Ներդրումների ներգրավումն ու օգտագործումը ՀՀ արդյունաբերական ձեռնարկություններում

Финансы

Ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնելու համար պետական մարմինները ձևավորում են հատուկ լիազոր կառույցներ, որոնց հիմնական նպատակն է ապահովել պետական և մասնավոր ֆինանսական հոսքերի օրինականությունը, թափանցիկությունը և արդյունավետությունը, ինչպես նաև կանխել կոռուպցիոն ռիսկերը, հարկային խախտումները և բյուջետային միջոցների ոչ նպատակային օգտագործումը։ Այս համակարգում կենտրոնական դեր ունեն ֆինանսների նախարարության ենթակայությամբ գործող վերահսկողական ստորաբաժանումները, որոնք իրականացնում են պետական բյուջեի կատարողականի մոնիթորինգ, ծախսերի արդյունավետության գնահատում և ֆինանսական կարգապահության ապահովում։ Կարևոր դեր ունի նաև Հայաստանի Հանրապետության պետական եկամուտների կոմիտե-ը, որը վերահսկում է հարկերի, մաքսային վճարների հավաքագրումը և պայքարում է հարկային ու մաքսային խախտումների դեմ՝ ապահովելով պետական եկամուտների կայունությունը։ Ֆինանսական վերահսկողության համակարգում նշանակալի է նաև Հայաստանի Հանրապետության հաշվեքննիչ պալատ-ը, որը իրականացնում է անկախ պետական աուդիտ՝ գնահատելով պետական միջոցների օգտագործման օրինականությունն ու արդյունավետությունը։ Բացի այդ, ֆինանսական շուկաների վերահսկման ոլորտում կարևոր դեր ունի կենտրոնական բանկը, որը կարգավորում և վերահսկում է բանկային համակարգը, ապահովում ֆինանսական կայունություն և վերահսկում ֆինանսական կազմակերպությունների գործունեությունը։ Այս բոլոր մարմինները միասին ձևավորում են ֆինանսական վերահսկողության բազմաստիճան համակարգ, որի նպատակն է ապահովել պետական ֆինանսների կայուն կառավարում և հանրային վստահության բարձրացում։

