Միգրացիոն հոսքերը և դրանց տնտեսական հետևանքների քանակական գնահատումը (ՀՀ օրինակով)

Литература

Ղևոնդ Ալիշան․ Բանաստեղծություններ — հայ ազգային-հայրենասիրական և հոգևոր պոեզիայի կարևոր ժողովածու, որն ընդգրկում է հայ բանաստեղծ, պատմաբան, աշխարհագրագետ և մշակութային գործիչ Ղևոնդ Ալիշան-ի ստեղծագործությունները։ Գիրքը ներկայացնում է Ալիշանի պոեզիայի հիմնական թեմաները՝ հայրենասիրություն, ազգային հիշողություն, բնության գեղեցկություն, հոգևոր արժեքներ, անցյալի փառքի հիշատակ և ժողովրդի մշակութային ինքնության պահպանություն։ Նրա բանաստեղծություններում առանձնահատուկ տեղ ունի Հայաստանի հանդեպ խոր սերը, որտեղ հայրենիքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես աշխարհագրական տարածք, այլ նաև որպես հոգևոր և պատմական սրբավայր։ Ալիշանի լեզուն հարուստ է գրաբարյան ու դասական շնչով, ինչը ստեղծագործություններին հաղորդում է հանդիսավորություն և բարձր գեղարվեստական արժեք։ Բազմաթիվ գործերում հեղինակը դիմում է պատմական կերպարների, ազգային ավանդույթների և քրիստոնեական խորհրդանիշների՝ ընթերցողին փոխանցելով ազգային արժանապատվության և մշակութային շարունակականության գաղափարը։ Բանաստեղծությունների մեջ հաճախ հանդիպում են բնության նկարագրություններ՝ լեռներ, գետեր, եկեղեցիներ և հայկական գյուղաշխարհ, որոնք դառնում են հայրենիքի խորհրդանիշներ։ Ալիշանի պոեզիան միաժամանակ քնարական է և ուսուցողական, քանի որ հեղինակը փորձում է ոչ միայն հուզել ընթերցողին, այլ նաև պահպանել պատմական հիշողությունը և սեր փոխանցել հայ մշակույթի հանդեպ։ Այս ժողովածուն կարևոր տեղ ունի հայ դասական գրականության մեջ և հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրվում են ազգային ինքնությամբ, պատմությամբ և հոգևոր գրականությամբ

Менеджмент

Competitive Strategy: Techniques for Analyzing Industries and Competitors-ը կառավարման և ռազմավարական մենեջմենթի դասական աշխատություն է, որի հեղինակն է Michael Porter-ը, և այն համարվում է ժամանակակից ռազմավարական վերլուծության հիմնարար աղբյուրներից մեկը, աշխատությունում ներկայացվում են արդյունաբերության կառուցվածքը և մրցակցային ուժերը հասկանալու հիմնական գործիքները՝ հայտնի «հինգ ուժերի մոդելը», որը ներառում է նոր մրցակիցների մուտքի սպառնալիքը, մատակարարների և գնորդների ուժը, փոխարինող ապրանքների վտանգը և գործող մրցակիցների միջև մրցակցությունը, միաժամանակ բացատրվում են մրցակցային ռազմավարությունների հիմնական տեսակները՝ ծախսային առավելություն, տարբերակում և ֆոկուսային ռազմավարություն, ինչպես նաև դրանց կիրառման պայմանները տարբեր շուկաներում, գրքում մեծ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերությունների վերլուծությանը, մրցակցային դիրքի գնահատմանը և երկարաժամկետ շահութաբերության ապահովմանը, աշխատությունը նաև առաջարկում է գործնական մոտեցումներ ընկերությունների ռազմավարական որոշումների կայացման համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպես են կազմակերպությունները կարող ստեղծել և պահպանել մրցակցային առավելություն գլոբալ շուկայում։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է ռազմավարական կառավարման արդյունավետության գնահատմանը հանրային կառավարման համակարգում՝ Հայաստան-ի օրինակով։ Աշխատությունում վերլուծվում են պետական կառավարման ռազմավարական պլանավորման մեխանիզմները, քաղաքականությունների ձևավորման և իրականացման փուլերը, ինչպես նաև արդյունքահենք կառավարման գործիքների կիրառման արդյունավետությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական կառույցների ինստիտուցիոնալ կարողություններին, որոշումների կայացման համակարգերին և միջգերատեսչական համագործակցության մակարդակին, որոնք անմիջական ազդեցություն ունեն կառավարման որակի վրա։ Քննարկվում են նաև հանրային հատվածի բարեփոխումների ընթացքը, ռազմավարական փաստաթղթերի իրագործման մոնիթորինգի և գնահատման մեթոդները, ինչպես նաև միջազգային փորձի կիրառելիությունը տեղական պայմաններում։ Աշխատությունը ընդգծում է ռազմավարական կառավարման դերը պետական քաղաքականությունների արդյունավետության բարձրացման, ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման և երկարաժամկետ զարգացման նպատակների ապահովման գործում։

