգերի հիմնական խնդիրները և ներկայացնել դրանց արդյունավետության, հուսալիության ու միջազգային չափանիշներին համապատասխանության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է անալոգային ինտեգրալ սխեմաների ֆիզիկական նախագծման ավտոմատացման մեթոդների և գործիքների մշակմանն ու հետազոտությանը։ Գրքում ուսումնասիրվում են նախագծման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ սխեմաների տեղաբաշխում, կապակցումների երթուղավորում, տարրերի օպտիմալ դասավորում և տեխնոլոգիական սահմանափակումների հաշվառում՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել նախագծման ճշգրտությունը, արագությունը և արդյունավետությունը։ Հեղինակը ներկայացնում է անալոգային սխեմաների առանձնահատկությունները թվային համակարգերի համեմատությամբ՝ ընդգծելով պարամետրերի շարունակական բնույթը, աղմուկի, ջերմաստիճանային և տեխնոլոգիական տատանումների ազդեցությունը նախագծման արդյունքների վրա։ Քննարկվում են ավտոմատացված նախագծման ալգորիթմներ, օպտիմալացման մոդելներ և հաշվարկային մեթոդներ, որոնք կիրառվում են բարձր ինտեգրված միկրոսխեմաների մշակման գործընթացում։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև CAD համակարգերի զարգացմանը, նախագծման ծրագրային ապահովման կառուցվածքին և ինժեներական լուծումների վավերացման մեթոդներին։ Գրքում ներկայացված մոտեցումները կարող են կիրառվել բարձր արդյունավետությամբ անալոգային և խառը ազդանշանային միկրոսխեմաների նախագծման ոլորտում՝ նպաստելով ժամանակակից միկրոէլեկտրոնիկայի զարգացմանը և արտադրական գործընթացների ավտոմատացման մակարդակի բարձրացմանը։

История

Այս աշխատությունը վերաբերում է 1945 թվականի օգոստոսի 9-ից սեպտեմբերի 2-ն ընկած խորհրդա-ճապոնական պատերազմի ընթացքում հայ ժողովրդի զավակների մասնակցության ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլում ԽՍՀՄ ռազմական գործողությունների և դրանցում հայ զինծառայողների ներդրման պատմական նշանակությունը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել հայ զինվորների և սպայական կազմի մասնակցությունը Հեռավոր Արևելքում իրականացված ռազմական գործողություններին, նրանց մարտական ուղին, ծառայողական գործունեությունը և անձնական սխրանքները։ Ուսումնասիրվում են պատերազմի ռազմավարական ընթացքը Մանջուրիայի, Կուրիլյան կղզիների և հարակից տարածաշրջաններում, ինչպես նաև խորհրդային բանակի կազմում գործող հայկական ծագում ունեցող զորամասերի և զինծառայողների մասնակցության ձևերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհատական հերոսությունների, պարգևների և ռազմական տարբերանշանների, ինչպես նաև հայ զինծառայողների ներդրման գնահատմանը ընդհանուր ռազմական հաղթանակի համատեքստում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պատերազմի սոցիալ-քաղաքական հետևանքները, հայ զինծառայողների հետպատերազմյան ճակատագիրը և նրանց հիշատակի պահպանման խնդիրները։ Միաժամանակ ընդգծվում է հայ ժողովրդի մասնակցության կարևորությունը ԽՍՀՄ ռազմական պատմության մեջ և միջազգային հակամարտությունների շրջանակում նրա դերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է ռազմական պատմագիտության ոլորտում՝ նպաստելով խորհրդա-ճապոնական պատերազմի պատմության և հայ զինծառայողների մասնակցության ավելի ամբողջական և համակարգված ներկայացմանը։