Медицина

Աշխատանքը նվիրված է բացարձակ գլաուկոմայի բուժման ժամանակ դիոդային լազերի կիրառմամբ կոնտակտային տրանսսկլերալ ցիկլոֆոտոկոագուլյացիայի մեթոդի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել այս վիրաբուժական միջամտության արդյունավետությունը, կիրառման հնարավորությունները և կլինիկական արդյունքները այն հիվանդների մոտ, որոնց մոտ գլաուկոմատոզ գործընթացը հասել է ծանր կամ վերջնային փուլերի և պահպանողական կամ այլ բուժական միջոցները բավարար արդյունք չեն ապահովում։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է աչքի ներակնային ճնշման նվազեցման և ցավային ախտանշանների վերահսկման խնդիրը, քանի որ ծանր գլաուկոմայի դեպքում հիվանդության երկարատև ընթացքը կարող է հանգեցնել տեսողական ֆունկցիայի խիստ սահմանափակման և աչքի ցավոտ վիճակի զարգացման։ Մեթոդի էությունն այն է, որ դիոդային լազերային էներգիան արտաքինից ուղղվում է թարթչային մարմնի շրջանում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել ներակնային հեղուկի արտադրությունը և դրանով նպաստել ներակնային ճնշման կարգավորմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել միջամտության տեխնիկական առանձնահատկությունները, լազերային ազդեցության պարամետրերը, բուժման ցուցումները և հակացուցումները, ինչպես նաև հիվանդների նախավիրահատական և հետվիրահատական վիճակների համեմատական գնահատումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման արդյունքների օբյեկտիվ գնահատմանը՝ ներակնային ճնշման փոփոխության, ցավային համախտանիշի նվազման, աչքի վիճակի կայունացման և հնարավոր բարդությունների հաճախականության միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել հիվանդների կլինիկական տվյալների վերլուծություն՝ բուժումից առաջ և հետո ստացված արդյունքների համադրմամբ։ Կարևոր է նաև գնահատել մեթոդի արդյունավետությունը տարբեր կլինիկական իրավիճակներում, քանի որ հիվանդության ծանրությունը, նախկինում կատարված վիրահատությունները, աչքի հյուսվածքների վիճակը և ուղեկցող հիվանդությունները կարող են ազդել բուժման արդյունքի վրա։ Աշխատանքի առանձին ուղղություն է հետվիրահատական շրջանի ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են հնարավոր բորբոքային երևույթները, ներակնային ճնշման ժամանակավոր փոփոխությունները, ցավի բնույթի փոփոխությունը և այլ անցողիկ կամ երկարատև բարդություններ։ Նման տվյալների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել ոչ միայն մեթոդի արդյունավետությունը, այլև դրա անվտանգությունը և կիրառման օպտիմալ պայմանները։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև այն հանգամանքը, որ բացարձակ գլաուկոմայի դեպքում բուժման հիմնական նպատակը կարող է տարբերվել վաղ փուլերի գլաուկոմայի բուժման նպատակներից։ Երբ տեսողական ֆունկցիան արդեն խիստ կորցված է, առաջնային նշանակություն են ստանում աչքի ցավի վերացումը կամ նվազեցումը, ներակնային ճնշման վերահսկումը և աչքի պահպանման հնարավորությունը։ Այս համատեքստում ցիկլոֆոտոկոագուլյացիան դիտարկվում է որպես ցիկլոդեստրուկտիվ միջամտություն, որի միջոցով հնարավոր է ազդել ներակնային հեղուկի արտադրության վրա։ Աշխատանքը կարող է համեմատել մեթոդի արդյունքները այլ վիրաբուժական կամ պահպանողական մոտեցումների հետ՝ գնահատելով դրա տեղը ծանր և բարդ ընթացքով գլաուկոմայի բուժման ռազմավարության մեջ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ բուժման ցուցումների հստակեցման, լազերային ազդեցության պարամետրերի ընտրության և հիվանդների հետվիրահատական հսկողության կատարելագործման համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը համադրում է ակնաբուժական վիրաբուժության, լազերային բժշկության և կլինիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գնահատել դիոդային լազերով կոնտակտային տրանսսկլերալ ցիկլոֆոտոկոագուլյացիայի արդյունավետությունն ու անվտանգությունը բացարձակ գլաուկոմայի ծանր դեպքերում։ Թեման ունի կարևոր կլինիկական նշանակություն, քանի որ նման հիվանդների բուժման դեպքում անհրաժեշտ է ընտրել այնպիսի միջամտություն, որը հնարավորինս արդյունավետորեն վերահսկում է ներակնային ճնշումը, նվազեցնում ցավը և սահմանափակում հիվանդության հետագա բարդությունների վտանգը։