Другие предметы

Վարչական փաստաթղթերի պահպանման գործընթացը ներառում է պետական և մասնավոր կառույցներում ստեղծվող, ստացվող ու օգտագործվող պաշտոնական փաստաթղթերի համակարգված պահպանումը, դասակարգումը և արխիվացումը՝ դրանց ամբողջականությունը, հասանելիությունը և իրավական ուժը երկարաժամկետ պահպանելու նպատակով։ Այս գործընթացը կարևոր դեր ունի կազմակերպությունների արդյունավետ աշխատանքի, հաշվետվողականության և իրավական կարգապահության ապահովման մեջ, քանի որ վարչական փաստաթղթերը հաճախ հանդիսանում են որոշումների ընդունման, հաշվետվությունների կազմման և վերահսկողության հիմնական հիմք։ Փաստաթղթերի պահպանման համակարգը սովորաբար ներառում է դրանց գրանցում, դասակարգում ըստ կարևորության և տեսակների, պահպանման ժամկետների որոշում, ինչպես նաև ֆիզիկական կամ էլեկտրոնային արխիվներում պահպանում՝ համապատասխան անվտանգության և գաղտնիության կանոնների պահպանմամբ։ Ժամանակակից պայմաններում մեծ նշանակություն է ստանում նաև թվայնացված արխիվացումը, որը թույլ է տալիս արագ որոնել, վերականգնել և փոխանցել անհրաժեշտ տվյալները՝ նվազեցնելով կորուստների և վնասման ռիսկը։ Վարչական փաստաթղթերի ճիշտ պահպանումը նպաստում է կազմակերպության պատմական տվյալների պահպանմանը, իրավական վեճերի դեպքում ապացուցողական բազայի ապահովմանը և ընդհանուր կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը։

