Մակրոտնտեսական վերլուծություն, մոդելավորում և կանխատեսում

Биология

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հիբրիդային ցորենների օնտոգենեզի գենետիկական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ բույսի անհատական զարգացման տարբեր փուլերում ժառանգական գործոնների դերի և փոխազդեցությունների ուսումնասիրման միջոցով։ Աշխատության կենտրոնում հիբրիդային ձևերի աճի ու զարգացման օրինաչափություններն են, դրանց գենետիկական պայմանավորվածությունը և ծնողական ձևերից փոխանցվող հատկանիշների դրսևորման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են ցորենի զարգացման փուլերը՝ սերմի ծլումից և բուսական զանգվածի ձևավորումից մինչև ծաղկում, պտղավորում և հասունացում՝ ուշադրություն դարձնելով տարբեր փուլերում գենոտիպի և միջավայրի փոխազդեցությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիբրիդային սերունդներում քանակական և որակական հատկանիշների ժառանգմանը, փոփոխականությանը և դրանց ֆենոտիպային դրսևորումներին։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել աճի տեմպի, բույսի բարձրության, թփակալման, հասկերում հատիկների ձևավորման, բերքատվության և այլ տնտեսական արժեք ունեցող հատկանիշների գենետիկական վերլուծություն։ Կարևորվում է նաև հիբրիդների տարբերակման և գնահատման հարցը, քանի որ գենետիկական առանձնահատկությունների բացահայտումը կարևոր հիմք է արդյունավետ սելեկցիոն նյութի ընտրության համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նաև հիբրիդային ձևերի կայունության և փոփոխականության օրինաչափությունները՝ հնարավորություն տալով գնահատել դրանց օգտագործման հեռանկարները նոր սորտերի ստեղծման գործընթացում։ Ստացված տվյալները կարող են նպաստել ցորենի սելեկցիայի գիտական հիմքերի կատարելագործմանը, արժեքավոր գենոտիպերի ընտրությանը և բերքատու ու հարմարվողական հատկություններով նոր ձևերի ստացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև բույսերի զարգացման գենետիկական վերահսկման և ժառանգականության ընդհանուր օրինաչափությունների առավել խորքային ըմբռնման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գենետիկներին, բուսաբաններին, սելեկցիոներներին, բույսերի ֆիզիոլոգներին, գյուղատնտեսական հետազոտողներին, ինչպես նաև ագրարային և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ուսանողների ստեղծագործական մտածողության զարգացման սոցիալ-մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ստեղծագործական մտածողության տեսական հիմքերը, դրա կառուցվածքային բաղադրիչները և զարգացման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները ուսանողական միջավայրում։ Հեղինակը վերլուծում է այն սոցիալական և կրթական գործոնները, որոնք նպաստում են ուսանողների ստեղծագործական ներուժի բացահայտմանը՝ ներառյալ ուսումնական միջավայրը, դասախոս-ուսանող փոխհարաբերությունները, խմբային աշխատանքը, կրթական մոտիվացիան և ինքնուրույն գործունեության կազմակերպումը։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև ժամանակակից մանկավարժական տեխնոլոգիաները՝ նախագծային ուսուցում, խնդիրների վրա հիմնված ուսուցում, ինտերակտիվ մեթոդներ և թվային կրթական գործիքներ, որոնք խթանում են ստեղծագործական մտածողության զարգացումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալ-մանկավարժական պայմանների համակարգային վերլուծությանը և դրանց ազդեցությանը ուսանողների ճանաչողական ակտիվության, ինքնուրույնության և նորարարական կարողությունների ձևավորման վրա։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, հոգեբանների, դասախոսների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական մոտեցումներ ստեղծագործական մտածողության զարգացման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար։

