Միկրոէկոնոմիկա

Другие предметы

Հեղինակ Տ. Վ. Թանգամյանը գրքում համակարգված ձևով ներկայացնում է գործնական աշխատանքների կազմակերպման մեթոդիկան՝ նպատակ ունենալով ուսանողներին և սկսնակ հետազոտողներին սովորեցնել բույսերի ֆիզիոլոգիական գործընթացների փորձարարական ուսումնասիրության հմտություններ։ Աշխատությունը ընդգրկում է հիմնական թեմաներ՝ ջրի կլանում և տրանսպիրացիա, ֆոտոսինթեզ, շնչառություն, սննդանյութերի տեղափոխություն, հորմոնալ կարգավորում և աճի գործընթացներ՝ յուրաքանչյուրի համար առաջարկելով համապատասխան փորձարարական աշխատանքներ և դիտարկման մեթոդներ։ Գրքում մանրամասն նկարագրվում են լաբորատոր սարքավորումների օգտագործման եղանակները, փորձերի իրականացման քայլերը, արդյունքների գրանցման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև անվտանգության կանոնները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձերի միջոցով ստացված տվյալների գիտական մեկնաբանությանը, ինչը նպաստում է տեսական գիտելիքների ամրապնդմանը և հետազոտական մտածողության զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների, կենսաբանության և ագրոնոմիայի մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գործնական հմտությունները բույսերի ֆիզիոլոգիայի ոլորտում։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Сельское хозяйство