Литература

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգության համակողմանի քննությանը՝ անդրադառնալով նրա արձակին, դրամատուրգիային, պատմական թեմատիկային, գեղարվեստական մտածողությանը, կերպարակերտման սկզբունքներին և ստեղծագործություններում արտահայտված գաղափարական խնդիրներին։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ Զեյթունցյանի գրականությունը պետք է դիտարկել ոչ միայն առանձին ստեղծագործությունների մակարդակում, այլև որպես ամբողջական գեղարվեստական համակարգ, որի տարբեր ժանրերում կրկնվող առանցքային հարցերն են մարդը պատմության մեջ, անհատի և հասարակության հարաբերությունը, բարոյական պատասխանատվությունը, ազգային հիշողությունը, իշխանությունը, ազատությունը և ժամանակի ու պատմության ազդեցությունը մարդու ճակատագրի վրա։ Հեղինակի ստեղծագործական ուղին առանձնահատուկ տեղ ունի 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության մեջ․ նա այն սերնդի ներկայացուցիչներից էր, որը 1960-ական թվականներին բերեց գեղարվեստական նոր մտածողություն և ավելի սուր ուշադրություն դարձրեց մարդու ներաշխարհին, բարոյական ընտրությանը և հասարակական հակասություններին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը գրողի պատմական արձակի ուսումնասիրությունն է։ Զեյթունցյանը պատմական նյութը օգտագործում է ոչ միայն անցյալի դեպքերը վերարտադրելու, այլև արդիական հարցադրումներ առաջադրելու համար․ պատմական անձանց և իրադարձությունների միջոցով նա անդրադառնում է իշխանության և պատասխանատվության, հայրենիքի ու անհատի, քաղաքական որոշումների և մարդկային ճակատագրերի փոխհարաբերություններին։ Այս առումով առանձնահատուկ նշանակություն ունի «Արշակ Երկրորդ» վեպը, որի շուրջ գրական քննադատության մեջ քննարկվել են պատմության գեղարվեստականացման, պատմական առասպելի վերաիմաստավորման և ժամանակակից խնդիրների հետ դրա կապի հարցերը։ Պատմական թեմայի հանդեպ այս մոտեցումը թույլ է տալիս անցյալի իրադարձությունները վերածել ժամանակակից մարդու բարոյական ու քաղաքական խնդիրների քննարկման միջոցի։ Զեյթունցյանի ստեղծագործական ժառանգության մյուս առանցքային հատվածը դրամատուրգիան է։ Նրա անցումը դրամատիկական ժանրին գրականագիտական գնահատականներում դիտարկվում է որպես օրինաչափ զարգացում, քանի որ նրա արձակին բնորոշ ներքին դրամատիզմը, լարված երկխոսությունները, մենախոսությունները և սուր խնդրադրումները բնականորեն համապատասխանում էին բեմական խոսքի հնարավորություններին։ Դրամատուրգիական ստեղծագործություններում գրողը հաճախ կենտրոնանում է պատմական կամ հասարակական բախումների մեջ հայտնված մարդու վրա՝ բացահայտելով նրա ներքին հակասությունները, ընտրության դժվարությունը և պատասխանատվության զգացումը։ Այդ պատճառով նրա պիեսները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես թատերական տեքստեր, այլև որպես բարոյափիլիսոփայական խնդիրների գեղարվեստական ուսումնասիրություններ։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև Զեյթունցյանի գեղարվեստական հրապարակախոսության խնդիրը։ Նրա ստեղծագործական մտածողության մեջ գրականությունն ու հրապարակախոսությունը հաճախ փոխկապակցված են․ պատմական և ազգային հիշողության, հասարակական պատասխանատվության, մշակութային ինքնության և ժամանակակից կյանքի խնդիրները դառնում են ինչպես գեղարվեստական, այնպես էլ հրապարակախոսական անդրադարձի առարկա։ Գրականագիտական աղբյուրներից մեկում ընդգծվում է, որ նրա գեղարվեստական հրապարակախոսությունը սնվում է ազգային մտածողության տարբեր ակունքներից և միաժամանակ կապված է նրա դրամատիկական մտածողության հետ։ Ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև գրողի լեզվական և ոճական համակարգը։ Զեյթունցյանի ստեղծագործություններում խոսքը հաճախ կառուցվում է սուր երկխոսությունների, ներքին մենախոսությունների, հակադրությունների և ինտենսիվ հոգեբանական լարվածության միջոցով։ Կերպարների խոսքը ոչ միայն առաջ է մղում գործողությունը, այլև բացահայտում է նրանց աշխարհայացքը, բարոյական դիրքորոշումը և ներքին պայքարը։ Այդպիսի կառուցվածքը հատկապես արդյունավետ է պատմական և դրամատիկական նյութի դեպքում, որտեղ հերոսների անձնական որոշումները միահյուսվում են հասարակական ու քաղաքական իրադարձություններին։ Ուսումնասիրության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Տ. Ս. Սարգսյանի՝ «Նորագույն շրջանի հայ գրականություն» մասնագիտությամբ բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսական ուսումնասիրության սեղմագիրն է, որը պատրաստվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում և հրատարակվել Երևանում 2014 թվականին։ Սեղմագիրն ունի 33 էջ, իսկ մատենագիտական ցանկը ներառում է 23 անուն աղբյուր։ Աշխատանքի կարևորությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի գրական ժառանգությունը դիտարկել ամբողջականության մեջ՝ բացահայտելով նրա տարբեր ժանրերի ստեղծագործությունների միջև եղած գաղափարական և գեղարվեստական կապերը։ Հեղինակի համար պատմությունը պարզապես անցյալի նկարագրություն չէ, իսկ արդիականությունը՝ միայն ներկա իրադարձությունների արտացոլում․ երկուսն անընդհատ փոխազդում են՝ ստեղծելով պատմության միջոցով ներկան հասկանալու և ներկայի միջոցով անցյալը վերաիմաստավորելու մեթոդ։ Այս առանձնահատկությունն է նաև պատճառը, որ նրա ստեղծագործությունները շարունակում են հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Պերճ Զեյթունցյանի ստեղծագործական անհատականությունը, նրա արձակի և դրամատուրգիայի հիմնական առանձնահատկությունները, պատմական մտածողությունը, կերպարակերտման սկզբունքներն ու գեղարվեստական աշխարհայացքը հասկանալու համար։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, նորագույն շրջանի հայ արձակով, դրամատուրգիայով, պատմավեպով և 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ գրականության գաղափարագեղագիտական զարգացումներով զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Экономика

