Մուրացան Առաքյալը

Другие предметы

Ժողովածուն նվիրված է շրջանային և կենտրոնական գրադարանների գործունեության կազմակերպման, կառավարման և ընթերցողների սպասարկման հիմնական խնդիրներին։ Նյութերում քննության են առնվում գրադարանների տեղն ու դերը բնակչության մշակութային, կրթական և տեղեկատվական սպասարկման համակարգում, դրանց հիմնական գործառույթները և աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում գրադարանային ֆոնդերի ձևավորման, համալրման, հաշվառման, պահպանման և արդյունավետ օգտագործման հարցերին։ Ներկայացվում են ընթերցողների տարբեր խմբերի սպասարկման ձևերը, գրքի և ընթերցանության տարածման միջոցները, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի կազմակերպումը և գրադարանային միջոցառումների անցկացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կենտրոնական գրադարանների մեթոդական և համակարգող գործառույթներին, շրջանային գրադարանների միջև համագործակցության կազմակերպմանը և մասնագիտական փորձի տարածմանը։ Քննարկվում են գրադարանային աշխատանքի պլանավորման, հաշվետվողականության, վիճակագրական տվյալների հավաքագրման և գործունեության արդյունքների գնահատման հարցերը։ Կարևորվում է գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացումը, առաջավոր փորձի ուսումնասիրությունն ու կիրառումը և սպասարկման մեթոդների շարունակական կատարելագործումը։ Ժողովածուում ընդգրկված նյութերը կարող են ներկայացնել ինչպես տեսական ու մեթոդական դրույթներ, այնպես էլ գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձ և կազմակերպական առաջարկություններ։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, մատենագետների, գրադարանային համակարգերի ղեկավարների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, ինչպես նաև գրադարանային և տեղեկատվական գործունեություն ուսումնասիրող մասնագետների ու ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատանքը նվիրված է տրանսցենդենտալ գերկոնցեպտների լեզվամշակութային ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվական նյութը համադրելով հայերենի հետ։ Հետազոտության կենտրոնում այն բարդ և վերացական մտային կազմավորումներն են, որոնք դուրս են գալիս առանձին բառերի կամ պարզ հասկացությունների սահմաններից և արտացոլում են մարդու աշխարհընկալման, արժեքային համակարգի, մշակութային հիշողության և հոգևոր-փիլիսոփայական պատկերացումների խորքային շերտերը։ Ուսումնասիրության շրջանակում գերկոնցեպտները դիտարկվում են ոչ միայն որպես լեզվական միավորներ, այլև որպես որոշակի մշակույթի ներկայացուցիչների գիտակցության մեջ ձևավորված բազմաշերտ իմաստային և արժեքային համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դրանց լեզվական արտահայտության ձևերին, կառուցվածքին, բաղադրիչների փոխհարաբերություններին և տարբեր խոսքային ու մշակութային համատեքստերում գործածությանը։ Անգլերենի և հայերենի համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր լեզվամշակույթներում ընդհանուր համամարդկային գաղափարների և ազգային-մշակութային յուրահատկությունների փոխհարաբերությունը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչպես են պատմական փորձը, կրոնական և փիլիսոփայական պատկերացումները, ազգային արժեքները և հասարակական ավանդույթները ազդում վերացական հասկացությունների լեզվական ընկալման և արտահայտման վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև գերկոնցեպտների անվանման, փոխաբերականացման, ասոցիատիվ կապերի և իմաստային դաշտերի ուսումնասիրությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և մշակույթի փոխադարձ ազդեցության մեխանիզմները։ Համեմատական մոտեցումը կարող է նպաստել անգլախոս և հայախոս մշակույթների աշխարհընկալման ընդհանրությունների ու տարբերությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև միջմշակութային հաղորդակցության ընթացքում հնարավոր իմաստային անհամապատասխանությունների ավելի խոր ըմբռնմանը։ Հետազոտությունը կարևոր է լեզվամշակութաբանության և ճանաչողական լեզվաբանության տեսանկյունից, քանի որ այն լեզուն դիտարկում է որպես տվյալ ժողովրդի մշակութային գիտակցության, արժեքների և աշխարհընկալման արտացոլման միջոց։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, լեզվամշակութաբաններին, թարգմանիչներին, օտար լեզուների մասնագետներին, միջմշակութային հաղորդակցության հետազոտողներին և անգլերենի ու հայերենի համեմատական ուսումնասիրությամբ զբաղվող գիտնականներին։

