Րաֆֆի Սամվել

Культура

Այս գիրքը ներկայացնում է հայկական մանրանկարչության հարուստ և բազմաշերտ ավանդույթը՝ սկսած միջնադարից մինչև ուշ շրջաններ՝ ընդգծելով դրա գեղարվեստական, հոգևոր և մշակութային նշանակությունը։ Այն ուսումնասիրում է ձեռագիր մատյանների զարդարանքները, պատկերագրական համակարգը, գունային լուծումները և կոմպոզիցիոն առանձնահատկությունները, որոնք բնորոշ են հայկական մանրանկարչական դպրոցներին։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կենտրոններին՝ ինչպես Անիի, Կիլիկիայի, Վասպուրականի և այլ գեղարվեստական դպրոցներին, որոնք յուրահատուկ կերպով զարգացրել են մանրանկարչության ոճը։ Հեղինակը վերլուծում է նաև եկեղեցական և աստվածաբանական թեմաների պատկերումը, ձեռագրերի պատրաստման տեխնիկան, ինչպես նաև արվեստի և գրավոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը։ Նյութը հարստացված է օրինակներով և արվեստագիտական մեկնաբանություններով, որոնք օգնում են խորությամբ հասկանալ հայկական միջնադարյան արվեստի ինքնատիպությունը և համաշխարհային մշակույթի մեջ նրա տեղը։ Գիրքը արժեքավոր է արվեստաբանների, պատմաբանների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրությամբ։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ժողովրդական փողային գործիքներից մեկի՝ դուդուկի պատմությանը, կառուցվածքին, կատարողական առանձնահատկություններին և մշակութային նշանակությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են գործիքի ծագման և զարգացման վերաբերյալ տեսակետները, դրա տեղը հայկական երաժշտական ավանդույթում և տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում կիրառության առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դուդուկի կառուցվածքին, պատրաստման նյութերին, փողի և եղեգնափողի առանձնահատկություններին, հնչերանգային հնարավորություններին ու ձայնարտադրման սկզբունքներին։ Գործիքի մեղմ, տաք և արտահայտիչ հնչերանգը պայմանավորում է նրա լայն կիրառությունը հայկական ժողովրդական, աշուղական և կատարողական երաժշտության մեջ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև դուդուկի կատարողական տեխնիկային՝ շնչառության կառավարմանը, ձայնի անընդհատության ապահովմանը, զարդարանքներին, ինտոնացիային և երաժշտական արտահայտչականությանը։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել դուդուկի կիրառությունը տարբեր ծիսական, ընտանեկան և հասարակական միջավայրերում, ինչպես նաև նրա կապը հայկական բանավոր երաժշտական ավանդույթի հետ։ Գործիքի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն դրա երաժշտական և տեխնիկական բնութագրերը, այլև այն մշակութային արժեքները, հիշողություններն ու ինքնության դրսևորումները, որոնք կապված են դուդուկի հետ։ Դուդուկի հայկական մշակութային նշանակությունը միջազգային մակարդակով ևս ճանաչված է․ 2008 թվականին դրա երաժշտությունը ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկում։ Աշխատանքը կարող է արժեքավոր լինել երաժշտագետների, ազգագրագետների, երաժշտական գործիքների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, կատարողների, ուսանողների և հայկական ժողովրդական երաժշտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Журналистика

Նյութը նվիրված է վառելիքի պահեստում տեղի ունեցած պայթյունի հետևանքների լուսաբանմանը, որի ընթացքում զոհերի թիվը հասել է 68-ի։ Աշխատանքը ներկայացնում է խոշոր տեխնածին աղետի զարգացումները, փրկարարական գործողությունների ընթացքը, մարդկային կորուստների մասշտաբները և արտակարգ իրավիճակների կառավարման խնդիրները։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում պայթյունի հնարավոր պատճառներին, անվտանգության համակարգերի դերին, վառելիքի պահեստավորման հետ կապված ռիսկերին և նման դեպքերի կանխարգելման անհրաժեշտությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տուժածների օգնության կազմակերպմանը, բժշկական ծառայությունների աշխատանքին, ենթակառուցվածքների վնասներին և տեղի բնակչության վրա աղետի սոցիալական ազդեցությանը։ Ներկայացված տեղեկությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել տեխնածին վթարների հետևանքները, ճգնաժամային իրավիճակներում կառավարման մեխանիզմները և անվտանգության չափանիշների պահպանման կարևորությունը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել լրագրողներին, հետազոտողներին, արտակարգ իրավիճակների կառավարման մասնագետներին, անվտանգության ոլորտի աշխատակիցներին և ժամանակակից աղետների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու տարբեր ժամանակաշրջանների փորձերի պատմությանը։ Հեղինակն է ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի կովկասագետ, աշխարհագրագետ և հետազոտող Եվգենի Վեյդենբաումը։ Աշխատության առանձին հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1901 թվականին՝ 68 էջ ծավալով, իսկ ավելի վաղ նույն ուսումնասիրությունը հրապարակվել էր 1884 թվականին Կովկասյան բաժնի կայսերական ռուսական աշխարհագրական ընկերության «Записки»-ում։ Ուսումնասիրության առանցքում Արարատի ֆիզիկական և աշխարհագրական նկարագրությունն է, լեռան առանձնահատկությունները, նրա գագաթ հասնելու բարդությունները և տարբեր ժամանակներում իրականացված արշավների ու վերելքների պատմությունը։ Հեղինակը հավաքագրում և վերլուծում է Արարատի գագաթը բարձրանալու բազմաթիվ փորձերի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ճանապարհներին, բնական պայմաններին, եղանակային դժվարություններին, բարձրության ազդեցությանը, տեղանքի առանձնահատկություններին և արշավախմբերի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական աղբյուր, քանի որ այն փաստագրում է 19-րդ դարի ընթացքում Արարատի նկատմամբ եվրոպացի և ռուս ճանապարհորդների, գիտնականների ու լեռնագնացների հետաքրքրությունը և ներկայացնում է այն ժամանակվա գիտական պատկերացումները լեռան վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ տեղ ունի Ֆրիդրիխ Պարրոտի 1829 թվականի վերելքը, որը համարվում է Մեծ Արարատի առաջին փաստագրված հաջող գագաթ բարձրացումը, ինչպես նաև դրան նախորդած և հաջորդած բազմաթիվ անհաջող ու հաջող փորձերը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ լեռնագնացության պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արկածների և վտանգների շարք, այլև որպես գիտական հետազոտությունների բաղկացուցիչ մաս։ Արարատի ուսումնասիրությունը կապվում է աշխարհագրության, երկրագիտության, տեղագրության, բնագիտության և տարածաշրջանի պատմության հետ, ինչի շնորհիվ գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Կովկասի և Հայկական լեռնաշխարհի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վեյդենբաումի այս նյութը հետագայում ընդգրկվել է նրա «Կովկասյան էտյուդներ» ժողովածուի մեջ, որը ներառում է Կովկասի պատմությանը, ազգագրությանը, ճանապարհորդություններին և գրականությանը վերաբերող մի շարք ուսումնասիրություններ։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է Արարատի պատմական ընկալման, 19-րդ դարի ճանապարհորդական ու գիտական գրականության և վաղ շրջանի լեռնագնացության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, լեռնագնացության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագիտության և կովկասագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Արարատի մասին պատմական աղբյուրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