Կառավարչական որոշումները կառավարման գործընթացի հիմնական բաղադրիչն են, որոնք արտահայտում են ղեկավարի կամ կառավարման մարմնի կողմից ընդունվող ընտրությունը՝ ուղղված կազմակերպության նպատակների իրականացմանը։ Դրանք կապված են տարբեր խնդիրների լուծման հետ՝ սկսած ռեսուրսների բաշխումից մինչև ռազմավարական զարգացման ուղղությունների ընտրություն։ Կառավարչական որոշումների էությունը կայանում է նրանում, որ դրանք ապահովում են կազմակերպության գործունեության ուղղորդումը, արդյունավետության բարձրացումը և նպատակների իրագործումը՝ տարբեր այլընտրանքներից ամենահարմար տարբերակի ընտրության միջոցով։ Այդ որոշումները կարող են ընդունվել ինչպես անհատական ղեկավարի կողմից, այնպես էլ կոլեկտիվ կառավարման մարմինների միջոցով։ Կառավարչական որոշումները ունեն մի քանի հիմնական առանձնահատկություններ՝ նպատակային ուղղվածություն, պատասխանատվություն, հիմնավորվածություն և ժամանակային սահմանափակումներ։ Դրանք պետք է լինեն տրամաբանական, տվյալների վրա հիմնված և համապատասխան կազմակերպության ռեսուրսներին ու հնարավորություններին։ Կառավարչական որոշումները դասակարգվում են ըստ տարբեր չափանիշների։ Ըստ մակարդակի՝ դրանք լինում են ռազմավարական, տակտիկական և օպերատիվ։ Ռազմավարական որոշումները վերաբերում են կազմակերպության երկարաժամկետ զարգացմանը, տակտիկականները՝ միջինաժամկետ ծրագրերին, իսկ օպերատիվները՝ առօրյա գործունեությանը։ Ըստ ընդունման ձևի դրանք կարող են լինել անհատական կամ կոլեկտիվ։ Ըստ կրկնելիության՝ տարբերակում են միանվագ և կրկնվող որոշումներ։ Ըստ պայմանների՝ լինում են որոշակիության պայմաններում ընդունված, ռիսկային և անորոշության պայմաններում ընդունված որոշումներ։ Կառավարչական որոշումների արդյունավետությունը կախված է տեղեկատվության ճշգրտությունից, ղեկավարի փորձից, վերլուծական կարողություններից և ժամանակին արձագանքելու ունակությունից։ Ճիշտ ընդունված որոշումները նպաստում են կազմակերպության կայուն զարգացմանը և հաջող գործունեությանը, մինչդեռ սխալ որոշումները կարող են բերել ֆինանսական և կազմակերպչական խնդիրների։ Այսպիսով, կառավարչական որոշումները հանդիսանում են կառավարման համակարգի առանցքային տարր, որը ապահովում է նպատակների իրականացումը և կազմակերպության արդյունավետ գործունեությունը։