Литература

Պ. Լոքռուայի հեղինակած այս ստեղծագործության վերնագիրը հղում է կատարում Պանտալոնե անունով կերպարին, որը հայտնի է իտալական ժողովրդական թատրոնի՝ կոմեդիա դելլ’արտեի ավանդույթից։ Պանտալոնեն այդ թատերական ժանրի ճանաչված դիմակներից է, որը սովորաբար ներկայացվում է որպես տարեց վաճառական կամ հարուստ քաղաքացի՝ առանձնահատուկ բնավորությամբ և վարքագծով։ Նրա կերպարը հաճախ օգտագործվել է կատակերգական իրավիճակներ ստեղծելու, մարդկային թուլությունները, ագահությունը, ինքնահավանությունը և հասարակական հարաբերությունների հակասությունները ծաղրելու համար։ Վերնագրի խոսակցական ձևակերպումը ենթադրում է երկխոսային կամ թատերական բնույթ, սակայն առանց ստեղծագործության ամբողջական բովանդակության հնարավոր չէ հաստատել դրա սյուժեն կամ հստակ ժանրային պատկանելությունը։ Այն կարելի է դիտարկել որպես եվրոպական գրական-թատերական ավանդույթների հետ առնչվող ստեղծագործություն, որի միջոցով հայ ընթերցողին հասանելի են դարձել օտար գրական միջավայրում ձևավորված կերպարներ ու թեմաներ։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ թարգմանական գրականության, թատերական մշակույթի և եվրոպական դրամատուրգիական ստեղծագործությունների հայերեն տարածման պատմության ուսումնասիրության համար։

Медицина

Գիրքը նվիրված է երեխաների շրջանում հանդիպող պարբերական հիվանդության՝ ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի, կլինիկական և գենետիկական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են հիվանդության առաջացման մեխանիզմները, ժառանգական նախատրամադրվածությունը, գենետիկական գործոնները և այն բազմազան կլինիկական դրսևորումները, որոնց միջոցով հիվանդությունը կարող է արտահայտվել մանկական տարիքում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիվանդության ախտորոշման ժամանակակից սկզբունքներին՝ ներառյալ կլինիկական տվյալների գնահատումը, ընտանեկան և ժառանգական պատմության ուսումնասիրությունը, լաբորատոր ցուցանիշների վերլուծությունը և մոլեկուլագենետիկական հետազոտությունների նշանակությունը։ Գրքում քննարկվում են նաև հիվանդության տարբեր կլինիկական ձևերի տարբերակիչ ախտորոշման հարցերը, հնարավոր բարդությունները և երկարաժամկետ հետևանքները, հատկապես կրկնվող բորբոքային նոպաների ու դրանց հետևանքով օրգանների վնասման ռիսկը։ Առանձին բաժիններում ներկայացվում են բուժման ժամանակակից մոտեցումները, դեղորայքային թերապիայի սկզբունքները, բուժման արդյունավետության գնահատումը, հիվանդների երկարաժամկետ հսկողությունը և բարդությունների կանխարգելումը։ Կարևորվում է նաև անհատականացված բուժման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով երեխայի տարիքը, հիվանդության կլինիկական ընթացքը, գենետիկական առանձնահատկությունները և բուժման նկատմամբ արձագանքը։ Աշխատությունը համադրում է կլինիկական մանկաբուժության և բժշկական գենետիկայի տեսանկյունները՝ օգնելով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հիվանդության ախտորոշման, կանխատեսման և բուժման վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկաբույժների, ռևմատոլոգների, գենետիկների, ընտանեկան բժիշկների, բժշկական բուհերի ուսանողների, կլինիկական օրդինատորների և պարբերական հիվանդությամբ երեխաների բուժմամբ ու դիտարկմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Литература