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է բարձր հաճախականությամբ աշխատող մեծ ինտեգրալ սխեմաների միջմիացումների և սնուցման հաղորդագծերի ավտոմատացված մոդելավորման միջոցների մշակմանն ու կատարելագործմանը։ Հետազոտության շրջանակում ինտեգրալ սխեմայի միջմիացումները դիտարկվում են որպես էլեկտրական համակարգի կարևոր բաղադրիչներ, որոնց պարամետրերը բարձր աշխատանքային հաճախականությունների պայմաններում կարող են էական ազդեցություն ունենալ ամբողջ սխեմայի արագագործության, ազդանշանների ամբողջականության և աշխատանքի կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում միջմիացումների էլեկտրական հատկությունների ներկայացմանը համապատասխան մոդելների միջոցով՝ հաշվի առնելով հաղորդիչների դիմադրությունը, ունակային և ինդուկտիվ փոխազդեցությունները, ինչպես նաև հարակից գծերի միջև առաջացող փոխադարձ ազդեցությունները։ Քննվում է այն հանգամանքը, որ ինտեգրալ սխեմաների տարրերի չափերի փոքրացման և աշխատանքի հաճախականության բարձրացման պայմաններում միջմիացումների ազդեցությունը հնարավոր չէ միշտ բավարար ճշտությամբ ներկայացնել պարզեցված մոտեցումներով, ինչի հետևանքով անհրաժեշտ են ավելի զարգացած հաշվարկային և մոդելավորման մեթոդներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սնուցման հաղորդագծերի և ցանցերի վարքի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց պարամետրերը կապված են ինտեգրալ սխեմայի տարբեր հանգույցներին անհրաժեշտ սնուցման կայուն ապահովման հետ։ Դիտարկվում են լարման անկումների, անցումային գործընթացների, էլեկտրական փոխազդեցությունների և այլ գործոնների մոդելավորման խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ավտոմատացված նախագծման համակարգերում կիրառելի ծրագրային և ալգորիթմական միջոցների մշակմանը, որոնք կարող են նվազեցնել բարդ կառուցվածքների ձեռքով վերլուծության անհրաժեշտությունը և արագացնել նախագծման գործընթացը։ Կարևորվում է ինտեգրալ սխեմայի ֆիզիկական կառուցվածքից համապատասխան էլեկտրական պարամետրերի ավտոմատ որոշման և դրանց հիման վրա համարժեք մոդելների ստեղծման խնդիրը։ Քննվում են նաև մոդելների հաշվարկային բարդության և ճշգրտության միջև հավասարակշռության ապահովման հարցերը, քանի որ մեծ ինտեգրալ սխեմաներում միջմիացումների մեծ քանակը կարող է զգալիորեն մեծացնել մոդելավորման համար անհրաժեշտ հաշվարկային ռեսուրսները։ Մոդելների պարզեցման և արդյունավետ ներկայացման մեթոդները կարող են հնարավորություն տալ պահպանելու նախագծման համար անհրաժեշտ ճշգրտությունը՝ միաժամանակ կրճատելով հաշվարկների տևողությունը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մշակված ալգորիթմների և ծրագրային միջոցների ստուգում տարբեր կառուցվածքային տարբերակների վրա՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունը և կիրառելիությունը բարձր հաճախականային սխեմաների նախագծման խնդիրներում։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն ինտեգրալ սխեմաների ավտոմատացված նախագծման, ազդանշանային և սնուցման ցանցերի վերլուծության, միկրոէլեկտրոնային համակարգերի հուսալիության բարձրացման և նախագծման գործընթացների օպտիմալացման համար։