Химия

Աշխատությունը նվիրված է ջրային էմուլսիաներում պոլիմերացման և օքսիդացման ռադիկալային գործընթացների տոպոքիմիական և կինետիկական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ազատ ռադիկալների մասնակցությամբ ընթացող քիմիական փոխակերպումներն են, դրանց մեխանիզմները և այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են ռեակցիաների արագությունն ու ուղղությունը բազմաֆազ ջրային միջավայրում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են էմուլսիոն համակարգերի կառուցվածքը, մասնիկների և ջրային փուլի փոխազդեցությունը, ռադիկալների առաջացման ու տարածման պայմանները, ինչպես նաև պոլիմերացման և օքսիդացման գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ էմուլսիաներում քիմիական ռեակցիաները տեղի են ունենում տարբեր ֆազերի սահմանային և սահմանափակ տարածքներում, ինչն էականորեն ազդում է ռեակցիաների մեխանիզմի և կինետիկ օրինաչափությունների վրա։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել ռեակցիայի արագության կախվածությունը ջերմաստիճանից, ռեագենտների և նախաձեռնիչների կոնցենտրացիայից, էմուլսիայի բաղադրությունից, մասնիկների չափերից և մակերևութային ակտիվ նյութերի առկայությունից։ Կարևոր ուղղություն է ռադիկալային գործընթացների տարրական փուլերի վերլուծությունը, այդ թվում՝ ռադիկալների առաջացումը, շղթայի նախաձեռնումը, աճը, փոխանցումը և ավարտը, ինչպես նաև օքսիդացման ընթացքում միջանկյալ ակտիվ մասնիկների ձևավորումն ու փոխազդեցությունը։ Կինետիկական տվյալների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշելու գործընթացների արագության հաստատունները, բացահայտելու ռեակցիայի սահմանափակող փուլերը և ձևակերպելու գործընթացների մեխանիզմների վերաբերյալ հիմնավորված պատկերացումներ։ Տոպոքիմիական մոտեցումը լրացնում է այդ վերլուծությունը՝ հնարավորություն տալով գնահատելու տարածական կազմակերպվածության, ֆազերի սահմանների և ռեակցիոն կենտրոնների տեղաբաշխման ազդեցությունը քիմիական փոխակերպումների ընթացքի վրա։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել էմուլսիոն պոլիմերացման և օքսիդացման գործընթացների տեսական հիմքերի խորացմանը, ինչպես նաև դրանց կառավարման և օպտիմալացման մեթոդների կատարելագործմանը։ Հետազոտությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն պոլիմերային նյութերի, լատեքսների, ծածկույթների, սոսինձների և այլ բազմաֆազ քիմիական համակարգերի ստացման տեխնոլոգիաներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկական և օրգանական քիմիայի, պոլիմերների քիմիայի, քիմիական կինետիկայի, կոլոիդային քիմիայի և քիմիական տեխնոլոգիայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է անձի զարգացման ընթացքում առաջացող տարիքային ճգնաժամերի հոգեբանական բնույթի, առանձնահատկությունների և հաղթահարման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ մարդու հոգեկան և անձնային զարգացումը շարունակական, բայց միաժամանակ անհավասար գործընթաց է, որի որոշ փուլերում տեղի են ունենում արժեքների, ինքնագիտակցության, վարքագծի, հարաբերությունների և սեփական անձի նկատմամբ վերաբերմունքի էական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ տարիքային ճգնաժամերը դիտարկվում են որպես զարգացման օրինաչափ փուլեր, որոնց ընթացքում նախկինում ձևավորված հոգեբանական կառուցվածքները կարող են վերափոխվել՝ նախապատրաստելով անձին զարգացման հաջորդ մակարդակին։ Քննարկվում են տարբեր տարիքային փուլերին բնորոշ ճգնաժամային դրսևորումները, դրանց առաջացման հնարավոր պատճառները և անձի հոգեբանական զարգացման վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկության, դեռահասության, պատանեկության և հասունության տարբեր փուլերում ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, սոցիալական դերերի, արժեքային կողմնորոշումների և միջանձնային հարաբերությունների փոփոխություններին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև ներքին և արտաքին գործոնների փոխազդեցությանը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընտանիքը, կրթական միջավայրը, սոցիալական հարաբերությունները, կյանքի պայմանների փոփոխությունները և անձի անհատական առանձնահատկությունները ազդել ճգնաժամի ընթացքի և դրա հաղթահարման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ճգնաժամային իրավիճակներում առաջացող հուզական լարվածության, ներքին հակասությունների, անորոշության, ինքնուրույնության ձգտման և նոր կենսական նպատակների ձևավորման ուսումնասիրությունը։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են նաև ճգնաժամերի հաղթահարման արդյունավետ հոգեբանական մեխանիզմները և աջակցող միջավայրի նշանակությունը։ Ընդգծվում է, որ տարիքային ճգնաժամը պարտադիր չէ դիտարկել միայն որպես բացասական կամ խանգարող երևույթ, քանի որ այն կարող է դառնալ անձնային աճի, ինքնաճանաչման, ինքնուրույնության զարգացման և նոր արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր փուլ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել անձի զարգացման դինամիկայի, տարիքային անցումային փուլերի հոգեբանական բարդությունների և դրանց հաղթահարման պայմանների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զարգացման և կրթական հոգեբանության մասնագետների, ուսուցիչների, հոգեբանների, սոցիալական աշխատողների, ուսանողների և անձի տարիքային զարգացման օրինաչափություններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