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ և 20-րդ դարերում Եգիպտոսի թատերական արվեստի և դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմական, հասարակական, մշակութային և գրական գործընթացների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են եգիպտական ժամանակակից թատրոնի առաջացման նախադրյալները, ազգային դրամատուրգիական ավանդույթների ձևավորումը, եվրոպական թատերարվեստի ազդեցությունը և արաբական մշակութային միջավայրում նոր գեղարվեստական ուղղությունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում տեղի ունեցած հասարակական և մշակութային վերափոխումներին, որոնք նպաստեցին ժամանակակից թատերական հաստատությունների ստեղծմանը, բեմարվեստի մասնագիտական զարգացմանը և դրամատիկական գրականության տարածմանը։ Ուսումնասիրվում են ավանդական ժողովրդական ներկայացումների, բանավոր պատմողական արվեստի, երաժշտական և երգիծական կատարումների ու եվրոպական թատերական ձևերի փոխազդեցությունները, որոնց արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են արաբական մշակութային վերածննդի՝ Նահդայի ազդեցությունը թատերական կյանքի զարգացման վրա, գրական լեզվի և խոսակցական արաբերենի կիրառման առանձնահատկությունները, թարգմանական դրամատուրգիայի նշանակությունը և եվրոպական դասական ստեղծագործությունների տեղայնացման գործընթացները։ Կարևորվում է եգիպտական թատրոնի սկզբնական զարգացման փուլերում Յակուբ Սաննուի և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, նրանց ներդրումը թատերական ներկայացումների կազմակերպման, հասարակական երգիծանքի զարգացման և բեմարվեստի ժողովրդականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում 20-րդ դարի սկզբին թատերական խմբերի, մասնագիտական դերասանական կազմերի և մշակութային հաստատությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև թատրոնի՝ որպես հասարակական գաղափարների արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի և եգիպտական դրամատուրգիայի մյուս նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության, նրանց գեղարվեստական սկզբունքների, դրամատիկական կառուցվածքների և գաղափարական որոնումների ուսումնասիրության հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են պատմական, սոցիալական, քաղաքական, հոգեբանական և փիլիսոփայական դրամաների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատակերգության, երգիծանքի, երաժշտական թատրոնի և փորձարարական բեմարվեստի դերը եգիպտական մշակութային կյանքում։ Կարևորվում են գաղութատիրության, ազգային անկախության համար պայքարի, հասարակական արդիականացման, սոցիալական անհավասարության, կրթության, կանանց հասարակական դիրքի և ավանդական արժեքների վերափոխման թեմաների արտացոլումները դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրվում է թատրոնի փոխհարաբերությունը հասարակական կարծիքի, քաղաքական գաղափարախոսությունների և մշակութային ինքնության հետ՝ ընդգծելով բեմարվեստի ազդեցությունը հասարակական քննարկումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում 20-րդ դարի երկրորդ կեսի եգիպտական դրամատուրգիայի նորարարական միտումները, ռեալիստական և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, ազգային պատմության վերաիմաստավորումը և ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու սոցիալական խնդիրների ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թատերական ռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի, բեմանկարչության, ներկայացումների գեղարվեստական կազմակերպման և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է Եգիպտոսի դերը արաբական աշխարհի թատերական մշակույթի զարգացման գործում, եգիպտական դրամատուրգիայի ազդեցությունը տարածաշրջանի այլ երկրների գրականության և բեմարվեստի վրա, ինչպես նաև միջազգային մշակութային փոխանակումների նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու եգիպտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերի, ազգային և եվրոպական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցության, դրամատուրգիական ժանրերի բազմազանության և թատերական արվեստի հասարակական գործառույթների մասին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և արվեստաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արաբական դրամատուրգիայի զարգացման օրինաչափությունների, եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպության և 19–20-րդ դարերի մշակութային վերափոխումների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել թատերագետների, գրականագետների, արևելագետների, արաբագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համաշխարհային թատրոնի ու արաբական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Հրատարակությունը ներկայացնում է պատմական անձի՝ Վահան Մամիկոնյանի հասցեագրված գրություն, որը կարող է կարևոր տեղեկություններ պարունակել հայոց պատմության, իշխանական հարաբերությունների և ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի վերաբերյալ։ Մամիկոնյանների տոհմը նշանակալի դեր է ունեցել Հայաստանի քաղաքական և ռազմական պատմության մեջ, իսկ Վահան Մամիկոնյանի անունը կապվում է հայ նախարարական իշխանության և ազգային ինքնության պահպանման համար մղված պայքարի հետ։ Պատմական անձանց ուղղված թղթերը կարող են անդրադառնալ քաղաքական իրադրությանը, իշխանների փոխհարաբերություններին, ռազմական կամ դիվանագիտական խնդիրներին, ինչպես նաև ժամանակաշրջանի կրոնական ու հասարակական հարցերին։ Նման բնագրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պատմական գործիչների գործունեության, նրանց միջև կապերի և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական միջավայրի մասին։