Технология

Գիրքը նվիրված է ծխագազերից ծծմբի երկօքսիդի ընտրողական հեռացման գործընթացների մոդելավորմանն ու փորձարարական ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են արդյունաբերական արտանետումների մաքրման ժամանակակից մոտեցումները, քիմիական և տեխնոլոգիական գործընթացների տեսական հիմքերը, ինչպես նաև գազամաքրման համակարգերի արդյունավետության գնահատման մեթոդները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է ծծմբի երկօքսիդի հեռացման մեխանիզմները, կիրառվող նյութերն ու տեխնոլոգիական պայմանները, վերլուծում է գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները և առաջարկում մոդելավորման մեթոդներ՝ համակարգերի աշխատանքի օպտիմալացման նպատակով։ Գրքում համադրվում են տեսական հաշվարկները և փորձարարական արդյունքները՝ հնարավորություն տալով գնահատել առաջարկվող լուծումների կիրառական նշանակությունը արդյունաբերական ոլորտում։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է քիմիական ինժեներների, բնապահպանության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են արտանետումների նվազեցման, շրջակա միջավայրի պաշտպանության և մաքրման տեխնոլոգիաների զարգացման հարցերով։

Философия

Գոյության և չգոյության խնդիրը փիլիսոփայության ամենահիմնարար հարցերից մեկն է, որը վերաբերում է իրականության և ոչ-իրականության բնույթին, ինչպես նաև այն հարցին, թե ինչ է նշանակում «լինել»։ Գոյությունը սովորաբար ընկալվում է որպես այն ամենը, ինչ կա, ինչ ունի իրականություն կամ առկայություն, մինչդեռ չգոյությունը դիտարկվում է որպես դրա հակադիր վիճակ՝ բացակայություն, դատարկություն կամ այն, ինչ դեռ չի ստացել գոյության ձև։ Հին փիլիսոփայության մեջ, օրինակ Պարմենիդեսի մոտ, ընդգծվում էր, որ իրական գոյությունը անփոփոխ է և չգոյությունը ընդհանրապես չի կարող մտածվել կամ արտահայտվել, քանի որ մտածել հնարավոր է միայն այն մասին, ինչ կա։ Մյուս կողմից՝ Հերակլիտոսի մոտ իրականությունը դիտվում է որպես մշտական փոփոխություն, որտեղ գոյությունն ինքնին դառնում է գործընթաց, ոչ թե կայուն վիճակ։ Միջնադարյան փիլիսոփայության մեջ այս խնդիրը հաճախ կապվում էր Աստծու գաղափարի հետ՝ որպես բացարձակ գոյություն, որից բխում է աշխարհի գոյությունը, իսկ չգոյությունը դիտվում էր որպես ստեղծման բացակայություն կամ սահմանափակություն։ Նոր և ժամանակակից փիլիսոփայության մեջ, հատկապես էքզիստենցիալիզմի շրջանակներում, գոյությունը դիտարկվում է որպես մարդու անհատական փորձ, որտեղ մարդը ինքն է ստեղծում իր իմաստը մի աշխարհում, որը սկզբում չունի պատրաստի նշանակություն։ Չգոյության գաղափարը այստեղ հաճախ կապվում է ոչնչության, անհանգստության և վերջավորության գիտակցության հետ, որը մարդու գոյությանը տալիս է լարվածություն և իմաստ որոնելու անհրաժեշտություն։ Ընդհանուր առմամբ, գոյության և չգոյության հակադրությունը ոչ միայն տրամաբանական կամ մետաֆիզիկական հարց է, այլ նաև մարդու աշխարհընկալման և ինքնագիտակցության հիմքային խնդիր, որը տարբեր դարաշրջաններում ստացել է տարբեր մեկնաբանություններ։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկական մոդելավորման կրթական