История

Այս պատմավավերագրական աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում Ադանայի նահանգում տեղի ունեցած հայերի զանգվածային կոտորածների պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրմանը։ Գրքում ներկայացվում են բռնությունների նախապատճառները, քաղաքական և հասարակական միջավայրը, ինչպես նաև այն հանգամանքները, որոնք նպաստեցին ողբերգական իրադարձությունների ծավալմանը։ Հեղինակը հիմնվում է պատմական փաստաթղթերի, ժամանակակից վկայությունների, մամուլի հրապարակումների և այլ սկզբնաղբյուրների վրա՝ վերականգնելով դեպքերի ընթացքն ու դրանց ազդեցությունը տեղի հայ բնակչության կյանքի վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև միջազգային արձագանքին, օտարերկրյա դիտորդների գնահատականներին և իրադարձությունների պատմական նշանակությանը՝ որպես հայ ժողովրդի պատմության կարևոր և ողբերգական էջերից մեկի։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է պատմաբանների, ցեղասպանագիտության մասնագետների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, հայ ժողովրդի անցյալով և տարածաշրջանի պատմաքաղաքական զարգացումներով։

Экономика

Բնակչության եկամուտների ձևավորման աղբյուրները այն միջոցներն են, որոնցից մարդիկ ստանում են դրամական կամ նյութական եկամուտներ՝ իրենց կենսապահովման և ծախսերի համար։ Եկամուտների հիմնական աղբյուրներից մեկը աշխատանքային վարձատրությունն է, այսինքն՝ աշխատավարձը, որը մարդը ստանում է իր կատարած աշխատանքի դիմաց պետական կամ մասնավոր հատվածում։ Երկրորդ կարևոր աղբյուրը ձեռնարկատիրական եկամուտներն են, որոնք ձևավորվում են բիզնես գործունեությունից ստացված շահույթից՝ ապրանքների արտադրության կամ ծառայությունների մատուցման արդյունքում։ Բնակչության եկամուտների մեջ կարևոր տեղ ունեն նաև սեփականությունից ստացվող եկամուտները, օրինակ՝ վարձակալությունից ստացված գումարը, շահաբաժինները բաժնետոմսերից և տոկոսները բանկային ավանդներից։ Բացի այդ, գոյություն ունեն նաև սոցիալական փոխանցումները, որոնք պետությունը տրամադրում է բնակչությանը՝ նպաստների, կենսաթոշակների, օգնությունների և այլ սոցիալական վճարների տեսքով։ Եկամուտների աղբյուր կարող են լինել նաև արտերկրից ստացվող փոխանցումները, հատկապես այն դեպքերում, երբ քաղաքացիները աշխատում են արտասահմանում և գումար են ուղարկում իրենց ընտանիքներին։ Բնակչության եկամուտների ձևավորման կառուցվածքը կարևոր է երկրի տնտեսական վիճակը գնահատելու համար, քանի որ այն ցույց է տալիս ոչ միայն մարդկանց կենսամակարդակը, այլև եկամուտների բաշխման արդարությունը։ Տարբեր երկրներում եկամուտների աղբյուրների հարաբերակցությունը տարբեր է՝ կախված տնտեսական զարգացման մակարդակից, զբաղվածության կառուցվածքից և սոցիալական քաղաքականությունից։ Եկամուտների բազմազան աղբյուրները նպաստում են տնտեսական կայունությանը և նվազեցնում են բնակչության սոցիալական ռիսկերը։