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գետնանուշի նոր սորտերի մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիաների ուսումնասիրմանը և արտադրության համար առավել նպատակահարմար ագրոտեխնիկական լուծումների բացահայտմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակն է գնահատել տարբեր սորտերի աճի ու զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց բերքատվությունը և որակական ցուցանիշները, ինչպես նաև մշակության պայմաններին հարմարվողականությունը՝ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական առանձնահատկությունները հաշվի առնելով։ Գետնանուշը ջերմասեր և լուսասեր մշակաբույս է, որի հաջող մշակության համար կարևոր են հողի ջերմաստիճանը, խոնավության ապահովումը, հողի կառուցվածքը, սննդանյութերի հասանելիությունը և բույսի զարգացման տարբեր փուլերում իրականացվող խնամքի աշխատանքների ճիշտ կազմակերպումը։ Հայաստանի ագրարային գիտական հետազոտությունները ցույց են տվել, որ Արարատյան դաշտավայրի հողակլիմայական պայմանները կարող են բավարարել գետնանուշի բնականոն աճի և բարձր բերքատվության պահանջները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից մեկը տարբեր նոր սորտերի համեմատական գնահատումն է։ Հետազոտությունների արդյունքում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, «Լիա», «Մոկետ», «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերը, որոնց միջև արձանագրվել են բերքատվության, վեգետացիայի տևողության, ունդերի քանակի, սերմերի զանգվածի և քիմիական կազմի տարբերություններ։ 2018–2019 թվականների փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» սորտի միջին բերքատվությունը կազմել է 29,2 ց/հա, «Մոկետինը»՝ 28,5 ց/հա, «TMV3»-ինը՝ 24,6 ց/հա, իսկ «Վիրջինիա» սորտինը՝ 24,0 ց/հա։ Հատկանշական է, որ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերը ոչ միայն բարձր բերքատվությամբ են առանձնացել, այլև ավելի վաղահաս են եղել․ դրանց բերքահավաքը կատարվել է հոկտեմբերի առաջին տասնօրյակում, մինչդեռ ուսումնասիրված մյուս սորտերի բերքահավաքը տեղափոխվել է նոյեմբերի առաջին տասնօրյակ։ Այս առանձնահատկությունը կարևոր գործնական առավելություն է, քանի որ վաղահասությունը կարող է նվազեցնել ուշ աշնանային անբարենպաստ եղանակային պայմանների ազդեցության ռիսկը և հնարավորություն տալ բերքը ժամանակին հավաքելու։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև սերմերի որակի գնահատումը։ Հետազոտվել են հում սպիտակուցի, ճարպերի և շաքարների պարունակությունը, քանի որ գետնանուշի արտադրական արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ստացվող բերքի քանակով, այլև դրա սննդային ու տեխնոլոգիական որակով։ Փորձերի տվյալներով՝ «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի սերմերում հում սպիտակուցի պարունակությունը համապատասխանաբար կազմել է 28,63% և 28,45%, իսկ «Վիրջինիա» և «TMV3» սորտերում՝ 27,38% և 27,30%։ «Լիա» սորտն առանձնացել է նաև ընդհանուր շաքարների և ճարպերի ավելի բարձր պարունակությամբ։ Աշխատանքի տեխնոլոգիական կողմը վերաբերում է գետնանուշի մշակության տարբեր ագրոտեխնիկական միջոցառումների արդյունավետությանը։ Գետնանուշի արտադրության համար կարևոր են հողի նախապատրաստումը, ցանքի ճիշտ ժամկետի և եղանակի ընտրությունը, բույսերի սնուցումը, ոռոգումը, միջշարային մշակումները, մոլախոտերի դեմ պայքարը և բերքահավաքի ժամանակի ճիշտ որոշումը։ Գետնանուշի առանձնահատկությունն այն է, որ բեղմնավորումից հետո գինոֆորը ներթափանցում է հողի մեջ, և պտղի զարգացումը տեղի է ունենում հողում, ուստի հողի ֆիզիկական վիճակը և դրա խոնավության ապահովումը կարևոր նշանակություն ունեն բերքի ձևավորման համար։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր է նաև պարարտացման խնդիրը։ Նախկին ուսումնասիրություններում Արարատյան դաշտավայրի պայմաններում գնահատվել է բակտերիական, օրգանական և հանքային պարարտանյութերի ազդեցությունը գետնանուշի տարբեր սորտերի կենսաչափական և բերքի կառուցվածքային ցուցանիշների վրա, ինչը ցույց է տալիս, որ մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման ժամանակ սնուցման համակարգը դիտարկվել է որպես կարևոր ագրոտեխնիկական գործոն։ Գետնանուշը միաժամանակ պատկանում է բակլազգիների ընտանիքին և կարող է մասնակցել հողի ազոտային ռեժիմի բարելավմանը, ինչի շնորհիվ դրա մշակությունը կարող է որոշակի դրական ազդեցություն ունենալ հողի բերրիության վրա։ Այդ հանգամանքը մշակաբույսը դարձնում է հետաքրքիր ոչ միայն որպես սննդային և յուղատու մշակաբույս, այլև որպես ցանքաշրջանառության բաղադրիչ։ Հետազոտության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ աշխատանքը Լուսինե Գ. Մաթևոսյանի ատենախոսությունն է, որը պաշտպանվել է 2015 թվականի փետրվարի 24-ին Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանում՝ «Բուսաբուծություն, խաղողագործություն, պտղաբուծություն և բույսերի պաշտպանություն» մասնագիտությամբ։ Ատենախոսության հեղինակային սեղմագիրը 2015 թվականին հրատարակվել է 27 էջ ծավալով, ներառում է նկարներ և աղյուսակներ, իսկ օգտագործված գրականության ցանկը կազմված է 5 աղբյուրից։ Հետազոտության արդյունքները գործնական նշանակություն ունեն Հայաստանի գետնանուշի արտադրության ընդլայնման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս առանձնացնել տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմար սորտերը և դրանց համար մշակել ավելի արդյունավետ ագրոտեխնիկական մոտեցումներ։ Ստացված տվյալները հատկապես նպաստավոր են «Լիա» և «Մոկետ» սորտերի արտադրական ներդրման տեսանկյունից․ հետազոտությունների համաձայն՝ դրանք համատեղում են վաղահասությունը, համեմատաբար բարձր բերքատվությունը և սերմերի լավ որակական ցուցանիշները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր գիտագործնական աղբյուր է Հայաստանի պայմաններում գետնանուշի մշակության, նոր սորտերի ընտրության, բերքատվության բարձրացման և արտադրության արդյունավետության գնահատման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, գիտաշխատողներին, գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողներին և Արարատյան դաշտավայրում նոր ու բարձրարժեք մշակաբույսերի արտադրության հնարավորություններն ուսումնասիրող մասնագետներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է ուղեղի ցողունի որոշակի կառուցվածքների՝ նախաենթալեզվային և մենավոր ուղու կորիզների, ինչպես նաև կապույտ բծի նեյրոնային համակարգի փոխկապակցված գործունեության ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակությանը սթրեսային գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում կապույտ բծի ֆոնային իմպուլսային ակտիվությունն է, որը կապված է ուղեղում նորադրեներգիկ նեյրոնների գործունեության հետ և կարևոր դեր ունի օրգանիզմի գրգռվածության, ուշադրության, արթունության, ինքնավար կարգավորման և սթրեսային պատասխանների ձևավորման մեջ։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունն այն է, որ դիտարկվում է նշված նյարդային կորիզների քայքայման կամ գործունեության խանգարման ազդեցությունը կապույտ բծի ինքնաբուխ նեյրոնային ակտիվության վրա՝ հնարավորություն տալով բացահայտելու տարբեր ուղեղային կենտրոնների միջև առկա ֆունկցիոնալ կապերը։ Նախաենթալեզվային և մենավոր ուղու կորիզները ներգրավված են զգայական և վիսցերալ տեղեկատվության մշակման ու փոխանցման գործընթացներում, այդ պատճառով դրանց փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է օգնել հասկանալու, թե ինչպես են ներքին օրգաններից և ինքնավար նյարդային համակարգից եկող ազդակները ազդում ուղեղի նորադրեներգիկ համակարգերի գործունեության վրա։ Աշխատության շրջանակում հատկապես կարևոր է նեյրոնների ֆոնային իմպուլսային ակտիվության փոփոխությունների գրանցումն ու համեմատական վերլուծությունը՝ տարբեր փորձարարական պայմաններում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նյարդային համակարգի այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով արտաքին կամ ներքին սթրեսային ազդակները փոխակերպվում են կենտրոնական նյարդային համակարգի կայուն ֆունկցիոնալ պատասխանների։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նշանակություն ունենալ սթրեսի նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմների, ինքնավար կարգավորման և ուղեղի ցողունի նեյրոնային համակարգերի փոխազդեցության ավելի խորքային ըմբռնման համար։ Թեման հատկապես հետաքրքիր է նրանով, որ կապույտ բծի գործունեությունը սերտորեն կապված է օրգանիզմի ադապտացիոն արձագանքների հետ, իսկ դրա ակտիվության փոփոխությունների ուսումնասիրությունը կարող է լրացուցիչ պատկերացում տալ սթրեսային վիճակների ձևավորման և կարգավորման նյարդային մեխանիզմների վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նեյրոֆիզիոլոգներին, նյարդաբաններին, կենսաբաններին, բժշկական մասնագետներին, ինչպես նաև կենտրոնական և ինքնավար նյարդային համակարգերի փոխազդեցությունն ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևոր է ուղեղի ցողունի տարբեր կորիզների միջև ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների և դրանց միջոցով սթրեսային գործընթացների կարգավորման մեխանիզմների բացահայտման տեսանկյունից։