հնարավորությունների ուսումնասիրությանը և դրա կիրառմանը որպես տարբեր ուսումնական առարկաների միջև բովանդակային ու գործնական կապերի ձևավորման արդյունավետ միջոց։ Հետազոտության կենտրոնում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկական գիտելիքները կարող են ծառայել ոչ միայն առանձին հաշվարկային խնդիրների լուծմանը, այլև բնության, տեխնիկայի, հասարակության և տնտեսության մեջ հանդիպող երևույթների նկարագրման, վերլուծության ու կանխատեսման համար։ Մոդելավորման միջոցով սովորողները հնարավորություն են ստանում մաթեմատիկական հասկացությունները կապել ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության, աշխարհագրության, ինֆորմատիկայի, տնտեսագիտության և այլ առարկաների բովանդակության հետ՝ գիտելիքները դիտարկելով միասնական համակարգի շրջանակում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է իրական խնդիրը մաթեմատիկական լեզվով ներկայացնելու գործընթացի վրա։ Սովորողը նախ ուսումնասիրում է տվյալ երևույթը, առանձնացնում դրա էական հատկությունները և փոխկապակցված մեծությունները, ապա կատարում որոշակի պարզեցումներ ու ենթադրություններ և կառուցում համապատասխան մաթեմատիկական նկարագրություն։ Այդ նկարագրությունը կարող է արտահայտվել հավասարման, ֆունկցիայի, գրաֆիկի, աղյուսակի, հավասարումների համակարգի, վիճակագրական կախվածության, երկրաչափական կառուցվածքի կամ այլ մաթեմատիկական միջոցի տեսքով։ Այնուհետև իրականացվում է ստացված մոդելի ուսումնասիրությունը, լուծման արդյունքների մեկնաբանումը և դրանց համեմատումը սկզբնական իրական իրավիճակի հետ։ Այս հաջորդականությունը նպաստում է ոչ միայն մաթեմատիկական կարողությունների, այլև վերլուծական և համակարգային մտածողության զարգացմանը։ Կարևորվում է միջառարկայական կապերի դերը կրթական գործընթացում։ Դպրոցական առարկաները սովորաբար ներկայացվում են առանձին դասընթացների տեսքով, սակայն իրական աշխարհի երևույթները չեն սահմանափակվում մեկ գիտության շրջանակով։ Բնագիտական կամ սոցիալ-տնտեսական խնդրի ուսումնասիրությունը հաճախ պահանջում է միաժամանակ օգտագործել տարբեր ոլորտների գիտելիքներ։ Մաթեմատիկական մոդելավորումը ստեղծում է այդ գիտելիքները միավորելու հնարավորություն, քանի որ մաթեմատիկական լեզուն կարող է կիրառվել տարբեր բնույթի երևույթների քանակական և կառուցվածքային նկարագրման համար։ Այս մոտեցումը նպաստում է սովորողի գիտելիքների ամբողջականացմանը և օգնում է հասկանալ, թե տարբեր դասընթացներում ձեռք բերված հասկացությունները ինչպես կարող են կիրառվել նույն խնդրի լուծման ընթացքում։ Ֆիզիկայի հետ միջառարկայական կապը մոդելավորման առավել ակնառու օրինակներից է։ Շարժման, արագության, արագացման, ուժի, աշխատանքի, էներգիայի, էլեկտրական երևույթների և այլ ֆիզիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը հիմնված է մաթեմատիկական հարաբերությունների վրա։ Մոդելավորման առաջադրանքները հնարավորություն են տալիս սովորողին տեսնել, թե ինչպես է ֆիզիկական երևույթի նկարագրությունը վերածվում ֆունկցիայի կամ հավասարման, իսկ ստացված մաթեմատիկական լուծումը կրկին մեկնաբանվում է ֆիզիկական տեսանկյունից։ Այսպիսով մաթեմատիկական բանաձևը դադարում է ընկալվել որպես միայն վերացական արտահայտություն և ձեռք է բերում կոնկրետ երևույթ նկարագրող գործիքի նշանակություն։ Նման կապեր կարող են ձևավորվել նաև քիմիայի հետ։ Նյութերի