География

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի Ահվազ քաղաքի տարածքային զարգացման և էկոլոգիական վիճակի վրա ռելիեֆի ազդեցության գնահատմանը՝ աերոլուսանկարների և տիեզերական նկարների վերծանման ու համադրման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են քաղաքի տարածական կառուցվածքը, ռելիեֆի առանձնահատկությունները և դրանց փոխազդեցությունը քաղաքային կառուցապատման, տարածքի ընդլայնման ու բնական միջավայրի փոփոխությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հեռազննման տվյալների կիրառմանը՝ քաղաքային տարածքների փոփոխությունների, հողածածկույթի և հողօգտագործման կառուցվածքի, կանաչ տարածքների, ջրային օբյեկտների և էկոլոգիական վիճակի տարածական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են ռելիեֆի ձևերի, բարձրությունների, թեքությունների և այլ երկրաձևաբանական գործոնների ազդեցությունը քաղաքի զարգացման ուղղությունների և շրջակա միջավայրի ձևավորման վրա։ Աերո և տիեզերական պատկերների վերծանման միջոցով ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարածքային փոփոխությունների դինամիկան, գնահատելու էկոլոգիական խնդիրների տարածական բաշխվածությունը և ավելի հիմնավորված պատկերացում կազմելու քաղաքային միջավայրի զարգացման միտումների վերաբերյալ։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, էկոլոգների, քաղաքաշինարարների, քարտեզագետների, հեռազննման մասնագետների, հետազոտողների և քաղաքային տարածքների պլանավորմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

История

1945-1965 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում կրթության զարգացումը բնութագրվում էր արագ ընդլայնմամբ, համակարգի ամրապնդմամբ և գաղափարական վերահսկողության պայմաններում գիտակրթական մակարդակի բարձրացմամբ, երբ հետպատերազմյան շրջանում առաջնահերթ խնդիր էր բնակչության կրթական մակարդակի վերականգնումն ու բարձրացումը, դպրոցական ցանցի ընդլայնումը և գրագիտության համընդհանուր ապահովումը։ Այս ժամանակահատվածում զգալիորեն աճեց միջնակարգ դպրոցների թիվը, բարելավվեց ուսուցման նյութատեխնիկական բազան, ներդրվեցին միասնական կրթական ծրագրեր, որոնք համահունչ էին խորհրդային կրթական համակարգի պահանջներին, և մեծ ուշադրություն դարձվեց տեխնիկական ու բնագիտական առարկաներին՝ երկրի արդյունաբերականացման ու գիտատեխնիկական առաջընթացի պահանջներին համապատասխան։ Զուգահեռաբար զարգացավ բարձրագույն կրթությունը՝ ընդլայնվեցին Երևանի պետական համալսարանը և այլ ինստիտուտներ, ձևավորվեցին նոր մասնագիտական ուղղություններ, որոնք պատրաստում էին ինժեներներ, բժիշկներ, մանկավարժներ և գիտաշխատողներ, ինչի արդյունքում աճեց գիտական կադրերի քանակը և որակը։ Այս տարիներին նաև ակտիվացավ գիտահետազոտական գործունեությունը, ամրապնդվեց Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի դերը, և կրթությունը դարձավ սոցիալական շարժունակության կարևոր միջոց, որը հնարավորություն էր տալիս տարբեր սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներին ստանալ բարձրագույն կրթություն։ Միաժամանակ կրթական համակարգը կրում էր խորհրդային գաղափարախոսության ազդեցությունը, ինչը արտահայտվում էր ուսումնական ծրագրերի բովանդակության և դաստիարակչական քաղաքականության մեջ, սակայն ընդհանուր առմամբ այս փուլը համարվում է կրթական համակարգի կայացման և որակական աճի կարևոր շրջափուլ Հայաստանում։