Литература

Արդար կառավարման գաղափարը դասական շրջանի պարսկալեզու գրականության մեջ ձևավորվել և զարգացել է որպես կենտրոնական քաղաքական-բարոյական սկզբունք, որը միավորում է իշխանության օրինականության, տիրակալի բարոյական պատասխանատվության և հասարակական ներդաշնակության գաղափարները։ Պարսկական դասական գրականության մեջ, հատկապես միջնադարյան պալատական և դիդակտիկ ստեղծագործություններում, արդարությունը (ադլ) դիտարկվում է որպես պետության կայունության հիմք և տիրակալի գլխավոր առաքինություն, առանց որի իշխանությունը կորցնում է իր օրինականությունն ու հասարակական աջակցությունը։ Այս գաղափարը հստակ արտահայտված է պալատական «նասիրեթնամե» տիպի գրականության մեջ, որտեղ տիրակալին ներկայացվում են խորհուրդներ՝ կապված արդար հարկահավաքության, պաշտոնյաների վերահսկման և թույլ խավերի պաշտպանության հետ։ Նման մոտեցումներ են հանդիպում նաև Նիզամ ալ-Մուլքի «Սիասեթ-նամե» ստեղծագործության մեջ, որտեղ արդար կառավարումը ներկայացվում է որպես պետության երկարաժամկետ գոյության նախապայման և վարչական համակարգի արդյունավետության հիմք։ Պոետիկ գրականության մեջ, հատկապես Ֆիրդուսուի «Շահնամե»-ում, արդար արքան հակադրվում է բռնակալին, և պատմական-դիցաբանական սյուժեների միջոցով ընդգծվում է, որ անարդարությունը հանգեցնում է պետության անկմանը և քաոսին։ Սուֆիական և փիլիսոփայական ավանդույթներում արդար կառավարումը հաճախ կապվում է ներքին հոգևոր արդարության և բարոյական կատարելության հետ, որտեղ տիրակալի անձնական էթիկան դիտարկվում է որպես պետական կարգի արտացոլում։

Другие предметы

Карликовые пшеницы Армении представляют собой группу низкорослых и скороспелых форм мягкой и твёрдой пшеницы, которые исторически формировались и отбирались в условиях горного рельефа и засушливых или резко континентальных климатических зон страны, где ограниченные почвенные ресурсы, сильные ветры и колебания температуры способствовали естественному отбору более устойчивых и низкорослых растений с коротким стеблем и высокой устойчивостью к полеганию. Такие формы особенно характерны для высокогорных районов, включая зоны Ширака и отдельных участков Лорийского и Араратского регионов, где земледелие традиционно адаптировалось к сложным природным условиям. Карликовые пшеницы отличаются повышенной устойчивостью к засухе и низким температурам, более эффективным использованием влаги и питательных веществ, а также относительной скороспелостью, что позволяет им завершать вегетационный цикл до наступления неблагоприятных климатических условий. Их агрономическая ценность заключается в стабильности урожая в условиях рискованного земледелия, хотя потенциальная урожайность может быть ниже по сравнению с интенсивными высокорослыми сортами при оптимальном орошении и удобрении. В советский период и в последующих селекционных программах в Армении уделялось внимание созданию и улучшению таких сортов, сочетая местные адаптированные формы с селекционными линиями, направленными на повышение зерновой продуктивности и качества клейковины. В современных условиях карликовые и полукарликовые сорта рассматриваются как важный элемент устойчивого сельского хозяйства, особенно в контексте изменения климата и необходимости снижения рисков потери урожая в горных и предгорных зонах.