քանակական հարաբերությունները, լուծույթների բաղադրությունը, ռեակցիաների ընթացքը և տարբեր պարամետրերի միջև կախվածությունները կարող են ներկայացվել մաթեմատիկական մոդելների միջոցով։ Սովորողները կարող են կիրառել համամասնություններ, հավասարումներ, տոկոսային հաշվարկներ, ֆունկցիոնալ կախվածություններ և վիճակագրական մեթոդներ՝ քիմիական խնդիրների վերլուծության ընթացքում։ Այսպիսի առաջադրանքները ցույց են տալիս, որ նույն մաթեմատիկական գաղափարը կարող է ունենալ տարբեր գիտական մեկնաբանություններ և օգտագործվել տարբեր առարկայական իրավիճակներում։ Կենսաբանության հետ կապերի ձևավորման համար մաթեմատիկական մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել պոպուլյացիաների փոփոխությունները, օրգանիզմների աճը, կենսաբանական ցուցանիշների հարաբերակցությունները, ժառանգականության հավանականային օրինաչափությունները և այլ գործընթացներ։ Իրական կամ պայմանական տվյալների օգտագործումը նպաստում է վիճակագրական մտածողության զարգացմանը։ Սովորողները կարող են հավաքել տվյալներ, կազմել աղյուսակներ և գրաֆիկներ, հաշվարկել միջին ցուցանիշներ, համեմատել արդյունքները և կատարել եզրակացություններ։ Այդպիսով մաթեմատիկան հանդես է գալիս որպես կենսաբանական տեղեկատվության մշակման և մեկնաբանման միջոց։ Աշխարհագրության հետ կապը կարող է իրականացվել բնակչության թվաքանակի, կլիմայական ցուցանիշների, տարածությունների, քարտեզների մասշտաբների, բնական ռեսուրսների և տնտեսական աշխարհագրության տվյալների ուսումնասիրության միջոցով։ Մաթեմատիկական մեթոդները հնարավորություն են տալիս մշակել աշխարհագրական տվյալները, բացահայտել փոփոխությունների միտումները և կառուցել պարզ կանխատեսումներ։ Նման աշխատանքը հատկապես նպաստում է գրաֆիկական և վիճակագրական տեղեկատվության ընկալման կարողությունների զարգացմանը։ Ինֆորմատիկայի հետ կապը կարևոր նշանակություն ունի ժամանակակից կրթության պայմաններում։ Բարդ մաթեմատիկական մոդելների ուսումնասիրությունը հաճախ պահանջում է հաշվարկների ավտոմատացում, տվյալների մշակում և արդյունքների պատկերային ներկայացում։ Համակարգչային ծրագրերի, աղյուսակային միջավայրերի կամ ուսումնական ծրագրավորման գործիքների կիրառումը հնարավորություն է տալիս փորձարկել մոդելի տարբեր պարամետրեր և արագ դիտարկել դրանց փոփոխության հետևանքները։ Համակարգչային մոդելավորումը սովորողին թույլ է տալիս կատարել թվային փորձեր, համեմատել տարբեր սցենարներ և ուսումնասիրել այնպիսի գործընթացներ, որոնց ձեռքով հաշվարկը կարող է լինել ժամանակատար։ Այս տեսանկյունից մաթեմատիկայի և ինֆորմատիկայի ինտեգրումը նպաստում է նաև թվային կարողությունների զարգացմանը։ Տնտեսագիտական բովանդակությամբ մոդելները կարող են ներառել եկամուտների և ծախսերի հաշվարկ, տոկոսներ, գների փոփոխություն, արտադրության ցուցանիշներ և այլ քանակական հարաբերություններ։ Նման խնդիրները ցույց են տալիս մաթեմատիկական գիտելիքների կիրառական նշանակությունը և օգնում սովորողներին հասկանալ առօրյա ու տնտեսական գործընթացներում հանդիպող թվային տեղեկատվությունը։ Մոդելավորման միջոցով հնարավոր է զարգացնել նաև ֆինանսական գրագիտության որոշ տարրեր՝ շեշտադրելով տվյալների ճիշտ մեկնաբանությունը և հաշվարկների տրամաբանությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է մոդելավորման առաջադրանքների դասակարգումը։ Դրանք կարող են տարբեր լինել ըստ բարդության, առարկայական բովանդակության, անհրաժեշտ մաթեմատիկական գործիքների և սովորողի ինքնուրույնության աստիճանի։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր է առաջարկել արդեն պարզեցված իրավիճակներ, որտեղ հիմնական փոփոխականներն ու պայմանները տրված են։ Հետագայում սովորողներին կարելի է ներգրավել մոդելի կառուցման ամբողջական գործընթացում՝ խնդրի ձևակերպումից մինչև արդյունքների ստուգում և մեկնաբանում։ Այսպիսի աստիճանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել մոդելավորման կարողությունները համակարգված ձևով։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը միջառարկայական մոդելավորման կազմակերպման ընթացքում։ Ուսուցիչը պետք է ընտրի այնպիսի խնդիրներ, որոնք մի կողմից համապատասխանում են սովորողների մաթեմատիկական պատրաստվածությանը, իսկ մյուս կողմից իրական կապ են ստեղծում այլ առարկաների բովանդակության հետ։ Արհեստական կամ չափազանց բարդ կապերը կարող են նվազեցնել մեթոդի արդյունավետությունը, մինչդեռ սովորողներին ծանոթ երևույթների վրա հիմնված խնդիրները կարող են բարձրացնել հետաքրքրվածությունը և օգնել հասկանալ ուսումնասիրվող հասկացությունների կիրառական նշանակությունը։ Անհրաժեշտ է նաև համագործակցություն տարբեր առարկաների ուսուցիչների միջև, որպեսզի նույն երևույթը հնարավոր լինի դիտարկել տարբեր գիտական տեսանկյուններից և պահպանել օգտագործվող հասկացությունների գիտական ճշգրտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խնդրահարույց ուսուցման հնարավորություններին։ Մոդելավորման առաջադրանքը սովորաբար չունի անմիջապես տրված լուծման եղանակ, և սովորողը պետք է ինքնուրույն որոշի, թե որ տվյալներն են կարևոր, ինչպիսի փոփոխականներ պետք է ընտրել և ինչ մաթեմատիկական միջոցներ կիրառել։ Այս գործընթացը զարգացնում է խնդիր ձևակերպելու, ենթադրություններ առաջադրելու, տարբեր լուծումներ համեմատելու և սեփական ընտրությունը հիմնավորելու կարողությունները։ Սխալ կամ ոչ ճշգրիտ մոդելը նույնպես կարող է ունենալ կրթական արժեք, քանի որ դրա արդյունքների և իրական տվյալների միջև տարբերությունը սովորողին ստիպում է վերանայել սկզբնական ենթադրությունները և կատարելագործել կառուցված մոդելը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է ստեղծագործական մտածողության զարգացումը։ Նույն իրական խնդիրը հաճախ հնարավոր է ներկայացնել տարբեր մաթեմատիկական մոդելներով, և դրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր առավելություններն ու սահմանափակումները։ Սովորողը կարող է համեմատել մի քանի մոտեցումներ, գնահատել դրանց ճշգրտությունը և ընտրել տվյալ խնդրին առավել համապատասխան տարբերակը։ Այսպիսի աշխատանքը մաթեմատիկական կրթությունը հեռացնում է միայն պատրաստի ալգորիթմների վերարտադրումից և այն դարձնում հետազոտական գործունեության ձև։ Մոդելավորման միջոցով զարգանում է նաև քննադատական մտածողությունը։ Ստացված թվային արդյունքը ինքնին վերջնական պատասխան չէ. անհրաժեշտ է գնահատել դրա իմաստը սկզբնական խնդրի համատեքստում։ Սովորողը պետք է կարողանա որոշել՝ արդյոք արդյունքը իրատեսական է, ինչպիսի սահմանափակումներ ունի օգտագործված մոդելը և ինչ գործոններ չեն ներառվել հաշվարկներում։ Այս մոտեցումը հատկապես կարևոր է իրական տվյալների հետ աշխատանքի ժամանակ, երբ տեղեկատվությունը կարող է լինել ոչ ամբողջական կամ պարունակել որոշակի անորոշություն։ Առանձին նշանակություն ունի նախագծային և հետազոտական ուսուցման հետ կապը։ Սովորողները կարող են ընտրել իրական խնդիր, հավաքել անհրաժեշտ տվյալները, կառուցել մաթեմատիկական մոդել, կատարել հաշվարկներ և ներկայացնել արդյունքները։ Նման նախագծերը կարող են միավորել մի քանի առարկաների գիտելիքներ և կազմակերպվել անհատական կամ խմբային աշխատանքի ձևով։ Խմբային աշխատանքը նպաստում է նաև հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, քանի որ անհրաժեշտ է քննարկել գաղափարները, հիմնավորել ընտրված մեթոդները և համատեղ ներկայացնել ստացված արդյունքները։ Հետազոտության մեթոդական հատվածում կարող են դիտարկվել մոդելավորման կիրառման արդյունավետության գնահատման չափանիշները։ Դրանք կարող են ներառել սովորողների մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացման մակարդակը, գիտելիքների նոր իրավիճակներում կիրառման կարողությունը, այլ առարկաների հետ կապերը բացահայտելու հմտությունը, խնդիրների լուծման ինքնուրույնությունը և ուսումնական հետաքրքրվածությունը։ Փորձարարական ուսուցման միջոցով հնարավոր է համեմատել ավանդական առաջադրանքներով և միջառարկայական մոդելավորման մեթոդով աշխատող խմբերի արդյունքները՝ պարզելու մեթոդի կրթական ազդեցությունը։ Կարևոր է նաև գնահատման ձևերի կատարելագործումը։ Մոդելավորման առաջադրանքի դեպքում միայն վերջնական թվային պատասխանի գնահատումը բավարար չէ։ Անհրաժեշտ է հաշվի առնել խնդրի ընկալումը, մոդելի ընտրության հիմնավորվածությունը, մաթեմատիկական գործողությունների ճշգրտությունը, արդյունքների մեկնաբանումը և մոդելի սահմանափակումների գիտակցումը։ Այսպիսի բազմակողմ գնահատումը ավելի ամբողջական պատկեր է տալիս սովորողի իրական կարողությունների մասին։ Միջառարկայական մոդելավորումը նպաստում է նաև սովորողների մոտ գիտության միասնական պատկերի ձևավորմանը։ Նրանք սկսում են հասկանալ, որ դպրոցում ուսումնասիրվող առարկաները մեկուսացված գիտելիքների հավաքածուներ չեն, այլ իրական աշխարհի տարբեր կողմերը նկարագրող փոխկապակցված համակարգեր։ Մաթեմատիկան այս համակարգում հանդես է գալիս որպես ընդհանուր լեզու, որի միջոցով հնարավոր է արտահայտել քանակական հարաբերություններ, ուսումնասիրել օրինաչափություններ և կառուցել տարբեր երևույթների պարզեցված ներկայացումներ։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է ժամանակակից կրթության մեջ կիրառական, հետազոտական և ինտեգրված ուսուցման մեթոդների զարգացման անհրաժեշտությամբ։ Մոդելավորման նպատակային ներառումը դասավանդման գործընթացում կարող է նպաստել մաթեմատիկական գիտելիքների գիտակցված յուրացմանը, դրանց գործնական արժեքի ընկալմանը և տարբեր առարկաներում ձեռք բերված գիտելիքների արդյունավետ համադրմանը։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մաթեմատիկական մոդելավորումը որպես ուսուցման կազմակերպման բազմագործառույթ միջոց, որը կապում է մաթեմատիկական տեսությունը իրական երևույթների հետ, զարգացնում է սովորողների վերլուծական, ստեղծագործական և հետազոտական կարողությունները և նպաստում միջառարկայական գիտելիքների միասնական համակարգի ձևավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել մաթեմատիկայի և բնագիտական առարկաների ուսուցիչների, կրթության մեթոդաբանների, մանկավարժների, դասախոսների, ուսանողների և միջառարկայական ուսուցման կազմակերպմամբ զբաղվող մասնագետների համար։